Psyche
alle pijlers
Boem, ze is zwanger
zaterdag 16 juni 2012 om 07:26
Een vriendin van mij is lang geleden verhuisd naar het buitenland. Van een beste vriendin werd ze ineens een vriendin op afstand. Ik ben er geweest en als in Nederland is, komt ze langs.
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
Op zich niets raars. Nu had ik vanmorgen een mailtje van haar, leuk! Ze is zwanger, mijn liever vriendin is zwanger. Dat kan niet denk ik, ze is jonger dan ik..maar het kan wel, ze woont al lang samen en ik ben ook al30+.
Ik vind het heel leuk, echt! Maar het vliegt me naar de keel. Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Het doet pijn, pijn om te worden ingehaald door vrouwen jonger dan mij. Pijn om te worden ingehaald door mijn vriendin.
En ik weet dat dat niet mag, ik moet blij zijn en dat ben ik ook.
Maar het voelt als weer een bevestiging, ik ben niet gemaakt voor dit leven, het is niks en zal nooit iets worden. ik doe mijn best en iedere keer wordt ik teruggeduwd.
Ik haat het leven, mijn leven. Waarom doe ik nog mijn best, waarom?
zaterdag 16 juni 2012 om 08:31
Ik dacht dat je echt geen kids kon krijgen, maar je wil ze gewoon echt met een vent krijgen. Ik snap de logica daar wel achter en vind het ook lullig voor je, maar je hebt nog een kans mits je kind accepteert zonder vader.
Ik denk ook dat je je moet realisteren dat wachten op de prins op het witte paard niet meer van deze tijd is. Komt ie dan is het leuk, maar tegenwoordig weet je ook niet of het voor altijd is.
Dus als je echt, echt kids wilt en zonder zie je het leven niet zitten dan zal je er over moeten nadenken of in je uppie een kind opvoeden geen optie is. Ook moet je je niet blind staren op kids hoor, ze zijn niet zaligmakend. Er is meer in het leven.
Ik denk ook dat je je moet realisteren dat wachten op de prins op het witte paard niet meer van deze tijd is. Komt ie dan is het leuk, maar tegenwoordig weet je ook niet of het voor altijd is.
Dus als je echt, echt kids wilt en zonder zie je het leven niet zitten dan zal je er over moeten nadenken of in je uppie een kind opvoeden geen optie is. Ook moet je je niet blind staren op kids hoor, ze zijn niet zaligmakend. Er is meer in het leven.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:32
Niet meer kinderen KUNNEN krijgen is iets anders dan kiezen voor geen kinderen, zoals TO doet. Het komt over alsof ze geen kinderen kan krijgen, maar uiteindelijk kiest ze daar zelf voor. Ze heeft het nooit geprobeerd en roept nu dat het zo jammer is dat ze nooit kinderen zal krijgen, terwijl het ws wel gewoon tot de opties behoort.
zaterdag 16 juni 2012 om 08:35
Je gevoelens herken ik (op de laatste twee alinea's na). Ik begrijp dat het nieuws van de zwangerschap van je vriendin nog erg vers is. Dat waren voor mij jarenlang ook altijd moeilijke momenten: horen dat een dierbare een kind verwachtte. Niet dat ik het ze niet gunde, maar ik gunde het mezelf en mijn man ook zo, en zo'n bericht betekende elke keer weer een confrontatie met onze eigen ongewenste kinderloosheid. Het valt me op dat je zegt: "ik weet dat dat niet mag" (over dat het je pijn doet). Waarom mag je die pijn niet voelen en erkennen? Bij mij werkte een flinke huilbui op een bepaalde manier helend. Was het nieuws niet meer zo heel vers, dan begon de blijdschap voor mijn vriendin te overheersen.
Die laatste twee alinea's, voel je dat NU zo, of altijd?
Die laatste twee alinea's, voel je dat NU zo, of altijd?
zaterdag 16 juni 2012 om 08:49
Ja sommige dingen doen pijn in het leven. Voor mij is zo'n dag vaderdag of als ik gelukkige gezinnnetjes zie lopen over straat met een lieve vader erbij. Omdat mijn vader al 20 jaar dood is, doet dat pijn. Maar daarom ben ik nog wel blij voor die andere mensen dat hun vader er nog wel is en dat ze gelukkig zijn.
