Gezondheid
alle pijlers
Ritalin: legale speed?
zondag 5 augustus 2012 om 20:28
Naar aanleiding van een topic over ritalin eerder deze week, zit ik na te denken over dit medicijn. In dat topic schreef ik dat ik dacht te weten dat ritalin een soort milde variant speed is en eenzelfde werking heeft. Daarop schreef iemand dat het bij mij mensen met ad(h)d juist een omgekeerde effect heeft: zij worden er juist rustig van. Oh ja, dacht ik, zo zat het.
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
maandag 6 augustus 2012 om 00:34
quote:_lupine_ schreef op 06 augustus 2012 @ 00:24:
Maar goed Jukebox: laten we erover ophouden, het past niet in dit topic.Akkoord. Maar ik snap eigenlijk niet zo goed dat je zelf niet even gaat googelen als een ander het heeft over een 'wijdverbreid misverstand'. Zou zo maar kunnen dat je zelf ook met de verkeerde informatie opgezadeld zit.
Maar goed Jukebox: laten we erover ophouden, het past niet in dit topic.Akkoord. Maar ik snap eigenlijk niet zo goed dat je zelf niet even gaat googelen als een ander het heeft over een 'wijdverbreid misverstand'. Zou zo maar kunnen dat je zelf ook met de verkeerde informatie opgezadeld zit.
maandag 6 augustus 2012 om 01:07
quote:jukebox schreef op 06 augustus 2012 @ 00:34:
[...]
Akkoord. Maar ik snap eigenlijk niet zo goed dat je zelf niet even gaat googelen als een ander het heeft over een 'wijdverbreid misverstand'. Zou zo maar kunnen dat je zelf ook met de verkeerde informatie opgezadeld zit.
Ik ga er toch nog maar wel op door, want volgens mij is hier verder niemand meer. Ik heb niet gegoogeld, omdat het me niet nodig leek. Wat jij schrijft komt inderdaad naar voren, maar ik weet ook wat ik heb meegemaakt en welke verschillen in pillen ik heb gevoeld. Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. En ok, dan komt niet de mdma zelf uit China, maar wel de grondstoffen, komt in feite natuurlijk op hetzelfde neer.
Je verhaal over de coke begrijp ik niet helemaal. Een middel is niet meer of minder verslavend, omdat het een bepaalde reputatie heeft. De reputatie kan het wel aantrekkelijker maken, maar de verslaafde is dat stadium allang gepasseerd.
Drugs is zijn algemeenheid hebben een slechte reputatie en die van coke in bijzonder, juist omdat het zo slopend is. Volgens mij ligt het er meer aan dat het in eerste instantie niet zo'n heel groot effect heeft, waardoor het wel lijkt mee te vallen. Het lijkt wel fijn, je voelt je goed energiek, scherp en on top off the world. Vooral dat laatste maakt het zo verslavend volgens mij. Ik denk ook dat coke daarom zo gevaarlijk is, want hoe lekker is het om je de koning te voelen? Vooral mensen die een gebrek aan zelfvertrouwen hebben of met een onverwerkt verleden zitten, gebruiken in mijn ervaring om dié reden coke. Het is dus ook geen partydrug.
[...]
Akkoord. Maar ik snap eigenlijk niet zo goed dat je zelf niet even gaat googelen als een ander het heeft over een 'wijdverbreid misverstand'. Zou zo maar kunnen dat je zelf ook met de verkeerde informatie opgezadeld zit.
Ik ga er toch nog maar wel op door, want volgens mij is hier verder niemand meer. Ik heb niet gegoogeld, omdat het me niet nodig leek. Wat jij schrijft komt inderdaad naar voren, maar ik weet ook wat ik heb meegemaakt en welke verschillen in pillen ik heb gevoeld. Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. En ok, dan komt niet de mdma zelf uit China, maar wel de grondstoffen, komt in feite natuurlijk op hetzelfde neer.
Je verhaal over de coke begrijp ik niet helemaal. Een middel is niet meer of minder verslavend, omdat het een bepaalde reputatie heeft. De reputatie kan het wel aantrekkelijker maken, maar de verslaafde is dat stadium allang gepasseerd.
Drugs is zijn algemeenheid hebben een slechte reputatie en die van coke in bijzonder, juist omdat het zo slopend is. Volgens mij ligt het er meer aan dat het in eerste instantie niet zo'n heel groot effect heeft, waardoor het wel lijkt mee te vallen. Het lijkt wel fijn, je voelt je goed energiek, scherp en on top off the world. Vooral dat laatste maakt het zo verslavend volgens mij. Ik denk ook dat coke daarom zo gevaarlijk is, want hoe lekker is het om je de koning te voelen? Vooral mensen die een gebrek aan zelfvertrouwen hebben of met een onverwerkt verleden zitten, gebruiken in mijn ervaring om dié reden coke. Het is dus ook geen partydrug.
maandag 6 augustus 2012 om 01:12
quote:Hangmat schreef op 05 augustus 2012 @ 23:47:
Ik heb ook al eerder begrepen dat Ritalin precies het tegenovergestelde effect heeft met mensen die helemaal geen ADHD hebben en dat zie ik dus van dichtbij gebeuren.Hoe bedoel je precies? hoe zou jij het tegenovergestelde effect van Ritalin omschrijven?
Ik heb ook al eerder begrepen dat Ritalin precies het tegenovergestelde effect heeft met mensen die helemaal geen ADHD hebben en dat zie ik dus van dichtbij gebeuren.Hoe bedoel je precies? hoe zou jij het tegenovergestelde effect van Ritalin omschrijven?
maandag 6 augustus 2012 om 01:36
Een bijwerking van Ritalin is dus blijkbaar een verminderd libido. Hetzelfde geldt anti-depressiva. Ik heb dat een tijdje gebruikt en merkte precies hetzelfde: nadat ik ermee stopte schoot mijn libido bijna direct en heel merkbaar omhoog. Ik vind dat wel een signaal van de heftigheid van het medicijn.
Als je ervan uitgaat dat de mens primair bestaat om zich voort te planten en een medicijn deze fundamentele behoefte vervolgens wegneemt of verminderd, dan is dat niet iets om lichtzinnig mee om te springen dus. Ik ben trouwens niet per definitie tegen medicijnen, maar wel tegen het gemak waarmee ze worden voorgeschreven.
Als je ervan uitgaat dat de mens primair bestaat om zich voort te planten en een medicijn deze fundamentele behoefte vervolgens wegneemt of verminderd, dan is dat niet iets om lichtzinnig mee om te springen dus. Ik ben trouwens niet per definitie tegen medicijnen, maar wel tegen het gemak waarmee ze worden voorgeschreven.
maandag 6 augustus 2012 om 01:40
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 01:12:
[...]
Hoe bedoel je precies? hoe zou jij het tegenovergestelde effect van Ritalin omschrijven?De werking van Ritalin
De werking van Ritalin is gebaseerd op de stof methylfenidaat. Bij mensen met narcolepsie zorgt dit ervoor dat slaapaanvallen voorkomen worden. Narcolepsie houdt in dat je overdag een onbedwingbare drang krijgt om te gaan slapen, ook al heb je een goede nachtrust achter de rug. Ritalin is dus een opwekkend middel. Het lijkt dan ook verbazingwekkend dat ditzelfde middel kan helpen bij mensen die overactief zijn. Toch wordt het middel vaak voorgeschreven bij patiënten met ADD en ADHD. Twee derde van de kinderen met ADHD die Ritalin slikken, ervaren dat ze door het medicijn rustiger worden en zich beter kunnen concentreren.
Dit is een uitleg gevonden op Google, als je even zoekt kun je hier veel meer over lezen.
[...]
Hoe bedoel je precies? hoe zou jij het tegenovergestelde effect van Ritalin omschrijven?De werking van Ritalin
De werking van Ritalin is gebaseerd op de stof methylfenidaat. Bij mensen met narcolepsie zorgt dit ervoor dat slaapaanvallen voorkomen worden. Narcolepsie houdt in dat je overdag een onbedwingbare drang krijgt om te gaan slapen, ook al heb je een goede nachtrust achter de rug. Ritalin is dus een opwekkend middel. Het lijkt dan ook verbazingwekkend dat ditzelfde middel kan helpen bij mensen die overactief zijn. Toch wordt het middel vaak voorgeschreven bij patiënten met ADD en ADHD. Twee derde van de kinderen met ADHD die Ritalin slikken, ervaren dat ze door het medicijn rustiger worden en zich beter kunnen concentreren.
Dit is een uitleg gevonden op Google, als je even zoekt kun je hier veel meer over lezen.
maandag 6 augustus 2012 om 02:43
quote:_lupine_ schreef op 06 augustus 2012 @ 01:07:
[...]
Ik ga er toch nog maar wel op door, want volgens mij is hier verder niemand meer. Ik heb niet gegoogeld, omdat het me niet nodig leek. Wat jij schrijft komt inderdaad naar voren, maar ik weet ook wat ik heb meegemaakt en welke verschillen in pillen ik heb gevoeld. Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. En ok, dan komt niet de mdma zelf uit China, maar wel de grondstoffen, komt in feite natuurlijk op hetzelfde neer.
Je verhaal over de coke begrijp ik niet helemaal. Een middel is niet meer of minder verslavend, omdat het een bepaalde reputatie heeft. De reputatie kan het wel aantrekkelijker maken, maar de verslaafde is dat stadium allang gepasseerd.
Drugs is zijn algemeenheid hebben een slechte reputatie en die van coke in bijzonder, juist omdat het zo slopend is. Volgens mij ligt het er meer aan dat het in eerste instantie niet zo'n heel groot effect heeft, waardoor het wel lijkt mee te vallen. Het lijkt wel fijn, je voelt je goed energiek, scherp en on top off the world. Vooral dat laatste maakt het zo verslavend volgens mij. Ik denk ook dat coke daarom zo gevaarlijk is, want hoe lekker is het om je de koning te voelen? Vooral mensen die een gebrek aan zelfvertrouwen hebben of met een onverwerkt verleden zitten, gebruiken in mijn ervaring om dié reden coke. Het is dus ook geen partydrug.
Fair enough. Dat het risico is dat het niet helemaal zuiver is heb je bij mdma-poeder minder.
Maar mijn ervaringen zijn anders. Ik heb altijd pillen gehad die gewoon uit mdma bestonden. En zo hoort het ook.
Over die coke: wat ik meer bedoel is dat vaak niet goed wordt uitgelegd aan mensen hoe en op welke wijze het nu precies gevaarlijk is. Die reputatie is terecht slecht, maar het verhaal eromheen is niet goed.
En zonder 'de vijand' goed te kennen beweeg je je per definitie in een gevaarlijk gebied.
Ik deel je analyse over cocaïne. Zo zie ik het ook. Maar veel mensen kennen die verhalen wel, maar onderschatten het feit dat de verslaving erin kan sluipen, als een duivel.
Veel vrienden die ik heb die nog nooit hebben gebruikt denken dat de verslaving acuut en agressief optreedt. En dat je er snel van in de goot belandt. De leek wil het nog wel eens op een hoop gooien met heroïne wat dat betreft.
Maar als die vrienden dan eens gebruiken op een feestje en dat iets vaker gaan doen, dan zeggen ze: "Oh, het valt eigenlijk wel mee! Ik raak hier echt niet verslaafd aan!"
En dat in de goot belanden valt ook wel mee. Wel is het zo dat levens vernietigd worden omdat dromen niet uitkomen, relaties kapot gaan, mensen vrienden kwijtraken. Dat perspectief is iets anders, maar net zo gevaarlijk.
Mijn ervaring is dat mensen de gevaren verkeerd inschatten en vreselijk bagatelliseren hoe verslavend het echt is.
En na een tijd komen ze erachter dat het al te laat is. Terwijl ze er beter nooit aan waren begonnen.
Ik geef mensen altijd dit verhaal mee. Dat ze niet moeten gaan gebruiken, juist omdat het eerst mee lijkt te vallen, maar uiteindelijk toeslaat als een duivel.
Veel advies wat wordt gegeven vind ik niet goed en te kort door de bocht. Er wordt te slecht uitgelegd hoe het echt werkt. Wat de echte gevaren zijn.
Ik vind bijvoorbeeld het boek van Ad Fransen fascinerend. Juist omdat hij zo goed uitlegt wat het echt met je doet. Hoe het hele proces van afglijding het kwijtraken van je identiteit werkt.
En helaas is cocaïne de ideale partydrugs. Zeker in combinatie met alcohol. Maar het blijft drugs, en dus levensgevaarlijk. Mensen drinken ook alcohol om maar niet aan problemen te hoeven werken en zich heel even de heer en meester van de nacht te voelen.
Ik schrik de jaren van de toename van cocaine-gebruik overigens hier in Amsterdam.
[...]
Ik ga er toch nog maar wel op door, want volgens mij is hier verder niemand meer. Ik heb niet gegoogeld, omdat het me niet nodig leek. Wat jij schrijft komt inderdaad naar voren, maar ik weet ook wat ik heb meegemaakt en welke verschillen in pillen ik heb gevoeld. Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. En ok, dan komt niet de mdma zelf uit China, maar wel de grondstoffen, komt in feite natuurlijk op hetzelfde neer.
Je verhaal over de coke begrijp ik niet helemaal. Een middel is niet meer of minder verslavend, omdat het een bepaalde reputatie heeft. De reputatie kan het wel aantrekkelijker maken, maar de verslaafde is dat stadium allang gepasseerd.
Drugs is zijn algemeenheid hebben een slechte reputatie en die van coke in bijzonder, juist omdat het zo slopend is. Volgens mij ligt het er meer aan dat het in eerste instantie niet zo'n heel groot effect heeft, waardoor het wel lijkt mee te vallen. Het lijkt wel fijn, je voelt je goed energiek, scherp en on top off the world. Vooral dat laatste maakt het zo verslavend volgens mij. Ik denk ook dat coke daarom zo gevaarlijk is, want hoe lekker is het om je de koning te voelen? Vooral mensen die een gebrek aan zelfvertrouwen hebben of met een onverwerkt verleden zitten, gebruiken in mijn ervaring om dié reden coke. Het is dus ook geen partydrug.
Fair enough. Dat het risico is dat het niet helemaal zuiver is heb je bij mdma-poeder minder.
Maar mijn ervaringen zijn anders. Ik heb altijd pillen gehad die gewoon uit mdma bestonden. En zo hoort het ook.
Over die coke: wat ik meer bedoel is dat vaak niet goed wordt uitgelegd aan mensen hoe en op welke wijze het nu precies gevaarlijk is. Die reputatie is terecht slecht, maar het verhaal eromheen is niet goed.
En zonder 'de vijand' goed te kennen beweeg je je per definitie in een gevaarlijk gebied.
Ik deel je analyse over cocaïne. Zo zie ik het ook. Maar veel mensen kennen die verhalen wel, maar onderschatten het feit dat de verslaving erin kan sluipen, als een duivel.
Veel vrienden die ik heb die nog nooit hebben gebruikt denken dat de verslaving acuut en agressief optreedt. En dat je er snel van in de goot belandt. De leek wil het nog wel eens op een hoop gooien met heroïne wat dat betreft.
Maar als die vrienden dan eens gebruiken op een feestje en dat iets vaker gaan doen, dan zeggen ze: "Oh, het valt eigenlijk wel mee! Ik raak hier echt niet verslaafd aan!"
En dat in de goot belanden valt ook wel mee. Wel is het zo dat levens vernietigd worden omdat dromen niet uitkomen, relaties kapot gaan, mensen vrienden kwijtraken. Dat perspectief is iets anders, maar net zo gevaarlijk.
Mijn ervaring is dat mensen de gevaren verkeerd inschatten en vreselijk bagatelliseren hoe verslavend het echt is.
En na een tijd komen ze erachter dat het al te laat is. Terwijl ze er beter nooit aan waren begonnen.
Ik geef mensen altijd dit verhaal mee. Dat ze niet moeten gaan gebruiken, juist omdat het eerst mee lijkt te vallen, maar uiteindelijk toeslaat als een duivel.
Veel advies wat wordt gegeven vind ik niet goed en te kort door de bocht. Er wordt te slecht uitgelegd hoe het echt werkt. Wat de echte gevaren zijn.
Ik vind bijvoorbeeld het boek van Ad Fransen fascinerend. Juist omdat hij zo goed uitlegt wat het echt met je doet. Hoe het hele proces van afglijding het kwijtraken van je identiteit werkt.
En helaas is cocaïne de ideale partydrugs. Zeker in combinatie met alcohol. Maar het blijft drugs, en dus levensgevaarlijk. Mensen drinken ook alcohol om maar niet aan problemen te hoeven werken en zich heel even de heer en meester van de nacht te voelen.
Ik schrik de jaren van de toename van cocaine-gebruik overigens hier in Amsterdam.
maandag 6 augustus 2012 om 02:50
quote:jacky12 schreef op 05 augustus 2012 @ 23:18:
[...]
Maar hiermee is toch niet gezegd dat hij een laag IQ had? Waarschijnlijk is zijn IQ dus helemaal niet laag.
...
Ik zeg ook niet dat zijn IQ laag is. Desert haalt dat aan.
Ik vond hem altijd al erg slim, maar hij kon nooit een test afmaken door de onrust.
[...]
Maar hiermee is toch niet gezegd dat hij een laag IQ had? Waarschijnlijk is zijn IQ dus helemaal niet laag.
...
Ik zeg ook niet dat zijn IQ laag is. Desert haalt dat aan.
Ik vond hem altijd al erg slim, maar hij kon nooit een test afmaken door de onrust.
maandag 6 augustus 2012 om 02:53
quote:desert70 schreef op 05 augustus 2012 @ 23:25:
[...]
Vind je dat contrast zelf niet erg groot?
Ja, en daar ben ik erg blij mee want het was altijd al een slim kereltje.
Hoe vaak hoor je dat wel niet, van 'slechtse naar beste' Waren al die kinderen daadwerkelijk zo talentvol/slim/leergierig alleen kwamen ze niet uit de verf door ADHD, of zou de ritalin als zelfstandig product (en niet als werkend medicijn) hier ook een handje in meehelpen?
Rare theorie. Degene die nu opeens goed is in schoolwerk was altijd al een slimmerik en geinteresseerd in dingen. Alleen kon hij zijn aandacht nooit lang genoeg vasthouden.
Nummer 2 is minder slim dan haar broer en ook niet slimmer geworden door de ADHD medicatie.
Ritalin valt onder de dopingwet en testen mogen ook niet altijd gedaan worden met ritalingebruik. Zegt dit niet genoeg?
Overigens wil ik mijn stelling hoog laag iq/vermogen niet naar voren schuiven als mijn zelf opgemaakte eind conclusie over Ritalin & ADHD. Maar wel als ervaring...dit zijn de ADHD/ADD'ers die ik meegemaakt heb en dit is wat eruit voort kwam. Het is dus niet zozeer mijn idee maar wel mijn ervaring.. Betekent ook niet dat ik niet opensta voor tegen argumenten.
Wel krijg ik steeds meer gemengde gevoelens van al die berichten waarin de handenbindertjes van de klas prompt door Ritalin als éen van de beste naar voren komen.
Is dat echt enkel omdat de Ritalin het al bestaande vermogen vrijmaakt waar dit eerst belemmerd werd door de ADHD?
[...]
Vind je dat contrast zelf niet erg groot?
Ja, en daar ben ik erg blij mee want het was altijd al een slim kereltje.
Hoe vaak hoor je dat wel niet, van 'slechtse naar beste' Waren al die kinderen daadwerkelijk zo talentvol/slim/leergierig alleen kwamen ze niet uit de verf door ADHD, of zou de ritalin als zelfstandig product (en niet als werkend medicijn) hier ook een handje in meehelpen?
Rare theorie. Degene die nu opeens goed is in schoolwerk was altijd al een slimmerik en geinteresseerd in dingen. Alleen kon hij zijn aandacht nooit lang genoeg vasthouden.
Nummer 2 is minder slim dan haar broer en ook niet slimmer geworden door de ADHD medicatie.
Ritalin valt onder de dopingwet en testen mogen ook niet altijd gedaan worden met ritalingebruik. Zegt dit niet genoeg?
Overigens wil ik mijn stelling hoog laag iq/vermogen niet naar voren schuiven als mijn zelf opgemaakte eind conclusie over Ritalin & ADHD. Maar wel als ervaring...dit zijn de ADHD/ADD'ers die ik meegemaakt heb en dit is wat eruit voort kwam. Het is dus niet zozeer mijn idee maar wel mijn ervaring.. Betekent ook niet dat ik niet opensta voor tegen argumenten.
Wel krijg ik steeds meer gemengde gevoelens van al die berichten waarin de handenbindertjes van de klas prompt door Ritalin als éen van de beste naar voren komen.
Is dat echt enkel omdat de Ritalin het al bestaande vermogen vrijmaakt waar dit eerst belemmerd werd door de ADHD?
maandag 6 augustus 2012 om 04:21
@leyla88
Wat me opviel was dat je schreef dat je wel goed een boek kan lezen. Dat is op zich niet vreemd, zou hyperfocus kunnen zijn, Google maar eens.
Verder zou je eerst op internet zelftesten kunnen doen voor een indicatie, en dan besluiten of je je echt wil laten testen.
Dat zou je (als je zo lang kan wachten) in januari kunnen doen, zodat je (als je in de GGZ zou blijven voor begeleiding) volledig gebruik kan maken van de eigen bijdrage als je snapt wat ik bedoel. (net als met je eigen risico, niet spoed-eisende behandelingen zoveel mogelijk in 1 jaar plannen).
En vooral; sterkte met beslissen!
Wat me opviel was dat je schreef dat je wel goed een boek kan lezen. Dat is op zich niet vreemd, zou hyperfocus kunnen zijn, Google maar eens.
Verder zou je eerst op internet zelftesten kunnen doen voor een indicatie, en dan besluiten of je je echt wil laten testen.
Dat zou je (als je zo lang kan wachten) in januari kunnen doen, zodat je (als je in de GGZ zou blijven voor begeleiding) volledig gebruik kan maken van de eigen bijdrage als je snapt wat ik bedoel. (net als met je eigen risico, niet spoed-eisende behandelingen zoveel mogelijk in 1 jaar plannen).
En vooral; sterkte met beslissen!
maandag 6 augustus 2012 om 08:09
Ik heb het hele topic gelezen en met moeite kunnen wachten tot de laatste pagina om te reageren. Zonder concerta (methylfenidaat net als ritalin).
Telkens mezelf blijven herinneren dat ik moet/wil doorlezen om zo een goed onderbouwde bijdrage zonder herhalingen te geven.
Wanneer ik concerta slik, kan ik de drang tot direct reageren reguleren, sterker nog: ik voel het niet eens.
Ik forum mobiel, omdat daar minder info op het scherm staat. De informatie wordt al voor me gereguleerd. Het doseert de prikkels. Mij zie je niet meer op de gewone website, de kans om daar totaal afgeleid te raken is te groot.
Dit om aan te geven dat mijn hoofd constant reageert op prikkels.
Ja, zonder medicatie kan ik overleven. Maar om dat te doen moet ik me bij elke handeling bij de les houden. Alsof ik me eraan moet herinneren om te ademen. Alsof ik zwem door stroop.
Toen ik na succesvol afstuderen voor mezelf wilde beginnen, wist ik zeker: op deze manier werk ik mezelf de afgrond in. Tot hier en niet verder.
Nu slik ik elke dag concerta, soms vergeet ik het. Ik ben zo ingesteld dat ik de motor in mijn hoofd hoor doorbrommen. Ik "voel" het niet. Op het eind van de dag zie ik het verschil. Op dagen met concerta zijn alle taken afgerond, op dagen zonder kan ik overal hoopjes gestarte projecten vinden.
Voor mijn gevoel heb ik op beide dagen dezelfde impulsen gekregen. Maar lukt het -zoals jukebox het omschreef- met medicatie wel om de impulsen te kanaliseren, een plaats te geven.
Drugs heb ik tot voor kort niet durven proberen. Ik vrees dat bij aanraking daarmee op jongere leeftijd, ik zeker door was geslagen in "zelfmedicatie". Wat in mijn ogen nooit goed kan gaan.
Daarmee wil ik nog eens extra het verschil van ritalin en speed aanhalen: op het medicijn wordt je onder begeleiding ingesteld. Bij speed sta je er alleen voor.
Voor mensen die denken dat ritalin zomaar wordt voorgeschreven: na mijn diagnose schreven ze alleen medicatie voor in combinatie met coaching of andere ondersteuning (of hetzelfde zonder medicatie). Met name bij volwassenen heb je niet alleen te maken met de ADHD-verschijnselen, maar ook de ingesleten patronen en -soms tegenstrijdige- copingsmechanismen.
Dankzij methylfenidaat en therapie ben ik een 2.0 versie van mezelf. Kan eruit halen wat erin zit zonder op mijn tenen te lopen. Ben meer mezelf dan ooit.
Het is dan lastig om negatieve verhalen te lezen/horen over iets dat zoveel toegevoegde waarde geeft. Vaak laat ik een reactie dan ook achterwege. Ik vind het dan ook niet gek dat op internet veelal negatieve reacties staan.
Tot zover deze positieve ervaring. Hoop dat het wat begrip kan opleveren.
Telkens mezelf blijven herinneren dat ik moet/wil doorlezen om zo een goed onderbouwde bijdrage zonder herhalingen te geven.
Wanneer ik concerta slik, kan ik de drang tot direct reageren reguleren, sterker nog: ik voel het niet eens.
Ik forum mobiel, omdat daar minder info op het scherm staat. De informatie wordt al voor me gereguleerd. Het doseert de prikkels. Mij zie je niet meer op de gewone website, de kans om daar totaal afgeleid te raken is te groot.
Dit om aan te geven dat mijn hoofd constant reageert op prikkels.
Ja, zonder medicatie kan ik overleven. Maar om dat te doen moet ik me bij elke handeling bij de les houden. Alsof ik me eraan moet herinneren om te ademen. Alsof ik zwem door stroop.
Toen ik na succesvol afstuderen voor mezelf wilde beginnen, wist ik zeker: op deze manier werk ik mezelf de afgrond in. Tot hier en niet verder.
Nu slik ik elke dag concerta, soms vergeet ik het. Ik ben zo ingesteld dat ik de motor in mijn hoofd hoor doorbrommen. Ik "voel" het niet. Op het eind van de dag zie ik het verschil. Op dagen met concerta zijn alle taken afgerond, op dagen zonder kan ik overal hoopjes gestarte projecten vinden.
Voor mijn gevoel heb ik op beide dagen dezelfde impulsen gekregen. Maar lukt het -zoals jukebox het omschreef- met medicatie wel om de impulsen te kanaliseren, een plaats te geven.
Drugs heb ik tot voor kort niet durven proberen. Ik vrees dat bij aanraking daarmee op jongere leeftijd, ik zeker door was geslagen in "zelfmedicatie". Wat in mijn ogen nooit goed kan gaan.
Daarmee wil ik nog eens extra het verschil van ritalin en speed aanhalen: op het medicijn wordt je onder begeleiding ingesteld. Bij speed sta je er alleen voor.
Voor mensen die denken dat ritalin zomaar wordt voorgeschreven: na mijn diagnose schreven ze alleen medicatie voor in combinatie met coaching of andere ondersteuning (of hetzelfde zonder medicatie). Met name bij volwassenen heb je niet alleen te maken met de ADHD-verschijnselen, maar ook de ingesleten patronen en -soms tegenstrijdige- copingsmechanismen.
Dankzij methylfenidaat en therapie ben ik een 2.0 versie van mezelf. Kan eruit halen wat erin zit zonder op mijn tenen te lopen. Ben meer mezelf dan ooit.
Het is dan lastig om negatieve verhalen te lezen/horen over iets dat zoveel toegevoegde waarde geeft. Vaak laat ik een reactie dan ook achterwege. Ik vind het dan ook niet gek dat op internet veelal negatieve reacties staan.
Tot zover deze positieve ervaring. Hoop dat het wat begrip kan opleveren.
maandag 6 augustus 2012 om 08:38
quote:liza schreef op 06 augustus 2012 @ 02:53:
[...]
Liza, ik snap dat je mijn posting persoonlijk kan opnemen het is immers gericht nav jou, maar is mijn theorie echt zo raar?
Hoe zit het dan met al die niet ADHD'ers.. Al die studenten die aan de ritalin zitten en beduidend hogere cijfers halen, beter prestereren, vaak zelfs omhoog gaan in opleiding(sniveau)
Ik ben benieuwd welk verschil er zit tussen de groep niet ADHD'ers die beter presteren bij Ritalin en de ADHD'ers die beter presteren bij Ritalin.
Ik geloof niet dat Ritalin het medicijn is voor ADHD.
Ik denk dat iedereen baat kán hebben bij Ritalin, mét of zonder ADHD. Net zoals dat er genoeg personen met en zonder ADHD zijn die er geen baat bij hebben.
[...]
Liza, ik snap dat je mijn posting persoonlijk kan opnemen het is immers gericht nav jou, maar is mijn theorie echt zo raar?
Hoe zit het dan met al die niet ADHD'ers.. Al die studenten die aan de ritalin zitten en beduidend hogere cijfers halen, beter prestereren, vaak zelfs omhoog gaan in opleiding(sniveau)
Ik ben benieuwd welk verschil er zit tussen de groep niet ADHD'ers die beter presteren bij Ritalin en de ADHD'ers die beter presteren bij Ritalin.
Ik geloof niet dat Ritalin het medicijn is voor ADHD.
Ik denk dat iedereen baat kán hebben bij Ritalin, mét of zonder ADHD. Net zoals dat er genoeg personen met en zonder ADHD zijn die er geen baat bij hebben.
maandag 6 augustus 2012 om 08:52
@desert, wat er niet in zit, kun je er niet uithalen. Iemand met een IQ van 80 krijgt echt niet ineens een IQ van 120 omdat diegene ritalin slikt. Dat mijn kinderen HIQ zijn, wisten we al voordat ze medicatie kregen. Doordat ze zich beter kunnen concentreren op IQtesten door die medicatie, maakt dat ze nu hoger scoren.
Maar zelfs dan zegt dat hoger scoren nog niets. De echte intelligentie zit in wat ze met de hun gegeven mogelijkheden kunnen doen. Zonder medicatie kunnen is het aanboren van die mogelijkheden ineens een stuk lastiger. Dan moet je eerst door een waas van chaos heen. Doordat ze kunnen concentreren/focussen met medicatie kunnen ze een aantal dingen wel doen/leren die ze eerst niet voor elkaar kregen.
Mijn kinderen gingen niet van handenbinders naar een van de beste. Ze hoorden al bij de besten en handenbinders zijn het nog steeds.
Maar zelfs dan zegt dat hoger scoren nog niets. De echte intelligentie zit in wat ze met de hun gegeven mogelijkheden kunnen doen. Zonder medicatie kunnen is het aanboren van die mogelijkheden ineens een stuk lastiger. Dan moet je eerst door een waas van chaos heen. Doordat ze kunnen concentreren/focussen met medicatie kunnen ze een aantal dingen wel doen/leren die ze eerst niet voor elkaar kregen.
Mijn kinderen gingen niet van handenbinders naar een van de beste. Ze hoorden al bij de besten en handenbinders zijn het nog steeds.
maandag 6 augustus 2012 om 09:02
Missfiona, ik geloof ook echt wel dat jouw kinderen slim zijn, ADHD hebben én baat hebben bij Ritalin 
Maar wat maakt dat jou kinderen wel Ritalin mogen gebruiken en hierdoor hun schoolprestatie's beinvloeden, en iemand zonder ADHD geen Ritalin mag gebruiken ondanks dat het zijn/haar schoolprestatie's positief beinvloed. Immers, over beiden zou je inderdaad kunnen stellen dat wat er niet inzit ook niet uitkomt, maar Ritalin het er wel bij beiden uithaalt....
Maar wat maakt dat jou kinderen wel Ritalin mogen gebruiken en hierdoor hun schoolprestatie's beinvloeden, en iemand zonder ADHD geen Ritalin mag gebruiken ondanks dat het zijn/haar schoolprestatie's positief beinvloed. Immers, over beiden zou je inderdaad kunnen stellen dat wat er niet inzit ook niet uitkomt, maar Ritalin het er wel bij beiden uithaalt....
maandag 6 augustus 2012 om 09:04
Daar kan ik wel wat op zeggen: die studenten/recreatieve gebruikers hebben volgens mij steeds meer nodig om het gewenste effect te krijgen.
Daarnaast gebruiken ze het als eenmalige oppepper. Hebben ze het alleen bij bijzondere situaties nodig en gebruiken het dan. Verschil met de ADHD-ert is dat deze constant in situaties zit waarin ze die oppepper nodig hebben.
Voor het gebruik van ritalin als eenmalige, niet noodzakelijke, oppepper zitten er teveel bijwerkingen en verslavingsrisico's aan. Logisch dat het op de opiumlijst staat.
Als iemand morfine neemt na een kater, dan is het een volidioot. Maar de slackende/te veel van zichzelf eisende student die ritalin neemt, zou dan wel opeens mogen.
In beide gevallen is het mijn inziens onnodig misbruik van medicatie.
Het misbruik is wat dan aan de kaak gesteld moet worden. Niet het medicijn.
Daarnaast gebruiken ze het als eenmalige oppepper. Hebben ze het alleen bij bijzondere situaties nodig en gebruiken het dan. Verschil met de ADHD-ert is dat deze constant in situaties zit waarin ze die oppepper nodig hebben.
Voor het gebruik van ritalin als eenmalige, niet noodzakelijke, oppepper zitten er teveel bijwerkingen en verslavingsrisico's aan. Logisch dat het op de opiumlijst staat.
Als iemand morfine neemt na een kater, dan is het een volidioot. Maar de slackende/te veel van zichzelf eisende student die ritalin neemt, zou dan wel opeens mogen.
In beide gevallen is het mijn inziens onnodig misbruik van medicatie.
Het misbruik is wat dan aan de kaak gesteld moet worden. Niet het medicijn.
maandag 6 augustus 2012 om 09:09
quote:missfiona schreef op 06 augustus 2012 @ 08:52:
@desert, wat er niet in zit, kun je er niet uithalen. Iemand met een IQ van 80 krijgt echt niet ineens een IQ van 120 omdat diegene ritalin slikt. Dat mijn kinderen HIQ zijn, wisten we al voordat ze medicatie kregen. Doordat ze zich beter kunnen concentreren op IQtesten door die medicatie, maakt dat ze nu hoger scoren.
Maar zelfs dan zegt dat hoger scoren nog niets. De echte intelligentie zit in wat ze met de hun gegeven mogelijkheden kunnen doen. Zonder medicatie kunnen is het aanboren van die mogelijkheden ineens een stuk lastiger. Dan moet je eerst door een waas van chaos heen. Doordat ze kunnen concentreren/focussen met medicatie kunnen ze een aantal dingen wel doen/leren die ze eerst niet voor elkaar kregen.
Mijn kinderen gingen niet van handenbinders naar een van de beste. Ze hoorden al bij de besten en handenbinders zijn het nog steeds.
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..
@desert, wat er niet in zit, kun je er niet uithalen. Iemand met een IQ van 80 krijgt echt niet ineens een IQ van 120 omdat diegene ritalin slikt. Dat mijn kinderen HIQ zijn, wisten we al voordat ze medicatie kregen. Doordat ze zich beter kunnen concentreren op IQtesten door die medicatie, maakt dat ze nu hoger scoren.
Maar zelfs dan zegt dat hoger scoren nog niets. De echte intelligentie zit in wat ze met de hun gegeven mogelijkheden kunnen doen. Zonder medicatie kunnen is het aanboren van die mogelijkheden ineens een stuk lastiger. Dan moet je eerst door een waas van chaos heen. Doordat ze kunnen concentreren/focussen met medicatie kunnen ze een aantal dingen wel doen/leren die ze eerst niet voor elkaar kregen.
Mijn kinderen gingen niet van handenbinders naar een van de beste. Ze hoorden al bij de besten en handenbinders zijn het nog steeds.
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..
maandag 6 augustus 2012 om 09:17
Verder gebruikt een ADHD-er de medicatie niet puur om school/werkprestaties te verbeteren. Je gebruikt het om om te gaan met impulsen, afleiding, bedwingen van de allesomvattende storm in je hoofd.
School/werkprestaties zijn meetbaar. Veranderingen daarin zijn aan te tonen. Ze zijn niet abstract en iedereen snapt dat een stijging in cijfers een reden zijn om aan te nemen dat iets werkt.
Daarom wordt daarover begonnen. Ondertussen vinden er nog andere veranderingen plaats die soms lastig te omschrijven zijn. Of gewoonweg niet bijzonder voor een buitenstaander. Een afwas in een keer doen kan voor een ADHD-ert al eentopprestatie zijn.
Dus je hebt het over dingen die iedereen snapt: prestaties op school en werk.
Iemand die medicatie puur voor die situaties gebruikt, valt daar niet mee te vergelijken.
School/werkprestaties zijn meetbaar. Veranderingen daarin zijn aan te tonen. Ze zijn niet abstract en iedereen snapt dat een stijging in cijfers een reden zijn om aan te nemen dat iets werkt.
Daarom wordt daarover begonnen. Ondertussen vinden er nog andere veranderingen plaats die soms lastig te omschrijven zijn. Of gewoonweg niet bijzonder voor een buitenstaander. Een afwas in een keer doen kan voor een ADHD-ert al eentopprestatie zijn.
Dus je hebt het over dingen die iedereen snapt: prestaties op school en werk.
Iemand die medicatie puur voor die situaties gebruikt, valt daar niet mee te vergelijken.
maandag 6 augustus 2012 om 09:18
quote:_lupine_ schreef op 06 augustus 2012 @ 01:07:
[...]
Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. Waarom eigenlijk kopen mensen dure drugs terwijl ze bij een psychiater gratis medicijnen kunnen krijgen met hetzelfde effect?
[...]
Het blijft een gok, daarom gebruik ik tegenwoordig geen xtc meer, maar pure mdma, dan weet ik tenminste wat ik gebruik. Waarom eigenlijk kopen mensen dure drugs terwijl ze bij een psychiater gratis medicijnen kunnen krijgen met hetzelfde effect?
maandag 6 augustus 2012 om 09:47
quote:banaanaap schreef op 06 augustus 2012 @ 09:17:
Verder gebruikt een ADHD-er de medicatie niet puur om school/werkprestaties te verbeteren. Je gebruikt het om om te gaan met impulsen, afleiding, bedwingen van de allesomvattende storm in je hoofd.
.
Inderdaad, zo is het helemaal. Voor niet adhd-ers is het misschien alleen daarom te doen, maar voor iemand met add/adhd is het meer dan dat.
Bijvoorbeeld een gesprek aangaan op het schoolplein terwijl het daarvoor altijd leek alsof ik in een wespennest stond. Klinkt mss heel simpel maar al die kleine dingen kunnen best een big deal zijn
En omdat ritalin zo'n goed effect heeft op het (school)werk voor adhers EN niet-adhders vind ik wel dat we moeten oppassen bij het voorschrijven van ritalin voor kinderen
Want ook al is de dosis minimaal en ben ik blij dat ik het neem, 100% gerust ben ik toch niet helemaal. Het voelt toch als kiezen tussen twee kwaden. En het moet wel heel erg mis gaan met mijn zoontje op school wil ik hem dit geven. Omdat ik zelf heb ervaren hoe heftig het spul kan zijn
Verder gebruikt een ADHD-er de medicatie niet puur om school/werkprestaties te verbeteren. Je gebruikt het om om te gaan met impulsen, afleiding, bedwingen van de allesomvattende storm in je hoofd.
.
Inderdaad, zo is het helemaal. Voor niet adhd-ers is het misschien alleen daarom te doen, maar voor iemand met add/adhd is het meer dan dat.
Bijvoorbeeld een gesprek aangaan op het schoolplein terwijl het daarvoor altijd leek alsof ik in een wespennest stond. Klinkt mss heel simpel maar al die kleine dingen kunnen best een big deal zijn
En omdat ritalin zo'n goed effect heeft op het (school)werk voor adhers EN niet-adhders vind ik wel dat we moeten oppassen bij het voorschrijven van ritalin voor kinderen
Want ook al is de dosis minimaal en ben ik blij dat ik het neem, 100% gerust ben ik toch niet helemaal. Het voelt toch als kiezen tussen twee kwaden. En het moet wel heel erg mis gaan met mijn zoontje op school wil ik hem dit geven. Omdat ik zelf heb ervaren hoe heftig het spul kan zijn
maandag 6 augustus 2012 om 09:59
quote:Ishetdanechtzomoeilijk schreef op 06 augustus 2012 @ 04:21:
@leyla88
Wat me opviel was dat je schreef dat je wel goed een boek kan lezen. Dat is op zich niet vreemd, zou hyperfocus kunnen zijn, Google maar eens.
Verder zou je eerst op internet zelftesten kunnen doen voor een indicatie, en dan besluiten of je je echt wil laten testen.
Dat zou je (als je zo lang kan wachten) in januari kunnen doen, zodat je (als je in de GGZ zou blijven voor begeleiding) volledig gebruik kan maken van de eigen bijdrage als je snapt wat ik bedoel. (net als met je eigen risico, niet spoed-eisende behandelingen zoveel mogelijk in 1 jaar plannen).
En vooral; sterkte met beslissen!
dank voor je reactie. Ik had al wat info gezocht op internet en een zelftest gedaan (die de HA me ook had aangeraden in eerste instantie), ik herkende me in veel dingen. Nu moet ik zeggen dat ik tot mijn 15e ontzettend goed kon leren en daarna leek het wel 'bergafwaarts' te gaan, mijn resultaten gingen ook echt omlaag. Maar tegelijkertijd was ik tot die tijd ook redelijk agressief, snel uit vel springen maar niet superdruk oid. Ik twijfel er zelf ook best wel eens aan, maar merk gewoon dat ik tijdens het studeren maar ook tijdens het werk (tijdje fulltime gewerkt) niet goed kan focussen en gewoon niet goed werk. Tegelijkertijd twijfel ik wel erg, tot nu toe heb ik het altijd gered, maar wel met ontzettend veel extra tijd (dus minder vrije tijd voor andere dingen) en veel stress.
Dat hyperfocus was mij idd ook opgevallen op internet, een film of een goed boek kan ik helemaal inzitten maar werk dus niet.
Ik zit eraan te denken om het door een psycholoog te laten testen, dan heb ik alleen m'n eigen risico en niet dat extra bijdrage. Heb al met iemand gesproken maar is er niet van gekomen. Op die manier kan ik altijd nog naar het GGZ gaan mocht er iets uitkomen.
@leyla88
Wat me opviel was dat je schreef dat je wel goed een boek kan lezen. Dat is op zich niet vreemd, zou hyperfocus kunnen zijn, Google maar eens.
Verder zou je eerst op internet zelftesten kunnen doen voor een indicatie, en dan besluiten of je je echt wil laten testen.
Dat zou je (als je zo lang kan wachten) in januari kunnen doen, zodat je (als je in de GGZ zou blijven voor begeleiding) volledig gebruik kan maken van de eigen bijdrage als je snapt wat ik bedoel. (net als met je eigen risico, niet spoed-eisende behandelingen zoveel mogelijk in 1 jaar plannen).
En vooral; sterkte met beslissen!
dank voor je reactie. Ik had al wat info gezocht op internet en een zelftest gedaan (die de HA me ook had aangeraden in eerste instantie), ik herkende me in veel dingen. Nu moet ik zeggen dat ik tot mijn 15e ontzettend goed kon leren en daarna leek het wel 'bergafwaarts' te gaan, mijn resultaten gingen ook echt omlaag. Maar tegelijkertijd was ik tot die tijd ook redelijk agressief, snel uit vel springen maar niet superdruk oid. Ik twijfel er zelf ook best wel eens aan, maar merk gewoon dat ik tijdens het studeren maar ook tijdens het werk (tijdje fulltime gewerkt) niet goed kan focussen en gewoon niet goed werk. Tegelijkertijd twijfel ik wel erg, tot nu toe heb ik het altijd gered, maar wel met ontzettend veel extra tijd (dus minder vrije tijd voor andere dingen) en veel stress.
Dat hyperfocus was mij idd ook opgevallen op internet, een film of een goed boek kan ik helemaal inzitten maar werk dus niet.
Ik zit eraan te denken om het door een psycholoog te laten testen, dan heb ik alleen m'n eigen risico en niet dat extra bijdrage. Heb al met iemand gesproken maar is er niet van gekomen. Op die manier kan ik altijd nog naar het GGZ gaan mocht er iets uitkomen.
maandag 6 augustus 2012 om 10:07
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 09:09:
[...]
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..
Ik vind het interessant hier even kort op in te haken, zeker op het dikgedrukte gedeelte.
Wat ik nu ga zeggen is ronduit omstreden, maar vooruit:
Punt is met een aantal diagnoses, waaronder ADHD, is dat je nooit echt kunt stellen dat 'je het hebt'.
Diagnoses over de psyche kunnen alleen maar gedaan worden aan de hand van het invullen van lijstjes verwijzend naar de DSM. Maar geen enkel mens zal 'volmaakt' binnen een lijstje vallen. Deze lijstjes zijn bovendien voor subjectieve interpretatie vatbaar. Ook slaan diverse parameters binnen die lijstjes per persoon zeer anders uit.
Natuurlijk, het is nodig om op de een of andere manier een diagnose te stellen om mensen te kunnen helpen, maar tot op zekere hoogte mag je gerust vragen stellen bij al die diagnoses. Mensen met ADHD vertonen ook altijd een zekere overlap met andere stoornissen.
Het is in die zin maar net hoe het kwartje valt welke diagnose eruit rolt. (Persoonlijk identificeer ik mezelf dan ook niet heel erg met ADHD).
Gedeeltelijk hanteren we die manier van het stellen van diagnoses omdat we nog erg weinig weten over het brein. Zeker zaken als afkomst van de stoornis zijn bijna volledig onbekend. Daarnaast is de rol van de omgeving lastig vast te stellen.
Het zou dus zo maar kunnen dat bepaalde slimme mensen met ADHD niet zozeer een harde stoornis hebben, maar hersenen hebben die anders functioneren.
Die ADHD zou dan een onderdeel kunnen vormen van een veronderstelde hoogbegaafdheid.
Als je spreekt met mensen die ADHD hebben en vraagt of al die prikkels die binnenkomen 'zinnig' zijn, zullen veel beantwoorden dat het allemaal logische en ter zake doende prikkels zijn. De wereld om hen heen wordt voortdurend geanalyseerd in die zin. Het zijn niet bepaald 'stemmen in het hoofd'.
Een ander voorbeeld geldt voor een groep mensen met Asperger die over een grote denkkracht beschikken:
Snappen deze mensen sociale conventies echt niet van geboorte of schieten deze mensen om een andere reden in de gewoonte om alles langs systematische en structurele lijnen te gaan beoordelen?
