Psyche
alle pijlers
Boem, ze is zwanger
zaterdag 16 juni 2012 om 07:26
Een vriendin van mij is lang geleden verhuisd naar het buitenland. Van een beste vriendin werd ze ineens een vriendin op afstand. Ik ben er geweest en als in Nederland is, komt ze langs.
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
zaterdag 16 juni 2012 om 11:48
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 11:47:
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Doe niet zo eng en kinderachtig. Dus jij wilt hem het verdriet laten voelen wat jij nu voelt op dit moment? Dat geeft aan dat je nog lang niet volwassen bent, meisje. En rijp voor de psych.
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Doe niet zo eng en kinderachtig. Dus jij wilt hem het verdriet laten voelen wat jij nu voelt op dit moment? Dat geeft aan dat je nog lang niet volwassen bent, meisje. En rijp voor de psych.
zaterdag 16 juni 2012 om 11:49
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 11:47:
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.
Van liefde of respect voor je vriend is geen sprake, als daar nog twijfel over bestond maak je dat met deze reactie wel duidelijk.
Ongelooflijk dit.
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.
Van liefde of respect voor je vriend is geen sprake, als daar nog twijfel over bestond maak je dat met deze reactie wel duidelijk.
Ongelooflijk dit.
zaterdag 16 juni 2012 om 11:50
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 11:47:
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Brrrrr. Eng kind! Misschien kan je een eigen topic openen met de vraag hoe je het best je vriend kan straffen. Of op welke manieren mensen wraak hebben genomen op hun partner of ex.
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Brrrrr. Eng kind! Misschien kan je een eigen topic openen met de vraag hoe je het best je vriend kan straffen. Of op welke manieren mensen wraak hebben genomen op hun partner of ex.
zaterdag 16 juni 2012 om 11:51
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 11:47:
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Jullie hebben echt een top relatie.Ik begrijp de keuze van je vriend wel.
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.Jullie hebben echt een top relatie.Ik begrijp de keuze van je vriend wel.
zaterdag 16 juni 2012 om 11:53
zaterdag 16 juni 2012 om 11:55
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 11:47:
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.
Nog steeds geen antwoord op mijn vragen. Ik zie dat jij hier in dit topic al bijzonder slecht communiceert. Verder krijg ik de indruk dat je op een hele rare manier met je vriend om gaat.
Ik denk dat hij gelijk heeft om niet aan je kinderwens te voldoen. Wie weet gaan jullie binnenkort wel uit elkaar.
En hoe gaat jouw vriend spijt krijgen? Ga je het uitmaken met hem? Misschien is dat heel verstandig, want over zoiets essentieels als het krijgen van kinderen, daarin moet je wel hetzelfde staan. Dat is bij jullie niet het geval.
Maar verder denk ik dat voordat je aan kinderen begint, dat je eerst zelf nog mentaal heel veel moet groeien, want je komt nu niet erg volwassen over.
Scheep je kind niet op met zo'n moeder. Je bent er gewoon nog niet klaar voor. Jij bent alleen bezig met wat jij wil. Niet met wat de ander wil, niet met wat een kind nodig heeft.
Eerder in dit topic werd al terecht opgemerkt dat mensen allemaal maar kinderen krijgen omdat ze zo nodig moeten. Maar ze staan er helemaal niet bij stil wat ze ZELF te bieden hebben, of dat wel voldoet. En dat is eigenlijk best egoistisch.
Laatste wat ik erover zeg:
Mijn vriend gaat hier echt heel veel spijt van krijgen. Dat hij me zó afwijst met mijn grote kinderwens. Ik laat dit niet zomaar aan me voorbijgaan, zonder hem te laten voelen wat ie me aandoet.
Nog steeds geen antwoord op mijn vragen. Ik zie dat jij hier in dit topic al bijzonder slecht communiceert. Verder krijg ik de indruk dat je op een hele rare manier met je vriend om gaat.
Ik denk dat hij gelijk heeft om niet aan je kinderwens te voldoen. Wie weet gaan jullie binnenkort wel uit elkaar.
En hoe gaat jouw vriend spijt krijgen? Ga je het uitmaken met hem? Misschien is dat heel verstandig, want over zoiets essentieels als het krijgen van kinderen, daarin moet je wel hetzelfde staan. Dat is bij jullie niet het geval.
Maar verder denk ik dat voordat je aan kinderen begint, dat je eerst zelf nog mentaal heel veel moet groeien, want je komt nu niet erg volwassen over.
Scheep je kind niet op met zo'n moeder. Je bent er gewoon nog niet klaar voor. Jij bent alleen bezig met wat jij wil. Niet met wat de ander wil, niet met wat een kind nodig heeft.
Eerder in dit topic werd al terecht opgemerkt dat mensen allemaal maar kinderen krijgen omdat ze zo nodig moeten. Maar ze staan er helemaal niet bij stil wat ze ZELF te bieden hebben, of dat wel voldoet. En dat is eigenlijk best egoistisch.
zaterdag 16 juni 2012 om 11:56
Door de jaren heen ben je steeds extremer aan het worden truffelmaffia, snap ook niet dat je nog mag posten op het forum, maar jij mag in je handjes knijpen dat je vriend nog je vriend is.
Ga daar maar eens overna denken ipv. Die achterlijke wraakideeen. Ik hoop nog steeds dat je een troll bent, hoewel ik weet dat het niet zo is.
Ga daar maar eens overna denken ipv. Die achterlijke wraakideeen. Ik hoop nog steeds dat je een troll bent, hoewel ik weet dat het niet zo is.
zaterdag 16 juni 2012 om 12:01
En nu even op Sammie, want het is háár topic en ik heb nog niet eens op haar gereageerd.
Je verlangen naar een kind is niet iets wat ik herken. Ik heb dat niet. Maar ik begrijp wel dat het je erg frustreert want ik weet dat het verlangen naar een kind diep in iemand kan zitten, dat het deel uit maakt van diens essentie.
En nu wordt daar niet aan voldaan. Dit loslaten zou wel het beste voor je zijn, maar dat is moeilijk als het zo diep in je zit.
En de ware tegenkomen is niet iets wat vanzelfsprekend is. Je kunt het niet afdwingen, het hangt er gewoon van af of je mazzel hebt of niet. Daarom erger ik me als mensen het een vrouw op oudere leeftijd verwijten dat ze nog zo graag een kind wil.
Het is gemakkelijk gezegd als bij je zelf alles van een leien dakje ging en je op 25 jarige leeftijd de ware tegenkwam en daarmee gelukkig getrouwd bent. Dan gaat dat een stuk gemakkelijker.
Je verlangen naar een kind is niet iets wat ik herken. Ik heb dat niet. Maar ik begrijp wel dat het je erg frustreert want ik weet dat het verlangen naar een kind diep in iemand kan zitten, dat het deel uit maakt van diens essentie.
En nu wordt daar niet aan voldaan. Dit loslaten zou wel het beste voor je zijn, maar dat is moeilijk als het zo diep in je zit.
En de ware tegenkomen is niet iets wat vanzelfsprekend is. Je kunt het niet afdwingen, het hangt er gewoon van af of je mazzel hebt of niet. Daarom erger ik me als mensen het een vrouw op oudere leeftijd verwijten dat ze nog zo graag een kind wil.
Het is gemakkelijk gezegd als bij je zelf alles van een leien dakje ging en je op 25 jarige leeftijd de ware tegenkwam en daarmee gelukkig getrouwd bent. Dan gaat dat een stuk gemakkelijker.
zaterdag 16 juni 2012 om 12:19
quote:sammie00 schreef op 16 juni 2012 @ 07:26:
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
Nou, nou, nou...
Ik begrijp wel dat het allemaal niet leuk is en dat het wellicht pijn doet, maar dat is nog geen reden om er zo dramatisch over te gaan doen. Een beetje relativering zou goed voor je zijn denk ik
Dat gezegd hebbende, je 'mag' best verdriet voelen natuurlijk. Maar misschien moet je ook wat ondernemen? De stappen onderzoeken van een kind in je eentje krijgen? Inschrijven bij een serieuze datingsite? Wellicht een psycholoog bezoeken om te leren om te gaan met je gevoelens?
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
Nou, nou, nou...
Ik begrijp wel dat het allemaal niet leuk is en dat het wellicht pijn doet, maar dat is nog geen reden om er zo dramatisch over te gaan doen. Een beetje relativering zou goed voor je zijn denk ik
Dat gezegd hebbende, je 'mag' best verdriet voelen natuurlijk. Maar misschien moet je ook wat ondernemen? De stappen onderzoeken van een kind in je eentje krijgen? Inschrijven bij een serieuze datingsite? Wellicht een psycholoog bezoeken om te leren om te gaan met je gevoelens?
zaterdag 16 juni 2012 om 12:22
Sammie, ik herken het deels. Ben nu 31 en had me voorgesteld dat ik op mijn vijfentwintigste ongeveer, moeder zou zijn. Dit omdat ik al lang weet dat ik een kinderwens heb.
Vervolgens kom ik hèm maar niet tegen. Ik heb nu een jaar een relatie, met een heel lieve man. Met hem wil ik best kindjes en hij met mij. Dat terwijl ik het helemaal niet meer verwacht had. Ik dacht toen ik 29 was, dat mijn leven over was.
