Zwanger
alle pijlers
Taboe: de restschade na mijn bevalling
donderdag 14 mei 2015 om 06:07
Beste allen,
Hier na de eerste uit 2013 die geboren is met een keizersnede nu zwanger van nr 2 en aan t nadenken over de bevalling die er dus weer aan zit te komen.
Toen ik mijn keizersnede had gehad (om heel goede redenen: het paste niet) had ik aanvankelijk toch ook het gevoel iets gemist te hebben. De vaginale bevalling wordt toch een beetje als de mooiste vorm die er is gezien.
Maar nu dit voor de meeste van mijn vriendinnen wat langer geleden is komt de aap pas uit de mouw: wonden die niet wilden genezen, die jaren na dato nog altijd klachten geven, incontinentie die ondanks therapie niet weggaat of een trauma van de pijn....
Uiteraard heb ik ook 'restschade': een streep op mijn buik. Maar dat is alleen iets wat zichtbaar is en niet iets wat me beperkt om te hardlopen/trampoline springen/ seks te hebben etc.
Dus mijn vraag: hoe beviel je en heb je er langdurige schade aan overgehouden? En hoe lang geleden is het inmiddels?
Hier na de eerste uit 2013 die geboren is met een keizersnede nu zwanger van nr 2 en aan t nadenken over de bevalling die er dus weer aan zit te komen.
Toen ik mijn keizersnede had gehad (om heel goede redenen: het paste niet) had ik aanvankelijk toch ook het gevoel iets gemist te hebben. De vaginale bevalling wordt toch een beetje als de mooiste vorm die er is gezien.
Maar nu dit voor de meeste van mijn vriendinnen wat langer geleden is komt de aap pas uit de mouw: wonden die niet wilden genezen, die jaren na dato nog altijd klachten geven, incontinentie die ondanks therapie niet weggaat of een trauma van de pijn....
Uiteraard heb ik ook 'restschade': een streep op mijn buik. Maar dat is alleen iets wat zichtbaar is en niet iets wat me beperkt om te hardlopen/trampoline springen/ seks te hebben etc.
Dus mijn vraag: hoe beviel je en heb je er langdurige schade aan overgehouden? En hoe lang geleden is het inmiddels?
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
donderdag 14 mei 2015 om 10:33
O en bevallen vond ik een eitje .. Echt .. Ja die weeën voel je, persdrang wegpuffen is niet leuk nee , maar een hel ? Nee .. Ik vond mijn eerste (spoed) keizersnede onder volledige narcose pas een hel .. Wat een drama was dat brrr. Ks 2 was gepland en was prima , maar niets was zo mooi als mijn laatste bevalling ..
donderdag 14 mei 2015 om 10:45
2 jaar geleden bevallen. Van begin tot eind 4,5 uur bezig geweest waarvan 1,5 uur persen. Vacuumverlossing gehad en flink geknipt. Bij t knippen een ader geraakt en daardoor veel bloedverlies.
Knip is nog steeds wat gevoelig maar niet hinderlijk.
Voel het nu sneller als ik moet plassen maar is prima op te houden.
Seks is anders maar niet perse slechter.
Zat binnen 3 weken op t paard en na 4 weken weer op vriend.
Knip is nog steeds wat gevoelig maar niet hinderlijk.
Voel het nu sneller als ik moet plassen maar is prima op te houden.
Seks is anders maar niet perse slechter.
Zat binnen 3 weken op t paard en na 4 weken weer op vriend.
donderdag 14 mei 2015 om 10:47
Ik had een pittige bevalling. Achteraf zei de gynaecoloog dat het eigenlijk een keizersnede had moeten worden. Ik heb behoorlijk wat restschade en kan niet meer alles wat ik voorheen kon. Ondanks dat ik daar best val kan balen heb ik geen seconde spijt.
Een taboe vind ik het overigens niet.
Een taboe vind ik het overigens niet.
“The snow doesn't give a soft white damn whom it touches.”
donderdag 14 mei 2015 om 11:04
Tweeënhalf jaar geleden vaginaal bevallen en dik een jaar geleden nogmaals vaginaal bevallen.
Eerste keer een knip en zes hechtingen, tweede keer een klein scheurtje en twee hechtingen.
Bloedverlies beide keren maar heel kort, voor de rest eigenlijk nergens last van gehad. Bij de tweede ben ik eind van de middag bevallen en heb ik diezelfde nacht zelf de luiers staan te verschonen (vriend lag zo lekker te slapen en ik zat zo vol adrenaline dat ik klaarwakker was). En de volgende ochtend zat ik al gedouched met baby op mijn schoot beneden toen de kraamhulp binnen kwam.
Beide keren heb ik trouwens ook pas de verloskundige gebelt toen ik pas op 7 cm zat, ze hadden gezegd dat zolang je het nog makkelijk weg kunt zuchten je nog niet te bellen
Eerste keer een knip en zes hechtingen, tweede keer een klein scheurtje en twee hechtingen.
Bloedverlies beide keren maar heel kort, voor de rest eigenlijk nergens last van gehad. Bij de tweede ben ik eind van de middag bevallen en heb ik diezelfde nacht zelf de luiers staan te verschonen (vriend lag zo lekker te slapen en ik zat zo vol adrenaline dat ik klaarwakker was). En de volgende ochtend zat ik al gedouched met baby op mijn schoot beneden toen de kraamhulp binnen kwam.
Beide keren heb ik trouwens ook pas de verloskundige gebelt toen ik pas op 7 cm zat, ze hadden gezegd dat zolang je het nog makkelijk weg kunt zuchten je nog niet te bellen
donderdag 14 mei 2015 om 11:11
2013 bevallen, inwendige bloeding gehad, bloedtransfusie van 1,5 liter gehad. Daarna nog staaltabletten half jaar lang. Door de bloedtransfusie een reactie gehad (te ingewikkeld om uit te leggen) waardoor mijn baby waar ik nu zwanger van ben gevaar loopt (wisten we niet van tevoren, anders niet meer zwanger geworden). Kortom val ik mijn eigen baby nu aan door bloed af te breken en de baby in het slechtste geval een bloedtransfusie moet hebben bij mij in de buik of baby wordt vroeg gehaald voor een wisseltransfusie.
Ik kan zelf ook geen gewone bloedtransfusie meer hebben, maar aangepast bloed moet ik hebben.
En zo nu en dan last van een 'pies-nies' door vaginale bevalling.
Dus dit is mijn restschade...
Ik kan zelf ook geen gewone bloedtransfusie meer hebben, maar aangepast bloed moet ik hebben.
En zo nu en dan last van een 'pies-nies' door vaginale bevalling.
Dus dit is mijn restschade...
donderdag 14 mei 2015 om 11:19
3 jaar geleden een ramp-bevalling, dochter lag scheef. Ik heb daar nog altijd elke dag (en nacht) heel veel pijn van in mijn stuit. Verschillende therapeuten en therapieen geprobeerd maar niks helpt, ik hoop binnenkort een doorverwijzing naar de pijnpoli te kunnen krijgen.
9 maanden geleden een snelle en zowat pijnloze bevalling, wel vervelende hechtingen maar daar heb ik nu al heel lang geen last meer van!
9 maanden geleden een snelle en zowat pijnloze bevalling, wel vervelende hechtingen maar daar heb ik nu al heel lang geen last meer van!
Het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt
donderdag 14 mei 2015 om 11:19
Vorig jaar vaginaal bevallen. Duurde 16u waarvan en half uurtje persen.
Knip heelde niet zo goed, bleek uiteindelijk wild vlees en was na 1x aanstippen netjes genezen. Seks was nog een tijd pijnlijk maar inmiddels weer als eerder.
Tijdens de zwangerschap wat bekkenklachten en nog steeds soms last na het sporten.
Inmiddels opnieuw zwanger en hoop dat ik weer gewoon vaginaal kan bevallen (liefst zonder knip)
De restschade heeft denk ik zo'n half jaar geduurd...
Knip heelde niet zo goed, bleek uiteindelijk wild vlees en was na 1x aanstippen netjes genezen. Seks was nog een tijd pijnlijk maar inmiddels weer als eerder.
Tijdens de zwangerschap wat bekkenklachten en nog steeds soms last na het sporten.
Inmiddels opnieuw zwanger en hoop dat ik weer gewoon vaginaal kan bevallen (liefst zonder knip)
De restschade heeft denk ik zo'n half jaar geduurd...
donderdag 14 mei 2015 om 11:25
Allebei de bevallingen via natuurlijke weg, maar bij eerste stonden ze al in de startstand om me naar de operatiekamer te brengen. Vacuumbevalling geworden met veel bloedverlies. Ik heb dus een week erg rustig aan gedaan terwijl ik normaal amper stil kan zitten. Ik was ingeknipt en had haarscheurtjes maar die haarscheurtjes deden het meest pijn. Trok bijna de kraan los van het fonteintje bij het plassen.
