Werk & Studie
alle pijlers
Ontmoedigd
vrijdag 10 januari 2014 om 01:43
Uit nieuwsgierigheid heb ik hier een nick aangemaakt. Mijn vraag komt zo, eerst even wat informatie over mij. Ik ben man, bijna midden 30, woonachtig in het Noorden van Nederland, ik heb een goed diploma dacht ik altijd (WO en nee, geen kunstgeschiedenis) maar ben al 2 jaar werkloos. In het verleden heb ik gewerkt als tijdelijke werknemer en na het beëindigen van een langdurige meerjarige opdracht ben ik er niet meer in geslaagd om een nieuwe opdracht te vinden. Dit ondanks goede referenties. In 2012 en 2013 heb ik nog wel 5 maanden gewerkt. Het resultaat van een eindeloze berichtenstroom naar detacheringsbureaus en uitzendbedrijven. Want heb je geen werk meer dan doe je er alles aan om weer iets te vinden toch?
Het eerste waar ik dan aan denk is solliciteren. Alleen werkt het niet... Daar ben ik dan ook halverwege vorig jaar grotendeels mee opgehouden na 1,5 jaar vruchteloos de ene na de andere sollicitatie te hebben verstuurd. Er zijn soms honderden reacties op een enkele vacature en ondanks een goed uitgedachte en met zorg samengestelde brief kom ik blijkbaar niet bovenaan de stapel. Vandaag nog een afwijzing in de mail. Het verbaast me nog altijd omdat ik het werk waar ik naar solliciteer prima aankan en het aansluit op mijn werkervaring maar ik denk inmiddels wel: waarom probeer je het eigenlijk nog steeds? Het heeft geen zin!
Inmiddels ben ik ook klaar met het benaderen van uitzendbedrijven e.d. Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied. Bovendien komt het contact altijd van mijn kant, zelf nemen ze zelden tot nooit contact op.
En dan hoor je dat de werkloosheid daalt. Geweldig!! Maar banen komen er niet bij. Zou de daling veroorzaakt kunnen komen door dat nieuwe fenomeen: ontmoedigden? Het is volgens het CBS een groep van mensen die niet meer solliciteert omdat ze niet verwachten iets te vinden. Ik kan mij daar alles bij voorstellen. Niet alleen verwacht ik niets te kunnen vinden maar als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil werken. Ik wil werken om de rekeningen te kunnen betalen en om het gevoel te hebben erbij te horen en er toe te doen. Werkloosheid berooft je hiervan. Het is als het geen crisis is al geen pretje werkloos te zijn vanwege het stigma dat het met zich mee brengt. Er rust duidelijk nog altijd een taboe op in Nederland ook al is het aantal werklozen door de crisis gestegen tot record hoogte (de verborgen werkloosheid van zzp’ers e.d. niet eens meegerekend) en is het iedereen duidelijk dat er veel teveel mensen in dezelfde vijver zitten te vissen en niet iedereen werk zal kunnen vinden. Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waar ik nieuwsgierig naar ben is of er mensen zijn die, helaas net als ik, horen tot de groep ontmoedigden. Ik hoor er namelijk maar weinig over maar ik vermoed dat het er best veel kunnen zijn en ook dat het mensen zijn die goed opgeleid kunnen zijn, niet lui zijn, niet zitten te wachten op een uitkering en gewoon willen meedoen maar de kans niet krijgen en dus uiteindelijk zeggen: laat dan ook maar...
Een polletje lijkt me wel interessant: kun je je voorstellen dat als je afgewezen blijft worden je uiteindelijk ook zegt: dikke vinger, 'k ga wel vissen (of wat jullie dan ook doen in je vrije tijd)?
Het eerste waar ik dan aan denk is solliciteren. Alleen werkt het niet... Daar ben ik dan ook halverwege vorig jaar grotendeels mee opgehouden na 1,5 jaar vruchteloos de ene na de andere sollicitatie te hebben verstuurd. Er zijn soms honderden reacties op een enkele vacature en ondanks een goed uitgedachte en met zorg samengestelde brief kom ik blijkbaar niet bovenaan de stapel. Vandaag nog een afwijzing in de mail. Het verbaast me nog altijd omdat ik het werk waar ik naar solliciteer prima aankan en het aansluit op mijn werkervaring maar ik denk inmiddels wel: waarom probeer je het eigenlijk nog steeds? Het heeft geen zin!
Inmiddels ben ik ook klaar met het benaderen van uitzendbedrijven e.d. Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied. Bovendien komt het contact altijd van mijn kant, zelf nemen ze zelden tot nooit contact op.
En dan hoor je dat de werkloosheid daalt. Geweldig!! Maar banen komen er niet bij. Zou de daling veroorzaakt kunnen komen door dat nieuwe fenomeen: ontmoedigden? Het is volgens het CBS een groep van mensen die niet meer solliciteert omdat ze niet verwachten iets te vinden. Ik kan mij daar alles bij voorstellen. Niet alleen verwacht ik niets te kunnen vinden maar als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil werken. Ik wil werken om de rekeningen te kunnen betalen en om het gevoel te hebben erbij te horen en er toe te doen. Werkloosheid berooft je hiervan. Het is als het geen crisis is al geen pretje werkloos te zijn vanwege het stigma dat het met zich mee brengt. Er rust duidelijk nog altijd een taboe op in Nederland ook al is het aantal werklozen door de crisis gestegen tot record hoogte (de verborgen werkloosheid van zzp’ers e.d. niet eens meegerekend) en is het iedereen duidelijk dat er veel teveel mensen in dezelfde vijver zitten te vissen en niet iedereen werk zal kunnen vinden. Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waar ik nieuwsgierig naar ben is of er mensen zijn die, helaas net als ik, horen tot de groep ontmoedigden. Ik hoor er namelijk maar weinig over maar ik vermoed dat het er best veel kunnen zijn en ook dat het mensen zijn die goed opgeleid kunnen zijn, niet lui zijn, niet zitten te wachten op een uitkering en gewoon willen meedoen maar de kans niet krijgen en dus uiteindelijk zeggen: laat dan ook maar...
Een polletje lijkt me wel interessant: kun je je voorstellen dat als je afgewezen blijft worden je uiteindelijk ook zegt: dikke vinger, 'k ga wel vissen (of wat jullie dan ook doen in je vrije tijd)?
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 20:16
quote:carretjerockt schreef op 10 januari 2014 @ 15:07:
[...]
Aangezien ik en meerderen dit hebben voorgesteld en je hier nog niet op in bent gegaan, dacht ik ik quote mezelf nog maar een keer. Ben wel benieuwd hoe je hier tegenover staat.Bedankt voor je bericht. Om in te gaan op je vraag: ik ben bekend bij de meeste uitzendbureaus, ze kennen me allemaal. Ik hoor nooit iets helaas. Deze bureaus proberen de juiste mensen te koppelen aan hun vacatures dus ze zullen me niet snel vragen voor iets buiten mijn vakgebied en ik weet uit ervaring inmiddels beter en reageer er al helemaal niet meer op. Ik solliciteerde tot voor kort wel op functies waarvan ik denk dat ik ze aankan en die aansluiten/een link hebben met mijn ervaring/opleiding. De werkgevers die het betreft kan ik met droge ogen melden dat ik mij langdurig voor ze wil inspannen zonder opeens weg te zijn omdat er iets beters voorbij is gekomen. Zodra er certificaten worden gevraagd die ik niet heb of als er hele specifieke werkervaring wordt gevraagd dan neem ik de vacature serieus en reageer ik dus niet. Meestal reageer ik op MBO/HBO functies dus heb de lat al niet zo hoog denk ik. Er zijn gewoon niet zo heel veel vacatures. Je kunt niet 'effe' een baan scoren.
[...]
Aangezien ik en meerderen dit hebben voorgesteld en je hier nog niet op in bent gegaan, dacht ik ik quote mezelf nog maar een keer. Ben wel benieuwd hoe je hier tegenover staat.Bedankt voor je bericht. Om in te gaan op je vraag: ik ben bekend bij de meeste uitzendbureaus, ze kennen me allemaal. Ik hoor nooit iets helaas. Deze bureaus proberen de juiste mensen te koppelen aan hun vacatures dus ze zullen me niet snel vragen voor iets buiten mijn vakgebied en ik weet uit ervaring inmiddels beter en reageer er al helemaal niet meer op. Ik solliciteerde tot voor kort wel op functies waarvan ik denk dat ik ze aankan en die aansluiten/een link hebben met mijn ervaring/opleiding. De werkgevers die het betreft kan ik met droge ogen melden dat ik mij langdurig voor ze wil inspannen zonder opeens weg te zijn omdat er iets beters voorbij is gekomen. Zodra er certificaten worden gevraagd die ik niet heb of als er hele specifieke werkervaring wordt gevraagd dan neem ik de vacature serieus en reageer ik dus niet. Meestal reageer ik op MBO/HBO functies dus heb de lat al niet zo hoog denk ik. Er zijn gewoon niet zo heel veel vacatures. Je kunt niet 'effe' een baan scoren.
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 20:17
quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 10 januari 2014 @ 19:39:
[...]
Ehm... genade...? Jezus, haal even nog even een keertje adem en ontspan je Miss I. Je tips waren goed, bedankt daarvoor, maar met deze laatste opmerking sla je de plank helemaal mis.
Ik heb mijn Linked-in profiel helemaal ingevuld zoals je adviseert. Er staan een aantal aanbevelingen op en er staat op wie ik ben en wat ik zoek. Kan niet duidelijk zijn volgens mij.
Verder heb ik een gestructureerde en overzichtelijke CV met kleuren, een foto, enz. Kan het altijd mooier, ja, maar volgens mij zou het niet om de CV moeten gaan maar de persoon erachter.
Tegenwoordig wordt er juist veel te veel aandacht aan de CV geschonken. Men werkt veel met lijsten waarop punten worden toegekend aan bijvoorbeeld het aantal jaren werkervaring, met welke systemen je kunt werken, enz. Men vinkt alles af en geeft je een score, kijkt dan nog eens naar het tarief (hoe lager hoe beter) en vervolgens wordt je eventueel uitgenodigd (als je voldoende punten scoort). Ik ben toch hopelijk niet de enige die in ziet dat je op deze manier een hoop goede mensen nooit een kans zult geven?
V.w.b. die laatste alinea: dat kun jij wel vinden, maar zoals je zelf ondervindt, werkt het in de praktijk blijkbaar toch anders.
Maar goed, alle tips sla je in de wind of je vindt dat je het zo wel goed doet. Wees maar eigenwijs. Maar vraag hier dan ook niet om advies als je toch bij je eigen denkwijze blijft.
Weet je wat, ik gooi er nog zo'n leuke uitspraak tegenaan:
Als je blijft doen wat je altijd deed krijg je wat je altijd kreeg
Succes ermee.
[...]
Ehm... genade...? Jezus, haal even nog even een keertje adem en ontspan je Miss I. Je tips waren goed, bedankt daarvoor, maar met deze laatste opmerking sla je de plank helemaal mis.
Ik heb mijn Linked-in profiel helemaal ingevuld zoals je adviseert. Er staan een aantal aanbevelingen op en er staat op wie ik ben en wat ik zoek. Kan niet duidelijk zijn volgens mij.
Verder heb ik een gestructureerde en overzichtelijke CV met kleuren, een foto, enz. Kan het altijd mooier, ja, maar volgens mij zou het niet om de CV moeten gaan maar de persoon erachter.
