Kinderen
alle pijlers
Mijn kleine held
maandag 29 oktober 2012 om 19:01
Mijn kleine held,
Het is nu precies een week geleden dat je bent geboren.
Met 35.4 weken te vroeg en wat een slechte start. Het waren je longetjes, nog niet rijp genoeg.
Met grote spoed naar het Sophia kinderziekenhuis, waar ze je wel zouden kunnen helpen.
Wij waren ons nog niet echt bewust van hoe slecht je het eigenlijk had.
Ik kon niet mee naar het Sophia, want ze hadden er nog geen bed voor mij. Het was niet anders.
Papa ging wel met je mee en kon mij aan de telefoon vertellen dat je op de intensive care goed geholpen werd en je redelijk stabiel was.
Wat een opluchting.
De dag erna kon ik eindelijk naar je toe. Wel met bed, want door de ks kon ik niet lopen.
Nog steeds had ik je niet goed gezien en vast gehouden, maar de wetenschap dat ik bij je in de buurt was deed me goed.
Iedere dag ging het beter met je. Met je 3890 gram was je de reus van de ic-afdeling.
Helaas kregen we slecht nieuws. Er was op je hersenecho een afwijking gezien die verder onderzocht moest worden.
Met 3 dagen oud onderging je al een mri-scan en wachtten wij gespannen op de uitslag.
De uitslag kwam hard aan.
Waarschijnlijk heb je in mijn buik al zuurstof te kort gehad en witte plekjes op de scan zijn kleine beschadigingen in je hersenen.
De artsen kunnen niet voorspellen hoe deze beschadiging zich zal uiten. Het kan variëren van helemaal niet tot vrij ernstig.
Het zal dan zijn op motoriek gebied.
De komende maanden/jaren moet je met regelmaat een scan ondergaan om de boel in de gaten te houden.
Nu lig je op de mc van het oorspronkelijke ziekenhuis en daar moet je blijven totdat je zelfstandig kan drinken en bent aangesterkt.
Wat een week hebben we achter de rug en wat doe je het nu goed.
We zijn trots op je!
*even mijn hart luchten*
Het is nu precies een week geleden dat je bent geboren.
Met 35.4 weken te vroeg en wat een slechte start. Het waren je longetjes, nog niet rijp genoeg.
Met grote spoed naar het Sophia kinderziekenhuis, waar ze je wel zouden kunnen helpen.
Wij waren ons nog niet echt bewust van hoe slecht je het eigenlijk had.
Ik kon niet mee naar het Sophia, want ze hadden er nog geen bed voor mij. Het was niet anders.
Papa ging wel met je mee en kon mij aan de telefoon vertellen dat je op de intensive care goed geholpen werd en je redelijk stabiel was.
Wat een opluchting.
De dag erna kon ik eindelijk naar je toe. Wel met bed, want door de ks kon ik niet lopen.
Nog steeds had ik je niet goed gezien en vast gehouden, maar de wetenschap dat ik bij je in de buurt was deed me goed.
Iedere dag ging het beter met je. Met je 3890 gram was je de reus van de ic-afdeling.
Helaas kregen we slecht nieuws. Er was op je hersenecho een afwijking gezien die verder onderzocht moest worden.
Met 3 dagen oud onderging je al een mri-scan en wachtten wij gespannen op de uitslag.
De uitslag kwam hard aan.
Waarschijnlijk heb je in mijn buik al zuurstof te kort gehad en witte plekjes op de scan zijn kleine beschadigingen in je hersenen.
De artsen kunnen niet voorspellen hoe deze beschadiging zich zal uiten. Het kan variëren van helemaal niet tot vrij ernstig.
Het zal dan zijn op motoriek gebied.
De komende maanden/jaren moet je met regelmaat een scan ondergaan om de boel in de gaten te houden.
Nu lig je op de mc van het oorspronkelijke ziekenhuis en daar moet je blijven totdat je zelfstandig kan drinken en bent aangesterkt.
Wat een week hebben we achter de rug en wat doe je het nu goed.
We zijn trots op je!
*even mijn hart luchten*
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 7 november 2012 om 20:26
Fijn hè?
Toen zijn broer het hoorde, vroeg hij gelijk of zijn hele klas bij hem thuis naar zijn broertje mocht komen kijken
Hij heeft ook gelijk een leuke knuffel voor hem gekocht.
We hebben ook nog recht op uitgestelde kraamzorg, dus daar maken we ook maar (mis)gebruik van.
Zal het ziekenhuis en de verzorgsters wel gaan missen. Heb me er erg thuis gevoelt en ze zijn ontzettend lief en goed voor ons geweest
Toen zijn broer het hoorde, vroeg hij gelijk of zijn hele klas bij hem thuis naar zijn broertje mocht komen kijken
Hij heeft ook gelijk een leuke knuffel voor hem gekocht.
We hebben ook nog recht op uitgestelde kraamzorg, dus daar maken we ook maar (mis)gebruik van.
Zal het ziekenhuis en de verzorgsters wel gaan missen. Heb me er erg thuis gevoelt en ze zijn ontzettend lief en goed voor ons geweest
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 7 november 2012 om 20:32
Wat lief he hoe die broers/zussen kunnen reageren.
Ik miste ook het vertrouwde van het ziekenhuis (ben er helaas de afgelopen 4 jaar nog heel vaak teruggeweest), de verpleging van de couveuse kwam ook altijd heel lief even bij hem kijken hoe hij was gegroeid enz.
Het is en blijft een bijzondere band die je met ze opbouwt,
maar hoe dan ook geniet en maak (mis)gebruik van die nazorg.
Groetjes
Ik miste ook het vertrouwde van het ziekenhuis (ben er helaas de afgelopen 4 jaar nog heel vaak teruggeweest), de verpleging van de couveuse kwam ook altijd heel lief even bij hem kijken hoe hij was gegroeid enz.
Het is en blijft een bijzondere band die je met ze opbouwt,
maar hoe dan ook geniet en maak (mis)gebruik van die nazorg.
Groetjes
woensdag 7 november 2012 om 20:43
quote:reisa1978 schreef op 07 november 2012 @ 20:40:
Calvijn, gefelciteerd! Wat fijn dat hij naar huis mag!
Krijg je ook nog extra kraamzorg ivm de ppd die je al hebt gehad? Ik kreeg dat wel en ik vond dat erg fijn.
Ja, klopt.
Zal voor in totaal 15 uur zijn, maar dat is prima.
Hier in huis is te zien dat ik er een poos niet ben geweest
Calvijn, gefelciteerd! Wat fijn dat hij naar huis mag!
Krijg je ook nog extra kraamzorg ivm de ppd die je al hebt gehad? Ik kreeg dat wel en ik vond dat erg fijn.
Ja, klopt.
Zal voor in totaal 15 uur zijn, maar dat is prima.
Hier in huis is te zien dat ik er een poos niet ben geweest
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 7 november 2012 om 21:18
woensdag 7 november 2012 om 21:20
quote:lorenne schreef op 07 november 2012 @ 21:18:
@ Calvijn Ik heb vanmorgen voor het eerst jouw OP gelezen en ik moest de hele dag aan jou denken. Nu heb ik eindelijk de tijd gehad om alles te lezen en oh wat ben ik blij dat het veel beter gaat met jullie en dat kleine Julian eindelijk naar huis mag! Wat lief en dank je wel.
@ Calvijn Ik heb vanmorgen voor het eerst jouw OP gelezen en ik moest de hele dag aan jou denken. Nu heb ik eindelijk de tijd gehad om alles te lezen en oh wat ben ik blij dat het veel beter gaat met jullie en dat kleine Julian eindelijk naar huis mag! Wat lief en dank je wel.
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 8 november 2012 om 12:13
Wauw wat goed dat Julian vandaag naar huis mag! Heerlijk thuis genieten met je hele gezin bij elkaar, fantastisch!
En wat lief dat Robin de hele klas wil meenemen!
Ik vind het ook goed te lezen dat je er zo positief instaat. Krijg je thuis ook extra begeleiding om een herhaling te voorkomen? Mijn schoonzus heeft bij haar eerste ook een PND gehad en bij de tweede leek het er nog niet op dat het zou gaan gebeuren, dat was een wereld van verschil, hopelijk voor jou ook!
Je kunt misschien meer uren kraamzorg krijgen ook ivm de keizersnee. Dat had ik na Gijs wel; 5 dagen in het ziekenhuis en toen nog ruim een week thuis. Alles wat een beetje aannemelijk was om in te vullen op het formulier waardoor extra uren verkregen konden worden, is toen ingevuld.
Geniet ervan meid! (enne... zo'n kleintje kun je niet verwennen met aandacht he, lekker bij je nemen!!!) XXX
En wat lief dat Robin de hele klas wil meenemen!
Ik vind het ook goed te lezen dat je er zo positief instaat. Krijg je thuis ook extra begeleiding om een herhaling te voorkomen? Mijn schoonzus heeft bij haar eerste ook een PND gehad en bij de tweede leek het er nog niet op dat het zou gaan gebeuren, dat was een wereld van verschil, hopelijk voor jou ook!
Je kunt misschien meer uren kraamzorg krijgen ook ivm de keizersnee. Dat had ik na Gijs wel; 5 dagen in het ziekenhuis en toen nog ruim een week thuis. Alles wat een beetje aannemelijk was om in te vullen op het formulier waardoor extra uren verkregen konden worden, is toen ingevuld.
Geniet ervan meid! (enne... zo'n kleintje kun je niet verwennen met aandacht he, lekker bij je nemen!!!) XXX
donderdag 8 november 2012 om 16:25
donderdag 8 november 2012 om 19:53
Ik herken veel in je verhaal. Ons zoontje is 10 juli j.l. na een zwangerschap van 29+3 weken geboren. Hij woog 1360 gram en was 38 centimeter. Een kleintje dus. Ineens kreeg ik weeen en ben naar het ziekenhuis gebracht. Omdat in mijn eigen ziekenhuis geen nicu was ben ik met de ambulance naar het WKZ in Utrecht gebracht. Daar is ons kindje vrij snel geboren en ook meteen weggehaald om hem in de couveuse te leggen. Gelukkig was hij al snel stabiel waardoor de grootste zorgen weg waren. Ook bij ons zijn op de echo dingen gevonden dus ook wij moesten aan de mri (hebben ze het bij jou ook flaring genoemd?) en maakten ons erg ongerust over mogelijke schade. Omdat wij in die tijd in een ronald mc donald huis verbleven spraken wij ook veel met andere ouders en begrepen dat ze bij vrijwel alle prematuren die scan uitvoerden en dat het niets hoefde te betekenen. De hersenen moeten namelijk nog uitrijpen, dit is ook bij een a terme baby het geval, dus wat flaring is normaal bij een baby.
omstreeks de uitgerekende datum hebben we een herhaalscan gehad. Daarop was te zien dat de flaring verminderd was. Ook heeft een kinderfysio hem bekeken en ze waren al met al erg tevreden over zijn ontwikkeling. Dus pas over 6 maanden weer een scan.
Mijn zoontje is inmiddels bijna 4 maanden oud en in alles een gezonde, blije en vooral ook normale baby. Deze successtory wilde ik je niet onthouden.
Fijn dat jullie zoontje inmiddels thuis is. Ik vond dat eerst heel eng. Weg van alles wat vertrouwd was en weg van alle controles. Maar inmiddels ben ik er zo blij mee. Geniet maar lekker van jullie lieve kleine vechtertje en huilen hoort erbij toch?
omstreeks de uitgerekende datum hebben we een herhaalscan gehad. Daarop was te zien dat de flaring verminderd was. Ook heeft een kinderfysio hem bekeken en ze waren al met al erg tevreden over zijn ontwikkeling. Dus pas over 6 maanden weer een scan.
Mijn zoontje is inmiddels bijna 4 maanden oud en in alles een gezonde, blije en vooral ook normale baby. Deze successtory wilde ik je niet onthouden.
Fijn dat jullie zoontje inmiddels thuis is. Ik vond dat eerst heel eng. Weg van alles wat vertrouwd was en weg van alle controles. Maar inmiddels ben ik er zo blij mee. Geniet maar lekker van jullie lieve kleine vechtertje en huilen hoort erbij toch?