Gezondheid
alle pijlers
Longembolie?
maandag 8 juni 2015 om 22:30
Ik heb al een paar dagen veel pijnklachten en benauwdheid. Paar keer naar de HAP geweest en pijmedicatie gekregen ze dachten aan nierstenen.
Pijn ging niet weg dus vanmiddag naar de gewone huisarts gegaan.
Die dacht dat mijn middenrifspier gekneusd was maar kon een longembolie niet uitsluiten.
Voor de zekerheid met spoed laten prikken. Ik had er niks van verwacht en werd begin van de avond gebeld door het ziekenhuis. Er waren idd verontrustende waardes in het bloed gevonden en ik moest direct langskomen. Hele avond onderzoeken gehad en ze denken idd aan een longembolie.
Ik ben in goede handen en ik ben blij dat ze dit nu ontdekt hebben.
Nu ben ik aan het wachten om naar mijn afdeling gebracht te worden worden want ik wordt opgenomen en vannacht gaan ze de behandeling al starten.
ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen? Verder is het altijd fijn gewoon mijn verhaal kwijt te kunnen hier.
Pijn ging niet weg dus vanmiddag naar de gewone huisarts gegaan.
Die dacht dat mijn middenrifspier gekneusd was maar kon een longembolie niet uitsluiten.
Voor de zekerheid met spoed laten prikken. Ik had er niks van verwacht en werd begin van de avond gebeld door het ziekenhuis. Er waren idd verontrustende waardes in het bloed gevonden en ik moest direct langskomen. Hele avond onderzoeken gehad en ze denken idd aan een longembolie.
Ik ben in goede handen en ik ben blij dat ze dit nu ontdekt hebben.
Nu ben ik aan het wachten om naar mijn afdeling gebracht te worden worden want ik wordt opgenomen en vannacht gaan ze de behandeling al starten.
ik vroeg me af of er mensen zijn die dit herkennen? Verder is het altijd fijn gewoon mijn verhaal kwijt te kunnen hier.
donderdag 11 juni 2015 om 23:07
Ik hoop dat je vannacht beter slaapt IBI. En ik vind eigenlijk dat je een paar jaar geleden je portie ellende al meer dan genoeg gehad hebt en dat dit nu niet eerlijk is. Maar het leven is niet altijd eerlijk...
Sterkte en ik hoop dat je gauw goed nieuws krijgt!
Sterkte en ik hoop dat je gauw goed nieuws krijgt!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
vrijdag 12 juni 2015 om 21:57
Bedankt voor jullie berichten!
Vandaag een veel betere dag dan gisteren. Gisteren had ik om 9 uur in de ochtend gevraagd om een oxazepam, die heb ik op recept van mijn psychiater. Om half 2 had ik er nog geen gekregen en om 15.30 kwam de dokter langs mede daarvoor.
Ik heb aangegeven dat ik het schandalig vind dit ik hier bijna 7 uur voor mij wachten en dat ik echt een slechte dag had (met dus echt gedachtes dat ik liever had gehad dat ze niet op tijd achter de embolie waren gekomen best heftig dus)
Mijn vraag was ook niet, en dat had ik aangegeven, of het psychisch verstandig was die pil te nemen maar of het mocht met mijn huidige medische toestand. Nou goed ik heb er 1 gekregen maar ik baal er wel van. Ze weten door andere medicatie die ik slik van mijn psychische klachten af.
Nou goed dat was dat. Vandaag te horen gekregen dat het beter gaat met de bloedarmoede en dat het iets is wat ik verder af kan handelen met de huisarts. Daarnaast waren mijn leverfuncties verhoogd dus kreeg een leverecho. Die dokter zat heel moeilijk te kijken en ik begon me al zorgen te maken. Uiteindelijk vraagt hij of ik wel eens geopereerd ben aan mijn buik. Dat ben ik 2 jaar terug is mijn galblaas verwijderd en jaren terug mijn blindedarm na een ontsteking. Blijkbaar zocht hij mijn galblaas toen hij zo moeilijk keek haha. Verder was er niks uitgekomen.
Er was gisteren gezegd dat ik geen urine meer in hoefde te leveren want het was schoon. Ikzelf zag echter steeds wat bloed erbij zitten. Dit toch aangegeven en ze zei dat ik het even aan de verpleegkundige moest laten zien. Vanmiddag dus maar gelijk gedaan en die twijfelde zelf ook of dit wel goed was. Die heeft de arts erbij geroepen en ook die gaf aan dat ze toch nader onderzoek wilde doen. Nu moet ik dat maandag inleveren. Omdat het met een specifieke manier (handmatig tellen van bepaalde bloedwaardes?) van behandelen is wordt dat niet in het weekend gedaan en moet de urine vers zijn.
Ik heb mijn medicijnen voor de komende week op kunnen halen. Helaas moet ik de eerste dag(en) toch een spuitje met bloedverdunners krijgen omdat het nog niet de juiste dikte heeft om over te stappen op alleen de pillen. Maar goed dat ik geleerd heb hoe dat moet.
Maandag heb ik een afspraak met de trombosedienst en met de gynaecoloog. Helaas komt alleen de trombosedienst tussen 8 en 13.00 en moet ik om half 2 in het ziekenhuis zijn. Ik moet dus maandag eerst bellen of ze aan de vroege kant kunnen komen. Jammer dat ik daar dan verder achteraan moet maar vooruit.
Verder een goed gesprek gehad met mijn vriend en arts samen. Mijn vriend is een beetje erg bezorgd en gewoon erg geschrokken. Hij wilt het liefst alle afspraken komende weken afzeggen uit voor zich. Ik heb het omschreven als dat hij mij als een vogeltje in een kooitje wil doen.
Van de arts te horen gekregen dat het gevaar nu geweken is en dat ik echt echt alles weer mag, alleen dat de ervaring wel is dat mensen met een longembolie zeker nog een half jaar klachten houden. Erge vermoeidheid en kortademigheid. Dit zijn dingen die ik wel aan moet geven en daardoor keuzes moet maken in wat ik wel en niet aan kan.
Ook heb ik aangegeven dat ik wel nog pijnklachten heb zeker bij diep ademen of slapen op mijn zij. Helaas kunnen die pijnklachten nog lang aanhouden. Wel moet ik de komende tijd een bloedspiegel van paractemol blijven behouden. 4 maal daags op vaste tijden 2 pillen.
Ik merk aan alles dat dit wel aangrijpend is en de komende tijd zal blijven voor mijn leven. Ik zal anders met mijn energie om moeten leren gaan en vaker bezoeken af moeten leggen voor mijn gezondheid.
Ik was van plan weer flink te gaan sporten om af te vallen. Straks mag ik wel weer zachtjes gaan sporten maar meer om herstel te bevorderen ipv. afvallen. Geen hele dramatische dingen maar wel anders dan gepland.
Voor zo maar weer proberen goed te slapen, denk dat ik me vandaag beter voel omdat ik de nacht goed doorgeslapen heb. Omdat ik zittend slaap heb ik last van het uiteinde van het bed. Zojuist heeft iemand van de verpleging een bedverlenger geregeld en ik denk dat dat heel veel zal schelen.
Vandaag een veel betere dag dan gisteren. Gisteren had ik om 9 uur in de ochtend gevraagd om een oxazepam, die heb ik op recept van mijn psychiater. Om half 2 had ik er nog geen gekregen en om 15.30 kwam de dokter langs mede daarvoor.
Ik heb aangegeven dat ik het schandalig vind dit ik hier bijna 7 uur voor mij wachten en dat ik echt een slechte dag had (met dus echt gedachtes dat ik liever had gehad dat ze niet op tijd achter de embolie waren gekomen best heftig dus)
Mijn vraag was ook niet, en dat had ik aangegeven, of het psychisch verstandig was die pil te nemen maar of het mocht met mijn huidige medische toestand. Nou goed ik heb er 1 gekregen maar ik baal er wel van. Ze weten door andere medicatie die ik slik van mijn psychische klachten af.
Nou goed dat was dat. Vandaag te horen gekregen dat het beter gaat met de bloedarmoede en dat het iets is wat ik verder af kan handelen met de huisarts. Daarnaast waren mijn leverfuncties verhoogd dus kreeg een leverecho. Die dokter zat heel moeilijk te kijken en ik begon me al zorgen te maken. Uiteindelijk vraagt hij of ik wel eens geopereerd ben aan mijn buik. Dat ben ik 2 jaar terug is mijn galblaas verwijderd en jaren terug mijn blindedarm na een ontsteking. Blijkbaar zocht hij mijn galblaas toen hij zo moeilijk keek haha. Verder was er niks uitgekomen.
Er was gisteren gezegd dat ik geen urine meer in hoefde te leveren want het was schoon. Ikzelf zag echter steeds wat bloed erbij zitten. Dit toch aangegeven en ze zei dat ik het even aan de verpleegkundige moest laten zien. Vanmiddag dus maar gelijk gedaan en die twijfelde zelf ook of dit wel goed was. Die heeft de arts erbij geroepen en ook die gaf aan dat ze toch nader onderzoek wilde doen. Nu moet ik dat maandag inleveren. Omdat het met een specifieke manier (handmatig tellen van bepaalde bloedwaardes?) van behandelen is wordt dat niet in het weekend gedaan en moet de urine vers zijn.
Ik heb mijn medicijnen voor de komende week op kunnen halen. Helaas moet ik de eerste dag(en) toch een spuitje met bloedverdunners krijgen omdat het nog niet de juiste dikte heeft om over te stappen op alleen de pillen. Maar goed dat ik geleerd heb hoe dat moet.
Maandag heb ik een afspraak met de trombosedienst en met de gynaecoloog. Helaas komt alleen de trombosedienst tussen 8 en 13.00 en moet ik om half 2 in het ziekenhuis zijn. Ik moet dus maandag eerst bellen of ze aan de vroege kant kunnen komen. Jammer dat ik daar dan verder achteraan moet maar vooruit.
Verder een goed gesprek gehad met mijn vriend en arts samen. Mijn vriend is een beetje erg bezorgd en gewoon erg geschrokken. Hij wilt het liefst alle afspraken komende weken afzeggen uit voor zich. Ik heb het omschreven als dat hij mij als een vogeltje in een kooitje wil doen.
Van de arts te horen gekregen dat het gevaar nu geweken is en dat ik echt echt alles weer mag, alleen dat de ervaring wel is dat mensen met een longembolie zeker nog een half jaar klachten houden. Erge vermoeidheid en kortademigheid. Dit zijn dingen die ik wel aan moet geven en daardoor keuzes moet maken in wat ik wel en niet aan kan.
Ook heb ik aangegeven dat ik wel nog pijnklachten heb zeker bij diep ademen of slapen op mijn zij. Helaas kunnen die pijnklachten nog lang aanhouden. Wel moet ik de komende tijd een bloedspiegel van paractemol blijven behouden. 4 maal daags op vaste tijden 2 pillen.
Ik merk aan alles dat dit wel aangrijpend is en de komende tijd zal blijven voor mijn leven. Ik zal anders met mijn energie om moeten leren gaan en vaker bezoeken af moeten leggen voor mijn gezondheid.
Ik was van plan weer flink te gaan sporten om af te vallen. Straks mag ik wel weer zachtjes gaan sporten maar meer om herstel te bevorderen ipv. afvallen. Geen hele dramatische dingen maar wel anders dan gepland.
Voor zo maar weer proberen goed te slapen, denk dat ik me vandaag beter voel omdat ik de nacht goed doorgeslapen heb. Omdat ik zittend slaap heb ik last van het uiteinde van het bed. Zojuist heeft iemand van de verpleging een bedverlenger geregeld en ik denk dat dat heel veel zal schelen.
vrijdag 12 juni 2015 om 22:22
vrijdag 12 juni 2015 om 22:33
Wat belachelijk van die oxazepam. Ik wilde eerder nog schrijven, dat je gewoon om een pammetje moest vragen als je 's nachts paniekerig zou worden. Toen ik in het ziekenhuis lag met een zware longontsteking en het nog onzeker was of er misschien longkanker achter schuil ging, lag ik ook angstig wakker. Maar ik hoefde maar 1x om oxazepam te vragen en de zuster kwam er direct mee aangerend. En ik had niet eens psychische klachten verder en nooit een recept gehad voor oxazepam.
En ja, na een zware longziekte (en dat is dit ook) ben je zo een halfjaar bezig om weer enigszins normaal op de been te komen en een jaar voor je weer de oude bent. Maar heel vervelend vond ik dat niet, het was wel een relaxte tijd eigenlijk. Het is wel een goed idee om huishoudelijke hulp te regelen voor de eerste maanden. Heel veel sterkte en beterschap en doe vooral heel rustig aan en luister goed naar je lichaam.
En ja, na een zware longziekte (en dat is dit ook) ben je zo een halfjaar bezig om weer enigszins normaal op de been te komen en een jaar voor je weer de oude bent. Maar heel vervelend vond ik dat niet, het was wel een relaxte tijd eigenlijk. Het is wel een goed idee om huishoudelijke hulp te regelen voor de eerste maanden. Heel veel sterkte en beterschap en doe vooral heel rustig aan en luister goed naar je lichaam.
.
vrijdag 12 juni 2015 om 23:32
Ibi, heel veel sterkte en beterschap! Wat zal je geschrokken zijn zeg.....
Met bloedverdunners is goed te leven. Heb ze zelf al 5 jaar, na heel erg uit de hand gelopen trombose (benen, hart, longen. Benen zelfs geamputeerd)
Als de bloedverdunners voor langere tijd zijn: vraag of je zelf mag meten (vingerprikje)! Dan hoef je niet steeds naar de trombosedienst en zit je niet vast aan hun tijden
Bij mij zijn ook alle onderzoeken gedaan omdat ze geen verklaring hadden voor de wijze waarop de trombose zich verspreid had. Bloed, urine, ontlasting, maag- en darmscopie, beenmergpunctie, gynaecologische onderzoeken, MRI, CT, echo's.. (ook lever!)
Oh ja, bij mij werd -voordat de juiste diagnose werd gesteld- ook gesproken over nierstenen. Daarna galstenen, maagzweer, burn out, 'tussen mijn oren' en weet ik niet wat nog meer. En ook ik dacht dat ik me aanstelde..
Neem je tijd om te herstellen! Om alles op een rijtje te krijgen (want shit, wat een impact) En schrijf van je af in een dagboekje ofzo. Scheelt namelijk ook omdat je op een punt kan komen in je herstel dat je denkt: sta ik niet een beetje stil? Teruglezen kan dan prettig zijn
Met bloedverdunners is goed te leven. Heb ze zelf al 5 jaar, na heel erg uit de hand gelopen trombose (benen, hart, longen. Benen zelfs geamputeerd)
Als de bloedverdunners voor langere tijd zijn: vraag of je zelf mag meten (vingerprikje)! Dan hoef je niet steeds naar de trombosedienst en zit je niet vast aan hun tijden
Bij mij zijn ook alle onderzoeken gedaan omdat ze geen verklaring hadden voor de wijze waarop de trombose zich verspreid had. Bloed, urine, ontlasting, maag- en darmscopie, beenmergpunctie, gynaecologische onderzoeken, MRI, CT, echo's.. (ook lever!)
Oh ja, bij mij werd -voordat de juiste diagnose werd gesteld- ook gesproken over nierstenen. Daarna galstenen, maagzweer, burn out, 'tussen mijn oren' en weet ik niet wat nog meer. En ook ik dacht dat ik me aanstelde..
Neem je tijd om te herstellen! Om alles op een rijtje te krijgen (want shit, wat een impact) En schrijf van je af in een dagboekje ofzo. Scheelt namelijk ook omdat je op een punt kan komen in je herstel dat je denkt: sta ik niet een beetje stil? Teruglezen kan dan prettig zijn
maandag 15 juni 2015 om 20:20
Bedankt voor de reacties wederom!
Ja ik ben gisteren met ontslag gegaan. Het is fijn om weer thuis te zijn maar merk nu al dat ik erg vermoeid ben. Ik zit vrij veel op de bank en ben dan eigenlijk te vermoeid om echt te schrijven op het forum.
Vandaag is de trombose dienst voor het eerst geweest. Als er geprikt wordt dan testen ze mijn bloed op dikte. Bij mij is vastgesteld dat tussen 2.5 en 3.5 het beste is. Zaterdag was het 2.3 en eigenlijk moet het 2.5 zijn met ontslag. Gisteren is dus weer mijn bloed geprikt en toen was het wel 2.9. Als het vandaag dan weer de juiste dikte had mocht ik stoppen met die bloedverdunnersprikken.
Helaas was het vandaag weer 2.3 dus moet ik nog minimaal een week doorgaan met spuiten. Mijn buik zit nu vol met die puntjes, zeker als er per ongeluk een bloedvaatje geraakt is.
Dinsdag ga ik naar de sauna en stiekem baal ik wel een beetje maar goed dit is maar tijdelijk gelukkig.
Verder ben ik naar de gynaecoloog geweest. Heb inwendig onderzoek gehad (niet pijnlijk wel nogal oncomfortabel) en daar kwamen geen bijzonderheden uit.
Van alle extra onderzoeken zijn nu de uitslagen binnen en alles ziet er goed uit. We gaan er nu dus vanuit dat de embolie echt door de pil is gekomen.
Ook naar het reisbureau gegaan, In Augustus ga ik met mijn neefje van 12 naar Parijs met het vliegtuig. Van de arts mag ik maar ze raadde het me eigenlijk af omdat het te inspannend zou kunnen zijn. Daarnaast heb je nog de kans dat ik in die week in Parijs ergens bloed zal moeten gaan prikken om de waarde te bepalen en zo te weten hoeveel bloedverdunners ik moet nemen die week.
Ik heb wel de zorg over een kind, we kennen geen van beide de taal echt en zijn onbekend daar.
Ik wilde eigenlijk wachten met het maken van een keuze totdat ik wist of ik de reis lichamelijk gezien goed aan kon. (we hebben ook een dagje disney gepland) Alleen gooit de annuleringsverzekering roet in het eten. Ik kan het deze week afwachten en dan annuleren dan valt het onder de verzekering. Als ik echter over een maand annuleer telt het niet onder de voorwaarde.
Ik moet nu dus een keuze maken. Ik baal ervan ik wilde afwachten.
Morgen heb ik een afspraak met de huisarts en dan bespreek ik het nog eens. Als zij aangeeft dat ze over een paar weken een verklaring kan afgeven dat ik niet op vakantie kan wegens lichamelijk gronden dan is de situatie weer anders.
Ja ik ben gisteren met ontslag gegaan. Het is fijn om weer thuis te zijn maar merk nu al dat ik erg vermoeid ben. Ik zit vrij veel op de bank en ben dan eigenlijk te vermoeid om echt te schrijven op het forum.
Vandaag is de trombose dienst voor het eerst geweest. Als er geprikt wordt dan testen ze mijn bloed op dikte. Bij mij is vastgesteld dat tussen 2.5 en 3.5 het beste is. Zaterdag was het 2.3 en eigenlijk moet het 2.5 zijn met ontslag. Gisteren is dus weer mijn bloed geprikt en toen was het wel 2.9. Als het vandaag dan weer de juiste dikte had mocht ik stoppen met die bloedverdunnersprikken.
Helaas was het vandaag weer 2.3 dus moet ik nog minimaal een week doorgaan met spuiten. Mijn buik zit nu vol met die puntjes, zeker als er per ongeluk een bloedvaatje geraakt is.
Dinsdag ga ik naar de sauna en stiekem baal ik wel een beetje maar goed dit is maar tijdelijk gelukkig.
Verder ben ik naar de gynaecoloog geweest. Heb inwendig onderzoek gehad (niet pijnlijk wel nogal oncomfortabel) en daar kwamen geen bijzonderheden uit.
Van alle extra onderzoeken zijn nu de uitslagen binnen en alles ziet er goed uit. We gaan er nu dus vanuit dat de embolie echt door de pil is gekomen.
Ook naar het reisbureau gegaan, In Augustus ga ik met mijn neefje van 12 naar Parijs met het vliegtuig. Van de arts mag ik maar ze raadde het me eigenlijk af omdat het te inspannend zou kunnen zijn. Daarnaast heb je nog de kans dat ik in die week in Parijs ergens bloed zal moeten gaan prikken om de waarde te bepalen en zo te weten hoeveel bloedverdunners ik moet nemen die week.
Ik heb wel de zorg over een kind, we kennen geen van beide de taal echt en zijn onbekend daar.
Ik wilde eigenlijk wachten met het maken van een keuze totdat ik wist of ik de reis lichamelijk gezien goed aan kon. (we hebben ook een dagje disney gepland) Alleen gooit de annuleringsverzekering roet in het eten. Ik kan het deze week afwachten en dan annuleren dan valt het onder de verzekering. Als ik echter over een maand annuleer telt het niet onder de voorwaarde.
Ik moet nu dus een keuze maken. Ik baal ervan ik wilde afwachten.
Morgen heb ik een afspraak met de huisarts en dan bespreek ik het nog eens. Als zij aangeeft dat ze over een paar weken een verklaring kan afgeven dat ik niet op vakantie kan wegens lichamelijk gronden dan is de situatie weer anders.
