Psyche
alle pijlers
Waarom doe ik het dan niet??!!!
dinsdag 6 november 2012 om 11:55
Hallo,
Even van me afschrijven en misschien dat een ander toevallig inzichten heeft?
Om lekker in mijn vel te zitten weet ik wat ik nodig heb en ik moet handelen.
Momenteel zit ik niet lekker in m'n vel en toch handel ik niet naar wat ik weet.
Ik steek m'n kop in het zand. Bij een kleine aanreiking, wat een kleine stap kan zijn naar 'verbetering' lijkt het of ik het niet 'wil' zien.
Het gaat er vooral om hoe ik mijn tijd thuis besteed. Kiezen voor lekker actief bezig zijn, de boel lekker aan kant of alleen voor het oog opruimen en verder wat internetten en tv kijken. Het eerst maakt dat ik mij happy voel maar ik doe het tweede.
Goed voor mezelf zorgen; gezond eten enz of verkeerd eten, tussendoor veel snoepen, makkelijk koken enz..... ik voel me goed bij het eerste maar doe het tweede...
kan ik mezelf dan simpel weg lui noemen? ik kies voor de gemakkelijkste weg.....
waarom?
ik voel mij beter als ik voor optie één ga.....véél beter....waarom doe ik het dan niet?
Omdat ik lui wil zijn? NEE!!! dat wil ik niet....
maar misschien BEN ik het? zit dat in een mens?
Als ik mensen om me heen heb gaat het wel beter, dan functioneer ik beter maar zodra ik alleen ben komt me niet zoveel uit handen....
herkenbaar? tips? enz enz....?
(stap één is gezet; het onder ogen zien en er niet meer voor weglopen....)
ik ben benieuwd, bvd!!!
Even van me afschrijven en misschien dat een ander toevallig inzichten heeft?
Om lekker in mijn vel te zitten weet ik wat ik nodig heb en ik moet handelen.
Momenteel zit ik niet lekker in m'n vel en toch handel ik niet naar wat ik weet.
Ik steek m'n kop in het zand. Bij een kleine aanreiking, wat een kleine stap kan zijn naar 'verbetering' lijkt het of ik het niet 'wil' zien.
Het gaat er vooral om hoe ik mijn tijd thuis besteed. Kiezen voor lekker actief bezig zijn, de boel lekker aan kant of alleen voor het oog opruimen en verder wat internetten en tv kijken. Het eerst maakt dat ik mij happy voel maar ik doe het tweede.
Goed voor mezelf zorgen; gezond eten enz of verkeerd eten, tussendoor veel snoepen, makkelijk koken enz..... ik voel me goed bij het eerste maar doe het tweede...
kan ik mezelf dan simpel weg lui noemen? ik kies voor de gemakkelijkste weg.....
waarom?
ik voel mij beter als ik voor optie één ga.....véél beter....waarom doe ik het dan niet?
Omdat ik lui wil zijn? NEE!!! dat wil ik niet....
maar misschien BEN ik het? zit dat in een mens?
Als ik mensen om me heen heb gaat het wel beter, dan functioneer ik beter maar zodra ik alleen ben komt me niet zoveel uit handen....
herkenbaar? tips? enz enz....?
(stap één is gezet; het onder ogen zien en er niet meer voor weglopen....)
ik ben benieuwd, bvd!!!
dinsdag 6 november 2012 om 19:52
@Yella: het was ook maar een idee van me. Zo ervaar ik het zelf altijd. Dan herken ik het verder niet zo denk ik. Wel rot in ieder geval. En het kan dan inderdaad best zijn dat die ADHD e.d in de weg zit, of een autistische vorm. Ik heb van beide ook kenmerken. Toen ik dat eenmaal door had (ging wel het e.e.a. aan vooraf uiteraard), snapte ik mezelf beter en kon ik er ook beter op inspelen.
Dus hoop voor iedereen dat het voor jullie ook lukt.
Dus hoop voor iedereen dat het voor jullie ook lukt.
woensdag 7 november 2012 om 11:53
Murphy, volgens mij is het uitstellen tot het écht niet langer meer kan, het aspect van de sterke prikkels. De prikkel wordt dan eindelijk groot genoeg om aan de gang te gaan.
