Relaties
alle pijlers
Te snel denken
donderdag 5 juli 2012 om 20:13
Ik maak zelf al erg snel een plaatje in m'n hoofd over wat ik wil zeggen, wat ik voel.
Dat levert nogal eens wat problemen op, ook op dit forum.
Ik ben hoogbegaafd: nee niet trots op: het is eerder een handicap. Ik heb enorm moeite om uit te leggen wat ik bedoel en ik stuit vaak op onbegrip.
Herkent iemand dit?
Dat levert nogal eens wat problemen op, ook op dit forum.
Ik ben hoogbegaafd: nee niet trots op: het is eerder een handicap. Ik heb enorm moeite om uit te leggen wat ik bedoel en ik stuit vaak op onbegrip.
Herkent iemand dit?
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort. 
vrijdag 6 juli 2012 om 12:11
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 10:42:
[...]
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
Tja, en dit gaat het dus niet worden. Die manager kan of al vergeten zijn dat jij het idee opperde, of het bewust gebruikt hebben.
Wanneer je dit zo blijft volhouden, dan ga je het nog lastig krijgen. Zodra je een idee hebt geopperd, is het namelijk niet meer van jou, maar van iedereen die het heeft gehoord.
Credit krijgen zal niet vaak gebeuren. Wat wel helpt is elke keer wanneer een van jouw ideeën wordt gebruikt door een ander denken "yes", jezelf een high-five geven en een lekker biertje gaan drinken op het succes. Je zult merken dat je nauwelijks credit zal krijgen voor al die ideeën die je hebt.
Wat veel waarschijnlijker is, is dat je collega's en je baas je lastig gaan vinden. "Daar heb je pwh21 weer, zucht", "kan hij nu nooit eens gewoon werken".
Leren je opmerkingen te doseren helpt. Pick you're battles. Kies wat voor jou belangrijk is om mee te scoren en laat de rest liggen. Dat is op lange termijn bevredigender. Mensen zijn gewoon niet in staat om die 20 oplossingen te verwerken.
En zoek iemand waarbij je stoom kunt afblazen.
Hb zijn in een wereld die er niet op is ingericht is je begeven in niches of meedoen door je gedrag aan te passen.
En meedoen voor mij betekent zolang het nodig is, daarna kan ik thuis gewoon mezelf zijn. Tenminste, ook daar moet ik me aanpassen. Dat is nu eenmaal zo wanneer je een partner en kinderen hebt.
En het gevoel van verzet tegen al dat aanpassen, dat herken ik. Soms heb ik er genoeg van. En dan wil ik het liefst met een camper door Scandinavië trekken .
[...]
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
Tja, en dit gaat het dus niet worden. Die manager kan of al vergeten zijn dat jij het idee opperde, of het bewust gebruikt hebben.
Wanneer je dit zo blijft volhouden, dan ga je het nog lastig krijgen. Zodra je een idee hebt geopperd, is het namelijk niet meer van jou, maar van iedereen die het heeft gehoord.
Credit krijgen zal niet vaak gebeuren. Wat wel helpt is elke keer wanneer een van jouw ideeën wordt gebruikt door een ander denken "yes", jezelf een high-five geven en een lekker biertje gaan drinken op het succes. Je zult merken dat je nauwelijks credit zal krijgen voor al die ideeën die je hebt.
Wat veel waarschijnlijker is, is dat je collega's en je baas je lastig gaan vinden. "Daar heb je pwh21 weer, zucht", "kan hij nu nooit eens gewoon werken".
Leren je opmerkingen te doseren helpt. Pick you're battles. Kies wat voor jou belangrijk is om mee te scoren en laat de rest liggen. Dat is op lange termijn bevredigender. Mensen zijn gewoon niet in staat om die 20 oplossingen te verwerken.
En zoek iemand waarbij je stoom kunt afblazen.
Hb zijn in een wereld die er niet op is ingericht is je begeven in niches of meedoen door je gedrag aan te passen.
En meedoen voor mij betekent zolang het nodig is, daarna kan ik thuis gewoon mezelf zijn. Tenminste, ook daar moet ik me aanpassen. Dat is nu eenmaal zo wanneer je een partner en kinderen hebt.
En het gevoel van verzet tegen al dat aanpassen, dat herken ik. Soms heb ik er genoeg van. En dan wil ik het liefst met een camper door Scandinavië trekken .
vrijdag 6 juli 2012 om 12:15
quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 11:00:
[...]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Ik doe dat nooit meer. Ik heb het wel gedaan. Maar het rare is dat mensen dan gaan denken dat je onzeker bent. Dat je zelf niet goed weet wat een goede oplossing is. Ik kreeg dat namelijk terug op een functioneringsgesprek 0.o.
Hoe harder je probeert om anderen het gevoel te geven dat ze gelijkwaardig zijn, hoe meer ze zullen voelen dat jij daarvoor je best doet en hoe meer ze zullen voelen dat ze dat niet zijn. Gewoon normaal communiceren, eerst vragen, dan pas samenvatten en mogelijk een andere oplossing voorstellen werkt voor mij het beste.
[...]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Ik doe dat nooit meer. Ik heb het wel gedaan. Maar het rare is dat mensen dan gaan denken dat je onzeker bent. Dat je zelf niet goed weet wat een goede oplossing is. Ik kreeg dat namelijk terug op een functioneringsgesprek 0.o.
Hoe harder je probeert om anderen het gevoel te geven dat ze gelijkwaardig zijn, hoe meer ze zullen voelen dat jij daarvoor je best doet en hoe meer ze zullen voelen dat ze dat niet zijn. Gewoon normaal communiceren, eerst vragen, dan pas samenvatten en mogelijk een andere oplossing voorstellen werkt voor mij het beste.
vrijdag 6 juli 2012 om 12:46
vrijdag 6 juli 2012 om 12:48
@Esfa
Je hebt gelijk. En ik ben ook bang dat ze dat denken, maar als ik een oplossing heb wil ik 'm delen. Heb geleerd om altijd m'n mond te houden totdat ik dacht, waarom?
Ik moet nog een gulden middenweg zoeken.
Naar mijn idee accepteren mensen het wel meer dan vroeger. Het is wat bekender. Nu nog hopen dat mensen dan ook snappen dat je geen wonder bent die alles weet en kan.
Je hebt gelijk. En ik ben ook bang dat ze dat denken, maar als ik een oplossing heb wil ik 'm delen. Heb geleerd om altijd m'n mond te houden totdat ik dacht, waarom?
Ik moet nog een gulden middenweg zoeken.
Naar mijn idee accepteren mensen het wel meer dan vroeger. Het is wat bekender. Nu nog hopen dat mensen dan ook snappen dat je geen wonder bent die alles weet en kan.
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 12:57
Ik vraag me altijd af in hoeverre hoogbegaafdheid een non-probleem is.
Ik bedoel: is het door de hoogbegaafdheid dat een mens zich 'foutief' ontwikkeld en dat er daardoor misschien maatschappelijk/sociaal ongewenst gedrag ontstaat of spelen er vooral andere zaken waardoor de intelligentie zich nooit uitbetaald op sociaal en maatschappelijk niveau.
Daarnaast heb ik moeite met mensen die op hogere leeftijd nog weinig gepresteerd hebben en geen opleidingen hebben afgerond maar toch in hun hoogbegaafdheid blijven 'hangen' en zich daarmee ook bewust/onbewust onderscheiden van de rest van de wereld.
De wereld bestaat namelijk uit sociale conventies waarbij afspraken en methodieken de hoofdrol spelen. Als mensen zich geen methodieken (zowel sociale omgangsvormen als bijvoorbeeld wetenschappelijke methoden) aan hebben geleerd is het nogal een merkwaardig excuus het eventueel bedroevende niveau van universiteiten en medestudenten de schuld te geven van het feit dat niemand je begrijpt.
Dan vraag ik me af waar die begaafdheid hem dan precies inzit.
Ik houd ook altijd in het achterhoofd dat IQ-test ronduit omstreden zijn en onvoldoende houvast bieden voor diegenen die zich onbegrepen voelen.
Ik bedoel: is het door de hoogbegaafdheid dat een mens zich 'foutief' ontwikkeld en dat er daardoor misschien maatschappelijk/sociaal ongewenst gedrag ontstaat of spelen er vooral andere zaken waardoor de intelligentie zich nooit uitbetaald op sociaal en maatschappelijk niveau.
Daarnaast heb ik moeite met mensen die op hogere leeftijd nog weinig gepresteerd hebben en geen opleidingen hebben afgerond maar toch in hun hoogbegaafdheid blijven 'hangen' en zich daarmee ook bewust/onbewust onderscheiden van de rest van de wereld.
De wereld bestaat namelijk uit sociale conventies waarbij afspraken en methodieken de hoofdrol spelen. Als mensen zich geen methodieken (zowel sociale omgangsvormen als bijvoorbeeld wetenschappelijke methoden) aan hebben geleerd is het nogal een merkwaardig excuus het eventueel bedroevende niveau van universiteiten en medestudenten de schuld te geven van het feit dat niemand je begrijpt.
Dan vraag ik me af waar die begaafdheid hem dan precies inzit.
Ik houd ook altijd in het achterhoofd dat IQ-test ronduit omstreden zijn en onvoldoende houvast bieden voor diegenen die zich onbegrepen voelen.
vrijdag 6 juli 2012 om 13:30
quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 11:00:
[...]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.
Ik vrees dat je niet helemaal op je netvlies hebt hoe het menselijk brein werkt. Daarnaast denk je onterecht dat iets als hoogbegaafdheid in staat is de complete professionele ervaring van de ander te 'overrulen'.
Ik ken die mensen wel. Op een personeelsborrel vertrouwen ze je toe dat ze hoogbegaafd zijn en daardoor wel eens onhandig kunnen zijn (Een gemakkelijke vrijbrief voor onbeschoft gedrag?). Maar dat ze wel zo enorm snel denken. Vaak vergeten die mensen volstrekt wie er tegen over hen zit. Misschien ook iemand met dezelfde diagnose? Of iemand zonder die diagnose maar die wel over dezelfde denkkracht beschikt?
Ik kom mensen tegen die van jongs af aan van ouders hebben geleerd dat ze speciaal zijn en hoogbegaafd. Met een omstreden en dubieuze IQ-test in de hand wanen ze zich superieur aan de ander.
Terwijl ik dan denk: "goh, zo goed zijn je oplossingen helemaal niet."
En dan dat modepopje. Nooit bezig geweest met wetenschap of literatuur. Interesseert haar niet. Ze vindt uitgaan leuk. En hangen met vriendinnen. Iedereen vindt haar een beetje dommig. Maar jeetje, als je goed naar haar luistert merk je dat ze hyperintelligent is. Ongeïnteresseerd gooit ze bizar goede oplossingen op tafel die getuigen van een enorme geest.
En dat meisje is nooit ergens op getest. Zal ze ook nooit doen.
Hoogbegaafdheid wordt sommigen ook aangepraat. En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Ik heb altijd geleerd goed naar iedereen te luisteren. Er kon wel eens een genie tussen de mensen zitten waarmee je werkt. Iemand die nog veel slimmer is dan jij bent.
Je hebt elkaar ook nodig. Je hebt niets aan een enorm snelle processor alleen. Ook een goede video-kaart, een gedegen RAM-geheugen en een flinke harde schijf zijn cruciaal voor het slagen van ondernemingen.
Het is oppassen geblazen dat de kale 'diagnose' niet meer schade aanricht dan de feitelijke 'kwaal' an sich. Zoals bij zoveel psychische labels.
[...]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.
Ik vrees dat je niet helemaal op je netvlies hebt hoe het menselijk brein werkt. Daarnaast denk je onterecht dat iets als hoogbegaafdheid in staat is de complete professionele ervaring van de ander te 'overrulen'.
Ik ken die mensen wel. Op een personeelsborrel vertrouwen ze je toe dat ze hoogbegaafd zijn en daardoor wel eens onhandig kunnen zijn (Een gemakkelijke vrijbrief voor onbeschoft gedrag?). Maar dat ze wel zo enorm snel denken. Vaak vergeten die mensen volstrekt wie er tegen over hen zit. Misschien ook iemand met dezelfde diagnose? Of iemand zonder die diagnose maar die wel over dezelfde denkkracht beschikt?
Ik kom mensen tegen die van jongs af aan van ouders hebben geleerd dat ze speciaal zijn en hoogbegaafd. Met een omstreden en dubieuze IQ-test in de hand wanen ze zich superieur aan de ander.
Terwijl ik dan denk: "goh, zo goed zijn je oplossingen helemaal niet."
En dan dat modepopje. Nooit bezig geweest met wetenschap of literatuur. Interesseert haar niet. Ze vindt uitgaan leuk. En hangen met vriendinnen. Iedereen vindt haar een beetje dommig. Maar jeetje, als je goed naar haar luistert merk je dat ze hyperintelligent is. Ongeïnteresseerd gooit ze bizar goede oplossingen op tafel die getuigen van een enorme geest.
En dat meisje is nooit ergens op getest. Zal ze ook nooit doen.
Hoogbegaafdheid wordt sommigen ook aangepraat. En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Ik heb altijd geleerd goed naar iedereen te luisteren. Er kon wel eens een genie tussen de mensen zitten waarmee je werkt. Iemand die nog veel slimmer is dan jij bent.
Je hebt elkaar ook nodig. Je hebt niets aan een enorm snelle processor alleen. Ook een goede video-kaart, een gedegen RAM-geheugen en een flinke harde schijf zijn cruciaal voor het slagen van ondernemingen.
Het is oppassen geblazen dat de kale 'diagnose' niet meer schade aanricht dan de feitelijke 'kwaal' an sich. Zoals bij zoveel psychische labels.
vrijdag 6 juli 2012 om 13:50
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Precies, *zucht*. Iedereen is gelijkwaardig. Gelijk? Nee, dat niet. Gelukkig is iedereen anders. Daarom moet "je" ook niet zo je best doen om anderen zich gelijkwaardig te laten voelen. Dat is nergens voor nodig. Dat zijn ze al.
Alleen he, geldt dat blijkbaar soms niet de andere kant op. Hoogbegaafde kinderen en volwassenen worden niet als gelijkwaardig gezien, maar als lastig, uitslovers, betweters. Terwijl ook HB'ers vanuit hun beste vermogen proberen het zo goed mogelijk te doen. En, raar maar waar, HB'ers maken ook fouten. Inschattingsfouten omdat ze er niet bij stilstaan dat ideeën bedreigend kunnen zijn, redeneringsfouten omdat ook HB'ers niet alle aspecten van iets kunnen overzien, of omdat ze denkstappen overslaan. Het zijn net mensen, die HB'ers.
Beetje frustratie van mijn kant hier hoor, omdat ik merk dat ik zo hard moet knokken voor mijn kinderen. Die heel gewoon zijn, maar zo raar worden aangekeken. Er is niks mis met ze, ze denken en beleven gewoon anders. En ze zullen hun hele leven moeten blijven leren zich voldoende aan te passen om prettig benaderd te worden én zo veel mogelijk zichzelf te blijven. Ga er maar aan staan. Het kan, zeker. Het kost wel energie. En zoeken naar die plek waar je het beste past. Zowel met werk (zoek dus iets waar je het meeste van jezelf in kwijt kunt), als met relaties (zoek iemand die bij je past en je begrijpt).
[...]
En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Precies, *zucht*. Iedereen is gelijkwaardig. Gelijk? Nee, dat niet. Gelukkig is iedereen anders. Daarom moet "je" ook niet zo je best doen om anderen zich gelijkwaardig te laten voelen. Dat is nergens voor nodig. Dat zijn ze al.
Alleen he, geldt dat blijkbaar soms niet de andere kant op. Hoogbegaafde kinderen en volwassenen worden niet als gelijkwaardig gezien, maar als lastig, uitslovers, betweters. Terwijl ook HB'ers vanuit hun beste vermogen proberen het zo goed mogelijk te doen. En, raar maar waar, HB'ers maken ook fouten. Inschattingsfouten omdat ze er niet bij stilstaan dat ideeën bedreigend kunnen zijn, redeneringsfouten omdat ook HB'ers niet alle aspecten van iets kunnen overzien, of omdat ze denkstappen overslaan. Het zijn net mensen, die HB'ers.
Beetje frustratie van mijn kant hier hoor, omdat ik merk dat ik zo hard moet knokken voor mijn kinderen. Die heel gewoon zijn, maar zo raar worden aangekeken. Er is niks mis met ze, ze denken en beleven gewoon anders. En ze zullen hun hele leven moeten blijven leren zich voldoende aan te passen om prettig benaderd te worden én zo veel mogelijk zichzelf te blijven. Ga er maar aan staan. Het kan, zeker. Het kost wel energie. En zoeken naar die plek waar je het beste past. Zowel met werk (zoek dus iets waar je het meeste van jezelf in kwijt kunt), als met relaties (zoek iemand die bij je past en je begrijpt).
vrijdag 6 juli 2012 om 13:55
quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 11:00:
[...]
Natuurlijk is het een goede oplossing, anders had ik 'm ook niet gegeven
[...]
]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.
Wat een arrogantie en geloof me dat wordt echt vastgesteld bij de mensen tegen wie je deze monoloog (want dat is het in feite) afsteekt. Dat jij de juiste zinnen en woorden weet om het op een samenwerking te laten lijken zegt nog niet dat jouw gedrag/lichaamstaal niet laat zien dat jij dat eigenlijk helemaal niet van plan bent hoor.
Ik zou mezelf verre houden van het zeggen van zaken die je niet meent om te krijgen wat je wilt. Daadwerkelijk open staan voor de input van anderen is de enige wijze waarop je kan samen werken.
