een geadopteerd kind

20-06-2012 10:54 126 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zijn er hier mensen die kinderen hebben geadopteerd? Ik zelf zou hier nooit voor durven kiezen denk ik, maar ik vind het heel goed dat mensen het doen omdat ze het kind een beter leven kunnen geven. Ik open dit topic nu omdat ik net de vriendin van mijn moeder sprak. Zij heeft een kindje geadopteerd uit Polen toen het kind 2 was. Ze is nu inmiddels 18. Het meisje weet niet dat ze geadopteerd is en heeft nu een heel erg goed leven. Alleen loopt ze met haar verstand een beetje achter en zit ze op een aparte school. Ze is niet zoals andere normale kinderen. Haar echte moeder was aan de drugs en drank toen ze zwanger was van haar, vandaar de achterstand lijkt mij. Alleen heeft het meisje totaal geen vrienden en is ze eigenlijk best eenzaam buiten dat ze thuis heel verwend word door adoptie ouders en opa en oma. Nu heeft iemand het meisje verteld dat ze eigenlijk helemaal geen vrienden heeft en dat ze eenzaam is. Nu vertelde het meisje gister tegen haar adoptie moeder dat ze uit huis wil en het zat is daar. Dit vind ik dus heel erg, dat je een niet eigen kind op voed en het beste er voor over hebt, en dan opeens zoiets kan verwachten.
Alle reacties Link kopieren
quote:itsssme schreef op 20 juni 2012 @ 10:54:

Alleen heeft het meisje totaal geen vrienden en is ze eigenlijk best eenzaam buiten dat ze thuis heel verwend word door adoptie ouders en opa en oma. Nu heeft iemand het meisje verteld dat ze eigenlijk helemaal geen vrienden heeft en dat ze eenzaam is.Want dat wist ze niet?
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Als het meisje het niet weet, zal ze zeker iets vermoeden. Als iemand die zo ver van haar af staat als TO al weet dat ze geadopteerd is, weet blijkbaar de halve goegemeente het.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
quote:qwerttu schreef op 20 juni 2012 @ 11:08:

Adoptie is geen liefdadigheid, maar gezinsvorming. En dat adoptiekinderen vervolgens hun hele leven dankbaar moeten zijn is de tweede grote misvatting uit je openingspost.



Absurd trouwens (en onnodig kwetsend en schadelijk voor het kind in kwestie) dat haar niet verteld is wat haar herkomst is.

Dit dus!



Heb je vragen? Ik heb twee geadopteerde (inmiddels volwassen) kinderen die – voor de goede orde – vanaf het moment dat ze het konden beseffen wisten dat ze geadopteerd zijn. Dat was in ons geval niet alleen logisch (ze hebben een ander ‘kleurtje’ dan wij) maar voor ons ook een vanzelfsprekendheid. Ieder kind heeft er recht op te weten waar hij/zij vandaan komt. Het zou nooit in mijn hoofd zijn opgekomen zoiets essentieels geheim te houden voor mijn kind!



Ik heb toevallig enige tijd geleden iemand gesproken die pas op volwassen leeftijd (hij was inmiddels getrouwd en had zelf al kinderen op dat moment) via via te horen kreeg dat hij geadopteerd is. De psychische gevolgen hiervan zijn enorm …. Ook voor zijn kinderen. Opa en oma blijken opeens niet de echte opa en oma te zijn, ga daar maar eens aanstaan.



Dankbaar zijn dat je geadopteerd bent is trouwens bij mij absoluut taboe; ik erger me altijd aan opmerkingen als: ‘Jullie kinderen mogen wel dankbaar zijn dat ze zo goed terecht zijn gekomen’. Mijn antwoord op zo’n opmerking is steevast: ‘Jullie kinderen mogen wel dankbaar zijn dat ze meteen bij jullie terecht zijn gekomen, en niet via een omweg’.
Alle reacties Link kopieren
quote:qwerttu schreef op 20 juni 2012 @ 11:24:

[...]





