Anders dan verwacht

10-07-2012 20:07 74 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo moeders,



Ik heb een dochtertje van ongeveer 14 maanden. Vanaf haar geboorte is ze een pittige tante geweest. Ik kan mij herinneren dat er genoeg dagen waren dat zij uren huilde en ik me geen raad wist. Naar de dokter geweest, naar een specialist. Gelukkig is ze gezond. Inmiddels is ze bijna 14 maanden, maar nog steeds vergt het veel energie vind ik. Ze kan zich moeilijk zelf vermaken. Ik kan amper (lees niks) voor mezelf doen. Zelfs douchen en naar de wc gaan gaat moeilijk, omdat ze dan huilt en om aandacht vraagt. Soms laat ik haar gewoon huilen en doe mijn ding, maar dan voel ik me zo schuldig! Ik heb geprobeerd haar in de maxi cosi te doen en naast mij te zetten terwijl ik het huishouden doe, maar dan verveelt ze zich en jengelt en huilt. In een stoel wil ze ook niet zitten. Ik ben blij als het 8 uur is en als ze slaapt. Voel me erg schuldig dat ik zo denk. Begrijp me niet verkeerd, ben ontzettend blij met mijn mooie meid! Maar man wat is het soms toch zwaar! Heb meerdere keren huilbuien gehad hierdoor. Als ik om mij heen kijk zie ik overal vrolijke baby''s en mama''s rondhuppelen. Ik wil dat ook. Ik wil dat mijn meisje ook eens tevreden is. Dat is ze soms wel, maar die momenten zijn zo kort. Dit is soms bijna niet vol te houden..
Hoe lullig en lastig ook, ze zal zichzelf toch moeten leren vermaken.
Alle reacties Link kopieren
Denken: het is maar een faaaaasseee!



Hoe is haar ontwikkeling? kan ze al lopen omdat je schrijft over maxi cousi



Dochtertje heeft dat ook een tijd gehad tot we andere speelgoed in huis haalde dat wat meer stimuleerde.
Alle reacties Link kopieren
Het is ook onwijs lastig als je een kind hebt dat zichzelf niet kan vermaken.

Ik heb een zoon van 5 die het nooit gekund heeft en ik vind het nog vaak een bezoeking.

Maar ik ben ook niet aangesteld als persoonlijke entertainer dus ik weiger hem de hele dag te vermaken.

Zeker nu hij 5 jaar en 6 weken vakantie heeft vind ik het een enorme opgave.

Mi dochter van 19 maanden kan zichzelf dus vanaf dag 1 vermaken en ik vind het een verademing.

Tips heb ik niet echt , ik laat mijn zoon soms gewoon in zn sop gaar koken. En doe gewoon echt wat ik moet/wil doen anders word ik ook tureluurs.

Wat ik ook wel gedaan heb is zelf aan het spelen zetten met een kookwekkertje. Maar zover ben jij natuurlijk nog niet.

Succes , het valt echt niet mee.
Alle reacties Link kopieren
Had ik ook met mijn oudste. Hij was de eerste jaren een brok frustratie. Heb het ook heel pittig gevonden en regelmatig met de handen in het haar gezeten. Nu is zoon 5 en het is super allemaal. Het komt dus wel goed. Wanneer ze een beetje kunnen praten en zelf lopen begint dat vaak al. Volhouden hoor!
Alle reacties Link kopieren
Het is zwaar he, zo'n kleintje. Zeker deze periode is niet altijd een huppelende periode.



Bij mijn eerste duurde het tot zo'n 18 maanden voor er ongeveer kort zelfstandig werd gespeeld. Ik ging dan op de grond zitten en kindje spelen. Eerst meespelen en na verloop van tijd kon ik zelf wat doen. Als ik maar dichtbij op de grond zat. Tijdschriftje/boekje. Tijdje later kon hij zelf spelen en ik op de bank. Idee voor jou?



Verder is huishouden me nog nooit gelukt als kinderen wakker zijn, is waarschijnlijk wel aan huis te zien :-).



