Psyche
alle pijlers
Boem, ze is zwanger
zaterdag 16 juni 2012 om 07:26
Een vriendin van mij is lang geleden verhuisd naar het buitenland. Van een beste vriendin werd ze ineens een vriendin op afstand. Ik ben er geweest en als in Nederland is, komt ze langs.
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
zaterdag 16 juni 2012 om 07:31
Begrijp ik je goed dat jij geen kinderen kan krijgen? Ook niet via adoptie?
Tuurlijk ben je blij voor je vriendin, het klinkt alsof jullie goede vriendinnen zijn, kan je je gevoelens niet kwijt bij haar of ben je bang dat het verkeerd overkomt?
Tuurlijk ben je blij voor je vriendin, het klinkt alsof jullie goede vriendinnen zijn, kan je je gevoelens niet kwijt bij haar of ben je bang dat het verkeerd overkomt?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 16 juni 2012 om 07:44
En heel misschien kom je onderweg de man van je dromen tegen, worden jullie verliefd en gaat het zo supergoed, dat jullie binnen no-time samen wonen, zijn jullie zo overtuigd van elkaar dat jullie het aandurven om de anti-conceptie de deur uit te doen...
Je weet maar nooit Sammie... De wonderen zijn de wereld niet uit!
Probeer eens niet zo hard je best te doen en neem het zoals het komt.
Ik ken het gevoel wat je in je OP schrijft. We zijn al vanaf eind 2010 aan het hopen dat het voor ons is weggelegd.
En eind dit jaar stoppen we met hopen. En heel misschien rent mij ook niemand tegemoet.
Slaan ook geen armpjes mij om de nek...
En dat is heel verdrietig. Maar het leven heeft ook zin als je geen kinderen hebt.
Het krijgt alleen een andere richting. En later, als je oud en versleten bent, en je weet dat je einde komt, dan zullen de puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Dan zul je weten waarom dingen gebeurden, of juist niet.
Kop op!
Je weet maar nooit Sammie... De wonderen zijn de wereld niet uit!
Probeer eens niet zo hard je best te doen en neem het zoals het komt.
Ik ken het gevoel wat je in je OP schrijft. We zijn al vanaf eind 2010 aan het hopen dat het voor ons is weggelegd.
En eind dit jaar stoppen we met hopen. En heel misschien rent mij ook niemand tegemoet.
Slaan ook geen armpjes mij om de nek...
En dat is heel verdrietig. Maar het leven heeft ook zin als je geen kinderen hebt.
Het krijgt alleen een andere richting. En later, als je oud en versleten bent, en je weet dat je einde komt, dan zullen de puzzelstukjes op zijn plaats vallen. Dan zul je weten waarom dingen gebeurden, of juist niet.
Kop op!
zaterdag 16 juni 2012 om 07:46
Eens met dubiootje. Je op komt over alsof je geen kinderen kan krijgen. Maar uiteindelijk kies je er zelf voor. Dat je geen single mom wil worden, is een keuze die jij maakt. Dus roepen dat het zo erg is dat je nooit mama zal worden vind ik overdreven. Als je zo graag wil, zou het feit dat je single bent je ook niet in de weg staan.
zaterdag 16 juni 2012 om 07:48
quote:dubiootje schreef op 16 juni 2012 @ 07:42:
Je bent 30+ en berust er nu al in dat je altijd single zal blijven? Dat is dan een keuze. Je kan ook moeite doen om een partner te zoeken, toch? Je OP klinkt nogal melodramatisch.Plus daarbij waarom vasthouden aan dat "met zijn 2en" gedoe. Als je nou zo graag een koter wil ga er dan gewoon voor. Kans is namelijk toch al 1 op 3 dat je het uiteindelijk alleen moet doen, ook als je er nu met zijn 2en aan begint. Hup, grijp jezelf bij elkaar en google "geertgen".
Je bent 30+ en berust er nu al in dat je altijd single zal blijven? Dat is dan een keuze. Je kan ook moeite doen om een partner te zoeken, toch? Je OP klinkt nogal melodramatisch.Plus daarbij waarom vasthouden aan dat "met zijn 2en" gedoe. Als je nou zo graag een koter wil ga er dan gewoon voor. Kans is namelijk toch al 1 op 3 dat je het uiteindelijk alleen moet doen, ook als je er nu met zijn 2en aan begint. Hup, grijp jezelf bij elkaar en google "geertgen".
zaterdag 16 juni 2012 om 07:49
Ach wat rot nou dat gevoel van je.
Maar hoe oud ben je? Je schrijft 30+. Dat is begin 30 denk ik? Je hebt dan nog tijd genoeg. Niet wanhopen.
Waarom is alleen eigenlijk geen optie voor je als je het zo graag wil dat het je zeer doet?
Er zijn nog meer issues denk ik dat je het leven zo haat? Heb je daar hulp voor? Zou wellicht mooi zijn als je de tijd die je nu hebt kan gebruiken om aan je issues te werken en beter in je vel te zitten, zodat je straks helemaal klaar bent voor een kindje..
Maar hoe oud ben je? Je schrijft 30+. Dat is begin 30 denk ik? Je hebt dan nog tijd genoeg. Niet wanhopen.
Waarom is alleen eigenlijk geen optie voor je als je het zo graag wil dat het je zeer doet?
Er zijn nog meer issues denk ik dat je het leven zo haat? Heb je daar hulp voor? Zou wellicht mooi zijn als je de tijd die je nu hebt kan gebruiken om aan je issues te werken en beter in je vel te zitten, zodat je straks helemaal klaar bent voor een kindje..
zaterdag 16 juni 2012 om 07:52
Bedankt voor jullie lieve knuffels, maar uiteindelijk is het zo moeilijk als je het jezelf maakt.
Ik kan niet wachten op januari 2013, omdat ik dan weet dat ik óf zwanger ben, óf plannen ga maken en uitvoeren die al een tijdje in de koelkast staan.
Het daagt me allebei uit en ik heb in beiden veel zin!
Dus uiteindelijk komt het goed en loopt het precies, zoals het moet lopen!
Ik kan niet wachten op januari 2013, omdat ik dan weet dat ik óf zwanger ben, óf plannen ga maken en uitvoeren die al een tijdje in de koelkast staan.
Het daagt me allebei uit en ik heb in beiden veel zin!
Dus uiteindelijk komt het goed en loopt het precies, zoals het moet lopen!
zaterdag 16 juni 2012 om 07:56
Sja, ik vind het in dat geval jouw keuze. Je klinkt alleen alsof je nog niet klaar bent met die keuze. Daar zul je zelf mee moeten dealen. Erg onprettig als je niet oprecht blij kan zijn voor je zwangere vriendin.
Overigens denk ik er net zo over, hoor. Een kind verdient het door beide ouders gewenst te zijn, wat er daarna ook met de relatie gebeurt.
Overigens denk ik er net zo over, hoor. Een kind verdient het door beide ouders gewenst te zijn, wat er daarna ook met de relatie gebeurt.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:06
quote:sammie00 schreef op 16 juni 2012 @ 07:33:
Ik kan ze w week kerijgen, maar ik ben single. En als ik al wil, wil ik zoiets met zijn 2en doen...
Moet nu weg, ik reageer later.
Daaruit lees ik dat je eigenlijk niet zeker weet of je ze wil?
Ik heb ze, maar had ik geen partner gehad, was ik er alleen aan begonnen. Ik snap best dat het voelt alsof er iets aan jou voorbij gaat, maar feitelijk gaat het aan jou voorbij omdat jij die keuze maakt. En heel eerlijk gezegd, de gevoelens en wanhoop die uit jouw post naar voren komen lijken me dan vrij misplaatst en nogal kwetsend voor de vele vrouwen hier die echt afscheid hebben moeten nemen van hun kinderwens omdat ze gewoon echt, echt geen kinderen kunnen krijgen. Dat je het samen wil doen en nu verdrietig bent dat dat voor jou nog niet aan de orde is wil ik niet bagitaliseren, maar het kan echt nog veel verdrietiger...
Ik kan ze w week kerijgen, maar ik ben single. En als ik al wil, wil ik zoiets met zijn 2en doen...
Moet nu weg, ik reageer later.
Daaruit lees ik dat je eigenlijk niet zeker weet of je ze wil?
Ik heb ze, maar had ik geen partner gehad, was ik er alleen aan begonnen. Ik snap best dat het voelt alsof er iets aan jou voorbij gaat, maar feitelijk gaat het aan jou voorbij omdat jij die keuze maakt. En heel eerlijk gezegd, de gevoelens en wanhoop die uit jouw post naar voren komen lijken me dan vrij misplaatst en nogal kwetsend voor de vele vrouwen hier die echt afscheid hebben moeten nemen van hun kinderwens omdat ze gewoon echt, echt geen kinderen kunnen krijgen. Dat je het samen wil doen en nu verdrietig bent dat dat voor jou nog niet aan de orde is wil ik niet bagitaliseren, maar het kan echt nog veel verdrietiger...
zaterdag 16 juni 2012 om 08:08
quote:Bluebirds schreef op 16 juni 2012 @ 08:06:
[...]
Daaruit lees ik dat je eigenlijk niet zeker weet of je ze wil?
Ik heb ze, maar had ik geen partner gehad, was ik er alleen aan begonnen. Ik snap best dat het voelt alsof er iets aan jou voorbij gaat, maar feitelijk gaat het aan jou voorbij omdat jij die keuze maakt. En heel eerlijk gezegd, de gevoelens en wanhoop die uit jouw post naar voren komen lijken me dan vrij misplaatst en nogal kwetsend voor de vele vrouwen hier die echt afscheid hebben moeten nemen van hun kinderwens omdat ze gewoon echt, echt geen kinderen kunnen krijgen. Dat je het samen wil doen en nu verdrietig bent dat dat voor jou nog niet aan de orde is wil ik niet bagitaliseren, maar het kan echt nog veel verdrietiger...Dat is natuurlijk nogal een dooddoener. Verdriet leg je niet op een weegschaal.
[...]
Daaruit lees ik dat je eigenlijk niet zeker weet of je ze wil?
Ik heb ze, maar had ik geen partner gehad, was ik er alleen aan begonnen. Ik snap best dat het voelt alsof er iets aan jou voorbij gaat, maar feitelijk gaat het aan jou voorbij omdat jij die keuze maakt. En heel eerlijk gezegd, de gevoelens en wanhoop die uit jouw post naar voren komen lijken me dan vrij misplaatst en nogal kwetsend voor de vele vrouwen hier die echt afscheid hebben moeten nemen van hun kinderwens omdat ze gewoon echt, echt geen kinderen kunnen krijgen. Dat je het samen wil doen en nu verdrietig bent dat dat voor jou nog niet aan de orde is wil ik niet bagitaliseren, maar het kan echt nog veel verdrietiger...Dat is natuurlijk nogal een dooddoener. Verdriet leg je niet op een weegschaal.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:11
quote:Booyahh schreef op 16 juni 2012 @ 07:55:
uh suze, een kind is geen accessoire die je bij de geertgen scoort.lijkt me zaak dat to eerst aan haar issues werkt voordat er een kind de werekd in wordt geslingerd. To lijkt nu al "facts of life" niet aan te knnen, dan is in je eentje voo een kind gaan echt (nog) geen goed idee en een bijzonder achteloos advies.
Oh jij bent niet bekend met de "is dit alles blues"?
Ik denk dat het met die issues van to best mee valt. Ze heeft net gehoord dat die vriendin zwanger is en dus vliegt het haar even aan. Geef het een paar dagen en dan gaat het vast wel weer.
Dat is mijn insteek. De jouwe is een hoop therapie. Kan, maar dat wil nog niet zeggen dat je de wijsheid in pacht hebt hoor.
uh suze, een kind is geen accessoire die je bij de geertgen scoort.lijkt me zaak dat to eerst aan haar issues werkt voordat er een kind de werekd in wordt geslingerd. To lijkt nu al "facts of life" niet aan te knnen, dan is in je eentje voo een kind gaan echt (nog) geen goed idee en een bijzonder achteloos advies.
Oh jij bent niet bekend met de "is dit alles blues"?
Ik denk dat het met die issues van to best mee valt. Ze heeft net gehoord dat die vriendin zwanger is en dus vliegt het haar even aan. Geef het een paar dagen en dan gaat het vast wel weer.
Dat is mijn insteek. De jouwe is een hoop therapie. Kan, maar dat wil nog niet zeggen dat je de wijsheid in pacht hebt hoor.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:16
quote:lilyofthevalley schreef op 16 juni 2012 @ 08:08:
[...]
Dat is natuurlijk nogal een dooddoener. Verdriet leg je niet op een weegschaal.Ik vind het geen dooddoener. (Uiteraard, want ik hou niet van dooddoeners ) Maar ik denk dat we wel allemaal 'ah, wat sneu' kunnen roepen, maar TO mag best inzien dat dit haar niet overkomt maar ze ervoor kiest. En met een keuze mag verdriet gepaard gaan, maar in haar woorden wordt een andere situatie gesuggereerd dan daadwerkelijk is. Dat mag best even gezegd worden, misschien helpt het haar inzien dat het dus niet zo hopeloos is als het nu even lijkt.
[...]
Dat is natuurlijk nogal een dooddoener. Verdriet leg je niet op een weegschaal.Ik vind het geen dooddoener. (Uiteraard, want ik hou niet van dooddoeners ) Maar ik denk dat we wel allemaal 'ah, wat sneu' kunnen roepen, maar TO mag best inzien dat dit haar niet overkomt maar ze ervoor kiest. En met een keuze mag verdriet gepaard gaan, maar in haar woorden wordt een andere situatie gesuggereerd dan daadwerkelijk is. Dat mag best even gezegd worden, misschien helpt het haar inzien dat het dus niet zo hopeloos is als het nu even lijkt.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:24
Ik vind dat je een hoop conclusies verbindt aan één post. En hoe vaak zie je hier niet topics van vrouwen die een man en een of twee kinderen hebben met verdriet omdat ze er niet méér kunnen krijgen? De knuffels kunnen daar niet aangesleept worden. Ik zie niet waarom hier harde reacties nodig zouden zijn.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:29
quote:lilyofthevalley schreef op 16 juni 2012 @ 08:24:
Ik vind dat je een hoop conclusies verbindt aan één post. En hoe vaak zie je hier niet topics van vrouwen die een man en een of twee kinderen hebben met verdriet omdat ze er niet méér kunnen krijgen? De knuffels kunnen daar niet aangesleept worden. Ik zie niet waarom hier harde reacties nodig zouden zijn.Het verschil zit hem in "kunnen" en "willen".
Ik vind dat je een hoop conclusies verbindt aan één post. En hoe vaak zie je hier niet topics van vrouwen die een man en een of twee kinderen hebben met verdriet omdat ze er niet méér kunnen krijgen? De knuffels kunnen daar niet aangesleept worden. Ik zie niet waarom hier harde reacties nodig zouden zijn.Het verschil zit hem in "kunnen" en "willen".
zaterdag 16 juni 2012 om 08:30
quote:Bluebirds schreef op 16 juni 2012 @ 08:16:
[...]
Ik vind het geen dooddoener. (Uiteraard, want ik hou niet van dooddoeners ) Maar ik denk dat we wel allemaal 'ah, wat sneu' kunnen roepen, maar TO mag best inzien dat dit haar niet overkomt maar ze ervoor kiest. En met een keuze mag verdriet gepaard gaan, maar in haar woorden wordt een andere situatie gesuggereerd dan daadwerkelijk is. Dat mag best even gezegd worden, misschien helpt het haar inzien dat het dus niet zo hopeloos is als het nu even lijkt.
Eens. TO je doet me denken aan mijn schoonzus ( 38 single en geen uitzicht op een relatie aangezien ze te bang is om die aan te gaan ), die wil ook wel graag een gezin maar doet er haar best niet genoeg voor. Alleen doen wil ze niet.
Dat je niet blij bent voor je vriendin dat vind ik erg onbegrijpelijk. Alsof zij er wat aan kan doen dat jij single bent.
Mijn schoonzus is af en toe ook een beetje jaloers op dat vriend en ik zo happy zijn kan ik merken en dat vind ik oneerlijk.
Als je geluk wilt in het leven zal je het ook zelf moeten creeren.
[...]
Ik vind het geen dooddoener. (Uiteraard, want ik hou niet van dooddoeners ) Maar ik denk dat we wel allemaal 'ah, wat sneu' kunnen roepen, maar TO mag best inzien dat dit haar niet overkomt maar ze ervoor kiest. En met een keuze mag verdriet gepaard gaan, maar in haar woorden wordt een andere situatie gesuggereerd dan daadwerkelijk is. Dat mag best even gezegd worden, misschien helpt het haar inzien dat het dus niet zo hopeloos is als het nu even lijkt.
Eens. TO je doet me denken aan mijn schoonzus ( 38 single en geen uitzicht op een relatie aangezien ze te bang is om die aan te gaan ), die wil ook wel graag een gezin maar doet er haar best niet genoeg voor. Alleen doen wil ze niet.
Dat je niet blij bent voor je vriendin dat vind ik erg onbegrijpelijk. Alsof zij er wat aan kan doen dat jij single bent.
Mijn schoonzus is af en toe ook een beetje jaloers op dat vriend en ik zo happy zijn kan ik merken en dat vind ik oneerlijk.
Als je geluk wilt in het leven zal je het ook zelf moeten creeren.