Zo ben ik ook wel eens jaloers op mensen die veel kunnen afvallen terwijl het mij maar niet lukt maar dan denk ik ook dat het aan mij ligt dat het niet lukt. Zij doen meer hun best dan ik. Ze werken er harder aan.
Je bent altijd verantwoordelijk voor je eigen daden. Ik snap dat TO verdriet heeft maar ik vind dat als je iets wil dat je er voor moet gaan en er wel je best voor moet doen.
Doe je dat niet dan moet je ook niet zeuren. Maar dat is mijn mening. Ik val niet af omdat ik teveel eet, ik vind dat balen maar ik klaag er niet over. Mijn verantwoording.
Zo ben ik ook wel eens jaloers op mensen die veel kunnen afvallen terwijl het mij maar niet lukt maar dan denk ik ook dat het aan mij ligt dat het niet lukt. Zij doen meer hun best dan ik. Ze werken er harder aan.
Je bent altijd verantwoordelijk voor je eigen daden. Ik snap dat TO verdriet heeft maar ik vind dat als je iets wil dat je er voor moet gaan en er wel je best voor moet doen.
Doe je dat niet dan moet je ook niet zeuren. Maar dat is mijn mening. Ik val niet af omdat ik teveel eet, ik vind dat balen maar ik klaag er niet over. Mijn verantwoording.
zaterdag 16 juni 2012 om 09:07
Lily, je kan TO wel platknuffelen, ik heb daar geen problemen mee want ze zit blijkbaar erg in de put. Ik krijg het idee (uit de nogal fatalistische OP) dat dat ze daar zelf redelijk passief in blijft zitten. Dan interesseert het mij te weten waarom, want daar zit misschien ook een oplossing.
Geen aannames van mijn kant, maar vragen aan TO. Mocht je denken dat ik een oordeel vel over singles, ik ben zelf single en dat is niet aan de hand. Wel weet ik dat er singles zijn die zeggen dat ze heel graag een relatie willen maar dat tegelijkertijd op allerlei manieren saboteren. Dan zit daar iets achter.
Geen aannames van mijn kant, maar vragen aan TO. Mocht je denken dat ik een oordeel vel over singles, ik ben zelf single en dat is niet aan de hand. Wel weet ik dat er singles zijn die zeggen dat ze heel graag een relatie willen maar dat tegelijkertijd op allerlei manieren saboteren. Dan zit daar iets achter.
Ga in therapie!
zaterdag 16 juni 2012 om 09:11
Ik vind het overigens geen goed idee om aan kinderen te beginnen als je op de wijze van TO (laatste alinea's) in het leven staat. Of je brengt die houding over op je kinderen, of je maakt je kinderen verantwoordelijk voor jouw levensgeluk.
Eerst zorgen dat je zelf het leven weer ziet zitten, zou ik zeggen. Wie weet voel je je dan wel sterk genoeg om alleen kinderen te krijgen, en misschien komt er zelfs wel een leuke partner op je pad.
Eerst zorgen dat je zelf het leven weer ziet zitten, zou ik zeggen. Wie weet voel je je dan wel sterk genoeg om alleen kinderen te krijgen, en misschien komt er zelfs wel een leuke partner op je pad.
Ga in therapie!
zaterdag 16 juni 2012 om 09:13
Zoals vaker eens met Dubio.
Dat zeg ik ook vaak tegen schoonzusjes dat ze eerst blij moet zijn met zichzelf ( ze is heel onzeker en heeft totaal geen eigenwaarde ) en dat ze dan pas blij kan zijn met een ander.
Zij denkt dat het doel van een leven een gezin is en een man hebben ( haar moeder pusht enorm ), terwijl ik haar altijd probeer wijs te maken dat je ook super happy kan zijn alleen. En als ze wel een partner wil dat ze zelfverzekerder moet worden en er wel wat voor moet doen.
Dat zeg ik ook vaak tegen schoonzusjes dat ze eerst blij moet zijn met zichzelf ( ze is heel onzeker en heeft totaal geen eigenwaarde ) en dat ze dan pas blij kan zijn met een ander.