Ik heb begrepen dat bij adoptiekinderen uit Polen dit soort problemen heel regelmatig voorkomen, vanwege de sociaal zwakke achtergrond van deze kinderen, in combinatie met drankmisbruik tijdens de zwangerschap. Dus dat dat speciaal onderwijs gekoppeld wordt aan de adoptie, daar kan ik me iets bij voorstellen.



De andere problemen (geen vriendschappen op kunnen bouwen, je ook niet verbonden voelen aan je (adoptie)ouders), klinken me ook in de oren als problemen de wel degelijk gerelateerd kunnen worden aan de adoptie-achtergrond.



Het is vooral hierom dat ik me verbaas over het gegeven dat het meisje niet verteld is dat ze geadopteerd is. Daarmee gooi je elke deur naar relevante hulpverlening bij voorbaat dicht. Nog afgezien van het feit dat kinderen heel gevoelig zijn voor signalen uit hun omgeving. Vaak "weten" kinderen instinctief dat er iets mis is, maar als ze niet verteld wordt waar dat gevoel vandaan komt (nl. adoptie), dan kunnen ze er ook hun vinger niet op leggen. Dat kan een gevoel van onveiligheid geven, wat versterkt kan worden door hechtingsproblematiek die je vaak ziet bij adoptiekinderen, waardoor zoiets als vriendschappen opbouwen inderdaad verstoord kan raken. En waardoor de relatie met de ouders bijvoorbeeld ook verstoord kan raken. Het lijkt me legitiem om in ieder geval te vermoeden dat de adoptie een rol speelt in deze processen. De vraag is alleen of de adoptie de belangrijkste reden is, of dat er ook een stukje karakter/(sociale) intelligentie mee speelt, of dat bijvoorbeeld het zwijgen van de adoptieouders over de achtergrond dit soort problemen niet juist versterkt hebben. Of een combinatie van die drie.



Ik vind het in dit verhaal zo op het eerste oog met name sneu voor het meisje, dat in mijn ogen echt tekort gedaan wordt door haar afkomst te verzwijgen.Je bedoelt het Foetaal Alcohol Syndroom? Kan in Nederland ook voorkomen hoor, alleen minder vaak denk ik. Adoptie is in die mate relevant voor info over de zwangerschap. Overigens zijn er ook zat geadopteerden uit het Oostblok die dat niet hebben- ondergetekende is er een goed voorbeeld van.



Ik zou me trouwens ook genaaid voelen als mij nooit verteld was dat ik geadopteerd was en ik zou er bij toeval op 18jarige leeftijd achterkomen.



Hechtingsproblematiek is idd wel bekend bij adoptiekinderen, ik weet niet hoe oud dit meisje was toen ze in Nederland kwam?
Alle reacties Link kopieren
Adoptie is ook zeer relevante informatie voor je medische anamnese.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Aparte post. Maar zal er even op in gaan.



1. Dat jong-volwassenen het huis uitgaan, dat lijkt me niet zo vreemd. Ongeacht of ze geadopteerd zijn of je eigen kinderen zijn. Of vind jij van wel?

2. Dat een adoptiekind dankbaar zou moeten zijn lijkt me waanzin. Hier spreekt een zus van een adoptiemeisje. En nee, zij hoeft ons niet dankbaar te zijn. Liever niet zelfs, ik mag niet hopen dat zij dergelijke last ooit zich mee hoeft te dragen. Zo'n eeuwige cirkel van dankbaarheid en schuldgevoel.. pfff....



Maargoed. Volgens mij wilde je weten wie er een kind geadopteerd heeft. Welnu: hier in het gezin een. Maar wat kun je met deze informatie? Wil je weten of ik het erg vind dat ze uiteindelijk graag het huis uit wil? Het antwoord is NEE. Ik zou het volstrekt normaal vinden als ook zij streeft naar onafhankelijkheid, net zoals mijn andere zussen. Is zij anders? Nee. Toegegeven, alleen het kleurtje is anders zij is namelijk mooier dan wij. Is zij ondankbaar als zij een goed leven wil en haar eigen keuzes maakt die goed bij haar passen? Nee. Vind jij dat wel ? Dan raad ik je aan geen kinderen te adopteren, mocht je dat al van plan zijn.



ps: adoptie, gezinsvormend en geen liefdadigheid. Weet even niet meer van wie die opmerking was, maar : JA! DAT DUS!

In ons geval: zelfs noodzaak helaas voor het meisje.
Ceci, dat bedoel ik inderdaad. Wat ik begrepen heb, is dat het bij kinderen afkomstig uit deze regio een heel reëel risico is. Wat gelukkig niet betekent dat álle kinderen het hebben of het risico gelopen hebben. Idem met hechtingsproblematiek, dat speelt ook niet bij alle adoptiekinderen en als het speelt, speelt het niet altijd in dezelfde mate. Maar als er dan aantoonbaar problemen zijn, verbaast het me niet dat ze in het licht van de adoptieachtergrond bekeken worden. Die achtergrond is natuurlijk wel gewoon relevant.
Eens met Qwerttu.

Verder vind ik het heel apart dat jij wel weet dat het meisje is geadopteerd, maar zijzelf niet. Wat dachten de ouders? Omdat ze dezelfde huidskleur heeft hoeven we haar niets te vertellen? Iemand voelt zelf ook wel aan dat er dingen niet kloppen. Heel veel pubers hebben op een bepaald moment in hun leven het gevoel dat ze op zichzelf willen gaan wonen, om welke reden dan ook. Alleen maar heel gezond.



Vind het echt erg om te lezen dat je als adoptiekind blijkbaar in eeuwige staat van dankbaarheid moet verkeren. Ik denk overigens dat veel adoptiekinderen hierdoor sowieso al wel ambivalente gevoelens kunnen hebben ten opzichte van hun adoptieouders (onterecht!).

Maar als dit meisje het niet eens wéét, dan is er toch al helemaal gewoon sprake van een generatieconflict?
Alle reacties Link kopieren
quote:qwerttu schreef op 20 juni 2012 @ 11:48:

Ceci, dat bedoel ik inderdaad. Wat ik begrepen heb, is dat het bij kinderen afkomstig uit deze regio een heel reëel risico is. Wat gelukkig niet betekent dat álle kinderen het hebben of het risico gelopen hebben. Idem met hechtingsproblematiek, dat speelt ook niet bij alle adoptiekinderen en als het speelt, speelt het niet altijd in dezelfde mate. Maar als er dan aantoonbaar problemen zijn, verbaast het me niet dat ze in het licht van de adoptieachtergrond bekeken worden. Die achtergrond is natuurlijk wel gewoon relevant.Helaas is het FAS idd een bekend risico bij Polen en met name Rusland, maar dat is vrij snel bekend of een kindje dat heeft. Adoptie-achtergrond is inderdaad relevant voor psychische problemen, en mbt de medische achtergrond is het vervelend dat die mist- daar loop ik zelf ook tegenaan.
Alle reacties Link kopieren
Totaal offtopic, maar ik vind het heel fijn om te lezen dat veel mensen hier de mening hebben dat geadopteerden niet dankbaar hoeven te zijn. Ik heb zo'n ontzettende bloedhekel aan die opvatting.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een inmiddels inmiddels 'geadopteerd kind' volgens jou. Ik moet er wel bij zeggen dat ik bij de titel al gelijk een naar gevoel kreeg anders.



Bij mij is het wel duidelijk dat ik geadopteerd ben vanwege mijn huidskleur, maar als ik me voorstel zeg ik er nooit bij dat ik geadopteerd ben. Komen mensen dus nog wel eens voor een verrassing te staan als ze een foto van mijn ouders zien.



