Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
dinsdag 31 maart 2015 om 18:44
Fijn, LV, dat er zo veel progressie in zit opeens! En eng hè, om het ziekenhuis uit te moeten. Heb je net hier al je strijd gestreden, moet je weer op een andere plek je draai vinden. Ik vond het na mijn grote operatie heel eng om naar huis te "moeten". Dat zijn heel normale gevoelens, het ziekenhuis voelt veilig. Maar soms is het ook gewoon goed om toch zo'n enge stap maar te zetten.
Bespreek je gevoelens met de artsen, maar probeer ook onderscheid te maken in "gewoon eng" en terechte zorg. "Gewoon eng" is iets waar je zelf overheen moet stappen. Terechte zorg is iets waarbij jullie moeten kijken of bepaalde dingen geborgd kunnen worden, of dat het misschien toch verstandiger is om het verblijf in het ziekenhuis wat te verlengen. Mijn ervaring is doordat ik dat onderscheid naar de artsen kon maken, we constructiever in gesprek konden over voorwaarden voor vertrek.
Dát hij weg moet, staat vast. Wanneer hij weg moet, daar zit misschien nog wat rek in, afhankelijk van de mening van de artsen, maar ook afhankelijk van terechte zorg die jullie hebben. Het eerste, daar moet je je gewoon bij neerleggen. Ze zijn inmiddels in ziekenhuizen ook goed gespecialiseerd in pushen. Het tweede, dat helpt jullie hopelijk vooruit.
Bespreek je gevoelens met de artsen, maar probeer ook onderscheid te maken in "gewoon eng" en terechte zorg. "Gewoon eng" is iets waar je zelf overheen moet stappen. Terechte zorg is iets waarbij jullie moeten kijken of bepaalde dingen geborgd kunnen worden, of dat het misschien toch verstandiger is om het verblijf in het ziekenhuis wat te verlengen. Mijn ervaring is doordat ik dat onderscheid naar de artsen kon maken, we constructiever in gesprek konden over voorwaarden voor vertrek.
Dát hij weg moet, staat vast. Wanneer hij weg moet, daar zit misschien nog wat rek in, afhankelijk van de mening van de artsen, maar ook afhankelijk van terechte zorg die jullie hebben. Het eerste, daar moet je je gewoon bij neerleggen. Ze zijn inmiddels in ziekenhuizen ook goed gespecialiseerd in pushen. Het tweede, dat helpt jullie hopelijk vooruit.
dinsdag 31 maart 2015 om 18:50
Wat maken jullie toch veel mee. Goede en minder fijne dingen. Maar wat heerlijk dat hij weer een ijsje kan eten.
Met die salmiaksnoepjes zou ik oppassen. Wanneer je al een klein wondje in je mond hebt, kan dat spul enorm bijten. Laat staan bij een flinke snee. Ik zou meer voor zachte vloeibare dingen gaan, zoals softijs , milkshake en vla. De smaak opkrikken kan later wel.
Met die salmiaksnoepjes zou ik oppassen. Wanneer je al een klein wondje in je mond hebt, kan dat spul enorm bijten. Laat staan bij een flinke snee. Ik zou meer voor zachte vloeibare dingen gaan, zoals softijs , milkshake en vla. De smaak opkrikken kan later wel.
dinsdag 31 maart 2015 om 19:18
Mijn enige zorg zit hem eigenlijk in die clonidine. Clonidine is een behoorlijk paardenmiddel, en omdat zoon ADHD heeft zijn ze er nogal kwistig mee geweest. Zoons hartactie is sowieso nogal hoog, en daar zal dat afbouwen niet positief aan bijdragen. Ik heb dus echt liever dat dat nog even goed gemonitord wordt, en daarvoor lijkt een ziekenhuis mij de aangewezen plaats.
Voor de rest is het natuurlijk alleen maar goed voor zoon om naar het RC te gaan. Hij kan daar veel meer structuur en gerichte therapieën krijgen dan in het zkh. En ze gaan de overplaatsing sowieso over de pasen heen tillen, dus wie weet hoe ver we dan al zijn met het afbouwen. Toch?
Voor de rest is het natuurlijk alleen maar goed voor zoon om naar het RC te gaan. Hij kan daar veel meer structuur en gerichte therapieën krijgen dan in het zkh. En ze gaan de overplaatsing sowieso over de pasen heen tillen, dus wie weet hoe ver we dan al zijn met het afbouwen. Toch?
dinsdag 31 maart 2015 om 20:11
Haha, schoolwerk gaat gewoon door!
Vergeet niet om ook van deze plek veel foto's te maken. Kan echt prettig zijn, en hij krijgt billenkoek van t hele forum als hij het overdoet.
Vergeet niet om ook van deze plek veel foto's te maken. Kan echt prettig zijn, en hij krijgt billenkoek van t hele forum als hij het overdoet.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 31 maart 2015 om 21:11
Wat fijn dat het weer een grote stap vooruit gaat. Kan mij voorstellen dat het tegelijkertijd ook heel eng kan zijn.
Naast ijsjes leefde ik indertijd ook op laurierdrop. Werkte prima bij het helen van al die hechtingen en werkte vochtafdrijvend. Dat die drop een vrij specifieke smaak had merkte ik pas later.
Naast ijsjes leefde ik indertijd ook op laurierdrop. Werkte prima bij het helen van al die hechtingen en werkte vochtafdrijvend. Dat die drop een vrij specifieke smaak had merkte ik pas later.
dinsdag 31 maart 2015 om 21:26
Dat begrijp ik, dat je dat liever in het ziekenhuis af wilt bouwen. Zorg dat morgen een van jullie aanwezig is bij de visites, zodat dat besproken kan worden. Dan kunnen ze dat zo nodig donderdag meenemen in het overleg!
Ik weet niet hoe snel het afbouwen tot nu toe gaat en of de planning van een week realistisch is, maar mijn ervaring is dat een of twee dagen rek bespreekbaar zijn, maar een week is natuurlijk al snel een ander verhaal. Je kunt zelf misschien al inschatten hoe snel je zoon op 0 uit zou moeten komen.
Wat fijn, zijn kamer vol kaarten en ook allemaal cadeautjes!
Ik weet niet hoe snel het afbouwen tot nu toe gaat en of de planning van een week realistisch is, maar mijn ervaring is dat een of twee dagen rek bespreekbaar zijn, maar een week is natuurlijk al snel een ander verhaal. Je kunt zelf misschien al inschatten hoe snel je zoon op 0 uit zou moeten komen.
Wat fijn, zijn kamer vol kaarten en ook allemaal cadeautjes!
dinsdag 31 maart 2015 om 21:53
quote:Lady-Voldemort schreef op 31 maart 2015 @ 19:26:
Oh, en namens zoon bedankt voor alle kaartjes en zelfs cadeautjes . Zoons kamer hangt intussen helemaal vol, en zijn luisterboekencollectie is weer aardig uitgebreid. 'Leven van een loser' viel erg in de smaak, daar was ie op school toevallig ook in bezig.
Wat gaaf LV!
En wat goed om te lezen dat er nog steeds zoveel vooruitgang is.
Kinderen en ziekenhuizen blijven voor mij twee dingen die niet samen zouden mogen vallen. Blij met jouw goede berichten.
Oh, en namens zoon bedankt voor alle kaartjes en zelfs cadeautjes . Zoons kamer hangt intussen helemaal vol, en zijn luisterboekencollectie is weer aardig uitgebreid. 'Leven van een loser' viel erg in de smaak, daar was ie op school toevallig ook in bezig.
Wat gaaf LV!
En wat goed om te lezen dat er nog steeds zoveel vooruitgang is.
Kinderen en ziekenhuizen blijven voor mij twee dingen die niet samen zouden mogen vallen. Blij met jouw goede berichten.
dinsdag 31 maart 2015 om 21:58
LV, ik zie dit topic ook nu pas. Wat een ongelofelijke schok voor jullie - maar wat fijn dat het nu al zo veel beter met jullie zoon gaat. Heel veel beterschap voor hem en veel sterkte nog voor jullie allemaal!
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
dinsdag 31 maart 2015 om 22:01
Haha. Vandaag was de logo dus langs geweest, en die heeft mij geleerd hoe zoon drinken te geven met een minispuitje. Als dat goed ging mocht hij over een paar dagen een rietje proberen. Affijn, na het eten kwamen we weer bij hem en ja hoor, daar zat ie prinsheerlijk te lurken aan een pakje appelsap .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .
dinsdag 31 maart 2015 om 22:06
quote:Lady-Voldemort schreef op 31 maart 2015 @ 22:01:
Haha. Vandaag was de logo dus langs geweest, en die heeft mij geleerd hoe zoon drinken te geven met een minispuitje. Als dat goed ging mocht hij over een paar dagen een rietje proberen. Affijn, na het eten kwamen we weer bij hem en ja hoor, daar zat ie prinsheerlijk te lurken aan een pakje appelsap .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .Hij gaat nu heel snel overgeplaatst worden
Haha. Vandaag was de logo dus langs geweest, en die heeft mij geleerd hoe zoon drinken te geven met een minispuitje. Als dat goed ging mocht hij over een paar dagen een rietje proberen. Affijn, na het eten kwamen we weer bij hem en ja hoor, daar zat ie prinsheerlijk te lurken aan een pakje appelsap .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .Hij gaat nu heel snel overgeplaatst worden
dinsdag 31 maart 2015 om 22:06
Mijn hele gemene ik bedenkt ineens een heeeeeeel leuk cadeautje voor als zijn armen weer mobiel zijn gestimuleerd moeten worden.... Een zelf-belletje-knutsel-pakket. Kan hij zijn moeder oproepen als hij weer thuis is.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 1 april 2015 om 00:15
quote:Lady-Voldemort schreef op 31 maart 2015 @ 22:01:
Haha. Vandaag was de logo dus langs geweest, en die heeft mij geleerd hoe zoon drinken te geven met een minispuitje. Als dat goed ging mocht hij over een paar dagen een rietje proberen. Affijn, na het eten kwamen we weer bij hem en ja hoor, daar zat ie prinsheerlijk te lurken aan een pakje appelsap .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .Haha Lady, wat fijn om dit te lezen.
Haha. Vandaag was de logo dus langs geweest, en die heeft mij geleerd hoe zoon drinken te geven met een minispuitje. Als dat goed ging mocht hij over een paar dagen een rietje proberen. Affijn, na het eten kwamen we weer bij hem en ja hoor, daar zat ie prinsheerlijk te lurken aan een pakje appelsap .
Ook leuk: zoon heeft de bel ontdekt. De zuster moet wel zere voeten hebben van het heen en weer lopen, want hij belt nu voor alles .Haha Lady, wat fijn om dit te lezen.
woensdag 1 april 2015 om 07:40
Ha Lady, wat fijn om weer de goede berichten te kunnen lezen!
Sommige artsen kunnen inderdaad horken zijn, maar gelukkig krijg je uiteindelijk wel te horen wat je al die tijd zelf al roept! Geeft toch ook een goed gevoel dat je zelf wel goed zit met jou denk- en gevoelswijze van wat er mogelijk aan de hand is.
Hopelijk is zoonlief snel van de clonidine af! Wat helpt het goed, maar wat is het eigenlijk een rotmiddel.
Wel fijn om nog even aan het idee te wennen dat hij over gaat naar het RC. Na de pasen is nog een paar dagen en wat je zelf ook zegt, eens kijken hoe ver hij dan al is! Als je ziet hoeveel en hoe groot de sprongen zijn die hij nu de afgelopen 12 dagen al heeft gemaakt!
Mogen jullie zelf een RC uitkiezen? Dat zou wel prettig zijn. Misschien ook wat meer bij jullie huis in de buurt?
Geniet van elke sprong die zoon maakt en sterkte met de komende periode weer...
Ik blijf lezen!
Sommige artsen kunnen inderdaad horken zijn, maar gelukkig krijg je uiteindelijk wel te horen wat je al die tijd zelf al roept! Geeft toch ook een goed gevoel dat je zelf wel goed zit met jou denk- en gevoelswijze van wat er mogelijk aan de hand is.
Hopelijk is zoonlief snel van de clonidine af! Wat helpt het goed, maar wat is het eigenlijk een rotmiddel.
Wel fijn om nog even aan het idee te wennen dat hij over gaat naar het RC. Na de pasen is nog een paar dagen en wat je zelf ook zegt, eens kijken hoe ver hij dan al is! Als je ziet hoeveel en hoe groot de sprongen zijn die hij nu de afgelopen 12 dagen al heeft gemaakt!
Mogen jullie zelf een RC uitkiezen? Dat zou wel prettig zijn. Misschien ook wat meer bij jullie huis in de buurt?
Geniet van elke sprong die zoon maakt en sterkte met de komende periode weer...
Ik blijf lezen!
