Werk & Studie
alle pijlers
Vreemde sollicitanten...
woensdag 31 oktober 2012 om 20:10
Nav het topic over inpertinente vragen tijdens een sollicitatiegesprek:
Ik zit 2x per jaar aan de andere kant van de tafel, voor nieuwe collega's en voor mensen in opleiding.
Soms hele leuke gesprekken, soms ook tenenkrommend
- een jonge man, solliciteert voor de opleiding. We komen aan het einde van het gesprek en ik vraag of hij nog iets wil vragen of zeggen. Hij wil weten hoe de verhouding m/v is op de afdeling. Ik vertel dat dit 50/50 is. 'Ah da's mooi, dan kunnen die wijven (!) mooi schoonmaken'.
- ook een jonge man die voor de opleiding solliciteert. Ik zit daar met mijn baas en mijn meest gay-ste collega.
We wisten via intern dat hij ook voor een andere opleiding had gesolliciteerd in dit bedrijf. Niets mis mee, maken we ook kenbaar. Maar vragen wat verder. Nou, hij twijfelde want bij die andere opleiding zou hij met alleen maar homo's werken.
Okeeee
- Vrouw solliciteert voor leidinggevende functie, de sollicitatie-cie is best groot, 2x 5 man, allemaal verschillende functies met wie ze te maken zou krijgen. Ik haal haar op om naar de ruimte lopen en pik daarna ook collega op die op krukken loopt. De sollicitante loopt langzaaaaaaam, en mijn collega liep al niet snel immers. Ik heb op een afstand van 50 m zeker 2x moeten wachten op haar.
Op papier was ze geschikste kandidate, veel brede ervaring. We vragen wat over haar vorige functies en ze kan alleen maar negatief en soms zelf grof erover praten.
Toen vervolgens haar gsm afging (ok, dat kan nog gebeuren, in de zenuwen vergeten die op stil te zetten), ze die opnam en het gesprek aanging was het wel klaar. We hadden 45 min gesprekstijd gepland maar waren pas op 20 min.
Maak gelukkig ook veel leuke gesprekken hoor maar gezien het andere topic nu even de 'stomme sollicitanten'.......
Ik zit 2x per jaar aan de andere kant van de tafel, voor nieuwe collega's en voor mensen in opleiding.
Soms hele leuke gesprekken, soms ook tenenkrommend
- een jonge man, solliciteert voor de opleiding. We komen aan het einde van het gesprek en ik vraag of hij nog iets wil vragen of zeggen. Hij wil weten hoe de verhouding m/v is op de afdeling. Ik vertel dat dit 50/50 is. 'Ah da's mooi, dan kunnen die wijven (!) mooi schoonmaken'.
- ook een jonge man die voor de opleiding solliciteert. Ik zit daar met mijn baas en mijn meest gay-ste collega
.We wisten via intern dat hij ook voor een andere opleiding had gesolliciteerd in dit bedrijf. Niets mis mee, maken we ook kenbaar. Maar vragen wat verder. Nou, hij twijfelde want bij die andere opleiding zou hij met alleen maar homo's werken.
Okeeee
- Vrouw solliciteert voor leidinggevende functie, de sollicitatie-cie is best groot, 2x 5 man, allemaal verschillende functies met wie ze te maken zou krijgen. Ik haal haar op om naar de ruimte lopen en pik daarna ook collega op die op krukken loopt. De sollicitante loopt langzaaaaaaam, en mijn collega liep al niet snel immers. Ik heb op een afstand van 50 m zeker 2x moeten wachten op haar.
Op papier was ze geschikste kandidate, veel brede ervaring. We vragen wat over haar vorige functies en ze kan alleen maar negatief en soms zelf grof erover praten.
Toen vervolgens haar gsm afging (ok, dat kan nog gebeuren, in de zenuwen vergeten die op stil te zetten), ze die opnam en het gesprek aanging was het wel klaar. We hadden 45 min gesprekstijd gepland maar waren pas op 20 min.
Maak gelukkig ook veel leuke gesprekken hoor maar gezien het andere topic nu even de 'stomme sollicitanten'.......
Je bent zelf een theepot
vrijdag 2 november 2012 om 11:51
@flower en toch sta je met een spijkerbroek bij een bank al snel 1-0 achter... Ik ga er zelf altijd vanuit dat mensen weten waar ze solliciteren, en dat ze dus ook een idee hebben welke kleding geschikt is bij het bedrijf en/of de functie. Daarbij opgeteld hanteer ik altijd het adagium, beter over dressed dan under dressed. Bij twijfel over de kleding cultuur, altijd bellen of mailen van te voren. Dat maakt op mij een positievere indruk, dan als je aankomt in niet geschikte kleding.