Zij denkt dat het doel van een leven een gezin is en een man hebben ( haar moeder pusht enorm ), terwijl ik haar altijd probeer wijs te maken dat je ook super happy kan zijn alleen. En als ze wel een partner wil dat ze zelfverzekerder moet worden en er wel wat voor moet doen.
zaterdag 16 juni 2012 om 09:19
quote:vlinder72 schreef op 16 juni 2012 @ 08:31:
Ik dacht dat je echt geen kids kon krijgen, maar je wil ze gewoon echt met een vent krijgen. Ik snap de logica daar wel achter en vind het ook lullig voor je, maar je hebt nog een kans mits je kind accepteert zonder vader.
Ik denk ook dat je je moet realisteren dat wachten op de prins op het witte paard niet meer van deze tijd is. Komt ie dan is het leuk, maar tegenwoordig weet je ook niet of het voor altijd is.
Dus als je echt, echt kids wilt en zonder zie je het leven niet zitten dan zal je er over moeten nadenken of in je uppie een kind opvoeden geen optie is. Ook moet je je niet blind staren op kids hoor, ze zijn niet zaligmakend. Er is meer in het leven.
Ik heb uiteindelijk ook nooit kinderen gekregen, omdat ik het ook niet in mijn eentje wilde doen. En vooral ook niet bezwangerd wilde worden met het zaad van een onbekende of bekende donor.
Ik zie kinderen als de kroon op de liefde tussen twee mensen.
Dat is voor mij de ultieme reden geweest om het nooit alleen te gaan doen. Ik heb zelf een superleuke vader en dat wilde ik mijn kind niet bij voorbaat al ontnemen. Dat is een keuze geweest, voortkomend uit een heel sterk gevoel en dat gevoel kreeg ik niet weg. Dus ben ik niet gaan tornen aan dat gevoel. Met z'n tweeen (de liefde van mijn leven) en anders niet.
Gelukkig is die liefde van mijn leven uiteindelijk wel gearriveerd, maar helaas wel te laat, vruchbaarheidstechnisch...
Overbodig te vermelden dat het niet krijgen van kinderen enorm veel verdriet heeft gekost.
Ik dacht dat je echt geen kids kon krijgen, maar je wil ze gewoon echt met een vent krijgen. Ik snap de logica daar wel achter en vind het ook lullig voor je, maar je hebt nog een kans mits je kind accepteert zonder vader.
Ik denk ook dat je je moet realisteren dat wachten op de prins op het witte paard niet meer van deze tijd is. Komt ie dan is het leuk, maar tegenwoordig weet je ook niet of het voor altijd is.
Dus als je echt, echt kids wilt en zonder zie je het leven niet zitten dan zal je er over moeten nadenken of in je uppie een kind opvoeden geen optie is. Ook moet je je niet blind staren op kids hoor, ze zijn niet zaligmakend. Er is meer in het leven.
Ik heb uiteindelijk ook nooit kinderen gekregen, omdat ik het ook niet in mijn eentje wilde doen. En vooral ook niet bezwangerd wilde worden met het zaad van een onbekende of bekende donor.
Ik zie kinderen als de kroon op de liefde tussen twee mensen.
Dat is voor mij de ultieme reden geweest om het nooit alleen te gaan doen. Ik heb zelf een superleuke vader en dat wilde ik mijn kind niet bij voorbaat al ontnemen. Dat is een keuze geweest, voortkomend uit een heel sterk gevoel en dat gevoel kreeg ik niet weg. Dus ben ik niet gaan tornen aan dat gevoel. Met z'n tweeen (de liefde van mijn leven) en anders niet.
Gelukkig is die liefde van mijn leven uiteindelijk wel gearriveerd, maar helaas wel te laat, vruchbaarheidstechnisch...
Overbodig te vermelden dat het niet krijgen van kinderen enorm veel verdriet heeft gekost.
zaterdag 16 juni 2012 om 09:20
Waarom alleen kinderen nemen met zijn tweeen?
Veel huwelijken gaan kapot tegenwoordig,dus dan doe je het ook alleen.
En om nou zo dramatisch te doen over geen armpjes om je heen als je 30 bent?
Wat een onzin,je kan nog zeker 12 jaar je ideale partner tegenkomen en kinderen krijgen!
Maar niet met zo'n houding denk ik.
Als jij met rammelende eierstokken aan een relatie begint,schrik je mannen vreselijk af.
Veel huwelijken gaan kapot tegenwoordig,dus dan doe je het ook alleen.
En om nou zo dramatisch te doen over geen armpjes om je heen als je 30 bent?
Wat een onzin,je kan nog zeker 12 jaar je ideale partner tegenkomen en kinderen krijgen!
Maar niet met zo'n houding denk ik.
Als jij met rammelende eierstokken aan een relatie begint,schrik je mannen vreselijk af.
zaterdag 16 juni 2012 om 09:20
quote:dubiootje schreef op 16 juni 2012 @ 09:07:
Lily, je kan TO wel platknuffelen, ik heb daar geen problemen mee want ze zit blijkbaar erg in de put. Ik krijg het idee (uit de nogal fatalistische OP) dat dat ze daar zelf redelijk passief in blijft zitten. Dan interesseert het mij te weten waarom, want daar zit misschien ook een oplossing.
Geen aannames van mijn kant, maar vragen aan TO. Mocht je denken dat ik een oordeel vel over singles, ik ben zelf single en dat is niet aan de hand. Wel weet ik dat er singles zijn die zeggen dat ze heel graag een relatie willen maar dat tegelijkertijd op allerlei manieren saboteren. Dan zit daar iets achter.
En erg aantrekkelijk worden vrouwen er ook niet van als ze op deze manier bezig zijn met baby's en gewoon niet lekker in hun vel zitten.
Waar ik trouwens niet het verdriet van TO 'minder erg' wil maken. Het is vast in zo'n moment opgeschreven dat je anders (vroeger) in je dagboek schreef.
En zo niet, dan is het misschien handig om hulp te zoeken. Al is het alleen maar om lekkerder in je vel te zitten.
Lily, je kan TO wel platknuffelen, ik heb daar geen problemen mee want ze zit blijkbaar erg in de put. Ik krijg het idee (uit de nogal fatalistische OP) dat dat ze daar zelf redelijk passief in blijft zitten. Dan interesseert het mij te weten waarom, want daar zit misschien ook een oplossing.
Geen aannames van mijn kant, maar vragen aan TO. Mocht je denken dat ik een oordeel vel over singles, ik ben zelf single en dat is niet aan de hand. Wel weet ik dat er singles zijn die zeggen dat ze heel graag een relatie willen maar dat tegelijkertijd op allerlei manieren saboteren. Dan zit daar iets achter.
En erg aantrekkelijk worden vrouwen er ook niet van als ze op deze manier bezig zijn met baby's en gewoon niet lekker in hun vel zitten.
Waar ik trouwens niet het verdriet van TO 'minder erg' wil maken. Het is vast in zo'n moment opgeschreven dat je anders (vroeger) in je dagboek schreef.
En zo niet, dan is het misschien handig om hulp te zoeken. Al is het alleen maar om lekkerder in je vel te zitten.
zaterdag 16 juni 2012 om 09:30
Heftig, maar idd, zoek hulp zodat jezelf stabiel bent. Je wereld stort niet in!
Zomaar een suggestie.
Ga wat voor kinderen/tieners betekenen, vrijwilligerswerk in overvloed, zo krijg je terug wat je geeft, niet je eigen kinderen, maar als je een klik met ze kan opbouwen kan je dat heel veel waard zijn.
Natuurlijk wordt het geen moeder/kind band.
Of misschien kun je iets betekenen voor een gezin in je omgeving wat het erg druk heeft, misschien kun je de kinderen extra aandacht geven, kun je leuke dagjes uit organiseren, een picknick of alle speeltuintje van het dorp/stad afgaan. Gewoon gezellig en leuk!
Misschien dat ze je een mooie paardenbloem geven, of een natte zoen, en zeggen 'Jij bent heel lief Sammie!'
Zomaar een suggestie.
Ga wat voor kinderen/tieners betekenen, vrijwilligerswerk in overvloed, zo krijg je terug wat je geeft, niet je eigen kinderen, maar als je een klik met ze kan opbouwen kan je dat heel veel waard zijn.
Natuurlijk wordt het geen moeder/kind band.
Of misschien kun je iets betekenen voor een gezin in je omgeving wat het erg druk heeft, misschien kun je de kinderen extra aandacht geven, kun je leuke dagjes uit organiseren, een picknick of alle speeltuintje van het dorp/stad afgaan. Gewoon gezellig en leuk!
