Zwanger
alle pijlers
De PrikBitches
zondag 5 januari 2014 om 14:30
Welkom op het topic van de Prikbitches. Één van de langstlopende topics op het vivaforum (inmiddels deel 15).
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
De Prikbitches zijn een groep meiden en vrouwen die schrijven over hun ervaringen in de medische molen.
Voel je welkom om mee te lezen, mee te schrijven, of je ervaring te delen. Je kunt hier je vragen stellen over de medische molen, er zijn voldoende 'prikbitches' die je een antwoord kunnen geven.
En ben of wordt je 'prikbitch'.. voel je welkom om mee te schrijven!
Laatste tabel-update 25-01-'16
Superstoere prikbitches
* Evw1984 (28 jr): Zoon begin 2011, clomid vanaf november 2011, eerste IUI november 2012, spontaan zwanger maart 2013 mk, 1e IVF miskraam met 6 weken. 1x cryo mislukt. 2e IVF januari 2014
* Dartel86: sinds 2011 bezig, partner verminderd vruchtbaar, aangewezen op ICSI. 1e poging eind 2012. Geen bevruchtingen, 2e poging begin 2013 vroege miskraam. 3e poging miskraam, nu allerlaatste poging
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 6 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH.
* Kidon (38 jr): Moeder van zoontje 5 jaar door 1e keer IUI. Zaad man erg verslechterd daarom nu ICSI. 1e Poging eind okt 2012.
* Emma08 (31 jr): Eerste ICSI poging zwanger van een tweeling, maar eindigde in een vroege miskraam. Tweede poging begin 2014 is mislukt geen bevruchte eicellen. Start derde poging juni 2014
* Rietje (30 jr): aan het proberen sinds 1 jan. 2011. In jan 2013 start met de 1e keer IUI.
* MissOR (32 jr): miskraam okt 2011 na spontane zwangerschap. 1 toegankelijke eileider, laag AMH, lage zaadcounts. 3 IVF pogingen gedaan, veel eitjes, weinig bevruchtingen. Nu pauze om hydrosalpinx met Essure te blokkeren, daarna cryo's met 4 dag 3 embryo's en 1 dag 6 embryo.
* Puck-eefje (42 jr): 13 IUI, 2x ICSI (beide mislukt), 2x mk van IUI. Volgende maand laatste poging ICSI
* Julia177: sinds eind 2009 bezig. Man verminderd vruchtbaar. 6x IUI, 2x. IVF, waarvan de laatste poging na 9 wk geeindigd in missed abortion. In februari (hopelijk) een cryo-terugplaatsing.
* Someone86 (28 jr): januari 2015 eerste ICSI, partner verminderd vruchtbaar na teelbalkanker.
* Druivensap (29 jr): mei 2014 gestopt met de pil, endometriose, zaad man niet fantastisch, door pijn endometriose sinds half juni 2015 terug aan de pil, waarschijnlijk najaar 2015 1e IVF
* theepoes: 2012: start kinderwens. 2013: Zwanger na 3x IUI. Zoon in 2014 geboren. 2015: zwanger na 2x IUI. Miskraam. 2016, opnieuw IUI.
* flipje2 (27 jr): sep 2014 gestopt met de pil, sep 2015 naar huisarts: man ernstig verminderd vruchtbaar, IUI of IVF niet mogelijk. Jan 2016 start ICSI1.
* Femke104 (34 jr): juni 2011 gestopt met de pil. April 2012 mmm, tot nu toe geen oorzaak gevonden. Na 3 IUI behandelingen aangewezen op IVF/ICSI ivm wisselende zaadkwaliteit. Dochter uit 1e ICSI poging. Januari start ICSI 2 voor een broertje/zusje
Zwangere prikbitches
* Ciccietta (35 jr): Aangewezen op ICSI. Eerste poging eind 2011 geslaagd (2 cryo's over). Bevallen van een dochter augustus 2012. Spontaan zwanger van 'n tweede kindje!
* Noe-noe (33 jr): bezig met IUI 7. Partner verminderd vruchtbaar. Miskraam na IUI 6. Zwanger!
* Kuuk (35 jr): door slechte zaadkwaliteit aangewezen op icsi. Na lange zoektocht en een aantal afwijzingen ivm hartziekte na anderhalf jaar groen licht om te beginnen. Start nov. 2012. 4x ICSI, zwanger na tp 11.
* Mirk86 (27 jr): Kinderwens Sinds maart 2013. In oktober eileiders verwijderd, daarom nu IVF. Mei 2014, zwanger van 1e IVF-ICSI
* Dolfijntje: Mei 2006 begonnen, endometriose, 6 x IUI, 1e IVF mislukt, 2e keer ICSI zwanger en bevallen met 22 weken van dochter* Daarna 8 ICSI's met 7 TP gehad. Laag AMH. Zwanger na 1x ecd.
* Pioenrooske: dochter uit 2e ICSI poging; aug 2015 spontaan zwanger van 2de kindje
Prikbitches die bevallen zijn
* Krissie: zoon
* Draaimolen: zoontje
* Marielle: dochter
* Sammy300: adoptiezoon
* Sweety: dmv IUI een dochter
* Yamuna: dmv IUI 2x een dochter
* Nicks: zoon
* Doggie75: 4x IUI. Spontaan zwanger: zoon
* Fre: 1e IVF een zoon en dochter
* Debgirl1984: PCO, een dochter
* Nicky22: dchter
* Rebels: twee dochters
* Maria 52 (Pierel): Zoon, en na 3 maal IUI en hsg spontaan een dochter
* Tornapart: dmv een cryo na IVF een zoon
* Peggysue2: dmv IVF een tweeling, zoon en dochter
* Zitah: IUI, een zoon
* Sophy: na 3 keer ICSI in eigen cyclus een dochter
* Bengal: na start fertiliteitstraject spontaan een dochter.
* Allis: IUI nr.2 een miskraam, daarna een dochter
* Watson: 2 x IUI, daarna via ICSI een dochter
* Lynn80: 8x IUI, daarna IVF een dochter
* Fleur: 3 x IVF/ICSI,geen succes, daarna spontaan zwanger
* Naski: 40 jaar. Laatste ronde IUI zwanger
* Aaatje: 3e IVF in eigen cyclus een dochter
* Mousie: 5 poging ICSI eigen cycluseen zoon, daarna spontaan een tweede kindje
* Carpe Diem: ICSI een dochter, na een cryo-tp een tweede kindje
* Jusa: na 6x IUI en 1x IVF een dochter, IVF 2 eent tweeling, zoon en dochter
* Kaetje: 33 jaar. 8 keer IUI met hormonen. Zoon na ICSI, tweede zoon spontan
* Floortje: Clomid, 4x IUI, spontaan zwanger, meisje
* Blogbabe: na 4e IUI dochter
* Taartje: 1e poging IVF miskraam, tweede IVF zoon
* Abc: 1e ICSI overstimulatie, tweede cryo dochter
* Sherto: 1e ICSI zoon
* Ramiaatje: zwanger door IUI
* Karan: door NL arts naar Gent ivm een TESE operatie, maar die vonden ze daar niet nodig. Zoon na 1e ICSI, tweede cryo-tp
* Giraffje : zwanger van 3e IUI zwanger
* Muisz: na vijf IVF-pogingen met 9 terugplaatsingen een zoon en dochter
* Ciccietta: 1e ICSI dochter
* Maris: 1e IVF kindje
* ks04: 3 IUI pogingen, spontaan zwanger voor start IVF
* Haiti: 1e ICSI zoon, tweede ICSI dochter
* Ginger: na 4x IUI spontaan zwanger
* Ikke_1984: dmv IUI zoon
* Pop77: 4x IUI, 1x IVF, 1e ICSI zoon en dochter
* Dotjemol: 3e ICSI kindje
* Jennecke: 8 x iui 2 x miskraam. 1e IVF een kindje
* EDC1975: 6 x IUI mislukt, 2e IVF een dochter
* Sawasdee: Vriendlief heeft een TESE operatie ondergaan. Dochter uit de 1e ICSI.
* Choco: 6 x IUI, 1x ICSI (0 bevruchtingen). Manlief slecht zaad en bij mij denken ze aan endometriose (nog geen kijkoperatie gehad). Na een secondopinion tweede ICSI en zwanger!
* Linde77: Na 5 mislukte IUI's en IVF een zoon!
* Yezka: Na heel veel behandelingen in december '15 bevallen van een zoon!
En dit zijn de allerstoerste prikbitches: Uitbehandeld, samen verder. Noodgedwongen zijn zij de allerstoerste meisjes:
* Merel29: Gestopt met de pil in april 2004. Na 6 keer iui, 2 keer ivf (waarvan 1 zonder bevruchting), 2 keer icsi en 2 keer een cryo terugplaatsing uitbehandeld. September 2010 een vroege miskraam na de laatste cryo terugplaatsing.
* MagiC: 39 jaar, actief sinds 2008, 5 x IUI, mei 2011 start met IVF. Zwanger na eerste poging, miskraam met 9 weken. IVF 2 geen bevruchtingen. IVF 3 geen resultaat. FSH test; start overgang positief. Augustus 2012 start IVF 4, laatste 'erop of eronder' poging is helaas niet gelukt.
* (Deze rij is veel en veel langer dan alleen Magic en Merel. Een voor de allerstoerste meisjes.)
Mochten er meiden zijn die graag aan de tabel toegevoegd willen worden, stuur dan even een privé bericht naar PrikBitch!