Tweede bevalling ging prima vanzelf; erg snel bevallen. Achteraf is dit waarschijnlijk te veel geweest voor mijn jongste en heeft hij toch te veel last er van gehad. Ook weer wat gvd-f-ing haarscheurtjes.
Nu geen last meer van en ook geen urineverlies bij springen of niezen, gelukkig. Mijn exschoonmoeder had er een handje van om dit allemaal te melden wat de nadelen waren van vaginaal bevallen, en dat in een volle woonkamer, grrrr....! Na twee dagen ben ik al met vrienden op een terras gaan zitten voor een uurtje. Het was zomer en ik voelde me heerlijk.
Tweede bevalling ging prima vanzelf; erg snel bevallen. Achteraf is dit waarschijnlijk te veel geweest voor mijn jongste en heeft hij toch te veel last er van gehad. Ook weer wat gvd-f-ing haarscheurtjes.
Nu geen last meer van en ook geen urineverlies bij springen of niezen, gelukkig. Mijn exschoonmoeder had er een handje van om dit allemaal te melden wat de nadelen waren van vaginaal bevallen, en dat in een volle woonkamer, grrrr....! Na twee dagen ben ik al met vrienden op een terras gaan zitten voor een uurtje. Het was zomer en ik voelde me heerlijk.
donderdag 14 mei 2015 om 11:31
donderdag 14 mei 2015 om 11:41
quote:mia_e schreef op 14 mei 2015 @ 11:25:
Allebei de bevallingen via natuurlijke weg, maar bij eerste stonden ze al in de startstand om me naar de operatiekamer te brengen. Vacuumbevalling geworden met veel bloedverlies. Ik heb dus een week erg rustig aan gedaan terwijl ik normaal amper stil kan zitten. Ik was ingeknipt en had haarscheurtjes maar die haarscheurtjes deden het meest pijn. Trok bijna de kraan los van het fonteintje bij het plassen.
Tweede bevalling ging prima vanzelf; erg snel bevallen. Achteraf is dit waarschijnlijk te veel geweest voor mijn jongste en heeft hij toch te veel last er van gehad. Ook weer wat gvd-f-ing haarscheurtjes.
Nu geen last meer van en ook geen urineverlies bij springen of niezen, gelukkig. Mijn exschoonmoeder had er een handje van om dit allemaal te melden wat de nadelen waren van vaginaal bevallen, en dat in een volle woonkamer, grrrr....! Na twee dagen ben ik al met vrienden op een terras gaan zitten voor een uurtje. Het was zomer en ik voelde me heerlijk.Je goot er tijdens het plassen toch wel water langs om te verdunnen?
Allebei de bevallingen via natuurlijke weg, maar bij eerste stonden ze al in de startstand om me naar de operatiekamer te brengen. Vacuumbevalling geworden met veel bloedverlies. Ik heb dus een week erg rustig aan gedaan terwijl ik normaal amper stil kan zitten. Ik was ingeknipt en had haarscheurtjes maar die haarscheurtjes deden het meest pijn. Trok bijna de kraan los van het fonteintje bij het plassen.
Tweede bevalling ging prima vanzelf; erg snel bevallen. Achteraf is dit waarschijnlijk te veel geweest voor mijn jongste en heeft hij toch te veel last er van gehad. Ook weer wat gvd-f-ing haarscheurtjes.
Nu geen last meer van en ook geen urineverlies bij springen of niezen, gelukkig. Mijn exschoonmoeder had er een handje van om dit allemaal te melden wat de nadelen waren van vaginaal bevallen, en dat in een volle woonkamer, grrrr....! Na twee dagen ben ik al met vrienden op een terras gaan zitten voor een uurtje. Het was zomer en ik voelde me heerlijk.Je goot er tijdens het plassen toch wel water langs om te verdunnen?
donderdag 14 mei 2015 om 11:52
Mijn eerste is met een ks geboren, de tweede 'natuurlijk'. Als ik nog een keer moest zou ik blind en zonder spoortje twijfel voor de ks gaan. Ik vond de bevalling een horror. Een slepende kwestie van 30 uur met uiteindelijk scheur, knip, vacuumpomp. Echt blijvende schade heb ik er niet aan over gehouden, maar het heeft me fysiek en zeker mentaal veeeeel meer ellende gebracht dan de ks.
