Psyche
alle pijlers
Van sterke vrouw naar....?
vrijdag 30 maart 2012 om 12:35
Lang getwijfeld of ik nu wel of niet een topic wil openen. Ik herken soms stukjes van andere TO's maar het lijkt nooit helemaal de lading te dekken, vandaar dan toch maar een eigen topic.
Afgelopen najaar ben ik uitgevallen op mijn werk met een een burn out. Het was echt helemaal op; heel veel huilen, benauwd, paniek en zo ontzettend moe.
Ik heb toen hulp gezocht bij een psycholoog en een haptotherapeut en samen met hen ben ik ontzettend druk geweest om dingen te verwerken en inzichtelijk te krijgen.
En gelukkig leek dat beter te gaan. Langzaamaan probeerde ik het werk op te bouwen maar toch blijkt dat me lastiger af te gaan dan gehoopt. Zowel mijn psycholoog als de bedrijfsarts zijn van mening dat er nog onvoldoende sprake is van een patroondoorbreking en de gedragsverandering die daar aan ten grondslag zou moeten liggen.
Van weten naar doen....en die is natuurlijk altijd het lastigst.
En daar zit nu ook juist mijn onzekerheid. Door een lastige jeugd met ondermeer het alcoholmisbruik van mijn moeder en veel te weinig steun heb ik destijds mijn overlevingsmechanisme "sterke meid" moeten inzetten. Mijn moeder leunde emotioneel op mij en en passant vooelde ik me ook nog eventjes verantwoordelijk voor haar welzijn en het huishouden. Met dat overlevingsmechanisme heb ik me ruim dertig jaren staande weten te houden. Dat ging niet vanzelf. Dan lag ik weer even plat omdat ik mezelf voorbij gerend was en dan ging het wel weer als ik mijn rust weer even genomen had. Net een elastiekje. Altijd mijn focus gehouden op dingen die ik wel wilde in mijn leven. Goede relatie, een gezin, een leuke inhoudelijke baan en een leuk huis. En zo ogenschijnelijk leek ik het ook allemaal voor elkaar te hebben ondanks die verkeerde start in mijn jeugd. Als je maar echt heel graag wilt, dan kun je alles. Die mening had ik er echt wel over...over mezelf, maar ook over anderen.
Maar nu dus uitgevallen, opgebrand en niets meer zeker wetend.
Wie ben ik dan nu, nu ik heb moeten erkennen dat het op die wijze niet lukt? Als ik dan kennelijk niet zo sterk ben als dat ik altijd over mezelf heb gedacht..wat blijft er dan nog over van mijn zelfdbeeld?
Ben ik dan toch net als mijn moeder, die het leven zo moeilijk vindt? Zo ervaar ik dat namelijk wel de laatste maanden, maar tegerlijkertijd wil ik dat helemaal niet zijn. Want dan wil ik veel liever weer terug naar die vrouw die die FT baan ogenschijnelijk combineerde met een gezin, een studie en een druk sociaal leven. Dat is toch een veel leuker persoon om te zijn, dan die zielepiet die ik me nu grotendeels van de tijd voel? Dus probeer ik mezelf weer die schop onder mijn kont te geven, het reintegratieproces zo te versnellen en kom ik er weer achter dat dit voor mij nu echt nog even niet haalbaar blijkt. En dan baal ik weer zo ontzettend van mezelf!!
Het is die onzekerheid die me het meest nekt. Zoals mijn psych het in een mooie beeldspraak verwoordde: 'je moet eerst weten wat voor soort voetballer je bent, voordat je kunt bepalen in welke divisie je kunt gaan spelen." Wat voor voetballer ben ik dan? Ik wilde dat ik eredivisiespeler was, maar moet ik dan nu genoegen nemen met een plaatsje bij de amateursclub?
Is dat mijn leerproces? Moet ik dat accepteren van mezelf? Dat ik minder kan dan dat ik altijd heb gewild? Dat lijkt me een rouwproces van jewelste...ik voel me bijna "gehandicapt" als ik dat van mezelf zou moeten leren accepteren?
Of is dit toch een kwestie van tijd en zal ik over een jaar weer mezelf herkennen als degeen die ik was, maar die heeft geleerd van haar valkuilen en deze dan ook beter weet te herkennen en omzeilen?
Met heel mijn hart hoop ik op het laatste scenario....maar ik ben zo vreselijk bang voor het eerste.
Wee ookt niet zo goed wat ik met het topic wil....steun, herkenning? Reacties zijn in ieder geval van harte welkom!
Afgelopen najaar ben ik uitgevallen op mijn werk met een een burn out. Het was echt helemaal op; heel veel huilen, benauwd, paniek en zo ontzettend moe.
Ik heb toen hulp gezocht bij een psycholoog en een haptotherapeut en samen met hen ben ik ontzettend druk geweest om dingen te verwerken en inzichtelijk te krijgen.
En gelukkig leek dat beter te gaan. Langzaamaan probeerde ik het werk op te bouwen maar toch blijkt dat me lastiger af te gaan dan gehoopt. Zowel mijn psycholoog als de bedrijfsarts zijn van mening dat er nog onvoldoende sprake is van een patroondoorbreking en de gedragsverandering die daar aan ten grondslag zou moeten liggen.
Van weten naar doen....en die is natuurlijk altijd het lastigst.
En daar zit nu ook juist mijn onzekerheid. Door een lastige jeugd met ondermeer het alcoholmisbruik van mijn moeder en veel te weinig steun heb ik destijds mijn overlevingsmechanisme "sterke meid" moeten inzetten. Mijn moeder leunde emotioneel op mij en en passant vooelde ik me ook nog eventjes verantwoordelijk voor haar welzijn en het huishouden. Met dat overlevingsmechanisme heb ik me ruim dertig jaren staande weten te houden. Dat ging niet vanzelf. Dan lag ik weer even plat omdat ik mezelf voorbij gerend was en dan ging het wel weer als ik mijn rust weer even genomen had. Net een elastiekje. Altijd mijn focus gehouden op dingen die ik wel wilde in mijn leven. Goede relatie, een gezin, een leuke inhoudelijke baan en een leuk huis. En zo ogenschijnelijk leek ik het ook allemaal voor elkaar te hebben ondanks die verkeerde start in mijn jeugd. Als je maar echt heel graag wilt, dan kun je alles. Die mening had ik er echt wel over...over mezelf, maar ook over anderen.
Maar nu dus uitgevallen, opgebrand en niets meer zeker wetend.
Wie ben ik dan nu, nu ik heb moeten erkennen dat het op die wijze niet lukt? Als ik dan kennelijk niet zo sterk ben als dat ik altijd over mezelf heb gedacht..wat blijft er dan nog over van mijn zelfdbeeld?
Ben ik dan toch net als mijn moeder, die het leven zo moeilijk vindt? Zo ervaar ik dat namelijk wel de laatste maanden, maar tegerlijkertijd wil ik dat helemaal niet zijn. Want dan wil ik veel liever weer terug naar die vrouw die die FT baan ogenschijnelijk combineerde met een gezin, een studie en een druk sociaal leven. Dat is toch een veel leuker persoon om te zijn, dan die zielepiet die ik me nu grotendeels van de tijd voel? Dus probeer ik mezelf weer die schop onder mijn kont te geven, het reintegratieproces zo te versnellen en kom ik er weer achter dat dit voor mij nu echt nog even niet haalbaar blijkt. En dan baal ik weer zo ontzettend van mezelf!!
Het is die onzekerheid die me het meest nekt. Zoals mijn psych het in een mooie beeldspraak verwoordde: 'je moet eerst weten wat voor soort voetballer je bent, voordat je kunt bepalen in welke divisie je kunt gaan spelen." Wat voor voetballer ben ik dan? Ik wilde dat ik eredivisiespeler was, maar moet ik dan nu genoegen nemen met een plaatsje bij de amateursclub?
Is dat mijn leerproces? Moet ik dat accepteren van mezelf? Dat ik minder kan dan dat ik altijd heb gewild? Dat lijkt me een rouwproces van jewelste...ik voel me bijna "gehandicapt" als ik dat van mezelf zou moeten leren accepteren?
Of is dit toch een kwestie van tijd en zal ik over een jaar weer mezelf herkennen als degeen die ik was, maar die heeft geleerd van haar valkuilen en deze dan ook beter weet te herkennen en omzeilen?
Met heel mijn hart hoop ik op het laatste scenario....maar ik ben zo vreselijk bang voor het eerste.
Wee ookt niet zo goed wat ik met het topic wil....steun, herkenning? Reacties zijn in ieder geval van harte welkom!
vrijdag 22 juni 2012 om 10:05
hey meiden,
BB: fijn dat het goed voelt die therapie. Als je een keer energie en zin over hebt, zou ik er best wel wat meer over willen weten. Hoe je dag er daar uitziet bv. Heb niet echt een beeld van met een heel team aan een burnout werken. En ben benieuwd. FIjn in ieder geval dat het voor jou werkt.
Framboosje: Vandaag dus je eerste gesprek met je psycholoog. Fijn dat er iemand met je mee gaat kijken. Zo te horen zit je bovenop jezelf en onderzoek je alles wat je doet. Op zich prima, maar vooral fijn als iemand anders dat een beetje 'voor je kan doen' als het ware. Niet dat jij dan niet meer naar jezelf kijkt, maar dat je wel de controle een pietsiebeetje los kunt laten omdat er iemand meedenkt. Hoop dat het een fijne psych is (ken je hem haar al?) hoe dan ook, dikke knuffel voor jou
Jelly: sterkte met het gedoe op je werk.. Ik ben afwisselend jaloers op 'jullie met een baan' en ook opgelucht dat ik niet in een dergelijke positie zit. Ik sta enerzijds inmiddels wat verder van de arbeidsmarkt af met mn vrijwilligerswerk. Maar het lijkt me ook lastig om de druk te voelen van te moeten. Ik had dat denk ik niet zo goed aangekund nu. Maar goed, ieder zn pad dus. Succes in ieder geval!
Suzy: omdat je niet superveel deelt over jezelf maar vooral je wijsheid, haal ik mn info wel uit het alleen zijn met jezelf topic ... Geniet van je nieuwe minnaar!
ik ben oke. Ein-de-lijk weer beter. Man, wat een neverending griep had ik te pakken. Maar ben trots op mn lichaam dat hij hem verslagen heeft . En het zet mn prioriteiten weer even op scherp: mn lichaam op 1. Ik op 1.
ow en ben benieuwd naar die tekst van de boeddha die je wil delen. Met jouw nick hadden we die natuurlijk al veel eerder verwacht . Ik zal ook weer wat inspiratiedingetjes delen binnenkort.
BB: fijn dat het goed voelt die therapie. Als je een keer energie en zin over hebt, zou ik er best wel wat meer over willen weten. Hoe je dag er daar uitziet bv. Heb niet echt een beeld van met een heel team aan een burnout werken. En ben benieuwd. FIjn in ieder geval dat het voor jou werkt.