Op het moment dat ik dit schrijf ben ik het zelf ook weer aan het doen, en dat vind ik eigenlijk te kinderachtig voor woorden van mezelf. Ik moet morgen een werkopdracht af hebben, maar ik had me voorgenomen die vandaag te doen, of nee, eigenlijk gisteren al. Want ik heb nog meer werk liggen dat deze week af moet, en vanaf morgen maar een paar dagen voor een grote opdracht en begin volgende week ook alweer. Dus moet ik daarop anticiperen en ruim voor de deadline van morgen klaar zijn. Maar wat doen ik? Gisteren relaxt gedaan en weinig gewerkt, alleen post en mail en telefoontjes afgehandeld. En nu moet ik over 10 minuten alweer mijn kinderen van school gaan halen en heb de hele ochtend nog niet gewerkt. En ik heb er wel 10 keer bij nagedacht dat ik dat toch nooooooit meer zou doen? Toch is de motivatieprikkel nog te zwak.
Maar... ik wel echt, echt, echt in de komende week niet een nacht gaan zitten doorhalen omdat er werk af moet. En nu ik dit opschrijf, weet ik dat ik dat heel vaak roep en dat het dan toch weer gebeurt. Wat ga ik doen om dat deze keer ECHT te voorkomen?!
xYella.
Op het moment dat ik dit schrijf ben ik het zelf ook weer aan het doen, en dat vind ik eigenlijk te kinderachtig voor woorden van mezelf. Ik moet morgen een werkopdracht af hebben, maar ik had me voorgenomen die vandaag te doen, of nee, eigenlijk gisteren al. Want ik heb nog meer werk liggen dat deze week af moet, en vanaf morgen maar een paar dagen voor een grote opdracht en begin volgende week ook alweer. Dus moet ik daarop anticiperen en ruim voor de deadline van morgen klaar zijn. Maar wat doen ik? Gisteren relaxt gedaan en weinig gewerkt, alleen post en mail en telefoontjes afgehandeld. En nu moet ik over 10 minuten alweer mijn kinderen van school gaan halen en heb de hele ochtend nog niet gewerkt. En ik heb er wel 10 keer bij nagedacht dat ik dat toch nooooooit meer zou doen? Toch is de motivatieprikkel nog te zwak.
Maar... ik wel echt, echt, echt in de komende week niet een nacht gaan zitten doorhalen omdat er werk af moet. En nu ik dit opschrijf, weet ik dat ik dat heel vaak roep en dat het dan toch weer gebeurt. Wat ga ik doen om dat deze keer ECHT te voorkomen?!
xYella.
woensdag 7 november 2012 om 11:56
Wat murph schrijft, denk ik soms ook: dat het een bepaalde verslaving is. Dit forum (of andere fora, of internetten in het algemeen) is.
Niet dat ik de echte kenmerken van een verslaving vertoon, in de zin dat ik onrustig word als ik een dag niet kan internetten, of dat ik voortdurend in gedachten ben bij het forum, maar ik ben er wel heel snel door afgeleid in de zin dat ik zodra ik de computer opstart niet eerst de zakelijke dingen kan doen, maar toch eerst allerlei websites afstruin. Ligt internet er een dag uit, is er niks aan de hand.
Niet dat ik de echte kenmerken van een verslaving vertoon, in de zin dat ik onrustig word als ik een dag niet kan internetten, of dat ik voortdurend in gedachten ben bij het forum, maar ik ben er wel heel snel door afgeleid in de zin dat ik zodra ik de computer opstart niet eerst de zakelijke dingen kan doen, maar toch eerst allerlei websites afstruin. Ligt internet er een dag uit, is er niks aan de hand.
donderdag 8 november 2012 om 02:45
Héél herkenbaar. Bovenstaand ook. Ik ben denk ik ook soort van verslavingsgevoelig, ook bijvoorbeeld met snoep/koek/chips. Die zak gaat leeg, waardoor ik de rest van de week nix heb (zo slim ben ik dan nog wel). Dat is dan het enige waar ik wel in volhou, in dingen helemaal opmaken, een 20blz topic helemaal uitlezen, een uur serie of een hele film afkijken (terwijl het eigenlijk alleen even iets te kijken tijdens 'pauze' was) :')
Ik kan slecht in de buurt zijn van mijn computer, en dan niet even FB/forum/mail kijken. Terwijl als ik ergens anders ben, bij m'n ouders of op vakantie mis ik het eigenlijk niet.
Ik denk dat de tip van 'niet denken 'ik ga het doen' maar het gewoon dóen' een hele goede is. Je kunt er lang en kort over zijn maar daar komt het uiteindelijk op neer.
Ik kan slecht in de buurt zijn van mijn computer, en dan niet even FB/forum/mail kijken. Terwijl als ik ergens anders ben, bij m'n ouders of op vakantie mis ik het eigenlijk niet.
Ik denk dat de tip van 'niet denken 'ik ga het doen' maar het gewoon dóen' een hele goede is. Je kunt er lang en kort over zijn maar daar komt het uiteindelijk op neer.
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
donderdag 8 november 2012 om 04:40
Soma moet je jezelf gewoon even een schop onder je kont geven. Maar je moet ook weer niet te streng zijn voor jezelf. Waar die nuance ligt, weet je denk ik zelf het beste.
Stel jezelf realistische doelen en hou je daaraan. Dit geeft je ook een voldaan gevoel. Als je to do lijstje te lang is, krijg je de neiging dan maar alles te laten varen. Dit geeft je een nog rotter gevoel. Dus gewoon het to-do lijstje korter (en realistischer) maken, maar wel uitvoeren. Succes!
Stel jezelf realistische doelen en hou je daaraan. Dit geeft je ook een voldaan gevoel. Als je to do lijstje te lang is, krijg je de neiging dan maar alles te laten varen. Dit geeft je een nog rotter gevoel. Dus gewoon het to-do lijstje korter (en realistischer) maken, maar wel uitvoeren. Succes!
donderdag 8 november 2012 om 09:35
Pffff dit is zooo herkenbaar!! Moet eerlijk zeggen dat ik wel blij ben om te horen dat het niet alleen bij mij zo gaat...
Door werkloosheid heb ik zeeen van tijd maar het lijkt wel alsof alles teveel is... Vroeg opstaan lukt niet en de dingen die ik moet doen, schuif ik zoveel mogelijk voor me uit..
Dit terwijl ik altijd een harde werker ben geweest, altijd bezig en weinig thuis.
Toch weet ik dat ik mij veel beter voel als ik wel dingen ga doen en niet steeds op internet blijf hangen en er zomaar weer 4 uren voorbij zijn....
Door werkloosheid heb ik zeeen van tijd maar het lijkt wel alsof alles teveel is... Vroeg opstaan lukt niet en de dingen die ik moet doen, schuif ik zoveel mogelijk voor me uit..
Dit terwijl ik altijd een harde werker ben geweest, altijd bezig en weinig thuis.
Toch weet ik dat ik mij veel beter voel als ik wel dingen ga doen en niet steeds op internet blijf hangen en er zomaar weer 4 uren voorbij zijn....
donderdag 8 november 2012 om 11:22
Ik dacht een hele poos dat ik gewoon te weinig tijd had om de dingen te doen die ik me voornam. (hele huis ontdoen van overbodige spullen, boek schrijven, ...) Toen mijn beide zoontjes iets groter waren en ik voor een baan van 12 uur per week het gevoel had fulltime te werken (een zoon op school en een op dagverblijf, oudste naar school, met de bakfiets naar de andere kant van mijn woonplaats om de jongste te brengen, door naar kantoor, om 12.00 uur weer bij school, lunchen, kind terug naar school, weer naar kantoor, even werken, via dagverblijf weer terug naar school... gek werd ik ervan!) heb ik ontslag genomen met het idee een jaar of twee geen baan te hebben. Ook omdat het een 'duizenddingenbaan' was en ik er inmiddels wel achter was dat dit voor mij heel lastig is. Nou, nu zou ik dan overal tijd voor hebben. Wat denk je? Ik deed nog minder dan voorheen. Ik kwam er gewoon niet toe. Kon mezelf er niet toe zetten, terwijl ik elke dag zeker wist dat het mórgen wel zou gaan lukken. Toen ik onder ogen zag dat het zo niet werkt voor mij, en ik de krappere beurs van slechts één salaris ook niet zo fijn vond, ben ik maar gewoon weer hard aan de slag gegaan. Ik heb nu een werkster en laat de tuin van tijd tot tijd doen, en heb ik een boekhoudster die mijn zakelijke dingen regelt, dat scheelt al heel veel. Helaas zal ik het opruimen van papieren, speelgoed etc toch zelf moeten doen, een ander kan niet weten wat wel of niet weg kan.
Die schop onder mijn kont kan ik mezelf helaas niet goed genoeg geven, dat blijkt telkens weer. Ik weet echt niet waarom niet. Dit is weer zo'n moment dat ik er dan bewust over aan het nadenken ben, en echt niet kan begrijpen waarom dit voor mij zo moeilijk is. Het is soms ziekelijk, vind ik zelf. Zo heb ik altijd enorm veel inspiratie om te schrijven als ik daar helemaal geen tijd voor heb. Lekker makkelijk van mijn geest, denk ik inmiddels cynisch, zo kan ik het ook, ergens zin in hebben en zeker weten dat je de prachtigste dingen zou kunnen schrijven op dit moment, terwijl je prangende deadlines hebt. En als die gehaald zijn, is de inspiratie toevallig ook weer weg. En zo kan ik het dus ook, schiet me dan weer te binnen. Want het gaat over mij. Bah, bah, bah.
xYella.
Die schop onder mijn kont kan ik mezelf helaas niet goed genoeg geven, dat blijkt telkens weer. Ik weet echt niet waarom niet. Dit is weer zo'n moment dat ik er dan bewust over aan het nadenken ben, en echt niet kan begrijpen waarom dit voor mij zo moeilijk is. Het is soms ziekelijk, vind ik zelf. Zo heb ik altijd enorm veel inspiratie om te schrijven als ik daar helemaal geen tijd voor heb. Lekker makkelijk van mijn geest, denk ik inmiddels cynisch, zo kan ik het ook, ergens zin in hebben en zeker weten dat je de prachtigste dingen zou kunnen schrijven op dit moment, terwijl je prangende deadlines hebt. En als die gehaald zijn, is de inspiratie toevallig ook weer weg. En zo kan ik het dus ook, schiet me dan weer te binnen. Want het gaat over mij. Bah, bah, bah.
xYella.
donderdag 8 november 2012 om 11:37
Wat trouwens bij mij ook niet helpt is als ik eerst iets moet doen, om het andere te kunnen doen. Ik moet bijvoorbeeld eerst m'n administratie doen, voordat ik de tafel kan opruimen. Eerst stoffen, dan stofzuigen. Maar als ik het eerste niet doe, blijft het andere liggen. Dus ik moet eigenlijk soms toch maar stofzuigen bijvoorbeeld, als ik alleen daar 'tijd voor heb' omdat anders met dat uitstelgedrag de stofwolken als tumbleweeds over de vloer rollen.
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
donderdag 8 november 2012 om 11:40
De meesten lijken toch wel hetzelfde probleem te hebben.. alles wat er geschreven wordt, had ik ook kunnen schrijven.
Echt precies wat jij zegt Yella: als ik nergens tijd voor heb denk ik aan wat ik allemaal had kunnen doen als ik wél tijd had...En dan de eerstvolgende keer dat ik die tijd ook daadwerkelijk heb, is dat gevoel weg ofzo.
Hoe meer ik kán doen, hoe minder ik doe/wil doen. En hoe minder ik kan doen, hoe meer ik dan juist wíl doen. (Snappen jullie het nog ?) Zo lijkt het dus wel alsof het nooit goed is.
Ik snap er ook net als jullie niets van. Want als ik op een vrije ochtend, middag of avond wel productief ben geweest, voel ik me zo goed! En dat weet ik ook maar al te goed. Ik kan er niet bij dat ik niet doe waar ik me beter bij voel.. en dus elke keer weer dingen uitstel en voor me uit schuif en me gestrest en onrustig voel (eigen schuld!!)
Zo graag tijd voor dingen willen hebben dan vervolgens die tijd ook hebben, en het niet benutten
Echt precies wat jij zegt Yella: als ik nergens tijd voor heb denk ik aan wat ik allemaal had kunnen doen als ik wél tijd had...En dan de eerstvolgende keer dat ik die tijd ook daadwerkelijk heb, is dat gevoel weg ofzo.
Hoe meer ik kán doen, hoe minder ik doe/wil doen. En hoe minder ik kan doen, hoe meer ik dan juist wíl doen. (Snappen jullie het nog ?) Zo lijkt het dus wel alsof het nooit goed is.
Ik snap er ook net als jullie niets van. Want als ik op een vrije ochtend, middag of avond wel productief ben geweest, voel ik me zo goed! En dat weet ik ook maar al te goed. Ik kan er niet bij dat ik niet doe waar ik me beter bij voel.. en dus elke keer weer dingen uitstel en voor me uit schuif en me gestrest en onrustig voel (eigen schuld!!)
Zo graag tijd voor dingen willen hebben dan vervolgens die tijd ook hebben, en het niet benutten
donderdag 8 november 2012 om 11:47
Ik herken ook veel van wat jullie schrijven. De tips van Intomyweb vind ik super!
Wat voor mij werkt is dat ik van mezelf ook niet alles perfect hoef te doen. Dus: wanneer ik een dag keihard aan de studie heb gezeten, hoef ik van mezelf niet ook nog het huis schoon te maken. Of wanneer ik de hele dag heel nuttig ben bezig geweest mag ik 's avonds best patat eten.
Daarnaast stel ik mezelf kleine doelen. Dus niet: vandaag maak ik het hele huis schoon, maar: vandaag maak ik de badkamer schoon. Zo doe ik dat ook met studie: vandaag zoek en lees ik drie artikelen (in plaats van: ik schrijf gelijk mijn hele theoretisch kader).
Dat zijn redelijke, hapklare doelen. Die kun je dan ook daadwerkelijk na een dag van je lijstje afstrepen. Grote doelen zijn veel moeilijker te behalen en geven je daardoor na een dag minder voldoening, omdat je dan niet alles hebt gedaan.
Wat voor mij werkt is dat ik van mezelf ook niet alles perfect hoef te doen. Dus: wanneer ik een dag keihard aan de studie heb gezeten, hoef ik van mezelf niet ook nog het huis schoon te maken. Of wanneer ik de hele dag heel nuttig ben bezig geweest mag ik 's avonds best patat eten.
Daarnaast stel ik mezelf kleine doelen. Dus niet: vandaag maak ik het hele huis schoon, maar: vandaag maak ik de badkamer schoon. Zo doe ik dat ook met studie: vandaag zoek en lees ik drie artikelen (in plaats van: ik schrijf gelijk mijn hele theoretisch kader).
Dat zijn redelijke, hapklare doelen. Die kun je dan ook daadwerkelijk na een dag van je lijstje afstrepen. Grote doelen zijn veel moeilijker te behalen en geven je daardoor na een dag minder voldoening, omdat je dan niet alles hebt gedaan.
donderdag 8 november 2012 om 12:03
Ook herkenning hier.
Heb niet alles gelezen, maar vind het erg interessant.
Eerste idee was een tip voor een boek dat me erg heeft geholpen wat minder hard voor mezelf te zijn, omdat het me meer inzicht gaf in hoe mensen (in het algemeen ja, het is niet JOUW "defect": dit is iets menseigens) met keuzes, verleidingen en veranderingen omgaan:
Echt een heel fijn, warm, maar praktisch boek.
Robert Maurer: De kunst van Kaizen: met kleine stappen naar grote doelen
Groetjes Misia
Heb niet alles gelezen, maar vind het erg interessant.
Eerste idee was een tip voor een boek dat me erg heeft geholpen wat minder hard voor mezelf te zijn, omdat het me meer inzicht gaf in hoe mensen (in het algemeen ja, het is niet JOUW "defect": dit is iets menseigens) met keuzes, verleidingen en veranderingen omgaan:
Echt een heel fijn, warm, maar praktisch boek.
Robert Maurer: De kunst van Kaizen: met kleine stappen naar grote doelen
Groetjes Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 8 november 2012 om 12:03
Ook herkenning hier.
Heb niet alles gelezen, maar vind het erg interessant.
Eerste idee was een tip voor een boek dat me erg heeft geholpen wat minder hard voor mezelf te zijn, omdat het me meer inzicht gaf in hoe mensen (in het algemeen ja, het is niet JOUW "defect": dit is iets menseigens) met keuzes, verleidingen en veranderingen omgaan:
Echt een heel fijn, warm, maar praktisch boek.
Robert Maurer: De kunst van Kaizen: met kleine stappen naar grote doelen
Groetjes Misia
Heb niet alles gelezen, maar vind het erg interessant.
Eerste idee was een tip voor een boek dat me erg heeft geholpen wat minder hard voor mezelf te zijn, omdat het me meer inzicht gaf in hoe mensen (in het algemeen ja, het is niet JOUW "defect": dit is iets menseigens) met keuzes, verleidingen en veranderingen omgaan:
Echt een heel fijn, warm, maar praktisch boek.
Robert Maurer: De kunst van Kaizen: met kleine stappen naar grote doelen
Groetjes Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 8 november 2012 om 12:03
quote:NYC schreef op 06 november 2012 @ 12:15:
Is het misschien dat het "gewoon" de aanzet is, die je heel moeilijk vindt?
Want dat is bij mij heel vaak het probleem (geweest). In het verleden met het gaan schrijven van de scriptie, nu met het schrijven van sollicitatiebrieven en het huishouden doen. Als ik eenmaal begonnen ben, kan ik makkelijk iets afmaken en heb ik daar ook plezier in. Ik kan ook lang doorgaan zonder afgeleid te raken of iets anders te willen doen, maar die aanzet! Die is het lastigst.
Wat mij geholpen heeft is:
1. Heel vroeg opstaan. In de tijd van de scriptie soms om 5.00. Dan 6 uur achter elkaar doorgaan en om 11.00 denken: Hee, het is pás 11 uur, maar ik heb wel al 6 uur gewerkt! Nu mag ik even ontspannen. En als het dan niet meer lukt om de studie te hervatten, tja, die zes uur heb je tenminste wél al besteed.
2. Werken met To-Do lijstjes. Daarop schrijf je voor jezelf in volgorde wat je die dag moet/wil doen. Is het af, dan is het af en mag je de rest van je tijd voor jezelf besteden, ook met "lanterfanten"/Tv kijken/forummen etc..
Succes!
Inderdaad, vroeg opstaan is eigenlijk de enige en beste oplossing om luiheid te bestrijden/een opwaartse spiraal in gang te zetten.
Je voelt je in de ochtend veel fitter en als je eenmaal ergens aan begint, heb je het gevoel dat je de tijd "mee hebt".
Helemaal ideaal is het als je in combinatie hiermee naar een "vaste" structuur toe werkt door middel van ( overleg en) planning.
Good luck!
Is het misschien dat het "gewoon" de aanzet is, die je heel moeilijk vindt?
Want dat is bij mij heel vaak het probleem (geweest). In het verleden met het gaan schrijven van de scriptie, nu met het schrijven van sollicitatiebrieven en het huishouden doen. Als ik eenmaal begonnen ben, kan ik makkelijk iets afmaken en heb ik daar ook plezier in. Ik kan ook lang doorgaan zonder afgeleid te raken of iets anders te willen doen, maar die aanzet! Die is het lastigst.
Wat mij geholpen heeft is:
1. Heel vroeg opstaan. In de tijd van de scriptie soms om 5.00. Dan 6 uur achter elkaar doorgaan en om 11.00 denken: Hee, het is pás 11 uur, maar ik heb wel al 6 uur gewerkt! Nu mag ik even ontspannen. En als het dan niet meer lukt om de studie te hervatten, tja, die zes uur heb je tenminste wél al besteed.
2. Werken met To-Do lijstjes. Daarop schrijf je voor jezelf in volgorde wat je die dag moet/wil doen. Is het af, dan is het af en mag je de rest van je tijd voor jezelf besteden, ook met "lanterfanten"/Tv kijken/forummen etc..
Succes!
Inderdaad, vroeg opstaan is eigenlijk de enige en beste oplossing om luiheid te bestrijden/een opwaartse spiraal in gang te zetten.
Je voelt je in de ochtend veel fitter en als je eenmaal ergens aan begint, heb je het gevoel dat je de tijd "mee hebt".
Helemaal ideaal is het als je in combinatie hiermee naar een "vaste" structuur toe werkt door middel van ( overleg en) planning.
Good luck!
zaterdag 17 november 2012 om 15:26
Dag allemaal, ik heb net een topic bij Lijf en Lijn geopend en daarbij ook nog gekscherend gezegd dat dat ook bij Psyche zou hebben gekund. Toen bedacht ik me dat daar misschien inderdaad wel meer gelijkgezinden zouden zijn en kwam ik op jullie topic. Wel wat weggezakt dus de vraag is natuurlijk of jullie nog wel zin hebben in dit topic. Of misschien is jullie missie al geslaagd en zijn jullie er daarom wel niet 
Nou wie weet zie ik jullie hier nog terug. Of in het andere topic bij Lijf en Lijn?
Groetjes Prop
Nou wie weet zie ik jullie hier nog terug. Of in het andere topic bij Lijf en Lijn?
Groetjes Prop
zaterdag 17 november 2012 om 16:47
Hoi Prop!
Helaas is de missie nog niet echt geslaagd Dus ik heb nog wel zin in het topic hoor! De vorige keer heeft het zelfs gezorgd voor een hele grote opruim-ronde in mijn huis en het afmaken van een verslag! Ik kan zeker niet zeggen dat ik weer terug bij af ben, maar oh, wat kost het mij moeite om het gewoon allemaal netjes bij te houden..
Ik zal ook even jouw topic bekijken, ik kijk eigenlijk nooit bij Lijf en Lijn
Groetjes en tot forums dan misschien!
Helaas is de missie nog niet echt geslaagd Dus ik heb nog wel zin in het topic hoor! De vorige keer heeft het zelfs gezorgd voor een hele grote opruim-ronde in mijn huis en het afmaken van een verslag! Ik kan zeker niet zeggen dat ik weer terug bij af ben, maar oh, wat kost het mij moeite om het gewoon allemaal netjes bij te houden..
Ik zal ook even jouw topic bekijken, ik kijk eigenlijk nooit bij Lijf en Lijn
Groetjes en tot forums dan misschien!
zaterdag 17 november 2012 om 17:14
Haha ja, je slaat de spijker op z'n kop. Ik was ZO blij en opgelucht toen ik had allemaal achter de rug had! En dat ben ik ook eigenlijk altijd. Daarom snap ik ook niet dat ik het niet altijd doe; want het voelt toch zo goed?! Herkenbaar dus..
Ik heb al meerdere mensen iets horen zeggen over dat boek. Nu nog lezen hè Dat heb ik ook vaak met to-do lijstjes.. als ik die eenmaal helemaal heb uitgedokterd en samengesteld, leun ik ook soms opgelucht achterover. Alsof het in kaart brengen en ordenen ervan eigenlijk al wel genoeg is dan..Terwijl het natuurlijk wel een to-DO-list is, moet het dan ook wel nog gaan waarmaken allemaal.
Ik ben op dit moment eigenlijk weer precies op zo'n breekpunt. Ik heb een tijdje terug alles opgeruimd, opgeborgen, uitgezocht en gesopt en het lukte ook gewoon om dat vol te houden! 2 weken lang zag mijn huis er zó mooi uit elke dag als ik thuiskwam, en het duurde per dag misschien 15 minuten om het bij te houden; heerlijk!
En nu heb ik het weer 2 dagen een klein beetje laten versloffen en ontstaat de kans weer dat het tot een enorme berg opstapelt, ik er steeds meer tegenop zie en de taken steeds groter worden...
Totdat het natuurlijk weer de spuigaten uit is gelopen en ik me dagen onrustig voel in de 'bende' en zover komt dat ik wéér een hele dag bezig ben (moet zijn) met dingen die ik gewoon gelijk bij had moeten houden.
Ik heb al meerdere mensen iets horen zeggen over dat boek. Nu nog lezen hè Dat heb ik ook vaak met to-do lijstjes.. als ik die eenmaal helemaal heb uitgedokterd en samengesteld, leun ik ook soms opgelucht achterover. Alsof het in kaart brengen en ordenen ervan eigenlijk al wel genoeg is dan..Terwijl het natuurlijk wel een to-DO-list is, moet het dan ook wel nog gaan waarmaken allemaal.
Ik ben op dit moment eigenlijk weer precies op zo'n breekpunt. Ik heb een tijdje terug alles opgeruimd, opgeborgen, uitgezocht en gesopt en het lukte ook gewoon om dat vol te houden! 2 weken lang zag mijn huis er zó mooi uit elke dag als ik thuiskwam, en het duurde per dag misschien 15 minuten om het bij te houden; heerlijk!
En nu heb ik het weer 2 dagen een klein beetje laten versloffen en ontstaat de kans weer dat het tot een enorme berg opstapelt, ik er steeds meer tegenop zie en de taken steeds groter worden...
Totdat het natuurlijk weer de spuigaten uit is gelopen en ik me dagen onrustig voel in de 'bende' en zover komt dat ik wéér een hele dag bezig ben (moet zijn) met dingen die ik gewoon gelijk bij had moeten houden.
zaterdag 17 november 2012 om 18:05
Mijn huis is nog gedeeltelijk wel netjes Tenminste.... ik was heel lang onrustig omdat m'n kasten echt uitpuilden en ik spullen niet kon vinden. Het opruimen ervan geeft nog steeds wel iets rust. Maar het is nog lang niet in orde zoals ik het wil.
Wat ik eerst nog wel eens deed toen ik begon met opruimen (= uitmesten) was de klok op een uur zetten en gewoon een uur non stop opruimen wat ik tegenkwam. Dan deed ik in ieder geval iets en langzaam breidde zich dit dan een beetje uit. Van de week wil ik van opruimen weer echt even een project maken.
Wat ik eerst nog wel eens deed toen ik begon met opruimen (= uitmesten) was de klok op een uur zetten en gewoon een uur non stop opruimen wat ik tegenkwam. Dan deed ik in ieder geval iets en langzaam breidde zich dit dan een beetje uit. Van de week wil ik van opruimen weer echt even een project maken.
zaterdag 17 november 2012 om 18:54
Ik heb het toevallig net gelezen en het gaat inderdaad over hetzelfde! Die lamlendigheid..
Ik vind het ook jammer dat alles (kledingkast opruimen, vaat wegwerken, was wegwerken, woonkamer) altijd zo'n project moet zijn. Het echt bijhouden (zoals bij 'normale' mensen denk ik dan altijd maar, haha) lukt altijd maar 1 of 2 weken. En dan gaat het ook echt goed. Maar ik voel ook echt aan wanneer die omslag weer plaatsvindt. Dan verzin ik smoesjes voor mezelf om het toch nog even uit te stellen (Het is nu nog zo weinig/ik ga geen sopje maken voor 2 borden en wat kopjes/morgen heb ik meer tijd om te stofzuigen). En voor je het weet is het weer een berg en kan het échte uitstellen weer beginnen, totdat het dus weer een heel project moet worden.
Altijd hetzelfde liedje;-)
Ben ook altijd jaloers op mensen bij wie je onverwacht naar binnen kan stappen, onuitgenodigd langs kan komen of zomaar een kastje kan opentrekken en alles wel gewoon op orde is HOE doen zij dat?!
Ik vind het ook jammer dat alles (kledingkast opruimen, vaat wegwerken, was wegwerken, woonkamer) altijd zo'n project moet zijn. Het echt bijhouden (zoals bij 'normale' mensen denk ik dan altijd maar, haha) lukt altijd maar 1 of 2 weken. En dan gaat het ook echt goed. Maar ik voel ook echt aan wanneer die omslag weer plaatsvindt. Dan verzin ik smoesjes voor mezelf om het toch nog even uit te stellen (Het is nu nog zo weinig/ik ga geen sopje maken voor 2 borden en wat kopjes/morgen heb ik meer tijd om te stofzuigen). En voor je het weet is het weer een berg en kan het échte uitstellen weer beginnen, totdat het dus weer een heel project moet worden.
Altijd hetzelfde liedje;-)
Ben ook altijd jaloers op mensen bij wie je onverwacht naar binnen kan stappen, onuitgenodigd langs kan komen of zomaar een kastje kan opentrekken en alles wel gewoon op orde is HOE doen zij dat?!
zaterdag 17 november 2012 om 19:41
Helemaal mee eens Sabbaticalmeds; bankhangen met pizza en patat maakt me immers zeeer gelukkig Daarom kost het ook zoveel moeite om iets anders te gaan doen, als je hier wel de gelegenheid toe hebt.. de verleiding is zo groot.
Met een balans hierin voel je je (ik in ieder geval) inderdaad het gelukkigst: wél productief en nuttig, zonder zorgen over achterstallig werk, in een opgeruimd huis welverdiend op de bank! Dan geniet je er ook echt van.
Met een balans hierin voel je je (ik in ieder geval) inderdaad het gelukkigst: wél productief en nuttig, zonder zorgen over achterstallig werk, in een opgeruimd huis welverdiend op de bank! Dan geniet je er ook echt van.