Psyche
alle pijlers
Hoe troost jij jezelf?
maandag 26 mei 2014 om 11:12
Ik deed het dus jarenlang met zoet en vet eten. Ik wil dat niet meer en ben wanhopig op zoek naar andere manieren om de momenten dat ik me moe, verdrietig of overprikkeld voel door te komen.
Uiteraard wil ik niet de ene verslaving inruilen voor de andere. Daarom ben ik benieuwd hoe anderen zichzelf troosten. Wat helpt jou om een rotgevoel kwijt te raken?
Uiteraard wil ik niet de ene verslaving inruilen voor de andere. Daarom ben ik benieuwd hoe anderen zichzelf troosten. Wat helpt jou om een rotgevoel kwijt te raken?
On ne voit bien qu'avec le coeur.
maandag 26 mei 2014 om 19:18
quote:jolicoeur schreef op 26 mei 2014 @ 19:07:
[...]
Ik denk dat als ik niet was gevlucht in eten. Ik was ingestort. Ik wilde dat niet want niemand zou daar op dat moment iets aan hebben. Maar dat is dus wel heel streng voor jezelf, want je luistert dus niet naar waar je eigenlijk behoefte aan hebt. Zoals je leest, wil ik dat graag veranderen.
Ik denk juist dat je wél hebt geluisterd en gehandeld naar wat jij op dat moment het belangrijkste vond, namelijk zoveel mogelijk 'rust in de tent' en een stabiele basis voor man, kids en jouzelf. Die gezamenlijke behoefte was op dat moment groter dan jouw individuele.
Nu ben jij weer aan de beurt en het mooie van je vorige keuze is, is dat je nu weer een keuze hebt. En dat je weet dat je sterk genoeg bent om die keuze te maken.
[...]
Ik denk dat als ik niet was gevlucht in eten. Ik was ingestort. Ik wilde dat niet want niemand zou daar op dat moment iets aan hebben. Maar dat is dus wel heel streng voor jezelf, want je luistert dus niet naar waar je eigenlijk behoefte aan hebt. Zoals je leest, wil ik dat graag veranderen.
Ik denk juist dat je wél hebt geluisterd en gehandeld naar wat jij op dat moment het belangrijkste vond, namelijk zoveel mogelijk 'rust in de tent' en een stabiele basis voor man, kids en jouzelf. Die gezamenlijke behoefte was op dat moment groter dan jouw individuele.
Nu ben jij weer aan de beurt en het mooie van je vorige keuze is, is dat je nu weer een keuze hebt. En dat je weet dat je sterk genoeg bent om die keuze te maken.
maandag 26 mei 2014 om 19:19
Wat een interessant topic! Ik doe veel inspiratie op om mezelf te troosten, wat ik erg moeilijk vind. Ik probeer het wel, maar hoor iets in mezelf toch vaak roepen: 'stel je niet aan! Ga gewoon iets nuttigs doen, mens, dat gesip heeft geen enkele zin! Hou er gewoon mee OP!'
Dat is ook streng zijn voor jezelf: je eigen verdriet of frustratie veroordelen. Of ik daar nu iets vets en zoets bij naar binnen prop of grote glazen wijn drink of tien kilometer ga hardlopen...
Fitchick, het is geen wedstrijd hoor. En als het dat wél is: gefeliciteerd! Je hebt gewonnen... Jij bent het strengste en gaat het meest adequaat om met je negatieve emoties. Misschien kun je dan nu je strategie met ons delen, zodat wij kunnen proberen of die ook voor ons werkt.
Dat is ook streng zijn voor jezelf: je eigen verdriet of frustratie veroordelen. Of ik daar nu iets vets en zoets bij naar binnen prop of grote glazen wijn drink of tien kilometer ga hardlopen...
Fitchick, het is geen wedstrijd hoor. En als het dat wél is: gefeliciteerd! Je hebt gewonnen... Jij bent het strengste en gaat het meest adequaat om met je negatieve emoties. Misschien kun je dan nu je strategie met ons delen, zodat wij kunnen proberen of die ook voor ons werkt.
maandag 26 mei 2014 om 19:34
quote:arwen72 schreef op 26 mei 2014 @ 19:19:
Wat een interessant topic! Ik doe veel inspiratie op om mezelf te troosten, wat ik erg moeilijk vind. Ik probeer het wel, maar hoor iets in mezelf toch vaak roepen: 'stel je niet aan! Ga gewoon iets nuttigs doen, mens, dat gesip heeft geen enkele zin! Hou er gewoon mee OP!'
Dat is ook streng zijn voor jezelf: je eigen verdriet of frustratie veroordelen. Of ik daar nu iets vets en zoets bij naar binnen prop of grote glazen wijn drink of tien kilometer ga hardlopen...
Fitchick, het is geen wedstrijd hoor. En als het dat wél is: gefeliciteerd! Je hebt gewonnen... Jij bent het strengste en gaat het meest adequaat om met je negatieve emoties. Misschien kun je dan nu je strategie met ons delen, zodat wij kunnen proberen of die ook voor ons werkt.
Wat een interessant topic! Ik doe veel inspiratie op om mezelf te troosten, wat ik erg moeilijk vind. Ik probeer het wel, maar hoor iets in mezelf toch vaak roepen: 'stel je niet aan! Ga gewoon iets nuttigs doen, mens, dat gesip heeft geen enkele zin! Hou er gewoon mee OP!'
Dat is ook streng zijn voor jezelf: je eigen verdriet of frustratie veroordelen. Of ik daar nu iets vets en zoets bij naar binnen prop of grote glazen wijn drink of tien kilometer ga hardlopen...
Fitchick, het is geen wedstrijd hoor. En als het dat wél is: gefeliciteerd! Je hebt gewonnen... Jij bent het strengste en gaat het meest adequaat om met je negatieve emoties. Misschien kun je dan nu je strategie met ons delen, zodat wij kunnen proberen of die ook voor ons werkt.
maandag 26 mei 2014 om 20:04
Oh en het is trouwens niet echt 'om te troosten' maar wat mij wel helpt als ik boos ben (of wat eigenlijk automatisch een gevolg is) is dat ik enorm ga lopen boenen, schrobben en opruimen. Dat lucht op!
Nu ben ik al in geen maanden meer boos geweest dus je kunt je een beetje voorstellen hoe het er hier uitziet.
Nu ben ik al in geen maanden meer boos geweest dus je kunt je een beetje voorstellen hoe het er hier uitziet.
maandag 26 mei 2014 om 20:08
quote:NYC schreef op 26 mei 2014 @ 20:04:
Oh en het is trouwens niet echt 'om te troosten' maar wat mij wel helpt als ik boos ben (of wat eigenlijk automatisch een gevolg is) is dat ik enorm ga lopen boenen, schrobben en opruimen. Dat lucht op!
Nu ben ik al in geen maanden meer boos geweest dus je kunt je een beetje voorstellen hoe het er hier uitziet.
Zeer herkenbaar! Zo loste ik altijd onmin op met partner destijds, ik door de kamer boenend en hij er heftig babbelend achteraan.
Is vluchtgedrag.
Oh en het is trouwens niet echt 'om te troosten' maar wat mij wel helpt als ik boos ben (of wat eigenlijk automatisch een gevolg is) is dat ik enorm ga lopen boenen, schrobben en opruimen. Dat lucht op!
Nu ben ik al in geen maanden meer boos geweest dus je kunt je een beetje voorstellen hoe het er hier uitziet.
Zeer herkenbaar! Zo loste ik altijd onmin op met partner destijds, ik door de kamer boenend en hij er heftig babbelend achteraan.
Is vluchtgedrag.
maandag 26 mei 2014 om 21:00
Tijdje ruilen wil ik wel hoor. Want wat er af is gegaan in slechte (niet-eet periodes) komt er in goede (wel-eet periodes) niet zo snel aan als het eraf is gegaan, waardoor mensen maar blijven denken dat 't zo slecht met me gaat. Anderzijds heeft het soms wel als voordeel dat ik leuk in zomerjurkjes kan.
maandag 26 mei 2014 om 21:19
quote:jolicoeur schreef op 26 mei 2014 @ 20:21:
Jammer voor ons, maar dat poetsen gaat het hier niet worden. Als ik ergens chagrijnig van word...
Wie weet wordt je partner er wel vrolijk van? Kan hij lekker gaan schoonmaken!
Aangezien 'eten bereiden' ook een aantal keer is genoemd, misschien hier een tip: focus je op de handelingen van het maken van het eten, niet op het schrok-schrok-naar-binnen-opperdepop. Of geniet van de geuren (bij soep trekken bijvoorbeeld).
En ik neem aan dat je kinderen ook wel eens naar bed zijn ('s avonds bijvoorbeeld) of naar school/psz/kdv. Las dan lekker wat tijd voor jezelf in. Ga winkelen, lak je nagels, neem een maskertje, lees een boek of een tijdschrift...
Jammer voor ons, maar dat poetsen gaat het hier niet worden. Als ik ergens chagrijnig van word...
Wie weet wordt je partner er wel vrolijk van? Kan hij lekker gaan schoonmaken!
Aangezien 'eten bereiden' ook een aantal keer is genoemd, misschien hier een tip: focus je op de handelingen van het maken van het eten, niet op het schrok-schrok-naar-binnen-opperdepop. Of geniet van de geuren (bij soep trekken bijvoorbeeld).
En ik neem aan dat je kinderen ook wel eens naar bed zijn ('s avonds bijvoorbeeld) of naar school/psz/kdv. Las dan lekker wat tijd voor jezelf in. Ga winkelen, lak je nagels, neem een maskertje, lees een boek of een tijdschrift...
maandag 26 mei 2014 om 21:43
quote:fitchick schreef op 26 mei 2014 @ 19:05:
[...]
Hoezo? Hoe weet jij wat mijn grenzen zijn en hoe ik ze bewaak?
Vorig jaar kwam ik in een situatie waar ik letterlijk totaal alle controle uit handen moest geven. Aan het toeval. Mijn leven lag niet meer in mijn eigen handen, niet in de handen van andere mensen maar puur aan hoe mijn auto ronddraaide op een snelweg in de ochtendspits.
Daar kwam ik lichamelijk ongeschonden uit. Maar mentaal kreeg ik een fikse deuk. Angstaanvallen. Huisarts, medicatie en deskundige begeleiding. Dat is ook grenzen stellen en bewaken.
Maar goed, hier zal ook wel weer van alles op af te dingen zijn.
Nee, dit klinkt als een goede en wijze manier van omgaan met een heftige gebeurtenis. Ik hoop voor je dat deze aanpak je geholpen heeft.
Ik denk alleen wel dat we een verschillende definitie hanteren van grenzen bewaken. Voor mij betekent het: aanvoelen wanneer het even niet gaat en dan gas terugnemen tot ik me beter voel. Accepteren dat ik de controle even niet heb, dus. Terwijl het voor jou meer lijkt te draaien om stappen ondernemen om die controle terug te krijgen (tenzij ik dat verkeerd lees). Het een is niet beter dan het ander maar het zijn wel twee heel verschillende dingen, en niet elke aanpak werkt (denk ik) voor iedereen even goed.
[...]
Hoezo? Hoe weet jij wat mijn grenzen zijn en hoe ik ze bewaak?
Vorig jaar kwam ik in een situatie waar ik letterlijk totaal alle controle uit handen moest geven. Aan het toeval. Mijn leven lag niet meer in mijn eigen handen, niet in de handen van andere mensen maar puur aan hoe mijn auto ronddraaide op een snelweg in de ochtendspits.
Daar kwam ik lichamelijk ongeschonden uit. Maar mentaal kreeg ik een fikse deuk. Angstaanvallen. Huisarts, medicatie en deskundige begeleiding. Dat is ook grenzen stellen en bewaken.
Maar goed, hier zal ook wel weer van alles op af te dingen zijn.
Nee, dit klinkt als een goede en wijze manier van omgaan met een heftige gebeurtenis. Ik hoop voor je dat deze aanpak je geholpen heeft.
Ik denk alleen wel dat we een verschillende definitie hanteren van grenzen bewaken. Voor mij betekent het: aanvoelen wanneer het even niet gaat en dan gas terugnemen tot ik me beter voel. Accepteren dat ik de controle even niet heb, dus. Terwijl het voor jou meer lijkt te draaien om stappen ondernemen om die controle terug te krijgen (tenzij ik dat verkeerd lees). Het een is niet beter dan het ander maar het zijn wel twee heel verschillende dingen, en niet elke aanpak werkt (denk ik) voor iedereen even goed.
maandag 26 mei 2014 om 23:32
In deze situatie was het voor mij de grens stellen 'zo wil ik het niet' en dan actie ondernemen.
In de 'normale' gevallen heb ik inderdaad geleerd om voor het niet gaat even pas op de plaats te maken.
Dat ging niet vanzelf, want ik wil altijd zoveel
In mijn familie is het heel normaal om over je grenzen heen te laten gaan. Ik heb de mazzel dat ik als jongste de gevolgen daarvan bij mijn oudere broers en zussen heb gezien. En mezelf heb gezegd 'dat overkomt mij niet'. En ik heb mijzelf dus echt geleerd om 'nee' te zeggen. Toen ik heel jong was al. Ik ben er best goed in. Men vindt mij niet zo lief
In de 'normale' gevallen heb ik inderdaad geleerd om voor het niet gaat even pas op de plaats te maken.
Dat ging niet vanzelf, want ik wil altijd zoveel
In mijn familie is het heel normaal om over je grenzen heen te laten gaan. Ik heb de mazzel dat ik als jongste de gevolgen daarvan bij mijn oudere broers en zussen heb gezien. En mezelf heb gezegd 'dat overkomt mij niet'. En ik heb mijzelf dus echt geleerd om 'nee' te zeggen. Toen ik heel jong was al. Ik ben er best goed in. Men vindt mij niet zo lief