You can never solve a problem on the level on which it was created.
donderdag 14 mei 2015 om 12:16
Ik laat mijn keuze ook niet afhangen van dit topic hoor. Ga met de gynaecoloog in overleg....waarschijnlijk wordt het weer een ks dit keer.
Maar iedereen in mijn omgeving deed zo van jeeeeee een keizersnee terwijl de dames die gewoon bevallen zijn nu dus bijna allemaal nog veel last hadden maar daar niet over durfden klagen. Toen het spel eenmaal op de wagen kwam hoorden we pas echt wat voor gevolgen zo'n ogenschijnlijk ideale bevalling allemaal nog had...ik was dus even benieuwd hoe dat hier was....
Maar iedereen in mijn omgeving deed zo van jeeeeee een keizersnee terwijl de dames die gewoon bevallen zijn nu dus bijna allemaal nog veel last hadden maar daar niet over durfden klagen. Toen het spel eenmaal op de wagen kwam hoorden we pas echt wat voor gevolgen zo'n ogenschijnlijk ideale bevalling allemaal nog had...ik was dus even benieuwd hoe dat hier was....
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
donderdag 14 mei 2015 om 12:18
quote:hamerhaai schreef op 14 mei 2015 @ 10:27:
[...]
Dat is knap, want je haalt je rompstabiliteit uit de spieren van je romp. En deze is net een ballon, volledig met spieren/pezen. Want wat zit er "niets" tussen de spieren om ze opzij te doen? Je moet toch ergens door heen snijden. Leg mij eens uit hoe dit dan gaat.De spierplaten zijn dmv fascie verbonden. Daar wordt de snede gemaakt en dat heeft eigenlijk verder geen invloed op de spieren zelf. Dus ja je moet ergens doorheen snijden maar zeker niet door de spieren en wat dat betreft is er nauwelijks tot geen schade.
[...]
Dat is knap, want je haalt je rompstabiliteit uit de spieren van je romp. En deze is net een ballon, volledig met spieren/pezen. Want wat zit er "niets" tussen de spieren om ze opzij te doen? Je moet toch ergens door heen snijden. Leg mij eens uit hoe dit dan gaat.De spierplaten zijn dmv fascie verbonden. Daar wordt de snede gemaakt en dat heeft eigenlijk verder geen invloed op de spieren zelf. Dus ja je moet ergens doorheen snijden maar zeker niet door de spieren en wat dat betreft is er nauwelijks tot geen schade.
donderdag 14 mei 2015 om 12:21
Ik snap het gevoel wel TO, over die keizersnede. Ik ben met heel veel mazzel toch nog vaginaal kunnen bevallen. Toen man mij na de bevalling vertelde dat ze een keizersnede gepland hadden staan, was ik toch erg blij dat het mij vaginaal gelukt was. Niet dat het falen is, integendeel, maar ik had het best een domper gevonden om na vijftien uur wachten, waarvan 12 met een ruggenprik, uiteindelijk het er maar uit te laten halen. Toen ze aangaven dat ik mocht persen, had ik echt een 'yihaaaaa!' gevoel en had ik in tien minuten dochter in mijn armen, dat vond ik echt het toppunt van de hele bevalling! Dat had ik niet willen missen!
Restschade... het valt enorm mee. Dochter woog bijna 4,5 kilo en ik heb er naast twee inwendige, piepkleine scheurtjes en een knip niets aan over gehouden. De VK vond mij in de wieg gelegd voor bevallen, al denk ik daar anders over (leuk hoor, wil het best nog één keertje doen maar daar houdt het op )! Maar dochter zat de hele zwangerschap voorin de buik (had een buik formaatje toeter) en dat is gaan scheuren, helaas. Al doet het mij nu niet zo veel nu de striae witter is geworden van kleur, daar heeft wel mijn dochter in gezeten! En ik heb toch de hele zwangerschap trots mijn buik staan showen!
Touwtjes springen kan ik wel, maar geen 20 minuten achter elkaar en wel met een lege blaas. Ongelukjes heb ik niet gehad dusver, maar je voelt het wel uit de blaas schieten, zeg maar. Dan stop ik maar...
Restschade... het valt enorm mee. Dochter woog bijna 4,5 kilo en ik heb er naast twee inwendige, piepkleine scheurtjes en een knip niets aan over gehouden. De VK vond mij in de wieg gelegd voor bevallen, al denk ik daar anders over (leuk hoor, wil het best nog één keertje doen maar daar houdt het op )! Maar dochter zat de hele zwangerschap voorin de buik (had een buik formaatje toeter) en dat is gaan scheuren, helaas. Al doet het mij nu niet zo veel nu de striae witter is geworden van kleur, daar heeft wel mijn dochter in gezeten! En ik heb toch de hele zwangerschap trots mijn buik staan showen!
Touwtjes springen kan ik wel, maar geen 20 minuten achter elkaar en wel met een lege blaas. Ongelukjes heb ik niet gehad dusver, maar je voelt het wel uit de blaas schieten, zeg maar. Dan stop ik maar...
donderdag 14 mei 2015 om 16:07
Haha ik vond de eerst keer na de bevalling ook spannender dan de allereerste keer omdat je toch bepaalde verwachtingen hebt, bij een ontmaagding heb je geen idee hoe of wat
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
donderdag 14 mei 2015 om 18:15
Twee keer keizersnede gehad. Na eerste keizersnede (spoed wegens hellp syndroom, wel eerst 2x weeën gel en baarmoeder ballon die niks opleverde) geen of bijna geen menstruatie meer. Wel heel veel buikpijn en oud bloedverlies. Na Kijk operatie bleek het van binnen niet goed te zitten. Veel holtes in mijn baarmoeder waar bloed in bleef staan. Zou hierdoor niet meer natuurlijk zwanger kunnen raken. Operatie stond gepland en net voor operatie bleek ik in verwachting. Tweede geplande keizersnede. Is nu bijna 2 jaar geleden. Menstruatie is maandelijks. Wel klachten daarbij. Menstruatie duurt ruim 10 dagen, dan paar dagen niks en dan nog circa 4 dagen bruin verlies. Ook geen enkel gevoel meer rondom mijn litteken.
donderdag 14 mei 2015 om 21:05
Over de keizersnede en buispieren, ik heb gegoogeled, en de buitspieren worden opzij geduwd:
De verdoving en de operatie
Meestal wordt u verdoofd met een ruggenprik. Nadat uw huid plaatselijk is verdoofd, spuit de anesthesioloog de verdoving tussen de ruggenwervels. U voelt nauwelijks iets van de prik. Snel hierna krijgt u een warm gevoel in benen en billen, waarna uw onderlichaam gevoelloos wordt.
Tijdens de operatie voelt u nog wel dat de arts aan uw lijf trekt of duwt, maar u voelt geen pijn. Soms reikt de verdoving iets boven het onderlichaam uit en kan het lijken alsof ademhalen wat meer moeite kost. Dit is alleen maar een gevoel en absoluut ongevaarlijk. Na het inwerken van de verdoving brengt een verpleegkundige een blaaskatheter aan.
Vervolgens wordt uw buik ontsmet met jodium en afgedekt met steriele doeken. Men hangt ook een doek op zodat u de operatie niet kunt zien.
De gynaecoloog begint met het maken van een zogenaamde ''bikinisnede''. Dat is een horizontale snede van ongeveer 15 cm op de haargrens, net boven het schaambeen. De buikspieren worden opzij geduwd en de buikholte wordt opengemaakt. De blaas, die gedeeltelijk over de baarmoeder heen ligt, wordt van de baarmoeder losgemaakt en weggeschoven. Daarna wordt de baarmoeder opengemaakt en de baby naar buiten gehaald. Dit alles duurt ongeveer 15 minuten.
Omdat het operatiegebied steriel moet blijven mag uw partner niet de navelstreng doorknippen. Wel kunt u voor de operatie vragen of de gynaecoloog een lang stukje navelstreng kan laten zitten, zodat uw partner toch nog de kans krijgt symbolisch een stukje van de navelstreng af te knippen.
Na het uitnemen van de baby krijgt u via het infuus een antibioticum toegediend en een hormoon dat uw baarmoeder laat samentrekken, vergelijkbaar met de situatie na een natuurlijke geboorte. Nadat de placenta is geboren hecht de gynaecoloog de baarmoeder en de buikwand met oplosbare hechtingen.
De hele operatie duurt ongeveer 45 minuten.
bron: ziekenhuis rivierenland
De verdoving en de operatie
Meestal wordt u verdoofd met een ruggenprik. Nadat uw huid plaatselijk is verdoofd, spuit de anesthesioloog de verdoving tussen de ruggenwervels. U voelt nauwelijks iets van de prik. Snel hierna krijgt u een warm gevoel in benen en billen, waarna uw onderlichaam gevoelloos wordt.
Tijdens de operatie voelt u nog wel dat de arts aan uw lijf trekt of duwt, maar u voelt geen pijn. Soms reikt de verdoving iets boven het onderlichaam uit en kan het lijken alsof ademhalen wat meer moeite kost. Dit is alleen maar een gevoel en absoluut ongevaarlijk. Na het inwerken van de verdoving brengt een verpleegkundige een blaaskatheter aan.
Vervolgens wordt uw buik ontsmet met jodium en afgedekt met steriele doeken. Men hangt ook een doek op zodat u de operatie niet kunt zien.
De gynaecoloog begint met het maken van een zogenaamde ''bikinisnede''. Dat is een horizontale snede van ongeveer 15 cm op de haargrens, net boven het schaambeen. De buikspieren worden opzij geduwd en de buikholte wordt opengemaakt. De blaas, die gedeeltelijk over de baarmoeder heen ligt, wordt van de baarmoeder losgemaakt en weggeschoven. Daarna wordt de baarmoeder opengemaakt en de baby naar buiten gehaald. Dit alles duurt ongeveer 15 minuten.
Omdat het operatiegebied steriel moet blijven mag uw partner niet de navelstreng doorknippen. Wel kunt u voor de operatie vragen of de gynaecoloog een lang stukje navelstreng kan laten zitten, zodat uw partner toch nog de kans krijgt symbolisch een stukje van de navelstreng af te knippen.
Na het uitnemen van de baby krijgt u via het infuus een antibioticum toegediend en een hormoon dat uw baarmoeder laat samentrekken, vergelijkbaar met de situatie na een natuurlijke geboorte. Nadat de placenta is geboren hecht de gynaecoloog de baarmoeder en de buikwand met oplosbare hechtingen.
De hele operatie duurt ongeveer 45 minuten.
bron: ziekenhuis rivierenland
donderdag 14 mei 2015 om 21:11
Twee bevallingen langs de natuurlijke weg, twee keer redelijk vlot verlopen. De eerste keer ingeknipt, de tweede keer ingescheurd, beide keren goed genezen met een paar hechtingen.
Enige restschade is dat ik niet meer op een trampoline wil. Niet dat ik dan lek, maar gewoonweg omdat ik dan zo'n druk op m'n bekkenbodem voel (bij het landen op de trampoline, op het laagste punt van de sprong zeg maar), dat is heel onprettig.
Heel zelden wel eens een paar druppels urine verloren, bij niezen op een erg volle blaas, maar dat was dan op momenten dat ik eigenlijk al eerder naar het toilet had gewild maar te laat was.
Enige restschade is dat ik niet meer op een trampoline wil. Niet dat ik dan lek, maar gewoonweg omdat ik dan zo'n druk op m'n bekkenbodem voel (bij het landen op de trampoline, op het laagste punt van de sprong zeg maar), dat is heel onprettig.
Heel zelden wel eens een paar druppels urine verloren, bij niezen op een erg volle blaas, maar dat was dan op momenten dat ik eigenlijk al eerder naar het toilet had gewild maar te laat was.
donderdag 14 mei 2015 om 21:15
Fysieke schade: incontinentie door verzakking, na een jaar verholpen met een kleine ingreep en gelukkig volledig opgelost.
Aantal hechtingen viel mee, alleen dat plassen met een gietertje was niet zo leuk maar ach, het genas best snel.
Psychische schade: heel kort samengevat: ik doe het nooit meer. Alle voorzorgsmaatregelen getroffen om het ook nooit meer te kunnen
Aantal hechtingen viel mee, alleen dat plassen met een gietertje was niet zo leuk maar ach, het genas best snel.
Psychische schade: heel kort samengevat: ik doe het nooit meer. Alle voorzorgsmaatregelen getroffen om het ook nooit meer te kunnen
