Werk & Studie
alle pijlers
Ontmoedigd
vrijdag 10 januari 2014 om 01:43
Uit nieuwsgierigheid heb ik hier een nick aangemaakt. Mijn vraag komt zo, eerst even wat informatie over mij. Ik ben man, bijna midden 30, woonachtig in het Noorden van Nederland, ik heb een goed diploma dacht ik altijd (WO en nee, geen kunstgeschiedenis) maar ben al 2 jaar werkloos. In het verleden heb ik gewerkt als tijdelijke werknemer en na het beëindigen van een langdurige meerjarige opdracht ben ik er niet meer in geslaagd om een nieuwe opdracht te vinden. Dit ondanks goede referenties. In 2012 en 2013 heb ik nog wel 5 maanden gewerkt. Het resultaat van een eindeloze berichtenstroom naar detacheringsbureaus en uitzendbedrijven. Want heb je geen werk meer dan doe je er alles aan om weer iets te vinden toch?
Het eerste waar ik dan aan denk is solliciteren. Alleen werkt het niet... Daar ben ik dan ook halverwege vorig jaar grotendeels mee opgehouden na 1,5 jaar vruchteloos de ene na de andere sollicitatie te hebben verstuurd. Er zijn soms honderden reacties op een enkele vacature en ondanks een goed uitgedachte en met zorg samengestelde brief kom ik blijkbaar niet bovenaan de stapel. Vandaag nog een afwijzing in de mail. Het verbaast me nog altijd omdat ik het werk waar ik naar solliciteer prima aankan en het aansluit op mijn werkervaring maar ik denk inmiddels wel: waarom probeer je het eigenlijk nog steeds? Het heeft geen zin!
Inmiddels ben ik ook klaar met het benaderen van uitzendbedrijven e.d. Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied. Bovendien komt het contact altijd van mijn kant, zelf nemen ze zelden tot nooit contact op.
En dan hoor je dat de werkloosheid daalt. Geweldig!! Maar banen komen er niet bij. Zou de daling veroorzaakt kunnen komen door dat nieuwe fenomeen: ontmoedigden? Het is volgens het CBS een groep van mensen die niet meer solliciteert omdat ze niet verwachten iets te vinden. Ik kan mij daar alles bij voorstellen. Niet alleen verwacht ik niets te kunnen vinden maar als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil werken. Ik wil werken om de rekeningen te kunnen betalen en om het gevoel te hebben erbij te horen en er toe te doen. Werkloosheid berooft je hiervan. Het is als het geen crisis is al geen pretje werkloos te zijn vanwege het stigma dat het met zich mee brengt. Er rust duidelijk nog altijd een taboe op in Nederland ook al is het aantal werklozen door de crisis gestegen tot record hoogte (de verborgen werkloosheid van zzp’ers e.d. niet eens meegerekend) en is het iedereen duidelijk dat er veel teveel mensen in dezelfde vijver zitten te vissen en niet iedereen werk zal kunnen vinden. Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waar ik nieuwsgierig naar ben is of er mensen zijn die, helaas net als ik, horen tot de groep ontmoedigden. Ik hoor er namelijk maar weinig over maar ik vermoed dat het er best veel kunnen zijn en ook dat het mensen zijn die goed opgeleid kunnen zijn, niet lui zijn, niet zitten te wachten op een uitkering en gewoon willen meedoen maar de kans niet krijgen en dus uiteindelijk zeggen: laat dan ook maar...
Een polletje lijkt me wel interessant: kun je je voorstellen dat als je afgewezen blijft worden je uiteindelijk ook zegt: dikke vinger, 'k ga wel vissen (of wat jullie dan ook doen in je vrije tijd)?
Het eerste waar ik dan aan denk is solliciteren. Alleen werkt het niet... Daar ben ik dan ook halverwege vorig jaar grotendeels mee opgehouden na 1,5 jaar vruchteloos de ene na de andere sollicitatie te hebben verstuurd. Er zijn soms honderden reacties op een enkele vacature en ondanks een goed uitgedachte en met zorg samengestelde brief kom ik blijkbaar niet bovenaan de stapel. Vandaag nog een afwijzing in de mail. Het verbaast me nog altijd omdat ik het werk waar ik naar solliciteer prima aankan en het aansluit op mijn werkervaring maar ik denk inmiddels wel: waarom probeer je het eigenlijk nog steeds? Het heeft geen zin!