Tegenwoordig wordt er juist veel te veel aandacht aan de CV geschonken. Men werkt veel met lijsten waarop punten worden toegekend aan bijvoorbeeld het aantal jaren werkervaring, met welke systemen je kunt werken, enz. Men vinkt alles af en geeft je een score, kijkt dan nog eens naar het tarief (hoe lager hoe beter) en vervolgens wordt je eventueel uitgenodigd (als je voldoende punten scoort). Ik ben toch hopelijk niet de enige die in ziet dat je op deze manier een hoop goede mensen nooit een kans zult geven?
V.w.b. die laatste alinea: dat kun jij wel vinden, maar zoals je zelf ondervindt, werkt het in de praktijk blijkbaar toch anders.
Maar goed, alle tips sla je in de wind of je vindt dat je het zo wel goed doet. Wees maar eigenwijs. Maar vraag hier dan ook niet om advies als je toch bij je eigen denkwijze blijft.
Weet je wat, ik gooi er nog zo'n leuke uitspraak tegenaan:
Als je blijft doen wat je altijd deed krijg je wat je altijd kreeg
Succes ermee.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 10 januari 2014 om 20:27
Maar wat zoek je dan? Geef daar dan eens antwoord op.
Waarom hou je zo krampachtig voor jezelf in welke branche je zoekt?
Zoals hier al eerder is gezegd is het via-via-circuit tegenwoordig bijna lucratiever dan de officiele kanalen. Moet je vooral zo doen.
Stel nou dat ik iemand wist die nog iemand zoekt?
Of ik je dan zou aanbevelen is dan een tweede, je instelling vind ik inderdaad ook niet je van het.
Waarom hou je zo krampachtig voor jezelf in welke branche je zoekt?
Zoals hier al eerder is gezegd is het via-via-circuit tegenwoordig bijna lucratiever dan de officiele kanalen. Moet je vooral zo doen.
Stel nou dat ik iemand wist die nog iemand zoekt?
Of ik je dan zou aanbevelen is dan een tweede, je instelling vind ik inderdaad ook niet je van het.
vrijdag 10 januari 2014 om 20:43
quote:Lughnasadh schreef op 10 januari 2014 @ 20:27:
Maar wat zoek je dan? Geef daar dan eens antwoord op.
Waarom hou je zo krampachtig voor jezelf in welke branche je zoekt?
Zoals hier al eerder is gezegd is het via-via-circuit tegenwoordig bijna lucratiever dan de officiele kanalen. Moet je vooral zo doen.
Stel nou dat ik iemand wist die nog iemand zoekt?
Of ik je dan zou aanbevelen is dan een tweede, je instelling vind ik inderdaad ook niet je van het.Bedankt maar dat hou ik voor mezelf. Geen zin herkend te worden, helemaal gezien de reacties hier.
Maar wat zoek je dan? Geef daar dan eens antwoord op.
Waarom hou je zo krampachtig voor jezelf in welke branche je zoekt?
Zoals hier al eerder is gezegd is het via-via-circuit tegenwoordig bijna lucratiever dan de officiele kanalen. Moet je vooral zo doen.
Stel nou dat ik iemand wist die nog iemand zoekt?
Of ik je dan zou aanbevelen is dan een tweede, je instelling vind ik inderdaad ook niet je van het.Bedankt maar dat hou ik voor mezelf. Geen zin herkend te worden, helemaal gezien de reacties hier.
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 20:49
Dan vraag ik me af wat je hier wil doen, behalve jammeren dat je geen baan hebt en jezelf profileren als iemand die je inderdaad geen baan wilt geven.
Wat je wilt hoor. Maar iets zegt mij dat je de reacties gewoon niet kunt hebben. Ik geloof niet dat iemand je zou herkennen als je de branche waarin je iets zoekt alleen noemt.
Succes.
Wat je wilt hoor. Maar iets zegt mij dat je de reacties gewoon niet kunt hebben. Ik geloof niet dat iemand je zou herkennen als je de branche waarin je iets zoekt alleen noemt.
Succes.
zaterdag 11 januari 2014 om 00:25
@TO: met zo een instelling begrijp ik waarom het niet lukt.
Begin eerst met positief te zijn, dat zal al enorm veel verschil maken. En daarna, vechten, leren, corrigeren, opnieuw vechten tot je er uitkomt. In deze maatschappij is er alleen ruimte voor vechters. En als niets werkt, kan je misschien alsnog overwegen om te verhuizen. Is dat een optie ?
Begin eerst met positief te zijn, dat zal al enorm veel verschil maken. En daarna, vechten, leren, corrigeren, opnieuw vechten tot je er uitkomt. In deze maatschappij is er alleen ruimte voor vechters. En als niets werkt, kan je misschien alsnog overwegen om te verhuizen. Is dat een optie ?
Vergis je niet tussen mijn persoonlijkheid en mijn houding ... Mijn persoonlijkheid is wie ik ben, en mijn houding hangt af van wie jij bent.
zaterdag 11 januari 2014 om 00:33
quote:Satchel schreef op 10 januari 2014 @ 16:15:
[...]
Kusjes van Satchel, die lekker gewoon een baan heeft, een goede, met een dik salaris, en die heel veel leuke mensen kent die geen enkele moeite hebben met het vinden van een baan.Thatcher, ik vind dit niet eens een kut opmerking. Ik vind het ronduit dom. Bedenk wel dat NIEMAND in deze maatschappij uniek is en jouw tijd komt misschien nog (ik hoop het niet natuurlijk). Ik ken er twee die ongeveer net zo arrogant waren als jij en nu behoorlijk in de shit zitten. Zelfverzekerd zijn is een goede zaak, maar het geluk kan zo omkeren vfoor je het zelf in de gaten hebt.......
[...]
Kusjes van Satchel, die lekker gewoon een baan heeft, een goede, met een dik salaris, en die heel veel leuke mensen kent die geen enkele moeite hebben met het vinden van een baan.Thatcher, ik vind dit niet eens een kut opmerking. Ik vind het ronduit dom. Bedenk wel dat NIEMAND in deze maatschappij uniek is en jouw tijd komt misschien nog (ik hoop het niet natuurlijk). Ik ken er twee die ongeveer net zo arrogant waren als jij en nu behoorlijk in de shit zitten. Zelfverzekerd zijn is een goede zaak, maar het geluk kan zo omkeren vfoor je het zelf in de gaten hebt.......
Vergis je niet tussen mijn persoonlijkheid en mijn houding ... Mijn persoonlijkheid is wie ik ben, en mijn houding hangt af van wie jij bent.
zaterdag 11 januari 2014 om 02:49
Weet je TO je mag er best even de balen van hebben, dat is ook meerdere keren gezegd maar daar lees je overheen. Stap even uit de situatie en gun jezelf een adempauze. Zet alles op een rijtje en begin opnieuw.
En ik blijf erbij: zoek tijdelijk ander werk. Het wemelt van mensen zoals jij bij de de tijdelijken. Ik heb altijd veel steun gehad aan mijn collega's omdat ze goed begrepen hoe het soms voelt als je jaren in een ander werkveld werkt dan waar je hart ligt. Dat dat niet persé hoeft probeer ik je al de hele tijd te vertellen. Daarvoor moet je bezig blijven met wat je echt graag wil. Maar daarnaast kan nog een heleboel verbeteren door meer structuur, collega's en nieuwe vrienden en dus ook een beter netwerk. Lees toch eens niet alleen wat je wilt lezen.
En ik blijf erbij: zoek tijdelijk ander werk. Het wemelt van mensen zoals jij bij de de tijdelijken. Ik heb altijd veel steun gehad aan mijn collega's omdat ze goed begrepen hoe het soms voelt als je jaren in een ander werkveld werkt dan waar je hart ligt. Dat dat niet persé hoeft probeer ik je al de hele tijd te vertellen. Daarvoor moet je bezig blijven met wat je echt graag wil. Maar daarnaast kan nog een heleboel verbeteren door meer structuur, collega's en nieuwe vrienden en dus ook een beter netwerk. Lees toch eens niet alleen wat je wilt lezen.
zaterdag 11 januari 2014 om 14:30
quote:eefje1980 schreef op 11 januari 2014 @ 02:49:
Weet je TO je mag er best even de balen van hebben, dat is ook meerdere keren gezegd maar daar lees je overheen. Stap even uit de situatie en gun jezelf een adempauze. Zet alles op een rijtje en begin opnieuw.
En ik blijf erbij: zoek tijdelijk ander werk. Het wemelt van mensen zoals jij bij de de tijdelijken. Ik heb altijd veel steun gehad aan mijn collega's omdat ze goed begrepen hoe het soms voelt als je jaren in een ander werkveld werkt dan waar je hart ligt. Dat dat niet persé hoeft probeer ik je al de hele tijd te vertellen. Daarvoor moet je bezig blijven met wat je echt graag wil. Maar daarnaast kan nog een heleboel verbeteren door meer structuur, collega's en nieuwe vrienden en dus ook een beter netwerk. Lees toch eens niet alleen wat je wilt lezen.Bedankt voor je goedbedoelde bericht. Heb ik trouwens al gezegd dat ik het niet meer KAN opbrengen om me bloot te stellen aan NOG MEER AFWIJZINGEN? Bij deze dan. Ik ben geen machine. Het duurt soms even voordat ik de boodschap begrepen heb en ik heb een lange adem maar na een zee van afwijzing is het zelfs mij meer dan duidelijk. Als de ‘samen’leving mij geen plek wil bieden dan kan ik dat niet veranderen. Als iets niet werkt dan stop je ermee, vechten tegen de bierkaai lukt niemand. Dus nee, ik doe er niet meer aan mee.
Weet je TO je mag er best even de balen van hebben, dat is ook meerdere keren gezegd maar daar lees je overheen. Stap even uit de situatie en gun jezelf een adempauze. Zet alles op een rijtje en begin opnieuw.
En ik blijf erbij: zoek tijdelijk ander werk. Het wemelt van mensen zoals jij bij de de tijdelijken. Ik heb altijd veel steun gehad aan mijn collega's omdat ze goed begrepen hoe het soms voelt als je jaren in een ander werkveld werkt dan waar je hart ligt. Dat dat niet persé hoeft probeer ik je al de hele tijd te vertellen. Daarvoor moet je bezig blijven met wat je echt graag wil. Maar daarnaast kan nog een heleboel verbeteren door meer structuur, collega's en nieuwe vrienden en dus ook een beter netwerk. Lees toch eens niet alleen wat je wilt lezen.Bedankt voor je goedbedoelde bericht. Heb ik trouwens al gezegd dat ik het niet meer KAN opbrengen om me bloot te stellen aan NOG MEER AFWIJZINGEN? Bij deze dan. Ik ben geen machine. Het duurt soms even voordat ik de boodschap begrepen heb en ik heb een lange adem maar na een zee van afwijzing is het zelfs mij meer dan duidelijk. Als de ‘samen’leving mij geen plek wil bieden dan kan ik dat niet veranderen. Als iets niet werkt dan stop je ermee, vechten tegen de bierkaai lukt niemand. Dus nee, ik doe er niet meer aan mee.
Life sucks, kill me !!!
zaterdag 11 januari 2014 om 16:44
quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 11 januari 2014 @ 14:30:
[...]
Bedankt voor je goedbedoelde bericht. Heb ik trouwens al gezegd dat ik het niet meer KAN opbrengen om me bloot te stellen aan NOG MEER AFWIJZINGEN? Bij deze dan. Ik ben geen machine. Het duurt soms even voordat ik de boodschap begrepen heb en ik heb een lange adem maar na een zee van afwijzing is het zelfs mij meer dan duidelijk. Als de samenleving mij geen plek wil bieden dan kan ik dat niet veranderen. Als iets niet werkt dan stop je ermee, vechten tegen de bierkaai lukt niemand. Dus nee, ik doe er niet meer aan mee.Het ligt dus aan de samenleving en niet aan jou?
[...]
Bedankt voor je goedbedoelde bericht. Heb ik trouwens al gezegd dat ik het niet meer KAN opbrengen om me bloot te stellen aan NOG MEER AFWIJZINGEN? Bij deze dan. Ik ben geen machine. Het duurt soms even voordat ik de boodschap begrepen heb en ik heb een lange adem maar na een zee van afwijzing is het zelfs mij meer dan duidelijk. Als de samenleving mij geen plek wil bieden dan kan ik dat niet veranderen. Als iets niet werkt dan stop je ermee, vechten tegen de bierkaai lukt niemand. Dus nee, ik doe er niet meer aan mee.Het ligt dus aan de samenleving en niet aan jou?
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zaterdag 11 januari 2014 om 17:17
quote:Miss.Innuendo schreef op 11 januari 2014 @ 16:44:
[...]
Het ligt dus aan de samenleving en niet aan jou?
Nou dat geloof ik nou ook weer niet
Ik denk juist dat de sleutel ligt in het jezelf onderscheidend maken. Wat maakt dat een werkgever nu JOU zou moeten aannemen? Wat kan jij wat een ander niks kan? Wat is jouw extra talent/toevoeging hoe je het noemen wilt...
Kan je niet voor een promotieplek gaan? Of zeg ik nou iets geks?
[...]
Het ligt dus aan de samenleving en niet aan jou?
Nou dat geloof ik nou ook weer niet
Ik denk juist dat de sleutel ligt in het jezelf onderscheidend maken. Wat maakt dat een werkgever nu JOU zou moeten aannemen? Wat kan jij wat een ander niks kan? Wat is jouw extra talent/toevoeging hoe je het noemen wilt...
Kan je niet voor een promotieplek gaan? Of zeg ik nou iets geks?
zaterdag 11 januari 2014 om 17:24
zaterdag 11 januari 2014 om 20:46
TO, ik begrijp je heel goed. Ik behoorde tot een half jaar geleden ook tot de groep ontmoedigden, en ik weet zeker dat dat een grote groep is. Mijn ervaring is dat, afgezien van een aantal familieleden en vrienden, het uiteindelijk bijna niemand ene *** interesseert of jij een baan vindt of niet.
Natuurlijk, er zijn genoeg mensen die je met de allerbeste bedoelingen tips en adviezen willen geven zoals hier ook is gebeurd. Ik zag hier ook zeker een paar goede adviezen tussen staan. Maar waar het om gaat is dat zij dezelfde avond nog rustig gaan slapen terwijl jij je voor de zoveelste keer afvraagt waarom je nog geen baan hebt.
Ik twijfel er geen moment aan of jij goed in je vak bent. Dat ben je en in een normale economische tijd ben je net zo'n doorsnee mens als wij, de gelukkigen die wel (weer) werk hebben. Maar nu zit je er helemaal doorheen en komt er een gefrustreerde kant naar boven. Herkenbaar. Net als jij had ik helemaal niets aan de zogenaamde professionele adviezen van de mensen die mij moesten begeleiden van werk naar werk. Alsof het ook maar ene donder uitmaakt of je c.v. 2 in plaats van 3 kantjes heeft en of er een foto op staat.
En ook nu ik weer een vaste baan heb, waar ik overigens heel gelukkig mee ben, blijf ik nog steeds vinden dat ik het bijna helemaal zelf heb moeten doen. De tijd waarin ik zogenaamd werd begeleid van werk naar werk heb ik ervaren als een lange les in nederigheid. Ongelooflijk wat mensen allemaal denken te kunnen zeggen vanuit hun veilige positie. Blijf geloven in jezelf, gun jezelf je je woedeaanvallen maar hou die lekker voor thuis. Zodra je weer buiten bent speel je weer de opgewekte en positieve werkzoekende. Dat wil men zien dus dan krijgt men dat. Probeer in je tijdelijke werk steeds te kijken naar mogelijkheden waarbij je je collega' s zoveel mogelijk kan ontlasten en laat je persoonlijke ambities daar zo nodig voor vallen. Als laatste heb je gewoon zoals iedereen in deze tijd een flinke dosis geluk nodig: op de plek waar je tijdelijk werkt gaat misschien iemand met pensioen of er komen weer meer opdrachten binnen.
Je zat niet te wachten op adviezen dus lees gerust over het laatste stuk heen. Je zat wel te wachten op begrip en dat krijg je, want ik weet hoe je je voelt en met mij nog veel meer mensen die nu (nog) gefrustreerd thuis zitten. Nee, het ligt niet aan jou, het ligt aan de crisis. Aan niets anders.
Natuurlijk, er zijn genoeg mensen die je met de allerbeste bedoelingen tips en adviezen willen geven zoals hier ook is gebeurd. Ik zag hier ook zeker een paar goede adviezen tussen staan. Maar waar het om gaat is dat zij dezelfde avond nog rustig gaan slapen terwijl jij je voor de zoveelste keer afvraagt waarom je nog geen baan hebt.
Ik twijfel er geen moment aan of jij goed in je vak bent. Dat ben je en in een normale economische tijd ben je net zo'n doorsnee mens als wij, de gelukkigen die wel (weer) werk hebben. Maar nu zit je er helemaal doorheen en komt er een gefrustreerde kant naar boven. Herkenbaar. Net als jij had ik helemaal niets aan de zogenaamde professionele adviezen van de mensen die mij moesten begeleiden van werk naar werk. Alsof het ook maar ene donder uitmaakt of je c.v. 2 in plaats van 3 kantjes heeft en of er een foto op staat.
En ook nu ik weer een vaste baan heb, waar ik overigens heel gelukkig mee ben, blijf ik nog steeds vinden dat ik het bijna helemaal zelf heb moeten doen. De tijd waarin ik zogenaamd werd begeleid van werk naar werk heb ik ervaren als een lange les in nederigheid. Ongelooflijk wat mensen allemaal denken te kunnen zeggen vanuit hun veilige positie. Blijf geloven in jezelf, gun jezelf je je woedeaanvallen maar hou die lekker voor thuis. Zodra je weer buiten bent speel je weer de opgewekte en positieve werkzoekende. Dat wil men zien dus dan krijgt men dat. Probeer in je tijdelijke werk steeds te kijken naar mogelijkheden waarbij je je collega' s zoveel mogelijk kan ontlasten en laat je persoonlijke ambities daar zo nodig voor vallen. Als laatste heb je gewoon zoals iedereen in deze tijd een flinke dosis geluk nodig: op de plek waar je tijdelijk werkt gaat misschien iemand met pensioen of er komen weer meer opdrachten binnen.
Je zat niet te wachten op adviezen dus lees gerust over het laatste stuk heen. Je zat wel te wachten op begrip en dat krijg je, want ik weet hoe je je voelt en met mij nog veel meer mensen die nu (nog) gefrustreerd thuis zitten. Nee, het ligt niet aan jou, het ligt aan de crisis. Aan niets anders.
zondag 12 januari 2014 om 01:19
quote:mieters schreef op 11 januari 2014 @ 20:46:
TO, ik begrijp je heel goed. Ik behoorde tot een half jaar geleden ook tot de groep ontmoedigden, en ik weet zeker dat dat een grote groep is. Mijn ervaring is dat, afgezien van een aantal familieleden en vrienden, het uiteindelijk bijna niemand ene *** interesseert of jij een baan vindt of niet.
Natuurlijk, er zijn genoeg mensen die je met de allerbeste bedoelingen tips en adviezen willen geven zoals hier ook is gebeurd. Ik zag hier ook zeker een paar goede adviezen tussen staan. Maar waar het om gaat is dat zij dezelfde avond nog rustig gaan slapen terwijl jij je voor de zoveelste keer afvraagt waarom je nog geen baan hebt.
Wat een bullshit aanname. Ik zit in het zelfde schuitje hoor, ben ook werkzoekend en heb ook behoorlijk wat afwijzingen achter de rug.
TO is niet bereid iets aan zichzelf of zijn houding te veranderen en wijt de tegenslagen puur aan de samenleving.
En daar zit 'm denk ik het verschil. Het is te makkelijk om maar te roepen dat het vooral niet aan hemzelf ligt. Dat kan ie wel vinden, maar met die (hautaine) houding gaat hij nooit een baan vinden he...
TO, ik begrijp je heel goed. Ik behoorde tot een half jaar geleden ook tot de groep ontmoedigden, en ik weet zeker dat dat een grote groep is. Mijn ervaring is dat, afgezien van een aantal familieleden en vrienden, het uiteindelijk bijna niemand ene *** interesseert of jij een baan vindt of niet.
Natuurlijk, er zijn genoeg mensen die je met de allerbeste bedoelingen tips en adviezen willen geven zoals hier ook is gebeurd. Ik zag hier ook zeker een paar goede adviezen tussen staan. Maar waar het om gaat is dat zij dezelfde avond nog rustig gaan slapen terwijl jij je voor de zoveelste keer afvraagt waarom je nog geen baan hebt.
Wat een bullshit aanname. Ik zit in het zelfde schuitje hoor, ben ook werkzoekend en heb ook behoorlijk wat afwijzingen achter de rug.
TO is niet bereid iets aan zichzelf of zijn houding te veranderen en wijt de tegenslagen puur aan de samenleving.
En daar zit 'm denk ik het verschil. Het is te makkelijk om maar te roepen dat het vooral niet aan hemzelf ligt. Dat kan ie wel vinden, maar met die (hautaine) houding gaat hij nooit een baan vinden he...
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zondag 12 januari 2014 om 04:31
@ Miss I: wij gaan het niet eens worden. En ik ben niet hautain maar mensen als jij halen echt de oermens in mij boven. In tegenstelling tot jij houd ik mij trouwens nog enorm in. Er is niets mis met mijn instelling. Qua solliciteren, netwerken en ander geneuzel ben ik lang geleden al over mijn persoonlijke tolerantiegrens heen gegaan. Ik kan mezelf geen enkel verwijt maken gelukkig. Ik mag gefrustreerd zijn maar ik heb een verdomd goede reden. En ik heb je reacties nog eens gelezen en volgens mij ben jij minstens zo gefrustreerd. Blijf maar denken dat het aan jou ligt en niet aan de samenleving, lijkt me erg gezond. Een samenleving met een economie en arbeidsmarkt die door een krediet crisis en de daaropvolgende bak ellende (ook de schuld van jij en ik waarschijnlijk?) volledig is ontwricht, waardoor zoveel mensen hun baan hebben verloren. Mensen die nu niet meer aan de slag komen. Lieve schat, ons systeem heeft gefaald, niet jij of ik.
@ Mieters: driewerf amen. Je slaat de spijker precies op de kop. “Ongelooflijk wat mensen allemaal denken te kunnen zeggen vanuit hun veilige positie. Blijf geloven in jezelf, gun jezelf je je woedeaanvallen maar hou die lekker voor thuis”. Nou inderdaad, lees de reactie van sommige mensen hier en mij gaan de haren recht overeind staan. Sommige van deze mensen hebben geen enkel inlevingsvermogen zo lijkt het. Maar de komende 2 maanden ga ik de perfecte werknemer spelen. De inhuur die harder werkt dan zijn collega in vaste dienst, die beter werk aflevert, die langer wil reizen maar bovenal de inhuur die altijd vriendelijk is en vooral niet laat merken dat hij in staat is dit land eigenhandig de Noordzee in te duwen. Misschien levert het me iets meer op.
En mooi om te horen dat jij een vaste baan hebt gevonden en dat je het naar je zin hebt ! Ik hoop van harte dat je het nog lang naar je zin zult hebben daar !!
@ Mieters: driewerf amen. Je slaat de spijker precies op de kop. “Ongelooflijk wat mensen allemaal denken te kunnen zeggen vanuit hun veilige positie. Blijf geloven in jezelf, gun jezelf je je woedeaanvallen maar hou die lekker voor thuis”. Nou inderdaad, lees de reactie van sommige mensen hier en mij gaan de haren recht overeind staan. Sommige van deze mensen hebben geen enkel inlevingsvermogen zo lijkt het. Maar de komende 2 maanden ga ik de perfecte werknemer spelen. De inhuur die harder werkt dan zijn collega in vaste dienst, die beter werk aflevert, die langer wil reizen maar bovenal de inhuur die altijd vriendelijk is en vooral niet laat merken dat hij in staat is dit land eigenhandig de Noordzee in te duwen. Misschien levert het me iets meer op.
En mooi om te horen dat jij een vaste baan hebt gevonden en dat je het naar je zin hebt ! Ik hoop van harte dat je het nog lang naar je zin zult hebben daar !!
Life sucks, kill me !!!
zondag 12 januari 2014 om 10:18
Wij zitten niet op één lijn inderdaad. En je verdraait mijn woorden, want ik zeg niet dat ik het niet aan de huidige maatschappij wijt. Tuurlijk is de crisis de grootste reden waarom jij en ik niet direct aan de slag komen. Maar daar kun je wel zelf invloed op uitoefenen. Weliswaar beperkt, maar het kan wel. Daar gaf ik je die tips voor.
Het verschil tussen jou en mij is echter dat ik uit jouw postings lees dat jij het makkelijker vindt om naar de maatschappij te wijzen en niet te kijken naar wat jij zelf anders kunt doen. Als het tot nu toe niet werkte, dan moet er dus iets veranderen. Aangezien jij de maatschappij niet kunt veranderen, blijf je zelf over. Alle tips over wat jij anders zou kunnen doen sla je in de wind. Niet alleen de mijne, maar ook die van anderen.
Ik ben er inmiddels van overtuigd dat je geen adviezen wilde, maar dat je wilde klagen en hoopte medestanders te vinden.
Die ga je met jouw houding maar weinig vinden, vrees ik.
Tot slot, ik ben niet gefrustreerd. Het is mij tussen de afwijzingen door (waarbij er soms vermeld stond dat ze 267 reacties hadden ontvangen) reeds een aantal keren gelukt om voet tussen de deur te krijgen en uitgenodigd te worden voor een gesprek. Dat zie ik als successen, gezien de huidige arbeidsmarkt.
Helaas viste ik na 2e en 3e gesprekken tot nu toe net achter het net. Dat zorgde wel even voor teleurstelling, maar niet voor frustratie. 'Uithuilen' en weer doorgaan. Het is niet anders. Ik heb geen keuze. Ik kan me kwaad maken of gefrustreerd voelen, maar daar werk ik mezelf alleen maar mee tegen (en jij jezelf dus ook, TO, want dat straal je niet alleen hier uit, maar dus ook naar bureau's e.d.).
Op dit moment ben ik in gesprek met iemand die mij via LinkedIn heeft benaderd. Rechtstreekse werkgever, daar zit dus geen bureau tussen. Nog mooier.
We zullen zien of het dit keer wel gaat lukken.
Het verschil tussen jou en mij is echter dat ik uit jouw postings lees dat jij het makkelijker vindt om naar de maatschappij te wijzen en niet te kijken naar wat jij zelf anders kunt doen. Als het tot nu toe niet werkte, dan moet er dus iets veranderen. Aangezien jij de maatschappij niet kunt veranderen, blijf je zelf over. Alle tips over wat jij anders zou kunnen doen sla je in de wind. Niet alleen de mijne, maar ook die van anderen.
Ik ben er inmiddels van overtuigd dat je geen adviezen wilde, maar dat je wilde klagen en hoopte medestanders te vinden.
Die ga je met jouw houding maar weinig vinden, vrees ik.
Tot slot, ik ben niet gefrustreerd. Het is mij tussen de afwijzingen door (waarbij er soms vermeld stond dat ze 267 reacties hadden ontvangen) reeds een aantal keren gelukt om voet tussen de deur te krijgen en uitgenodigd te worden voor een gesprek. Dat zie ik als successen, gezien de huidige arbeidsmarkt.
Helaas viste ik na 2e en 3e gesprekken tot nu toe net achter het net. Dat zorgde wel even voor teleurstelling, maar niet voor frustratie. 'Uithuilen' en weer doorgaan. Het is niet anders. Ik heb geen keuze. Ik kan me kwaad maken of gefrustreerd voelen, maar daar werk ik mezelf alleen maar mee tegen (en jij jezelf dus ook, TO, want dat straal je niet alleen hier uit, maar dus ook naar bureau's e.d.).
Op dit moment ben ik in gesprek met iemand die mij via LinkedIn heeft benaderd. Rechtstreekse werkgever, daar zit dus geen bureau tussen. Nog mooier.
We zullen zien of het dit keer wel gaat lukken.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zondag 12 januari 2014 om 22:14
Been there, done that. Ook ik heb gesolliciteerd, zij het niet heel lang. Had binnen 2 maanden na mijn afstuderen een baan passend bij mijn studie en zelfs enorm passend bij mijn interesses en affiniteit. Maar ook ik heb de tijd meegemaakt dat je afwijzing na afwijzing krijgt, dat je brief amper is gelezen, dat je "vlak voor de poort" bent gestrand en dat afwijzingen hard aankomen. Soms betrok ik bepaalde gesprekken of afwijzingen zelfs op mezelf. Het hele proces van solliciteren maakte me soms ook onzeker, soms juist een power woman, het is een rollercoaster. Ik begrijp dus heel goed met welke emoties je zit. Hoewel het proces bij mij vrij kort was, heeft het toch een flinke impact op me teweeg gebracht.
En ik snap ook dat je daardoor gefrustreerd bent en kort door de bocht dingen zegt. Maar probeer daar eens van af te stappen. Voel jezelf niet zo goed, want met jou vele (soms zelfs honderden) anderen. Je bent niet de beste, want dan zou je al zijn aangenomen. Er zijn weinig vacatures, het is shit op de banenmarkt, maar je moet niet alleen wijzen naar anderen. Kijk eens naar jezelf, en doe bijvoorbeeld wat aan je attitude.
En ik snap ook dat je daardoor gefrustreerd bent en kort door de bocht dingen zegt. Maar probeer daar eens van af te stappen. Voel jezelf niet zo goed, want met jou vele (soms zelfs honderden) anderen. Je bent niet de beste, want dan zou je al zijn aangenomen. Er zijn weinig vacatures, het is shit op de banenmarkt, maar je moet niet alleen wijzen naar anderen. Kijk eens naar jezelf, en doe bijvoorbeeld wat aan je attitude.
maandag 13 januari 2014 om 20:34
quote:mylenamyla schreef op 12 januari 2014 @ 22:14:
En ik snap ook dat je daardoor gefrustreerd bent en kort door de bocht dingen zegt. Maar probeer daar eens van af te stappen. Voel jezelf niet zo goed, want met jou vele (soms zelfs honderden) anderen. Je bent niet de beste, want dan zou je al zijn aangenomen. Er zijn weinig vacatures, het is shit op de banenmarkt, maar je moet niet alleen wijzen naar anderen. Kijk eens naar jezelf, en doe bijvoorbeeld wat aan je attitude.Durf je dat ook te zeggen tegen een bouwvakker van 55 die al 2 jaar werkloos thuis zit en in de bijstand raakt als hij niet snel een baan krijgt ?
En ik snap ook dat je daardoor gefrustreerd bent en kort door de bocht dingen zegt. Maar probeer daar eens van af te stappen. Voel jezelf niet zo goed, want met jou vele (soms zelfs honderden) anderen. Je bent niet de beste, want dan zou je al zijn aangenomen. Er zijn weinig vacatures, het is shit op de banenmarkt, maar je moet niet alleen wijzen naar anderen. Kijk eens naar jezelf, en doe bijvoorbeeld wat aan je attitude.Durf je dat ook te zeggen tegen een bouwvakker van 55 die al 2 jaar werkloos thuis zit en in de bijstand raakt als hij niet snel een baan krijgt ?
maandag 13 januari 2014 om 21:13
Waar komt dit toontje vandaan?
Durven zal ik het zeker, waarom zou ik iets niet durven te zeggen? Of ik het ook zeg als het gaat om een bouwvakker: nee.
Maarre, het gaat hier om een hoogopgeleide man uit het noorden, die nogal van zich afbijt in dit topic. Dus ik snap niet waar jouw vergelijking nu ineens vandaan komt.
quote:mieters schreef op 13 januari 2014 @ 20:34:
[...]
Durf je dat ook te zeggen tegen een bouwvakker van 55 die al 2 jaar werkloos thuis zit en in de bijstand raakt als hij niet snel een baan krijgt ?
Durven zal ik het zeker, waarom zou ik iets niet durven te zeggen? Of ik het ook zeg als het gaat om een bouwvakker: nee.
Maarre, het gaat hier om een hoogopgeleide man uit het noorden, die nogal van zich afbijt in dit topic. Dus ik snap niet waar jouw vergelijking nu ineens vandaan komt.
quote:mieters schreef op 13 januari 2014 @ 20:34:
[...]
Durf je dat ook te zeggen tegen een bouwvakker van 55 die al 2 jaar werkloos thuis zit en in de bijstand raakt als hij niet snel een baan krijgt ?
maandag 13 januari 2014 om 21:21
To, een serieuze vraag, door alle posts heen is me dit niet duidelijk geworden: heb je wel ondertussen wat aan bijscholing kunnen doen? Of i.i.g nieuwe ontwikkelingen bij kunnen houden? En komende 2 maanden knallen bij deze tijdelijke baan lijkt me de juiste insteek! Succes!
Maar, daarnaast wil ik je advies geven om, wanneer je in rustiger en voor jou positiever, vaarwater zit, toch jouw posts te lezen om misschien te zien dat je toonzetting mogelijk wat anders had kunnen zijn. Ik denk namelijk dat je door je frustratie, begrijpelijk, wat te verbitterd uit.
Maar, daarnaast wil ik je advies geven om, wanneer je in rustiger en voor jou positiever, vaarwater zit, toch jouw posts te lezen om misschien te zien dat je toonzetting mogelijk wat anders had kunnen zijn. Ik denk namelijk dat je door je frustratie, begrijpelijk, wat te verbitterd uit.