Succes en ik hoop dat het snel wat makkelijker wordt!
Alle reacties Link kopieren
Geen kinderen dus geen tips, maar wel even een



Zoals Brigitte Kaandorp al zong: "het komt allemaal wel weer goed"
Alle reacties Link kopieren
Mijn oudste was ook zo, die kon zich pas toen ze een jaar of 6 was zelf vermaken.



Ik paste me een beetje aan haar aan (bijvoorbeeld regelmatig samen met haar in bad in plaats van zelf te gaan douchen). Naar de wc ging ze gewoon mee en ook als ik boven iets wilde doen, nam ik haar mee en dan pakte ik steeds speelgoed en andere dingen voor haar die ze leuk vond. En ik ging heel vaak met haar naar een speeltuintje, fietsen of eendjes voeren of zelfs naar de Ikea (dat vond ze leuk )



Maar je zegt dat ze niet naast je wil zitten in de maxicosi als je met het huishouden bezig bent. Logisch, ze is al 14 maanden en kan geen kant op in dat ding. Kun je haar niet in de kinderstoel zetten met potloden en papier? Of haar gewoon om je heen laten kruipen/lopen terwijl je lekker tegen haar kletst en haar ook een doekje of wasknijper geeft?



En zodra ze het snapt, moet je haar zo snel mogelijk leren dat je bijvoorbeeld eerst dit of dat moet doen en dat je daarna met haar gaat spelen. Of dat je even met haar een boekje gaat lezen, maar dat ze daarna echt zelf moet spelen.
Alle reacties Link kopieren
Wat fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Zo te horen is het maar een fase. Even doorbikkelen dus. Had niet verwacht dat het zo zwaar kon zijn af en toe. Ik kan haar helaas niet de hele dag vermaken, dus laat ik haar soms gewoon huilen. Hoe zielig het ook is. Ik moet morgen werken en ze word altijd erg vroeg wakker en begint hard te krijsen zodra ik uit zicht ben. Straks gaat ze slapen en heb ik eindelijk even rust.
Alle reacties Link kopieren
al geprobeerd om haar bij dingen te betrekken?

ik neem mijn zoontje al vanaf vrij jong mee in dingen, we gaan samen huishouden doen - kan niet 100% dat weer ik wel, maar hij "helpt" met de was (in of uit de machine doen) hij loopt met zijn eigen stofdoek, hij "stofzuigt" met een kleine bezem enzovoorts. Ook eten koken doen we samen... hij zijn kleine pannetje op zijn eigen veilige stukje. Moet je wel kunnen, mijn man vindt het niks zo. Maar voor mij werkt het en is mijn kereltje én vermaakt én ik doe mijn ding. Relaxte dingen voor mezelf doe ik als hij slaapt.

Maar er blijven momenten dat ik mee ook een personal entertainer voel hoor!! Hoe ouder hij wordt, hoe beter hij zelf leert spelen, zeker sinds hij op de speelzaal zit en voorbeelden krijgt van anderen.



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ik kan mij voorstellen dat het niet zelfstandig spelen niet is wat zo zwaar is. Een kleintje van 13 maanden doet dat gewoon nog bijna niet. Het is meer de pittigheid en het huilen waardoor het zwaar is. Dat was het bij mij tenminste. Mijn zoon was heel fel, snel boos, veel huilen. Vaak was het zo dat hij meer energie kostte dan dat hij gaf. Heel erg om te zeggen misschien, maar het was wel zo. Vreselijk schuldig voelde ik me daar ook om. Avonden met mijn man zitten praten over hoe we zaken konden aanpakken zodat hij wat beter in zijn velletje kon zitten en wij daardoor ook.



