Kinderen
alle pijlers
Kraamtijd klaagtopic
donderdag 10 september 2015 om 23:03
Ja, we zijn allemaal dolblij met de geboorte van ons wondertje, ons prinsje, ons engeltje...
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
maandag 14 september 2015 om 09:21
Ohnee Mel, dat is wel echt flink balen. Wat zullen jullie moe zijn!
Heb je hier al contact met het cb over gehad?
Gelukkig heeft ons mannetje dit nooit gedaan, maar we kregen van de wijkverpleegkundige de tip om hem overdag wél wakker te maken voor een voeding en hem 's nachts zelf te laten komen. Ook overdag gordijnen open en 's nachts natuurlijk donker op de slaapkamer. Zo leren ze onderscheid tussen dag en nacht. Weet niet of jullie dit zo doen, maar wellicht kan het nog helpen.
Heb je hier al contact met het cb over gehad?
Gelukkig heeft ons mannetje dit nooit gedaan, maar we kregen van de wijkverpleegkundige de tip om hem overdag wél wakker te maken voor een voeding en hem 's nachts zelf te laten komen. Ook overdag gordijnen open en 's nachts natuurlijk donker op de slaapkamer. Zo leren ze onderscheid tussen dag en nacht. Weet niet of jullie dit zo doen, maar wellicht kan het nog helpen.
maandag 14 september 2015 om 10:43
Ik mag me hier binnen een week of 8-9 ook weer aansluiten.
Mijn eerste kraamtijd was echt rot. Dochter was een super onrustige baby die vanaf een uurtje of 7 's avonds begon te huilen en dit volhield tot 2-3u 's nachts. Oh wat was ik ellendig! Moet eerlijk toegeven dat ik toen meermaals heb gedacht: waarom?? Waarom wou ik ook alweer zo graag kinderen?? En natuurlijk durfde ik tegen niemand toegeven hoe ik me voelde. Zelfs niet tegen m'n moeder. Uiteindelijk is die periode ook voorbij gegaan, maar het heeft nog geduurd tot ze 4 jaar was voor ze echt ging doorslapen. Een maand of 9 nu dus.
Mijn tweede kraamtijd verliep volledig anders. Rustige dochter, ikzelf ook een stuk rustiger... echt genoten!
Ik hoop op een fijne kraamtijd, zoals bij m'n tweede dochter.. maar we zullen zien. Er zal vast af en toe gezeurd worden
Mijn eerste kraamtijd was echt rot. Dochter was een super onrustige baby die vanaf een uurtje of 7 's avonds begon te huilen en dit volhield tot 2-3u 's nachts. Oh wat was ik ellendig! Moet eerlijk toegeven dat ik toen meermaals heb gedacht: waarom?? Waarom wou ik ook alweer zo graag kinderen?? En natuurlijk durfde ik tegen niemand toegeven hoe ik me voelde. Zelfs niet tegen m'n moeder. Uiteindelijk is die periode ook voorbij gegaan, maar het heeft nog geduurd tot ze 4 jaar was voor ze echt ging doorslapen. Een maand of 9 nu dus.
Mijn tweede kraamtijd verliep volledig anders. Rustige dochter, ikzelf ook een stuk rustiger... echt genoten!
Ik hoop op een fijne kraamtijd, zoals bij m'n tweede dochter.. maar we zullen zien. Er zal vast af en toe gezeurd worden
maandag 14 september 2015 om 11:01
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
maandag 14 september 2015 om 11:12
quote:Sunemom schreef op 14 september 2015 @ 11:01:
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
Wat ontzettend verdrietig.. Hier word ik weer even stil van..
Kan me indenken dat je gewoon je lijf terug wil en zulke opmerkingen kunnen écht niet.. Hele dikke knuffel
En uiteraard mag je hier mee klagen als je daar behoefte aan hebt
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
Wat ontzettend verdrietig.. Hier word ik weer even stil van..
Kan me indenken dat je gewoon je lijf terug wil en zulke opmerkingen kunnen écht niet.. Hele dikke knuffel
En uiteraard mag je hier mee klagen als je daar behoefte aan hebt
maandag 14 september 2015 om 11:28
quote:Sunemom schreef op 14 september 2015 @ 11:01:
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
wat een heftig verhaal. Heel veel sterkte.
Hopelijk gaat je man hiervan wat tegen z'n moeder zeggen want dit kan écht niet.
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
wat een heftig verhaal. Heel veel sterkte.
Hopelijk gaat je man hiervan wat tegen z'n moeder zeggen want dit kan écht niet.
maandag 14 september 2015 om 11:41
@sunenom
Wat vreselijk! En wat een rot opmerking zeg! Die zou van mij gelijk voor altijd weg mogen blijven!
Wat betreft mensen die je ontlopen. De ervaring is dat veel mensen noet goed durven of niet weten wat ze moeten doen.
Ik weet dat dit ontzettend moeilijk is. Maar een vriendin appen met "ik heb je nodig, kom je thee drinken" kan al zoveel verschil maken..
Vaak geven mensen je daar ruimte. Waar jij juist een knuffel nodig hebt..
Heel veel sterkte deze tijd
Wat vreselijk! En wat een rot opmerking zeg! Die zou van mij gelijk voor altijd weg mogen blijven!
Wat betreft mensen die je ontlopen. De ervaring is dat veel mensen noet goed durven of niet weten wat ze moeten doen.
Ik weet dat dit ontzettend moeilijk is. Maar een vriendin appen met "ik heb je nodig, kom je thee drinken" kan al zoveel verschil maken..
Vaak geven mensen je daar ruimte. Waar jij juist een knuffel nodig hebt..
Heel veel sterkte deze tijd
maandag 14 september 2015 om 11:42
quote:Sunemom schreef op 14 september 2015 @ 11:01:
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
Oh mijn god Sunemom, hoe krijgt ze het over haar lippen! Ik geef je een oprechte hele dikke virtuele knuffel, ik kan me niet voorstellen hoe groot je verdriet is, en hoe je je nu moet voelen in je lijf. Ik gun je vele lieve mensen om je heen, ik hoop dat die er wel zijn, en alles wat er voor zorgt dat je je lichamelijk in ieder geval iets sterker gaat voelen.
En daarmee heb ik direct niets meer te klagen over mijn kraamtijd, die in mijn beleving een ware hel was de laatste keer. Maar totaal onterecht naast het verliezen van je baby.
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen.
Oh mijn god Sunemom, hoe krijgt ze het over haar lippen! Ik geef je een oprechte hele dikke virtuele knuffel, ik kan me niet voorstellen hoe groot je verdriet is, en hoe je je nu moet voelen in je lijf. Ik gun je vele lieve mensen om je heen, ik hoop dat die er wel zijn, en alles wat er voor zorgt dat je je lichamelijk in ieder geval iets sterker gaat voelen.
En daarmee heb ik direct niets meer te klagen over mijn kraamtijd, die in mijn beleving een ware hel was de laatste keer. Maar totaal onterecht naast het verliezen van je baby.
maandag 14 september 2015 om 11:44
Mijn man zegt alleen dat ze het echt niet rot bedoeld, maar haar aanspreken gaat niet gebeuren denk ik. Mijn man is ook weer fulltime aan het werk en ik zit thuis. De behoefte aan contact ligt dan ook bij mij, man heeft zijn collega's.
Ik vind het lastig om me aan de 'goede adviezen' van de verloskundige enzo te houden. Ik wil zo graag op zijn minst weer zwemmen, geeft mij rust maar wie weet dat ik dan ook weer een heel klein beetje conditie krijg, maar dan moet het bloedverlies over zijn. Volgens de verloskundige dus echt niet doen en daar baal ik van. Bij de andere kinderen ging het herstel gewoon veel sneller.
Contact met 'lotgenoten' heb ik wel, maar vind ik ook soms moeilijk, het confronteert soms zo met dat er zoveel mensen dit vreselijke verdriet moeten dragen
Ik vind het lastig om me aan de 'goede adviezen' van de verloskundige enzo te houden. Ik wil zo graag op zijn minst weer zwemmen, geeft mij rust maar wie weet dat ik dan ook weer een heel klein beetje conditie krijg, maar dan moet het bloedverlies over zijn. Volgens de verloskundige dus echt niet doen en daar baal ik van. Bij de andere kinderen ging het herstel gewoon veel sneller.
Contact met 'lotgenoten' heb ik wel, maar vind ik ook soms moeilijk, het confronteert soms zo met dat er zoveel mensen dit vreselijke verdriet moeten dragen
maandag 14 september 2015 om 11:51
Ik heb 1 hele lieve vriendin die ik inderdaad kan (en durf) te appen dat ik echt contact nodig heb en die de momenten dat ze er is letterlijk naast me gaat staan. Dat waardeer ik zo ontzettend, zij maakt die momenten dragelijk.
Ambrosia vooral wel klagen, he herinnert me ook aan de momenten die ik bij mijn andere kinderen ook niet altijd leuk vond. Ergens is lezen dat het ook met een gezonde baby niet altijd mooi en leuk is een soort prettig. Natuurlijk zou ik in een split-second ruilen met welke verschrikkelijke kraamtijd dan ook als het maar over 3 maanden en met baby zou mogen zijn, maar dat ook dat niet altijd fijn is is ook realisme.
Ambrosia vooral wel klagen, he herinnert me ook aan de momenten die ik bij mijn andere kinderen ook niet altijd leuk vond. Ergens is lezen dat het ook met een gezonde baby niet altijd mooi en leuk is een soort prettig. Natuurlijk zou ik in een split-second ruilen met welke verschrikkelijke kraamtijd dan ook als het maar over 3 maanden en met baby zou mogen zijn, maar dat ook dat niet altijd fijn is is ook realisme.
maandag 14 september 2015 om 12:28
Oh sunemom...je verhaal zit nog zo vaak in mijn hoofd (dec topic). Het klagen is wat dat betreft zo triviaal he....het is zo ongelofelijk oneerlijk en klote...
Je schoonmoeder is een doos zonder inlevingsvermogen wat mij betreft...
Sterkte meissie!
Je schoonmoeder is een doos zonder inlevingsvermogen wat mij betreft...
Sterkte meissie!
Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
maandag 14 september 2015 om 12:37
Hee sunemon, nooit gereliseerd dat je van lotgenoten nog eens vrietiger kunt worden door al het leed wat je dan hoort en ziet........wijze les voor mij. En dat je man zegt over je schoonmoeder ' ze beodeolt het niet zo' sorry hoor maar lekker makkelijk. Dat soort types moet je echt aanspreken ( ik heb zo n sxhoonzus dus ik weet waar ik het over heb). En dat miet HIJ doen want ZIJN moeder, luistert ws wel naar zoon. Ik heb laatst een vriend van Man aangesproken over hoe hij zn vrouw afviel tov zijn moeder. Meeste mannen vinden de confrontatie lastig. Ruzie hoeft niet he maar mensen mogen echt wel feedback krijgen als ze anderen kwetsen. Ik snap dat je baalt van niet mogen zwemmen....is yoga mss een optie? Ik hoop dat uiteindelijk tijd je gaat helpen dit enorme verlies iets draaglijker te maken...het is nog zo vers. Heel, heel veel sterkte!
maandag 14 september 2015 om 13:02
quote:Sunemom schreef op 14 september 2015 @ 11:01:
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen. Weet even niets te zeggen waarmee ik je een hart onder de riem kan steken.
Mag ik hier ook heel even klagen?
Officieel hier geen kraamtijd, mijn dochtertje is te vroeg geboren en overleden, maar wel alle nadelen van bevallen zijn. Ik ben het zo zat en als ik dat zeg wordt ik raar aangekeken. Ja ik ben verdrietig, ontzettend verdrietig zelfs, maar ik wil ook mijn lijf terug. Ik ben de lichamelijke ongemakken gewoon zat. Mijn borsten die zo ongeveer ontploffen als de baby van de buren gaat huilen, het bloedverlies wat maar niet stopt, vermoeidheid, compleet gebrek aan conditie. Hier geen kraamvisite die te lang blijft, maar mensen die ons juist mijden, want ze weten niet wat ze moeten zeggen. Mijn schoonmoeder die bij de andere kinderen inderdaad op rare momenten binnenviel die gisteren de opmerking maakte ja ik hoef nu toch ook niet langs te komen, er is geen baby om lekker mee te knuffelen. Weet even niets te zeggen waarmee ik je een hart onder de riem kan steken.
maandag 14 september 2015 om 14:13
Sunemom,
Even een hart onder de riem voor jou! Wat verschrikkelijk en wat zul je een verdriet hebben! En de ongemakken van de bevalling komen daar dan ook nog dubbel en dwars bij!
Heel veel sterkte en kracht toegewenst voor jou!!
En wat betreft je schoonmoeder... Als man het niet doet/wil/kan doen.. Dan zou ik d'r zelf eens even (al dan niet hormonaal) de waarheid zeggen! Zo onder de gordel wat ze heeft gezegd...
Even een hart onder de riem voor jou! Wat verschrikkelijk en wat zul je een verdriet hebben! En de ongemakken van de bevalling komen daar dan ook nog dubbel en dwars bij!
Heel veel sterkte en kracht toegewenst voor jou!!
En wat betreft je schoonmoeder... Als man het niet doet/wil/kan doen.. Dan zou ik d'r zelf eens even (al dan niet hormonaal) de waarheid zeggen! Zo onder de gordel wat ze heeft gezegd...
Vandaag is de mooiste dag.