Je moet een mindere eerste indruk altijd zien weg te poetsen. En in dat geval, zal bij twijfel eerder een nee worden, voor de volgende ronde. terwijl een postieve eerste indruk voor een ja had gezorcht.
Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen, en jij hebt jouw spijkerbroek zo te horen ruimschoots kunnen compenseren.
Je moet een mindere eerste indruk altijd zien weg te poetsen. En in dat geval, zal bij twijfel eerder een nee worden, voor de volgende ronde. terwijl een postieve eerste indruk voor een ja had gezorcht.
Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen, en jij hebt jouw spijkerbroek zo te horen ruimschoots kunnen compenseren.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
vrijdag 2 november 2012 om 11:54
Hans, het tutoyeren mag bij ons 
We spreken de sollicitanten ook aan met 'je' en als er één 'u' zegt, zeggen we altijd dat hij/zij gerust 'je' mag zeggen.
Dat past ook bij de bedrijfscultuur.
We spreken de sollicitanten ook aan met 'je' en als er één 'u' zegt, zeggen we altijd dat hij/zij gerust 'je' mag zeggen.
Dat past ook bij de bedrijfscultuur.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
vrijdag 2 november 2012 om 13:22
Bij een UZB solliciteerde iemand en toen haar om haar Cv gevraagd werd, kwam ze met een kladblokpapiertje met daarop (handgeschreven) haar NAW-gegevens en een kort CV. Samen met de intercedent moest ze haar CV nog aanpassen (met de hand uiteraard) want het CV was niet volledig.
Ik was uiterst verbaasd dat er nog steeds mensen zijn die blijkbaar niet helemaal weten wat een CV is en hoe je dat CV maakt/presenteert. (Deze dame solliciteerde overigens voor een ongeschoolde baan, dus wrs is haar niet veel kwalijk te nemen. En mogelijk had ze al jaaaaren niet meer gesolliciteerd.)
Ik begreep al nooit waarom men bij het UWV sollicitatiecursussen aanbiedt waarbij men echt begint bij het begin. (Dus niet om je CV bij te spijkeren, maar echt om een CV en brief te leren schrijven.) Maar het is dus wel nodig, blijkt.
Ik was uiterst verbaasd dat er nog steeds mensen zijn die blijkbaar niet helemaal weten wat een CV is en hoe je dat CV maakt/presenteert. (Deze dame solliciteerde overigens voor een ongeschoolde baan, dus wrs is haar niet veel kwalijk te nemen. En mogelijk had ze al jaaaaren niet meer gesolliciteerd.)
Ik begreep al nooit waarom men bij het UWV sollicitatiecursussen aanbiedt waarbij men echt begint bij het begin. (Dus niet om je CV bij te spijkeren, maar echt om een CV en brief te leren schrijven.) Maar het is dus wel nodig, blijkt.
vrijdag 2 november 2012 om 13:31
Ik heb ook een tijd aan die kant van de tafel gezeten en me soms erg verbaasd. Het ging om een vacature bij een helpdesk waarbij je erg goed moest kunnen uitleggen hoe iets werkt. Alle sollicitanten kwamen via het uitzendbureau, maar het ging regelmatig mis. Kleding heb ik nooit zo op gelet, want ik kreeg rustig mensen langs die net uit de sportschool kwamen of thuis aan het klussen waren. Maar er zaten ook exemplaren bij... Zo heb ik een gesprek al heel snel afgekapt omdat iemand alleen maar 'ja' en 'nee' kon zeggen, dat schiet natuurlijk niet op. Het hoogtepunt was wel de kandidaat die niets kon met mijn praktijkvoorbeelden:
Ik: ik wil een programma opnemen op video (ja, het is een tijdje geleden), hoe doe ik dat?
Hij: ik heb geen videorecorder
Ik: leg dan maar uit hoe ik een band moet plakken
Hij: ik heb geen fiets en nog nooit een band geplakt
Ik: leg me dan uit hoe ik van hier naar punt x kom met openbaar vervoer
Hij: ik ga nooit met openbaar vervoer
En zo ging het dus nog even door. Na 6 vragen heb ik het opgegeven....
Ik: ik wil een programma opnemen op video (ja, het is een tijdje geleden), hoe doe ik dat?
Hij: ik heb geen videorecorder
Ik: leg dan maar uit hoe ik een band moet plakken
Hij: ik heb geen fiets en nog nooit een band geplakt
Ik: leg me dan uit hoe ik van hier naar punt x kom met openbaar vervoer
Hij: ik ga nooit met openbaar vervoer
En zo ging het dus nog even door. Na 6 vragen heb ik het opgegeven....
vrijdag 2 november 2012 om 13:36
quote:NYC schreef op 31 oktober 2012 @ 20:35:
Ik vind het helemaal niet zo grappig. Ik krijg de kans niet om mij te presenteren op een gesprek, maar kennelijk komen er mensen op gesprek die zich op zo'n lompe, platte manier gedragen...
Dat gevoel krijg ik hierbij dus ook. Waarom nodigen jullie dat soort lui wel uit, en krijgen welopgevoede gemotiveerde mensen zoals ik alleen maar afwijzingsbrieven?
Zegt wel wat over de kwaliteiten van de mensen die sollicitanten selecteren zeg.
Ik vind het helemaal niet zo grappig. Ik krijg de kans niet om mij te presenteren op een gesprek, maar kennelijk komen er mensen op gesprek die zich op zo'n lompe, platte manier gedragen...
Dat gevoel krijg ik hierbij dus ook. Waarom nodigen jullie dat soort lui wel uit, en krijgen welopgevoede gemotiveerde mensen zoals ik alleen maar afwijzingsbrieven?
Zegt wel wat over de kwaliteiten van de mensen die sollicitanten selecteren zeg.
vrijdag 2 november 2012 om 13:37
Ik krijg dagelijks sollicitaties binnen, maar ben altijd zo verbaasd over jongeren die een bijbaan zoeken, dat taalgebruik....
Van: hooliesado@hotmail etc
Hey,
Hebben jullie nog banen? Ik hoor graag snel.
Jeffrey
Terwijl we dus echt een uitgebreide vacaturesite hebben. Dat emailadres! Dat ge-hey. Een commando! Geen vriendelijke groet? Niet verder kijken dan je neus lang is?
Van: hooliesado@hotmail etc
Hey,
Hebben jullie nog banen? Ik hoor graag snel.
Jeffrey
Terwijl we dus echt een uitgebreide vacaturesite hebben. Dat emailadres! Dat ge-hey. Een commando! Geen vriendelijke groet? Niet verder kijken dan je neus lang is?
vrijdag 2 november 2012 om 13:45
Nastik, ik denk omdat je vooraf aan de brief niet kunt zien dat iemand gruwelijk lomp is, geen manieren heeft, stinkt, zich niet weet te kleden, een vrouwenhater of iets dergelijk is. Je ziet een CV en denkt ' kip ik heb je', maar ja, da's nog maar de helft. Dan moet je die persoon eerst nog eens zien en dan blijkt dat vaak dus heel erg tegen te vallen. Als al vooraf duidelijk was dat deze mensen heel fout waren, hadden ze nooit uitgenodigd geweest en hadden ze liever jou uitgenodigd natuurlijk. Maar zo werkt het helaas nog niet
vrijdag 2 november 2012 om 13:53
Oh sorry, dat kwam er anders uit dan ik bedoelde. Ik bedoelde niet 'misschien is hun CV en brief wel in orde en dat van jou niet', ik bedoelde gewoon 'misschien is hun CV en brief, in tegenstelling tot hun sollicitatiekwaliteiten, wel in orde.'
Ik zou sowieso je kind niet vermelden in je CV.
Ik zou sowieso je kind niet vermelden in je CV.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
vrijdag 2 november 2012 om 13:55
quote:Gamayun schreef op 02 november 2012 @ 13:53:
Oh sorry, dat kwam er anders uit dan ik bedoelde. Ik bedoelde niet 'misschien is hun CV en brief wel in orde en dat van jou niet', ik bedoelde gewoon 'misschien is hun CV en brief, in tegenstelling tot hun sollicitatiekwaliteiten, wel in orde.'
Ik zou sowieso je kind niet vermelden in je CV.
Oooh, haha. Geeft niet.
Nee? Geen kind meer vermelden? Misschien zit hem daar wel de truc. Maar het voelt niet goed om een onvolledig beeld van mijzelf neer te zetten. Net alsof ik doe alsof ik geen moeder ben.
Oh sorry, dat kwam er anders uit dan ik bedoelde. Ik bedoelde niet 'misschien is hun CV en brief wel in orde en dat van jou niet', ik bedoelde gewoon 'misschien is hun CV en brief, in tegenstelling tot hun sollicitatiekwaliteiten, wel in orde.'
Ik zou sowieso je kind niet vermelden in je CV.
Oooh, haha. Geeft niet.
Nee? Geen kind meer vermelden? Misschien zit hem daar wel de truc. Maar het voelt niet goed om een onvolledig beeld van mijzelf neer te zetten. Net alsof ik doe alsof ik geen moeder ben.
vrijdag 2 november 2012 om 13:59
In je CV vermeld je dingen die relevant zijn voor de functie die je wil gaan bekleden. Je kind is dat niet. Je zet in een CV nooit een compleet beeld neer van jezelf, dat past niet op 2 kantjes
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
vrijdag 2 november 2012 om 14:03
quote:Nastik schreef op 02 november 2012 @ 13:56:
Ik wil ook altijd graag eerlijk zijn over wie ik ben, en daar hoort het Moeder-zijn ook bij. Maar ik merk altijd wel dat ik zo snel mogelijk aangeef dat mijn kind echt geen belemmering is om goed te werken.
Stom eigenlijk, anno 2012.deze informatie is niet relevant voor de functie, dus moet je vooral niet in je CV vermelden. Als het voor jou belangrijk is dat een werkgever dit weet, is het sollicitatiegesprek vroeg genoeg om dit te vermelden.
Ik wil ook altijd graag eerlijk zijn over wie ik ben, en daar hoort het Moeder-zijn ook bij. Maar ik merk altijd wel dat ik zo snel mogelijk aangeef dat mijn kind echt geen belemmering is om goed te werken.
Stom eigenlijk, anno 2012.deze informatie is niet relevant voor de functie, dus moet je vooral niet in je CV vermelden. Als het voor jou belangrijk is dat een werkgever dit weet, is het sollicitatiegesprek vroeg genoeg om dit te vermelden.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
vrijdag 2 november 2012 om 14:03
@lollypopje
Ik had toen niet eens een andere soort broek dan een spijkerbroek. En ik zag het op dat moment niet zitten om puur voor dat sollicitatiegesprek een andere broek aan te schaffen op zo'n korte termijn. Het was niet zo dat dit mijn enige mogelijkheid was. En de baan was een backofficefunctie, zonder contact met klanten en je zou ook niet in het zich van klanten zitten.
Later bleek de baan ook niet veel voor te stellen en ben ik na de proeftijd niet verder gegaan, zelf die keuze gemaakt. Het bedrijf viel me verder ook erg tegen, slechte verhalen erover ook enzo.
Maar inderdaad het is het beste om je te kleden naar het bedrijf en de functie waarop je solliciteerd.
Ik had toen niet eens een andere soort broek dan een spijkerbroek. En ik zag het op dat moment niet zitten om puur voor dat sollicitatiegesprek een andere broek aan te schaffen op zo'n korte termijn. Het was niet zo dat dit mijn enige mogelijkheid was. En de baan was een backofficefunctie, zonder contact met klanten en je zou ook niet in het zich van klanten zitten.
Later bleek de baan ook niet veel voor te stellen en ben ik na de proeftijd niet verder gegaan, zelf die keuze gemaakt. Het bedrijf viel me verder ook erg tegen, slechte verhalen erover ook enzo.
Maar inderdaad het is het beste om je te kleden naar het bedrijf en de functie waarop je solliciteerd.
vrijdag 2 november 2012 om 14:06
Tijdens een gesprek met een sollicitant hadden we alle 3 al zoiets van dit gaat het niet worden. Had gewoon te weinig inzicht en ervaring. Dus eerlijk heeft mijn collega gezegd dat hij nu al wat twijfel had.... De sollicitant werd ineens niet meer zo vriendelijk, was verbaal nogal uhhh vervelend en trok m nog net niet over de tafel....Oeps!
vrijdag 2 november 2012 om 14:06
quote:Gamayun schreef op 02 november 2012 @ 13:59:
In je CV vermeld je dingen die relevant zijn voor de functie die je wil gaan bekleden. Je kind is dat niet. Je zet in een CV nooit een compleet beeld neer van jezelf, dat past niet op 2 kantjes Helemaal eens. Door je kind in je CV te zetten, wordt het echt zo'n ding. En dat is het natuurlijk ook, maar niet voor het uitoefenen van je functie. En zeker niet als je flexibel bent qua oppas.