Wist je dat snelle denkers vaak moeilijk kunnen samen werken en dit zelf niet eens beseffen? Vergis je niet in wat anderen echt wel zien ook al zie jij het niet van je zelf..
[...]
Natuurlijk is het een goede oplossing, anders had ik 'm ook niet gegeven
[...]
]
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.
Wat een arrogantie en geloof me dat wordt echt vastgesteld bij de mensen tegen wie je deze monoloog (want dat is het in feite) afsteekt. Dat jij de juiste zinnen en woorden weet om het op een samenwerking te laten lijken zegt nog niet dat jouw gedrag/lichaamstaal niet laat zien dat jij dat eigenlijk helemaal niet van plan bent hoor.
Ik zou mezelf verre houden van het zeggen van zaken die je niet meent om te krijgen wat je wilt. Daadwerkelijk open staan voor de input van anderen is de enige wijze waarop je kan samen werken.
Wist je dat snelle denkers vaak moeilijk kunnen samen werken en dit zelf niet eens beseffen? Vergis je niet in wat anderen echt wel zien ook al zie jij het niet van je zelf..
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 6 juli 2012 om 13:55
quote:Esfa schreef op 06 juli 2012 @ 13:50:
[...]
Precies, *zucht*. Iedereen is gelijkwaardig. Gelijk? Nee, dat niet. Gelukkig is iedereen anders. Daarom moet "je" ook niet zo je best doen om anderen zich gelijkwaardig te laten voelen. Dat is nergens voor nodig. Dat zijn ze al.
Alleen he, geldt dat blijkbaar soms niet de andere kant op. Hoogbegaafde kinderen en volwassenen worden niet als gelijkwaardig gezien, maar als lastig, uitslovers, betweters. Terwijl ook HB'ers vanuit hun beste vermogen proberen het zo goed mogelijk te doen. En, raar maar waar, HB'ers maken ook fouten. Inschattingsfouten omdat ze er niet bij stilstaan dat ideeën bedreigend kunnen zijn, redeneringsfouten omdat ook HB'ers niet alle aspecten van iets kunnen overzien, of omdat ze denkstappen overslaan. Het zijn net mensen, die HB'ers.
Beetje frustratie van mijn kant hier hoor, omdat ik merk dat ik zo hard moet knokken voor mijn kinderen. Die heel gewoon zijn, maar zo raar worden aangekeken. Er is niks mis met ze, ze denken en beleven gewoon anders. En ze zullen hun hele leven moeten blijven leren zich voldoende aan te passen om prettig benaderd te worden én zo veel mogelijk zichzelf te blijven. Ga er maar aan staan. Het kan, zeker. Het kost wel energie. En zoeken naar die plek waar je het beste past. Zowel met werk (zoek dus iets waar je het meeste van jezelf in kwijt kunt), als met relaties (zoek iemand die bij je past en je begrijpt).
Mooie reactie. Ik herken me er volledig in. Relaties op elk vlak zijn bijzonder lastig.
Maar zodra je je realiseert dat jij ook fouten maakt en anderen hard nodig hebt en dat je vaak niet in staat bent het denkvermogen van anderen in te schatten kan het leren beginnen.
Dat maakt je niet alleen een aangenamer mens, maar het verrijkt je kennis ook nog eens enorm.
[...]
Precies, *zucht*. Iedereen is gelijkwaardig. Gelijk? Nee, dat niet. Gelukkig is iedereen anders. Daarom moet "je" ook niet zo je best doen om anderen zich gelijkwaardig te laten voelen. Dat is nergens voor nodig. Dat zijn ze al.
Alleen he, geldt dat blijkbaar soms niet de andere kant op. Hoogbegaafde kinderen en volwassenen worden niet als gelijkwaardig gezien, maar als lastig, uitslovers, betweters. Terwijl ook HB'ers vanuit hun beste vermogen proberen het zo goed mogelijk te doen. En, raar maar waar, HB'ers maken ook fouten. Inschattingsfouten omdat ze er niet bij stilstaan dat ideeën bedreigend kunnen zijn, redeneringsfouten omdat ook HB'ers niet alle aspecten van iets kunnen overzien, of omdat ze denkstappen overslaan. Het zijn net mensen, die HB'ers.
Beetje frustratie van mijn kant hier hoor, omdat ik merk dat ik zo hard moet knokken voor mijn kinderen. Die heel gewoon zijn, maar zo raar worden aangekeken. Er is niks mis met ze, ze denken en beleven gewoon anders. En ze zullen hun hele leven moeten blijven leren zich voldoende aan te passen om prettig benaderd te worden én zo veel mogelijk zichzelf te blijven. Ga er maar aan staan. Het kan, zeker. Het kost wel energie. En zoeken naar die plek waar je het beste past. Zowel met werk (zoek dus iets waar je het meeste van jezelf in kwijt kunt), als met relaties (zoek iemand die bij je past en je begrijpt).
Mooie reactie. Ik herken me er volledig in. Relaties op elk vlak zijn bijzonder lastig.
Maar zodra je je realiseert dat jij ook fouten maakt en anderen hard nodig hebt en dat je vaak niet in staat bent het denkvermogen van anderen in te schatten kan het leren beginnen.
Dat maakt je niet alleen een aangenamer mens, maar het verrijkt je kennis ook nog eens enorm.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:06
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:55:
[...]
Maar zodra je je realiseert dat jij ook fouten maakt en anderen hard nodig hebt en dat je vaak niet in staat bent het denkvermogen van anderen in te schatten kan het leren beginnen.
Dat maakt je niet alleen een aangenamer mens, maar het verrijkt je kennis ook nog eens enorm.En geldt dat niet voor iedereen? Van anders- laag-gemiddeld- tot hoogbegaafde mensen? Mooi Jukebox
[...]
Maar zodra je je realiseert dat jij ook fouten maakt en anderen hard nodig hebt en dat je vaak niet in staat bent het denkvermogen van anderen in te schatten kan het leren beginnen.
Dat maakt je niet alleen een aangenamer mens, maar het verrijkt je kennis ook nog eens enorm.En geldt dat niet voor iedereen? Van anders- laag-gemiddeld- tot hoogbegaafde mensen? Mooi Jukebox
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:10
quote:Enn schreef op 06 juli 2012 @ 14:06:
[...]
En geldt dat niet voor iedereen? Van anders- laag-gemiddeld- tot hoogbegaafde mensen? Mooi Jukebox
Geldt zeker voor iedereen. Maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik helemaal niet zo geloof in die begaafdheid. Zeker niet in laag- en gemiddeld begaafden. Ik kom ze eigenlijk nooit tegen. Ik krijg vaak oplossingen aangedragen van mensen waarvan ik echt opkijk en het niet had verwacht. Ook hier op het forum kom ik geen 'domme mensen' tegen.
Het enige nadeel is dat dat ik mensen wel eens te grote verantwoordelijkheden gaf, wat ze achteraf niet zo fijn vonden. Maar daar staat tegenover dat ik fouten van de ander ook niet erg vind. Maar niet iedereen voelt zich er dus fijn bij als er wordt gezegd dat ze 'het' best kunnen en dat ik tegen ze opkijk. Want dat doe ik bij erg veel mensen.
Persoonlijk ben ik vooral sociaal onhandig denk ik. Maar wat dat nu precies met intelligentie te maken heeft zie ik niet zo.
[...]
En geldt dat niet voor iedereen? Van anders- laag-gemiddeld- tot hoogbegaafde mensen? Mooi Jukebox
Geldt zeker voor iedereen. Maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik helemaal niet zo geloof in die begaafdheid. Zeker niet in laag- en gemiddeld begaafden. Ik kom ze eigenlijk nooit tegen. Ik krijg vaak oplossingen aangedragen van mensen waarvan ik echt opkijk en het niet had verwacht. Ook hier op het forum kom ik geen 'domme mensen' tegen.
Het enige nadeel is dat dat ik mensen wel eens te grote verantwoordelijkheden gaf, wat ze achteraf niet zo fijn vonden. Maar daar staat tegenover dat ik fouten van de ander ook niet erg vind. Maar niet iedereen voelt zich er dus fijn bij als er wordt gezegd dat ze 'het' best kunnen en dat ik tegen ze opkijk. Want dat doe ik bij erg veel mensen.
Persoonlijk ben ik vooral sociaal onhandig denk ik. Maar wat dat nu precies met intelligentie te maken heeft zie ik niet zo.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:11
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 12:57:
Ik vraag me altijd af in hoeverre hoogbegaafdheid een non-probleem is.
Ik bedoel: is het door de hoogbegaafdheid dat een mens zich 'foutief' ontwikkeld en dat er daardoor misschien maatschappelijk/sociaal ongewenst gedrag ontstaat of spelen er vooral andere zaken waardoor de intelligentie zich nooit uitbetaald op sociaal en maatschappelijk niveau.
Ik denk dat hoogbegaafdheid een probleem kan zijn. Niet dat het perse een probleem is. Het hangt van veel factoren af hoe een HB'er zich ontwikkelt. Het meerendeel van de HB'ers herken je waarschijnlijk niet eens. Die zijn zo aangepast, dat het niet opvalt. Er zullen HB'ers zijn die zich niet willen conformeren aan de, vaak onlogische, sociale conventies.
Daarnaast heb ik moeite met mensen die op hogere leeftijd nog weinig gepresteerd hebben en geen opleidingen hebben afgerond maar toch in hun hoogbegaafdheid blijven 'hangen' en zich daarmee ook bewust/onbewust onderscheiden van de rest van de wereld.
Tja, wat je ook bereikt, HB ben je. Er zijn mensen die een hoog IQ statusverhogend vinden. Net als er mensen zijn die dat hebben met rijk zijn. Het onderscheiden van de wereld in "wij" en "zij" is heel menselijk. Soort zoekt soort. Er zullen dus genoeg HB'ers zijn die zich superieur voelen en die zich bewust buiten de maatschappij begeven. Die vallen op. De aangepaste rest niet.
De wereld bestaat namelijk uit sociale conventies waarbij afspraken en methodieken de hoofdrol spelen. Als mensen zich geen methodieken (zowel sociale omgangsvormen als bijvoorbeeld wetenschappelijke methoden) aan hebben geleerd is het nogal een merkwaardig excuus het eventueel bedroevende niveau van universiteiten en medestudenten de schuld te geven van het feit dat niemand je begrijpt.
Het kan best zijn dat sommige HB'ers, net zoals sommige niet HB'ers geen zin hebben in de sociale conventies. Zich er aan ergeren. Zien dat sociale conventies "vals" en "onecht zijn". Een laagje vernis met daaronder de lelijke egoïstische mens.Dat niemand je begrijpt is niemands schuld. Een schuldige zoeken buiten jezelf is wel menselijk. Het alternatief is namelijk dat je jezelf diep in de ogen moet kijken.
Dan vraag ik me af waar die begaafdheid hem dan precies inzit.
Daar zijn verschillende theorieën over
Ik houd ook altijd in het achterhoofd dat IQ-test ronduit omstreden zijn en onvoldoende houvast bieden voor diegenen die zich onbegrepen voelen.
Een IQ test is "maar" een momentopname, maar het geeft wel een indicatie van begaafdheid. Met een IQ van 147 is er weinig anders te concluderen. Dat maakt alleen niet gelijk dat alle problemen waar je tegenaanloopt dan ook te wijten zijn aan dat IQ. Dat is te gemakkelijk.
Ik vraag me altijd af in hoeverre hoogbegaafdheid een non-probleem is.
Ik bedoel: is het door de hoogbegaafdheid dat een mens zich 'foutief' ontwikkeld en dat er daardoor misschien maatschappelijk/sociaal ongewenst gedrag ontstaat of spelen er vooral andere zaken waardoor de intelligentie zich nooit uitbetaald op sociaal en maatschappelijk niveau.