Framboosje: Vandaag dus je eerste gesprek met je psycholoog. Fijn dat er iemand met je mee gaat kijken. Zo te horen zit je bovenop jezelf en onderzoek je alles wat je doet. Op zich prima, maar vooral fijn als iemand anders dat een beetje 'voor je kan doen' als het ware. Niet dat jij dan niet meer naar jezelf kijkt, maar dat je wel de controle een pietsiebeetje los kunt laten omdat er iemand meedenkt. Hoop dat het een fijne psych is (ken je hem haar al?) hoe dan ook, dikke knuffel voor jou
Jelly: sterkte met het gedoe op je werk.. Ik ben afwisselend jaloers op 'jullie met een baan' en ook opgelucht dat ik niet in een dergelijke positie zit. Ik sta enerzijds inmiddels wat verder van de arbeidsmarkt af met mn vrijwilligerswerk. Maar het lijkt me ook lastig om de druk te voelen van te moeten. Ik had dat denk ik niet zo goed aangekund nu. Maar goed, ieder zn pad dus. Succes in ieder geval!
Suzy: omdat je niet superveel deelt over jezelf maar vooral je wijsheid, haal ik mn info wel uit het alleen zijn met jezelf topic ... Geniet van je nieuwe minnaar!
ik ben oke. Ein-de-lijk weer beter. Man, wat een neverending griep had ik te pakken. Maar ben trots op mn lichaam dat hij hem verslagen heeft . En het zet mn prioriteiten weer even op scherp: mn lichaam op 1. Ik op 1.
ow en ben benieuwd naar die tekst van de boeddha die je wil delen. Met jouw nick hadden we die natuurlijk al veel eerder verwacht . Ik zal ook weer wat inspiratiedingetjes delen binnenkort.
vrijdag 22 juni 2012 om 10:33
quote:anahata4 schreef op 22 juni 2012 @ 10:05:
hey meiden,
BB: fijn dat het goed voelt die therapie. Als je een keer energie en zin over hebt, zou ik er best wel wat meer over willen weten. Hoe je dag er daar uitziet bv. Heb niet echt een beeld van met een heel team aan een burnout werken. En ben benieuwd. FIjn in ieder geval dat het voor jou werkt.
lieve Anahata.
Fijn om te lezen dat het je weer beter gaat. Die griep zegt zoveel over je weerstand. Ik herken hem, ik word ook ziek als het niet goed gaatjes me.
Ik wil jou en de anderen best meer vertellen over wat ik nu doe. alleen liever niet op het forum. Is mailen een optie?
hey meiden,
BB: fijn dat het goed voelt die therapie. Als je een keer energie en zin over hebt, zou ik er best wel wat meer over willen weten. Hoe je dag er daar uitziet bv. Heb niet echt een beeld van met een heel team aan een burnout werken. En ben benieuwd. FIjn in ieder geval dat het voor jou werkt.
lieve Anahata.
Fijn om te lezen dat het je weer beter gaat. Die griep zegt zoveel over je weerstand. Ik herken hem, ik word ook ziek als het niet goed gaatjes me.
Ik wil jou en de anderen best meer vertellen over wat ik nu doe. alleen liever niet op het forum. Is mailen een optie?
vrijdag 22 juni 2012 om 12:21
@Anahate: goed om te horen dat je weer beter bent! Het is ook zulk kwakkelig weer, weet zeker dat dat ook een factor is: dit zijn de maanden dat je lekker buiten moet zijn, speels kan zijn (volwassenen zijn denk ik veeeel te weinig speels! Relatief veel te veel met "zware" dingen bezig, zoals verantwoordelijkheden en verplichtingen, problemen, enz)..
En de zon geeft ook een positief zetje, energie, een blauwe lucht of grijze donkere wolken werkt ook op je gemoed, maar ook op vitamines, hebben we ook gewoon nodig! In dit kikkerlandje zit je al zoveel binnen in je eigen huis tov landen rond middellandse zee enzo.. Ook dat heeft allemaal invloed op je weerstand volgens mij. Ik hoor iedereen moe zijn, op zijn, aan vakantie toe, enz. Dus denk dat meer mensen er last van hebben!
Haha: ik schrijf weinig over mijzelf?! Ik geloof dat mijn hele ziel en zaligheid verspreid over dit forum te vinden is, hahahaha! Burnout ken ik zelf niet, maar wel van nabij, dus dit is dan niet een topic waar ik eigen ervaring "kwijt kan", alleen mijn ideeen daarover, en wat ik ervan gezien heb (+ er ook weer uit komen) bij anderen in mijn directe kringetje (en over gelezen enz).
Mensen die tegen burnout aanzitten of aanlopen, zijn juist (dat is algemeen bekend) veelal oververantwoordelijke mensen, die zichzelf hoge normen opleggen en belangrijk vinden wat anderen (van hen) vinden.. dat hebben meer mensen, maar tis van mij ook een soort missie om mensen op het hart te drukken dat ze beter naar zichzelf zouden kunnen luisteren en volgen.. want dat lijken veel mensen afgeleerd te zijn..
En met zijn allen bepaal je de norm, he! Dwz, zoveel mensen wilen eigenlijk niet leven zoals ze leven, maar holt of hobbelt toch maar mee, omdat het "zo hoort" of de realiteit van nu is, zonder te zien hoe relatief die realiteit is en wat we onszelf allemaal opleggen.. En hoe moeilijk het is om daar vanaf te stappen en zelf weer te gaan bepalen wat goed is voor jezelf!
Ik vermoed dat veel zgn gemeenschappelijke overtuigingen helemaal niet zo gemeenschappelijk zijn als we geloven, ik vermoed dat veel mensen zich dat "eigengemaakt hebben", maar diep in hun hart zich eigenlijk aanpassen aan de ontwikkelingen, en "druk" van buitenaf, van wat (nu) "normaal" is, of in de eigen sociale kring normaal wordt gevonden.. En als er maar genoeg mensen dat doen, dan is dat de norm dus.
En die is veranderlijk in tijd en cultuur.. m/v hebben veel meer taken erbij gekregen, dat was nog maar een paar decennia geleden totaal anders (wat "normaal" was).. en vrouwen nemen allerlei verantwoordelijkheden iha heel serieus, zowel werk als zorgen voor anderen& zichzelf en daarnaast gewoon veel te veel eisen aan zichzelf (uiterlijk, gezondheid, sociale leven enz).
NIet alleen voelen ze zich falen als dat allemaal niet naar tevredenheid verloopt (of te zwaar voelt/wordt) of eigenlijk niet helemaal of helemaal niet is wat ze eigenlijk van het leven hadden verwacht..
Een zekere speelsheid in het leven houden, al die verantwoordelijkheden op zijn tijd ff los kunnen laten, de boel de boel, en gaan zitten, genieten, dromen, mijmeren, leuke dingen doen met mind&body, het zijn allemaal dingen die je niet alleen in die paar werken vakantie zou moeten doen om op te laden, (en dan verwachten dat dat genoeg is), maar meer integreren in het dagelijkse bestaan. Daar ben ik vast van overtuigd!
We willen het allemaal zo goed doen, maar vergeten dat die boog niet altijd gespannen kan staan. Persoonlijk vind ik het niet gek dat veel mensen daartegenaan lopen, hoor! En je kan nee zeggen tegen een heleboel dingen, versimpelen, verminderen, maar dat is iets wat we iha niet meekrijgen (het moet juist alsmaar meer en beter). Ik denk dat er een grens ligt aan "meer en beter" en we daar (massaal) tegenaanlopen. Weer leren genieten van de simpeler dingen des levens, niet alles zo serieus nemen!
Beetje lekker leven, lol hebben, zinvol leven voor onszelf zoeken. En wat zinvol is en waar je lol in hebt, dat weten we soms niet eens meer!! Dat is eigenlijk triest, dat veel mensen dat kwijt zijn, dat speelse, je eigen drive, passie, zin in het leven hebben en aan het leven geven. En diep moeten zoeken daarnaar (ik had dat net zo!) of zich voor verontschuldigen als dat dingen zijn die buiten die algemene overtuigingen liggen..
Hoeveel mensen hechten zo'n belang aan hun "status" (is wie of wat je bent naar buiten toe) dat ze het gevoel hebben heel hard te vallen als dat (deels) keldert? Er gaan heel veel mensen "kelderen" (in economische waarde) en als we (massaal) die waarde nemen als criterium voor eigenwaarde, dan weinig op terug te vallen als dat tegenvalt. Wie ben je dan nog, zonder die baan/maatschappelijke functie, zou je zeggen, als dat zo belangrijk is voor wie je bent?
De echte eigenwaarde, als persoon, als mens, wordt door tal van factoren bepaald, en ik vind het zooo zonde als mensen een "faal-idee" over zichzelf hebben, als ze aan 1 van die factoren niet (helemaal) beantwoorden.. Ik geloof dan ook niet in dat "genezen van burnout" = weer de energie terug proberen te krijgen om je oude leventje op te pakken.. (en weer door te gaan met jezelf uithollen). Het zijn misschien wel de duidelijkste signalen dat dit misschien wel eens niet de "juiste" weg voor jezelf is?!
Hoe leuk is je leven eigenlijk nog? Hoe avontuurlijk? Hoeveel plek voor fijne gevoelens, voor liefde, voor aandacht voor jezelf en andere geliefden, hoeveel lichamelijk plezier (zoals seks en andere lichamelijke aktie met plezier... dus iets anders dan sport(prestaties), maar gewoon een stuk buiten wandelen, je spieren voelen, je lichaam, massage, warm bad, naar de hemel kijken, de wolken en de sterren zien? Kost niks en ook daar haal je energie uit, het leven aangenaam en leuk maken, met wat je zomaar gegeven is (natuur, contacten met andere mensen, kleine dingen)..
Hoeveel mensen hebben dat volledig onderaan het lijstje, genieten, rust, lol maken, dingen doen waardoor ze zichzelf iets waard vinden (voor anderen bijv?).. zorgzaamheid is iets moois, maar niet alleen voor anderen, ook voor jezelf!
En de zon geeft ook een positief zetje, energie, een blauwe lucht of grijze donkere wolken werkt ook op je gemoed, maar ook op vitamines, hebben we ook gewoon nodig! In dit kikkerlandje zit je al zoveel binnen in je eigen huis tov landen rond middellandse zee enzo.. Ook dat heeft allemaal invloed op je weerstand volgens mij. Ik hoor iedereen moe zijn, op zijn, aan vakantie toe, enz. Dus denk dat meer mensen er last van hebben!
Haha: ik schrijf weinig over mijzelf?! Ik geloof dat mijn hele ziel en zaligheid verspreid over dit forum te vinden is, hahahaha! Burnout ken ik zelf niet, maar wel van nabij, dus dit is dan niet een topic waar ik eigen ervaring "kwijt kan", alleen mijn ideeen daarover, en wat ik ervan gezien heb (+ er ook weer uit komen) bij anderen in mijn directe kringetje (en over gelezen enz).
Mensen die tegen burnout aanzitten of aanlopen, zijn juist (dat is algemeen bekend) veelal oververantwoordelijke mensen, die zichzelf hoge normen opleggen en belangrijk vinden wat anderen (van hen) vinden.. dat hebben meer mensen, maar tis van mij ook een soort missie om mensen op het hart te drukken dat ze beter naar zichzelf zouden kunnen luisteren en volgen.. want dat lijken veel mensen afgeleerd te zijn..
En met zijn allen bepaal je de norm, he! Dwz, zoveel mensen wilen eigenlijk niet leven zoals ze leven, maar holt of hobbelt toch maar mee, omdat het "zo hoort" of de realiteit van nu is, zonder te zien hoe relatief die realiteit is en wat we onszelf allemaal opleggen.. En hoe moeilijk het is om daar vanaf te stappen en zelf weer te gaan bepalen wat goed is voor jezelf!
Ik vermoed dat veel zgn gemeenschappelijke overtuigingen helemaal niet zo gemeenschappelijk zijn als we geloven, ik vermoed dat veel mensen zich dat "eigengemaakt hebben", maar diep in hun hart zich eigenlijk aanpassen aan de ontwikkelingen, en "druk" van buitenaf, van wat (nu) "normaal" is, of in de eigen sociale kring normaal wordt gevonden.. En als er maar genoeg mensen dat doen, dan is dat de norm dus.
En die is veranderlijk in tijd en cultuur.. m/v hebben veel meer taken erbij gekregen, dat was nog maar een paar decennia geleden totaal anders (wat "normaal" was).. en vrouwen nemen allerlei verantwoordelijkheden iha heel serieus, zowel werk als zorgen voor anderen& zichzelf en daarnaast gewoon veel te veel eisen aan zichzelf (uiterlijk, gezondheid, sociale leven enz).
NIet alleen voelen ze zich falen als dat allemaal niet naar tevredenheid verloopt (of te zwaar voelt/wordt) of eigenlijk niet helemaal of helemaal niet is wat ze eigenlijk van het leven hadden verwacht..
Een zekere speelsheid in het leven houden, al die verantwoordelijkheden op zijn tijd ff los kunnen laten, de boel de boel, en gaan zitten, genieten, dromen, mijmeren, leuke dingen doen met mind&body, het zijn allemaal dingen die je niet alleen in die paar werken vakantie zou moeten doen om op te laden, (en dan verwachten dat dat genoeg is), maar meer integreren in het dagelijkse bestaan. Daar ben ik vast van overtuigd!
We willen het allemaal zo goed doen, maar vergeten dat die boog niet altijd gespannen kan staan. Persoonlijk vind ik het niet gek dat veel mensen daartegenaan lopen, hoor! En je kan nee zeggen tegen een heleboel dingen, versimpelen, verminderen, maar dat is iets wat we iha niet meekrijgen (het moet juist alsmaar meer en beter). Ik denk dat er een grens ligt aan "meer en beter" en we daar (massaal) tegenaanlopen. Weer leren genieten van de simpeler dingen des levens, niet alles zo serieus nemen!
Beetje lekker leven, lol hebben, zinvol leven voor onszelf zoeken. En wat zinvol is en waar je lol in hebt, dat weten we soms niet eens meer!! Dat is eigenlijk triest, dat veel mensen dat kwijt zijn, dat speelse, je eigen drive, passie, zin in het leven hebben en aan het leven geven. En diep moeten zoeken daarnaar (ik had dat net zo!) of zich voor verontschuldigen als dat dingen zijn die buiten die algemene overtuigingen liggen..
Hoeveel mensen hechten zo'n belang aan hun "status" (is wie of wat je bent naar buiten toe) dat ze het gevoel hebben heel hard te vallen als dat (deels) keldert? Er gaan heel veel mensen "kelderen" (in economische waarde) en als we (massaal) die waarde nemen als criterium voor eigenwaarde, dan weinig op terug te vallen als dat tegenvalt. Wie ben je dan nog, zonder die baan/maatschappelijke functie, zou je zeggen, als dat zo belangrijk is voor wie je bent?
De echte eigenwaarde, als persoon, als mens, wordt door tal van factoren bepaald, en ik vind het zooo zonde als mensen een "faal-idee" over zichzelf hebben, als ze aan 1 van die factoren niet (helemaal) beantwoorden.. Ik geloof dan ook niet in dat "genezen van burnout" = weer de energie terug proberen te krijgen om je oude leventje op te pakken.. (en weer door te gaan met jezelf uithollen). Het zijn misschien wel de duidelijkste signalen dat dit misschien wel eens niet de "juiste" weg voor jezelf is?!
Hoe leuk is je leven eigenlijk nog? Hoe avontuurlijk? Hoeveel plek voor fijne gevoelens, voor liefde, voor aandacht voor jezelf en andere geliefden, hoeveel lichamelijk plezier (zoals seks en andere lichamelijke aktie met plezier... dus iets anders dan sport(prestaties), maar gewoon een stuk buiten wandelen, je spieren voelen, je lichaam, massage, warm bad, naar de hemel kijken, de wolken en de sterren zien? Kost niks en ook daar haal je energie uit, het leven aangenaam en leuk maken, met wat je zomaar gegeven is (natuur, contacten met andere mensen, kleine dingen)..
Hoeveel mensen hebben dat volledig onderaan het lijstje, genieten, rust, lol maken, dingen doen waardoor ze zichzelf iets waard vinden (voor anderen bijv?).. zorgzaamheid is iets moois, maar niet alleen voor anderen, ook voor jezelf!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
vrijdag 22 juni 2012 om 12:32
Overigens: de "maatschappelijk" meest succesvolle mensen die ik persoonlijk ken, maken heel veel tijd voor "leuke dingen doen", gunnen zichzelf heel veel!! (racen, varen (vrijheidsgevoel?), sport, gadgets, sociale contacten en "netwerken", goede seks, reisjes en weekendjes weg, laten zich gemakkelijk verzorgd worden, uit eten in goede restaurants, hoge kwaliteit aan voedsel en drinken, veel hulp en gemakkelijk maken (besteden veel uit, werkster, eten halen,stomerij, accountant, tuinman, klussers)..
Die doen niet alles zelf, die zorgen iha heel heel goed voor zichzelf!!
Die doen niet alles zelf, die zorgen iha heel heel goed voor zichzelf!!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
vrijdag 22 juni 2012 om 17:10
Suzy: je schrijft veel op dit forum, maar op dit topic kom je vooral je wijsheid brengen, vandaar dat ik dat zei. Ik probeer zelf me een beetje te beperken tot dit topic, anders lekt al mn energie naar het vivaforum .
Je schrijft weer wat ware dingen over burn out. Ik ben hard op weg naar een avontuurlijker, authentieker en speelser leven! Die omslag maken is alleen een spannende kringelende weg, met heuvels, dalen en rivieren om te doorkruisen. Elke keer kom ik die oude voorgeprogrammeerde normen en waarden tegen over dat je altijd hard moet werken, je best moet doen, en zelfs moet zwoegen in dit leven... Ik heb al flin wat keuzes gemaakt uit mn hart en uit plezier en zin. Daar ben ik ook trots op. Het (vrijwilligers)wer dat ik doe zit boordevol plezier en is lekker buiten. Iets wat ik mezelf nooit had zien doen. En wat niet per se 'status' geeft als ik op een feestje sta tussen de volgens gangbare normen 'succesvolle' mensen van mijn leeftijd. Maar waar ik intens van geniet.
liefs voor jou!
BB: mailen lijkt me prima plan. MOet ik even een apart emailadres aanmaken zodat ik dat 'veilig' hier neer kan zetten. Dat ga ik nu niet meer doen. Vandaag therapie gehad, en ga lekker verwerken en laten bezinken. Als jij een adres hebt, kun je dat oo hier neerzetten. Of in een privebericht ofzo, dat an natuurlijk ook. Nou ja, ik ga daar nu even niet mn hoofd over breken!
liefs
Je schrijft weer wat ware dingen over burn out. Ik ben hard op weg naar een avontuurlijker, authentieker en speelser leven! Die omslag maken is alleen een spannende kringelende weg, met heuvels, dalen en rivieren om te doorkruisen. Elke keer kom ik die oude voorgeprogrammeerde normen en waarden tegen over dat je altijd hard moet werken, je best moet doen, en zelfs moet zwoegen in dit leven... Ik heb al flin wat keuzes gemaakt uit mn hart en uit plezier en zin. Daar ben ik ook trots op. Het (vrijwilligers)wer dat ik doe zit boordevol plezier en is lekker buiten. Iets wat ik mezelf nooit had zien doen. En wat niet per se 'status' geeft als ik op een feestje sta tussen de volgens gangbare normen 'succesvolle' mensen van mijn leeftijd. Maar waar ik intens van geniet.
liefs voor jou!
BB: mailen lijkt me prima plan. MOet ik even een apart emailadres aanmaken zodat ik dat 'veilig' hier neer kan zetten. Dat ga ik nu niet meer doen. Vandaag therapie gehad, en ga lekker verwerken en laten bezinken. Als jij een adres hebt, kun je dat oo hier neerzetten. Of in een privebericht ofzo, dat an natuurlijk ook. Nou ja, ik ga daar nu even niet mn hoofd over breken!
liefs
zaterdag 23 juni 2012 om 11:18
Anahata: moeten we even kijken wanneer we tegelijkertijd op het forum zijn. Ik had al geprobeerd je vrienden te maken, maar in de zoekopdracht vindt Viva jouw naam niet op de een of andere manier.
Voor de andere meschrijvers; ik wil eventueel ervaringen ook met jullie delen hoor, het is niet bedoeld als 1,2 tje met Anahata. Maar ik merk dat ik hier op het forum toch bewust wat vaag blijf over wat ik nu doe.
Suzy; jouw laatste post is voor mij een beetje gevaarlijk. Je schrijft dat juist maatschappelijk succesvolle mensen goed voor zichzelf zorgen. Mij lijkt dit nogal logisch, die hebben daar veel meer de ruimte voor, zowel financieel als qua vrijheid van agendaindeling. Natuurlijk is het dan veel makkelijker om leuke dingen te doen. Er is geld om het te doen en de minder leuke klusjes koop je af met geld.
Op het moment dat jij dit voorbeeld aangeeft, gaan er bij mij direct allerlei radars aan de slag. Zie je wel, maatschappelijk succesvol zijn. Dan kan ik die tijd vrijmaken voor mezelf. Dan heb ik de middelen om het zo in te richten als ik wil. Even nog ietsjes harder doorwerken, nog even op mijn tanden bijten en dan kan ik dat ook bereiken. Als je maar echt wilt toch?
Ik begin nu juist tot het besef te komen dat willen in mijn geval nou net niet ontbreekt. Ik las ergens op een ander topic: " ik ben heus wel zeewaardig!" riep het papieren zakje."Hoe bedoel je, ik kan de Atlantische Oceaan niet overvaren? Natuurlijk wel, ik moet gewoon beter mijn best doen."
Ook las ik ergens: Doorzettingsvermogen is goed, maar doorzettingsvermogen de verkeerde richting op is desastreus.
Hier zit voor mij veel meer het leerproces. Ben ik een papieren zakje of misschien toch een zeewaardig schip? En als ik er wellicht ergens tussenin zit (kijk, ik denk al minder zwart/wit ==> winst!), hoe ga ik dan mijn leven inrichten dat er tijd is voor inspanning en ontspanning. Ik ben nu nog voorlopig erg druk om te bepalen hoe groot mijn draagkracht nu eigenlijk is. Ik dacht altijd dat die groter was, dan dat het daadwerkelijk lijkt te zijn. Dan blijf je dus tegen die betonnen muur oplopen. Kijken naar mensen die het beter hebben, helpt mij dan dus niet omdat ik dan echt appels met peren aan het vergelijken ben.
Ook winst voor mij: dat ik dit nu zo kan herkennen bij mezelf en ook nog benoemen nav jouw post. Ik maak stappen:-)
Voor de andere meschrijvers; ik wil eventueel ervaringen ook met jullie delen hoor, het is niet bedoeld als 1,2 tje met Anahata. Maar ik merk dat ik hier op het forum toch bewust wat vaag blijf over wat ik nu doe.
Suzy; jouw laatste post is voor mij een beetje gevaarlijk. Je schrijft dat juist maatschappelijk succesvolle mensen goed voor zichzelf zorgen. Mij lijkt dit nogal logisch, die hebben daar veel meer de ruimte voor, zowel financieel als qua vrijheid van agendaindeling. Natuurlijk is het dan veel makkelijker om leuke dingen te doen. Er is geld om het te doen en de minder leuke klusjes koop je af met geld.
Op het moment dat jij dit voorbeeld aangeeft, gaan er bij mij direct allerlei radars aan de slag. Zie je wel, maatschappelijk succesvol zijn. Dan kan ik die tijd vrijmaken voor mezelf. Dan heb ik de middelen om het zo in te richten als ik wil. Even nog ietsjes harder doorwerken, nog even op mijn tanden bijten en dan kan ik dat ook bereiken. Als je maar echt wilt toch?
Ik begin nu juist tot het besef te komen dat willen in mijn geval nou net niet ontbreekt. Ik las ergens op een ander topic: " ik ben heus wel zeewaardig!" riep het papieren zakje."Hoe bedoel je, ik kan de Atlantische Oceaan niet overvaren? Natuurlijk wel, ik moet gewoon beter mijn best doen."
Ook las ik ergens: Doorzettingsvermogen is goed, maar doorzettingsvermogen de verkeerde richting op is desastreus.
Hier zit voor mij veel meer het leerproces. Ben ik een papieren zakje of misschien toch een zeewaardig schip? En als ik er wellicht ergens tussenin zit (kijk, ik denk al minder zwart/wit ==> winst!), hoe ga ik dan mijn leven inrichten dat er tijd is voor inspanning en ontspanning. Ik ben nu nog voorlopig erg druk om te bepalen hoe groot mijn draagkracht nu eigenlijk is. Ik dacht altijd dat die groter was, dan dat het daadwerkelijk lijkt te zijn. Dan blijf je dus tegen die betonnen muur oplopen. Kijken naar mensen die het beter hebben, helpt mij dan dus niet omdat ik dan echt appels met peren aan het vergelijken ben.
Ook winst voor mij: dat ik dit nu zo kan herkennen bij mezelf en ook nog benoemen nav jouw post. Ik maak stappen:-)
zaterdag 23 juni 2012 om 12:33
nog eventjes...
ik heb net weer even iets met "zielenkaarten" gedaan. Vijf kaarten getrokken die allemaal iets zeggen over een bepaalde periode in de tijd en de les die je daar uit moet trekken. Vooropgesteld dat je er wel iets mee moet hebben en ik er ook niet blindelings op vertrouw, vond ik de uitkomst wel weer erg veelzeggend. Wilde het dus toch even met jullie delen;
Kaart 1 gaat over het hier en nu:
Stel je prioriteiten opnieuw.
Met voor mij de belangrijkste zin: Wat je uitzendt, komt ook weer bij je terug. En hoe slim je jezelf ook vindt, deze fundementele wet van het universum kun je niet omzeilen.
Wat is nu echt belangrijk voor mij? Wat doe ik uit sociaal wenselijk gedrag en wat doe ik omdat ik het echt zelf wil. Ben erg druk om dit boven water te krijgen. Klopt als een bus voor mij.
Kaart 2 gaat over het verleden;
Heb je spirit lief
Met voor mij de belangrijkste zin: Het allerbelangrijkste is dat je minder streng bent in je oordeel over jezelf en dat je besluit je spirit helemaal lief te hebben, inclusief alle onvolkomenheden.
Huh? Volgens mij heb ik de afgelopen maanden niets anders beschreven dan over dat strenge stemmetje in mij en dat ik probeer zachter naar mezelff te kijken. Ik hoef niet perfect te zijn. Klopt ook als een bus dus.
Kaart 3 gaat over de onmiddellijke toekomst:
Bouw op vaste grond
Met voor mij de belangrijkste zin: Bekijk kritisch de bouwstenen van je leven en investeer tijd en energie aan een gezonde verbouwing, maar probeer niet wat op drijfzand gebouwd is te stutten. Ga in plaats daarvan achteruit en laat de boel instorten. wat goed en waardevol is, blijft over.
Daar ben ik dus heel erg mee bezig en heb nu voor het eerst echt hulp gezocht om me hier bij te helpen. Om nou eens echt alles te laten vallen, alles los te laten, en te zien wat er overblijft. Het programma dat ik nu volg zie ik hier als de onmiddellijke toekomst. Klopt als een bus dus.
Kaart 4 gaat over wat je (nog) niet in de gaten hebt:
Word wakker
Met voor mij de belangrijkste zin: De bedoeling van je ziel op dit moment is om je te wekken uit je slaap, en je weer te verbinden met je ware zelf.
Ook deze klopt. Ik heb altijd gedacht dat ik dingen heel goed doorzag en dus erg hard aan het werk was aan mezelf. Ik ben wakker aan het worden op het gebied dat ik mijn intuitieve weten en voelen hierbij moet betrekken. Niet alles op de ratio te doen, omdat die ratio mij feitelijk in slaap houdt.
Kaart 5 gaat over de mogelijkheden op lange termijn:
Maak een plan
Met daarin voor mij de belangrijkse zin: De bedoeling van je ziel op dit moment is dat je de verantwoordelijkheid neemt voor je eigen diepe verlangen door een realistisch plan op te stellen om dat verlangen te verwezenlijken.
Volgens mij ben ik daar nu heel erg druk mee en hoop ik met dat plan ook op langere termijn goed te gaan functioneren. Draaglast afgestemd op mijn draagkracht en daarbij mezelf een mooi mens te gaan vinden omdat ik doe wat bij me past.
het kan best dat jullie het een beetje wazig vinden hoor. Ik heb er steun aan, en vind het een heel logisch verhaal wat ik heb opgeschreven. En dat is het belangrijkste toch
ik heb net weer even iets met "zielenkaarten" gedaan. Vijf kaarten getrokken die allemaal iets zeggen over een bepaalde periode in de tijd en de les die je daar uit moet trekken. Vooropgesteld dat je er wel iets mee moet hebben en ik er ook niet blindelings op vertrouw, vond ik de uitkomst wel weer erg veelzeggend. Wilde het dus toch even met jullie delen;
Kaart 1 gaat over het hier en nu:
Stel je prioriteiten opnieuw.
Met voor mij de belangrijkste zin: Wat je uitzendt, komt ook weer bij je terug. En hoe slim je jezelf ook vindt, deze fundementele wet van het universum kun je niet omzeilen.
Wat is nu echt belangrijk voor mij? Wat doe ik uit sociaal wenselijk gedrag en wat doe ik omdat ik het echt zelf wil. Ben erg druk om dit boven water te krijgen. Klopt als een bus voor mij.
Kaart 2 gaat over het verleden;
Heb je spirit lief
Met voor mij de belangrijkste zin: Het allerbelangrijkste is dat je minder streng bent in je oordeel over jezelf en dat je besluit je spirit helemaal lief te hebben, inclusief alle onvolkomenheden.
Huh? Volgens mij heb ik de afgelopen maanden niets anders beschreven dan over dat strenge stemmetje in mij en dat ik probeer zachter naar mezelff te kijken. Ik hoef niet perfect te zijn. Klopt ook als een bus dus.
Kaart 3 gaat over de onmiddellijke toekomst:
Bouw op vaste grond
Met voor mij de belangrijkste zin: Bekijk kritisch de bouwstenen van je leven en investeer tijd en energie aan een gezonde verbouwing, maar probeer niet wat op drijfzand gebouwd is te stutten. Ga in plaats daarvan achteruit en laat de boel instorten. wat goed en waardevol is, blijft over.
Daar ben ik dus heel erg mee bezig en heb nu voor het eerst echt hulp gezocht om me hier bij te helpen. Om nou eens echt alles te laten vallen, alles los te laten, en te zien wat er overblijft. Het programma dat ik nu volg zie ik hier als de onmiddellijke toekomst. Klopt als een bus dus.
Kaart 4 gaat over wat je (nog) niet in de gaten hebt:
Word wakker
Met voor mij de belangrijkste zin: De bedoeling van je ziel op dit moment is om je te wekken uit je slaap, en je weer te verbinden met je ware zelf.
Ook deze klopt. Ik heb altijd gedacht dat ik dingen heel goed doorzag en dus erg hard aan het werk was aan mezelf. Ik ben wakker aan het worden op het gebied dat ik mijn intuitieve weten en voelen hierbij moet betrekken. Niet alles op de ratio te doen, omdat die ratio mij feitelijk in slaap houdt.
Kaart 5 gaat over de mogelijkheden op lange termijn:
Maak een plan
Met daarin voor mij de belangrijkse zin: De bedoeling van je ziel op dit moment is dat je de verantwoordelijkheid neemt voor je eigen diepe verlangen door een realistisch plan op te stellen om dat verlangen te verwezenlijken.
Volgens mij ben ik daar nu heel erg druk mee en hoop ik met dat plan ook op langere termijn goed te gaan functioneren. Draaglast afgestemd op mijn draagkracht en daarbij mezelf een mooi mens te gaan vinden omdat ik doe wat bij me past.
het kan best dat jullie het een beetje wazig vinden hoor. Ik heb er steun aan, en vind het een heel logisch verhaal wat ik heb opgeschreven. En dat is het belangrijkste toch
zaterdag 23 juni 2012 om 12:39
quote:molly74 schreef op 23 juni 2012 @ 12:36:
Boedha, ik heb alleen even de beginregels van je laatste posting gelezen (moet zo weg namelijk), maar op die kaarten hóef je ook niet te vertrouwen. Ze zijn er enkel om inzicht te geven, meer niet. Dat wilde ik even kwijt.
weet ik hoor Molly, daar gebruik ik ze ook voor
Maar ik vind soms die discussies over spiritualiteit op dit forum zo naar dat ik wel even de nuance wilde maken.
( wat onzin is natuurlijk, want ik heb er zelf wat aan. Toch een leermomentje )
Boedha, ik heb alleen even de beginregels van je laatste posting gelezen (moet zo weg namelijk), maar op die kaarten hóef je ook niet te vertrouwen. Ze zijn er enkel om inzicht te geven, meer niet. Dat wilde ik even kwijt.
weet ik hoor Molly, daar gebruik ik ze ook voor
Maar ik vind soms die discussies over spiritualiteit op dit forum zo naar dat ik wel even de nuance wilde maken.
( wat onzin is natuurlijk, want ik heb er zelf wat aan. Toch een leermomentje )
zaterdag 23 juni 2012 om 13:08
ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd Boeddha.
Wat i trouwens nog even kwijt wil: ik heb eindelijk een boek over burn out gevonden wat het het meest beschrijft zoals ik het ervaar. Ik zocht er niet heel erg naar, maar als ik in de bieb of boekwinkel wel eens bladerde, voelde ik zo weinig binding met hoe burn out doorgaans benaderd wordt. genees van je burnout in 30 dagen, dat soort dingen. Zo niet hoe ik er in sta.
het boek heet : burn out, hoe het einde van de wereld een nieuw begin kan zijn, van Dina glauberman. Zelf een psychotherapeute die burnout heeft meegemaakt. Ze schaart vrij veel onder het begrip burn out. Maar met name hoe ze ingaat over het vraagstuk hoe verder, spreekt mij aan.
Het boek is helaas niet meer leverbaar schijnbaar, maar in mijn bieb was het iig te vinden.
Voor het geval iemand nog iets te lezen zocht..
liefs!
Wat i trouwens nog even kwijt wil: ik heb eindelijk een boek over burn out gevonden wat het het meest beschrijft zoals ik het ervaar. Ik zocht er niet heel erg naar, maar als ik in de bieb of boekwinkel wel eens bladerde, voelde ik zo weinig binding met hoe burn out doorgaans benaderd wordt. genees van je burnout in 30 dagen, dat soort dingen. Zo niet hoe ik er in sta.
het boek heet : burn out, hoe het einde van de wereld een nieuw begin kan zijn, van Dina glauberman. Zelf een psychotherapeute die burnout heeft meegemaakt. Ze schaart vrij veel onder het begrip burn out. Maar met name hoe ze ingaat over het vraagstuk hoe verder, spreekt mij aan.
Het boek is helaas niet meer leverbaar schijnbaar, maar in mijn bieb was het iig te vinden.
Voor het geval iemand nog iets te lezen zocht..
liefs!
zaterdag 23 juni 2012 om 13:33
@BB: heb nu weinig tijd, maar ik bedoelde niet dat zij al dat geld hebben en dus makkelijk allerlei (ergens onbenullige en oppervlakkige) "ego"behoeften te kunnen invullen..
Ik wil ermee zeggen: als je iets wil bereiken, moet je goed zorgen voor je behoeften. En de werkelijke behoeften (de innerlijke, niet stappen of uit eten kunnen of uitgaan, een boot, een dure auto), maar juist de "ik"-behoeften (lees: innerlijke behoeften) en die hoeven geen geld te kosten..
Het jezelf gunnen ligt in heel andere opzichten: liefde, werkelijk contact met anderen (zowel geliefden als iemand op straat als op internet), verbondenheid voelen met jezelf en anderen, enz. Als je ruimte maakt en hebt voor interne behoeften, kan je meer aan aan "verantwoordelijkheden" en "alles wat moet"..
Het voorbeeld was om aan te geven dat die instelling van die (materieel) "succesvolle" mensen, dat ze zichzelf dat gunnen, zelfs heel vanzelfsprekend vinden dat dat hen toekomt, en het invullen van (ego)behoeften hun drijfveer is, er ook voor zorgt dat ze daarin geloven en die energie daarin kunnen steken.. (en niet pas toen ze succesvol werden, het is ook hun drive!).
Als je dat toepast op "succesvol mens" zijn (iets heel anders dus, niet in status en materieel opzicht), je waarde als mens, dan moet je ook beginnen bij jezelf gunnen. NIet alleen als "moeite moeten doen, werken aan" wat daar allemaal voor nodig is, maar vooral jezelf gunnen! Rust gunnen, genieten gunnen (en niet pas als daar geld voor is of oppas oid, dacht ik vroeger ook altijd, maar het zit in je en kan overal en altijd, daar ruimte voor maken).
Dus juist niet eerst allerlei voorwaarden willen scheppen en "dan kan ik eindelijk die rust vinden om te genieten, om tot mezelf te komen, om die vrijheid te voelen om de dingen te doen die ik belangrijk vind"..
Het is omkeren: eerst jezelf dat alles gunnen en dan schept dat die voorwaarden en richting om het ook te bereiken!
Er zijn ook mensen die alsmaar bezig zijn met het scheppen van die vrijheid op een later tijdstip, naar hun pensioen toe werken, want dan eindelijk de tijd en vrijheid (en geld) om ervan te kunnen genieten.. (en dan halen ze het niet of valt het anders uit).. zijn ze onderweg vergeten te genieten van het leven, zo gefocust op "later, als ik maar dit of dat heb"..
Het is nu tijd om te gunnen, al voor je die "voorwaarden" binnen bereik hebt. Focus op die voorwaarden, dan vergeet je ondertussen te "leven", dan schuif je tegelijkertijd het "voelen dat je leeft" vooruit, dat sluit je dan ook uit voor het nu, snap je wat ik bedoel?
Onder allerlei omstandigheden kan je daar toch tijd en aandacht voor vrijmaken, in je hoofd. Als je denkt: ik moet eerst dit of dat op orde hebben, geloof je eigenlijk dat het zonder dat niet mogelijk is en nu dus niet binnen handbereik. Als ik maar dit of dat zou hebben, dan kan of verdien ik het (pas) om ff achterover te kunnen leunen om te genieten.. dat blokkeert het!
Veel te veel mensen gokken op "later in de tijd komt dat wel weer".. dan loop je erachteraan en sluit je af voor de mogelijkheid dat dat nu al kan, zoals het nu is, die mogelijkheden er ook zijn, je alleen weet wat je werkelijke behoeften zijn en waar je ze moet vinden. Nu al voor jezelf zorgen dus, binnen de mogelijkheden die er al zijn.
Die vrijheid kan je ook ervaren zonder boot, maar aan de waterkant in het gras. In beseffen dat die vrijheid er nu al is, of jij je tijd aan piekeren besteedt, huishouden, studeren, internetten, zorgen voor, of even stilstaan en voelen/ ervaren.
Je kan bewust tijd nemen om uit je hoofd en in je gevoel te gaan.
Als de accu leeg is, is opladen juist de (grootste)voorwaarde om weer volop mee te draaien. Niet andersom: als ik maar weer energie heb, dan kan ik weer dit of dat.. het begint met gunnen en opladen, met leuke en fijne dingen doen en voelen, niet alleen maar het "wegewerken" van wat je (nog) belemmert en wat je denkt dat je nodig hebt of op orde moet hebben alvorens je dat kan..
Ik wil ermee zeggen: als je iets wil bereiken, moet je goed zorgen voor je behoeften. En de werkelijke behoeften (de innerlijke, niet stappen of uit eten kunnen of uitgaan, een boot, een dure auto), maar juist de "ik"-behoeften (lees: innerlijke behoeften) en die hoeven geen geld te kosten..
Het jezelf gunnen ligt in heel andere opzichten: liefde, werkelijk contact met anderen (zowel geliefden als iemand op straat als op internet), verbondenheid voelen met jezelf en anderen, enz. Als je ruimte maakt en hebt voor interne behoeften, kan je meer aan aan "verantwoordelijkheden" en "alles wat moet"..
Het voorbeeld was om aan te geven dat die instelling van die (materieel) "succesvolle" mensen, dat ze zichzelf dat gunnen, zelfs heel vanzelfsprekend vinden dat dat hen toekomt, en het invullen van (ego)behoeften hun drijfveer is, er ook voor zorgt dat ze daarin geloven en die energie daarin kunnen steken.. (en niet pas toen ze succesvol werden, het is ook hun drive!).
Als je dat toepast op "succesvol mens" zijn (iets heel anders dus, niet in status en materieel opzicht), je waarde als mens, dan moet je ook beginnen bij jezelf gunnen. NIet alleen als "moeite moeten doen, werken aan" wat daar allemaal voor nodig is, maar vooral jezelf gunnen! Rust gunnen, genieten gunnen (en niet pas als daar geld voor is of oppas oid, dacht ik vroeger ook altijd, maar het zit in je en kan overal en altijd, daar ruimte voor maken).
Dus juist niet eerst allerlei voorwaarden willen scheppen en "dan kan ik eindelijk die rust vinden om te genieten, om tot mezelf te komen, om die vrijheid te voelen om de dingen te doen die ik belangrijk vind"..
Het is omkeren: eerst jezelf dat alles gunnen en dan schept dat die voorwaarden en richting om het ook te bereiken!
Er zijn ook mensen die alsmaar bezig zijn met het scheppen van die vrijheid op een later tijdstip, naar hun pensioen toe werken, want dan eindelijk de tijd en vrijheid (en geld) om ervan te kunnen genieten.. (en dan halen ze het niet of valt het anders uit).. zijn ze onderweg vergeten te genieten van het leven, zo gefocust op "later, als ik maar dit of dat heb"..
Het is nu tijd om te gunnen, al voor je die "voorwaarden" binnen bereik hebt. Focus op die voorwaarden, dan vergeet je ondertussen te "leven", dan schuif je tegelijkertijd het "voelen dat je leeft" vooruit, dat sluit je dan ook uit voor het nu, snap je wat ik bedoel?
Onder allerlei omstandigheden kan je daar toch tijd en aandacht voor vrijmaken, in je hoofd. Als je denkt: ik moet eerst dit of dat op orde hebben, geloof je eigenlijk dat het zonder dat niet mogelijk is en nu dus niet binnen handbereik. Als ik maar dit of dat zou hebben, dan kan of verdien ik het (pas) om ff achterover te kunnen leunen om te genieten.. dat blokkeert het!
