Psyche
alle pijlers
Rij-angst....lange OP...
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:04
Hallo iedereen,
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
Sorry op voorhand voor het lange verhaal, maar ik wou zoveel mogelijk info verschaffen voor raad en/of tips, ben ik wat vergeten dan hoor ik het wel van jullie
Gaat hij dan: ik ben een schijterd (of toch -t?) in de auto, echt. Ik durf bij bijna niemand in de auto, en zelfs bij personen die ik al lang ken, houd ik die schrik. Ik heb zelf dus geen auto, ik besef gelukkig dat dat iets is waar ik ver vandaan moet blijven
Ik wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf, want mij in de auto hebben is echt geen pretje jammer genoeg. En het is dan niet zozeer dat ik de chauffeur niet betrouw, maar meer alles er rond denk ik.
Vriend hier is taxichauffeur met al de nodige jaren ervaring, mijn vader is heel zijn leven vrachtwagenchauffeur geweest, en mijn moeder rijd ook alweer een jaar of dertig met de auto, dus het is niet dat ik bij onervaren chauffeurs in de auto zit. Ik durf ook bij niemand anders in de auto.
Als wij samen in de auto zitten, bv voor een tripje België, dan heb ik al 200 keer 'geremd' waar vriend de helft maar heeft geremd. En dat is niet overdreven helaas. Zelfs bij mijn ouders heb ik dat, maar daar valt het voor hun minder op, omdat ik dan meestal achterin zit.
Een tijdje geleden zaten we op de snelweg, en er was vrij harde wind en we wilden een vrachtwagen voorbijsteken, en die begint plots te slingeren door de wind, nou ik trok bijna het handvat van de deur van de schrik (schaam, schaam). Dat terwijl vriend het gezien had, gewoon kalm bleef en even wachtte met voorbijsteken tot de vrachtwagen zich terug in de hand had. Tegen de tijd dat we de vrachtwagen voorbij waren, lag ik van de schrik half van mezelf, met de grootste moeite om niet helemaal van mezelf te gaan
Het maakt dus geen verschil of ik voor- of achterin in de auto zit. Het gekke is ook dat ik het alleen in de auto heb, in een bus of op de fiets of de brommer heb ik daar geen last van.
Die rij-angst is ontstaan toen ik pakweg een jaar of tien geleden met een ex een ongeluk heb gehad, waarbij ze in mijn kant inreden. De auto was er veel erger aan toe dan wij, ex had niets en ik had een gekneusde schouder en het glas wat kapot was gesprongen had wondjes nagelaten op de plekken waarmee ik me schrap had gezet (ik had de auto zien komen), ook de chauffeur die op ons inreed had verder niets gelukkig. Dus al bij al waren we daar goed weggekomen, maar sindsdien heb ik dat dus.
Het probleem is: het word blijkbaar erger met de jaren, waar ik vroeger net na het ongeluk nog in de auto durfde met heel af en toe wat schrik, kan ik nu al in paniek slaan als het zo begint te stortregenen dat je amper wat ziet op de weg
Vriend word er niet vrolijker van (die verschiet elke keer van dat ik 'rem'), en dat brengt dan ook risico's met zich mee als de chauffeur van mij verschiet natuurlijk.
Het kan toch niet dat ik nu pas de 'nasleep' van dat ongeluk heb ofwel? Iemand tips of raad hoe ik er wat aan kan doen?
Dank je wel voor het doorworstelen van de lange OP en voor de tips en/of raad.
dinsdag 7 augustus 2012 om 20:13
Is EMDR misschien een idee? Dat is een therapie voor zowel trauma's als angsten. Het werkt door middel van beelden oproepen en dat je dan schokjes of piepjes krijgt waardoor de beelden steeds minder met je zouden moeten doen en je ze als het ware opnieuw verwerkt. Ik weet niet of ik het helemaal goed vertel, maar je kunt meer informatie vinden op www.emdr.nl
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:18
Flutzel jij hebt gelijk Wij komen er
Wat ik ook als zeer heftig heb ervaren was de spierpijn na het ongeluk
OMG ik was nog nooit zo blij met een spuit valium in de bil.
Wel is er bij het ongeluk mijn allerbeste kameraad overleden .
Ik had weinig wat hechtingen en gekneusde ribben.
Tot overmaat van van ramp verongelukte er binnen 3 maanden nog 2 goede vrienden van ons.Waarvan ik een vader heb gebeld om mede te delen naar het ziekenhuis te komen(ik belde zijn 06 en kreeg politie omdat ze niet wisten wie het was).Toen de vader in het ziekenhuis aan kwam zei hij:ik kom mijn zoon identificeren en dat beeld vergeet ik nooit meer. . Ik moet er wel bij vertellen dat geen van ons alle schatjes zijn geweest in die periode van ons leven.