Ik denk dat hoogbegaafdheid een probleem kan zijn. Niet dat het perse een probleem is. Het hangt van veel factoren af hoe een HB'er zich ontwikkelt. Het meerendeel van de HB'ers herken je waarschijnlijk niet eens. Die zijn zo aangepast, dat het niet opvalt. Er zullen HB'ers zijn die zich niet willen conformeren aan de, vaak onlogische, sociale conventies.
Daarnaast heb ik moeite met mensen die op hogere leeftijd nog weinig gepresteerd hebben en geen opleidingen hebben afgerond maar toch in hun hoogbegaafdheid blijven 'hangen' en zich daarmee ook bewust/onbewust onderscheiden van de rest van de wereld.
Tja, wat je ook bereikt, HB ben je. Er zijn mensen die een hoog IQ statusverhogend vinden. Net als er mensen zijn die dat hebben met rijk zijn. Het onderscheiden van de wereld in "wij" en "zij" is heel menselijk. Soort zoekt soort. Er zullen dus genoeg HB'ers zijn die zich superieur voelen en die zich bewust buiten de maatschappij begeven. Die vallen op. De aangepaste rest niet.
De wereld bestaat namelijk uit sociale conventies waarbij afspraken en methodieken de hoofdrol spelen. Als mensen zich geen methodieken (zowel sociale omgangsvormen als bijvoorbeeld wetenschappelijke methoden) aan hebben geleerd is het nogal een merkwaardig excuus het eventueel bedroevende niveau van universiteiten en medestudenten de schuld te geven van het feit dat niemand je begrijpt.
Het kan best zijn dat sommige HB'ers, net zoals sommige niet HB'ers geen zin hebben in de sociale conventies. Zich er aan ergeren. Zien dat sociale conventies "vals" en "onecht zijn". Een laagje vernis met daaronder de lelijke egoïstische mens.Dat niemand je begrijpt is niemands schuld. Een schuldige zoeken buiten jezelf is wel menselijk. Het alternatief is namelijk dat je jezelf diep in de ogen moet kijken.
Dan vraag ik me af waar die begaafdheid hem dan precies inzit.
Daar zijn verschillende theorieën over
Ik houd ook altijd in het achterhoofd dat IQ-test ronduit omstreden zijn en onvoldoende houvast bieden voor diegenen die zich onbegrepen voelen.
Een IQ test is "maar" een momentopname, maar het geeft wel een indicatie van begaafdheid. Met een IQ van 147 is er weinig anders te concluderen. Dat maakt alleen niet gelijk dat alle problemen waar je tegenaanloopt dan ook te wijten zijn aan dat IQ. Dat is te gemakkelijk.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:15
@ Esfa:
Ik heb me altijd enorm gedistantieerd van die 'soortgenoten'. Voel me er niet bij thuis en er loopt een hoop 'fake' tussen. Blaaskaken. Daarnaast snap ik niet echt wat het me oplevert.
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Verder eens met je goede reactie.
Ik heb me altijd enorm gedistantieerd van die 'soortgenoten'. Voel me er niet bij thuis en er loopt een hoop 'fake' tussen. Blaaskaken. Daarnaast snap ik niet echt wat het me oplevert.
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Verder eens met je goede reactie.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:21
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:15:
@ Esfa:
Ik heb me altijd enorm gedistantieerd van die 'soortgenoten'. Voel me er niet bij thuis en er loopt een hoop 'fake' tussen. Blaaskaken. Daarnaast snap ik niet echt wat het me oplevert.
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Verder eens met je goede reactie.
Het sociaalonhandige herken ik ook wel erg. Het heeft mij erg geholpen om mezelf geforceerd in een omgeving te plaatsen waarbij ik sociaal moest zijn. Op die manier heb ik het vrij snel geleerd.
Ik probeerde ook altijd zaken op mijn manier te doen (studie, school) maar dat kost veel meer energie dan dat het oplevert. Het ging me makkelijker af als ik in die situatie's enigsinds gewenst gedrag liet zien en op moment dat ik echt mezelf kon zijn, dat dan zijn. En met de juiste mensen om je heen krijg je die credits vanzelf wel.
btw.. jukebox: je verwoordt het allemaal erg goed. Pas je je kennis die je hier deelt ook in het dagelijks toe?
@ Esfa:
Ik heb me altijd enorm gedistantieerd van die 'soortgenoten'. Voel me er niet bij thuis en er loopt een hoop 'fake' tussen. Blaaskaken. Daarnaast snap ik niet echt wat het me oplevert.
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Verder eens met je goede reactie.
Het sociaalonhandige herken ik ook wel erg. Het heeft mij erg geholpen om mezelf geforceerd in een omgeving te plaatsen waarbij ik sociaal moest zijn. Op die manier heb ik het vrij snel geleerd.
Ik probeerde ook altijd zaken op mijn manier te doen (studie, school) maar dat kost veel meer energie dan dat het oplevert. Het ging me makkelijker af als ik in die situatie's enigsinds gewenst gedrag liet zien en op moment dat ik echt mezelf kon zijn, dat dan zijn. En met de juiste mensen om je heen krijg je die credits vanzelf wel.
btw.. jukebox: je verwoordt het allemaal erg goed. Pas je je kennis die je hier deelt ook in het dagelijks toe?
vrijdag 6 juli 2012 om 14:23
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:15:
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.Ja eens, ik houd van jouw manier van denken.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.Ja eens, ik houd van jouw manier van denken.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:24
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:10:
[...]
Maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik helemaal niet zo geloof in die begaafdheid.
Mijn persoonlijke visie: begaafdheid is naast een normaalverdeling op een schaal, ook een sociaal construct.
Met het toenemen van de complexiteit van onze samenleving, is het belang van begaafdheid ook toegenomen. Begaafdheid heeft minder nut in een eenvoudige samenleving waar weinig keuzes te maken zijn. Begaafden kunnen meer informatie, sneller verwerken. In een maatschappij die zo'n beetje explodeert van de informatie, keuzes en snelheid, krijgt begaafdheid een steeds groter belang toebedeeld.
De "laagbegaafde" medemens, die aan de "verkeerde" kant van de schaal zit, valt ineens buiten de maatschappij die maar verder dendert. Door het steeds complexer worden van de maatschappij verwordt een normaal verdeling binnen een soort, ineens tot een sociaal construct, waarbij begaafdheid ook nog eens maakbaar wordt (zie beleid ministerie van onderwijs) en ontplooiing bijna verplicht is. Tegelijkertijd voelt het deel van de soort die aan de onderkant gaat uitvallen zich bedreigt. Er zijn teveel keuzes, teveel informatie, wat je ziet en leest is niet meer perse de waarheid. Er gaan aparte delen van de maatschappij ontstaan om het leven beheersbaar te houden.
Je ziet dat nu ook bij een groot deel van de mensen die niet meer willen meerennen. En dat zijn vaak mensen met een brede blik, die niet bang zijn om alternatieve keuzes te maken.
Ik woon trouwens naast een woonvorm voor "laagbegaafden", en waar zij vroeger heel goed uit de voeten konden in een agragische samenleving is er nu nauwelijks werk, moet dat worden gecreeërd, doen we er moeilijk over. Helaas is dat een gevolg van de steeds sneller en complexer wordende samenleving.
[...]
Maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik helemaal niet zo geloof in die begaafdheid.
Mijn persoonlijke visie: begaafdheid is naast een normaalverdeling op een schaal, ook een sociaal construct.
Met het toenemen van de complexiteit van onze samenleving, is het belang van begaafdheid ook toegenomen. Begaafdheid heeft minder nut in een eenvoudige samenleving waar weinig keuzes te maken zijn. Begaafden kunnen meer informatie, sneller verwerken. In een maatschappij die zo'n beetje explodeert van de informatie, keuzes en snelheid, krijgt begaafdheid een steeds groter belang toebedeeld.
De "laagbegaafde" medemens, die aan de "verkeerde" kant van de schaal zit, valt ineens buiten de maatschappij die maar verder dendert. Door het steeds complexer worden van de maatschappij verwordt een normaal verdeling binnen een soort, ineens tot een sociaal construct, waarbij begaafdheid ook nog eens maakbaar wordt (zie beleid ministerie van onderwijs) en ontplooiing bijna verplicht is. Tegelijkertijd voelt het deel van de soort die aan de onderkant gaat uitvallen zich bedreigt. Er zijn teveel keuzes, teveel informatie, wat je ziet en leest is niet meer perse de waarheid. Er gaan aparte delen van de maatschappij ontstaan om het leven beheersbaar te houden.
Je ziet dat nu ook bij een groot deel van de mensen die niet meer willen meerennen. En dat zijn vaak mensen met een brede blik, die niet bang zijn om alternatieve keuzes te maken.
Ik woon trouwens naast een woonvorm voor "laagbegaafden", en waar zij vroeger heel goed uit de voeten konden in een agragische samenleving is er nu nauwelijks werk, moet dat worden gecreeërd, doen we er moeilijk over. Helaas is dat een gevolg van de steeds sneller en complexer wordende samenleving.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:25
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
Ik vrees dat je niet helemaal op je netvlies hebt hoe het menselijk brein werkt. Daarnaast denk je onterecht dat iets als hoogbegaafdheid in staat is de complete professionele ervaring van de ander te 'overrulen'.
Nee hoor, dat denk ik helemaal niet, dat maak jij ervan.
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
Ik ken die mensen wel. Op een personeelsborrel vertrouwen ze je toe dat ze hoogbegaafd zijn en daardoor wel eens onhandig kunnen zijn (Een gemakkelijke vrijbrief voor onbeschoft gedrag?). Maar dat ze wel zo enorm snel denken. Vaak vergeten die mensen volstrekt wie er tegen over hen zit. Misschien ook iemand met dezelfde diagnose? Of iemand zonder die diagnose maar die wel over dezelfde denkkracht beschikt?
Ik kom mensen tegen die van jongs af aan van ouders hebben geleerd dat ze speciaal zijn en hoogbegaafd. Met een omstreden en dubieuze IQ-test in de hand wanen ze zich superieur aan de ander.
Terwijl ik dan denk: "goh, zo goed zijn je oplossingen helemaal niet."
En dan dat modepopje. Nooit bezig geweest met wetenschap of literatuur. Interesseert haar niet. Ze vindt uitgaan leuk. En hangen met vriendinnen. Iedereen vindt haar een beetje dommig. Maar jeetje, als je goed naar haar luistert merk je dat ze hyperintelligent is. Ongeïnteresseerd gooit ze bizar goede oplossingen op tafel die getuigen van een enorme geest.
En dat meisje is nooit ergens op getest. Zal ze ook nooit doen.
Hoogbegaafdheid wordt sommigen ook aangepraat. En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Er is inderdaad iets mis gegaan.
Jij begrijpt niet wat ik bedoel.
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
Ik heb altijd geleerd goed naar iedereen te luisteren. Er kon wel eens een genie tussen de mensen zitten waarmee je werkt. Iemand die nog veel slimmer is dan jij bent.
Je hebt elkaar ook nodig. Je hebt niets aan een enorm snelle processor alleen. Ook een goede video-kaart, een gedegen RAM-geheugen en een flinke harde schijf zijn cruciaal voor het slagen van ondernemingen.
Het is oppassen geblazen dat de kale 'diagnose' niet meer schade aanricht dan de feitelijke 'kwaal' an sich. Zoals bij zoveel psychische labels.Het is geen psychisch label.
[...]
Ik vrees dat je niet helemaal op je netvlies hebt hoe het menselijk brein werkt. Daarnaast denk je onterecht dat iets als hoogbegaafdheid in staat is de complete professionele ervaring van de ander te 'overrulen'.
Nee hoor, dat denk ik helemaal niet, dat maak jij ervan.
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
Ik ken die mensen wel. Op een personeelsborrel vertrouwen ze je toe dat ze hoogbegaafd zijn en daardoor wel eens onhandig kunnen zijn (Een gemakkelijke vrijbrief voor onbeschoft gedrag?). Maar dat ze wel zo enorm snel denken. Vaak vergeten die mensen volstrekt wie er tegen over hen zit. Misschien ook iemand met dezelfde diagnose? Of iemand zonder die diagnose maar die wel over dezelfde denkkracht beschikt?
Ik kom mensen tegen die van jongs af aan van ouders hebben geleerd dat ze speciaal zijn en hoogbegaafd. Met een omstreden en dubieuze IQ-test in de hand wanen ze zich superieur aan de ander.
Terwijl ik dan denk: "goh, zo goed zijn je oplossingen helemaal niet."
En dan dat modepopje. Nooit bezig geweest met wetenschap of literatuur. Interesseert haar niet. Ze vindt uitgaan leuk. En hangen met vriendinnen. Iedereen vindt haar een beetje dommig. Maar jeetje, als je goed naar haar luistert merk je dat ze hyperintelligent is. Ongeïnteresseerd gooit ze bizar goede oplossingen op tafel die getuigen van een enorme geest.
En dat meisje is nooit ergens op getest. Zal ze ook nooit doen.
Hoogbegaafdheid wordt sommigen ook aangepraat. En als daar denkbeelden uitkomen als "natuurlijk weet ik dat het een goed idee is, anders zou ik het nooit inbrengen" of "ik geef anderen het gevoel dat ze gelijkwaardig zijn"; dan is er echt iets misgegaan.
Er is inderdaad iets mis gegaan.
Jij begrijpt niet wat ik bedoel.
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 13:30:
[...]
Ik heb altijd geleerd goed naar iedereen te luisteren. Er kon wel eens een genie tussen de mensen zitten waarmee je werkt. Iemand die nog veel slimmer is dan jij bent.
Je hebt elkaar ook nodig. Je hebt niets aan een enorm snelle processor alleen. Ook een goede video-kaart, een gedegen RAM-geheugen en een flinke harde schijf zijn cruciaal voor het slagen van ondernemingen.
Het is oppassen geblazen dat de kale 'diagnose' niet meer schade aanricht dan de feitelijke 'kwaal' an sich. Zoals bij zoveel psychische labels.Het is geen psychisch label.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:25
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:15:
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Ow, lol, zit ik net een heel betoog te typen over begaafdheid als sociaal construct .
Verder moet ik heel eerlijk bekennen dat ik wat moeite heb met hoe jij de term 'HB'ers' gebruikt.
Het is en blijft een sociaal construct. Het is geen kwestie van: "Je bent nu eenmaal een HB'er of niet". Het is gecreëerd. Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Ow, lol, zit ik net een heel betoog te typen over begaafdheid als sociaal construct .
vrijdag 6 juli 2012 om 14:26
vrijdag 6 juli 2012 om 14:28
quote:Esfa schreef op 06 juli 2012 @ 12:15:
[...]
Ik doe dat nooit meer. Ik heb het wel gedaan. Maar het rare is dat mensen dan gaan denken dat je onzeker bent. Dat je zelf niet goed weet wat een goede oplossing is. Ik kreeg dat namelijk terug op een functioneringsgesprek 0.o.
Hoe harder je probeert om anderen het gevoel te geven dat ze gelijkwaardig zijn, hoe meer ze zullen voelen dat jij daarvoor je best doet en hoe meer ze zullen voelen dat ze dat niet zijn. Gewoon normaal communiceren, eerst vragen, dan pas samenvatten en mogelijk een andere oplossing voorstellen werkt voor mij het beste.
Ik snap wat je bedoelt. Ik wilde het er ook bijzetten; dat het er ook voor kan zorgen dat mensen denken dat je onzeker bent, en dat dat dus een valkuil kan zijn.
Maar ik dacht; dat begrijpen ze vanzelf wel.
Ik weet even niet goed hoe ik het moet uitleggen, maar volgens mij is er een manier om 'de boel open te gooien' zonder dat je onzeker overkomt.
[...]
Ik doe dat nooit meer. Ik heb het wel gedaan. Maar het rare is dat mensen dan gaan denken dat je onzeker bent. Dat je zelf niet goed weet wat een goede oplossing is. Ik kreeg dat namelijk terug op een functioneringsgesprek 0.o.
Hoe harder je probeert om anderen het gevoel te geven dat ze gelijkwaardig zijn, hoe meer ze zullen voelen dat jij daarvoor je best doet en hoe meer ze zullen voelen dat ze dat niet zijn. Gewoon normaal communiceren, eerst vragen, dan pas samenvatten en mogelijk een andere oplossing voorstellen werkt voor mij het beste.
Ik snap wat je bedoelt. Ik wilde het er ook bijzetten; dat het er ook voor kan zorgen dat mensen denken dat je onzeker bent, en dat dat dus een valkuil kan zijn.
Maar ik dacht; dat begrijpen ze vanzelf wel
.Ik weet even niet goed hoe ik het moet uitleggen, maar volgens mij is er een manier om 'de boel open te gooien' zonder dat je onzeker overkomt.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:31
quote:jukebox schreef op 06 juli 2012 @ 14:15:
Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Oh, wat zijn psychologie, sociologie, filiosofie en antropologie toch interessante velden. Ik kan heel erg genieten van gesprekken over wat "waar" is en wat niet. Hoe mensen hun eigen waarheid creëren, hoe ze hun leven proberen vorm te geven en de onderlinge afhankelijkheden die er altijd zijn. Oh, zat ik nog maar op de uni, dan mocht dat elke dag. Heerlijk.
Dat is ook het geval met elke wij-zij-constructie. Die bestaan alleen in de hoofden van mensen.
Oh, wat zijn psychologie, sociologie, filiosofie en antropologie toch interessante velden. Ik kan heel erg genieten van gesprekken over wat "waar" is en wat niet. Hoe mensen hun eigen waarheid creëren, hoe ze hun leven proberen vorm te geven en de onderlinge afhankelijkheden die er altijd zijn. Oh, zat ik nog maar op de uni, dan mocht dat elke dag. Heerlijk.