Veel te veel mensen gokken op "later in de tijd komt dat wel weer".. dan loop je erachteraan en sluit je af voor de mogelijkheid dat dat nu al kan, zoals het nu is, die mogelijkheden er ook zijn, je alleen weet wat je werkelijke behoeften zijn en waar je ze moet vinden. Nu al voor jezelf zorgen dus, binnen de mogelijkheden die er al zijn.
Die vrijheid kan je ook ervaren zonder boot, maar aan de waterkant in het gras. In beseffen dat die vrijheid er nu al is, of jij je tijd aan piekeren besteedt, huishouden, studeren, internetten, zorgen voor, of even stilstaan en voelen/ ervaren.
Je kan bewust tijd nemen om uit je hoofd en in je gevoel te gaan.
Als de accu leeg is, is opladen juist de (grootste)voorwaarde om weer volop mee te draaien. Niet andersom: als ik maar weer energie heb, dan kan ik weer dit of dat.. het begint met gunnen en opladen, met leuke en fijne dingen doen en voelen, niet alleen maar het "wegewerken" van wat je (nog) belemmert en wat je denkt dat je nodig hebt of op orde moet hebben alvorens je dat kan..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 23 juni 2012 om 14:26
@BB; ik bedoelde ermee te zeggen, dat velen van dit soort mensen daarvoor al leefden alsof ze dat al binnen handbereik hadden.. alsof ze dat al "verdienden", voordat ze dat werkelijk bereikt hadden, en niet iets wat pas kon als je dat al verdiend had..
Het "onverstandige" daaraan is natuurlijk als dat geld kost. Ken mensen die zich in de schulden staken, omdat ze "boven hun stand leefden" op de gok dat het altijd beter gaat, op creditcard, bluf dus eigenlijk..
Het geeft ook energie, daar is het hele creditsysteem op gebaseerd: niet 30 jaar sparen en dan nog een paar jaar kunnen genieten van een huis, nieuwe keuken, nieuwe bank, vakantie. Meteen al genieten, ook al moet het nog "verdiend worden"..
Dan kan je (als het materieel is) nog goed in de problemen komen, maar verrassend genoeg pakt dat opportunisme vaak anders uit: opgeladen en vol energie gaan ze ertegenaan, in het volle vertrouwen in zichzelf dat dat wel goed komt, als een soort vanzelfsprekendheid dat kansen zich zullen aandienen en ze die ook zullen aangrijpen en goed zullen volbrengen..
Ik ben altijd iemand geweest die eerst zeker wou weten, eerst verdienen, eerst die voorwaarden scheppen en dan pas van mogen profiteren, uitrusten, ervan genieten.. schulden en dergelijke zie ik als een belasting op de (onzekere) toekomst en mensen die opportunistisch zijn als naief, (zeker gezien crisis enzo). Ik ben een voorstander van "tevreden zijn met wat je hebt"..
Toch moet je jezelf zo'n visie kunnen toedichten, maar dan bedoel ik niet materieel succesvol zijn. Je voorstellen dat je zo kan leven, dat alles mogelijk is, dat je er alle vertrouwen in hebt, en daar al naar gaan leven, voordat je dat hebt! Daar kan veel vertrouwen en geloof uit voortkomen, in wat je jezelf gunt als alles mogelijk zou zijn, en daar alvast naar gaan leven (nogmaals, ik bedoel niet geld uitgeven wat er niet of nog niet is!!).
Zonder oppas te betalen kunnen kinderen uit logeren, of om en om met een andere moeder afwisselend elkaars kinderen opvangen, bijv. En zo zijn er meer dingen mogelijk om meer ruimte te scheppen dan de onmogelijkheden zien en eerst alles voor elkaar willen hebben, voordat je toe kan komen aan wat je zelf belangrijk vindt of behoefte aan hebt..
Het is het denken in mogelijkheden , zonder meteen allerlei (praktische of financiele enz) bezwaren aan vast te koppelen.. dat is lastig, maar het begint ermee dat je je dat kan voorstellen, voor jezelf wenst en gunt.. (zoals een wensbord maken, op een rijtje wat je allemaal werkelijk met/in je leven zou willen, als alles mogelijk was).. een hoop daarvan kan naar je toe komen!
Het "onverstandige" daaraan is natuurlijk als dat geld kost. Ken mensen die zich in de schulden staken, omdat ze "boven hun stand leefden" op de gok dat het altijd beter gaat, op creditcard, bluf dus eigenlijk..
Het geeft ook energie, daar is het hele creditsysteem op gebaseerd: niet 30 jaar sparen en dan nog een paar jaar kunnen genieten van een huis, nieuwe keuken, nieuwe bank, vakantie. Meteen al genieten, ook al moet het nog "verdiend worden"..
Dan kan je (als het materieel is) nog goed in de problemen komen, maar verrassend genoeg pakt dat opportunisme vaak anders uit: opgeladen en vol energie gaan ze ertegenaan, in het volle vertrouwen in zichzelf dat dat wel goed komt, als een soort vanzelfsprekendheid dat kansen zich zullen aandienen en ze die ook zullen aangrijpen en goed zullen volbrengen..
Ik ben altijd iemand geweest die eerst zeker wou weten, eerst verdienen, eerst die voorwaarden scheppen en dan pas van mogen profiteren, uitrusten, ervan genieten.. schulden en dergelijke zie ik als een belasting op de (onzekere) toekomst en mensen die opportunistisch zijn als naief, (zeker gezien crisis enzo). Ik ben een voorstander van "tevreden zijn met wat je hebt"..
Toch moet je jezelf zo'n visie kunnen toedichten, maar dan bedoel ik niet materieel succesvol zijn. Je voorstellen dat je zo kan leven, dat alles mogelijk is, dat je er alle vertrouwen in hebt, en daar al naar gaan leven, voordat je dat hebt! Daar kan veel vertrouwen en geloof uit voortkomen, in wat je jezelf gunt als alles mogelijk zou zijn, en daar alvast naar gaan leven (nogmaals, ik bedoel niet geld uitgeven wat er niet of nog niet is!!).
Zonder oppas te betalen kunnen kinderen uit logeren, of om en om met een andere moeder afwisselend elkaars kinderen opvangen, bijv. En zo zijn er meer dingen mogelijk om meer ruimte te scheppen dan de onmogelijkheden zien en eerst alles voor elkaar willen hebben, voordat je toe kan komen aan wat je zelf belangrijk vindt of behoefte aan hebt..
Het is het denken in mogelijkheden , zonder meteen allerlei (praktische of financiele enz) bezwaren aan vast te koppelen.. dat is lastig, maar het begint ermee dat je je dat kan voorstellen, voor jezelf wenst en gunt.. (zoals een wensbord maken, op een rijtje wat je allemaal werkelijk met/in je leven zou willen, als alles mogelijk was).. een hoop daarvan kan naar je toe komen!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 23 juni 2012 om 14:31
En het gekke is: ex heeft vrijwel alles wat hem dreef in het leven en hij zich ooit voor ogen heeft gesteld (succes, bezittingen) bereikt eigenlijk ook, in zekere opzichten!
Ik ben tevreden met wat ik heb (en er komt ook niet veel bij) en andere wensen, doelen & voorstellingen.. en zal dat waarschijnlijk dan ook krijgen..
Ergens werkt het wel zo: wat je niet vraagt, krijg je ook niet. Tis maar waar je zelf de focus op legt, je gedachten aan wijdt, dat krijg je vaak (of meer van)..
In die zin hoef je niet bescheiden te zijn, maar wel voorzichtig met wat je vraagt voor jezelf.. (lees: gunt, wenst, droomt)..
Ik ben tevreden met wat ik heb (en er komt ook niet veel bij) en andere wensen, doelen & voorstellingen.. en zal dat waarschijnlijk dan ook krijgen..
Ergens werkt het wel zo: wat je niet vraagt, krijg je ook niet. Tis maar waar je zelf de focus op legt, je gedachten aan wijdt, dat krijg je vaak (of meer van)..
In die zin hoef je niet bescheiden te zijn, maar wel voorzichtig met wat je vraagt voor jezelf.. (lees: gunt, wenst, droomt)..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 23 juni 2012 om 22:27
Suzy: helemaal helder wat je schrijft. Dit past ook beter bij wat ik meestal lees bij jou. Juist over hier en nu en zacht zijn voor jezelf.
Blijft natuurlijk wel staan dat veel leuke dingen nou eenmaal tijd en geld kosten, maar ik ben het helemaal met je eens als je schrijft dat hier niet (alleen) de voldoening in zit, en dat het ook een moment van rust in het bos, met een boek in de tuin, die knuffel van je kind enz enz is.
Wat dat betreft is het topic "dingen waar je blij van wordt" erg leuk om te lezen.
Ik geloof ook zeker dat ik de afgelopen jaren, afgevlakt dat ik was/ben van mijn gevoel, ik het erg heb gezocht (en toch ook wel gevonden) in wat ik hedonistisch genot noem. Ik heb toch wel een zekere voorkeur voor overdadigheid. Dat is ook wel een ding waarvan ik probeer te ontdekken of dit voortkomt uit het opvullen van leegte of gewoonweg dat ik het leuk/lekker/genieten vind. Als dat laatste het geval is, zal er toch (meer) gewerkt moeten worden om die leefstijl te kunnen bekostigen. ( heb ik het in mijn ogen niet over overdreven luxe hoor, maar die topics waarin wordt geschreven dat een gezin vrijwillig (!) rondkomt van ¤75,00 begrijp ik nooit zo goed. Mij lukt dat niet, ook omdat het niet hoeft. Want een glaasje wijn met een stokbroodje, bezoek dat ik wil verwennen, regelmatig biologisch eten, het gemak van een supermarkt ipv de aanbiedingen af zijn allemaal zaken die geld kosten. Die keuze kan ik nu maken en ik weet zeker dat het me heus wel zal lukken mocht dat noodzakelijk zijn. Maar liever niet.....als ik heel eerlijk ben. Daar zit misschien ook wel mijn angst, dat blijkt dat mijn draaglast niet meer groter wordt en ik daardoor op termijn die keuze niet meer kan maken.
Ik heb het, afgezien van mijn huis, niet zo met bezit. Daar kan ik veel makkelijker afstand van doen. Het zijn voor mij (betaalde) ervaringen die ik waardevol vind. Weekendje weg, uit eten, een uitstapje met de kinderen. Tuurlijk weet ik dat het uiteindelijk draait om het gezelschap en de liefde en de ervaring die je met elkaar deelt.
Ik weet het niet precies, ik kan het niet zo goed uitleggen. Ik geloof denk ik gewoon nog niet zo Zen ben dat ik het helemaal zonder al die aardse genoegens kan stellen:-)
Blijft natuurlijk wel staan dat veel leuke dingen nou eenmaal tijd en geld kosten, maar ik ben het helemaal met je eens als je schrijft dat hier niet (alleen) de voldoening in zit, en dat het ook een moment van rust in het bos, met een boek in de tuin, die knuffel van je kind enz enz is.
Wat dat betreft is het topic "dingen waar je blij van wordt" erg leuk om te lezen.
Ik geloof ook zeker dat ik de afgelopen jaren, afgevlakt dat ik was/ben van mijn gevoel, ik het erg heb gezocht (en toch ook wel gevonden) in wat ik hedonistisch genot noem. Ik heb toch wel een zekere voorkeur voor overdadigheid. Dat is ook wel een ding waarvan ik probeer te ontdekken of dit voortkomt uit het opvullen van leegte of gewoonweg dat ik het leuk/lekker/genieten vind. Als dat laatste het geval is, zal er toch (meer) gewerkt moeten worden om die leefstijl te kunnen bekostigen. ( heb ik het in mijn ogen niet over overdreven luxe hoor, maar die topics waarin wordt geschreven dat een gezin vrijwillig (!) rondkomt van ¤75,00 begrijp ik nooit zo goed. Mij lukt dat niet, ook omdat het niet hoeft. Want een glaasje wijn met een stokbroodje, bezoek dat ik wil verwennen, regelmatig biologisch eten, het gemak van een supermarkt ipv de aanbiedingen af zijn allemaal zaken die geld kosten. Die keuze kan ik nu maken en ik weet zeker dat het me heus wel zal lukken mocht dat noodzakelijk zijn. Maar liever niet.....als ik heel eerlijk ben. Daar zit misschien ook wel mijn angst, dat blijkt dat mijn draaglast niet meer groter wordt en ik daardoor op termijn die keuze niet meer kan maken.
Ik heb het, afgezien van mijn huis, niet zo met bezit. Daar kan ik veel makkelijker afstand van doen. Het zijn voor mij (betaalde) ervaringen die ik waardevol vind. Weekendje weg, uit eten, een uitstapje met de kinderen. Tuurlijk weet ik dat het uiteindelijk draait om het gezelschap en de liefde en de ervaring die je met elkaar deelt.
Ik weet het niet precies, ik kan het niet zo goed uitleggen. Ik geloof denk ik gewoon nog niet zo Zen ben dat ik het helemaal zonder al die aardse genoegens kan stellen:-)
zondag 24 juni 2012 om 00:15
@BB: Ik snap je prima, hoor! Je hoeft ook niet zonder luxe of lekker leven te doen, om "Zen" te zijn, volgens mij..als je maar weet dat je (heel erg) terug kan, mocht het nodig zijn, niet aan gehecht bent, niet bepalend is voor wie je bent.. niet je waarde uitdrukt..
Als je gewoon waardeert wat je hebt, en je innerlijke waarde kent, keldert dat niet met evt verlies van bezittingen. Zelf ben ik net zo goed gesteld op een bepaalde levenswijze, maar niet om die koste wat het kost te moeten behouden, of teveel vrijheid voor moet inleveren of ten koste gaat van andere levenskwaliteiten..
Bij mij is het niet zozeer vermaak of spullen, die geld kosten, ik heb nu wel een zeker wooncomfort, maar contacten kunnen onderhouden is heel belangrijk voor mij, mensen kunnen ontmoeten & bezoeken, in die zin erop uit kunnen gaan.. denk dat als ik zou moeten kiezen liever minder groot of luxe zou willen wonen, dan in mijn eentje in die luxe ruimte zitten.. of daar juist nooit zijn, omdat je altijd aan het werk bent, bijv, wanneer geniet je er dan van?
Maar goed, ik sta ook regelmatig voor dat soort keuzes, hoor, het kan hier ook niet allemaal (meer) en dit was een duur weekje (kapper en huwelijk van iemand enzo), dan moet ik ook pas op de plaats maken en denk ik na over dat soort evt veranderingen..
Wat gratis was en veeeeel belangrijker is die passionele middag van de week.. en veel meer dingen, zoals jij die noemt, die het leven mooier maken dan dat paar nieuwe schoenen dat ik vorige week gekocht heb (die euforie duurt maar kort), hahaha.. maar ook dat is fijn, en mag je van genieten..
Als je gewoon waardeert wat je hebt, en je innerlijke waarde kent, keldert dat niet met evt verlies van bezittingen. Zelf ben ik net zo goed gesteld op een bepaalde levenswijze, maar niet om die koste wat het kost te moeten behouden, of teveel vrijheid voor moet inleveren of ten koste gaat van andere levenskwaliteiten..
Bij mij is het niet zozeer vermaak of spullen, die geld kosten, ik heb nu wel een zeker wooncomfort, maar contacten kunnen onderhouden is heel belangrijk voor mij, mensen kunnen ontmoeten & bezoeken, in die zin erop uit kunnen gaan.. denk dat als ik zou moeten kiezen liever minder groot of luxe zou willen wonen, dan in mijn eentje in die luxe ruimte zitten.. of daar juist nooit zijn, omdat je altijd aan het werk bent, bijv, wanneer geniet je er dan van?
Maar goed, ik sta ook regelmatig voor dat soort keuzes, hoor, het kan hier ook niet allemaal (meer) en dit was een duur weekje (kapper en huwelijk van iemand enzo), dan moet ik ook pas op de plaats maken en denk ik na over dat soort evt veranderingen..
Wat gratis was en veeeeel belangrijker is die passionele middag van de week.. en veel meer dingen, zoals jij die noemt, die het leven mooier maken dan dat paar nieuwe schoenen dat ik vorige week gekocht heb (die euforie duurt maar kort), hahaha.. maar ook dat is fijn, en mag je van genieten..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 26 juni 2012 om 20:29
Kom even gedag zeggen, al heb ik niet bijgelezen. Of toch kleine stukjes, waar @jelly voor stond, want lieve woorden doen me nog altijd veel. Dankjulliewel
En om jullie sterkte te wensen met de therapieën en andere processen! (of leuke mannen
Ga een andere keer weer lekker lezen en meedenken.
Nadenken enzo wil niet goed. Of m`n gedachten op een rij zetten.
Ik merk dat stilte me echt goed doet. Ik hou van de stilte. Daarin kan ik echt ruimte kan maken voor pijnlijke herinneringen die steeds opkomen en kan genieten van de rust, mezelf kan voelen en m`n kracht. In plaats van tussen alle dagelijkse dingen die emoties te proppen. Verwerken is een van de dingen waar ik nu het meeste behoefte aan heb, alsof er een luikje is opengezet van dingen die er eerst uit moeten, zodat ik ècht vooruit kan.
Maar stilte is ook veilig natuurlijk...
Vind t ook allemaal verwarrend, misschien is dat waarom ik er niet over na wil denken waar ik mee bezig ben. Ik verstop me een beetje (o, hier ook..), alsof ik bang ben dat wanneer ik er iets over zeg het aan diggelen gaat. Maar in de hoofdlijn voelt het juist zo goed....(EDIT: verwidjerd ) Misschien hoort t ook bij deze weg om te leren erop te vertrouwen, geen idee..niks is zeker he
P.s. Anahatha, ik kwam je laatst tegen bij een chakra-meditatie, allemaal moeilijke namen voor de chakra`s dacht ik, behalve..
En om jullie sterkte te wensen met de therapieën en andere processen! (of leuke mannen
Ga een andere keer weer lekker lezen en meedenken.
Nadenken enzo wil niet goed. Of m`n gedachten op een rij zetten.
Ik merk dat stilte me echt goed doet. Ik hou van de stilte. Daarin kan ik echt ruimte kan maken voor pijnlijke herinneringen die steeds opkomen en kan genieten van de rust, mezelf kan voelen en m`n kracht. In plaats van tussen alle dagelijkse dingen die emoties te proppen. Verwerken is een van de dingen waar ik nu het meeste behoefte aan heb, alsof er een luikje is opengezet van dingen die er eerst uit moeten, zodat ik ècht vooruit kan.
Maar stilte is ook veilig natuurlijk...
Vind t ook allemaal verwarrend, misschien is dat waarom ik er niet over na wil denken waar ik mee bezig ben. Ik verstop me een beetje (o, hier ook..), alsof ik bang ben dat wanneer ik er iets over zeg het aan diggelen gaat. Maar in de hoofdlijn voelt het juist zo goed....(EDIT: verwidjerd ) Misschien hoort t ook bij deze weg om te leren erop te vertrouwen, geen idee..niks is zeker he
P.s. Anahatha, ik kwam je laatst tegen bij een chakra-meditatie, allemaal moeilijke namen voor de chakra`s dacht ik, behalve..
donderdag 28 juni 2012 om 08:26
Goedemorgen lieve dames.
Het gaat hier op zich goed. Ik heb het idee dat ik nu eindelijk eens echt door een blokkade ga. Gaat (weer) niet snel maar probeer me voor te houden dat dit onderdeel van het proces is.
Verder probeer ik het forum toch een beetje te vermijden. Ik merk dat ik soms hier een beetje te druk mee ben terwijl mijn prioriteit uiteindelijk bij mezelf ligt. Vandaar dat het wat stiller is hier.
Voor julllie allemaal een knuffel. Ik hoop dat jullie soms ook even een update komen brengen. Ik lees jullie graag.
Het gaat hier op zich goed. Ik heb het idee dat ik nu eindelijk eens echt door een blokkade ga. Gaat (weer) niet snel maar probeer me voor te houden dat dit onderdeel van het proces is.
Verder probeer ik het forum toch een beetje te vermijden. Ik merk dat ik soms hier een beetje te druk mee ben terwijl mijn prioriteit uiteindelijk bij mezelf ligt. Vandaar dat het wat stiller is hier.
Voor julllie allemaal een knuffel. Ik hoop dat jullie soms ook even een update komen brengen. Ik lees jullie graag.
donderdag 28 juni 2012 om 15:30
ja hoor, heel verhaal getypt, valt internet uit: alles weg
En ik typte juist dat ik dus niet zoveel energie heb om hier veel te schrijven! typical
ik heb ook even behoefte aan meer rust. Ik word telkens uitgedaagd om bij mezelf te blijven, voor mezelf te kiezen. Hier veel schrijven brengt me zo in mn hoofd, in het analyseren en weg van mn basis en mn hart.
@Jelly: grappig dat je mn nickname tegenkwam. Ik sinds ik in aanraking gekomen ben met chakrapsychologie best veel met chakra's. Vind het een mooi systeem om naar mensen en hun ontwikkeling te kijken. De nick anahata kwam ook heel vanzelfspreken. Vond het ook wel een mooie, uiteindleijk gaat het ook om het openen en verstekeren van dat hartchakra, voor ons allemaal
voor iedereen!
En ik typte juist dat ik dus niet zoveel energie heb om hier veel te schrijven! typical
ik heb ook even behoefte aan meer rust. Ik word telkens uitgedaagd om bij mezelf te blijven, voor mezelf te kiezen. Hier veel schrijven brengt me zo in mn hoofd, in het analyseren en weg van mn basis en mn hart.
@Jelly: grappig dat je mn nickname tegenkwam. Ik sinds ik in aanraking gekomen ben met chakrapsychologie best veel met chakra's. Vind het een mooi systeem om naar mensen en hun ontwikkeling te kijken. De nick anahata kwam ook heel vanzelfspreken. Vond het ook wel een mooie, uiteindleijk gaat het ook om het openen en verstekeren van dat hartchakra, voor ons allemaal
voor iedereen!
donderdag 28 juni 2012 om 16:07
quote:anahata4 schreef op 28 juni 2012 @ 15:30:
@Jelly: grappig dat je mn nickname tegenkwam. Ik sinds ik in aanraking gekomen ben met chakrapsychologie best veel met chakra's. Vind het een mooi systeem om naar mensen en hun ontwikkeling te kijken. De nick anahata kwam ook heel vanzelfspreken. Vond het ook wel een mooie, uiteindleijk gaat het ook om het openen en verstekeren van dat hartchakra, voor ons allemaal
voor iedereen!
En dat vind ik weer grappig dat Anahata voor de hartchakra staat. Dat wist ik niet. Ik heb vorige week voor de eerste keer een reikibehandeling gedaan. Zij vertelde mij dat mijn hartchakra dus wel heel erg openstaat, heel erg naar anderen gericht, waardoor er weinig voor mij overblijft. Huh, kernthema in mijn leven. Ik moet dus met Anahata aan de slag:-)
Ik merk wel dat ik erg reageer op reiki en op de behandeling die ik doe tijdens mijn programma. Soms een beetje het gevoel dat ik terug bij af ben. Weer zo moe, veel hoofdpijn en erg emotioneel. Tegerlijkertijd JUIST daardoor het idee dat ik nu werkelijk een kern dieper aan het gaan ben. Eindelijk!
Knuffel
@Jelly: grappig dat je mn nickname tegenkwam. Ik sinds ik in aanraking gekomen ben met chakrapsychologie best veel met chakra's. Vind het een mooi systeem om naar mensen en hun ontwikkeling te kijken. De nick anahata kwam ook heel vanzelfspreken. Vond het ook wel een mooie, uiteindleijk gaat het ook om het openen en verstekeren van dat hartchakra, voor ons allemaal
voor iedereen!
En dat vind ik weer grappig dat Anahata voor de hartchakra staat. Dat wist ik niet. Ik heb vorige week voor de eerste keer een reikibehandeling gedaan. Zij vertelde mij dat mijn hartchakra dus wel heel erg openstaat, heel erg naar anderen gericht, waardoor er weinig voor mij overblijft. Huh, kernthema in mijn leven. Ik moet dus met Anahata aan de slag:-)
Ik merk wel dat ik erg reageer op reiki en op de behandeling die ik doe tijdens mijn programma. Soms een beetje het gevoel dat ik terug bij af ben. Weer zo moe, veel hoofdpijn en erg emotioneel. Tegerlijkertijd JUIST daardoor het idee dat ik nu werkelijk een kern dieper aan het gaan ben. Eindelijk!
Knuffel
zaterdag 30 juni 2012 om 20:10
Hey allemaal,
Ik probeer me ook een beetje op andere dingen te richten dan forummen. Ik merk dat als ik hier allemaal van die psych/relatietopics lees ik al snel negatieve dingen op mezelf ga betrekken, een beetje in de 'ik ben zo'n slecht persoon' houding kom en net als BB heel erg in mijn hoofd ga zitten. Ik had vorige week vrijdag een gesprek met mijn (tijdelijke) psych en die benoemde doodleuk dat ik 'borderline-trekken' heb en hoe die erger worden als ik gestressd ben. Dat zij bepaalde van mijn karaktertrekken/gedrag zo benoemd, daar ben ik echt een paar dagen door van slag geweest. Raak dan ook in de 'ik ben zo'n slecht persoon-modus', wil eigenlijk dan gewoon zo graag al die karaktertrekken wegmaken, vind het dan zo erg dat zij het voor mij zo doet lijken (in mijn hoofd) alsof dat niet kan...Ze helpt me daar echt totaal niet mee, geeft me niet bepaald meer inzicht in hoe ik denk of ben...hoe ik mijn gedachten en 'trekken' positief kan aanwenden.
Dat ik het forum een beetje ontloop, wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet aan jullie denk:D Ik hoop dat je het redt met je werkschema, Jelly. Zou, als je daar tijd voor hebt, graag even wat over horen, als je wilt. En ik vind het fijn om te horen BB dat je het gevoel hebt dat je weer door een blokkade heen gaat, mooi dat je programma zo aanslaat:). Anahata, Italy (en voor jullie allemaal); knuffel en ik hoop dat het goed met jullie gaat. Mooi Anahata dat je herkent dat je steeds wordt uitgedaagd bij jezelf te blijven, hoop dat dat ook lukt:). Suzy; jou lees ik af en toe nu op het andere topic, ik hoop dat je feestjes een groot succes waren!
Ik probeer me ook een beetje op andere dingen te richten dan forummen. Ik merk dat als ik hier allemaal van die psych/relatietopics lees ik al snel negatieve dingen op mezelf ga betrekken, een beetje in de 'ik ben zo'n slecht persoon' houding kom en net als BB heel erg in mijn hoofd ga zitten. Ik had vorige week vrijdag een gesprek met mijn (tijdelijke) psych en die benoemde doodleuk dat ik 'borderline-trekken' heb en hoe die erger worden als ik gestressd ben. Dat zij bepaalde van mijn karaktertrekken/gedrag zo benoemd, daar ben ik echt een paar dagen door van slag geweest. Raak dan ook in de 'ik ben zo'n slecht persoon-modus', wil eigenlijk dan gewoon zo graag al die karaktertrekken wegmaken, vind het dan zo erg dat zij het voor mij zo doet lijken (in mijn hoofd) alsof dat niet kan...Ze helpt me daar echt totaal niet mee, geeft me niet bepaald meer inzicht in hoe ik denk of ben...hoe ik mijn gedachten en 'trekken' positief kan aanwenden.
Dat ik het forum een beetje ontloop, wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet aan jullie denk:D Ik hoop dat je het redt met je werkschema, Jelly. Zou, als je daar tijd voor hebt, graag even wat over horen, als je wilt. En ik vind het fijn om te horen BB dat je het gevoel hebt dat je weer door een blokkade heen gaat, mooi dat je programma zo aanslaat:). Anahata, Italy (en voor jullie allemaal); knuffel en ik hoop dat het goed met jullie gaat. Mooi Anahata dat je herkent dat je steeds wordt uitgedaagd bij jezelf te blijven, hoop dat dat ook lukt:). Suzy; jou lees ik af en toe nu op het andere topic, ik hoop dat je feestjes een groot succes waren!
zondag 1 juli 2012 om 10:47
Lieve framboosje,
wat heftig dat die psychologe dat zo zei zeg. Ze heeft in ieder geval niet goed ingeschat wat zo'n opmerking met jou kan doen. Niet gek dat je daar van slag van raakt. Wat vooral te lezen is, (en wat voor mij heeeeeeeeeeeeeeeel herkenbaar is), is dat er maar weinig voor nodig is om jouw angstige / zelfkritische modus te triggeren. (die je zelf ik ben zo slecht modus noemt). Dat die opmerking ineens de hele gedachtecirkel weer activeert. Dat heb ik ook zooo.
Ik probeer me weer steeds bewuster te omringen met dingen die mijn 'vertrouwen' kant juist triggeren. Ik weet dat bepaalde boeken, films, mensen, plekken, me gevoeliger maken voor negativiteit in mn hoofd. En ik ben er net achter dat ik daar eerder juist over dacht: 'daar moet ik maar tegen kunnen, zo is de wereld nu eenmaal.'. Dus dan deed ik dat gewoon, en werd ik vervolgens boos op mezelf als ik toch angstig/negatief werd...
Nu probeer ik weer wat liever te zijn, ik kan het nu eenmaal niet gebruiken om de hele tijd van slag te raken. En ik wil die negatieve denkcirkels niet verder voeden.
ik merk dat als ik dat heel bewust doe, ik wat beter bestand ben (soms) tegen negatieve triggers die nu eenmaal niet te voorkomen zijn.
Ik heb al een lijst met liedjes die mn liefzijnvoormezelf modus activeren (soms kan ik daar juist emotioneel/verdrietig van worden, maar dat is ook oke. Als ik kan huilen, betekent dat ook dat ik wat liever naar mezelf kijk. vanuit echte boosheid kan ik nooit huilen), ik lees nu even lekker lichte boeken, etc. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Misschien alleen aan de herkenning, maar dat is ook goed. Weet dat je niet alleen bent.
dit liedje is voor jou.
http://www.youtube.com/watch?v=87Y5VNb5h5c
wat heftig dat die psychologe dat zo zei zeg. Ze heeft in ieder geval niet goed ingeschat wat zo'n opmerking met jou kan doen. Niet gek dat je daar van slag van raakt. Wat vooral te lezen is, (en wat voor mij heeeeeeeeeeeeeeeel herkenbaar is), is dat er maar weinig voor nodig is om jouw angstige / zelfkritische modus te triggeren. (die je zelf ik ben zo slecht modus noemt). Dat die opmerking ineens de hele gedachtecirkel weer activeert. Dat heb ik ook zooo.
Ik probeer me weer steeds bewuster te omringen met dingen die mijn 'vertrouwen' kant juist triggeren. Ik weet dat bepaalde boeken, films, mensen, plekken, me gevoeliger maken voor negativiteit in mn hoofd. En ik ben er net achter dat ik daar eerder juist over dacht: 'daar moet ik maar tegen kunnen, zo is de wereld nu eenmaal.'. Dus dan deed ik dat gewoon, en werd ik vervolgens boos op mezelf als ik toch angstig/negatief werd...
Nu probeer ik weer wat liever te zijn, ik kan het nu eenmaal niet gebruiken om de hele tijd van slag te raken. En ik wil die negatieve denkcirkels niet verder voeden.
ik merk dat als ik dat heel bewust doe, ik wat beter bestand ben (soms) tegen negatieve triggers die nu eenmaal niet te voorkomen zijn.
Ik heb al een lijst met liedjes die mn liefzijnvoormezelf modus activeren (soms kan ik daar juist emotioneel/verdrietig van worden, maar dat is ook oke. Als ik kan huilen, betekent dat ook dat ik wat liever naar mezelf kijk. vanuit echte boosheid kan ik nooit huilen), ik lees nu even lekker lichte boeken, etc. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Misschien alleen aan de herkenning, maar dat is ook goed. Weet dat je niet alleen bent.
dit liedje is voor jou.
http://www.youtube.com/watch?v=87Y5VNb5h5c