Relaties
alle pijlers
Dominante schoonmoeder
dinsdag 2 februari 2016 om 16:40
A. het is niet jouw probleem maar dat van je vriend..hij staat niet stevig in zijn schoenen
B. Laat het los.. simpel
Mijn schoonmoeder deed dat ook zo vreselijk in het begin van onze relatie (hij was de jongste thuis en ging pas op zijn 30e het huis uit, bij mij wonen).. Kind werd dus enorm in de watten gelegd en bij mij moest hij dus wat bijdragen aan huishouden (lees stofzuigen oid.. samen wonen is samen opruimen en de rest).. nou .. het arme mannetje.. moest hij de heeeeel dag werken (nee ik werkte niet ofzo ?) en ooook nog iets doen.. ach gossie.. Ik kon uiteraard niet koken, kon niet strijken en ik was heeel vervelend en kocht ook nog eens stomme kleding voor hem..
Mijn vriend heeft dat even aangekeken en daarmee heel duidelijk gezegd wat hij ervan vond dat zijn ouders zo deden en is pardoes een aantal weken niet meer thuis geweest.. Nou.. schoonmoeder was er snel klaar mee.. Toen heeft ze nog een poging gewaagd toen we kinderen kregen, ook toen heeft mijn man er iets van gezegd.. en toen was het klaar. De grenzen waren duidelijk en daarna nog jaren prima contact gehad.. ik heb haar zelfs verzorgd in haar laatste dagen..
Kortom. je vriend moet duidelijk zijn naar zijn ouders.. jij bent zijn vriendin, zijn keuze en als ze dat niet aanstaat is dat jammer voor hen.. stop met bemoeien en kopen van spullen.. duidelijkheid..
B. Laat het los.. simpel
Mijn schoonmoeder deed dat ook zo vreselijk in het begin van onze relatie (hij was de jongste thuis en ging pas op zijn 30e het huis uit, bij mij wonen).. Kind werd dus enorm in de watten gelegd en bij mij moest hij dus wat bijdragen aan huishouden (lees stofzuigen oid.. samen wonen is samen opruimen en de rest).. nou .. het arme mannetje.. moest hij de heeeeel dag werken (nee ik werkte niet ofzo ?) en ooook nog iets doen.. ach gossie.. Ik kon uiteraard niet koken, kon niet strijken en ik was heeel vervelend en kocht ook nog eens stomme kleding voor hem..
Mijn vriend heeft dat even aangekeken en daarmee heel duidelijk gezegd wat hij ervan vond dat zijn ouders zo deden en is pardoes een aantal weken niet meer thuis geweest.. Nou.. schoonmoeder was er snel klaar mee.. Toen heeft ze nog een poging gewaagd toen we kinderen kregen, ook toen heeft mijn man er iets van gezegd.. en toen was het klaar. De grenzen waren duidelijk en daarna nog jaren prima contact gehad.. ik heb haar zelfs verzorgd in haar laatste dagen..
Kortom. je vriend moet duidelijk zijn naar zijn ouders.. jij bent zijn vriendin, zijn keuze en als ze dat niet aanstaat is dat jammer voor hen.. stop met bemoeien en kopen van spullen.. duidelijkheid..
dinsdag 2 februari 2016 om 16:41
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 16:29:
[...]
Kijk ook al beslis ik om niet vanwege deze reden met mijn vriend verder te gaan, want heel onze toekomst staat onder het 'bewind' van wat deze vrouw in haar hoofd voor haar lieve zoontje in gedachten heeft. En dat is een toekomst met een huis op een steenworp van haar huis en 4 keer per week daar avondeten en spelletjes spelen in het weekend. Een toekomst waar ze volgens mij vurig hoopt dat ik er geen deel vanuit maak omdat ik wel een Eigen ruggengraat bezit en deze ook gebruik.
Wel, niet, dat is ook weer jouw vrije keuze en verantwoordelijkheid.
Je kunt nu vuile reacties blijven plaatsen maar fact is dat jij mij niet kent, noch mijn vriend, noch mijn schoonmoeder. Stel je eens niet zo aan. Ookal ga ik weg, leeft mijn vriend het leven wat zijn moeder voor hem in gedacht heeft.
Hij is niet voor niets op zichzelf gaan wonen (voor ik hem uberhaupt kende), want zijn moeder was de redden. De onrust die zij meebracht in huis als dingen niet volgens haar 'manier' gebeurde.
Ik snap je tekst denk ik wel, al klopt het niet. Je vriend uit huis is gebeurd omdat hij dat wilde. De rest van de bemoeienis is gebleven omdat hij dat wil. Aan jou wat je er zelf mee doet. Miauwen heeft niet zoveel zin.
Ik vind dat een hoogst ongezonde situatie om de rest van je leven door te brengen. En ja, ik kan hem niet helpen. Maar het lijkt mij ook dat als je zo wordt opgevoed, dat je ook niet beter 'weet' en je leven aan je voorbij gaat terwijl er nog veel meer in de wereld is dat wat mama voor je in gedachten heeft.
Iets voor hem om zelf te ontdekken en niet de ene dominante in te ruilen voor de andere. Tenzij hij dat wel best vind.
Bijvoorbeeld als ik een baan in het buitenland zou krijgen, zou dat ondenkbaar zijn voor haar. Haar lieve zoontje zo ver weg, geen familieleven meer. Terwijl ons dat heel leuk zou lijken om een paar jaar in het buitenland te wonen/werken.
Dat kan ze moeilijk vinden. Niet meer dan logisch. Aan je vriend of hij voor haar wil blijven of niet. Kijk, het is een verschil in inzicht, en mss niet verenigbaar met dat van jou. Maar niet minder legitiem.
Het beheerst te leven zijn leven, voor een deel mijn leven en daarmee onze hele relatie. Ik vind dat niet gezond.Je schoonmoeder is wie zij is. Je vriend ook. Jij kan hen niet accepteren zoals ze zijn (ook jouw goed recht) en daarom is er een issue. Verschil in beleving etc. Shit happens, kan gebeuren.
[...]
Kijk ook al beslis ik om niet vanwege deze reden met mijn vriend verder te gaan, want heel onze toekomst staat onder het 'bewind' van wat deze vrouw in haar hoofd voor haar lieve zoontje in gedachten heeft. En dat is een toekomst met een huis op een steenworp van haar huis en 4 keer per week daar avondeten en spelletjes spelen in het weekend. Een toekomst waar ze volgens mij vurig hoopt dat ik er geen deel vanuit maak omdat ik wel een Eigen ruggengraat bezit en deze ook gebruik.
Wel, niet, dat is ook weer jouw vrije keuze en verantwoordelijkheid.
Je kunt nu vuile reacties blijven plaatsen maar fact is dat jij mij niet kent, noch mijn vriend, noch mijn schoonmoeder. Stel je eens niet zo aan. Ookal ga ik weg, leeft mijn vriend het leven wat zijn moeder voor hem in gedacht heeft.
Hij is niet voor niets op zichzelf gaan wonen (voor ik hem uberhaupt kende), want zijn moeder was de redden. De onrust die zij meebracht in huis als dingen niet volgens haar 'manier' gebeurde.
Ik snap je tekst denk ik wel, al klopt het niet. Je vriend uit huis is gebeurd omdat hij dat wilde. De rest van de bemoeienis is gebleven omdat hij dat wil. Aan jou wat je er zelf mee doet. Miauwen heeft niet zoveel zin.
Ik vind dat een hoogst ongezonde situatie om de rest van je leven door te brengen. En ja, ik kan hem niet helpen. Maar het lijkt mij ook dat als je zo wordt opgevoed, dat je ook niet beter 'weet' en je leven aan je voorbij gaat terwijl er nog veel meer in de wereld is dat wat mama voor je in gedachten heeft.
Iets voor hem om zelf te ontdekken en niet de ene dominante in te ruilen voor de andere. Tenzij hij dat wel best vind.
Bijvoorbeeld als ik een baan in het buitenland zou krijgen, zou dat ondenkbaar zijn voor haar. Haar lieve zoontje zo ver weg, geen familieleven meer. Terwijl ons dat heel leuk zou lijken om een paar jaar in het buitenland te wonen/werken.
Dat kan ze moeilijk vinden. Niet meer dan logisch. Aan je vriend of hij voor haar wil blijven of niet. Kijk, het is een verschil in inzicht, en mss niet verenigbaar met dat van jou. Maar niet minder legitiem.
Het beheerst te leven zijn leven, voor een deel mijn leven en daarmee onze hele relatie. Ik vind dat niet gezond.Je schoonmoeder is wie zij is. Je vriend ook. Jij kan hen niet accepteren zoals ze zijn (ook jouw goed recht) en daarom is er een issue. Verschil in beleving etc. Shit happens, kan gebeuren.
dinsdag 2 februari 2016 om 16:46
quote:cip1 schreef op 02 februari 2016 @ 16:34:
Zou je vriend misschien openstaan voor een psycholoog? Zodat hij met een onafhankelijke derde de knellende band met zijn ouders en loyaliteitsconflict kan bespreken?
Dat heb ik ook al voorgesteld want hij hoeft het niet van mij aan te nemen dat dit niet gezond is.
Helaas wil hij dat niet omdat 'psychologen voor gekken zijn' in zijn ogen.
Hij ziet ook wel om zich heen dat het bij vrienden anders gaat, dat die niet zo'n knellende band hebben met hun ouders maar dat wimpelt hij weg dat zijn moeder 'niets anders heeft dan de kinderen'.
Hij wil wel, maar misschien niet genoeg om daadwerkelijk iets te veranderen, omdat zijn schuldgevoel dan aan hem knaagt door haar gedrag. En zoals al eerder gezegd gaat ze zich dan ook vreemd gedragen: negeren, weglopen, 'zoek het dan maar uit'-opmerkingen of 'je komt er nog wel achter'.
Het is gewoon heel lastig en ik besef me dat ik hier vrij weinig aan kan veranderen want ik word ook geen model schoondochter, ik ben veel te gehecht aan mijn Eigen vrijheid om keuzes over mijn leven te kunnen maken.
Zou je vriend misschien openstaan voor een psycholoog? Zodat hij met een onafhankelijke derde de knellende band met zijn ouders en loyaliteitsconflict kan bespreken?
Dat heb ik ook al voorgesteld want hij hoeft het niet van mij aan te nemen dat dit niet gezond is.
Helaas wil hij dat niet omdat 'psychologen voor gekken zijn' in zijn ogen.
Hij ziet ook wel om zich heen dat het bij vrienden anders gaat, dat die niet zo'n knellende band hebben met hun ouders maar dat wimpelt hij weg dat zijn moeder 'niets anders heeft dan de kinderen'.
Hij wil wel, maar misschien niet genoeg om daadwerkelijk iets te veranderen, omdat zijn schuldgevoel dan aan hem knaagt door haar gedrag. En zoals al eerder gezegd gaat ze zich dan ook vreemd gedragen: negeren, weglopen, 'zoek het dan maar uit'-opmerkingen of 'je komt er nog wel achter'.
Het is gewoon heel lastig en ik besef me dat ik hier vrij weinig aan kan veranderen want ik word ook geen model schoondochter, ik ben veel te gehecht aan mijn Eigen vrijheid om keuzes over mijn leven te kunnen maken.
dinsdag 2 februari 2016 om 16:50
quote:poldervrouw schreef op 02 februari 2016 @ 16:40:
A. het is niet jouw probleem maar dat van je vriend..hij staat niet stevig in zijn schoenen
B. Laat het los.. simpel
Mijn schoonmoeder deed dat ook zo vreselijk in het begin van onze relatie (hij was de jongste thuis en ging pas op zijn 30e het huis uit, bij mij wonen).. Kind werd dus enorm in de watten gelegd en bij mij moest hij dus wat bijdragen aan huishouden (lees stofzuigen oid.. samen wonen is samen opruimen en de rest).. nou .. het arme mannetje.. moest hij de heeeeel dag werken (nee ik werkte niet ofzo ?) en ooook nog iets doen.. ach gossie.. Ik kon uiteraard niet koken, kon niet strijken en ik was heeel vervelend en kocht ook nog eens stomme kleding voor hem..
Mijn vriend heeft dat even aangekeken en daarmee heel duidelijk gezegd wat hij ervan vond dat zijn ouders zo deden en is pardoes een aantal weken niet meer thuis geweest.. Nou.. schoonmoeder was er snel klaar mee.. Toen heeft ze nog een poging gewaagd toen we kinderen kregen, ook toen heeft mijn man er iets van gezegd.. en toen was het klaar. De grenzen waren duidelijk en daarna nog jaren prima contact gehad.. ik heb haar zelfs verzorgd in haar laatste dagen..
Kortom. je vriend moet duidelijk zijn naar zijn ouders.. jij bent zijn vriendin, zijn keuze en als ze dat niet aanstaat is dat jammer voor hen.. stop met bemoeien en kopen van spullen.. duidelijkheid..
Dit schept hoop. Ik ga hem dit topic ook laten lezen want we zijn verder heel open en hij weet dat ik aan de relatie twijfel door dit specifieke maar oh-zo-belangrijke punt.
Ik kan slechts hopen dat hij meer inzicht krijg zodat onze relatie misschien nog een kans heeft.
A. het is niet jouw probleem maar dat van je vriend..hij staat niet stevig in zijn schoenen
B. Laat het los.. simpel
Mijn schoonmoeder deed dat ook zo vreselijk in het begin van onze relatie (hij was de jongste thuis en ging pas op zijn 30e het huis uit, bij mij wonen).. Kind werd dus enorm in de watten gelegd en bij mij moest hij dus wat bijdragen aan huishouden (lees stofzuigen oid.. samen wonen is samen opruimen en de rest).. nou .. het arme mannetje.. moest hij de heeeeel dag werken (nee ik werkte niet ofzo ?) en ooook nog iets doen.. ach gossie.. Ik kon uiteraard niet koken, kon niet strijken en ik was heeel vervelend en kocht ook nog eens stomme kleding voor hem..
Mijn vriend heeft dat even aangekeken en daarmee heel duidelijk gezegd wat hij ervan vond dat zijn ouders zo deden en is pardoes een aantal weken niet meer thuis geweest.. Nou.. schoonmoeder was er snel klaar mee.. Toen heeft ze nog een poging gewaagd toen we kinderen kregen, ook toen heeft mijn man er iets van gezegd.. en toen was het klaar. De grenzen waren duidelijk en daarna nog jaren prima contact gehad.. ik heb haar zelfs verzorgd in haar laatste dagen..
Kortom. je vriend moet duidelijk zijn naar zijn ouders.. jij bent zijn vriendin, zijn keuze en als ze dat niet aanstaat is dat jammer voor hen.. stop met bemoeien en kopen van spullen.. duidelijkheid..
Dit schept hoop. Ik ga hem dit topic ook laten lezen want we zijn verder heel open en hij weet dat ik aan de relatie twijfel door dit specifieke maar oh-zo-belangrijke punt.
Ik kan slechts hopen dat hij meer inzicht krijg zodat onze relatie misschien nog een kans heeft.
dinsdag 2 februari 2016 om 16:51
Dat is niet helemaal zo, dat je te gehecht bent aan je eigen vrijheid en keuzes maken. Je blijft net zoals zijn moeder trekken aan je vriend om hem in jouw mal te laten passen en maakt zelf geen keuzes. Hij moet zich aanpassen aan jou, zet hem in een vervelende positie waar vooral jij last van hebt en maakt zelf geen keuze. Dus, jij lijkt op schoonma. Dat maakt je waarschijnlijk ook zo aantrekkelijk voor hem
dinsdag 2 februari 2016 om 16:54
quote:marseille schreef op 02 februari 2016 @ 16:49:
Doet je schoonmoeder dat ook bij haar andere zoons (hand in hand lopen, tegen ze aan kruipen op de bank)?
Niet dat ik zie. Ik ben er dan ook maar zeer weinig de laatste tijd en als ik er al ben, heel erg kort. Bovendien heeft ze aangegeven dat ze ook niet zichzelf kan zijn als ik in haar huis ben door mijn 'nette' houding (ik ben gewoon normaal beleefd). dus ik gok dat haar gedrag ook anders is als ik er niet ben.
Ze betutteld ze wel ook heel erg. Koopt ook ongevraagd kleren voor hen. Haar kinderen zijn echt haar leven. Ze heeft er niets naast voor zichzelf.
Doet je schoonmoeder dat ook bij haar andere zoons (hand in hand lopen, tegen ze aan kruipen op de bank)?
Niet dat ik zie. Ik ben er dan ook maar zeer weinig de laatste tijd en als ik er al ben, heel erg kort. Bovendien heeft ze aangegeven dat ze ook niet zichzelf kan zijn als ik in haar huis ben door mijn 'nette' houding (ik ben gewoon normaal beleefd). dus ik gok dat haar gedrag ook anders is als ik er niet ben.
Ze betutteld ze wel ook heel erg. Koopt ook ongevraagd kleren voor hen. Haar kinderen zijn echt haar leven. Ze heeft er niets naast voor zichzelf.
dinsdag 2 februari 2016 om 16:55
quote:Globox schreef op 02 februari 2016 @ 16:51:
Dat is niet helemaal zo, dat je te gehecht bent aan je eigen vrijheid en keuzes maken. Je blijft net zoals zijn moeder trekken aan je vriend om hem in jouw mal te laten passen en maakt zelf geen keuzes. Hij moet zich aanpassen aan jou, zet hem in een vervelende positie waar vooral jij last van hebt en maakt zelf geen keuze. Dus, jij lijkt op schoonma. Dat maakt je waarschijnlijk ook zo aantrekkelijk voor hem Ik lees toch echt wat anders.
Dat is niet helemaal zo, dat je te gehecht bent aan je eigen vrijheid en keuzes maken. Je blijft net zoals zijn moeder trekken aan je vriend om hem in jouw mal te laten passen en maakt zelf geen keuzes. Hij moet zich aanpassen aan jou, zet hem in een vervelende positie waar vooral jij last van hebt en maakt zelf geen keuze. Dus, jij lijkt op schoonma. Dat maakt je waarschijnlijk ook zo aantrekkelijk voor hem Ik lees toch echt wat anders.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:00
quote:Globox schreef op 02 februari 2016 @ 16:51:
Dat is niet helemaal zo, dat je te gehecht bent aan je eigen vrijheid en keuzes maken. Je blijft net zoals zijn moeder trekken aan je vriend om hem in jouw mal te laten passen en maakt zelf geen keuzes. Hij moet zich aanpassen aan jou, zet hem in een vervelende positie waar vooral jij last van hebt en maakt zelf geen keuze. Dus, jij lijkt op schoonma. Dat maakt je waarschijnlijk ook zo aantrekkelijk voor hem
Klopt! Hij zegt ook altijd dat ik veel op haar lijk. Iets wat mij meer de kriebels geeft dan dat het een compliment is.
Maar ik beslis in ieder geval niet over het verdere verloop van zijn carriere. Ik heb er mijn mening over maar die keuze laat ik aan hem, terwijl schoonmoeder haar visie door zijn strot ramt.
Dat is niet helemaal zo, dat je te gehecht bent aan je eigen vrijheid en keuzes maken. Je blijft net zoals zijn moeder trekken aan je vriend om hem in jouw mal te laten passen en maakt zelf geen keuzes. Hij moet zich aanpassen aan jou, zet hem in een vervelende positie waar vooral jij last van hebt en maakt zelf geen keuze. Dus, jij lijkt op schoonma. Dat maakt je waarschijnlijk ook zo aantrekkelijk voor hem
Klopt! Hij zegt ook altijd dat ik veel op haar lijk. Iets wat mij meer de kriebels geeft dan dat het een compliment is.
Maar ik beslis in ieder geval niet over het verdere verloop van zijn carriere. Ik heb er mijn mening over maar die keuze laat ik aan hem, terwijl schoonmoeder haar visie door zijn strot ramt.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:02
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 16:46:
[...]
Dat heb ik ook al voorgesteld want hij hoeft het niet van mij aan te nemen dat dit niet gezond is.
Helaas wil hij dat niet omdat 'psychologen voor gekken zijn' in zijn ogen.
Hij ziet ook wel om zich heen dat het bij vrienden anders gaat, dat die niet zo'n knellende band hebben met hun ouders maar dat wimpelt hij weg dat zijn moeder 'niets anders heeft dan de kinderen'.
Hij wil wel, maar misschien niet genoeg om daadwerkelijk iets te veranderen, omdat zijn schuldgevoel dan aan hem knaagt door haar gedrag. En zoals al eerder gezegd gaat ze zich dan ook vreemd gedragen: negeren, weglopen, 'zoek het dan maar uit'-opmerkingen of 'je komt er nog wel achter'.
Het is gewoon heel lastig en ik besef me dat ik hier vrij weinig aan kan veranderen want ik word ook geen model schoondochter, ik ben veel te gehecht aan mijn Eigen vrijheid om keuzes over mijn leven te kunnen maken.Jammer. Kun je hem dan misschien vragen om het een en ander te lezen over de dynamieken in een gezin met een dominante moeder of een moeder die niet los kan laten? Google is je vriend.
[...]
Dat heb ik ook al voorgesteld want hij hoeft het niet van mij aan te nemen dat dit niet gezond is.
Helaas wil hij dat niet omdat 'psychologen voor gekken zijn' in zijn ogen.
Hij ziet ook wel om zich heen dat het bij vrienden anders gaat, dat die niet zo'n knellende band hebben met hun ouders maar dat wimpelt hij weg dat zijn moeder 'niets anders heeft dan de kinderen'.
Hij wil wel, maar misschien niet genoeg om daadwerkelijk iets te veranderen, omdat zijn schuldgevoel dan aan hem knaagt door haar gedrag. En zoals al eerder gezegd gaat ze zich dan ook vreemd gedragen: negeren, weglopen, 'zoek het dan maar uit'-opmerkingen of 'je komt er nog wel achter'.
Het is gewoon heel lastig en ik besef me dat ik hier vrij weinig aan kan veranderen want ik word ook geen model schoondochter, ik ben veel te gehecht aan mijn Eigen vrijheid om keuzes over mijn leven te kunnen maken.Jammer. Kun je hem dan misschien vragen om het een en ander te lezen over de dynamieken in een gezin met een dominante moeder of een moeder die niet los kan laten? Google is je vriend.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:05
quote:cip1 schreef op 02 februari 2016 @ 17:02:
[...]
Jammer. Kun je hem dan misschien vragen om het een en ander te lezen over de dynamieken in een gezin met een dominante moeder of een moeder die niet los kan laten? Google is je vriend.
Klopt ook al geprobeerd. En dan geeft hij toe om vervolgens te zeggen dat ik het niet begrijp omdat het in hen gezin anders is omdat zijn moeder niets anders heeft dan de kinderen in haar leven.
Of hij beloofd er iets aan te doen, doet dat vervolgens niet en het eindigt in de doofpot tot schoonmoeders weer een meltdown heeft omdat zoonlief 1 week geen tijd heeft om thuis te komen.
[...]
Jammer. Kun je hem dan misschien vragen om het een en ander te lezen over de dynamieken in een gezin met een dominante moeder of een moeder die niet los kan laten? Google is je vriend.
Klopt ook al geprobeerd. En dan geeft hij toe om vervolgens te zeggen dat ik het niet begrijp omdat het in hen gezin anders is omdat zijn moeder niets anders heeft dan de kinderen in haar leven.
Of hij beloofd er iets aan te doen, doet dat vervolgens niet en het eindigt in de doofpot tot schoonmoeders weer een meltdown heeft omdat zoonlief 1 week geen tijd heeft om thuis te komen.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:14
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 17:05:
[...]
Klopt ook al geprobeerd. En dan geeft hij toe om vervolgens te zeggen dat ik het niet begrijp omdat het in hen gezin anders is omdat zijn moeder niets anders heeft dan de kinderen in haar leven.
Of hij beloofd er iets aan te doen, doet dat vervolgens niet en het eindigt in de doofpot tot schoonmoeders weer een meltdown heeft omdat zoonlief 1 week geen tijd heeft om thuis te komen.
Denk dat je dingen moet scheiden. Als zij zich puur met zijn leven bemoeit en hij vindt dat prima, zal je dat moeten accepteren. Als ze zich met jullie leven bemoeit en jij bent daar niet van gediend, zullen jullie samen een grens naar haar moeten trekken. Als ze jou afkraakt zal je daar zelf iets van moeten zeggen, al mag je vind ik van je partner dan ook wel steun verwachten. Ze zal sowieso niet stoppen met haar gedrag als haar geen grenzen worden aangegeven. Ik kan overigens een boek over schoonmoeders schrijven, de ergste was een schoonmoeder die een ster was in subtiele sneren, naar genoeg om je te raken maar ook niet direct genoeg om haar er duidelijk op aan kunnen te spreken. Ik heb in de loop der jaren geleerd om het gedrag te negeren. Naar haar kleinkinderen doet ze overigens precies hetzelfde, met als resultaat dat die eigenlijk niet zo'n zin in contact met haar hebben, wat jammer is voor haarzelf.
[...]
Klopt ook al geprobeerd. En dan geeft hij toe om vervolgens te zeggen dat ik het niet begrijp omdat het in hen gezin anders is omdat zijn moeder niets anders heeft dan de kinderen in haar leven.
Of hij beloofd er iets aan te doen, doet dat vervolgens niet en het eindigt in de doofpot tot schoonmoeders weer een meltdown heeft omdat zoonlief 1 week geen tijd heeft om thuis te komen.
Denk dat je dingen moet scheiden. Als zij zich puur met zijn leven bemoeit en hij vindt dat prima, zal je dat moeten accepteren. Als ze zich met jullie leven bemoeit en jij bent daar niet van gediend, zullen jullie samen een grens naar haar moeten trekken. Als ze jou afkraakt zal je daar zelf iets van moeten zeggen, al mag je vind ik van je partner dan ook wel steun verwachten. Ze zal sowieso niet stoppen met haar gedrag als haar geen grenzen worden aangegeven. Ik kan overigens een boek over schoonmoeders schrijven, de ergste was een schoonmoeder die een ster was in subtiele sneren, naar genoeg om je te raken maar ook niet direct genoeg om haar er duidelijk op aan kunnen te spreken. Ik heb in de loop der jaren geleerd om het gedrag te negeren. Naar haar kleinkinderen doet ze overigens precies hetzelfde, met als resultaat dat die eigenlijk niet zo'n zin in contact met haar hebben, wat jammer is voor haarzelf.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:16
Stoken door schoonmoeder in je relatie, ja ik ken het.
Moeder van mijn vriend maakte tegen haar zoon opmerkingen in de trant van: "Ik heb een goed inzicht in het karakter van mensen. Ik zie dat Ange een onzuiver karakter heeft. Jij ziet alleen de buitenkant en haar mooie groene ogen. Liefde maakt blind."
Dat vond ik nog erger dan dat ze mijn kleding lelijk vond: "Jij moet voortaan met mij kleding gaan kopen, Ange, want jij en je moeder hebben geen smaak."
Moeder van mijn vriend maakte tegen haar zoon opmerkingen in de trant van: "Ik heb een goed inzicht in het karakter van mensen. Ik zie dat Ange een onzuiver karakter heeft. Jij ziet alleen de buitenkant en haar mooie groene ogen. Liefde maakt blind."
Dat vond ik nog erger dan dat ze mijn kleding lelijk vond: "Jij moet voortaan met mij kleding gaan kopen, Ange, want jij en je moeder hebben geen smaak."
dinsdag 2 februari 2016 om 17:18
quote:-Ange- schreef op 02 februari 2016 @ 17:16:
Moeder van mijn vriend maakte tegen haar zoon opmerkingen in de trant van: "Ik heb een goed inzicht in het karakter van mensen. Ik zie dat Ange een onzuiver karakter heeft. Jij ziet alleen de buitenkant en haar mooie groene ogen. Liefde maakt blind."
Wat heb je gezegd, "mannen vallen vaak op iemand die op hun moeder lijkt"?
Moeder van mijn vriend maakte tegen haar zoon opmerkingen in de trant van: "Ik heb een goed inzicht in het karakter van mensen. Ik zie dat Ange een onzuiver karakter heeft. Jij ziet alleen de buitenkant en haar mooie groene ogen. Liefde maakt blind."
Wat heb je gezegd, "mannen vallen vaak op iemand die op hun moeder lijkt"?
dinsdag 2 februari 2016 om 17:24
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 16:18:
[...]
En dan heb ik nog niet verteld dat ze het fijn vindt om hartjes te sturen, extreme klem te doen met mijn vriend (aka hand in hand lopen). Als ik hand in hand met mijn vriend loop, loopt zij er binnen de kortste keren hand in hand aan de andere kant naast dat ik uit schaamte maar mijn vriend zijn hand loslaat omdat dat er inmens debiel moet uitzien.
Als we op de bank zitten en vriendlief heeft een arm om mij heen komt zij er aan de andere kant naast zitten met zijn andere arm om haar heen.
Gatver.
En herkenbaar. Nouja, mijn schoonmoeder waagt het niet om tegen mijn man aan te kruipen, want die is zelf niet zo kruiperig, ik heb er bijna twintig jaar over gedaan om hem aan het zoenen te krijgen. Maar er horen vouwen geperst te worden in een broek, overhemden horen gestreken te worden, groenten hoor je te stoven (lees; eerst koken en dan in de boter rollen), je hoort als vrouw alles op te ruimen, braaf ja en amen tegen je man te zeggen, je eigen kleding te maken, zo min mogelijk geld uit te geven aan onnodige zaken, vooral geen geld uit te geven aan de dingen die anderen toch niet zien, je moet je kind gewoon laten huilen, je moet het gras twee keer per week maaien, je hoort op zondag je nette kleding te dragen en naar de kerk te gaan.
Moet ik nog even doorgaan?
En toen kreeg ie een vriendin (voor mijn tijd) en dat liep uiteraard zwaar in de soep, want dat meisje was niet gediend van zo´n moeterige zo-hoort-het en wat-denken-de-buren schoonouders. Het resulteerde in diverse knallende ruzies en natuurlijk had zij het gedaan.
Ik heb geen idee wie ze is en ik heb haar nooit gezien, maar ik zou haar moeten bedanken. Want na een jaar of twee trok ze het niet meer en heeft haar vriendje de deur uit gesmeten. En een klein jaar later kwam ik, en toen manlief erachter kwam dat ik er net zo over dacht als zijn ex, viel het kwartje.
Dus ja, ik heb al die verhalen aangehoord, maar mijn man heeft nooit meer gezegd dat ze gelijk had en is mij nooit afgevallen in haar bijzijn. Dus ik ben volgens mijn schoonmoeder, net als zijn ex, een afschuwelijk mens, maar we zijn inmiddels wel al 23 jaar samen. Hij heeft van zijn ex geleerd dat er meer manieren zijn dan die van zijn moeder. Mijn schoonvader is inmiddels overleden en ze heeft alleen ons nog maar, dus ze is aardig bijgedraaid. Dat wil zeggen dat ze me niet meer vertelt dat ik mijn huishouden niet goed doe. Dat ze dat wel denkt, ach, daarmee kan ik goed leven .
[...]
En dan heb ik nog niet verteld dat ze het fijn vindt om hartjes te sturen, extreme klem te doen met mijn vriend (aka hand in hand lopen). Als ik hand in hand met mijn vriend loop, loopt zij er binnen de kortste keren hand in hand aan de andere kant naast dat ik uit schaamte maar mijn vriend zijn hand loslaat omdat dat er inmens debiel moet uitzien.
Als we op de bank zitten en vriendlief heeft een arm om mij heen komt zij er aan de andere kant naast zitten met zijn andere arm om haar heen.
Gatver.
En herkenbaar. Nouja, mijn schoonmoeder waagt het niet om tegen mijn man aan te kruipen, want die is zelf niet zo kruiperig, ik heb er bijna twintig jaar over gedaan om hem aan het zoenen te krijgen. Maar er horen vouwen geperst te worden in een broek, overhemden horen gestreken te worden, groenten hoor je te stoven (lees; eerst koken en dan in de boter rollen), je hoort als vrouw alles op te ruimen, braaf ja en amen tegen je man te zeggen, je eigen kleding te maken, zo min mogelijk geld uit te geven aan onnodige zaken, vooral geen geld uit te geven aan de dingen die anderen toch niet zien, je moet je kind gewoon laten huilen, je moet het gras twee keer per week maaien, je hoort op zondag je nette kleding te dragen en naar de kerk te gaan.
Moet ik nog even doorgaan?
En toen kreeg ie een vriendin (voor mijn tijd) en dat liep uiteraard zwaar in de soep, want dat meisje was niet gediend van zo´n moeterige zo-hoort-het en wat-denken-de-buren schoonouders. Het resulteerde in diverse knallende ruzies en natuurlijk had zij het gedaan.
Ik heb geen idee wie ze is en ik heb haar nooit gezien, maar ik zou haar moeten bedanken. Want na een jaar of twee trok ze het niet meer en heeft haar vriendje de deur uit gesmeten. En een klein jaar later kwam ik, en toen manlief erachter kwam dat ik er net zo over dacht als zijn ex, viel het kwartje.
Dus ja, ik heb al die verhalen aangehoord, maar mijn man heeft nooit meer gezegd dat ze gelijk had en is mij nooit afgevallen in haar bijzijn. Dus ik ben volgens mijn schoonmoeder, net als zijn ex, een afschuwelijk mens, maar we zijn inmiddels wel al 23 jaar samen. Hij heeft van zijn ex geleerd dat er meer manieren zijn dan die van zijn moeder. Mijn schoonvader is inmiddels overleden en ze heeft alleen ons nog maar, dus ze is aardig bijgedraaid. Dat wil zeggen dat ze me niet meer vertelt dat ik mijn huishouden niet goed doe. Dat ze dat wel denkt, ach, daarmee kan ik goed leven .
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 2 februari 2016 om 17:55
dinsdag 2 februari 2016 om 18:06
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 16:54:
[...]
Ze betutteld ze wel ook heel erg. Koopt ook ongevraagd kleren voor hen. Haar kinderen zijn echt haar leven. Ze heeft er niets naast voor zichzelf.Mijn schoonmoeder heeft dat ook niet. Toen ik ging samenwonen met haar zoon, die toen al een aantal jaar een eigen huis had, stuitte ik op kasten vol ongevraagd gekocht textiel. Ik heb rond de 100 handdoeken en 50 theedoeken weggedaan en dan was er nog ruim voldoende over. Stapels zwarte en witte t-shirts nog in de verpakking. Ik kwam laatst nog 50 verpakte katoenen zakdoeken tegen, maar die liggen er nog omdat ze geen ruimte innemen. Hij had toen ongeveer 4 jaar een eigen huis, geen 40, dus ze heeft hem flink gespamd in die paar jaar. Ik zeg wel wat van het spammen, dus ze heeft wel geminderd en ze doet het niet meer openlijk, maar als ze bijvoorbeeld alleen met hem in de keuken is. Hij luistert niet, kijkt niet, en legt het tasje ergens neer. Zo ben je het snelste van haar af, dat is waar, maar de zooi blijft zo wel komen.
[...]
Ze betutteld ze wel ook heel erg. Koopt ook ongevraagd kleren voor hen. Haar kinderen zijn echt haar leven. Ze heeft er niets naast voor zichzelf.Mijn schoonmoeder heeft dat ook niet. Toen ik ging samenwonen met haar zoon, die toen al een aantal jaar een eigen huis had, stuitte ik op kasten vol ongevraagd gekocht textiel. Ik heb rond de 100 handdoeken en 50 theedoeken weggedaan en dan was er nog ruim voldoende over. Stapels zwarte en witte t-shirts nog in de verpakking. Ik kwam laatst nog 50 verpakte katoenen zakdoeken tegen, maar die liggen er nog omdat ze geen ruimte innemen. Hij had toen ongeveer 4 jaar een eigen huis, geen 40, dus ze heeft hem flink gespamd in die paar jaar. Ik zeg wel wat van het spammen, dus ze heeft wel geminderd en ze doet het niet meer openlijk, maar als ze bijvoorbeeld alleen met hem in de keuken is. Hij luistert niet, kijkt niet, en legt het tasje ergens neer. Zo ben je het snelste van haar af, dat is waar, maar de zooi blijft zo wel komen.
dinsdag 2 februari 2016 om 18:10
quote:Flora99 schreef op 02 februari 2016 @ 16:13:
[...]
Ja dat ben ik nu al.
Sowieso kent zij haar zoon beter, want zij kent hem immers 22 jaar en ik 'maar' 2 jaar. Dat argument gebruikt ze ook te pas en te onpas. Net alsof het aantal jaren dat je iemand kent garant staat voor hoe goed je iemand kent. In haar ogen zal ik na 20 jaar huwelijk haar zoon waarschijnlijk nog steeds niet zo goed kennens als haar. Want zij kent hem immers dan 50 jaar en ik maar 25... schoonmoeder-logica
Overigens is zoonlief inmiddels wel zo gewiekst dat hij heel goed weet wat hij zijn ouders wel moet zeggen en wat niet (en wie heeft geen privé dingen die niet bestemd zijn voor ouders?) maar zijn ouders zijn zo naief dat ze inderdaad geloven dat hun kleine jonge echt een bovenmatige brave 22 jarige is. En ik ben natuurlijk de gemene heks die hem 'verandert'.En zo blijft het ideaalplaatje in schoonmoeders hoofd van haar perfecte moeder-zoonrelatie bestaan. Ook al is dat compleet anders dan de realiteit. In mijn schoonfamilie zat het ook zo ingebakken dat iedereen op eieren liep om moeders heen dat het gewoon ook tijd heeft gekost om daar los van te komen - het kost gewoon tijd om dat te ontwennen als dat in jullie geval 22 jaar is ingesleten.
[...]
Ja dat ben ik nu al.
Sowieso kent zij haar zoon beter, want zij kent hem immers 22 jaar en ik 'maar' 2 jaar. Dat argument gebruikt ze ook te pas en te onpas. Net alsof het aantal jaren dat je iemand kent garant staat voor hoe goed je iemand kent. In haar ogen zal ik na 20 jaar huwelijk haar zoon waarschijnlijk nog steeds niet zo goed kennens als haar. Want zij kent hem immers dan 50 jaar en ik maar 25... schoonmoeder-logica
Overigens is zoonlief inmiddels wel zo gewiekst dat hij heel goed weet wat hij zijn ouders wel moet zeggen en wat niet (en wie heeft geen privé dingen die niet bestemd zijn voor ouders?) maar zijn ouders zijn zo naief dat ze inderdaad geloven dat hun kleine jonge echt een bovenmatige brave 22 jarige is. En ik ben natuurlijk de gemene heks die hem 'verandert'.En zo blijft het ideaalplaatje in schoonmoeders hoofd van haar perfecte moeder-zoonrelatie bestaan. Ook al is dat compleet anders dan de realiteit. In mijn schoonfamilie zat het ook zo ingebakken dat iedereen op eieren liep om moeders heen dat het gewoon ook tijd heeft gekost om daar los van te komen - het kost gewoon tijd om dat te ontwennen als dat in jullie geval 22 jaar is ingesleten.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
dinsdag 2 februari 2016 om 18:13
quote:wauqs schreef op 02 februari 2016 @ 17:55:
Het zijn natuurlijk ook mensen van een andere generatie. Ik herken ook wel het nodige in mijn schoonmoeder. Deze generatie wil heel graag wat doen en betekenen voor hun kinderen. Soms te. Maar dat hebben ze niet door. Maar ze heeft wel een leuke zoon opgevoed!Mooi gezegd.
Het zijn natuurlijk ook mensen van een andere generatie. Ik herken ook wel het nodige in mijn schoonmoeder. Deze generatie wil heel graag wat doen en betekenen voor hun kinderen. Soms te. Maar dat hebben ze niet door. Maar ze heeft wel een leuke zoon opgevoed!Mooi gezegd.
dinsdag 2 februari 2016 om 18:16
quote:2koffie schreef op 02 februari 2016 @ 18:06:
[...]
Mijn schoonmoeder heeft dat ook niet. Toen ik ging samenwonen met haar zoon, die toen al een aantal jaar een eigen huis had, stuitte ik op kasten vol ongevraagd gekocht textiel. Ik heb rond de 100 handdoeken en 50 theedoeken weggedaan en dan was er nog ruim voldoende over. Stapels zwarte en witte t-shirts nog in de verpakking. Ik kwam laatst nog 50 verpakte katoenen zakdoeken tegen, maar die liggen er nog omdat ze geen ruimte innemen. Hij had toen ongeveer 4 jaar een eigen huis, geen 40, dus ze heeft hem flink gespamd in die paar jaar. Ik zeg wel wat van het spammen, dus ze heeft wel geminderd en ze doet het niet meer openlijk, maar als ze bijvoorbeeld alleen met hem in de keuken is. Hij luistert niet, kijkt niet, en legt het tasje ergens neer. Zo ben je het snelste van haar af, dat is waar, maar de zooi blijft zo wel komen.
Mijn schoonmoeder kocht ongevraagd onderbroeken voor haar zoon toen hij halverwege de twintig was en lang en breed samenwoonde. Dat komt echt een beetje te dicht op je huid hoor, als je moeder dat doet...
Oh, en toen hij begon aan een nieuwe baan waarvoor hij dagelijks moest rijden, keek ze elke ochtend naar het weerbericht en het filenieuws om te zien hoe zijn reis zou zijn.
[...]
Mijn schoonmoeder heeft dat ook niet. Toen ik ging samenwonen met haar zoon, die toen al een aantal jaar een eigen huis had, stuitte ik op kasten vol ongevraagd gekocht textiel. Ik heb rond de 100 handdoeken en 50 theedoeken weggedaan en dan was er nog ruim voldoende over. Stapels zwarte en witte t-shirts nog in de verpakking. Ik kwam laatst nog 50 verpakte katoenen zakdoeken tegen, maar die liggen er nog omdat ze geen ruimte innemen. Hij had toen ongeveer 4 jaar een eigen huis, geen 40, dus ze heeft hem flink gespamd in die paar jaar. Ik zeg wel wat van het spammen, dus ze heeft wel geminderd en ze doet het niet meer openlijk, maar als ze bijvoorbeeld alleen met hem in de keuken is. Hij luistert niet, kijkt niet, en legt het tasje ergens neer. Zo ben je het snelste van haar af, dat is waar, maar de zooi blijft zo wel komen.
Mijn schoonmoeder kocht ongevraagd onderbroeken voor haar zoon toen hij halverwege de twintig was en lang en breed samenwoonde. Dat komt echt een beetje te dicht op je huid hoor, als je moeder dat doet...
Oh, en toen hij begon aan een nieuwe baan waarvoor hij dagelijks moest rijden, keek ze elke ochtend naar het weerbericht en het filenieuws om te zien hoe zijn reis zou zijn.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
dinsdag 2 februari 2016 om 18:58
quote:Even een voorbeeld: Als ik tegen haar zeg dat we voor mijn vriend binnenkort nette schoenen gaan halen in de stad omdat hij die nodig heeft (en die informatie deel ik alleen om de conversatie op gang te houden) koopt zij achter mijn en zijn rug, twee paar nette schoenen die hij dan moet gaan dragen.Achter jouw rug om?
Het ging toch om de schoenen van je vriend...
Ik zie twee bezitterige mensen in deze driehoeksverhouding.
Het ging toch om de schoenen van je vriend...
Ik zie twee bezitterige mensen in deze driehoeksverhouding.
dinsdag 2 februari 2016 om 19:04
quote:danivo schreef op 02 februari 2016 @ 18:58:
[...]
Achter jouw rug om?
Het ging toch om de schoenen van je vriend...
Ik zie twee bezitterige mensen in deze driehoeksverhouding.Dat is misschien een beetje ongelukkig geformuleerd, maar ik zie in het totaal van voorbeelden een schoonmoeder die jaloers is en haar zoon moet leren los te laten en accepteren dat hij een eigen leven heeft. Of vind jij het normaal dat als hij de hand van zijn vriendin vasthoudt, zijn moeder de ander pakt? Dat lijkt mij geen gezonde relatie.
[...]
Achter jouw rug om?
Het ging toch om de schoenen van je vriend...
Ik zie twee bezitterige mensen in deze driehoeksverhouding.Dat is misschien een beetje ongelukkig geformuleerd, maar ik zie in het totaal van voorbeelden een schoonmoeder die jaloers is en haar zoon moet leren los te laten en accepteren dat hij een eigen leven heeft. Of vind jij het normaal dat als hij de hand van zijn vriendin vasthoudt, zijn moeder de ander pakt? Dat lijkt mij geen gezonde relatie.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
dinsdag 2 februari 2016 om 19:25
quote:-Ange- schreef op 02 februari 2016 @ 18:12:
Flora, koopt ze ook zijn ondergoed?
Er zijn moeders die dat doen voor hun volwassen zoons. No kidding.
Edit: en dan ook nog met de opmerking: "Ik weet welke maat jij nodig hebt. Jij bent groot geschapen."
Zou me niet verbazen dat ze enkele exemplaren in zijn kast heeft gekocht en idd dat komt gewoon te dichtbij.
Ik heb laatst eindelijk aan vriendlief zijn verstand gekregen dat het beter is dat hij thuis zelf zijn was doet ipv dat zijn moeder dat doet als hij wekelijks naar huis komt. En nu bellen ze hem om te vragen of ze de was, inclusief hem moeten komen ophalen. 'want het is zoveel makkelijker om het thuis te doen'.
Flora, koopt ze ook zijn ondergoed?
Er zijn moeders die dat doen voor hun volwassen zoons. No kidding.
Edit: en dan ook nog met de opmerking: "Ik weet welke maat jij nodig hebt. Jij bent groot geschapen."
Zou me niet verbazen dat ze enkele exemplaren in zijn kast heeft gekocht en idd dat komt gewoon te dichtbij.
Ik heb laatst eindelijk aan vriendlief zijn verstand gekregen dat het beter is dat hij thuis zelf zijn was doet ipv dat zijn moeder dat doet als hij wekelijks naar huis komt. En nu bellen ze hem om te vragen of ze de was, inclusief hem moeten komen ophalen. 'want het is zoveel makkelijker om het thuis te doen'.
