Opname ggz morgen.

01-02-2016 16:14 143 berichten
Alle reacties Link kopieren
Morgen word ik als alles goed gaat vrijwillig opgenomen.

Ik vind het dood eng maar ik kan niet meer.

Er zit een monster in m'n hoofd en ik verlies alle controle. Slaap al weken niet. Ben zo moe.



Wat kan ik in hemelsnaam verwachten?

ik ben zo bang.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moiren_ schreef op 02 februari 2016 @ 12:29:

Beetje odd om het monster nu tot een bestaand iets te verheffen. Geen idee waarom TO opgenomen wordt, maar meestal is dit niet wenselijk.

Jij doet je motto wel veel eer aan, goed gevonden.



Ik weet niet in hoeverre je ook goed bent in de psychiatrie, anders zou je weten dat het juist wel wenselijk om een psychische klacht te concretiseren, en het van een afstandje te beschouwen zodat je je gezonde verstand er een licht over kan laten schijnen. Op die manier "ben" je je klacht niet meer maar "heb" je hem.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
quote:Very__Cherry schreef op 02 februari 2016 @ 15:08:

[...]



Jij doet je motto wel veel eer aan, goed gevonden.



Ik weet niet in hoeverre je ook goed bent in de psychiatrie, anders zou je weten dat het juist wel wenselijk om een psychische klacht te concretiseren, en het van een afstandje te beschouwen zodat je je gezonde verstand er een licht over kan laten schijnen. Op die manier "ben" je je klacht niet meer maar "heb" je hem.

Ach ja, zoveel verstand heb ik er niet van. Het was ook niet lullig naar TO bedoelt, maar naar anderen die "het" doen.

Ik heb geleerd de gevoelens concreet te benoemen, niet een beeld te scheppen.
Alle reacties Link kopieren
Moiren, het gaat mij er in dit geval om om duidelijk te krijgen of dat monster haar gedachten zijn of de bipolaire stoornis die ze heeft. Dus wat zij er mee bedoelt. Zit nogal een verschil in aanpak in en ook de manier waarop ik er dan met en over zou praten tegen zuster. vandaar dat ik het graag duidelijk wil hebben.
niks moet en alles mag
quote:Allesmag schreef op 02 februari 2016 @ 15:25:

Moiren, het gaat mij er in dit geval om om duidelijk te krijgen of dat monster haar gedachten zijn of de bipolaire stoornis die ze heeft. Dus wat zij er mee bedoelt. Zit nogal een verschil in aanpak in en ook de manier waarop ik er dan met en over zou praten tegen zuster. vandaar dat ik het graag duidelijk wil hebben.

Ik begrijp echt wel dat het goed bedoeld is, maar wat nou als het psychotische gedachten zijn? Dan worden die nu aan alle kanten bevestigd. Lijkt me gewoon niet handig dat mensen dan hierin mee gaan zolang er geen achtergrond duidelijk is.

Maar hey, wie ben ik
Alle reacties Link kopieren
Als het idd gedachten zijn dan zou ik ze dus ook niet bevestigen... Ben het dus met je eens
niks moet en alles mag
Alle reacties Link kopieren
Het monster voelt echt als iets of iemand die in mijn hoofd zit. Iemand heeft het erin gestopt. Geen idee wie of waarom.



Ik heb allemaal deuren in m'n hoofd.

Iedere deur is een onderwerp een gedachte of lichamelijke dingen.

Normaal kan ik redelijk zelf bepalen welke deuren er open of dicht mogen en wanneer dat dan gebeurt.



Dat monster opent en sluit continu deuren.

Alles wat eruit komt is zwart verkleurd doordat hij het aanraakt.

Trillen, niet slapen, pijn in m'n rug, paniekaanvallen, overal bang voor zijn, nergens alleen heen durven.



Ik was een vrouw van 24 met een goeie baan een lieve vriend en een sociaal leven.

Ik ben een hoopje angst en paniek door dat kut beest.

ik ben zo bang dat hij volledig alles overneemt.
Zuster, ik hoop dat je snel weer controle over je gedachten krijgt
quote:Allesmag schreef op 02 februari 2016 @ 15:36:

Als het idd gedachten zijn dan zou ik ze dus ook niet bevestigen... Ben het dus met je eens En dat is dus, helaas blijkt nu, al wel een flink aantal keer gebeurd.
Alle reacties Link kopieren
Zuster, het klinkt alsof je de juiste keuze hebt genomen door je op te laten nemen. Succes en veel sterkte nogmaals. ik hoop dat je snel weer een beetje controle terug krijgt.
niks moet en alles mag
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat als je je problemen een monster noemt, dat het zou kunnen dat je dat doet om er afstand van te nemen. Want als je dat monster weg kunt sturen, zijn je problemen ook meteen weg. Snap ik best, het zijn de gedachtes van iemand die het heel moeilijk heeft en geen vaste grond onder de voeten voelt.



Zuster clivia, wat sowieso helpt, is rust. Rust is het beste medicijn voor de geest en dat vergeet je snel. Ik zou wat proberen te slapen, of gewoon op bed liggen. Denk dat het goed is om even lekker te janken, zou ik wel doen iig. Dat lucht soms ook wat op. Sterkte de komende uren, schrijf hier van je af anders.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
Bespreek met je behandelaar of het verstandig is om hier te schrijven en wat wel en wat niet.

En de verpleging is er altijd om mee te praten en dat mag je gewoon vragen. Daar zijn ze voor en ze doen het graag
Zuster, als ik verkeerd over 'het monster' heb gepraat, dan spijt me dat.



Ik wil wel uitleggen waarom ik er zo mee omging. Mijn ervaring met mensen die worden opgenomen (om diverse redenen) is dat het helpend kan zijn om hun taalgebruik te volgen. Dus hebben zij het over een monster, dan ik ook. Hebben ze het over een boze tuinkabouter, dan ik ook. Waarom? Omdat het niet aan mij is om het bestaan van dat 'iets' aan te gaan vechten. Het is aan mij om naast diegene te staan, om iets leuks te ondernemen, voor afleiding te zorgen of om (eventueel) samen te gaan zitten kijken naar de puinhoop. Niet om die op te ruimen, te bestrijden of over in discussie te gaan. Daar zijn andere mensen voor.



Mijn ervaring is dat dit de meeste rust oplevert in het contact, omdat het 'iets' niet boos wordt op mij, wat dus in het hoofd van die ander veel rustiger is. Vaak hebben we daardoor ook een rustiger en gezelliger middag/avond.



De intentie erachter was dus om de paniek niet nog groter te maken. Als dat is mislukt, dan spijt me dat oprecht.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moiren_ schreef op 02 februari 2016 @ 15:57:

Bespreek met je behandelaar of het verstandig is om hier te schrijven en wat wel en wat niet.

En de verpleging is er altijd om mee te praten en dat mag je gewoon vragen. Daar zijn ze voor en ze doen het graag

Dit. Gewoon aanspreken en vragen stellen. Ook over medicatie als het je onzeker maakt. Zij hebben er verstand van en kunnen je hiermee helpen.



Sterkte vrouw .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Blueeyes de paniek is er sowieso wel. Dat komt niet door jou. Excuses is niet nodig.



Sapsorrow ergens voelt het ook zoals jij het zegt. Rationeel weet ik dat er geen monster is maar dat ik dat monster maak.

Maar het voelt wel alsof ik er volledig dor word opgevreten. En als ik m'n ogen dicht doe zie ik het monster ook gewoon.



Het ging allemaal nogal rommelig vanmiddag want er werd een meisje met een zelfmoordpoging afgevoerd door een ambulance.

Lekkere binnenkomer.

Zo voor 't eerst een dagafsluiting en eten met de afdeling.

Gelukkig komen m'n vriend en moeder dalijk langs.
heb je wifi? dat zou wel fijn zijn he



heftige binnenkomer voor jou dus.. hopelijk verloopt het verder wat rustiger



ik wens je sterkte en succes
Jeetje Zuster, dat is inderdaad een heftig begin.



Ga je ook nog therapie krijgen of is het echt puur om bij te komen?



Fijn dat je moeder en vriend langskomen. Ik hoop dat je wat fijne mensen tegenkomt met wie je het goed kunt vinden.
Alle reacties Link kopieren
quote:ZusterClivia91 schreef op 02 februari 2016 @ 17:01:

Blueeyes de paniek is er sowieso wel. Dat komt niet door jou. Excuses is niet nodig.



Sapsorrow ergens voelt het ook zoals jij het zegt. Rationeel weet ik dat er geen monster is maar dat ik dat monster maak.

Maar het voelt wel alsof ik er volledig dor word opgevreten. En als ik m'n ogen dicht doe zie ik het monster ook gewoon.



Het ging allemaal nogal rommelig vanmiddag want er werd een meisje met een zelfmoordpoging afgevoerd door een ambulance.

Lekkere binnenkomer.

Zo voor 't eerst een dagafsluiting en eten met de afdeling.

Gelukkig komen m'n vriend en moeder dalijk langs.

Waarom denk je dat?



En bespreek het met de verpleging of je behandelaar wat zo'n binnenkomst met je doet. Want zoiets maakt natuurlijk indruk op je.

Fijn dat je moeder en vriend straks komen. Beetje afleiding en liefde om je heen.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Vanuit m'n opleiding en werk kennis weet ik dat zo'n monster er niet is. Alleen in je hoofd en voor jouzelf. Maar niet voor de buitenwereld.



Ik heb vanavond als 't goed is een gesprek met m'n persoonlijk begeleider.

Heb net even zitten praten met een verpleger.

Over m'n werk enzo. En dat ik het eigenlijk heel erg moeilijk vind dat ik nu aan de andere kant sta en me daaraan moet overgeven.
Ik kan me goed voorstellen dat het raar is om nu aan de andere kant te staan!



Misschien kan deze ervaring je in de toekomst wel helpen om je werk nog beter te doen.



Verder vind ik het heel goed dat je bespreekt wat je moeilijk vindt! Blijf dat doen, dan maak je het makkelijker voor jezelf en voor de verpleging, want dan kun jij betere hulp krijgen en kunnen zij jou beter helpen.
Mijn cliënten hebben daar juist wel vaak naar hun eigen zeggen baat bij, dat ik weet hoe het is 'aan de andere kant'. Dus misschien dat het je later, als je zelf weer aan het roer van je leven kunt staan, echt een extra stukje meegeeft naar je werk toe.
quote:Moiren_ schreef op 02 februari 2016 @ 15:57:

Bespreek met je behandelaar of het verstandig is om hier te schrijven en wat wel en wat niet.

En de verpleging is er altijd om mee te praten en dat mag je gewoon vragen. Daar zijn ze voor en ze doen het graag +1
Alle reacties Link kopieren
Hoe was je eerste nacht daar?
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Het was verschrikkelijk.

In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.

Deuren slaan en weet ik wat nog meer.

Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.



Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.

Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.

Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.

Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.
Ach, wat een rotnacht! Ik hoop dat je zo een fijn gesprek met oplossingen krijgt
Alle reacties Link kopieren
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 08:58:

Het was verschrikkelijk.

In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.

Deuren slaan en weet ik wat nog meer.

Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.



Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.

Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.

Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.

Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.

Vandaar mijn tip aan het begin; OORDOPPEN



Onderste stukje bestaat uit excuses om er de brui aan te geven. Bedenk dat geen een probleem in 1 nacht opgelost kan worden, je begint altijd met wennen en stabiliseren. Als ze je meteen in de heftige psychotherapie hadden gezet had je dát als reden gezien om het op te geven.

Kom op, even doorzetten.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven