Taboe: de restschade na mijn bevalling

Eerste een ks na twintig uur en de tweede heel vlot via de natuurlijke weg.

Na de keizersnee bijna een jaar niet fit geweest, de tweede keer was ik vrijwel direct weer fit.



Ik dacht dat een natuurlijke bevalling de voorkeur heeft boven een keizersnee vanwege de kans op verklevingen.

Een keizersnede zou ook niet mijn voorkeur hebben. Dan ben je helemáál overgeleverd aan de willekeur van medisch personeel.



Okee, mijn restschade is verder wel duidelijk

In 2011 spoedks. Uiteindelijk daalde meneer niet in, waarschijnlijk te smal bekken. In 2012 een geplande ks (op verzoek) gekregen van zoon nr 2. Beide sectio's waren nagenoeg pijnloos. Herstel erg vlot: vrijdagmiddag ks, zondagochtend naar huis en na 6 dagen fietsen en autorijden. De wond is geplakt en de streepjes moet ik nu zoeken. Ik begrijp de term: keizerlijke bevalling nu wel wat beter

Ik heb twee vaginale bevallingen gehad, waarvan de laatste een stortbevalling van 25 minuten van mijn achtponder.



Ik heb op een klein beetje wildvlees na geen restschade. Ben nooit geknipt, niet gescheurd en dus ook geen hechtingen. Van het wildvlees heb ik geen last en bij seks bijvoorbeeld merk ik ook geen verschil met voor de zwangerschappen.

Ik heb beide ervaren: een keizersnee bij de oudste omdat ik doodziek was vw hellp. Fysiek heb ik daar alleen een litteken aan over gehouden. Maar doordat ik zo ziek was heb ik wel een soort van hersenbeschadiging over gehouden, mijn geheugen is echt verschrikkelijk geworden. Overal in huis liggen en hangen briefjes. En een slecht concentratievermogen heb ik eraan over gehouden.

Bij de jongste ben ik normaal bevallen. Ik vond dat achteraf gezien prettiger dan een keizersnee. Maar had wel een bijna totaal ruptuur (niet gevoeld) en ja, klassieke grap: ze hebben mij echt een steekje te krap dicht genaaid. Dat kan weleens zeer doen tijdens de sex. Verder kan ik inderdaad sneller urine verliezen. Op de trampoline, als ik hard nies of heel erg moet lachen. Ondanks oefeningen wil dat zich niet verbeteren.



Ik vind het prima en het maakt me niks uit. Ik heb 2 heerlijke kinderen eraan over gehouden. Dat ik nu als een zeef plassend op de trampoline sta neem ik voor lief.

2 x vaginaal, 1 x met knip en dus litteken, maar geen last voor de rest.



Al hoorde ik onlangs dat ik me niet op een trampoline zou moeten wagen zonder Tena

Eerste bevalling, vaginale stuitbevalling 9 jaar geleden, knip met 4 hechtingen.

Tweede bevalling, vaginale bevalling, 2 hechtingen

Derde bevalling,vaginale bevallingen, geen hechtingen.

Geen restschade.

Restschade, klinkt al behoorlijk negatief.



Je lijf verandert door een zwangerschap, bevalling en keizersnede. Niet zo raar dat het dus niet helemaal gelijk is met voor de bevalling.



Aan een keizersnede kleven ook risico's net zoals aan een vaginale bevalling. En de klachten na een bevalling zijn niet altijd alleen te wijten aan de bevalling zelf, maar ook aan de zwangerschap.



Maar ga je er bij voorbaat al uit van restschade, dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen.



En verder geen restschade dan alleen een streepje op de buik van de keizersnede? Lieve schat, al je buikspieren zijn doorgesneden, je hebt een grote buikoperatie gehad. Dit kan je lijf ook aardig veranderen!

Oh ja, de trampoline!

Recent ontdekt dat ik daarop "lek". Wist niet wat ik voelde tot ik andere string kon aantrekken.

Schaam me er niet voor, heb het wel laat ontdekt.

Weeën begonnen rond middernacht en rond 1 uur smiddags is kind geboren, viel me qua tijd niet tegen. Ik wilde stoer thuisbevallen maar rond 9 uur en pas op 5 cm trok ik dat niet meer zo goed en zijn we naar t ziekenhuis gegaan voor pijnbestrijding. Een half uur later daar aangekomen zat ik ineens op 9cm. Toen de pijnbestrijding maar gelaten. Kind aan t hartfilmpje (vreselijk die banden die lekker extra in mijn rug sneden terwijl ik de meest heftige rugweeën had. Uiteindelijk duurde de uitdrijvingsfase 2 uur, met zoon ging alles goed maar het paste voor geen meter. Vacuüm en een knip plus twee duwende vrouwen op mijn buik uiteindelijk toch mijn kind geboren. Bleek een kilo zwaarder te zijn dan ze ingeschat hadden ruim 8 pond in mijn bescheiden minibuikje.

Even van hem kunnen genieten en toen kwam mijn placenta niet los (of ja die scheurde toen ze probeerde om hem eruit te krijgen). Toen moest ik naar de ok. 3 liter bloed verloren.



Daarna 3 nachten in t ziekenhuis, eerste 2 dagen niet uit bed geweest. Ik kon mijn baby niet eens oppakken als hij huilde dan moest ik de verpleging bellen,dat vond ik echt verschrikkelijk; net moeder en niks kunnen.



Zoon is nu 3,5e maand en echt een super lieve baby. Vaginaal herstel vrij vlot (knip was mijn nachtmerrie maar viel uiteindelijk best mee), na ruim 5 weken weer eens seks geprobeerd en dat ging redelijk al dacht ik wel dat ze me te strak gehecht hadden want het gaat nog altijd niet zo makkelijk

/snel als voorheen. Maar kan ook komen omdat ik minder nat ben door de borstvoeding. Uiteindelijk geen klachten op dat gebied. Verder voel ik t niet als ik nodig moet plassen maar dat is alleen maar handig haha, heb er ook nog geen ongelukken van gehad maar die druk op mijn blaas is er niet echt dus ik ga gewoon als ik denk dat t weer tijd is.



Waar ik wel nog enorm last van heb is het vele bloedverlies. Ik ben nog enorm moe, zit nu in de ziektewet. Twee ochtenden werken resulteerde in een enorme terugslag van 3 dagen volledig uitgeput. Ik kan voor de baby zorgen en mijn huishouden rustig doen maar echt op pad of een dagje weg trek ik gewoon niet goed dan voel ik me weer extreem moe.



Verder is mijn buik weer netjes, huid is iets losser maar dat merk je alleen als je die vastpakt, ziet er niks van. Litteken zie je ook amper. Nu ik er op terugkijk was het wel een enorme heftige zware bevalling maar ik zie het totaal niet meer als traumatisch: ik heb wel het leukste jongetje van de wereld . De pijn kan ik niet echt meer voor de geest halen maar in de dagen vlak erna heb ik het een barbaarse onderneming genoemd en vond ik het echt verschrikkelijk hoe het was getaan en de nasleep van niks kunnen.

Ik snapte echt niet waarom ze me geen keizersnede hebben gegeven nu ben ik wel blij dat het toch zo gegaan is, hier geen kinderen meer en ik zou het toch jammer vinden als ik nooit 'natuurlijk' vaginaal was bevallen.



Ben alleen benieuwd hoe lang het duurt voor ik weer mijn oude energie terug heb want ik voel me soms net een bejaarde als ik een middagdutje moet doen zal ook wel een beetje mijn eigen schuld zijn want ik heb in t begin veel te veel gedaan ipv goed rust gehouden.

Hier 1 natuurlijke bevalling.

Niks aan overgehouden behalve wat spierpijn. Ik kon na een uur weer in kleermakerszit zitten tot grote verbazing van het ziekenhuispersoneel haha

Bevalling 1: Duurde 8 uur, op tijd in het bevalcentrum van het ziekenhuis aangekomen. In 2 persweeën was zoon er. Een paar hechtingen, daar zoon als superman ter wereld kwam, met 1 arm vooruitgestrekt. Daarna zelf in bad geklommen om te douchen. Niets aan overgehouden.



Bevalling 2: Min of meer hetzelfde verhaal, geen hechtingen deze keer.



Geen restschade, wél heb ik de eerste weken na de bevalling erg veel moeite gehad windjes binnen te houden, wat soms genante situatie opleverde. Moet zeggen dat ik nu nog steeds merk dat er soms 1 ontsnapt, 3 jaar later...



Oja, laatst op de trampoline gesprongen, nergens last van!

Hier ook geen restschade. Na 3 kwartier persweeen werd de kleine met de vacuüm geboren, hoefde geen knip. 3 kleine hechtingtjes. De volgende ochtend liep ik rond of er niks was gebeurd, wel her en der spierpijn.

Eerste bevalling was snel en soepel (half 6 vk er, 8 uur kind er, 3 min persen). Zelf wel nog 3 dagen zh gehad ivm blaaskatheter (kon niet 'uitplassen'), daarna nog verblijfskatheter thuis (in totaal een week). Daardoor heb ik er nu nog wel moeite mee, kan blijven lopen omdat ik niet altijd goed uit kan plassen.



Tweede bevalling ingeleid. Hele dag geduurd, weeën die kort duurde maar heftig. Voelde als een slechte film waarin ik de hoofdrol speelde. 4 uur lang volledige ontsluiting gehad maar kind moest nog draaien en indalen. Geen weeën door ruggenprik (die alleen links werkte). Kind in couveuse (ondanks 4,5 kg en 10 dagen te laat, ivm dat ik koorts had). Weer een katheter gehad, nu 24 uur. Voor psychisch zwaar, denk er nu bijna 2 jaar later nog geregeld aan terug.



Beide bevallingen enkele hechtingen. Verder een tijgerprintje gekregen, cadeautje van de oudste.

Bevalling zelf vond ik best traumatisch. Ik snap ook niet hoe vrouwen dit zonder verdoving kunnen doen, dacht echt dat ik doodging en nee ben de pijn niet vergeten. Weet nog exact hoe een wee voelt (sorry voor alle vrouwen die nog moeten bevallen:)).

Uiteindelijk bleek baby vele maken groter dan geschat en heb ik mij suf geperst (tijdens persen lieten ze mij en vriend op een gegeven moment gewoon alleen!). Uiteindelijk vacuüm pomp en twee flinke knippen.

Kraamweek was ook hel, 9 dagen niet naar het toilet kunnen en bont en blauw van onderen, brrrr!

Uiteindelijk ging de genezing toch vrij vlot. Knip is goed dicht en na bijna 7 weken totaal geen last meer van. Geen incontinentie etc. Sporten doe ik ook al weer. Wel is mijn buik stuk slapper. Vrees dat dat ook nooit meer goed komt.....

Ik hou zielsveel van mijn kindje, maar een tweede komt er niet. Bij het idee dat ik nog een keer moet krijg ik nu al kippenvel!

Bij elke zwangere vrouw denk ik nu ook; och wat zielig, die moet nog bevallen

Nee totaal geen restschade na twee kinderen.

In tegendeel, waarschijnlijk was ik te nauw voor de eerste geboorte want gemeenschap was nooit echt prettig, maar sinds de eerste bevalling is dat alleen maar beter geworden. Man geeft aan dat qua gevoel voor hem niets is veranderd.

Ps. En de lucht in je buik. Na de bevalling continue winden laten. Gelukkig is dat over gegaan na een week of twee. Al dat bezoek paar uur na de bevalling had ik echt moeten weigeren, verschrikkelijk gênant voor mij en voor hen geen lol aan.

Hier ook geen restschade hoor. Eerst bevalling was een ks ivm stuitligging. Zelfs het litteken zie je bijna niet meer.

De tweede bevalling was natuurlijk. Ik kan het mij eigenlijk niet eens meer herinneren hoe het zat met de hechtingen. Ik geloof 2, maar echt zeker weten doe ik het niet.

Bevalling 1: Vaginaal, 15 uur, knip, totaal ruptuur en veel hechtingen ----> geen restschade



Bevalling 2: Vaginaal, 45 minuten, 4 hechtingen ----> geen restschade



Bevalling 3: Vaginaal, 5 uur, geen hechtingen, helemaal niks ----> geen restschade.



Ik ben drie keer vaginaal bevallen (de laatste keer in mei 2014) en ik heb er niks aan overgehouden. Alles is prima. Ook geen incontinentie. Ik heb wel bekkenbodemtraining gedaan na alle drie.

Trampolinetest ook met vlag en wimpel gedaan.

Geen restschade hier. 3 hechtingen, liep de volgende dag alweer rond.

quote:hamerhaai schreef op 14 mei 2015 @ 08:52:

En verder geen restschade dan alleen een streepje op de buik van de keizersnede? Lieve schat, al je buikspieren zijn doorgesneden, je hebt een grote buikoperatie gehad. Dit kan je lijf ook aardig veranderen!



Dit is echt totale onzin! Bij een ks worden de buikspieren opzij geschoven en echt niet doorgesneden.



Hier 1 ks en 2 vaginale bevallingen. Op buikstreepje na geen enkele schade aan alle bevallingen overgehouden, gelukkig.

Ik had twee hechtingen. Had erger verwacht na bijna 24 uur maar het viel dus mee! Het is me wel opgevallen dat het er nu een beetje anders uitziet, lijkt wel een beetje verzakt. Heb er geen last van overigens.



Af en toe nog last van bekkenpijn.

Ik had een heel klein wondje, 'peace of cake' dacht ik. Maar dat kleine wondje heeft me maanden parten gespeeld. Pas toen de huisarts na een tijd nog wat hechtingen eruit haalde ging het de goede kant op.



Daarna is dat plekje wel nog jaren gevoelig geweest.

quote:soundofsunshine schreef op 14 mei 2015 @ 10:09:

[...]





Dit is echt totale onzin! Bij een ks worden de buikspieren opzij geschoven en echt niet doorgesneden.



Hier 1 ks en 2 vaginale bevallingen. Op buikstreepje na geen enkele schade aan alle bevallingen overgehouden, gelukkig.Dat is knap, want je haalt je rompstabiliteit uit de spieren van je romp. En deze is net een ballon, volledig met spieren/pezen. Want wat zit er "niets" tussen de spieren om ze opzij te doen? Je moet toch ergens door heen snijden. Leg mij eens uit hoe dit dan gaat.

Nee.. Na ks 1 had ik verklevingen overgehouden omdat het nogal slordig gedaan was ( was ernstig spoed ) dat is bij ks 2 hersteld. Bevalling 3 was vaginaal .. 2 x flink persen en klaar . Zoon was 6 pond .. Geen scheuren niets .. Geen schade .. Alles was nog net zo als daarvoor aldus mijn man