Natuurlijk staan altijd alleen negatieve verhalen over adoptie in de belangstelling, want goed nieuws is geen nieuws.



En inderdaad: ik hoef mijn ouders niet specifiek meer dankbaar te zijn dan mijn zus die wel een biologische dochter is van mijn ouders. Mijn ouders zijn mijn ouders en niet mijn adoptie-ouders. Ik ben dus ook geen geadopteerd kind, maar een dochter.



Lekkere kortzichtigheid weer van TO
Alle reacties Link kopieren
Af en toe mag je er best bij stilstaan dat je in je leven veel van je ouders hebt gekregen, als dat zo is. Maar een geadopteerd kind hoeft dat niet extra te doen. Adopteren wilden de ouders zelf.



Ik vind de OP erg warrig. Meisje van 18 met wat beperkingen is eenzaam, als iemand dat tegen haar zegt wil ze het huis uit, en daarmee is ze niet dankbaar genoeg terwijl ze niet eens weet dat ze geadopteerd is (waarom niet???), en dit alles vindt TO zo dramatisch dat ze zelf nooit zou adopteren?! Ik zie geen enkel logisch verband in dit hele stuk.



Als de zorg nu was of ze zich met haar beperkingen zelfstandig kan redden, dan zou ik het wel begrijpen.
Alle reacties Link kopieren
Heb TO even geloept ....

TO is zelf 20 en zij weet dus dat 18-jarige dochter van de vriendin van haar moeder geadopteerd is.

Dan mogen we aannemen dat de buurvrouw, de bakker, de postbode plus de hele familie van dat 18-jarige meisje dit weten, behalve het meisje zelf
Alle reacties Link kopieren
quote:adoptiemama schreef op 20 juni 2012 @ 13:09:

Heb TO even geloept ....

TO is zelf 20 en zij weet dus dat 18-jarige dochter van de vriendin van haar moeder geadopteerd is.

Dan mogen we aannemen dat de buurvrouw, de bakker, de postbode plus de hele familie van dat 18-jarige meisje dit weten, behalve het meisje zelf





Wat ontzettend triest.
Alle reacties Link kopieren
Dat zal idd wel. De meeste mensen bevallen niet van tweejarigen dus destijds heeft iedereen dat natuurlijk wel begrepen. Heel domme adoptieouders. En dikke kans dat het meisje het ook wel weet.
Alle reacties Link kopieren
Ik wordt gewoon echt een beetje boos van je post, waarom zou ze niet het huis uit mogen gaan? Wat heeft het feit dat haar ouders haar opvoeden "alsof" het hun eigen kind was daarmee te maken? Moet ze dan ineens doen alsof ze gelukkig is? En eeuwig dankbaar? Dat soort dingen?



En waarom is het trouwens niet hun eigen kind? Als je een kind adopteerd, ben jij gewoon net zo verantwoordelijk. En is het net zo goed jouw kind..



Ik vind het raar dat haar niet verteld is dat ze ander biologische ouders heeft. Maar ik vind jou veel raarder.
Alle reacties Link kopieren
Sorry ik kon vanmiddag niet reageren. Inderdaad iedereen uit de omgeving weet dat ze geadopteerd is, behalve zij. Als ik geadopteerd zou zijn zou ik inderdaad dankbaar zijn, ik zie het als een soort redding. En al helemaal kinderen uit Afrika die een veel beter leven hebben gekregen. Ik zelf zou een kind niet willen adopteren omdat het toch niet echt van je zelf is. En als ik zou adopteren dan het liefst een baby.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat TO heel erg simpel is. Zeg maar gerust dom. TO, je hebt helemaal - maar dan ook helemaal -NIETS gedaan met alles wat er hier voor je opgeschreven is. Ik haak af.
Alle reacties Link kopieren
quote:itsssme schreef op 20 juni 2012 @ 17:44:

Sorry ik kon vanmiddag niet reageren. Inderdaad iedereen uit de omgeving weet dat ze geadopteerd is, behalve zij. Als ik geadopteerd zou zijn zou ik inderdaad dankbaar zijn, ik zie het als een soort redding. En al helemaal kinderen uit Afrika die een veel beter leven hebben gekregen. Ik zelf zou een kind niet willen adopteren omdat het toch niet echt van je zelf is. En als ik zou adopteren dan het liefst een baby.Dus, kort samengevat. De hele wereld weet dat dat meisje is geadopteerd, behalve dat meisje zelf, en nu vind je haar ondankbaar. (Tja, als je iets niet weet kan je er ook niet dankbaar voor zijn volgens mij.)
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
Alle reacties Link kopieren
@kattebeest jup...
Alle reacties Link kopieren
quote:itsssme schreef op 20 juni 2012 @ 17:44:

Sorry ik kon vanmiddag niet reageren. Inderdaad iedereen uit de omgeving weet dat ze geadopteerd is, behalve zij. Als ik geadopteerd zou zijn zou ik inderdaad dankbaar zijn, ik zie het als een soort redding. En al helemaal kinderen uit Afrika die een veel beter leven hebben gekregen. Ik zelf zou een kind niet willen adopteren omdat het toch niet echt van je zelf is. En als ik zou adopteren dan het liefst een baby.

Heel verstandig dat jij geen kinderen wil adopteren.

je lijkt mij zeer ongeschikt!
Alle reacties Link kopieren
Helemaal met qwertu eens, ik vind het ook onzin dat adoptiekinderen dankbaar zouden moeten zijn. Overigens weet dit meisje niet eens dat ze geadopteerd is, dus zij moet kennelijk ook nog eens dankbaar zijn voor iets waar ze zich niet eens van bewust is, maar dat terzijde.



Ik vind het ook een beetje eng als mensen puur uit liefdadigheid zeggen te willen adopteren, dan krijg je dat idee dat kinderen dankbaar moeten zijn. In mijn ogen kun je beter in de eerste plaats graag een kind willen, en waarderen dat je er eentje hebt gekregen, in plaats van andersom.



En tenzij het meisje dusdanig beperkt is dat ze het concept adoptie niet kan begrijpen of verwerken: erg bijzonder dat dit meisje niet weet dat ze geadopteerd is, niet echt van deze tijd.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het helemaal niet raar dat ze het niet weet. Als iemand daardoor nog erger in de war zou raken dan is het toch beter om te liegen voor best wil?
Alle reacties Link kopieren
Waar het nu om draait is , jij maakt er een probleem van dat ze het huis uit wil , terwijl er geen probleem is , het enige probleem is dat ze dat meisje nooit de waarheid hebben vertelt.



Wat geeft jou trouwens het recht om je met haar leven te bemoeien , als je overal zo goed van op de hoogte bent , weet je ook dat het in Nederland heel goed mogelijk is voor kinderen met een beperking om op zichzelf te wonen met goede begeleiding.



En net als ''eigen kinderen'' hebben adoptie kinderen het ook nodig om fouten te maken , zonder fouten boek je nu eenmaal geen vooruitgang, en valt er weinig te leren..



Ohja , en in mijn ogen hebben de Adoptie ouders nog heel wat te leren over eerlijkheid in het leven.
Alle reacties Link kopieren
quote:itsssme schreef op 20 juni 2012 @ 18:14:

Ik vind het helemaal niet raar dat ze het niet weet. Als iemand daardoor nog erger in de war zou raken dan is het toch beter om te liegen voor best wil?





En hoe weten jullie nou dat ze er van in de war raakt ? Denk je echt dat iedereen het weet behalve zei , ze heeft heus wel iets in de gaten , en aangezien niemand daar eerlijk is , zou ik daar ook geen vrienden willen .

Want vriendschap is gebasseerd op eerlijkheid ..

Lang zo gek nog niet he

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven