Kinderen
alle pijlers
Mijn kleine held
maandag 29 oktober 2012 om 19:01
Mijn kleine held,
Het is nu precies een week geleden dat je bent geboren.
Met 35.4 weken te vroeg en wat een slechte start. Het waren je longetjes, nog niet rijp genoeg.
Met grote spoed naar het Sophia kinderziekenhuis, waar ze je wel zouden kunnen helpen.
Wij waren ons nog niet echt bewust van hoe slecht je het eigenlijk had.
Ik kon niet mee naar het Sophia, want ze hadden er nog geen bed voor mij. Het was niet anders.
Papa ging wel met je mee en kon mij aan de telefoon vertellen dat je op de intensive care goed geholpen werd en je redelijk stabiel was.
Wat een opluchting.
De dag erna kon ik eindelijk naar je toe. Wel met bed, want door de ks kon ik niet lopen.
Nog steeds had ik je niet goed gezien en vast gehouden, maar de wetenschap dat ik bij je in de buurt was deed me goed.
Iedere dag ging het beter met je. Met je 3890 gram was je de reus van de ic-afdeling.
Helaas kregen we slecht nieuws. Er was op je hersenecho een afwijking gezien die verder onderzocht moest worden.
Met 3 dagen oud onderging je al een mri-scan en wachtten wij gespannen op de uitslag.
De uitslag kwam hard aan.
Waarschijnlijk heb je in mijn buik al zuurstof te kort gehad en witte plekjes op de scan zijn kleine beschadigingen in je hersenen.
De artsen kunnen niet voorspellen hoe deze beschadiging zich zal uiten. Het kan variëren van helemaal niet tot vrij ernstig.
Het zal dan zijn op motoriek gebied.
De komende maanden/jaren moet je met regelmaat een scan ondergaan om de boel in de gaten te houden.
Nu lig je op de mc van het oorspronkelijke ziekenhuis en daar moet je blijven totdat je zelfstandig kan drinken en bent aangesterkt.
Wat een week hebben we achter de rug en wat doe je het nu goed.
We zijn trots op je!
*even mijn hart luchten*
Het is nu precies een week geleden dat je bent geboren.
Met 35.4 weken te vroeg en wat een slechte start. Het waren je longetjes, nog niet rijp genoeg.
Met grote spoed naar het Sophia kinderziekenhuis, waar ze je wel zouden kunnen helpen.
Wij waren ons nog niet echt bewust van hoe slecht je het eigenlijk had.
Ik kon niet mee naar het Sophia, want ze hadden er nog geen bed voor mij. Het was niet anders.
Papa ging wel met je mee en kon mij aan de telefoon vertellen dat je op de intensive care goed geholpen werd en je redelijk stabiel was.
Wat een opluchting.
De dag erna kon ik eindelijk naar je toe. Wel met bed, want door de ks kon ik niet lopen.
Nog steeds had ik je niet goed gezien en vast gehouden, maar de wetenschap dat ik bij je in de buurt was deed me goed.
Iedere dag ging het beter met je. Met je 3890 gram was je de reus van de ic-afdeling.
Helaas kregen we slecht nieuws. Er was op je hersenecho een afwijking gezien die verder onderzocht moest worden.
Met 3 dagen oud onderging je al een mri-scan en wachtten wij gespannen op de uitslag.
De uitslag kwam hard aan.
Waarschijnlijk heb je in mijn buik al zuurstof te kort gehad en witte plekjes op de scan zijn kleine beschadigingen in je hersenen.
De artsen kunnen niet voorspellen hoe deze beschadiging zich zal uiten. Het kan variëren van helemaal niet tot vrij ernstig.
Het zal dan zijn op motoriek gebied.
De komende maanden/jaren moet je met regelmaat een scan ondergaan om de boel in de gaten te houden.
Nu lig je op de mc van het oorspronkelijke ziekenhuis en daar moet je blijven totdat je zelfstandig kan drinken en bent aangesterkt.
Wat een week hebben we achter de rug en wat doe je het nu goed.
We zijn trots op je!
*even mijn hart luchten*
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 30 oktober 2012 om 09:33
Jee Calvijn, dat is schrikken... Je kent me niet maar ik had geloof ik in het namentopic gezien dat je net zo lang zwanger was als ik. Wat een sterk ventje heb je gekregen, de reus van de ic! Dat geeft hoop ik moed. Inderdaad, je kunt niet veel anders dan maar zien hoe het loopt en hem ondertussen overladen met liefde. Fijn dat ze hem al zo vanaf de start goed in de gaten blijven houden.
En dan natuurlijk van harte gefeliciteerd! Jullie hebben er een prachtige zoon bij.
En dan natuurlijk van harte gefeliciteerd! Jullie hebben er een prachtige zoon bij.
dinsdag 30 oktober 2012 om 09:36
Calvijn, wat een heftige start van het leven van je zoon, voor zowel jullie, je andere zoon en de baby. Wat moet het naar zijn (geweest) om je kind op de IC te zien liggen en onzeker te zijn over zijn toekomst.
Jullie zoon klinkt als een vechtertje en ik hoop dat jullie hem snel in goede gezondheid mee naar huis mogen nemen.
Maar vooral: Gefeliciteerd! Je hebt er een zoon bij!
Jullie zoon klinkt als een vechtertje en ik hoop dat jullie hem snel in goede gezondheid mee naar huis mogen nemen.
Maar vooral: Gefeliciteerd! Je hebt er een zoon bij!
dinsdag 30 oktober 2012 om 10:48
Van harte gefeliciteerd! Ik hoop dat het snel beter gaat en dat alles goed komt. Wat moet je geschrokken zijn!!
Komt het zuuerstoftekort door diabetes? ( da had je toch?) Wat een reus idd!!
Mijn dochter is geboren op de 15e, ook een reus (4680gram) maar haar bloedsuikers waren goed, dus had ik idd geen zs diabetes. (Waar ze 8 weken over getwijfeld hebben)
En waar jullie je zorgen maken over de baby, is het hier andersom. Baby doet het goed, ik moest naar ok omdat placenta niet los liet en ic vanwege 3 liter bloedverlies. Maar als ik dan jouw verhaal lees, denk ik, alles beter dan m'n kind op de ic. Heel veel sterkte de komende tijd!
Komt het zuuerstoftekort door diabetes? ( da had je toch?) Wat een reus idd!!
Mijn dochter is geboren op de 15e, ook een reus (4680gram) maar haar bloedsuikers waren goed, dus had ik idd geen zs diabetes. (Waar ze 8 weken over getwijfeld hebben)
En waar jullie je zorgen maken over de baby, is het hier andersom. Baby doet het goed, ik moest naar ok omdat placenta niet los liet en ic vanwege 3 liter bloedverlies. Maar als ik dan jouw verhaal lees, denk ik, alles beter dan m'n kind op de ic. Heel veel sterkte de komende tijd!
woensdag 31 oktober 2012 om 08:56
Gefeliciteerd met je zoon![img]http://www.aalderinkhofs.nl/uploaded_im ... 715080.jpg[/img]
Wat een kanjer, super sterk, een ware held inderdaad Heel veel sterkte voor de komende tijd.
Wat een kanjer, super sterk, een ware held inderdaad Heel veel sterkte voor de komende tijd.
woensdag 31 oktober 2012 om 10:29
Allereerst heel erg gefeliciteerd met jullie kleine held!
Wat een schrik he?
En wat een achtbaan van emotie's de afgelopen week en de komende periode, 1 stapje vooruit 1 stapje achteruit.
De tranen sprongen in mijn ogen na je OP te hebben gelezen, brengt me terug naar bijna 4 jaar geleden. ons kanjertje 10 weken te vroeg geboren. Hetgeen je beschrijft naar het sophia, zo zijn wij naar Veldhoven gebracht in de Kerstnacht, het was een hel.
Nu bijna 4 jaar later hebben we zware jaren achter de rug maar kunnen we zeggen dat het best redelijk gaat op dit moment (we leven nog steeds van dag tot dag). 7 januari 2013 zijn eerste schooldag een nieuwe fase waar we 4 jaar geleden alleen maar van durfden te dromen dat deze dag ging komen.
Leef met de dag, geniet van ieder moment, uit je frustraties en verdriet omdat het anders gaat dan dat je had gehoopt.
Heel veel sterkte
Een dikke knuffel en liefs
Wat een schrik he?
En wat een achtbaan van emotie's de afgelopen week en de komende periode, 1 stapje vooruit 1 stapje achteruit.
De tranen sprongen in mijn ogen na je OP te hebben gelezen, brengt me terug naar bijna 4 jaar geleden. ons kanjertje 10 weken te vroeg geboren. Hetgeen je beschrijft naar het sophia, zo zijn wij naar Veldhoven gebracht in de Kerstnacht, het was een hel.
Nu bijna 4 jaar later hebben we zware jaren achter de rug maar kunnen we zeggen dat het best redelijk gaat op dit moment (we leven nog steeds van dag tot dag). 7 januari 2013 zijn eerste schooldag een nieuwe fase waar we 4 jaar geleden alleen maar van durfden te dromen dat deze dag ging komen.
Leef met de dag, geniet van ieder moment, uit je frustraties en verdriet omdat het anders gaat dan dat je had gehoopt.
Heel veel sterkte
Een dikke knuffel en liefs
woensdag 31 oktober 2012 om 20:01
Wat een lieve berichtjes, bedankt
Vandaag de eerste mijlpaal behaald. Julian mag van de monitor af.
Geen lastige draadjes meer die je belemmeren en om de haveklap losschieten.
Zelf drinken gaat nog niet zoals het 'moet'. Het put hem erg uit, maar dat is ook logisch.
Omdat hij zo groot is (oogt als een voldragen baby) ben je snel geneigd te vergeten dat hij toch echt nog maar 37 weken is en eigenlijk nog bij mij in mijn buik moet zitten.
Het niet meer zwanger zijn is ook iets waar ik erg aan moet wennen.
Deze zwangerschap was een verrassing en ik was me heel bewust dat dit mijn laatste dikke buik zou zijn. Was er erg trots op.
Vandaag stond ik met mijn oudste in een volle tram en niemand stond voor mij op, want dat hoeft niet meer. Heel raar voorbeeld, maar wel confronterend.
De verpleegsters waren zo lief om een klein pakketje voor mijn oudste zoon klaar te maken met een flesje, luiertje, mutsje en spuitje. Dit zou hem kunnen helpen met het verwerken en het klopt; knuffelhond Woef Woef ligt geluierd en verbonden naast hem in bed. Zo schattig
Sinds gisteren word ik overspoeld door tsunamies van moedergevoelens. Ik doe de hele dag niet anders dan naar hem kijken, aan hem ruiken en kusjes geven.
Hij is zó mooi
Vandaag de eerste mijlpaal behaald. Julian mag van de monitor af.
Geen lastige draadjes meer die je belemmeren en om de haveklap losschieten.
Zelf drinken gaat nog niet zoals het 'moet'. Het put hem erg uit, maar dat is ook logisch.
Omdat hij zo groot is (oogt als een voldragen baby) ben je snel geneigd te vergeten dat hij toch echt nog maar 37 weken is en eigenlijk nog bij mij in mijn buik moet zitten.
Het niet meer zwanger zijn is ook iets waar ik erg aan moet wennen.
Deze zwangerschap was een verrassing en ik was me heel bewust dat dit mijn laatste dikke buik zou zijn. Was er erg trots op.
Vandaag stond ik met mijn oudste in een volle tram en niemand stond voor mij op, want dat hoeft niet meer. Heel raar voorbeeld, maar wel confronterend.
De verpleegsters waren zo lief om een klein pakketje voor mijn oudste zoon klaar te maken met een flesje, luiertje, mutsje en spuitje. Dit zou hem kunnen helpen met het verwerken en het klopt; knuffelhond Woef Woef ligt geluierd en verbonden naast hem in bed. Zo schattig
Sinds gisteren word ik overspoeld door tsunamies van moedergevoelens. Ik doe de hele dag niet anders dan naar hem kijken, aan hem ruiken en kusjes geven.
Hij is zó mooi
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 31 oktober 2012 om 22:39
Allereerst: gefeliciteerd met jullie held!
Wat een dapper mannetje, hij slaat zich er goed doorheen, al van de monitor af! Dat is toch een mooie (en praktische) stap vooruit.
Geniet van hem, kijk naar hem, streel met hem maar vooral, heb vertrouwen! Dat zal echt niet altijd makkelijk zijn.
Voor jullie: hou vol! Het is een achtbaan maar je moet blijven zitten voor jullie held. Eens zal hij langzamer gaan en kun je om je heen gaan kijken. Echt waar!
Heel veel sterkte!
X Biekoe
Wat een dapper mannetje, hij slaat zich er goed doorheen, al van de monitor af! Dat is toch een mooie (en praktische) stap vooruit.
Geniet van hem, kijk naar hem, streel met hem maar vooral, heb vertrouwen! Dat zal echt niet altijd makkelijk zijn.
Voor jullie: hou vol! Het is een achtbaan maar je moet blijven zitten voor jullie held. Eens zal hij langzamer gaan en kun je om je heen gaan kijken. Echt waar!
Heel veel sterkte!
X Biekoe
donderdag 1 november 2012 om 07:45
Calvijn, gefeliciteerd met de geboorte van je zoon! En wat een leuke naam
Maar wat een schrik zeg. Fijn dat de verpleging zo met jullie meedenken en dat hierin de grote broer niet vergeten wordt.
Wel heel fijn dat je mee kan kijken via de webcam.
En nu al van de monitor af, wat een sterk klein beertje is Julian!
Gelukkig klink je heel positief en sterk en zo te lezen geniet je met volle teugen van je knapperd.
Heel veel succes nog en hopelijk kunnen jullie snel thuis van jullie gezin genieten.
Maar wat een schrik zeg. Fijn dat de verpleging zo met jullie meedenken en dat hierin de grote broer niet vergeten wordt.
Wel heel fijn dat je mee kan kijken via de webcam.
En nu al van de monitor af, wat een sterk klein beertje is Julian!
Gelukkig klink je heel positief en sterk en zo te lezen geniet je met volle teugen van je knapperd.
Heel veel succes nog en hopelijk kunnen jullie snel thuis van jullie gezin genieten.
donderdag 1 november 2012 om 10:04
Lieve Calvijn, wat klink je trots en verliefd!
Wat een mijlpaal dat hij van de monitor af is! Het is een van de vele stappen, maar wel een hele grote! (vond ik toen mijn baby's van de monitor af gingen)
Het missen van je buik herken ik. Mijn oudste twee zijn zeven weken te vroeg geboren en ik was er gewoon nog niet aan toe. Het zwanger zijn vond ik niets, maar ik vond het pas echt vreselijk toen ik het niet meer was! Niets voor niets ben je een week of 40 zwanger...
Ik vind het zo fijn voor je dat je kleine dappere baby het goed doet!
Wat een mijlpaal dat hij van de monitor af is! Het is een van de vele stappen, maar wel een hele grote! (vond ik toen mijn baby's van de monitor af gingen)
Het missen van je buik herken ik. Mijn oudste twee zijn zeven weken te vroeg geboren en ik was er gewoon nog niet aan toe. Het zwanger zijn vond ik niets, maar ik vond het pas echt vreselijk toen ik het niet meer was! Niets voor niets ben je een week of 40 zwanger...
Ik vind het zo fijn voor je dat je kleine dappere baby het goed doet!