Je kindje is nu nog heeeeel jong. Je hebt nu nog vooral een verzorgende rol als ouder. Veel van die pittige kleintjes gaan beter in hun vel zitten als ze, zoals ik eerder zei wat kunnen lopen en praten.
Alle reacties Link kopieren
Ze kan overigens nog niet lopen. Als ik haar rond laat kruipen gaat ze overal heen en dat vind ik gevaarlijk. Ze kruipt vaak vrij rond, maar wel in mijn toezicht. Ik probeer haar in een kinderstoel te doen af en toe en dingen te geven zoals een lepel, pannetje. Ze gooit het weg en wil zo snel mogelijk uit de stoel. Als ze meer dingen begint te begrijpen zal het hopelijk makkelijker worden. Bedankt voor de reacties!
Alle reacties Link kopieren
Captivating; Wat leuk dat jullie veel dingen samen doen. Mijn dochtertje kan nog heel weinig. ik probeer haar te betrekken, maar ze lijkt weinig geinteresseerd nog. Ze loopt achter met dingen omdat ze een maand te vroeg is geboren. Wel een heel leuk idee.



Krokusje: Jij verwoordt mijn probleem veel beter. Dat wat jij schrijft bedoel ik Hoop dat ze gauw kan lopen en wat woordjes kan zeggen. Misschien zit ze dan beter in haar vel.
Alle reacties Link kopieren
Laat ze lekker kruipen! leg hier en daar een speeltje neer of "verstop "ze.

Wat voor speelgoed heeft ze?
Alle reacties Link kopieren
Dochtertje liep ook met 14 maanden desondanks ze een maand te vroeg is dus dat is geen reden

Ieder kind ontwikkeld zich anders...
quote:krokusje schreef op 10 juli 2012 @ 20:42:

Ik kan mij voorstellen dat het niet zelfstandig spelen niet is wat zo zwaar is. Een kleintje van 13 maanden doet dat gewoon nog bijna niet. Het is meer de pittigheid en het huilen waardoor het zwaar is. Dat was het bij mij tenminste. Mijn zoon was heel fel, snel boos, veel huilen. Vaak was het zo dat hij meer energie kostte dan dat hij gaf. Heel erg om te zeggen misschien, maar het was wel zo. Vreselijk schuldig voelde ik me daar ook om. Avonden met mijn man zitten praten over hoe we zaken konden aanpakken zodat hij wat beter in zijn velletje kon zitten en wij daardoor ook.



.



Je omschrijft precies mijn jongste. Wat hebben we daar wat mee te stellen gehad. Durfden bijna geen oppas te vragen. Tot het moment dat ze een jaar of 2 werd. Ze kon praten ; zeggen wat ze wilde. En dat scheelde zoveel frustratie. Het bleek dat het vaak maar om hele kleine dingen ging waar ze boos om was, maar eerder kon ze dat niet zeggen.

Wij hebben van meerdere mensen te horen gekregen, dat het wel lijkt alsof we een ander kind hebben. Als een blad aan boom is het omgeslagen.

Houdt dus moed, het gaat echt op een dag beter!
Had hier ook zo'n enerverend kind, vanaf dag 1 was het alleen goed als hij op mama lag. Letterlijk en figuurlijk.



Het wordt makkelijker, al hangt hij nog steeds aan mijn been.



TIP: Niet je kind in een MC stoppen. Laat haar lekker vrij bewegen! Maak je kamer dreumesproof en laat haar kruipen. Ze loopt heus niet meteen in zeven sloten tegelijk. Ze heeft het nodig om haar te ontwikkelen!
Meid wat herkenbaar.

Maar wat al eerder is gevraagd hoe is haar verdere ontwikkeling?

Bij wat ik weet is een maand te vroeg geboren niet zo erg voor de ontwikkeling, dat trekt in het eerste jaar weer bij.

Mijn zoontje (nu 4) had hetzelfde gedrag, daar is uiteindelijk uitgekomen dat ie een vorm van autisme heeft, wil je absoluut niet bang maken hoor, ik herken alleen het gedrag en wil je een dikke knuffel geven want je kunt er knettergek van worden.

Ik heb ook wel eens jankend in een restaurant gezeten omdat ik het niet meer trok met hm, was hij ook anderhalf ofzo
quote:Als ik haar rond laat kruipen gaat ze overal heen en dat vind ik gevaarlijk.

Je vindt het lastig dat ze zichzelf niet vermaakt, maar kruipen mag niet want dat is gevaarlijk. Hoe verwacht je dan dat ze zichzelf vermaakt? Zou jij je echt amuseren als je met een autogordel op een stoel gezet werd?

Goede kans dat de blije huppelmoeders óók geen tijd voor zichzelf hebben en niet zonder kind naar de wc kunnen, maar zich daar minder tegen verzetten dan jij. Dat maakt het namelijk echt heel veel makkelijker: accepteren dat een dreumes niet iets is wat je er even bij doet.
Alle reacties Link kopieren
Hier ook zo'n kind. Het is goedgekomen, gelukkig maar, werd er redelijk gek van . Ze is nog steeds enigszins intensief maar kan ondertussen prima zelf spelen.



Wat mijn dochter geweldig vond rond die leeftijd was met een teiltje water en bakjes spelen. Eén grote waterzooi maar een pret dat ze had. En veel naar buiten op stap idd. Teletubbies begon ze ook leuk te vinden rond die leeftijd, dat gaf me dan een adempauze hier en daar.
@miffy, Tuurlijk een kind van 14 maanden kan niet meer in een maxicosi naast je staan, maar er zijn ook kinderen die zich echt niet zelf kunnen vermaken en waarbij de er naar uitkijkt dat ze weer op bed liggen omdat ze je gewoon leegzuigen.



@TO, heb je ook een box? Waar Je haar even in kunt zetten als je er even niet op kunt letten? Of in de kinderstoel voor een filmpje?

Ons mannetje heeft onpedagogisch veel Nijntje en zandkasteel gekeken omdat al het enige was waar hij rustig van werd, en nee ik had niet de tijd om de hele dag met hem te wandelen.
OJa en alleen naar de wc kunnen, die van mij zijn 4 en 2,5 en staan er nog steeds het liefst naast als ik op de wc zit
Alle reacties Link kopieren
speel je met je kind? Kruip je in haar belevingswereld? Wel doen, hoor! En ook haar alleen laten spelen. Maar blijkbaar heeft ze nu mama nodig. Dus mijn advies; speel met haar, wees zelf kind, geef haar vertrouwen door dat je er bent en je aandacht voor haar hebt.



Als je er geen energie voor hebt of je weet niet hoe, doe het dan afwisselen. Als je bijvoorbeeld hele dagen thuis bent; de ochtend met haar spelen, een uurtje haar alleen laten spelen terwijl jij bijvoorbeeld huishoudelijk werk gaat doen, dan bedje en smiddags weer. En praat met je kind; zeg wat je gaat doen en zeg wat zij gaat doen. Help haar een beetje: 'mama gaat nu afwassen, ... gaat even alleen spelen / boekje lezen / in de box / whatever.



Succes!



p.s. als ik ga douchen of de was ga doen gaat zoonlief een boekje lezen in zijn tent (over zijn bedje doe ik dan een groot laken). Wees creatief!
quote:pastiche schreef op 10 juli 2012 @ 21:22:

Hier ook zo'n kind. Het is goedgekomen, gelukkig maar, werd er redelijk gek van . Ze is nog steeds enigszins intensief maar kan ondertussen prima zelf spelen.



Wat mijn dochter geweldig vond rond die leeftijd was met een teiltje water en bakjes spelen. Eén grote waterzooi maar een pret dat ze had. En veel naar buiten op stap idd. Teletubbies begon ze ook leuk te vinden rond die leeftijd, dat gaf me dan een adempauze hier en daar.Haha, hier hetzelfde. Ons kind kan zichzelf ook het langst vermaken als hij overal een waterballet van kan maken. Hij heeft soms wel een uur lang in bad gezeten zodat ik (in de buurt!!!!) wat klusjes kon doen (was opvouwen in de badkamer, strijken in de badkamer, aardappelen schillen in de badkamer....)
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk voor je mama2012...

Als je haar los laat kruipen, wat is er dan zo gevaarlijk? Je kunt je huis toch helemaal dreumesproof maken? beveiligers in de stopcontacten, plastic hoekjes om de scherpe tafel- of kastpunten heen, deurenbeveiligers enz. enz. Wellicht dat ze dan, als ze meer zelf ontdekken en bewegen kan, zichzelf beter vermaakt?
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven