Psyche
alle pijlers
Eetbuien en (over) gewicht
zondag 1 juli 2012 om 12:35
Wat wil ik met dit topic?
Ik wil gewoon even van mij afschrijven, ervaringen en tips van andere mensen. Ik heb weer wat moed nodig om het goede pad te bewandelen.
De lange versie
Heb een verleden met een eetbuienstoornis. Hiervoor ben ik in (groeps)therapie geweest en dit heeft in die zin geholpen dat ik geen gigantische eetbuien meer heb, maar er nog wel steeds in mijn hoofd mee worstel. Ik eet gezond en ik sport 2-3 keer per week. Ik ben vorig jaar 10 kg afgevallen. Ik schommel nu al maanden 3 kilo, hetgeen me frustreert omdat ik wel mijn best doe.
Afgelopen week iemand tegengekomen uit mijn oude therapiegroep. Nadat ze me uitgebreid had bekeken, maakte ze de opmerking "nou de therapie heeft niet geholpen he?". Ik weet dat ik me van zo'n random opmerking niets moet aantrekken, maar ik ben pissig/verdrietig dat ze aannames maakt op basis van mijn figuur? Ik doe zo mijn best, het gaat een stuk beter dan voor de therapie, maar ik merk dat ik hierdoor in een terugval schiet en dat ik er weer obsessief mee bezig ben.
Ik probeer mijzelf niet (teveel) te wegen omdat het cijfertje op de weegschaal mij uit balans brengt (omdat het de laatste maanden tegenvalt) en ik er obsessief mee bezig ben. Vanavond een soort van (subjectieve) eetbuigehad met een hele plak fetakaas?! Ik kom daar geen kilo's van aan natuurlijk, maar ik heb wel die angst.
Daarnaast steekt mijn perfectionisme de kop op. In principe doe ik het best goed. Ik eet genoeg groente/fruit/gezonde dingen, ik sport en ik blijf redelijk op gewicht. Ik eet zo'n 2000 kcal per dag. Ik gun mezelf wel iets te vaak iets ongezonds (meerdere keren per week) omdat ik bang ben om door te schieten in te streng lijnen en dan weer eetbuien te krijgen. Maar toch doe ik het niet goed genoeg, want ik moet van mezelf afvallen.
Poeh wat is het moeilijk om dit patroon los te laten. Als ik niet met mijn gewicht bezig ben, voel ik me goed en ben ik tevreden met mijn lijf ondanks dat ik nog steeds flink wat overgewicht heb. Ik studeer nog en momenteel heb ik vakantie. Ik werk wel en als ik werk/structuur heb, kan ik mijn gezonde eetpatroon makkelijk volhouden. Dit is een stuk uitdagender als ik mijn eigen tijd moet indelen.
De korte versie
Ik heb een eetbuienstoornis. Weinig eetbuien meer sinds therapie enkele jaren geleden. Hecht (te)veel waarde aan mijn gewicht en kamp met perfectionisme. Zit in een dipje vanwege een opmerking en omdat ik nog steeds overgewicht heb en dit kwijt wil. Eet over het algemeen gezond en genoeg, ik sport, maar ik blijf het moeilijk vinden en ik val niet af.
Herkenbaar? Tips? Een hart onder de riem?
Ik wil gewoon even van mij afschrijven, ervaringen en tips van andere mensen. Ik heb weer wat moed nodig om het goede pad te bewandelen.
De lange versie
Heb een verleden met een eetbuienstoornis. Hiervoor ben ik in (groeps)therapie geweest en dit heeft in die zin geholpen dat ik geen gigantische eetbuien meer heb, maar er nog wel steeds in mijn hoofd mee worstel. Ik eet gezond en ik sport 2-3 keer per week. Ik ben vorig jaar 10 kg afgevallen. Ik schommel nu al maanden 3 kilo, hetgeen me frustreert omdat ik wel mijn best doe.
Afgelopen week iemand tegengekomen uit mijn oude therapiegroep. Nadat ze me uitgebreid had bekeken, maakte ze de opmerking "nou de therapie heeft niet geholpen he?". Ik weet dat ik me van zo'n random opmerking niets moet aantrekken, maar ik ben pissig/verdrietig dat ze aannames maakt op basis van mijn figuur? Ik doe zo mijn best, het gaat een stuk beter dan voor de therapie, maar ik merk dat ik hierdoor in een terugval schiet en dat ik er weer obsessief mee bezig ben.
Ik probeer mijzelf niet (teveel) te wegen omdat het cijfertje op de weegschaal mij uit balans brengt (omdat het de laatste maanden tegenvalt) en ik er obsessief mee bezig ben. Vanavond een soort van (subjectieve) eetbuigehad met een hele plak fetakaas?! Ik kom daar geen kilo's van aan natuurlijk, maar ik heb wel die angst.
Daarnaast steekt mijn perfectionisme de kop op. In principe doe ik het best goed. Ik eet genoeg groente/fruit/gezonde dingen, ik sport en ik blijf redelijk op gewicht. Ik eet zo'n 2000 kcal per dag. Ik gun mezelf wel iets te vaak iets ongezonds (meerdere keren per week) omdat ik bang ben om door te schieten in te streng lijnen en dan weer eetbuien te krijgen. Maar toch doe ik het niet goed genoeg, want ik moet van mezelf afvallen.
Poeh wat is het moeilijk om dit patroon los te laten. Als ik niet met mijn gewicht bezig ben, voel ik me goed en ben ik tevreden met mijn lijf ondanks dat ik nog steeds flink wat overgewicht heb. Ik studeer nog en momenteel heb ik vakantie. Ik werk wel en als ik werk/structuur heb, kan ik mijn gezonde eetpatroon makkelijk volhouden. Dit is een stuk uitdagender als ik mijn eigen tijd moet indelen.
De korte versie
Ik heb een eetbuienstoornis. Weinig eetbuien meer sinds therapie enkele jaren geleden. Hecht (te)veel waarde aan mijn gewicht en kamp met perfectionisme. Zit in een dipje vanwege een opmerking en omdat ik nog steeds overgewicht heb en dit kwijt wil. Eet over het algemeen gezond en genoeg, ik sport, maar ik blijf het moeilijk vinden en ik val niet af.
Herkenbaar? Tips? Een hart onder de riem?
zondag 1 juli 2012 om 12:39
ten eerste: wat een rotopmerking van die vrouw uit je groep. wat was je reactie?
wat me ook opvalt is : dat je van jezelf moet afvallen. Dat moeten dat zou je om kunnen zetten naar willen. Dan haal je voor jezelf de druk eraf. want is het erg dat je niet in 10 maanden 20 kilo afvalt maar in 20 maanden? ( ik noem maar wat getallen he ). Het is geen wedstrijd wie het snelste kan afvallen en het magerste kan worden. Langzaam afvallen is beter, maar dat weet je zelf ook allemaal wel. Dus probeer niet te fanatiek te willen zijn voor jezelf.
wat me ook opvalt is : dat je van jezelf moet afvallen. Dat moeten dat zou je om kunnen zetten naar willen. Dan haal je voor jezelf de druk eraf. want is het erg dat je niet in 10 maanden 20 kilo afvalt maar in 20 maanden? ( ik noem maar wat getallen he ). Het is geen wedstrijd wie het snelste kan afvallen en het magerste kan worden. Langzaam afvallen is beter, maar dat weet je zelf ook allemaal wel. Dus probeer niet te fanatiek te willen zijn voor jezelf.
zondag 1 juli 2012 om 12:45
quote:blauwebes schreef op 01 juli 2012 @ 12:42:
Klopt. Die 10 kilo die ik ben afgevallen daar heb ik een jaar over gedaan. Ik wil ook niet snel afvallen, maar je hebt gelijk, ik leg er teveel druk op. Best moeilijk om dat eraf te halen.
zolang je van je zelf weet dat je dat doet en je zelf er aan help herinneren dat je dat niet moet doen dan ben je al een heel eind op weg.
En 10 kilo afgevallen is een super prestatie! Mag je trots op zijn! Hoeveel wil je nog afvallen?
Klopt. Die 10 kilo die ik ben afgevallen daar heb ik een jaar over gedaan. Ik wil ook niet snel afvallen, maar je hebt gelijk, ik leg er teveel druk op. Best moeilijk om dat eraf te halen.
zolang je van je zelf weet dat je dat doet en je zelf er aan help herinneren dat je dat niet moet doen dan ben je al een heel eind op weg.
En 10 kilo afgevallen is een super prestatie! Mag je trots op zijn! Hoeveel wil je nog afvallen?
zondag 1 juli 2012 om 12:59
Blijkbaar heeft de mening van een ander nog (te) veel invloed op je.
Al is het een heel stompzinnige opmerking van iemand waarvan je denkt dat die zoiets niet zou zeggen, omdat zij zelf ook therapie heeft gehad, het doet je meer dan je wilt.
Hoe kijk je er zelf tegenaan: je bent gezond bezig, je bent niet teruggevallen in je oude gewoonte(s), focus je daarop.
De mening van een ander doet er niet toe, of toch wel ben je eigenlijk helemaal niet zo trots op je overwinning???
Tel je zegeningen, zet ze op een rij!
Al is het een heel stompzinnige opmerking van iemand waarvan je denkt dat die zoiets niet zou zeggen, omdat zij zelf ook therapie heeft gehad, het doet je meer dan je wilt.
Hoe kijk je er zelf tegenaan: je bent gezond bezig, je bent niet teruggevallen in je oude gewoonte(s), focus je daarop.
De mening van een ander doet er niet toe, of toch wel ben je eigenlijk helemaal niet zo trots op je overwinning???
Tel je zegeningen, zet ze op een rij!
zondag 1 juli 2012 om 13:03
quote:blauwebes schreef op 01 juli 2012 @ 12:35:
Afgelopen week iemand tegengekomen uit mijn oude therapiegroep. Nadat ze me uitgebreid had bekeken, maakte ze de opmerking "nou de therapie heeft niet geholpen he?"Als die therapie zich op Gezond Gedrag richtte, is ie bij haar anders ook niet echt aangeslagen, wel?
Afgelopen week iemand tegengekomen uit mijn oude therapiegroep. Nadat ze me uitgebreid had bekeken, maakte ze de opmerking "nou de therapie heeft niet geholpen he?"Als die therapie zich op Gezond Gedrag richtte, is ie bij haar anders ook niet echt aangeslagen, wel?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 1 juli 2012 om 13:05
Strawberrie, wat een confronterende vragen! Dankjewel. Eigenlijk ben ik misschien inderdaad niet zo trots op mijn overwinning, omdat het nog beter moet, volgens een stemmetje in mijn hoofd.
Het doet me inderdaad meer dan dat ik wil. Ik probeer mijn zegeningen regelmatig te tellen, ben altijd positief ingesteld, maar dat positieve en perfectionistische stemmetje blijven met elkaar vechten.
Het doet me inderdaad meer dan dat ik wil. Ik probeer mijn zegeningen regelmatig te tellen, ben altijd positief ingesteld, maar dat positieve en perfectionistische stemmetje blijven met elkaar vechten.
zondag 1 juli 2012 om 13:08
Very_cherry, nee waarschijnlijk botvierde ze haar eigen frustratie op mij, want ze zei dat het bij haar niet had gewerkt. Mijn reactie was dat ik vertelde dat het bij mij wel had gewerkt, want minder eetbuien + afgevallen. Bleef maar gewoon vriendelijk. Ik was op mijn werk, wilde niet huilen, maar de tranen zaten wel even hoog daarna. Het is onder mijn huid gaan zitten merk ik.
zondag 1 juli 2012 om 13:19
Wat een ongelofelijke rotopmerking! Dat zei duidelijk meer over haar dan over jou!
Brrrrrrrrr.
Ik snap dat je daar van slag van bent. Ik vind het trouwens ongelofelijk knap dat je geen eetbuien meer hebt, 2 tot 3x per week sport en gezond eet! Er zijn een heleboel mensen zonder eetstoornis die dat niet kunnen zeggen. Je kan echt met recht trots zijn!
Ik heb verder geen tips maar wil wel zeggen: respect!!!
Brrrrrrrrr.
Ik snap dat je daar van slag van bent. Ik vind het trouwens ongelofelijk knap dat je geen eetbuien meer hebt, 2 tot 3x per week sport en gezond eet! Er zijn een heleboel mensen zonder eetstoornis die dat niet kunnen zeggen. Je kan echt met recht trots zijn!
Ik heb verder geen tips maar wil wel zeggen: respect!!!
zondag 1 juli 2012 om 13:46
Ik begrijp deze zin niet:quote:Ik schommel nu al maanden 3 kilo maar ik neem aan dat je bent aangekomen terwijl je dat niet wenst. Je wil iets prettigs maar niet de prijs (meer gewicht) aanvaarden.
Ik kan hier niets perfectionistisch in ontdekken want je wil afvallen tot ... kilo en je volgt je wil niet. Dat is dus niet perfectionistisch. Je koopt je wil af met wat "gezonde" groenten en fruit. Terwijl het werkelijke gezonde een slank lichaam is.
Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken? Gewoon plan trekken en uitvoeren dus. Niemand heeft ooit gezegd dat het makkelijk zou moeten zijn.
Ik kan hier niets perfectionistisch in ontdekken want je wil afvallen tot ... kilo en je volgt je wil niet. Dat is dus niet perfectionistisch. Je koopt je wil af met wat "gezonde" groenten en fruit. Terwijl het werkelijke gezonde een slank lichaam is.
Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken? Gewoon plan trekken en uitvoeren dus. Niemand heeft ooit gezegd dat het makkelijk zou moeten zijn.
it's a big club and you ain't in it
zondag 1 juli 2012 om 14:06
Nee ik schommel 3 kilo. Dat betekent dat mijn gewicht 3 kilo afwijkt afhankelijk van de maand en mijn eetgedrag.
Een eetstoornis is niet zo simpel als 'gewoon je plan trekken en uitvoeren'. Er gaat een gevecht aan vooraf met veel stemmetjes. Natuurlijk is het niet makkelijk. Dat heb ik ook nooit gezegd.
Perfectionisme = ik heb bepaalde hoge verwachtingen van mezelf (afvallen tot een bepaald gewicht) maar ik kan hieraan niet voldoen. Dit zorgt weer voor strijd. Heeft te maken met gedachten en gevoelens.
Ik snap je zin "Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken?" niet.
Een eetstoornis is niet zo simpel als 'gewoon je plan trekken en uitvoeren'. Er gaat een gevecht aan vooraf met veel stemmetjes. Natuurlijk is het niet makkelijk. Dat heb ik ook nooit gezegd.
Perfectionisme = ik heb bepaalde hoge verwachtingen van mezelf (afvallen tot een bepaald gewicht) maar ik kan hieraan niet voldoen. Dit zorgt weer voor strijd. Heeft te maken met gedachten en gevoelens.
Ik snap je zin "Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken?" niet.
zondag 1 juli 2012 om 14:40
quote:blauwebes schreef op 01 juli 2012 @ 14:06:
Nee ik schommel 3 kilo. Dat betekent dat mijn gewicht 3 kilo afwijkt afhankelijk van de maand en mijn eetgedrag.
Een eetstoornis is niet zo simpel als 'gewoon je plan trekken en uitvoeren'. Er gaat een gevecht aan vooraf met veel stemmetjes. Natuurlijk is het niet makkelijk. Dat heb ik ook nooit gezegd.
Perfectionisme = ik heb bepaalde hoge verwachtingen van mezelf (afvallen tot een bepaald gewicht) maar ik kan hieraan niet voldoen. Dit zorgt weer voor strijd. Heeft te maken met gedachten en gevoelens.
Ik snap je zin "Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken?" niet.
Als je het een gevecht noemt dan wordt het ook een gevecht. Anders is het gewoon: nieuw gedrag waartoe je besloten had en wat je nu gewoon uitvoert.
quote:Zit in een dipje vanwege een opmerking en omdat ik nog steeds overgewicht heb en dit kwijt wil.Hier reageerde ik op. Je kan het ook gewoon zien als informatie waar je iets mee kan doen of niet maar jij krijgt daar een dip van.
Nee ik schommel 3 kilo. Dat betekent dat mijn gewicht 3 kilo afwijkt afhankelijk van de maand en mijn eetgedrag.
Een eetstoornis is niet zo simpel als 'gewoon je plan trekken en uitvoeren'. Er gaat een gevecht aan vooraf met veel stemmetjes. Natuurlijk is het niet makkelijk. Dat heb ik ook nooit gezegd.
Perfectionisme = ik heb bepaalde hoge verwachtingen van mezelf (afvallen tot een bepaald gewicht) maar ik kan hieraan niet voldoen. Dit zorgt weer voor strijd. Heeft te maken met gedachten en gevoelens.
Ik snap je zin "Morele steun is prima maar daar ga je je toch niet afhankelijk van maken?" niet.
Als je het een gevecht noemt dan wordt het ook een gevecht. Anders is het gewoon: nieuw gedrag waartoe je besloten had en wat je nu gewoon uitvoert.
quote:Zit in een dipje vanwege een opmerking en omdat ik nog steeds overgewicht heb en dit kwijt wil.Hier reageerde ik op. Je kan het ook gewoon zien als informatie waar je iets mee kan doen of niet maar jij krijgt daar een dip van.
it's a big club and you ain't in it
zondag 1 juli 2012 om 14:44
quote:Perfectionisme = ik heb bepaalde hoge verwachtingen van mezelf (afvallen tot een bepaald gewicht) maar ik kan hieraan niet voldoen. Dit zorgt weer voor strijd. Heeft te maken met gedachten en gevoelens.Tuurlijk wel. Je besluit wat goed voor je is, geeft de stemmetjes een rotdreun zodatze voorgoed weg zijn en jij doet wat goed is.
it's a big club and you ain't in it
zondag 1 juli 2012 om 14:48
Blauwebes, helaas zijn er mensen die door een rotopmerking te maken, zichzelf beter voelen. Dat jij er zo mee zit, snap ik. Ik vind het alleen zo zonde! Ik lees eigenlijk dat je het prima doet. Natuurlijk zal het niet makkelijk zijn en soms kun je jezelf misschien minder beheersen, maar je bent al een heel eind op de goede weg.
Kanp dat je niet gelijk in de aanval ging. Dat is mijn zwakte, ik had een opmerking gemaakt. "Uiterlijk, is maar uiterlijk. Een kutkarakter is voor altijd".
Hopelijk heb je iets aan dit topic. Zet hem op.
Kanp dat je niet gelijk in de aanval ging. Dat is mijn zwakte, ik had een opmerking gemaakt. "Uiterlijk, is maar uiterlijk. Een kutkarakter is voor altijd".
Hopelijk heb je iets aan dit topic. Zet hem op.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
zondag 1 juli 2012 om 15:06
@ Elastiekje, Heel herkenbaar, dankjewel. De theorie erachter ken ik inderdaad wel.
@ Rionyriony, Ik snap waar je mening vandaan komt. Ik ben ook van de 'niet zeuren maar doen' aanhang, maar ik ervaar dit als complexer. Heb jij zelf een eetstoornis? Ik krijg echt niet van elke opmerking een dip. Misschien heb ik dat niet duidelijk in mijn OP verwoord, maar dit sluimert al een tijdje, die worsteling, en die opmerking was de genadeslag. Misschien dat het voor jou zo simpel werkt, maar voor mij niet. Als het zo'n simpel was geweest, dan had ik geen overgewicht en geen eetstoornis. Soms gaat het goed, en soms gaat het minder goed. Ik zit mezelf soms enorm in de weg, maar daar kies ik niet bewust voor.
@ Kookwekkertje, Ik was te overvallen om kwaad te reageren. De klap kwam wat later. Veel mensen zijn onwetend over wat voor impact een opmerking kan hebben. En dat stukje ligt natuurlijk ook wel bij mij omdat ik het impact laat hebben.
@ Rionyriony, Ik snap waar je mening vandaan komt. Ik ben ook van de 'niet zeuren maar doen' aanhang, maar ik ervaar dit als complexer. Heb jij zelf een eetstoornis? Ik krijg echt niet van elke opmerking een dip. Misschien heb ik dat niet duidelijk in mijn OP verwoord, maar dit sluimert al een tijdje, die worsteling, en die opmerking was de genadeslag. Misschien dat het voor jou zo simpel werkt, maar voor mij niet. Als het zo'n simpel was geweest, dan had ik geen overgewicht en geen eetstoornis. Soms gaat het goed, en soms gaat het minder goed. Ik zit mezelf soms enorm in de weg, maar daar kies ik niet bewust voor.
@ Kookwekkertje, Ik was te overvallen om kwaad te reageren. De klap kwam wat later. Veel mensen zijn onwetend over wat voor impact een opmerking kan hebben. En dat stukje ligt natuurlijk ook wel bij mij omdat ik het impact laat hebben.
zondag 1 juli 2012 om 16:12
Ik heb vroeger heel veel eetbuien gehad, eigenlijk wel een jaar of 10 een continue strijd gevoerd.. En op een gegeven moment gingen de eetbuien weg maar viel ik toch niet af omdat ik mezelf toch teveel 'gunde'. Ik dacht heel erg in termen als:
- je mag geen honger hebben want daarmee lok je eetbuien uit
- je moet jezelf af en toe iets gunnen want dat doen normale mensen ook
Het kwam er op neer dat ik elke dag snoepte, of elke week een dag inplande waarop ik alles at. Ik durfde niet streng tegen mezelf te zijn.. En nu? Ik heb dat doorbroken (weet eigenlijk niet zo heel goed waardoor).. En weet je, als ik een dag weinig eet, dan lok ik daarmee echt niet gelijk trek in chocola uit. Trek in eten? Ja.. gewoon lichamelijke honger. Maar die onbedaarlijke trek om alles wat los en vast (en vooral ongezond) is te eten.. dat kwam uit mijn hoofd.. Dat was een gewoonte, een verslaving.. Die twee bovenstaande gedachtes, daar 'doe' ik dus niet meer aan. En ik heb nog steeds periodes dat het beter of minder goed gaat..
gekke is wel. waar ik vroeger bij stress gelijk veel at, ongezond at, uit mijn ritme raakte, krijg ik nu geen hap meer door mijn keel. Ik ben echt een ander soort eter geworden.
- je mag geen honger hebben want daarmee lok je eetbuien uit
- je moet jezelf af en toe iets gunnen want dat doen normale mensen ook
Het kwam er op neer dat ik elke dag snoepte, of elke week een dag inplande waarop ik alles at. Ik durfde niet streng tegen mezelf te zijn.. En nu? Ik heb dat doorbroken (weet eigenlijk niet zo heel goed waardoor).. En weet je, als ik een dag weinig eet, dan lok ik daarmee echt niet gelijk trek in chocola uit. Trek in eten? Ja.. gewoon lichamelijke honger. Maar die onbedaarlijke trek om alles wat los en vast (en vooral ongezond) is te eten.. dat kwam uit mijn hoofd.. Dat was een gewoonte, een verslaving.. Die twee bovenstaande gedachtes, daar 'doe' ik dus niet meer aan. En ik heb nog steeds periodes dat het beter of minder goed gaat..
gekke is wel. waar ik vroeger bij stress gelijk veel at, ongezond at, uit mijn ritme raakte, krijg ik nu geen hap meer door mijn keel. Ik ben echt een ander soort eter geworden.