Mijn beste vriendin wist altijd heel zeker dat ze geen kinderen wilde, dat werd twee jaar terug een lichte twijfel en nu is ze vier maanden zwanger.
Ik heb het daar af en toe moeilijk mee gehad. Inclusief paniekaanvallen, midden in de nacht.
Volgende week lig ik in het ziekenhuis. Heel misschien gaat er een eierstok uit. Sowieso gaat men aan die eierstok rommelen. Dus ben 31, heb een kinderwens en op dit moment staat er best wel wat in de weg. Maar wat ik nu voel, had ik een jaar geleden niet kunnen bedenken. Dat mijn tijd nog wel komt. Zo voelt het nu namelijk wel.
Ook riep ik dat ik geen kind wilde, maar " een gezin". Dat vind ik nogal een verschil, namelijk. En toen mijn vriend aangaf dat hij niet zeker wist of hij kinderen wil, ben ik daar goed over na gaan denken. Ik heb de mazzel dat hij inmiddels weet dat hij het ook wil, maar dat had anders kunnen zijn. Dus vraag jezelf af wat je belangrijk vind. Kun je met het idee leven dat je misschien nooit moeder wordt? Er zijn zat vrouwen die een kindje hebben, maar geen man. Sommige vrouwen ontmoeten later een man, die voor haar en het kindje gaan. Dat kan dus ook nog. Er loopt hier ook een topic, waar vrouwen schrijven die niet de partner hadden/hebben, maar wel voor kinderen willen gaan. Volgens mij heet het " kind in je uppie". Lees daar anders eerst eens mee.
Maar geef ieder geval niet de moed op. Het loopt misschien niet zoals jij zou willen, maar niet perfect, is ook prima. Ik wens je in keer geval wel veel sterkte. Gevoel en verstand blijven twee verschillende dingen.
Vervolgens kom ik hèm maar niet tegen. Ik heb nu een jaar een relatie, met een heel lieve man. Met hem wil ik best kindjes en hij met mij. Dat terwijl ik het helemaal niet meer verwacht had. Ik dacht toen ik 29 was, dat mijn leven over was.
Mijn beste vriendin wist altijd heel zeker dat ze geen kinderen wilde, dat werd twee jaar terug een lichte twijfel en nu is ze vier maanden zwanger.
Ik heb het daar af en toe moeilijk mee gehad. Inclusief paniekaanvallen, midden in de nacht.
Volgende week lig ik in het ziekenhuis. Heel misschien gaat er een eierstok uit. Sowieso gaat men aan die eierstok rommelen. Dus ben 31, heb een kinderwens en op dit moment staat er best wel wat in de weg. Maar wat ik nu voel, had ik een jaar geleden niet kunnen bedenken. Dat mijn tijd nog wel komt. Zo voelt het nu namelijk wel.
Ook riep ik dat ik geen kind wilde, maar " een gezin". Dat vind ik nogal een verschil, namelijk. En toen mijn vriend aangaf dat hij niet zeker wist of hij kinderen wil, ben ik daar goed over na gaan denken. Ik heb de mazzel dat hij inmiddels weet dat hij het ook wil, maar dat had anders kunnen zijn. Dus vraag jezelf af wat je belangrijk vind. Kun je met het idee leven dat je misschien nooit moeder wordt? Er zijn zat vrouwen die een kindje hebben, maar geen man. Sommige vrouwen ontmoeten later een man, die voor haar en het kindje gaan. Dat kan dus ook nog. Er loopt hier ook een topic, waar vrouwen schrijven die niet de partner hadden/hebben, maar wel voor kinderen willen gaan. Volgens mij heet het " kind in je uppie". Lees daar anders eerst eens mee.
Maar geef ieder geval niet de moed op. Het loopt misschien niet zoals jij zou willen, maar niet perfect, is ook prima. Ik wens je in keer geval wel veel sterkte. Gevoel en verstand blijven twee verschillende dingen.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
zaterdag 16 juni 2012 om 12:55
quote:dubiootje schreef op 16 juni 2012 @ 12:51:
Ik vind het verloop van het topic wel een goede illustratie van hoe mensen zeggen iets te willen en dit voor zichzelf tegelijkertijd lopen te saboteren.Maar dat kan toch? Soms wil je het één, maar ben ben je te angstig voor de zaken die nodig zijn dat rond te breien.
Ik vind het verloop van het topic wel een goede illustratie van hoe mensen zeggen iets te willen en dit voor zichzelf tegelijkertijd lopen te saboteren.Maar dat kan toch? Soms wil je het één, maar ben ben je te angstig voor de zaken die nodig zijn dat rond te breien.