Misschien dat ze je een mooie paardenbloem geven, of een natte zoen, en zeggen 'Jij bent heel lief Sammie!'
zaterdag 16 juni 2012 om 09:41
zaterdag 16 juni 2012 om 09:52
quote:sammie00 schreef op 16 juni 2012 @ 07:26:
Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Wat mij opvalt is dat de zaken die je benoemt allemaal dingen zijn die het kind voor jou zou kunnen doen. Liefde aan jou geven.
Terwijl ik bij kinderen krijgen toch meer het omgekeerde beeld heb. Liefde geven en niks terug verwachten.
Voor de vervulling van je eigen behoefte aan liefde zou je eigenlijk niet naar je eventuele kinderen moeten kijken.
Of zie ik dat verkeerd?
Nooit zullen er twee van die dikke armpjes om mijn nek vliegen en me 'mama' noemen, nooit een zelfgeknutseld moederdagkado. Nooit zo'n lekkere natte kus op mijn wang of een stemmetje wat zegt 'jij bent lief,mama'.
Wat mij opvalt is dat de zaken die je benoemt allemaal dingen zijn die het kind voor jou zou kunnen doen. Liefde aan jou geven.
Terwijl ik bij kinderen krijgen toch meer het omgekeerde beeld heb. Liefde geven en niks terug verwachten.
Voor de vervulling van je eigen behoefte aan liefde zou je eigenlijk niet naar je eventuele kinderen moeten kijken.
Of zie ik dat verkeerd?
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
zaterdag 16 juni 2012 om 10:00
quote:rogue_1987 schreef op 16 juni 2012 @ 08:30:
[...]Mijn schoonzus is af en toe ook een beetje jaloers op dat vriend en ik zo happy zijn kan ik merken en dat vind ik oneerlijk.
Als je geluk wilt in het leven zal je het ook zelf moeten creeren.Het is denk niet zo dat jouw schoonzus jou misgunt wat jij hebt. Zij heeft het alleen niet en dat doet haar denk ik pijn. Je eigen geluk creëren is leuk en wel wanneer je de kansen krijgt en ook ziet. Wanneer iemand voor z'n eigen gevoel telkens de deksel op z'n neus krijgt, dan is het niet altijd eenvoudig om na het vallen weer op te staan. Niet iedereen is hetzelfde .
[...]Mijn schoonzus is af en toe ook een beetje jaloers op dat vriend en ik zo happy zijn kan ik merken en dat vind ik oneerlijk.
Als je geluk wilt in het leven zal je het ook zelf moeten creeren.Het is denk niet zo dat jouw schoonzus jou misgunt wat jij hebt. Zij heeft het alleen niet en dat doet haar denk ik pijn. Je eigen geluk creëren is leuk en wel wanneer je de kansen krijgt en ook ziet. Wanneer iemand voor z'n eigen gevoel telkens de deksel op z'n neus krijgt, dan is het niet altijd eenvoudig om na het vallen weer op te staan. Niet iedereen is hetzelfde .
zaterdag 16 juni 2012 om 10:04
Ingehaald? Armpjes om je heen? Niet gemaakt voor het leven?
Ik snap best dat het je even aangrijpt, dat heb ik ook wel eens als 30+ zonder kinderen maar je lijkt nu wel heel dramatisch in het leven te staan hoor.
Na een klein slangebeetje denk ik toch ook vrij snel van 'waar begin je aan' als mijn vriendinnen zwanger zijn. De spanningen in hun relaties als er een baby is of ruzies over de opvoeding, de onmetelijke hoeveelheid geld die zo'n kind+ opvang kost, maar afwachten of je kind gezond en gelukkig wordt, toch constant een zorg erbij in het leven. En armpje om je heen is ook maar een fase, voor hetzelfde geld verhuist je kind later naar Australie of naar een andere stad in NL en mag je blij zijn als het 1x per maand op bezoek komt.
En ingehaald? Leven niet voor jou? Alleen op basis van wel of geen kinderen? Er is nog zoveel meer in het leven. Je bent er nu toch dus ga die dingen lekker doen.
En als je écht zo serieus bent en je het écht zo erg vindt dan zou je op zijn minst kunnen onderzoeken of je er niet alleen voor wil gaan en dan een bewuste keuze maken en daar vrede mee hebben.
Ik snap best dat het je even aangrijpt, dat heb ik ook wel eens als 30+ zonder kinderen maar je lijkt nu wel heel dramatisch in het leven te staan hoor.