Inmiddels ben ik ook klaar met het benaderen van uitzendbedrijven e.d. Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied. Bovendien komt het contact altijd van mijn kant, zelf nemen ze zelden tot nooit contact op.
En dan hoor je dat de werkloosheid daalt. Geweldig!! Maar banen komen er niet bij. Zou de daling veroorzaakt kunnen komen door dat nieuwe fenomeen: ontmoedigden? Het is volgens het CBS een groep van mensen die niet meer solliciteert omdat ze niet verwachten iets te vinden. Ik kan mij daar alles bij voorstellen. Niet alleen verwacht ik niets te kunnen vinden maar als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil werken. Ik wil werken om de rekeningen te kunnen betalen en om het gevoel te hebben erbij te horen en er toe te doen. Werkloosheid berooft je hiervan. Het is als het geen crisis is al geen pretje werkloos te zijn vanwege het stigma dat het met zich mee brengt. Er rust duidelijk nog altijd een taboe op in Nederland ook al is het aantal werklozen door de crisis gestegen tot record hoogte (de verborgen werkloosheid van zzp’ers e.d. niet eens meegerekend) en is het iedereen duidelijk dat er veel teveel mensen in dezelfde vijver zitten te vissen en niet iedereen werk zal kunnen vinden. Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waar ik nieuwsgierig naar ben is of er mensen zijn die, helaas net als ik, horen tot de groep ontmoedigden. Ik hoor er namelijk maar weinig over maar ik vermoed dat het er best veel kunnen zijn en ook dat het mensen zijn die goed opgeleid kunnen zijn, niet lui zijn, niet zitten te wachten op een uitkering en gewoon willen meedoen maar de kans niet krijgen en dus uiteindelijk zeggen: laat dan ook maar...
Een polletje lijkt me wel interessant: kun je je voorstellen dat als je afgewezen blijft worden je uiteindelijk ook zegt: dikke vinger, 'k ga wel vissen (of wat jullie dan ook doen in je vrije tijd)?
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 01:49
vrijdag 10 januari 2014 om 01:52
Ik zou zeer zeker door blijven solliciteren. De aanhouder wint toch vaak uiteindelijk. Zijn er geen andere mogelijkheden om te solliciteren dan via detacheringsbureaus of uitzendbureaus. Ga open sollicitaties sturen. Benadruk juist hoe graag jij aan de slag wilt en benadruk ook jouw positieve motivatie. Wees wat creatiever dan je nu bent. Wellicht loont dat. Wees ook wat brutaler, neem niet zo snel genoegen met iets en probeer meer te netwerken.
Bovenal, laat je niet ontmoedigen, blijf positief!
Bovenal, laat je niet ontmoedigen, blijf positief!
vrijdag 10 januari 2014 om 06:46
Het is ook lastig. In 2009 kostte het gemiddeld 100 brieven om weer aan de slag te komen. Dat zal nu nog veel meer zijn. Wat ik daarmee wil zeggen, is geef niet op maar ga er vanuit dat het een keer moet lukken. En wees creatief, hou het niet alleen bij brieven. Ga netwerken, actief aan de slag op LinkedIn, enz. Solliciteren is in deze tijd een fulltime baan.
vrijdag 10 januari 2014 om 06:48
Ik kan je verzekeren dat die ambtenaren (contactpersonen bij sociale dienst) helemaal geen werkgarantie hebben tot hun 65e, volgens mij bestaat dat überhaupt niet. Hooguit 5 jaar en dat in sommige gevallen. Mijn contactpersoon is jaren geleden ook weggesaneerd, vreemd wel dat een andere ambtenaar mij dat vertelde, is toch privé informatie.
Het lijkt mij trouwens een vervelende baan waarbij zeker in deze tijd niet veel resultaat te behalen valt.
Het lijkt mij trouwens een vervelende baan waarbij zeker in deze tijd niet veel resultaat te behalen valt.
vrijdag 10 januari 2014 om 06:56
Ik zou echt niet opgeven! Wat bereik je daar mee? Ik snap dat je ontmoedigd raakt. Ik solliciteer ook al ruim 1,5jaar.
Maar opgeven brengt je helemaal nergens, de aanhouder wint. Af en toe even een kleine periode rust, helemaal goed! Zeker doen.
Maar stoppen met solliciteren? No way.
Ik zit wel in een andere positie, ik heb een baan dus raakt het mij ook anders. Maar wel een baan die mij energie kost op het moment ipv geeft. Dus het is elke dag weer zwaar om te gaan werken.
Daar klaag ik verder niet over, want ik weet dat ik geluk heb een baan te hebben. Maar als ik nu stop met solliciteren, kom ik toch sowieso nergens anders?
Leg het solliciteren even een week of 3/4 stil. Probeer even te genieten van andere dingen in je leven. Nieuwe energie op doen en er dan weer vol tegenaan!
De ontmoediging is mogelijk ook af te lezen in je brieven.
Sterkte en succes!!
Maar opgeven brengt je helemaal nergens, de aanhouder wint. Af en toe even een kleine periode rust, helemaal goed! Zeker doen.
Maar stoppen met solliciteren? No way.
Ik zit wel in een andere positie, ik heb een baan dus raakt het mij ook anders. Maar wel een baan die mij energie kost op het moment ipv geeft. Dus het is elke dag weer zwaar om te gaan werken.
Daar klaag ik verder niet over, want ik weet dat ik geluk heb een baan te hebben. Maar als ik nu stop met solliciteren, kom ik toch sowieso nergens anders?
Leg het solliciteren even een week of 3/4 stil. Probeer even te genieten van andere dingen in je leven. Nieuwe energie op doen en er dan weer vol tegenaan!
De ontmoediging is mogelijk ook af te lezen in je brieven.
Sterkte en succes!!
vrijdag 10 januari 2014 om 07:26
Ga jezelf omscholen? Solliciteer je ook op andere banen dan je bent opgeleid? Downgrade je cv voor een lagergeschoolde functie? Maak vrienden en netwerk, dat schijnt helaas beter te werken. En probeer t verder af en toe voor functies die jou echt top lijken maar dus dan geen 100 sollicitaties per week maar iig een paar.
Met dikke vinger schiet je ook niets op. Accepteren, in perspectief plaatsen, andere wegen.
Met dikke vinger schiet je ook niets op. Accepteren, in perspectief plaatsen, andere wegen.
vrijdag 10 januari 2014 om 08:10
quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 10 januari 2014 @ 01:43:
woonachtig in het Noorden van Nederland,
In het Noorden van het land is het mijns inziens lastig een baan als WO-er te vinden, er studeren denk ik teveel WO-ers in het Noorden af om daar allemaal ook een baan te kunnen vinden. Ik ben daarom na een jaar solliciteren mijn zoekveld gaan verbreden en ben uiteindelijk in Gelderland uitgekomen (en daar naar toe verhuisd).
quote:Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waarom 'berust' je je in een uitkering?
Ik ben gelijktijdig met mijn solliciteren aan de slag gegaan via een uitzendbureau. Ok, het was werk/baantjes wat onder mijn opleidingsniveau zat, maar ik was blij dat ik van de straat was, regelmaat had en zelf mijn financiële broek op kon houden.
Uiteindelijk heeft al mijn uitzendwerk er ook voor gezorgd dat ik mijn huidige baan heb gekregen. Het netwerkt toch makkelijker als je ergens al binnen bent.
Succes en geef de moed niet op!
woonachtig in het Noorden van Nederland,
In het Noorden van het land is het mijns inziens lastig een baan als WO-er te vinden, er studeren denk ik teveel WO-ers in het Noorden af om daar allemaal ook een baan te kunnen vinden. Ik ben daarom na een jaar solliciteren mijn zoekveld gaan verbreden en ben uiteindelijk in Gelderland uitgekomen (en daar naar toe verhuisd).
quote:Zit je in een uitkeringssituatie dan krijg je ook nog eens te maken met de passieve agressiviteit van goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Waarom 'berust' je je in een uitkering?
Ik ben gelijktijdig met mijn solliciteren aan de slag gegaan via een uitzendbureau. Ok, het was werk/baantjes wat onder mijn opleidingsniveau zat, maar ik was blij dat ik van de straat was, regelmaat had en zelf mijn financiële broek op kon houden.
Uiteindelijk heeft al mijn uitzendwerk er ook voor gezorgd dat ik mijn huidige baan heb gekregen. Het netwerkt toch makkelijker als je ergens al binnen bent.
Succes en geef de moed niet op!
vrijdag 10 januari 2014 om 08:47
Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied.
Ik kan me indenken dat dat je tegenstaat, zo'n meisje weet niet eens wat jouw functie inhoudt en bepaald dan in alle wijsheid dat jij er niet geschikt voor bent? Heb je al eens geprobeerd om de manager van het uitzendbureau te spreken?
Heb je er al eens over nagedacht om iets voor jezelf te beginnen? Je hebt nog bijna 40 jaar te gaan in arbeidsland dus je hebt daar nog tijd genoeg voor!!
Ik kan me indenken dat dat je tegenstaat, zo'n meisje weet niet eens wat jouw functie inhoudt en bepaald dan in alle wijsheid dat jij er niet geschikt voor bent? Heb je al eens geprobeerd om de manager van het uitzendbureau te spreken?
Heb je er al eens over nagedacht om iets voor jezelf te beginnen? Je hebt nog bijna 40 jaar te gaan in arbeidsland dus je hebt daar nog tijd genoeg voor!!
vrijdag 10 januari 2014 om 08:57
En inderdaad, werken via het uitzendbureau? Heb ik jaren geleden ook gedaan en toen binnengerold bij mijn huidige organisatie en vanzelf hoger op de ladder geklommen.
Ik zit daar nu aan het maximale wat ik daar op die plek kan bereiken, uitdaging is inmiddels compleet weg, dus daarom door solliciteren.
Ben ook wel aan het kijken binnen mijn organisatie voor andere functies, maar ook dat zit op slot.
Maar lekker aan het werk zijn via het uitzendbureau, al is het overal en nergens, is veel beter voor jezelf, dan de ontmoediging die je nu voelt.
Ik zit daar nu aan het maximale wat ik daar op die plek kan bereiken, uitdaging is inmiddels compleet weg, dus daarom door solliciteren.
Ben ook wel aan het kijken binnen mijn organisatie voor andere functies, maar ook dat zit op slot.
Maar lekker aan het werk zijn via het uitzendbureau, al is het overal en nergens, is veel beter voor jezelf, dan de ontmoediging die je nu voelt.
vrijdag 10 januari 2014 om 09:10
Ik woon ook in het Noorden en heb een HBO-opleiding gevolgd waar weinig werkgelegenheid in is. Ben altijd blijven werken via uitzendbureau's, doe dit inmiddels al tien jaar en ben ook omgeschoold. Waarom ben je niet ergens anders aan de slag gegaan zoals zovelen doen? Het helpt juist mee als je al een startkwalificatie hebt.
Dat je weer onderaan de ladder moet beginnen is niet altijd fijn maar je kunt nou eenmaal niet verwachten in deze tijden dat je een baan vindt die precies bij je vooropleiding past. Daarnaast snap ik niet zo goed waarom je geen lager geschoold werk gaat doen om ritme te houden en de kost te verdienen. Dat is veel beter voor je moraal en dan kun je ook makkelijker netwerken, staat bovendien goed op je CV.
Het is even wennen maar de arbeidsmarkt wordt nooit meer zoals vroeger. Het zal in de toekomst steeds meer toegaan naar flexibele en kortere dienstverbanden. Maar het mooie eraan is juist dat je enorm veel kunt leren op de werkvloer en dat het steeds minder "raar" is om in meerdere sectoren werkervaring op te doen. Uiteindelijk zal het alleen maar in je voordeel werken dat je niet stil zit.
Rest mij te zeggen dat ik de frustratie goed herken maar dat is juist een negatief pitje in jezelf dat groeit als je niet jezelf oppakt en ergens aan de slag gaat. Collega's, wat meer inkomen en mogelijkheden doen je vast goed. Succes!
Dat je weer onderaan de ladder moet beginnen is niet altijd fijn maar je kunt nou eenmaal niet verwachten in deze tijden dat je een baan vindt die precies bij je vooropleiding past. Daarnaast snap ik niet zo goed waarom je geen lager geschoold werk gaat doen om ritme te houden en de kost te verdienen. Dat is veel beter voor je moraal en dan kun je ook makkelijker netwerken, staat bovendien goed op je CV.
Het is even wennen maar de arbeidsmarkt wordt nooit meer zoals vroeger. Het zal in de toekomst steeds meer toegaan naar flexibele en kortere dienstverbanden. Maar het mooie eraan is juist dat je enorm veel kunt leren op de werkvloer en dat het steeds minder "raar" is om in meerdere sectoren werkervaring op te doen. Uiteindelijk zal het alleen maar in je voordeel werken dat je niet stil zit.
Rest mij te zeggen dat ik de frustratie goed herken maar dat is juist een negatief pitje in jezelf dat groeit als je niet jezelf oppakt en ergens aan de slag gaat. Collega's, wat meer inkomen en mogelijkheden doen je vast goed. Succes!
vrijdag 10 januari 2014 om 09:10
In plaats van een gesprek te hebben met het meisje van het uitzendbureau moet je in gesprek komen met de directeur van de bedrijven waar ze dit soort vacatures hebben. Hoeveel doe jij aan netwerken? Hoevaak laat jij je CV zien aan mensen die een hoge belangrijke functie hebben binnen een bedrijf. Want als je die kunt overtuigen van jou meerwaarde......ik zou dus denken dat je met de verkeerde mensen om tafel zit. Als je al om tafel zit.....
Al eens overwogen om ZZPer te worden en ke eigen aquisitie gesprekken te doen?
Al eens overwogen om ZZPer te worden en ke eigen aquisitie gesprekken te doen?
vrijdag 10 januari 2014 om 09:24
quote:yoshe schreef op 10 januari 2014 @ 09:10:
In plaats van een gesprek te hebben met het meisje van het uitzendbureau moet je in gesprek komen met de directeur van de bedrijven waar ze dit soort vacatures hebben.
Tuurlijk, daar gaat de directeur tijd voor inplannen.
Hij weet waarschijnlijk niet eens welke vacatures er precies zijn in het bedrijf. Dit zijn dingen waar lijnmanagers mee te maken hebben, en dan gaat het nog via HRM.
In plaats van een gesprek te hebben met het meisje van het uitzendbureau moet je in gesprek komen met de directeur van de bedrijven waar ze dit soort vacatures hebben.
Tuurlijk, daar gaat de directeur tijd voor inplannen.
Hij weet waarschijnlijk niet eens welke vacatures er precies zijn in het bedrijf. Dit zijn dingen waar lijnmanagers mee te maken hebben, en dan gaat het nog via HRM.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 10 januari 2014 om 09:42
Dat ligt er maar net aan om wat voor bedrijf het gaat. Nee de directeur van Philips heeft dan weinig zin. Maar er zijn genoeg bedrijven waar de directeur precies weet wie en wat ze zoeken. Ik zit bij een netwerkclub met directeuren en eigenaren, daar vang ik ook op dat zij lastig aan personeel kunnen komen of vragen ze rond of wij nog iemand kennen die.....
Een directeur zal daar inderdaad geen tijd voor inplannen in zijn drukke werkweek, maar die mensen gaan ook naar borrels, beurzen, netwerkavonden, seminairs en staan op zaterdag langs het voetbalveld.
Het lijkt me iig een stuk nuttiger dan steeds door die mutsen van het uitzendbureau naar huis gestuurd worden.
Een directeur zal daar inderdaad geen tijd voor inplannen in zijn drukke werkweek, maar die mensen gaan ook naar borrels, beurzen, netwerkavonden, seminairs en staan op zaterdag langs het voetbalveld.
Het lijkt me iig een stuk nuttiger dan steeds door die mutsen van het uitzendbureau naar huis gestuurd worden.
vrijdag 10 januari 2014 om 10:02
Overigens ben ik ook wel bij miepjes terechtgekomen die mijn jarenlange ervaring en niveau zomaar even terzijde schoven, hadden duidelijk geen zin in hun eigen baan en ik alleen berichtjes kreeg m.b.t. zoiets als schoonmaakster, niets mis mee maar niet de vooruitgang en uitdaging die ik zocht t.a.v. de baan die ik destijds had . Dat soort mensen zijn ernstig zelf gefrustreerd. Zien allerlei banen met goed salaris voorbijkomen waar ze zelf ook geen kans op maken. En zijn zelfs blijkbaar ongeschikt voor hun huidige functie. Ik weet niet wat je daaraan kan doen maar eigenlijk hoort zo iemand niet te werken bij een uitzendbureau, die doen hun werk niet goed wat nadelig is voor de werkgevers, de uitzendbureaus en hun klanten.
vrijdag 10 januari 2014 om 10:04
Verder heeft het feit dat je in het Noorden van Nederland woont helaas niet veel te maken met het vinden van een baan als dat niet lukt. Het is jammer omdat je niet 2 uur heen en ook weer 2 uur terug uiteraard wilt reizen van de stek waar je je leven leidt of dichter bij in de buurt moet gaan wonen maar in deze tijd moet je ook solliciteren op functies in gebieden waar meer vraag is naar jouw expertise. Dat doe je niet?
vrijdag 10 januari 2014 om 10:08
Ik herken het wel.
Zorg ervoor dat jij gezien en/of gevonden wordt!
Wat je zou kunnen helpen is als je ervoor zorgt dat jouw CV uit de menigte springt.
Ik heb onlangs mijn CV 'gepimpt' en sindsdien ben ik een aantal keren uitgenodigd voor gesprekken.
Kijk eens op deze site voor voorbeelden: http://www.sollicitatielab.nl/cv-brief/ ... -december/
Daarnaast loont het de moeite om je profiel op LinkedIn zo veel mogelijk in te vullen en daar ook zeker te vermelden dat je beschikbaar bent. Kijk even in dit topic, daar heb ik al wat tips gegeven: http://forum.viva.nl/forum/Werk_Studie/ ... ges/218190
Zorg ervoor dat jij gezien en/of gevonden wordt!
Wat je zou kunnen helpen is als je ervoor zorgt dat jouw CV uit de menigte springt.
Ik heb onlangs mijn CV 'gepimpt' en sindsdien ben ik een aantal keren uitgenodigd voor gesprekken.
Kijk eens op deze site voor voorbeelden: http://www.sollicitatielab.nl/cv-brief/ ... -december/
Daarnaast loont het de moeite om je profiel op LinkedIn zo veel mogelijk in te vullen en daar ook zeker te vermelden dat je beschikbaar bent. Kijk even in dit topic, daar heb ik al wat tips gegeven: http://forum.viva.nl/forum/Werk_Studie/ ... ges/218190
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 10 januari 2014 om 14:18
quote:Paekzwart schreef op 10 januari 2014 @ 10:04:
Verder heeft het feit dat je in het Noorden van Nederland woont helaas niet veel te maken met het vinden van een baan als dat niet lukt. Het is jammer omdat je niet 2 uur heen en ook weer 2 uur terug uiteraard wilt reizen van de stek waar je je leven leidt of dichter bij in de buurt moet gaan wonen maar in deze tijd moet je ook solliciteren op functies in gebieden waar meer vraag is naar jouw expertise. Dat doe je niet?Ja, dat doe ik. Ben bepaald niet lui/onwelwillend of zo. Vorige baantje was op ongeveer 2 uur reizen (enkele reis), als het ov mee zat. De opdracht duurde een paar maanden. De werkgever verklaarde me voor gek dat ik dit er voor over had.
Verder heeft het feit dat je in het Noorden van Nederland woont helaas niet veel te maken met het vinden van een baan als dat niet lukt. Het is jammer omdat je niet 2 uur heen en ook weer 2 uur terug uiteraard wilt reizen van de stek waar je je leven leidt of dichter bij in de buurt moet gaan wonen maar in deze tijd moet je ook solliciteren op functies in gebieden waar meer vraag is naar jouw expertise. Dat doe je niet?Ja, dat doe ik. Ben bepaald niet lui/onwelwillend of zo. Vorige baantje was op ongeveer 2 uur reizen (enkele reis), als het ov mee zat. De opdracht duurde een paar maanden. De werkgever verklaarde me voor gek dat ik dit er voor over had.
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 14:22
quote:Carenza schreef op 10 januari 2014 @ 08:47:
Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied.
Ik kan me indenken dat dat je tegenstaat, zo'n meisje weet niet eens wat jouw functie inhoudt en bepaald dan in alle wijsheid dat jij er niet geschikt voor bent? Heb je al eens geprobeerd om de manager van het uitzendbureau te spreken?
Heb je er al eens over nagedacht om iets voor jezelf te beginnen? Je hebt nog bijna 40 jaar te gaan in arbeidsland dus je hebt daar nog tijd genoeg voor!!Als zzp aan de slag: ja dat klinkt leuk maar ik weet van deze mensen zelf dat velen het niet redden. Degenen die het een paar jaar vol houden vallen vaak om als ze geen reserves meer hebben of wanneer de WW of bijstand stopt en ze nog niet zelf voldoende opdrachten hebben. Ik weet uit ervaring dat velen er met een roze bril naar kijken. Het klinkt ook fantastisch. Want je hebt geen baas die je zegt wat je moet doen, je mag zelf waar dan ook opdrachten aannemen en naar eigen inzichten werken, je bent vrij, heerlijk !! Maar vergeten word dat je niet alleen je vak moet beheersen. Je moet ook opdrachten binnenslepen en onderhandelen over prijs en voorwaarden, je moet de administratie doen en uiteindelijk moet je zakelijke rekening gevuld worden ! Niet iedereen is daar voor onderlegd. Bovendien concurreren zzp’ers en mensen in loondienst allemaal om dezelfde opdrachten, vergis je niet. Die opdrachten krijg ik niet in loondienst dus waarom dan wel als zzp’er? Door mijn uur tarief sterk te verlagen? Ik dacht het dus niet. Daar werk ik dus niet aan mee.
Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie en zij na een eigen ‘quickscan’ toch regelmatig tot een andere conclusie komen en me vaak niet eens willen voorstellen voor een functie binnen notabene mijn eigen vakgebied.
Ik kan me indenken dat dat je tegenstaat, zo'n meisje weet niet eens wat jouw functie inhoudt en bepaald dan in alle wijsheid dat jij er niet geschikt voor bent? Heb je al eens geprobeerd om de manager van het uitzendbureau te spreken?
Heb je er al eens over nagedacht om iets voor jezelf te beginnen? Je hebt nog bijna 40 jaar te gaan in arbeidsland dus je hebt daar nog tijd genoeg voor!!Als zzp aan de slag: ja dat klinkt leuk maar ik weet van deze mensen zelf dat velen het niet redden. Degenen die het een paar jaar vol houden vallen vaak om als ze geen reserves meer hebben of wanneer de WW of bijstand stopt en ze nog niet zelf voldoende opdrachten hebben. Ik weet uit ervaring dat velen er met een roze bril naar kijken. Het klinkt ook fantastisch. Want je hebt geen baas die je zegt wat je moet doen, je mag zelf waar dan ook opdrachten aannemen en naar eigen inzichten werken, je bent vrij, heerlijk !! Maar vergeten word dat je niet alleen je vak moet beheersen. Je moet ook opdrachten binnenslepen en onderhandelen over prijs en voorwaarden, je moet de administratie doen en uiteindelijk moet je zakelijke rekening gevuld worden ! Niet iedereen is daar voor onderlegd. Bovendien concurreren zzp’ers en mensen in loondienst allemaal om dezelfde opdrachten, vergis je niet. Die opdrachten krijg ik niet in loondienst dus waarom dan wel als zzp’er? Door mijn uur tarief sterk te verlagen? Ik dacht het dus niet. Daar werk ik dus niet aan mee.
Life sucks, kill me !!!
vrijdag 10 januari 2014 om 14:28
Ik zie het om mij heen ook gebeuren dat mensen die al langere tijd werkloos zijn ontmoedigd raken, en ik kan mij dat heel goed voorstellen... veel afwijzingen en ook niet altijd de mogelijkheid om zo maar naar de andere kant van het land te verhuizen en al helemaal niet voor een baan die maar kortlopend is.. Ik ben zelf ook op zoek, heb nu iets voor een paar uur per week, wat heel fijn is maar na mijn afstuderen wil ik ook meer!
vrijdag 10 januari 2014 om 14:29
Even wat quotes:quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 10 januari 2014 @ 01:43:
ik heb een goed diploma
Dit ondanks goede referenties
als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Ik krijg hieruit sterk de indruk dat jij denkt dat jij geweldig bent en dat het niet aan jou ligt, maar aan anderen dat je geen werk hebt. Met die instelling leg je het probleem bij anderen neer en kan je het dus nooit meer zelf oplossen. Ik zou je daarom adviseren je visie drastisch te wijzigen en er toch echt van uit gaan dat het aan jou ligt. Maar wat zou het dan kunnen zijn? Nog even wat quotes:quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 10 januari 2014 @ 01:43:
Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie
goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten
en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Uit je OP krijg ik de indruk dat jij jezelf heel goed vindt en op anderen neerkijkt. Je laat je soms neerbuigend, cynisch en laatdunkend uit over anderen (die er overigens wel in geslaagd zijn een baan te bemachtigen!). Als je zo'n houding ook uitstraalt in je brieven en op gesprekken, snap ik dat je niet aan de bak komt. Daar heb ik zelf ook mensen op afgewezen.
Niet dat dit nu perse waar is hoor, het is niets meer dan de eerste indruk die ik heb op basis van 1 posting van jou, maar iets meer introspectie zou geen kwaad kunnen, al is het maar omdat je dan zelf tenminste weer de controle over je eigen leven in handen hebt.
ik heb een goed diploma
Dit ondanks goede referenties
als er een baan voor mij zou zijn dan had ik hem nu al gehad gezien al mijn inspanningen.
Ik krijg hieruit sterk de indruk dat jij denkt dat jij geweldig bent en dat het niet aan jou ligt, maar aan anderen dat je geen werk hebt. Met die instelling leg je het probleem bij anderen neer en kan je het dus nooit meer zelf oplossen. Ik zou je daarom adviseren je visie drastisch te wijzigen en er toch echt van uit gaan dat het aan jou ligt. Maar wat zou het dan kunnen zijn? Nog even wat quotes:quote:verdwaaldemanopvivaforum33 schreef op 10 januari 2014 @ 01:43:
Het begint me steeds meer tegen te staan om aan 21 jarig meisjes uit te leggen waarom ik wel geschikt ben voor een functie
goedbetaalde gemeente ambtenaren die zelf een werkgarantie hebben tot hun 65e levensjaar en alleen betaalt lijken te worden om uitkeringsgerechtigden de uitkering uit te pesten
en als je helemaal pech hebt mag je ook nog eens vernederende klusjes opknappen als ‘tegenprestatie’ voor je uitkering.
Uit je OP krijg ik de indruk dat jij jezelf heel goed vindt en op anderen neerkijkt. Je laat je soms neerbuigend, cynisch en laatdunkend uit over anderen (die er overigens wel in geslaagd zijn een baan te bemachtigen!). Als je zo'n houding ook uitstraalt in je brieven en op gesprekken, snap ik dat je niet aan de bak komt. Daar heb ik zelf ook mensen op afgewezen.
Niet dat dit nu perse waar is hoor, het is niets meer dan de eerste indruk die ik heb op basis van 1 posting van jou, maar iets meer introspectie zou geen kwaad kunnen, al is het maar omdat je dan zelf tenminste weer de controle over je eigen leven in handen hebt.
Spreuken 18:2