EMDR heb ik een bladwijzer van gemaakt en ga ik rustig bekijken.
Thanks voor de tip!!!
Sorry voor jou topic te vervuilen flutzel maar het doet me goed om het te typen.(praat er weinig over)
Wat ik ook als zeer heftig heb ervaren was de spierpijn na het ongeluk
OMG ik was nog nooit zo blij met een spuit valium in de bil.
Wel is er bij het ongeluk mijn allerbeste kameraad overleden .
Ik had weinig wat hechtingen en gekneusde ribben.
Tot overmaat van van ramp verongelukte er binnen 3 maanden nog 2 goede vrienden van ons.Waarvan ik een vader heb gebeld om mede te delen naar het ziekenhuis te komen(ik belde zijn 06 en kreeg politie omdat ze niet wisten wie het was).Toen de vader in het ziekenhuis aan kwam zei hij:ik kom mijn zoon identificeren en dat beeld vergeet ik nooit meer. . Ik moet er wel bij vertellen dat geen van ons alle schatjes zijn geweest in die periode van ons leven.
EMDR heb ik een bladwijzer van gemaakt en ga ik rustig bekijken.
Thanks voor de tip!!!
Sorry voor jou topic te vervuilen flutzel maar het doet me goed om het te typen.(praat er weinig over)
woensdag 8 augustus 2012 om 07:53
@ _origami_ : ik wil gerust updaten hoor, ga straks even kijken naar welke bussen ik moet nemen en dan ga ik eens naar de ANWB vragen. Heb het er gisteren met vriend over gehad en die vind het ook niet slecht. (hoewel hij beetje huiverig staat tov ik rijden ).
@ panadol: ik kan me niet meer herinneren eigenlijk dat ik spierpijn gehad heb, ik weet dat die auto op mijn kant inreed tegen behoorlijke snelheid, en dat wij daardoor met onze auto toen op de auto van de huisbaas geknald zijn. Wat ook niet echt een pretje was aangezien dat enkel mijn huisbaas was, ex woonde toen nog thuis Mijn deur ging niet meer open en ik ben er via de bestuurderskant toen uitgekropen. Ramen kapot aan mijn kant en airbags gesprongen van de klap. Ex zijn kant van de auto had alleen wat waar hij dus de huisbaas zijn auto had geraakt (en daar stonden we vijf meter vanaf, dus echt wel goed weggekomen daar).
Ik ben direct begonnen met alles uit de auto te halen omdat die weggesleept moest worden, en ben verder gegaan. Meer van 'shit', en verder, moest toen s'middags nog een post draaien op mijn werk, dus kon ik er niet te lang bij stilstaan.
Wat erg dat je beste vriend bij dat ongeluk is overleden, en daarna nog die twee andere goede vrienden
Lijkt me ook vreselijk als je de ouders moet opbellen en heel het 'parcours' dan mee doorloopt
Verder is niemand altijd een schatje in zijn leven, ik ook niet, ex ook niet. We maken allemaal zo onze mindere tijden mee, dat hoort erbij. Niet dat het dat nu makkelijker maakt hoor, dat wil ik helemaal niet zeggen, maar we maken het allemaal helaas mee
En maak je geen zorgen hoor, je bent niets aan het vervuilen , ik ben eigenlijk blij dat je erover praat, is ook nodig Dus geen excuses als je je hart wilt uitstorten hier, DAT (excuses) is pas vervuiling
@ panadol: ik kan me niet meer herinneren eigenlijk dat ik spierpijn gehad heb, ik weet dat die auto op mijn kant inreed tegen behoorlijke snelheid, en dat wij daardoor met onze auto toen op de auto van de huisbaas geknald zijn. Wat ook niet echt een pretje was aangezien dat enkel mijn huisbaas was, ex woonde toen nog thuis Mijn deur ging niet meer open en ik ben er via de bestuurderskant toen uitgekropen. Ramen kapot aan mijn kant en airbags gesprongen van de klap. Ex zijn kant van de auto had alleen wat waar hij dus de huisbaas zijn auto had geraakt (en daar stonden we vijf meter vanaf, dus echt wel goed weggekomen daar).
Ik ben direct begonnen met alles uit de auto te halen omdat die weggesleept moest worden, en ben verder gegaan. Meer van 'shit', en verder, moest toen s'middags nog een post draaien op mijn werk, dus kon ik er niet te lang bij stilstaan.
Wat erg dat je beste vriend bij dat ongeluk is overleden, en daarna nog die twee andere goede vrienden
Lijkt me ook vreselijk als je de ouders moet opbellen en heel het 'parcours' dan mee doorloopt
Verder is niemand altijd een schatje in zijn leven, ik ook niet, ex ook niet. We maken allemaal zo onze mindere tijden mee, dat hoort erbij. Niet dat het dat nu makkelijker maakt hoor, dat wil ik helemaal niet zeggen, maar we maken het allemaal helaas mee
En maak je geen zorgen hoor, je bent niets aan het vervuilen , ik ben eigenlijk blij dat je erover praat, is ook nodig Dus geen excuses als je je hart wilt uitstorten hier, DAT (excuses) is pas vervuiling
woensdag 8 augustus 2012 om 08:16
Nou heb ik op de EMDR site gekeken naar het filmpje (ben bezig met de rest uit te pluizen). Daar zeggen ze dus dat die therapie doorgaat tot er een neutraal gevoel is bij het voorval. Maar ik heb het idee dat ik over dat ongeluk verder wel vrij neutraal denk? Of beeld ik me dat maar in?
Als ik die mevrouw daar zie, die dus die therapie krijgt, zij zit nog vol hevige emoties over een bepaald moment, maar ik heb eigenlijk niet zo een reactie op dat ongeluk? Ik kan het ongeluk voor ogen halen, maar ik zit dan evengoed rustig van mijn kopje koffie te drinken bij wijze van spreken? Enige wat ik me gewoon eigenlijk niet herinner is of ik pijn had of niet, of dat nu tijdens het ongeluk of achteraf pas was.
Als ik die mevrouw daar zie, die dus die therapie krijgt, zij zit nog vol hevige emoties over een bepaald moment, maar ik heb eigenlijk niet zo een reactie op dat ongeluk? Ik kan het ongeluk voor ogen halen, maar ik zit dan evengoed rustig van mijn kopje koffie te drinken bij wijze van spreken? Enige wat ik me gewoon eigenlijk niet herinner is of ik pijn had of niet, of dat nu tijdens het ongeluk of achteraf pas was.
woensdag 8 augustus 2012 om 09:08
Ik heb net de ANWB al gebeld, het contact center eerst even.
Daar hadden ze bij hun weten niet zo een opleiding voor als je niet je rijbewijs wou halen. Enkel als je je rijbewijs dus had.
Dus verwezen ze me door dat ik naar de afdeling rijopleidingen moest bellen, maar op die nummer kom ik er niet in. Krijg te horen dat die nummer niet in gebruik zou zijn, maar die nummer staat op de site en heeft het contact center me doorgegeven? Afijn, ik probeer het strak nog een keertje en als ik niet binnenkom ga ik de bus op denk ik
Daar hadden ze bij hun weten niet zo een opleiding voor als je niet je rijbewijs wou halen. Enkel als je je rijbewijs dus had.
Dus verwezen ze me door dat ik naar de afdeling rijopleidingen moest bellen, maar op die nummer kom ik er niet in. Krijg te horen dat die nummer niet in gebruik zou zijn, maar die nummer staat op de site en heeft het contact center me doorgegeven? Afijn, ik probeer het strak nog een keertje en als ik niet binnenkom ga ik de bus op denk ik
woensdag 8 augustus 2012 om 10:14
Hehe, ik ben binnen geraakt
Nou, ik heb een instructeur aan de lijn gekregen, die wist me te vertellen dat ik twee keuzes had:
1. achterin meerijden met een leerling die wel voor zijn rijbewijs
aan het gaan is;
2. een op een met een instructeur meerijden.
Tijdens de rit word er dan bekeken en begeleid ivm de angsten die voorkomen. Ook word er dan van plaats gewisseld omdat het zicht anders is op andere plekken. Ze komen je ophalen waar je woont, en dan kan je zo meerijden. Meerijden met een leerling was goedkoper dan een op een, wat logisch is. Betaling is per uur.
Er kan ook nog bekeken worden of beiden misschien gewenst is, dus een deel met instructeur meerijden en een deel met leerling meerijden, ligt allemaal aan hoe je eronder bent natuurlijk.
Er kan nog altijd over nagedacht worden en een afspraak maak je telefonisch
* kom op panadol je kunt het *
Nou, ik heb een instructeur aan de lijn gekregen, die wist me te vertellen dat ik twee keuzes had:
1. achterin meerijden met een leerling die wel voor zijn rijbewijs
aan het gaan is;
2. een op een met een instructeur meerijden.
Tijdens de rit word er dan bekeken en begeleid ivm de angsten die voorkomen. Ook word er dan van plaats gewisseld omdat het zicht anders is op andere plekken. Ze komen je ophalen waar je woont, en dan kan je zo meerijden. Meerijden met een leerling was goedkoper dan een op een, wat logisch is. Betaling is per uur.
Er kan ook nog bekeken worden of beiden misschien gewenst is, dus een deel met instructeur meerijden en een deel met leerling meerijden, ligt allemaal aan hoe je eronder bent natuurlijk.
Er kan nog altijd over nagedacht worden en een afspraak maak je telefonisch
* kom op panadol je kunt het *
woensdag 8 augustus 2012 om 10:17
Voor iedereen hier met rijangst en heel goed dat je er wat aan gaat doen, Flutz, want het is zo jammer als je de rest van je leven met zoveel angst in een auto moet zitten. Heb je het in een bus of trein trouwens niet?
Ik denk, als ik dit zo lees, dat het wel degelijk samenhangt met dat ongeluk van toen, en ja, je kunt zeker een vertraagde reactie op een trauma hebben (heeft therapeute mij uitgelegd). Bij mij komen de dingen van vroeger er nu ook pas op latere leeftijd uit. (Nu de situatie wél veilig is.) En kon, en wilde ik er niet meer omheen om er nu écht hulp voor te zoeken.
Sterkte! EMDR lijkt me ook een heel goede voor dit, om de 'lading' eraf te halen. Want die is er wel degelijk nog, ook al kun je er gewoon over praten zonder al te veel te voelen. De angst zit nog in je lijf.
Ik denk, als ik dit zo lees, dat het wel degelijk samenhangt met dat ongeluk van toen, en ja, je kunt zeker een vertraagde reactie op een trauma hebben (heeft therapeute mij uitgelegd). Bij mij komen de dingen van vroeger er nu ook pas op latere leeftijd uit. (Nu de situatie wél veilig is.) En kon, en wilde ik er niet meer omheen om er nu écht hulp voor te zoeken.
Sterkte! EMDR lijkt me ook een heel goede voor dit, om de 'lading' eraf te halen. Want die is er wel degelijk nog, ook al kun je er gewoon over praten zonder al te veel te voelen. De angst zit nog in je lijf.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 8 augustus 2012 om 11:46
Ik heb even naar EMDR gekeken maar ik weet het niet of dat wel iets voor mij is(broekenpoepers zijn altijd sceptisch over zich zelf).
Er zit hier wel een rijschool die er in is gespecialiseerd ook met/zonder papiertje.
Fluzel bedankt en we gaan ervoor
Ik wil wel eerst me zelf verdiepen in wat mogelijk is.En wat het beste bij mij past.Man is wel positief over EMDR en gaat daar ook nog uitgebreider naar kijken.
zijn motto*nooit geschoten altijd mis* En dat is nog niet zo verkeerd voor mij.
Er zit hier wel een rijschool die er in is gespecialiseerd ook met/zonder papiertje.
Fluzel bedankt en we gaan ervoor
Ik wil wel eerst me zelf verdiepen in wat mogelijk is.En wat het beste bij mij past.Man is wel positief over EMDR en gaat daar ook nog uitgebreider naar kijken.
zijn motto*nooit geschoten altijd mis* En dat is nog niet zo verkeerd voor mij.
woensdag 8 augustus 2012 om 13:41
@ EV: ik had het niet door, had wat geschreven en was weer gaan zwerven (wanneer niet haha)
In een bus of een trein heb ik het niet, op de fiets of brommer ook niet, enkel in de auto (en daar zit ik veel in helaas)..
Bedankt voor je lieve woorden
@ panadol: Ik ben me ook nog aan het verdiepen in mogelijkheden
En zeker gaan we ervoor, jij kunt het ook, zeker weten
Het motto van je man is zeker geen slecht motto. En als je niet alleen durft dan neem je je man toch mee op sjok ?
You can do it, panadol
Moet wel toegeven dat ik mezelf een beetje heel stom voelde toen ik belde naar de anwb. Wie vraagt er nou achter een opleiding terwijl er geen rijbewijs van toepassing is
In een bus of een trein heb ik het niet, op de fiets of brommer ook niet, enkel in de auto (en daar zit ik veel in helaas)..
Bedankt voor je lieve woorden
@ panadol: Ik ben me ook nog aan het verdiepen in mogelijkheden
En zeker gaan we ervoor, jij kunt het ook, zeker weten
Het motto van je man is zeker geen slecht motto. En als je niet alleen durft dan neem je je man toch mee op sjok ?
You can do it, panadol
Moet wel toegeven dat ik mezelf een beetje heel stom voelde toen ik belde naar de anwb. Wie vraagt er nou achter een opleiding terwijl er geen rijbewijs van toepassing is
woensdag 8 augustus 2012 om 14:36
quote:marijeevers schreef op 07 augustus 2012 @ 13:22:
Beste Flutzel,
Wat rot dat je het zo moeilijk hebt tijdens autoritten. Ik denk zeker dat het een voortvloeisel is uit wat je hebt meegemaakt. Gelukkig had je geen zwaar letsel, maar een auto-ongeluk is natuurlijk altijd heftig.
Als je van je mee-rij angst zo veel last hebt. Ik ben zelf psycholoog, dus ben ik geneigd te denken, wordt het misschien tijd om hulp te zoeken? Ik kan me voorstellen dat EMDR voor het trauma van toen (het ongeluk) je zou kunnen helpen en daarnaast oefeningen om het autorijden beter vol te houden.
Sterkte!
Er wordt al een paar keer in de reply's gesproken over emdr. Ik zelf heb er heel positieve ervaringen mee! Ik heb zelf ook iets vervelends meegemaakt, waardoor ik nieuwe ervaringen die ik opdeed ook weer negatief labelde. Ik vond zelf dat de vervelende ervaring die ik had meegemaakt, niet zo'n grote rol mocht spelen en ging dus ook in eerste instantie niet naar een psycholoog (ik vond dat ik mezelf niet moest aanstellen en me er maar overheen moest zetten en vond mezelf ook niet "heftig" genoeg voor een psych). Maar helaas, ook nieuwe dingen die ik meemaakte, werden toch keer op keer enigszins negatief getint door deze ervaring, net zoals bij jou: je maakt een ongeluk mee, en vervolgens ervaar je nieuwe autoritten iedere keer als potentieel gevaar, en wordt je denk ik ook nog eens iedere keer bevestigd in je idee dat je gevaar loopt. Continu blijft die eerste ervaring (auto-ongeluk), nieuwe ervaringen beinvloeden.
Ik vond emdr zelf erg laagdrempelig en prettig. Je bent ook niet eeuwen ermee bezig (ik ben c.a. 6 keer geweest) en er is echt een last van mijn schouders. Wat je doet is onder begeleiding van een psycholoog, terug gaan naar die situatie. Deze ga je herbeleven en terwijl je dat doet, hoor je li-re tikjes, waardoor je herinneringen op een andere manier worden opgeslagen (dacht ik, maar als je psych bent en je denkt, ?! dan vul me aan). Je denkt in het begin: no way dat dit me gaat helpen. Maar waar je eerst bijna niet zonder in de paniekstand te schieten aan terug kunt denken, kan je na verloop veel beter kaderen en een plek geven. Voor mij persoonlijk is het erg prettig geweest. Succes!
Beste Flutzel,
Wat rot dat je het zo moeilijk hebt tijdens autoritten. Ik denk zeker dat het een voortvloeisel is uit wat je hebt meegemaakt. Gelukkig had je geen zwaar letsel, maar een auto-ongeluk is natuurlijk altijd heftig.
Als je van je mee-rij angst zo veel last hebt. Ik ben zelf psycholoog, dus ben ik geneigd te denken, wordt het misschien tijd om hulp te zoeken? Ik kan me voorstellen dat EMDR voor het trauma van toen (het ongeluk) je zou kunnen helpen en daarnaast oefeningen om het autorijden beter vol te houden.
Sterkte!
Er wordt al een paar keer in de reply's gesproken over emdr. Ik zelf heb er heel positieve ervaringen mee! Ik heb zelf ook iets vervelends meegemaakt, waardoor ik nieuwe ervaringen die ik opdeed ook weer negatief labelde. Ik vond zelf dat de vervelende ervaring die ik had meegemaakt, niet zo'n grote rol mocht spelen en ging dus ook in eerste instantie niet naar een psycholoog (ik vond dat ik mezelf niet moest aanstellen en me er maar overheen moest zetten en vond mezelf ook niet "heftig" genoeg voor een psych). Maar helaas, ook nieuwe dingen die ik meemaakte, werden toch keer op keer enigszins negatief getint door deze ervaring, net zoals bij jou: je maakt een ongeluk mee, en vervolgens ervaar je nieuwe autoritten iedere keer als potentieel gevaar, en wordt je denk ik ook nog eens iedere keer bevestigd in je idee dat je gevaar loopt. Continu blijft die eerste ervaring (auto-ongeluk), nieuwe ervaringen beinvloeden.
Ik vond emdr zelf erg laagdrempelig en prettig. Je bent ook niet eeuwen ermee bezig (ik ben c.a. 6 keer geweest) en er is echt een last van mijn schouders. Wat je doet is onder begeleiding van een psycholoog, terug gaan naar die situatie. Deze ga je herbeleven en terwijl je dat doet, hoor je li-re tikjes, waardoor je herinneringen op een andere manier worden opgeslagen (dacht ik, maar als je psych bent en je denkt, ?! dan vul me aan). Je denkt in het begin: no way dat dit me gaat helpen. Maar waar je eerst bijna niet zonder in de paniekstand te schieten aan terug kunt denken, kan je na verloop veel beter kaderen en een plek geven. Voor mij persoonlijk is het erg prettig geweest. Succes!
donderdag 9 augustus 2012 om 21:59
Hoi Allemaal,
Zelf heb ik ook rijangst, rij al zeker 6 jaar niet meer over de snelweg. Ik rij eigenlijk alleen nog maar met de auto in de stad waar ik woon,. Dus het wereldje word erg klein.
Ik heb in 2006 wel een schrik moment gehad met een bus die bijna naar binnen kwam, daarna heb ik ook niet terug gereden. Sinds die tijd is het rijden steeds meer achteruit gegaan en ging ik steeds meer de snelweg vermijden.
Ook met met iemand meerrijden voelt sinds kort ook niet meer fijn, heb het gevoel alsof alles op me af komt.
Het liefste zou ik dan met de trein alles doen, maar ja dat is ook geen oplossing.
Zou er zo graag van afkomen, dat zou voor mijn man ook fijner zijn als ik niet angstig naast hem zit.
Zelf heb ik ook rijangst, rij al zeker 6 jaar niet meer over de snelweg. Ik rij eigenlijk alleen nog maar met de auto in de stad waar ik woon,. Dus het wereldje word erg klein.
Ik heb in 2006 wel een schrik moment gehad met een bus die bijna naar binnen kwam, daarna heb ik ook niet terug gereden. Sinds die tijd is het rijden steeds meer achteruit gegaan en ging ik steeds meer de snelweg vermijden.
Ook met met iemand meerrijden voelt sinds kort ook niet meer fijn, heb het gevoel alsof alles op me af komt.
Het liefste zou ik dan met de trein alles doen, maar ja dat is ook geen oplossing.
Zou er zo graag van afkomen, dat zou voor mijn man ook fijner zijn als ik niet angstig naast hem zit.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:55
@ websternoek: heb de site al uitgepluisd gehad van EMDR, nu nog een keer gaan navragen, maar moet dat waarschijnlijk ook nog in België gaan doen :-s
@ ly1978: Ik snap hoe je je voelt. Welkom bij de club Ik zou trouwens ook liever alles met bus, fiets of te voet doen, maar zoals je zelf ook al zegt: dat is niet echt een oplossing natuurlijk (helaas )
@ panadol: jij nog vorderingen gemaakt met jou schrik in de auto? (oprecht bedoeld he). Heeft je vriend je intussen al naar de EMDR gesleurd?
Nog een update: vriend wilt me ook al rijlessen gaan geven , maar weet niet of dat ik daar wel voor ben. Dus dat moet ik echt wel even overwegen.
@ ly1978: Ik snap hoe je je voelt. Welkom bij de club Ik zou trouwens ook liever alles met bus, fiets of te voet doen, maar zoals je zelf ook al zegt: dat is niet echt een oplossing natuurlijk (helaas )
@ panadol: jij nog vorderingen gemaakt met jou schrik in de auto? (oprecht bedoeld he). Heeft je vriend je intussen al naar de EMDR gesleurd?
Nog een update: vriend wilt me ook al rijlessen gaan geven , maar weet niet of dat ik daar wel voor ben. Dus dat moet ik echt wel even overwegen.
zondag 12 augustus 2012 om 18:24
quote:flutzel schreef op 10 augustus 2012 @ 08:55:
@ websternoek: heb de site al uitgepluisd gehad van EMDR, nu nog een keer gaan navragen, maar moet dat waarschijnlijk ook nog in België gaan doen :-s
@ ly1978: Ik snap hoe je je voelt. Welkom bij de club Ik zou trouwens ook liever alles met bus, fiets of te voet doen, maar zoals je zelf ook al zegt: dat is niet echt een oplossing natuurlijk (helaas )
@ panadol: jij nog vorderingen gemaakt met jou schrik in de auto? (oprecht bedoeld he). Heeft je vriend je intussen al naar de EMDR gesleurd?
Nog een update: vriend wilt me ook al rijlessen gaan geven , maar weet niet of dat ik daar wel voor ben. Dus dat moet ik echt wel even overwegen.Ja Opnieuw lessen volgen bij een gespecialiseerd bedrijf.
@ websternoek: heb de site al uitgepluisd gehad van EMDR, nu nog een keer gaan navragen, maar moet dat waarschijnlijk ook nog in België gaan doen :-s
@ ly1978: Ik snap hoe je je voelt. Welkom bij de club Ik zou trouwens ook liever alles met bus, fiets of te voet doen, maar zoals je zelf ook al zegt: dat is niet echt een oplossing natuurlijk (helaas )
@ panadol: jij nog vorderingen gemaakt met jou schrik in de auto? (oprecht bedoeld he). Heeft je vriend je intussen al naar de EMDR gesleurd?
Nog een update: vriend wilt me ook al rijlessen gaan geven , maar weet niet of dat ik daar wel voor ben. Dus dat moet ik echt wel even overwegen.Ja Opnieuw lessen volgen bij een gespecialiseerd bedrijf.
maandag 13 augustus 2012 om 21:24
Hoi Allemaal
Ik als net op internet iets over EMDR. Heeft iemand daar al ervaring mee en heeft het geholpen? Moet wel volgens mij via de huisarts die je dan door verwijst naar de psycholoog.
Zelf heb ik dit uit het niets gekregen, ik heb altijd goed gereden en vond het altijd fijn om te rijden. Heb wel iets meegemaakt in de auto met een bus maar geen ongeluk, zou dat toch iets er mee te maken hebben misschien
Gr l
Ik als net op internet iets over EMDR. Heeft iemand daar al ervaring mee en heeft het geholpen? Moet wel volgens mij via de huisarts die je dan door verwijst naar de psycholoog.
Zelf heb ik dit uit het niets gekregen, ik heb altijd goed gereden en vond het altijd fijn om te rijden. Heb wel iets meegemaakt in de auto met een bus maar geen ongeluk, zou dat toch iets er mee te maken hebben misschien
Gr l
maandag 13 augustus 2012 om 22:55
Goed, vandaag werd het WEER maar eens duidelijk: ik ben niet gemaakt voor in de auto. Moesten een hondje ophalen in Zuid-Holland, en ja hoor: weer het remmen, weer schrik tegen de sterren omhoog
Gelukkig wel weer veilig thuisgeraakt, maar eens zo meer duidelijk dat er wat moet veranderen. Dus ga ik toch maar eerst 'rijlessen' met vriend doen (omdat ik hem nog altijd meer vertrouw en me meer op mijn gemak kan stellen dan een vreemde), en dan kijken we verder of dat al iets helpt. Helpt dat alsnog niet gaan we weer verder kijken.
@ ly1978: ik heb zelf nog geen EMDR gehad, wel hun site al uitgepluisd. Niet fijn dat je dat zo ineens hebt gekregen, maar we hebben verschillende opties al aangereikt gekregen van forummers om mee aan de slag te gaan
Ik was ook nog aan het twijfelen over rijlessen, maar na vandaag moet ik wel. Het is voor mij dan echt om gek van te worden in de auto. En jij kunt het ook, net zoals panadol het ook kan, zeker weten. Babystapjes zijn ook stapjes
Gelukkig wel weer veilig thuisgeraakt, maar eens zo meer duidelijk dat er wat moet veranderen. Dus ga ik toch maar eerst 'rijlessen' met vriend doen (omdat ik hem nog altijd meer vertrouw en me meer op mijn gemak kan stellen dan een vreemde), en dan kijken we verder of dat al iets helpt. Helpt dat alsnog niet gaan we weer verder kijken.
@ ly1978: ik heb zelf nog geen EMDR gehad, wel hun site al uitgepluisd. Niet fijn dat je dat zo ineens hebt gekregen, maar we hebben verschillende opties al aangereikt gekregen van forummers om mee aan de slag te gaan
Ik was ook nog aan het twijfelen over rijlessen, maar na vandaag moet ik wel. Het is voor mij dan echt om gek van te worden in de auto. En jij kunt het ook, net zoals panadol het ook kan, zeker weten. Babystapjes zijn ook stapjes
dinsdag 14 augustus 2012 om 09:13
Hoi ,
Fijn dat jullie in iedergeval meeluisteren. Niet iedereen begrijpt het dat je niet zomaar even de auto pakt,. Is lastig uit te leggen aan sommige mensen waar niets bij aan de hand is.