Na een klein slangebeetje denk ik toch ook vrij snel van 'waar begin je aan' als mijn vriendinnen zwanger zijn. De spanningen in hun relaties als er een baby is of ruzies over de opvoeding, de onmetelijke hoeveelheid geld die zo'n kind+ opvang kost, maar afwachten of je kind gezond en gelukkig wordt, toch constant een zorg erbij in het leven. En armpje om je heen is ook maar een fase, voor hetzelfde geld verhuist je kind later naar Australie of naar een andere stad in NL en mag je blij zijn als het 1x per maand op bezoek komt.
En ingehaald? Leven niet voor jou? Alleen op basis van wel of geen kinderen? Er is nog zoveel meer in het leven. Je bent er nu toch dus ga die dingen lekker doen.
En als je écht zo serieus bent en je het écht zo erg vindt dan zou je op zijn minst kunnen onderzoeken of je er niet alleen voor wil gaan en dan een bewuste keuze maken en daar vrede mee hebben.
zaterdag 16 juni 2012 om 10:10
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
zaterdag 16 juni 2012 om 10:14
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 10:10:
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
Nou wees er maar trots op hoor.
Wat maakt het uit dat ze jonger is dan jij? juist als je jong bent heb je betere kansen om zwanger te raken. Snap ook niet dat TO er zo mee zat dat haar jongere vriendin eerder zwanger Kon raken dan zij. Wat is daar zo gek aan?
Biologisch gezien heb je de meeste kans als je jong bent.
Wat een afgunst zeg om de ander niet een geluk te gunnen.
En Paloma je hebt gelijk hoor, ze is heel anders dan ik ben. Dat is ook niet erg maar ik vind het zo jammer voor haar dat ze zo ongelukkig is.
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
Nou wees er maar trots op hoor.
Wat maakt het uit dat ze jonger is dan jij? juist als je jong bent heb je betere kansen om zwanger te raken. Snap ook niet dat TO er zo mee zat dat haar jongere vriendin eerder zwanger Kon raken dan zij. Wat is daar zo gek aan?
Biologisch gezien heb je de meeste kans als je jong bent.
Wat een afgunst zeg om de ander niet een geluk te gunnen.
En Paloma je hebt gelijk hoor, ze is heel anders dan ik ben. Dat is ook niet erg maar ik vind het zo jammer voor haar dat ze zo ongelukkig is.
zaterdag 16 juni 2012 om 10:17
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 10:10:
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...
This is not kosher!
zaterdag 16 juni 2012 om 10:21
quote:truffelmaffia schreef op 16 juni 2012 @ 10:10:
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
Dat was ook lang mijn angst (sinds begin jaren 90 grote kinderwens samen met toen ook al de man van mijn leven, pas paar jaar geleden zijn we na een heel lange weg ouders geworden). Want dat komt erg dichtbij en dat is erg confronterend. Toen het zover was heb ik flink gehuild maar was ik wél blij voor ze en kon ik me gelukkig snel over mijn eigen verdriet heenzetten.
quote:En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Serieus? Woest? Woest op wie dan? Verdrietig en jaloers, dat kan ik me voorstellen. Maar ze niet willen feliciteren? Dat klinkt als iemand anders z'n geluk misgunnen. Hou je niet van je broer?
quote:Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...Hoezo?
Ik snap je heel goed!
Mijn angst is dat de (jongere) vriendin van mijn broertje eerder zwanger is dan ik.
Dat was ook lang mijn angst (sinds begin jaren 90 grote kinderwens samen met toen ook al de man van mijn leven, pas paar jaar geleden zijn we na een heel lange weg ouders geworden). Want dat komt erg dichtbij en dat is erg confronterend. Toen het zover was heb ik flink gehuild maar was ik wél blij voor ze en kon ik me gelukkig snel over mijn eigen verdriet heenzetten.
quote:En als dat gebeurd, dan wil je me niet kennen. Ik ben dan zo ongelofelijk woest dat ik ze echt niet ga feliciteren. No way! Echt niet!
Serieus? Woest? Woest op wie dan? Verdrietig en jaloers, dat kan ik me voorstellen. Maar ze niet willen feliciteren? Dat klinkt als iemand anders z'n geluk misgunnen. Hou je niet van je broer?
quote:Plus dat mijn vriend mij heel wrs niet meer zo leuk zal vinden...Hoezo?