In je CV vermeld je dingen die relevant zijn voor de functie die je wil gaan bekleden. Je kind is dat niet. Je zet in een CV nooit een compleet beeld neer van jezelf, dat past niet op 2 kantjes Helemaal eens. Door je kind in je CV te zetten, wordt het echt zo'n ding. En dat is het natuurlijk ook, maar niet voor het uitoefenen van je functie. En zeker niet als je flexibel bent qua oppas.
vrijdag 2 november 2012 om 14:59
Eens met de rest Nastik. Hier zeg je net zelf dat je kind geen enkele belemmering vormt voor het uitoefenen van je functie. Maar door het kind te benoemen in je burgelijke staat (en waarom uberhaupt die burgelijke staat vermelden) wordt het een 'ding'. Zolang je je kind niet mee hoeft te nemen naar je werk hoeft het niet vermeldt te worden . Je kind heeft niets met je werk te maken. Op je werk ben je ' Nastik' en thuis ben je 'mama'.
vrijdag 2 november 2012 om 15:00
Op mijn CV staat niet eens vermeld of ik getrouwd ben/samenwoon/single ben. Ik ben hartstikke samenwonend, en die vent is het aller allerbelangrijkste in mijn hele leven, maar dat heeft totaal niks te maken met mijn capaciteiten. Die heb ik namelijk ook als ik single geweest was, of getrouwd was geweest.
Dus vermeld ik gewoon helemaal niks .
Dus vermeld ik gewoon helemaal niks .
vrijdag 2 november 2012 om 15:25
Haha wat een lollig topic!
Ik heb ook meegemaakt dat sollicitanten voor stage-functies met hun ouders kwamen, maar die wachtten dan in de lobby.
Op een uzb meegemaakt dat een kandidaat met haar man kwam, die elke vraag voor haar beantwoordde. Nadat ik had aangegeven dat het toch echt om haar ging en ik haar graag zelf zag antwoorden, keek ze nog steeds na elke vraag haar man aan, die haar dan aanmoedigde waarna er twee woorden uitkwamen.
Ook eens meegemaakt dat een sollicitante mij midden in een gesprek onderbrak om me te vragen of ik wel wist dat ik prachtige lichtbruine ogen heb? En een tijdje later begon te vertellen dat ik wat meer water zou moeten drinken, aangezien mijn lippen zo droog waren.
Maar deze meneer spant de kroon. Hij kwam binnen bij het uzb, liep een beetje op en neer en leunde toen quasi nonchalant op de stoel tegenover mijn bureau, of we ook vacatures voor directeurs hadden? Hij was namelijk altijd directeur geweest. Man zag er van afstand representatief uit, maar van dichtbij bleken zijn jasje en pantalon vol vlekken te zitten en stonk hij een uur in de wind. Nadat ik hem had afgewimpeld, kwam hij een paar minuten later terug met zijn laptop om naaktfoto's van hemzelf te laten zien. Daarmee ging hij gelukkig voor het raam staan ipv binnen te komen.
Ik heb ook meegemaakt dat sollicitanten voor stage-functies met hun ouders kwamen, maar die wachtten dan in de lobby.
Op een uzb meegemaakt dat een kandidaat met haar man kwam, die elke vraag voor haar beantwoordde. Nadat ik had aangegeven dat het toch echt om haar ging en ik haar graag zelf zag antwoorden, keek ze nog steeds na elke vraag haar man aan, die haar dan aanmoedigde waarna er twee woorden uitkwamen.
Ook eens meegemaakt dat een sollicitante mij midden in een gesprek onderbrak om me te vragen of ik wel wist dat ik prachtige lichtbruine ogen heb? En een tijdje later begon te vertellen dat ik wat meer water zou moeten drinken, aangezien mijn lippen zo droog waren.
Maar deze meneer spant de kroon. Hij kwam binnen bij het uzb, liep een beetje op en neer en leunde toen quasi nonchalant op de stoel tegenover mijn bureau, of we ook vacatures voor directeurs hadden? Hij was namelijk altijd directeur geweest. Man zag er van afstand representatief uit, maar van dichtbij bleken zijn jasje en pantalon vol vlekken te zitten en stonk hij een uur in de wind. Nadat ik hem had afgewimpeld, kwam hij een paar minuten later terug met zijn laptop om naaktfoto's van hemzelf te laten zien. Daarmee ging hij gelukkig voor het raam staan ipv binnen te komen.