Misschien heb ik er overheen gelezen hoor, maar is er hier iemand die helemaal niet meer in de auto gaat. Want ik heb wel een auto maar rijdt alleen maar hier in mijn woonplaats maar verder niet eigenlijk.
Zit nog te kijken wat de beste oplossing is, of een rijschool maar daar zie ik erg tegen op, is toch ook moeilijk als je angst hebt om die angst te doorbreken, .
Er is hier wel een man geweest van een rijschool in Eindhoven, ook gespecialiseerd in rijangst, maar die meneer deed er een beetje lacherig over. Want ik kon de auto wel besturen en wist ook qua situaties hoe ik moest reageren, dus daar lag het niet aan. Maar hij snapte niet dat ik de regels kende en wist hoe ik moest autorijden. Maar daar ligt het ook niet aan, weet hoe ik moet rijden, maar die angst dat staat daar los van.
Misschien toch nog een keer iemand uitnodigen.
Is toch handig als je verder weg kunt rijden, zonder dat je de trein hoeft te pakken, ook zeker met kinderen als je die eens ergens naar toe moet brengen. Kortom het zou zoveel makkelijker zijn om overal naar toe te kunnen rijden. Dat lijkt me geweldig. Hoop dat het ooit gaat lukken.
Heb ook al gekeken of het GGZ kan helpen, maar weet niet of die kunnen helpen.
Gr
Fijn dat jullie in iedergeval meeluisteren. Niet iedereen begrijpt het dat je niet zomaar even de auto pakt,. Is lastig uit te leggen aan sommige mensen waar niets bij aan de hand is.
Misschien heb ik er overheen gelezen hoor, maar is er hier iemand die helemaal niet meer in de auto gaat. Want ik heb wel een auto maar rijdt alleen maar hier in mijn woonplaats maar verder niet eigenlijk.
Zit nog te kijken wat de beste oplossing is, of een rijschool maar daar zie ik erg tegen op, is toch ook moeilijk als je angst hebt om die angst te doorbreken, .
Er is hier wel een man geweest van een rijschool in Eindhoven, ook gespecialiseerd in rijangst, maar die meneer deed er een beetje lacherig over. Want ik kon de auto wel besturen en wist ook qua situaties hoe ik moest reageren, dus daar lag het niet aan. Maar hij snapte niet dat ik de regels kende en wist hoe ik moest autorijden. Maar daar ligt het ook niet aan, weet hoe ik moet rijden, maar die angst dat staat daar los van.
Misschien toch nog een keer iemand uitnodigen.
Is toch handig als je verder weg kunt rijden, zonder dat je de trein hoeft te pakken, ook zeker met kinderen als je die eens ergens naar toe moet brengen. Kortom het zou zoveel makkelijker zijn om overal naar toe te kunnen rijden. Dat lijkt me geweldig. Hoop dat het ooit gaat lukken.
Heb ook al gekeken of het GGZ kan helpen, maar weet niet of die kunnen helpen.
Gr
woensdag 15 augustus 2012 om 00:07
@ ly1978: inderdaad, niet iedereen begrijpt het. Sommigen snappen het niet ook al weten ze het dat je dat hebt. Mijn vader weet het, maar snapt het ook niet.
Ik geloof dat we hier allemaal nog (nét) de auto in durven, als chauffeur of als bijrijder.
Angst doorbreken is altijd moeilijk, maar je kant het vast wel. Ook al lukt het maar met kleine stapjes
Wel jammer dat die meneer er maar een beetje lacherig over deed, is namelijk niet iets om mee te lachen als je ermee zit. Zou ik ergens niet professioneel vinden, het is al erg genoeg dat zo een angst je leven beknot, maar dan ook nog door iemand die je moet helpen en die er ervaring mee heeft uitgelachen worden zou ik maar raar vinden.
Ik hoop met je mee dat het gaat lukken, hoop doet leven. En we kunnen het, misschien langzaam, maar wel zeker (hoop ik).
Ik geloof dat we hier allemaal nog (nét) de auto in durven, als chauffeur of als bijrijder.
Angst doorbreken is altijd moeilijk, maar je kant het vast wel. Ook al lukt het maar met kleine stapjes
Wel jammer dat die meneer er maar een beetje lacherig over deed, is namelijk niet iets om mee te lachen als je ermee zit. Zou ik ergens niet professioneel vinden, het is al erg genoeg dat zo een angst je leven beknot, maar dan ook nog door iemand die je moet helpen en die er ervaring mee heeft uitgelachen worden zou ik maar raar vinden.
Ik hoop met je mee dat het gaat lukken, hoop doet leven. En we kunnen het, misschien langzaam, maar wel zeker (hoop ik).