Oude topics: Het begin, deel 2, deel 3, deel 4, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, deel 13, deel 14.
woensdag 14 mei 2014 om 12:48
MissTinkerbell ik duim ook voor je dat je zwanger bent, hopelijk heb je snel duidelijkheid!
Mirk het gaan geloven dat je zwanger bent kan nog lang duren. Ik ben nu 35 weken en heb een flinke toeter met kleintje die goed beweegt maar toch blijft het onwerkelijk/ongelofelijk. Na elke echo heb ik wel zo een gedachte van: het kan een filmpje van een andere vrouw zijn, zit dat kindje écht in mijn buik?
Staat de eerste echo al gepland?
Yezka hoe is het met jouw traject?
Kuuk hoe is het met jou en jullie meisje? Weet je al of je hart weer aan het herstellen is?
Mirk het gaan geloven dat je zwanger bent kan nog lang duren. Ik ben nu 35 weken en heb een flinke toeter met kleintje die goed beweegt maar toch blijft het onwerkelijk/ongelofelijk. Na elke echo heb ik wel zo een gedachte van: het kan een filmpje van een andere vrouw zijn, zit dat kindje écht in mijn buik?
Staat de eerste echo al gepland?
Yezka hoe is het met jouw traject?
Kuuk hoe is het met jou en jullie meisje? Weet je al of je hart weer aan het herstellen is?
woensdag 14 mei 2014 om 18:14
Ik ben even rustig hier, maar lees wel regelmatig hoe het gaat hoor!
Tinkerbel, wat ontzettend spannend!! Ik duim voor je!
Ik zou vandaag na de curettage voor de tweede keer ongesteld moeten zijn, maar niks nog. Voorheen had ik keurig een cyclus van 28 dagen.
Ben echt weer aan het wachten, ik mag eindelijk beginnen als ik ongesteld word!
Tinkerbel, wat ontzettend spannend!! Ik duim voor je!
Ik zou vandaag na de curettage voor de tweede keer ongesteld moeten zijn, maar niks nog. Voorheen had ik keurig een cyclus van 28 dagen.
Ben echt weer aan het wachten, ik mag eindelijk beginnen als ik ongesteld word!
verdwaald op het nieuwe forum
woensdag 14 mei 2014 om 23:08
Hoi Bitches.... Ik moet nu echt eens even beginnen met het feliciteren van alle zwangeren van de afgelopen week(-en?)! Ik schaam me dood dat ik daar zo lang mee heb gewacht. En niet omdat ik niet blij voor jullie ben, maar omdat ik steeds een beetje achter loop en dan het gevoel heb dat ik ook op andere dingen moet reageren.... Stom.
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!
woensdag 14 mei 2014 om 23:35
Hi Yezka,
Dankjewel!
Kan me goed voorstellen dat je je zo voelt hoor!
Ik ben uiteindelijk 'maar' 1,5 jaar bezig geweest met ziekenhuisbezoeken, maar had dat gevoel soms ook. In die periode zijn er regelmatig vriendinnen, familie, collega's zwanger geworden waarbij het in 1 keer raak was of zelfs niet gepland/gewenst.
Er lang op moeten wachten is niet eens het ergste, maar de onzekerheid of het ooit wel lukt en al dat ziekenhuisgedoe voor niks is geweest is verschrikkelijk.
En toch kan het ineens een keer wel lukken. Hoop dat dat voor jou ook heel snel gebeurt.
Dankjewel!
Kan me goed voorstellen dat je je zo voelt hoor!
Ik ben uiteindelijk 'maar' 1,5 jaar bezig geweest met ziekenhuisbezoeken, maar had dat gevoel soms ook. In die periode zijn er regelmatig vriendinnen, familie, collega's zwanger geworden waarbij het in 1 keer raak was of zelfs niet gepland/gewenst.
Er lang op moeten wachten is niet eens het ergste, maar de onzekerheid of het ooit wel lukt en al dat ziekenhuisgedoe voor niks is geweest is verschrikkelijk.
En toch kan het ineens een keer wel lukken. Hoop dat dat voor jou ook heel snel gebeurt.
donderdag 15 mei 2014 om 01:48
Hallo lieve meiden,
Ik kom net binnen vallen.. Ik ben 24 en mijn vriend is 35. Hij heeft al een zoontje uit een eerdere relatie. In december 2012 ben ik gestopt met de pil.. In juni 2013 nog steeds geen menstruatie en dus naar het ziekenhuis gegaan. Hier werd PCOS geconstateerd. Mocht toen helaas nog niet met behandeling beginnen ivm overgewicht. Ondertussen ben ik 15kilo afgevallen en mogen wij beginnen met behandeling! Ik heb eerst Provera geslikt om een menstruatie op te wekken en heb vorige week 5 dagen Clomid 50mg geslikt. Vandaag even contact gehad met de arts aangezien ik een raar en vervelend gevoel in mijn buik heb wat ik helemaal niet kan plaatsen. Vrijdag moet ik weer naar het ziekenhuis om te kijken hoe het er voor staat.. Spannenddddd!
Ik kom net binnen vallen.. Ik ben 24 en mijn vriend is 35. Hij heeft al een zoontje uit een eerdere relatie. In december 2012 ben ik gestopt met de pil.. In juni 2013 nog steeds geen menstruatie en dus naar het ziekenhuis gegaan. Hier werd PCOS geconstateerd. Mocht toen helaas nog niet met behandeling beginnen ivm overgewicht. Ondertussen ben ik 15kilo afgevallen en mogen wij beginnen met behandeling! Ik heb eerst Provera geslikt om een menstruatie op te wekken en heb vorige week 5 dagen Clomid 50mg geslikt. Vandaag even contact gehad met de arts aangezien ik een raar en vervelend gevoel in mijn buik heb wat ik helemaal niet kan plaatsen. Vrijdag moet ik weer naar het ziekenhuis om te kijken hoe het er voor staat.. Spannenddddd!
4-11 positief getest <3
donderdag 15 mei 2014 om 05:15
@ Le: Welkom hier! Ik hoop dat je veel steun zal vinden! Spannende tijd he?
@ Yezka: Wat moet dit zwaar voor jou zijn... Zolang al aan het ploeteren zonder resultaat terwijl de baby's van anderen je om de oren vliegen. Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik voel je pijn bij het lezen van je bericht. Ik zou willen dat ik kon toveren, dan zou ik je zwanger toveren. Wat voor impact moet dit proces al jaren op je leven hebben? En je doet het ook nog helemaal alleen... Ik hoop dat de zon voor je gaat schijnen. Dat je alsnog moeder wordt of dat je een manier zal vinden om je erbij neer te leggen dat het er niet meer in zit en dat je weer kan gaan leven. Zonder geregisseerd te worden door inwendige echo's, hormooninjecties en inseminaties. Ik gun je zo ontzettend graag het moederschap, maar bovenal gun ik je een gelukkig leven. Het leven is al zo kort, probeer er toch elke dag van te genieten...
Na deze reactie durf ik het bijna niet te schrijven, maar ik ben nog steeds niet ongesteld. Wel weer ontzettend vroeg wakker en ik moet wel naar het toilet en dan ga ik testen, maar ik durf niet... Ik stel het nog even een uurtje uit... Stom he?
@ Yezka: Wat moet dit zwaar voor jou zijn... Zolang al aan het ploeteren zonder resultaat terwijl de baby's van anderen je om de oren vliegen. Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik voel je pijn bij het lezen van je bericht. Ik zou willen dat ik kon toveren, dan zou ik je zwanger toveren. Wat voor impact moet dit proces al jaren op je leven hebben? En je doet het ook nog helemaal alleen... Ik hoop dat de zon voor je gaat schijnen. Dat je alsnog moeder wordt of dat je een manier zal vinden om je erbij neer te leggen dat het er niet meer in zit en dat je weer kan gaan leven. Zonder geregisseerd te worden door inwendige echo's, hormooninjecties en inseminaties. Ik gun je zo ontzettend graag het moederschap, maar bovenal gun ik je een gelukkig leven. Het leven is al zo kort, probeer er toch elke dag van te genieten...
Na deze reactie durf ik het bijna niet te schrijven, maar ik ben nog steeds niet ongesteld. Wel weer ontzettend vroeg wakker en ik moet wel naar het toilet en dan ga ik testen, maar ik durf niet... Ik stel het nog even een uurtje uit... Stom he?
donderdag 15 mei 2014 om 05:22
donderdag 15 mei 2014 om 08:19
quote:Yezka schreef op woensdag 14 mei 2014 23:08 Hoi Bitches.... Ik moet nu echt eens even beginnen met het feliciteren van alle zwangeren van de afgelopen week(-en?)! Ik schaam me dood dat ik daar zo lang mee heb gewacht. En niet omdat ik niet blij voor jullie ben, maar omdat ik steeds een beetje achter loop en dan het gevoel heb dat ik ook op andere dingen moet reageren.... Stom.
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!
Lieve Yezka,
Er is geen woord dat ik net van je heb gelezen dat ik niet begrijp! En het is ook gewoon fucking niet eerlijk en daar mag je best heel boos over zijn! Om eerlijk te zijn verbaast het me dat je niet veel eerder heel heel erg boos bent geworden. Maar je zult wellicht het gevoel hebben dat je niet om kunt vallen want je moet door wegens geen partner om je op te vangen en een deadline. Ik herken wat je zegt over de vrouwen die nog hoop hebben. Trots ben ik er niet op maar wat heb ik in gedachten veel vrouwen, (veelal ook nog 10 jaar jonger dus nog alle tijd) in de wachtkamer van het ziekenhuis willen slaan als ze opgewonden zaten te praten over het mogelijk positieve resultaat. De partner wijzend op een leuk geboortekaartje aan de muur. De naïviteit van denken dat jij er één van gaat zijn, van die 50% die weliswaar met wat hulp maar wel zwanger wordt. Nog aan het begin van het traject, tig pogingen nog te goed! Ik begrijp je zó goed lieverd! Doe net als ik, als je het op kunt brengen laat je je hier zien. Zo niet dan niet. Het kan, het mag. Het gaat in jouw leven nu even om jou. En dat mag.
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!
Lieve Yezka,
Er is geen woord dat ik net van je heb gelezen dat ik niet begrijp! En het is ook gewoon fucking niet eerlijk en daar mag je best heel boos over zijn! Om eerlijk te zijn verbaast het me dat je niet veel eerder heel heel erg boos bent geworden. Maar je zult wellicht het gevoel hebben dat je niet om kunt vallen want je moet door wegens geen partner om je op te vangen en een deadline. Ik herken wat je zegt over de vrouwen die nog hoop hebben. Trots ben ik er niet op maar wat heb ik in gedachten veel vrouwen, (veelal ook nog 10 jaar jonger dus nog alle tijd) in de wachtkamer van het ziekenhuis willen slaan als ze opgewonden zaten te praten over het mogelijk positieve resultaat. De partner wijzend op een leuk geboortekaartje aan de muur. De naïviteit van denken dat jij er één van gaat zijn, van die 50% die weliswaar met wat hulp maar wel zwanger wordt. Nog aan het begin van het traject, tig pogingen nog te goed! Ik begrijp je zó goed lieverd! Doe net als ik, als je het op kunt brengen laat je je hier zien. Zo niet dan niet. Het kan, het mag. Het gaat in jouw leven nu even om jou. En dat mag.
donderdag 15 mei 2014 om 08:26
"Hoi Bitches.... Ik moet nu echt eens even beginnen met het feliciteren van alle zwangeren van de afgelopen week(-en?)! Ik schaam me dood dat ik daar zo lang mee heb gewacht. En niet omdat ik niet blij voor jullie ben, maar omdat ik steeds een beetje achter loop en dan het gevoel heb dat ik ook op andere dingen moet reageren.... Stom.
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!"
Lieve Yezka,
Er is geen woord dat ik net van je heb gelezen dat ik niet begrijp! En het is ook gewoon fucking niet eerlijk en daar mag je best heel boos over zijn! Om eerlijk te zijn verbaast het me dat je niet veel eerder heel heel erg boos bent geworden. Maar je zult wellicht het gevoel hebben dat je niet om kunt vallen want je moet door wegens geen partner om je op te vangen en een deadline. Ik herken wat je zegt over de vrouwen die nog hoop hebben. Trots ben ik er niet op maar wat heb ik in gedachten veel vrouwen, (veelal ook nog 10 jaar jonger dus nog alle tijd) in de wachtkamer van het ziekenhuis willen slaan als ze opgewonden zaten te praten over het mogelijk positieve resultaat. De partner wijzend op een leuk geboortekaartje aan de muur. De naïviteit van denken dat jij er één van gaat zijn, van die 50% die weliswaar met wat hulp maar wel zwanger wordt. Nog aan het begin van het traject, tig pogingen nog te goed! Ik begrijp je zó goed lieverd! Doe net als ik, als je het op kunt brengen laat je je hier zien. Zo niet dan niet. Het kan, het mag. Het gaat in jouw leven nu even om jou. En dat mag.
Dus:
Mirk en Pixeltje, het is gelukt! Wat onwijs fijn voor jullie zeg! Gefeliciteerd!
En Jemie en Picolientje zelfs spontaan zwanger! Wat een topprestatie! Wat moet dat een fantastisch gevoel zijn zeg....
Ik duim voor jullie allemaal dat jullie op de uitgerekende datum een prachtig en huilend kindje in jullie armen zullen houden.
Maar ik merk dus zelf dat ik het steeds moeilijker vind om mee te lezen en te schrijven. Enerzijds omdat jullie berichten me gewoon raken. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en ik begrijp jullie blijdschap, verdriet en teleurstelling. Dus ik zit gewoon vaak te janken als ik hier aan het bijlezen ben.
Anderzijds ook omdat ik nu al zo lang mee schrijf op Viva. Ruim 2,5 jaar geleden begonnen bij de Uppies, twee jaar geleden een tijd mee geschreven bij 'Er weer voor gaan na een miskraam' en nu al weer meer dan een jaar hier. En 'overal' wordt 'iedereen' zwanger behalve ik. En ik weet rationeel dat het niet eerlijk is om dit te denken, omdat ik ook weet dat er bij de Uppies en hier ook vrouwen zijn die het hebben moeten opgeven (Madre, ik denk veel aan je!). Maar toch voelt het zo. Vrouwen die de eerste keer tegelijk met mij zwanger waren, houden ondertussen de tweede in hun armen. Vrouwen die nog niet zwanger waren toen ik hier begon met schrijven, praten ondertussen over de volgende.... En ik ploeter maar door. Kan nooit eens komen met goed nieuws. Ik merk dat ik zelfs een beetje jaloers ben op vrouwen die nog hoopvol zijn dat hun eerste IUI of eerste terugplaatsing raak zal zijn. Die zelfs te vroeg durven te testen omdat ze denken dat het positief kan zijn. Ik zou willen dat ik er nog zo hoopvol in zou kunnen staan.
En ik begrijp heus heel goed dat dit de meeste van jullie heel stom in de oren zal klinken. En ik heb ook echt veel aan de steun die ik hier ontvang (anders was ik wel gestopt met schrijven). Maar ik merk dat ik me gewoon steeds eenzamer voel. Ik onderga de behandelingen, zodat ik zeker weet dat ik gedaan heb wat ik kon als het niet lukt. Maar ik ben zo bang dat het er voor mij niet inzit. Zelfs mijn tweede miskraam is alweer bijna een jaar geleden.
Ondertussen heb ik afgelopen maandag weer een IUI gehad. Met hormonen. Vorige week waren er 4 follikels te zien, maar gelukkig konden we de hormonen bijstellen en zijn er maar twee doorgegroeid. Nu dus weer afwachten en ff bijkomen van alle ritten naar het ziekenhuis. (5x in 10 dagen). Als het meezit, mag ik gelijk de volgende cyclus door met IVF, als deze poging weer is mislukt. En dan ben ik 'klaar' bij het EMC. (Voor wie denkt dat je altijd terug kan naar IUI na IVF, het EMC doet dat dus niet!).
Voor volgende week heb ik een afspraak staan bij St Geertgen voor een second opinion. Ik hoop dat ze daar nog mogelijkheden voor me zien.
En nogmaals: ik ben echt heel oprecht blij voor iedereen die zwanger is! Ik gun het niemand dat het niet zou lukken. Jullie worden vast allemaal fantastische moeders!"
Lieve Yezka,
Er is geen woord dat ik net van je heb gelezen dat ik niet begrijp! En het is ook gewoon fucking niet eerlijk en daar mag je best heel boos over zijn! Om eerlijk te zijn verbaast het me dat je niet veel eerder heel heel erg boos bent geworden. Maar je zult wellicht het gevoel hebben dat je niet om kunt vallen want je moet door wegens geen partner om je op te vangen en een deadline. Ik herken wat je zegt over de vrouwen die nog hoop hebben. Trots ben ik er niet op maar wat heb ik in gedachten veel vrouwen, (veelal ook nog 10 jaar jonger dus nog alle tijd) in de wachtkamer van het ziekenhuis willen slaan als ze opgewonden zaten te praten over het mogelijk positieve resultaat. De partner wijzend op een leuk geboortekaartje aan de muur. De naïviteit van denken dat jij er één van gaat zijn, van die 50% die weliswaar met wat hulp maar wel zwanger wordt. Nog aan het begin van het traject, tig pogingen nog te goed! Ik begrijp je zó goed lieverd! Doe net als ik, als je het op kunt brengen laat je je hier zien. Zo niet dan niet. Het kan, het mag. Het gaat in jouw leven nu even om jou. En dat mag.
donderdag 15 mei 2014 om 09:35
Hoi lady's...
Ik ben (for short) DQ en zou graag bij jullie topic aanschuiven. Na ruim 1,5 jaar zelf aanklooien inmiddels sinds 2 maanden bij de gyn. Deze week gehoord dat het op de natuurlijk wss nooit zal gaan lukken om zwanger te worden.
Maar iui is alleen een optie als blijkt dat mijn man géén drager is van een translocatie op 2 chromosomen. Zijn moeder is dat namelijk en hij heeft daardoor zelf 50% kans op dragerschap (dit weten we bij toeval sinds een maand).
De gevolgen van deze translocatie zijn zo ernstig dat áls hij drager is... Dan is icsi onze eigenlijk de enige optie om ooit een gezond kindje te krijgen.
De gyn doet nogal lang over het maken van de verwijsbrief voor het erfelijkheidsonderzoek... Maar wss hebben we over een week of 4 à 5 duidelijkheid over: is iui een optie óf is icsi onze enige kans...
Ik vind t allemaal vrij heftig en was ook niet echt voorbereid op zo snel richting een soort van laatste-en-enige-kans-scenerio aan te vliegen...
Ik hoop hier wat steun en hoop te vinden. Ik lees behoorlijk mee, maar heb vaak wat minder tijd om te schrijven... Maar ik vind het een fijn idee als jullie weten dat ik er ben en besta met mijn zorgen die misschien ook een beetje lijken op die van jullie.... Het gevoel niet alleen te staan in deze ellende is al heel wat waard.
Lieve groet,
DQ
Ik ben (for short) DQ en zou graag bij jullie topic aanschuiven. Na ruim 1,5 jaar zelf aanklooien inmiddels sinds 2 maanden bij de gyn. Deze week gehoord dat het op de natuurlijk wss nooit zal gaan lukken om zwanger te worden.
Maar iui is alleen een optie als blijkt dat mijn man géén drager is van een translocatie op 2 chromosomen. Zijn moeder is dat namelijk en hij heeft daardoor zelf 50% kans op dragerschap (dit weten we bij toeval sinds een maand).
De gevolgen van deze translocatie zijn zo ernstig dat áls hij drager is... Dan is icsi onze eigenlijk de enige optie om ooit een gezond kindje te krijgen.
De gyn doet nogal lang over het maken van de verwijsbrief voor het erfelijkheidsonderzoek... Maar wss hebben we over een week of 4 à 5 duidelijkheid over: is iui een optie óf is icsi onze enige kans...
Ik vind t allemaal vrij heftig en was ook niet echt voorbereid op zo snel richting een soort van laatste-en-enige-kans-scenerio aan te vliegen...
Ik hoop hier wat steun en hoop te vinden. Ik lees behoorlijk mee, maar heb vaak wat minder tijd om te schrijven... Maar ik vind het een fijn idee als jullie weten dat ik er ben en besta met mijn zorgen die misschien ook een beetje lijken op die van jullie.... Het gevoel niet alleen te staan in deze ellende is al heel wat waard.
Lieve groet,
DQ
donderdag 15 mei 2014 om 09:58
@DQ welkom hier!
@Misstinkerbel oh nee! Ik had zo'n goede hoop voor je! Nog geen bloed enzo. Op hoeveel DPO zit je nu? Is er nog hoop dat je later positief test?
@Yezka en Madre ik snap jullie gevoel ook heel goed. Ik heb dat met gezonde kindjes waar alles vanzelf gaat. Aan de ene kant ben ik zo blij voor al die vrouwen die zwanger worden en gezonde kindjes krijgen maar aan de andere kant soms zo jaloers! Zelfs op de mama's die net als ik een kindje hebben met veel medische problemen en daarna een gezond kindje krijgen. Zo totaal niet fair ook die gevoelens! Ik schaam me er best wel voor...
Ik ben vandaag weer begonnen met prikken en iets in dosering omhoog van 75 naar 87,5 Gonal F. Zou ik dit kunnen merken dat ik meer klachten krijg? Omdat ik vorige 2 keren maar 1 follikel had hopen we er nu 2 te laten groeien.
Gisteren contact gehad met het VUMC voor IVF en dat was erg teleurstellend. Ten eerste willen ze alles pas in gang gaan zetten als de laatste IUI is afgerond en de dame aan de telefoon zei dat ze dan weer allerlei onderzoeken gaan doen zoals sperma onderzoek en hormoon onderzoek en natuurlijk de intake gesprekken en dat het 3 maanden duurt voordat je dan kunt gaan starten met de IVF. Dat zou dan voor ons pas op z'n vroegst half september zijn. En geen idee wanneer je dan je eerste terugplaatsing zou kunnen hebben. Weet iemand dat?
Ten tweede vertelde ze me dat ze me behandelen tot en met mijn 40e. Aangezien ik over 3 weken 40 word begint de tijd dus te dringen en vraag ik me af of we dan nog genoeg tijd hebben. In mijn ziekenhuis zeiden ze t/m 42 maar daar doen ze dus alleen IUI. Ze zei wel dat als zou blijken bij de eerste IVF dat de kwaliteit van m'n eicellen heel goed nog zou zijn er over te praten viel. Nou ja wordt toch afwachten.
@Misstinkerbel oh nee! Ik had zo'n goede hoop voor je! Nog geen bloed enzo. Op hoeveel DPO zit je nu? Is er nog hoop dat je later positief test?
@Yezka en Madre ik snap jullie gevoel ook heel goed. Ik heb dat met gezonde kindjes waar alles vanzelf gaat. Aan de ene kant ben ik zo blij voor al die vrouwen die zwanger worden en gezonde kindjes krijgen maar aan de andere kant soms zo jaloers! Zelfs op de mama's die net als ik een kindje hebben met veel medische problemen en daarna een gezond kindje krijgen. Zo totaal niet fair ook die gevoelens! Ik schaam me er best wel voor...
Ik ben vandaag weer begonnen met prikken en iets in dosering omhoog van 75 naar 87,5 Gonal F. Zou ik dit kunnen merken dat ik meer klachten krijg? Omdat ik vorige 2 keren maar 1 follikel had hopen we er nu 2 te laten groeien.
Gisteren contact gehad met het VUMC voor IVF en dat was erg teleurstellend. Ten eerste willen ze alles pas in gang gaan zetten als de laatste IUI is afgerond en de dame aan de telefoon zei dat ze dan weer allerlei onderzoeken gaan doen zoals sperma onderzoek en hormoon onderzoek en natuurlijk de intake gesprekken en dat het 3 maanden duurt voordat je dan kunt gaan starten met de IVF. Dat zou dan voor ons pas op z'n vroegst half september zijn. En geen idee wanneer je dan je eerste terugplaatsing zou kunnen hebben. Weet iemand dat?
Ten tweede vertelde ze me dat ze me behandelen tot en met mijn 40e. Aangezien ik over 3 weken 40 word begint de tijd dus te dringen en vraag ik me af of we dan nog genoeg tijd hebben. In mijn ziekenhuis zeiden ze t/m 42 maar daar doen ze dus alleen IUI. Ze zei wel dat als zou blijken bij de eerste IVF dat de kwaliteit van m'n eicellen heel goed nog zou zijn er over te praten viel. Nou ja wordt toch afwachten.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
donderdag 15 mei 2014 om 10:19
@ Boannan: Jeetje, t/m je 40ste? Bij mijn ziekenhuis is het 42ste. Maar dat is geen garantie, mij willen ze niet meer behandelen, omdat mijn eitjes van slechte kwaliteit zijn. Ik ben 40. Toen ik overstapte van IUI naar IVF kon ik meteen door. Ik heb niet eens een folder meegekregen, haha. Alleen een infogesprek met een assistent en ik kon beginnen bij mijn eerste cyclusdag. Maar de protocollen zijn over anders.
Of er nog hoop is voor mij in deze ronde? Dat lijkt me niet. Na zoveel negatieve testen en ik zit al op cyclusdag 30 vandaag. Nog niet ongesteld, maar dat zal vast elk moment gaan gebeuren. Ik heb ook weer lichte kramp. Ik wil ook geen hoop meer hebben, dat geeft me teveel spanning.
De komende 2 eisprongen ben ik toevallig beide keren een week op vakantie. Toeval bestaat niet. Dus 2 maanden rust.
Of er nog hoop is voor mij in deze ronde? Dat lijkt me niet. Na zoveel negatieve testen en ik zit al op cyclusdag 30 vandaag. Nog niet ongesteld, maar dat zal vast elk moment gaan gebeuren. Ik heb ook weer lichte kramp. Ik wil ook geen hoop meer hebben, dat geeft me teveel spanning.
De komende 2 eisprongen ben ik toevallig beide keren een week op vakantie. Toeval bestaat niet. Dus 2 maanden rust.
donderdag 15 mei 2014 om 11:27
Even voor iedereen. Ik denk dat velen hier soms schrijven met gemengde gevoelens. Nu ik zwanger ben heb ik meer moeite om hier te schrijven. Ik wil niemand kwetsen, maar wel hoop geven.
yezka en madre. Ik hoop dat jullie dromen ooit uitkomen. Ook al heb je er geen vertrouwen in. Jullie gaan toch door en zijn heel sterk! Ik blijf voor jullie duimen en wensen. Voor iedereen hier op het forum. Bij anderen en toevallig ook bij mij ging IVF makkelijk en snel. Maar vergeet niet dat je de achtergrond van niet Iedereen kent. Ik heb vóór 2014 een paar jaar verschrikkelijke dingen meegemaakt. Dit bedoel ik niet om te zeuren! Alleen heeft een ander het misschien heel rot ook met andere dingen. Misschien helpt dit idee. Jullie pijn mag er ook absoluut zijn. En ik wil hiermee niemand kwetsen.
yezka en madre. Ik hoop dat jullie dromen ooit uitkomen. Ook al heb je er geen vertrouwen in. Jullie gaan toch door en zijn heel sterk! Ik blijf voor jullie duimen en wensen. Voor iedereen hier op het forum. Bij anderen en toevallig ook bij mij ging IVF makkelijk en snel. Maar vergeet niet dat je de achtergrond van niet Iedereen kent. Ik heb vóór 2014 een paar jaar verschrikkelijke dingen meegemaakt. Dit bedoel ik niet om te zeuren! Alleen heeft een ander het misschien heel rot ook met andere dingen. Misschien helpt dit idee. Jullie pijn mag er ook absoluut zijn. En ik wil hiermee niemand kwetsen.
