Geld & Recht alle pijlers

Erfenis vader

20-08-2015 08:55 434 berichten
Mijn vader ligt op het sterfbed. Mijn famillie maakt nu al ruzie om de erfenis. Zelf hoef ik geen erfenis van mijn vader. Stiefmoeder had het erover en ze is hem liever kwijt dan rijk. Ik was gister uit mijn plaat gegaan hoe durft ze,terwijl mijn vader zit te knokken voor zijn leven het lef kan opbrengen om het over de erfenis te hebben samen met haar dochters. Ik kan dan zo kwaad worden alsof de wereld maar om geld draait ten koste van een ander.



Hoe zit het met erfenis tussen mijn vader en stiefmoeder ze zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Kan hij ervoor zorgen dat ze niks krijgt? Welke wegen moet hij bewandelen? Ik gun dat mens niets maar dan ook niets.
Je zus wilde helemaal niks met dat huis zei ze..... En als de familie gaat bijdragen is dat een 'gift' en betaal JIJ daar schenkingsbelasting over. Dat is dus geen optie. Daarbij kan je daar helemaal niet van op aan. En je bent dus totaal niet realistisch bezig. Maar nogmaals, daar gaat het je niet om. Het enige wat jij zoekt is wraak. Maar goed, je kan dus niks zegt de notaris. Lekker zinloos dus allemaal he. En nu ineens 'haat je je vader' ook. Ik zat dus toch goed, je OP gaat over jou. Jij maakt ruzie, jij flipt terwijl je toneelspeelt boven het sterfbed van je vader. Want dat is toch een klootzak. Die je haat. En die jij net zo hard liever kwijt dan rijk bent. Zo niet slaat je huidige gedrag als een tang op een varken en word het eens tijd dat je je als een grote meid gaat gedragen ipv dit infantiele gedoe
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt allemaal uitermate droevig

Tas, aangezien je dat huis toch niet meer gaat krijgen, zou ik nog wat tijd investeren in je vader. Misschien nog leuk om verhalen op te halen van vroeger? Herinneringen van je moeder (en straks ook je vader) zullen altijd gewoon in jou zitten, daar heb je geen huis, geld of spullen voor nodig.

Sterkte ermee.
quote:Orangetree schreef op 20 augustus 2015 @ 20:21:

Je zus wilde helemaal niks met dat huis zei ze..... En als de familie gaat bijdragen is dat een 'gift' en betaal JIJ daar schenkingsbelasting over. Dat is dus geen optie. Daarbij kan je daar helemaal niet van op aan. En je bent dus totaal niet realistisch bezig. Maar nogmaals, daar gaat het je niet om. Het enige wat jij zoekt is wraak. Maar goed, je kan dus niks zegt de notaris. Lekker zinloos dus allemaal he. En nu ineens 'haat je je vader' ook. Ik zat dus toch goed, je OP gaat over jou. Jij maakt ruzie, jij flipt terwijl je toneelspeelt boven het sterfbed van je vader. Want dat is toch een klootzak. Die je haat. En die jij net zo hard liever kwijt dan rijk bent. Zo niet slaat je huidige gedrag als een tang op een varken en word het eens tijd dat je je als een grote meid gaat gedragen ipv dit infantiele gedoeGoh ik begin aardig te denken dat je mijn stiefmoeder bent je klinkt hetzelfde als haar en ho maar dat je het vanuit mijn kant bekijkt. Ik heb mezelf ook niet prettig gepresenteerd. emotie op een kinderachtige manier geuit.
Ik heb net je eerste topics terug gelezen op de viva.. Maar lees ze zelf maar eens terug. Trek je eigen conclusie.
Alle reacties Link kopieren
Weetje, je hebt het nu over herinneringen aan je moeder, tuurlijk voel je je daar kut onder dat dingen anders lopen dan je zou willen maar je vergeet iets



JE VADER LEEFT NOG!!!



Ik ben mijn ouders ook verloren, totaal onverwacht, dus ik zou zeggen stop met dat gezeur over het huis/het geld/je stiefmoeder. Ga inderdaad met je vader zitten en praat want NU KAN HET NOG!! Niet over zakelijke dingen maar over gevoelens, over wat je hem nog wil zeggen, over waar je nog antwoorden op zou willen hebben, over de leuke dingen die jullie samen hebben gedaan. Praat met hem, ga er geen spijt van krijgen dat je die laatste momenten alleen maar bezig bent geweest met zakelijke dingen.



sterkte
Alle reacties Link kopieren
Jezus zeg mag het wat minder? TO is straks op haar 28e beide ouders kwijt. Ze mag dan niet sociaal wenselijk reageren, maar uiteindelijk weet niemand het hele verhaal over haar jeugd. Het is niet niks als je moeder binnen een jaar na haar overlijden wordt vervangen door een andere vrouw. Elf jaar is nu eenmaal niet de ideale leeftijd om met zulke trauma's om te gaan, laat staan ze goed verwerken. Ziet/leest nu niemand in haar reacties haar verdriet en onmacht in het hele verhaal?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
quote:Tas28 schreef op 20 augustus 2015 @ 20:01:

Mensen HET GAAT MIJ NIET OM HET GELD JEMIG HET GAAT OVER MIJN OUDERS HUN STULPJE IN SPANJE DIE MIJN VADER EN MOEDER SAMEN HEBBEN OPGEKNAPT. DAARGAAT HET MIJ OM. HET IS HET LAATSE STUKJE WAT VAN MIJN MOEDER WAS WAAR IK MOOIE WARME HERINERINGEN HEB MET ONS GEZIN VOORDAT ZE OVERLEED. GELD KAN ME EEN WORST ZIJN DAT HOEF IK NIET. Mijn ouderd stulpje zijn wij kwijt ik en broertje en zus. Daar gaan onze dierbare herinneringen. Denkje dat ik dat ik het zonder slag en stoot laat gaan? Daarom ben ik zo aan het strijden.

Nu kun je wel gaan gillen, schreeuwen en in het rondstampen als een klein kind. Daar ga je niets mee bereiken hoor, dat snap je hopelijk zelf ook wel.

Herinneringen zijn niet gebonden aan een voorwerp of een plaats maar deze zitten in je hoofd.

Het sterfproces van je vader daar gaat het nu om en niet om jou! De aandacht moet nu naar hem gaan en dat jij dat niet kunt verdragen vind ik oprecht sneu voor jou.



Als je deze "haat" gevoelens niet laat gaan en op een gezonde manier afscheid gaat nemen van je vader voorspel ik je bij deze alvast een hoop ellende met jezelf in de toekomst.
Zoek een goede therapeut waar je in therapie kan gaan, vorige maand heb je hele goede tips gehad. Evengoed veel sterkte met alles.
quote:Tickel schreef op 20 augustus 2015 @ 20:46:

Jezus zeg mag het wat minder? TO is straks op haar 28e beide ouders kwijt. Ze mag dan niet sociaal wenselijk reageren, maar uiteindelijk weet niemand het hele verhaal over haar jeugd. Het is niet niks als je moeder binnen een jaar na haar overlijden wordt vervangen door een andere vrouw. Elf jaar is nu eenmaal niet de ideale leeftijd om met zulke trauma's om te gaan, laat staan ze goed verwerken. Ziet/leest nu niemand in haar reacties haar verdriet en onmacht in het hele verhaal?Jawel hoor maar wil je haar in haar gedrag en gevoel laten zitten? Met alle gevolgen van dien? Dan is haar vader straks dood en dan kan ze geen afscheid meer nemen. En dan begint de echte ellende pas. Je ouder verliezen is heel erg, moeilijk, verdrietig en wat je allemaal nog meer kunt bedenken. Maar haar gedrag gaat alle boekjes te buiten, ZIJ heeft nu de kans nog om hem te spreken en zijn liefde te voelen, velen die deze kans niet hebben gehad. Straks is het huilen want ze heeft zo'n spijt van haar gedrag en dan kan het niet. Dan nu maar even hard zodat ze wel die kans gaat grijpen!
Alle reacties Link kopieren
quote:KiaOraHoi schreef op 20 augustus 2015 @ 21:01:

[...]



Jawel hoor maar wil je haar in haar gedrag en gevoel laten zitten? Met alle gevolgen van dien? Dan is haar vader straks dood en dan kan ze geen afscheid meer nemen. En dan begint de echte ellende pas. Je ouder verliezen is heel erg, moeilijk, verdrietig en wat je allemaal nog meer kunt bedenken. Maar haar gedrag gaat alle boekjes te buiten, ZIJ heeft nu de kans nog om hem te spreken en zijn liefde te voelen, velen die deze kans niet hebben gehad. Straks is het huilen want ze heeft zo'n spijt van haar gedrag en dan kan het niet. Dan nu maar even hard zodat ze wel die kans gaat grijpen!Dat begrijp ik helemaal en ik wens haar dat ook echt niet toe. Alleen dat ge-boehoe en dat andere haar vertellen dat ze helemaal geen herinneringen in/aan dat huis heeft van haar moeder is onzin. Iedereen herinnert op zijn/haar eigen manier, en sommige vinden het fijn om iets tastbaars te hebben van een overleden persoon. En dat laatste herken ik. Ik lees TO als iemand die geestelijk aardig wat te verhapstukken heeft gehad op jonge leeftijd en nog niet klaar is met de verwerking.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Tas,



Praat eerst met een notaris over jou kindsdeel en hoe en wat je kan krijgen en wat je moet doen.



Misschien is het fijn dat je tastbare spullen in overleg met je vader en stief...ma Weg kan halen uit het huis.



Heel veel sterkte meid. Beide ouders verliezen is niet fijn. En gezien je reacties zit er veel pijn en verdriet achter.



Doe het voor jezelf en neem een waardig afscheid van je vader.
quote:Tickel schreef op 20 augustus 2015 @ 20:46:

Jezus zeg mag het wat minder? TO is straks op haar 28e beide ouders kwijt. Ze mag dan niet sociaal wenselijk reageren, maar uiteindelijk weet niemand het hele verhaal over haar jeugd. Het is niet niks als je moeder binnen een jaar na haar overlijden wordt vervangen door een andere vrouw. Elf jaar is nu eenmaal niet de ideale leeftijd om met zulke trauma's om te gaan, laat staan ze goed verwerken. Ziet/leest nu niemand in haar reacties haar verdriet en onmacht in het hele verhaal?Dat geeft haar geen enkel recht om zich zo te gedragen zoals ze nu doet. Ze is volwassen, geen 11 jarig kind. Ze HEEFT nog een ouder. Maar ze focust zich alleen op het geld en helemaal niet op deze ouder die er nog WEL is
Alle reacties Link kopieren
quote:Orangetree schreef op 20 augustus 2015 @ 21:09:

[...]





Dat geeft haar geen enkel recht om zich zo te gedragen zoals ze nu doet. Ze is volwassen, geen 11 jarig kind. Ze HEEFT nog een ouder. Maar ze focust zich alleen op het geld en helemaal niet op deze ouder die er nog WEL is

Ze heeft nog een ouder die haar in moeilijke tijden niet op de eerste plaats heeft gezet, een vader die na een jaar vond dat een "stiefmoeder" wel een goed idee was voor zijn kinderen. Een vader die er straks óók niet meer is. En ik lees dat het TO om het huis in Spanje gaat. Het huis waar zij mooie herinneringen aan haar moeder heeft. Ik begrijp heel goed dat zij dit wil proberen te behouden en dat ze nu vreselijk in paniek is omdat dit misschien helemaal niet kan als vader niets geregeld heeft.



Maar nee, ze is nu 28 en moet alles maar accepteren zonder morren. Ik vermoed dat TO zich de afgelopen jaren qua emotie ingehouden heeft en dat het er nu uit komt. Onvolwassen gedrag? Ja, maar wel begrijpelijk als je weet dat er straks helemaal niets meer over is van je ouders. Oh ja, je herinneringen zouden voldoende moeten zijn.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Bijzonder TO dat je je dit niet hebt gerealiseerd toen je vader opnieuw in het huwelijksbootje stapte met je stiefmoeder. Toen had je met je vader om tafel kunnen gaan. Maar nu, nu je vader op zijn Sterfbed ligt, nu wil je hem nog allerlei dingen vragen waar hij totaal geen belang meer bij heeft? Dat huis in Spanje zal hij nooit meer zien. Wat zal het hem worst wezen? Hij is stervende. Hij is zich aan het voorbereiden op wat komen gaat. En dan ga jij nu, op dit moment, hem terughalen naar aardse zaken zoals geld wat hij niet meer kan opmaken, de latente ruzie en vete met je stiefmoeder en hem eisen dat hij een rechtszaak gaat beginnen op zijn sterfbed zodat jij je huis in Spanje krijgt?



Meisje, zie je wel wat jij je vader aandoet? Waarom wil jij je vaders laatste momenten verpesten door het op jezelf te betrekken? Door zijn aardse bezittingen ver boven zijn laatste dagen te verheffen en vele malen belangrijker te willen maken? Waarom wil jij je vader hoofdbrekens bezorgen, stress, verdriet, terwijl hij bezig is om dit alles achter zich te laten.... voorgoed.



Wat wil je dat je vaders laatste woorden zijn? In welke gemoedstoestand zou jij hem het liefste zien overlijden? Mag hij vrede hebben van jou? Laat die man dan gaan, zonder een woord vuil te maken over wat hij voor aardse zaken achterlaat en hoe die verdeeld dienen te worden!
Alle reacties Link kopieren
quote:Tas28 schreef op 20 augustus 2015 @ 20:11:

[...]





Pardon? Ik was 10 toen mijn moeder overleed. En 11 was ik toen mijn vader hertrouwde en ik was 4 toen mijn vader het huis kochte met mijn moeder dus ik heb er wel degelijk van genoten en warme herinneringen gehad. En ook al heeft mijn stiefmoeder samen met mijn vader het bij gehouden. Ik wou dat ik met mijn toekomstige kinderen er heen kon gaan en met hun de herinneringen meemaken in het huis van oma en opa. Ik ben wel 2 ouders kwijt.Dus je moeder heeft er 6 jaar aan besteed en je stiefmoeder 17! Zie je dat nou echt niet? Heb je echt zulke dikke eurotekens voor je ogen? En wat heeft je ouders kwijt zijn nou te maken met dat huis? Het is al 17 jaar onder hoede van je stiefmoeder, de geest van je moeder is daar echt al lang weg hoor.
Alle reacties Link kopieren
quote:nina1966 schreef op 20 augustus 2015 @ 21:40:

[...]



Dus je moeder heeft er 6 jaar aan besteed en je stiefmoeder 17! Zie je dat nou echt niet? Heb je echt zulke dikke eurotekens voor je ogen? En wat heeft je ouders kwijt zijn nou te maken met dat huis? Het is al 17 jaar onder hoede van je stiefmoeder, de geest van je moeder is daar echt al lang weg hoor.Hoe diep wil jij TO onder de grond hebben? Nog een paar trappen en ze kan samen met haar vader een familiegraf in.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
Snap wel dat ze dat zich niet heeft gerealiseerd. Ze was 11!! Ze was niet in staat om iets te regelen.



Verder TO, probeer van de laatste dagen, weken met je vader te genieten. Haal oude herinnneringen op aan je moeder met hem. Nu kan het nog. Vraag hem te vertellen over vroeger. Die verhalen zijn de dingen die waarde hebben, huizen niet. Vraag hem nog van alles, over toen jullie klein waren, hoe ze iets deden, hoe ze het vonden toen ze papa en mama van jullie werden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Tickel schreef op 20 augustus 2015 @ 20:46:

Jezus zeg mag het wat minder? TO is straks op haar 28e beide ouders kwijt. Ze mag dan niet sociaal wenselijk reageren, maar uiteindelijk weet niemand het hele verhaal over haar jeugd. Het is niet niks als je moeder binnen een jaar na haar overlijden wordt vervangen door een andere vrouw. Elf jaar is nu eenmaal niet de ideale leeftijd om met zulke trauma's om te gaan, laat staan ze goed verwerken. Ziet/leest nu niemand in haar reacties haar verdriet en onmacht in het hele verhaal?Eh , nee. Ik lees alleen maar dat ze wil wil wil. Ze wil geld en thats it.
Alle reacties Link kopieren
quote:nina1966 schreef op 20 augustus 2015 @ 21:52:

[...]