[...]
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..
Ik vind het interessant hier even kort op in te haken, zeker op het dikgedrukte gedeelte.
Wat ik nu ga zeggen is ronduit omstreden, maar vooruit:
Punt is met een aantal diagnoses, waaronder ADHD, is dat je nooit echt kunt stellen dat 'je het hebt'.
Diagnoses over de psyche kunnen alleen maar gedaan worden aan de hand van het invullen van lijstjes verwijzend naar de DSM. Maar geen enkel mens zal 'volmaakt' binnen een lijstje vallen. Deze lijstjes zijn bovendien voor subjectieve interpretatie vatbaar. Ook slaan diverse parameters binnen die lijstjes per persoon zeer anders uit.
Natuurlijk, het is nodig om op de een of andere manier een diagnose te stellen om mensen te kunnen helpen, maar tot op zekere hoogte mag je gerust vragen stellen bij al die diagnoses. Mensen met ADHD vertonen ook altijd een zekere overlap met andere stoornissen.
Het is in die zin maar net hoe het kwartje valt welke diagnose eruit rolt. (Persoonlijk identificeer ik mezelf dan ook niet heel erg met ADHD).
Gedeeltelijk hanteren we die manier van het stellen van diagnoses omdat we nog erg weinig weten over het brein. Zeker zaken als afkomst van de stoornis zijn bijna volledig onbekend. Daarnaast is de rol van de omgeving lastig vast te stellen.
Het zou dus zo maar kunnen dat bepaalde slimme mensen met ADHD niet zozeer een harde stoornis hebben, maar hersenen hebben die anders functioneren.
Die ADHD zou dan een onderdeel kunnen vormen van een veronderstelde hoogbegaafdheid.
Als je spreekt met mensen die ADHD hebben en vraagt of al die prikkels die binnenkomen 'zinnig' zijn, zullen veel beantwoorden dat het allemaal logische en ter zake doende prikkels zijn. De wereld om hen heen wordt voortdurend geanalyseerd in die zin. Het zijn niet bepaald 'stemmen in het hoofd'.
Een ander voorbeeld geldt voor een groep mensen met Asperger die over een grote denkkracht beschikken:
Snappen deze mensen sociale conventies echt niet van geboorte of schieten deze mensen om een andere reden in de gewoonte om alles langs systematische en structurele lijnen te gaan beoordelen?
maandag 6 augustus 2012 om 10:09
quote:meerdies schreef op 06 augustus 2012 @ 09:18:
[...]
Waarom eigenlijk kopen mensen dure drugs terwijl ze bij een psychiater gratis medicijnen kunnen krijgen met hetzelfde effect?
Drugs hebben niet hetzelfde effect maar zijn vele malen sterker door doorontwikkeling.
Daarnaast is xtc bijvoorbeeld bijzonder goedkoop.
[...]
Waarom eigenlijk kopen mensen dure drugs terwijl ze bij een psychiater gratis medicijnen kunnen krijgen met hetzelfde effect?
Drugs hebben niet hetzelfde effect maar zijn vele malen sterker door doorontwikkeling.
Daarnaast is xtc bijvoorbeeld bijzonder goedkoop.
maandag 6 augustus 2012 om 10:25
quote:jukebox schreef op 06 augustus 2012 @ 10:07:
[...]
Ik vind het interessant hier even kort op in te haken, zeker op het dikgedrukte gedeelte.
Wat ik nu ga zeggen is ronduit omstreden, maar vooruit:
Punt is met een aantal diagnoses, waaronder ADHD, is dat je nooit echt kunt stellen dat 'je het hebt'.
Diagnoses over de psyche kunnen alleen maar gedaan worden aan de hand van het invullen van lijstjes verwijzend naar de DSM. Maar geen enkel mens zal 'volmaakt' binnen een lijstje vallen. Deze lijstjes zijn bovendien voor subjectieve interpretatie vatbaar. Ook slaan diverse parameters binnen die lijstjes per persoon zeer anders uit.
Natuurlijk, het is nodig om op de een of andere manier een diagnose te stellen om mensen te kunnen helpen, maar tot op zekere hoogte mag je gerust vragen stellen bij al die diagnoses. Mensen met ADHD vertonen ook altijd een zekere overlap met andere stoornissen.
Het is in die zin maar net hoe het kwartje valt welke diagnose eruit rolt. (Persoonlijk identificeer ik mezelf dan ook niet heel erg met ADHD).
Gedeeltelijk hanteren we die manier van het stellen van diagnoses omdat we nog erg weinig weten over het brein. Zeker zaken als afkomst van de stoornis zijn bijna volledig onbekend. Daarnaast is de rol van de omgeving lastig vast te stellen.
Het zou dus zo maar kunnen dat bepaalde slimme mensen met ADHD niet zozeer een harde stoornis hebben, maar hersenen hebben die anders functioneren.
Die ADHD zou dan een onderdeel kunnen vormen van een veronderstelde hoogbegaafdheid.
Als je spreekt met mensen die ADHD hebben en vraagt of al die prikkels die binnenkomen 'zinnig' zijn, zullen veel beantwoorden dat het allemaal logische en ter zake doende prikkels zijn. De wereld om hen heen wordt voortdurend geanalyseerd in die zin. Het zijn niet bepaald 'stemmen in het hoofd'.
Een ander voorbeeld geldt voor een groep mensen met Asperger die over een grote denkkracht beschikken:
Snappen deze mensen sociale conventies echt niet van geboorte of schieten deze mensen om een andere reden in de gewoonte om alles langs systematische en structurele lijnen te gaan beoordelen?
Jukebox, wat een goede posting. Dat zet je wel even aan het denken.
Het gevaarlijke aan Ritalin is dat conclusie's naar voren worden geschoven als feiten.
feit blijft dat de hele theorie waarom Ritalin hét medicijn is voor ADHD'ers - het welbekende neurotransmittersverhaal- nog nooit wetenschappelijk bewezen is, maar enkel geconcludeerd....... Zelfs psychiaters moeten bij doorvragen bevestigen dat het op dit moment de meest aannemelijke theorie is, maar nog geen bewezen feit.
[...]
Ik vind het interessant hier even kort op in te haken, zeker op het dikgedrukte gedeelte.
Wat ik nu ga zeggen is ronduit omstreden, maar vooruit:
Punt is met een aantal diagnoses, waaronder ADHD, is dat je nooit echt kunt stellen dat 'je het hebt'.
Diagnoses over de psyche kunnen alleen maar gedaan worden aan de hand van het invullen van lijstjes verwijzend naar de DSM. Maar geen enkel mens zal 'volmaakt' binnen een lijstje vallen. Deze lijstjes zijn bovendien voor subjectieve interpretatie vatbaar. Ook slaan diverse parameters binnen die lijstjes per persoon zeer anders uit.
Natuurlijk, het is nodig om op de een of andere manier een diagnose te stellen om mensen te kunnen helpen, maar tot op zekere hoogte mag je gerust vragen stellen bij al die diagnoses. Mensen met ADHD vertonen ook altijd een zekere overlap met andere stoornissen.
Het is in die zin maar net hoe het kwartje valt welke diagnose eruit rolt. (Persoonlijk identificeer ik mezelf dan ook niet heel erg met ADHD).
Gedeeltelijk hanteren we die manier van het stellen van diagnoses omdat we nog erg weinig weten over het brein. Zeker zaken als afkomst van de stoornis zijn bijna volledig onbekend. Daarnaast is de rol van de omgeving lastig vast te stellen.
Het zou dus zo maar kunnen dat bepaalde slimme mensen met ADHD niet zozeer een harde stoornis hebben, maar hersenen hebben die anders functioneren.
Die ADHD zou dan een onderdeel kunnen vormen van een veronderstelde hoogbegaafdheid.
Als je spreekt met mensen die ADHD hebben en vraagt of al die prikkels die binnenkomen 'zinnig' zijn, zullen veel beantwoorden dat het allemaal logische en ter zake doende prikkels zijn. De wereld om hen heen wordt voortdurend geanalyseerd in die zin. Het zijn niet bepaald 'stemmen in het hoofd'.
Een ander voorbeeld geldt voor een groep mensen met Asperger die over een grote denkkracht beschikken:
Snappen deze mensen sociale conventies echt niet van geboorte of schieten deze mensen om een andere reden in de gewoonte om alles langs systematische en structurele lijnen te gaan beoordelen?
Jukebox, wat een goede posting. Dat zet je wel even aan het denken.
Het gevaarlijke aan Ritalin is dat conclusie's naar voren worden geschoven als feiten.
feit blijft dat de hele theorie waarom Ritalin hét medicijn is voor ADHD'ers - het welbekende neurotransmittersverhaal- nog nooit wetenschappelijk bewezen is, maar enkel geconcludeerd....... Zelfs psychiaters moeten bij doorvragen bevestigen dat het op dit moment de meest aannemelijke theorie is, maar nog geen bewezen feit.
maandag 6 augustus 2012 om 10:38
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 10:25:
[...]
Jukebox, wat een goede posting. Dat zet je wel even aan het denken.
Het gevaarlijke aan Ritalin is dat conclusie's naar voren worden geschoven als feiten.
feit blijft dat de hele theorie waarom Ritalin hét medicijn is voor ADHD'ers - het welbekende neurotransmittersverhaal- nog nooit wetenschappelijk bewezen is, maar enkel geconcludeerd....... Zelfs psychiaters moeten bij doorvragen bevestigen dat het op dit moment de meest aannemelijke theorie is, maar nog geen bewezen feit.
Je hebt gelijk dat de de boel soms wordt omgedraaid, en dat een oplossing gezien wordt als oorzaak zelfs.
Neem nu die grote chaos bij veel mensen met ADHD. Dit heeft allerlei nadelige bij-effecten die niet als bijeffect of bijkomstigheid worden gezien, maar als maatgevend voor mensen met ADHD.
Zo wordt gesteld dat mensen met ADHD snel dingen vergeten. Maar met het geheugen van mensen met ADHD is de facto niets mis. Maar door die storm in je hoofd en doordat je veel mensen met ADHD er vaak een belabberde agenda op na houden worden zaken hoofdzakelijk vergeten.
Het hoeft niet zo te zijn (kan wel) dat ADHD'ers per definitie 'zomaar' dingen vergeten.
Iets anders is dat ADHD'ers niet kunnen inschatten hoe lang iets duurt. Als ze ergens heen moeten fietsen, en die fietstocht duurt 20 minuten, dan 'snappen ze niet' dat er 20 minuten gefietst moet worden.
Maar hoezo 'snappen ze dat niet'? Mensen kunnen uberhaupt moeilijk inschatten hoelang een reis of taak duurt. Maar wederom door die chaos en het belabberd plannen heb je vaak geen idee hoe lang dingen duren.
Maar een ADHD'er is niet achterlijk en kan prima leren inschatten hoe lang taken duren. Net als elk ander is dat gewoon een kwestie van ervaring.
Veel ADHD'ers hebben leren leven met die chaos. Ze kunnen zich soms door het leven bluffen en zijn gewend alles in die chaos te doen. Nooit met een werkende agenda in de hand geleefd.
Dan kun je stellen dat ze 'niet kunnen plannen', maar kunnen plannen is geen aangeboren talent, maar een aangeleerde vaardigheid.
Maar als je je altijd hebt weten te redden zonder agenda (tot op zekere hoogte), zien veel ADHD'ers aanvankelijk het belang gewoon niet van het maken van planningen. Dat is geen kwestie van 'niet kunnen', maar een kwestie van prioriteiten stellen.
Vandaar dat veel behandelaars wijzen op de noodzaak om ook te leren plannen. Dit is zeker voor ADHD'ers erg belangrijk.
Maar soms zijn er therapeuten en behandelaars die de wereld opdelen in ADHD'ers en 'normale' mensen, waarbij de laatste groep van nature het talent heeft om te plannen.
En dat vind ik onzin: het leren plannen is geen talent, maar een skill en is in die zin geen extra bijzondere verdienste. En zo kan het wel gesteld worden.
Goed, ik zeg ook maar wat. Maar ik vind het wel interessant om kritisch te blijven kijken naar de wereld om je heen en dito behandelpakketten, ondanks dat ik alle hulp echt van harte aanneem.
Ik stel een beetje klassieke kip-ei-vragen. Is die chaos oorzaak van de klacht of juist gevolg? Of is het een wisselwerking, en tot op welke hoogte?
[...]
Jukebox, wat een goede posting. Dat zet je wel even aan het denken.
Het gevaarlijke aan Ritalin is dat conclusie's naar voren worden geschoven als feiten.
feit blijft dat de hele theorie waarom Ritalin hét medicijn is voor ADHD'ers - het welbekende neurotransmittersverhaal- nog nooit wetenschappelijk bewezen is, maar enkel geconcludeerd....... Zelfs psychiaters moeten bij doorvragen bevestigen dat het op dit moment de meest aannemelijke theorie is, maar nog geen bewezen feit.
Je hebt gelijk dat de de boel soms wordt omgedraaid, en dat een oplossing gezien wordt als oorzaak zelfs.
Neem nu die grote chaos bij veel mensen met ADHD. Dit heeft allerlei nadelige bij-effecten die niet als bijeffect of bijkomstigheid worden gezien, maar als maatgevend voor mensen met ADHD.
Zo wordt gesteld dat mensen met ADHD snel dingen vergeten. Maar met het geheugen van mensen met ADHD is de facto niets mis. Maar door die storm in je hoofd en doordat je veel mensen met ADHD er vaak een belabberde agenda op na houden worden zaken hoofdzakelijk vergeten.
Het hoeft niet zo te zijn (kan wel) dat ADHD'ers per definitie 'zomaar' dingen vergeten.
Iets anders is dat ADHD'ers niet kunnen inschatten hoe lang iets duurt. Als ze ergens heen moeten fietsen, en die fietstocht duurt 20 minuten, dan 'snappen ze niet' dat er 20 minuten gefietst moet worden.
Maar hoezo 'snappen ze dat niet'? Mensen kunnen uberhaupt moeilijk inschatten hoelang een reis of taak duurt. Maar wederom door die chaos en het belabberd plannen heb je vaak geen idee hoe lang dingen duren.
Maar een ADHD'er is niet achterlijk en kan prima leren inschatten hoe lang taken duren. Net als elk ander is dat gewoon een kwestie van ervaring.
Veel ADHD'ers hebben leren leven met die chaos. Ze kunnen zich soms door het leven bluffen en zijn gewend alles in die chaos te doen. Nooit met een werkende agenda in de hand geleefd.
Dan kun je stellen dat ze 'niet kunnen plannen', maar kunnen plannen is geen aangeboren talent, maar een aangeleerde vaardigheid.
Maar als je je altijd hebt weten te redden zonder agenda (tot op zekere hoogte), zien veel ADHD'ers aanvankelijk het belang gewoon niet van het maken van planningen. Dat is geen kwestie van 'niet kunnen', maar een kwestie van prioriteiten stellen.
Vandaar dat veel behandelaars wijzen op de noodzaak om ook te leren plannen. Dit is zeker voor ADHD'ers erg belangrijk.
Maar soms zijn er therapeuten en behandelaars die de wereld opdelen in ADHD'ers en 'normale' mensen, waarbij de laatste groep van nature het talent heeft om te plannen.
En dat vind ik onzin: het leren plannen is geen talent, maar een skill en is in die zin geen extra bijzondere verdienste. En zo kan het wel gesteld worden.
Goed, ik zeg ook maar wat. Maar ik vind het wel interessant om kritisch te blijven kijken naar de wereld om je heen en dito behandelpakketten, ondanks dat ik alle hulp echt van harte aanneem.
Ik stel een beetje klassieke kip-ei-vragen. Is die chaos oorzaak van de klacht of juist gevolg? Of is het een wisselwerking, en tot op welke hoogte?