Eh , nee. Ik lees alleen maar dat ze wil wil wil. Ze wil geld en thats it.Nee, je bent alleen maar aan het na trappen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Jij maakt ook ruzie over de erfenis zie ik.

Geen haar beter dan stiefmoeder dus
Alle reacties Link kopieren
quote:Tickel schreef op 20 augustus 2015 @ 21:06:

[...]



Dat begrijp ik helemaal en ik wens haar dat ook echt niet toe. Alleen dat ge-boehoe en dat andere haar vertellen dat ze helemaal geen herinneringen in/aan dat huis heeft van haar moeder is onzin. Iedereen herinnert op zijn/haar eigen manier, en sommige vinden het fijn om iets tastbaars te hebben van een overleden persoon. En dat laatste herken ik. Ik lees TO als iemand die geestelijk aardig wat te verhapstukken heeft gehad op jonge leeftijd en nog niet klaar is met de verwerking. Hoeveel herinneringen heb jij nog aan vakanties van toen je 5 /6 was? Of zelfs maar 7.

De vakanties met stiefma zitten in haar herinnering, dat zijn er namelijk zeker meer dan 10.... Vakanties met eigen moeder zijn er maar zo'n 4 a 5. De meeste herinneringen zijn dus van het gezin met stiefma, niet met eigen moeder.
Alle reacties Link kopieren
quote:nina1966 schreef op 20 augustus 2015 @ 21:57:

[...]

Hoeveel herinneringen heb jij nog aan vakanties van toen je 5 /6 was? Of zelfs maar 7.

De vakanties met stiefma zitten in haar herinnering, dat zijn er namelijk zeker meer dan 10.... Vakanties met eigen moeder zijn er maar zo'n 4 a 5. De meeste herinneringen zijn dus van het gezin met stiefma, niet met eigen moeder.Jij kan toch niet voor TO gaan bepalen van wie zij de meeste en beste herinneringen heeft?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Wat een nare reacties.
quote:Tas28 schreef op 20 augustus 2015 @ 19:12:

[...]





Ik begrijp dat je het zo opvat ik

Ben erg emotioneel het komt kinderachtig over maar ik ben mijn moeders stulpje kwijt het laaste wat ik van moeder had is gone. Begrijp je dan waarom ik zo boos en emo ben.



Ja meid, dat snap ik wel.

Wat ik alleen echt niet snap is dat je dit NU gaat doen allemaal. Op je vaders sterfbed en nu het te laat is.

Als dat huis zo belangrijk was in verband met jouw moeder had je jaren de tijd om het samen te bespreken en op een goede manier te regelen.

Daarnaast ook de zaken die veel forummers jou aangeven over (direct) af te rekenen erfbelasting over het huis en later vermogensbelasting.

Daarnaast zijn er ook nog jouw broer en zus..

Ik begrijp gewoon niet dat je in al die jaren niet eerder met je vader gesproken hebt hierover als dit zo belangrijk voor je was.

Je bent nu gewoon echt te laat om nog iets te doen..



Ik snap echt wel dat het oneerlijk voelt, maar je snapt toch ook wel dat je dit nu niet op deze manier kunt doen met iemand die dood gaat....



Het is super verdrietig dat je op je 28e zonder ouders verder moet. Vreselijk.



Er zijn hele goede tips gegeven hier over hulp zoeken en kijken of je NU al dingen met een emotionele waarde die van jouw moeder zijn geweest uit het huis mag halen. Sieraden oid.

Probeer dat te regelen met je vader..



Veel sterkte.
En ik snap dat je het op je 11e of 16e niet kon regelen hoor.

Maar de afgelopen jaren hadden jullie toch wel over dat huis kunnen praten..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven