Psyche
alle pijlers
Opname ggz morgen.
maandag 1 februari 2016 om 16:14
woensdag 3 februari 2016 om 10:19
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 08:58:
Het was verschrikkelijk.
In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.
Deuren slaan en weet ik wat nog meer.
Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.
Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.
Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.
Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.
Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.
Ja dat is geen goed begin maar het is ook geen vakantie. Je doet het om van `het monster` af te komen en rust, betere slaap en misschien nog meer problemen die opgelost kunnen worden.
Wacht even af wat je begeleider er over te zeggen hebt. Die kan goed overzien wat voor jou op dit moment goed is. Je was zo sterk om die eerste stap te nemen. Probeer door te zetten. Het heeft even tijd nodig. Snap je heimwee. Mag je vriend wel langskomen? En bedenk dat het fijn is dat je katten lekker nog bij je vriend zijn dus dat ze geen stress hebben dat ze bij een ander zijn. Misschien kan je vriend af en toe een leuk filmpje van ze maken en naar je toe mailen.
Sterkte vandaag
Het was verschrikkelijk.
In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.
Deuren slaan en weet ik wat nog meer.
Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.
Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.
Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.
Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.
Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.
Ja dat is geen goed begin maar het is ook geen vakantie. Je doet het om van `het monster` af te komen en rust, betere slaap en misschien nog meer problemen die opgelost kunnen worden.
Wacht even af wat je begeleider er over te zeggen hebt. Die kan goed overzien wat voor jou op dit moment goed is. Je was zo sterk om die eerste stap te nemen. Probeer door te zetten. Het heeft even tijd nodig. Snap je heimwee. Mag je vriend wel langskomen? En bedenk dat het fijn is dat je katten lekker nog bij je vriend zijn dus dat ze geen stress hebben dat ze bij een ander zijn. Misschien kan je vriend af en toe een leuk filmpje van ze maken en naar je toe mailen.
Sterkte vandaag
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 3 februari 2016 om 10:34
Kan je met je vriend praten ?
Psychische problematiek aanpakken is vaak zoeken wat je daarvoor nodig hebt en wat voor jou werkt.
Soms is dat opname, en soms werkt dit je juist tegen.
Wat voor jou het beste is weet ik niet. Wat denk je daar te vinden wat helpend is?
Ik kan je alleen meegeven dat je voor jezelf die vraag mag blijven stellen of je wat je nodig hebt daar ook echt gaat vinden, of dat een andere weg passender is.
Psychische problematiek aanpakken is vaak zoeken wat je daarvoor nodig hebt en wat voor jou werkt.
Soms is dat opname, en soms werkt dit je juist tegen.
Wat voor jou het beste is weet ik niet. Wat denk je daar te vinden wat helpend is?
Ik kan je alleen meegeven dat je voor jezelf die vraag mag blijven stellen of je wat je nodig hebt daar ook echt gaat vinden, of dat een andere weg passender is.
woensdag 3 februari 2016 om 10:58
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 08:58:
Het was verschrikkelijk.
In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.
Deuren slaan en weet ik wat nog meer.
Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.
Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.
Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.
Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.
Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.
Is dat zo ja? Dat je net zo goed thuis kunt zitten? Op welke manier heeft jou dat de afgelopen weken/maanden geholpen dan? Als thuis zitten hielp, hoezo koos je dan toch voor een opname?
Wat ik bedoel te zeggen: je hebt het moeilijk en je bent bang. In die positie ga je zoeken naar uitwegen en grijp je alles aan om naar je veilige plek (thuis) te mogen gaan van jezelf. Of het nu een gillende buurvrouw is, een te zware therapie, een behandelaar met wie je niet meteen een klik voelt, een dagprogramma dat te weinig inhoud heeft waardoor je je verveelt, verpleging die (helaas) veel op kantoor administratie zit te doen, medicatie die niet meteen zijn werk doet etc.
Nu voor de veilige weg kiezen levert je niks op. Die weg heb je zelf al bewandeld en heeft je niet gebracht wat je hoopte: rust, gelukkig zijn en weer goed kunnen functioneren. Geen enkele behandeling heeft effect als je voortijdig afhaakt, of het nou poliklinisch of klinisch is en met welke inhoud dan ook.
Ik gun je dat je doorzet nu, júist nu je het moeilijk hebt. Niet omdat een opname zaligmakend is, maar wel omdat je pas weet of het effect heeft als je er een aanzienlijk tijd echt voor gaat. Nu teruggaan naar je veilige plek gaat je niks opleveren, dat 'monster' in jou is echt niet plotseling weg nu je 1 vervelende nacht hebt gehad in de kliniek.
Sterkte!
Het was verschrikkelijk.
In de kamer naast me zit een vrouw die ieder uur gillend en schreeuwend door haar kamer en over de gangen vloog.
Deuren slaan en weet ik wat nog meer.
Ben doodsbang geweest en heb denk een uurtje geslapen.
Ik ga zo met iemand in gesprek want dit is niet wat ik wil.
Met alleen een slaap pil en verder niks had ik net zo goed thuis kunnen zitten.
Ik heb zo verschrikkelijke heimwee.
Wil naar huis. Naar m'n vriend en de poezen.
Is dat zo ja? Dat je net zo goed thuis kunt zitten? Op welke manier heeft jou dat de afgelopen weken/maanden geholpen dan? Als thuis zitten hielp, hoezo koos je dan toch voor een opname?
Wat ik bedoel te zeggen: je hebt het moeilijk en je bent bang. In die positie ga je zoeken naar uitwegen en grijp je alles aan om naar je veilige plek (thuis) te mogen gaan van jezelf. Of het nu een gillende buurvrouw is, een te zware therapie, een behandelaar met wie je niet meteen een klik voelt, een dagprogramma dat te weinig inhoud heeft waardoor je je verveelt, verpleging die (helaas) veel op kantoor administratie zit te doen, medicatie die niet meteen zijn werk doet etc.
Nu voor de veilige weg kiezen levert je niks op. Die weg heb je zelf al bewandeld en heeft je niet gebracht wat je hoopte: rust, gelukkig zijn en weer goed kunnen functioneren. Geen enkele behandeling heeft effect als je voortijdig afhaakt, of het nou poliklinisch of klinisch is en met welke inhoud dan ook.
Ik gun je dat je doorzet nu, júist nu je het moeilijk hebt. Niet omdat een opname zaligmakend is, maar wel omdat je pas weet of het effect heeft als je er een aanzienlijk tijd echt voor gaat. Nu teruggaan naar je veilige plek gaat je niks opleveren, dat 'monster' in jou is echt niet plotseling weg nu je 1 vervelende nacht hebt gehad in de kliniek.
Sterkte!
Ik spreek toch geen Chinees?!
woensdag 3 februari 2016 om 12:00
Ik ben het met jullie eens dat ik niet direct op moet geven. Dat zal ik ook niet doen.
We hebben afgesproken dat ik morgen een gesprek met de psychiater heb. Dan gaat er gekeken worden naar passende medicatie.
Vanuit dat gesprek kijk ik verder.
Ik voel me hier totaal niet op m'n gemak. Maar goed ik moet nu uit vissen of dat dat komt door excuses zoeken of dat dit gewoon niet bij me past.
De verpleegkundigen geven inderdaad ook aan dat de psychiater een vertekend beeld heeft geschetst over hoe het er hier aan toe gaat.
Snappen mijn redenatie ook. Maar voor nu dus afgesproken te wachten tot na het gesprek morgen.
Vriend komt vanavond weer gelukkig. Heb al even geappt met 'm.
We hebben afgesproken dat ik morgen een gesprek met de psychiater heb. Dan gaat er gekeken worden naar passende medicatie.
Vanuit dat gesprek kijk ik verder.
Ik voel me hier totaal niet op m'n gemak. Maar goed ik moet nu uit vissen of dat dat komt door excuses zoeken of dat dit gewoon niet bij me past.
De verpleegkundigen geven inderdaad ook aan dat de psychiater een vertekend beeld heeft geschetst over hoe het er hier aan toe gaat.
Snappen mijn redenatie ook. Maar voor nu dus afgesproken te wachten tot na het gesprek morgen.
Vriend komt vanavond weer gelukkig. Heb al even geappt met 'm.
woensdag 3 februari 2016 om 12:17
Goed dat je gesprekken aan gaat.
Het moet ook niet zo zijn namelijk dat je iets moet gaan doorzetten, wat voor jou misschien nog meer onrust gaat geven.
Het is goed daar kritisch naar te kijken.
Ik heb geen idee waar je opgenomen bent, maar er zit nogal verschil in bv een paaz, of echt een meer gerichtere instelling op specifieke problematiek.
Aansluiting op je behoefte lijkt mij erg belangrijk om er wat uit te gaan halen voor jezelf.
Het moet ook niet zo zijn namelijk dat je iets moet gaan doorzetten, wat voor jou misschien nog meer onrust gaat geven.
Het is goed daar kritisch naar te kijken.
Ik heb geen idee waar je opgenomen bent, maar er zit nogal verschil in bv een paaz, of echt een meer gerichtere instelling op specifieke problematiek.
Aansluiting op je behoefte lijkt mij erg belangrijk om er wat uit te gaan halen voor jezelf.
woensdag 3 februari 2016 om 14:01
Nee er is vandaag de hele dag verder niks te doen.
ik rook wat en doe wat rommelen in m'n kleurboeken.
Het is erg onrustig op de afdeling.
Dat meisje van die zelfmoordpoging gister was t dus vannacht die zo herrie maakte. Gisteravond laat is ze weer terug gekomen
Ze is nu weer erg onrustig. Huilen en schreeuwen.
Een andere dame word zo opgehaald met de ambulance vanwege vermoedelijke hersenbloeding.
Ik probeer me er voor af te sluiten en naar buiten te gaan maar ik voel me hier nog onrustiger als thuis.
ik rook wat en doe wat rommelen in m'n kleurboeken.
Het is erg onrustig op de afdeling.
Dat meisje van die zelfmoordpoging gister was t dus vannacht die zo herrie maakte. Gisteravond laat is ze weer terug gekomen
Ze is nu weer erg onrustig. Huilen en schreeuwen.
Een andere dame word zo opgehaald met de ambulance vanwege vermoedelijke hersenbloeding.
Ik probeer me er voor af te sluiten en naar buiten te gaan maar ik voel me hier nog onrustiger als thuis.
woensdag 3 februari 2016 om 14:08
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 14:01:
Nee er is vandaag de hele dag verder niks te doen.
ik rook wat en doe wat rommelen in m'n kleurboeken.
Het is erg onrustig op de afdeling.
Dat meisje van die zelfmoordpoging gister was t dus vannacht die zo herrie maakte. Gisteravond laat is ze weer terug gekomen
Ze is nu weer erg onrustig. Huilen en schreeuwen.
Een andere dame word zo opgehaald met de ambulance vanwege vermoedelijke hersenbloeding.
Ik probeer me er voor af te sluiten en naar buiten te gaan maar ik voel me hier nog onrustiger als thuis.
Het klinkt alsof er veel onrust is daar. Deels zal het ook gewoon even wennen zijn met zoveel mensen om je heen.
Kun je geen luisterboeken downloaden zodat je met oordopjes kan afsluiten? Ik vind het bijvoorbeeld leuk om op de fiets of als ik kook naar luisterboeken te luisteren en dit kan over van alles zijn: gezondheid, zelfontwikkeling, thrillers, romans, tienerboeken etc etc.
Nee er is vandaag de hele dag verder niks te doen.
ik rook wat en doe wat rommelen in m'n kleurboeken.
Het is erg onrustig op de afdeling.
Dat meisje van die zelfmoordpoging gister was t dus vannacht die zo herrie maakte. Gisteravond laat is ze weer terug gekomen
Ze is nu weer erg onrustig. Huilen en schreeuwen.
Een andere dame word zo opgehaald met de ambulance vanwege vermoedelijke hersenbloeding.
Ik probeer me er voor af te sluiten en naar buiten te gaan maar ik voel me hier nog onrustiger als thuis.
Het klinkt alsof er veel onrust is daar. Deels zal het ook gewoon even wennen zijn met zoveel mensen om je heen.
Kun je geen luisterboeken downloaden zodat je met oordopjes kan afsluiten? Ik vind het bijvoorbeeld leuk om op de fiets of als ik kook naar luisterboeken te luisteren en dit kan over van alles zijn: gezondheid, zelfontwikkeling, thrillers, romans, tienerboeken etc etc.
woensdag 3 februari 2016 om 14:42
Heb de radio op m'n telefoon met koptelefoon. Die heb ik nu zowat continu op.
Ik weet dat het als een excuus klinkt maar thuis kan ik met een paniek aanval m'n poes op schoot nemen. Tegen m'n vriend aankruipen.
Het personeel loopt de benen uit de gat hier. Ze hebben gewoon geen tijd.
Ik kan nu nergens heen.
Al die dingen die me thuis tenminste uiteindelijk tot rust brachten zijn allemaal weg.
Ik wil het absoluut een kans geven. Maar niet tot zover dat ik hier nog erger weg ga als dat ik erin kwam.
Ik weet gewoon ff niet meer wat ik moet doen.
Ik weet dat het als een excuus klinkt maar thuis kan ik met een paniek aanval m'n poes op schoot nemen. Tegen m'n vriend aankruipen.
Het personeel loopt de benen uit de gat hier. Ze hebben gewoon geen tijd.
Ik kan nu nergens heen.
Al die dingen die me thuis tenminste uiteindelijk tot rust brachten zijn allemaal weg.
Ik wil het absoluut een kans geven. Maar niet tot zover dat ik hier nog erger weg ga als dat ik erin kwam.
Ik weet gewoon ff niet meer wat ik moet doen.
woensdag 3 februari 2016 om 14:51
woensdag 3 februari 2016 om 14:51
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 14:42:
Heb de radio op m'n telefoon met koptelefoon. Die heb ik nu zowat continu op.
Ik weet dat het als een excuus klinkt maar thuis kan ik met een paniek aanval m'n poes op schoot nemen. Tegen m'n vriend aankruipen.
Het personeel loopt de benen uit de gat hier. Ze hebben gewoon geen tijd.
Ik kan nu nergens heen.
Al die dingen die me thuis tenminste uiteindelijk tot rust brachten zijn allemaal weg.
Ik wil het absoluut een kans geven. Maar niet tot zover dat ik hier nog erger weg ga als dat ik erin kwam.
Ik weet gewoon ff niet meer wat ik moet doen.
Ik begrijp je.
Klinkt idd als een hoop onrust en prikkels.
Het moet zeker niet zo zijn dat je door de omgeving daar zelf geen rustmomenten of iets helpends meer kan vinden.
Heb de radio op m'n telefoon met koptelefoon. Die heb ik nu zowat continu op.
Ik weet dat het als een excuus klinkt maar thuis kan ik met een paniek aanval m'n poes op schoot nemen. Tegen m'n vriend aankruipen.
Het personeel loopt de benen uit de gat hier. Ze hebben gewoon geen tijd.
Ik kan nu nergens heen.
Al die dingen die me thuis tenminste uiteindelijk tot rust brachten zijn allemaal weg.
Ik wil het absoluut een kans geven. Maar niet tot zover dat ik hier nog erger weg ga als dat ik erin kwam.
Ik weet gewoon ff niet meer wat ik moet doen.
Ik begrijp je.
Klinkt idd als een hoop onrust en prikkels.
Het moet zeker niet zo zijn dat je door de omgeving daar zelf geen rustmomenten of iets helpends meer kan vinden.
woensdag 3 februari 2016 om 14:53
Ten eerste echt super dat je deze stap hebt genomen. Ten tweede je bent er nog geen dag he, je moet wennen aan de mensen, aan de verwachtingen die anders zijn dan je misschien had gedacht.
Je hebt nog niet echt een behandeling, dat moet allemaal nog komen.
Geef het ook even de kans.
Misschien kan je in die 'dode uren' iets nieuws beginnen, via youtube of andere sites iets leren, tekenen/een andere taal/gedichten schrijven/kalligrafie/creative lettering/ je inschrijven op een site voor online penvrienden.
De eerste tijd is altijd moeilijk maar probeer wel door te zetten nu
Je hebt nog niet echt een behandeling, dat moet allemaal nog komen.
Geef het ook even de kans.
Misschien kan je in die 'dode uren' iets nieuws beginnen, via youtube of andere sites iets leren, tekenen/een andere taal/gedichten schrijven/kalligrafie/creative lettering/ je inschrijven op een site voor online penvrienden.
De eerste tijd is altijd moeilijk maar probeer wel door te zetten nu
woensdag 3 februari 2016 om 16:18
Nou mijn moeder stond als verassing ineens in m'n kamer terwijl ik een paniek aanval had. Op dat moment werd het meisje opnieuw afgevoerd. Volledig door draaiend.
M'n moeder heeft m'n tas ingepakt en ik zit nu in de auto naar huis.
M'n moeder is gaan praten met de verpleging en die konden alleen maar alles beamen wat ik al had verteld.
Ik zit daar gewoon niet op m'n plek en om m'n moeders woorden te gebruiken; dalijk kom je hier nog gekker uit dan dat je naar binnen bent gegaan.
Ik hoop dat er op korte termijn iets als een dagbehandeling op touw gezet kan worden.
Ik wil alles doen. Maar dit werkt voor mij niet
M'n moeder heeft m'n tas ingepakt en ik zit nu in de auto naar huis.
M'n moeder is gaan praten met de verpleging en die konden alleen maar alles beamen wat ik al had verteld.
Ik zit daar gewoon niet op m'n plek en om m'n moeders woorden te gebruiken; dalijk kom je hier nog gekker uit dan dat je naar binnen bent gegaan.
Ik hoop dat er op korte termijn iets als een dagbehandeling op touw gezet kan worden.
Ik wil alles doen. Maar dit werkt voor mij niet
woensdag 3 februari 2016 om 16:24
Ik herken het wel
k zat ooit 1 dag op een gesloten afdeling en werd daar ook gekker dan ik al was
Rare verhalen aanhoren van patienten, personeel dat me mn medicatie uren te laat gaf, geen wifi
etc. ik ben ook snel weer weg gegaan toen toen het mocht van de psychiater. Die beaamde ook dat de mensen daar allemaal veel zieker waren dan ik was
Wel jammer het was een kans op verbetering voor je. Hoop dat ze idd een dagbehandeling kunnen opstarten en dat je daar beter op je plekje bent
beterschap!
k zat ooit 1 dag op een gesloten afdeling en werd daar ook gekker dan ik al was
Rare verhalen aanhoren van patienten, personeel dat me mn medicatie uren te laat gaf, geen wifi
etc. ik ben ook snel weer weg gegaan toen toen het mocht van de psychiater. Die beaamde ook dat de mensen daar allemaal veel zieker waren dan ik was
Wel jammer het was een kans op verbetering voor je. Hoop dat ze idd een dagbehandeling kunnen opstarten en dat je daar beter op je plekje bent
beterschap!
woensdag 3 februari 2016 om 16:28
quote:ZusterClivia91 schreef op 03 februari 2016 @ 16:18:
Nou mijn moeder stond als verassing ineens in m'n kamer terwijl ik een paniek aanval had. Op dat moment werd het meisje opnieuw afgevoerd. Volledig door draaiend.
M'n moeder heeft m'n tas ingepakt en ik zit nu in de auto naar huis.
M'n moeder is gaan praten met de verpleging en die konden alleen maar alles beamen wat ik al had verteld.
Ik zit daar gewoon niet op m'n plek en om m'n moeders woorden te gebruiken; dalijk kom je hier nog gekker uit dan dat je naar binnen bent gegaan.
Ik hoop dat er op korte termijn iets als een dagbehandeling op touw gezet kan worden.
Ik wil alles doen. Maar dit werkt voor mij niet
Lijkt mij voor jou een stuk rustiger idd.
Ik wilde het hier nog niet schrijven, maar ik ben zelf ook ooit aan een vrijwillige opname begonnen en snel weer thuis.
Ik zou ook zeker nog meer doorgedraaid zijn daar.
Ik hoop voor je dat een dagbehandeling je beter gaat passen en meer gaat helpen.
Het fijne daar aan is, dat je ook gewoon lekker thuis kan bijkomen van het hard werken aan jezelf.
En dat is prettig, in je eigen omgeving zijn.
Bovendien, je zal het thuis ook moeten gaan doen, dus de combinatie therapie / thuis maakt dat je ook niet geheel vervreemd van je thuissituatie.
Succes en sterkte !
Nou mijn moeder stond als verassing ineens in m'n kamer terwijl ik een paniek aanval had. Op dat moment werd het meisje opnieuw afgevoerd. Volledig door draaiend.
M'n moeder heeft m'n tas ingepakt en ik zit nu in de auto naar huis.
M'n moeder is gaan praten met de verpleging en die konden alleen maar alles beamen wat ik al had verteld.
Ik zit daar gewoon niet op m'n plek en om m'n moeders woorden te gebruiken; dalijk kom je hier nog gekker uit dan dat je naar binnen bent gegaan.
Ik hoop dat er op korte termijn iets als een dagbehandeling op touw gezet kan worden.
Ik wil alles doen. Maar dit werkt voor mij niet
Lijkt mij voor jou een stuk rustiger idd.
Ik wilde het hier nog niet schrijven, maar ik ben zelf ook ooit aan een vrijwillige opname begonnen en snel weer thuis.
Ik zou ook zeker nog meer doorgedraaid zijn daar.
Ik hoop voor je dat een dagbehandeling je beter gaat passen en meer gaat helpen.
Het fijne daar aan is, dat je ook gewoon lekker thuis kan bijkomen van het hard werken aan jezelf.
En dat is prettig, in je eigen omgeving zijn.
Bovendien, je zal het thuis ook moeten gaan doen, dus de combinatie therapie / thuis maakt dat je ook niet geheel vervreemd van je thuissituatie.
Succes en sterkte !
woensdag 3 februari 2016 om 18:43
Dagbehandeling klinkt ook goed!
Of, misschien ook een mogelijkheid: deeltijdbehandeling, of een opname die echt gericht is op behandeling?
Ik ken mensen die zijn opgenomen op zo'n afdeling, en ik vond jouw posts nog wel erg samenhangend voor iemand die daar zat... Maar ook ik wilde niets zeggen, om jou niet te demotiveren. Ik kan vanachter mijn scherm niet beoordelen hoe noodzakelijk de opname was en of je mogelijk anders gedwongen zou worden opgenomen.
Misschien kun je de paniek in je hoofd door de dag heen een beetje kalmeren met luisterboeken? Ik heb daar vaak veel bij als mijn hoofd of mijn emoties me mee willen slepen.
Of, misschien ook een mogelijkheid: deeltijdbehandeling, of een opname die echt gericht is op behandeling?
Ik ken mensen die zijn opgenomen op zo'n afdeling, en ik vond jouw posts nog wel erg samenhangend voor iemand die daar zat... Maar ook ik wilde niets zeggen, om jou niet te demotiveren. Ik kan vanachter mijn scherm niet beoordelen hoe noodzakelijk de opname was en of je mogelijk anders gedwongen zou worden opgenomen.
Misschien kun je de paniek in je hoofd door de dag heen een beetje kalmeren met luisterboeken? Ik heb daar vaak veel bij als mijn hoofd of mijn emoties me mee willen slepen.
woensdag 3 februari 2016 om 18:58
Ja ik ga sowieso wel proberen om van die bank af te komen.
Ik merk dat ik graag wandel. Dus dat wil ik nu elke dag gaan doen. Dan is t ook rustiger in m'n hoofd. Weinig paniek.
Morgen ochtend ga ik m'n eigen psychiater bellen om te kijken welke mogelijkheden er zijn.
Bedankt allemaal voor jullie medeleven en motiverende berichten.
Ik merk dat ik graag wandel. Dus dat wil ik nu elke dag gaan doen. Dan is t ook rustiger in m'n hoofd. Weinig paniek.
Morgen ochtend ga ik m'n eigen psychiater bellen om te kijken welke mogelijkheden er zijn.
Bedankt allemaal voor jullie medeleven en motiverende berichten.
woensdag 3 februari 2016 om 19:08
Ik slik AD en stond al 8 weken op de wachtlijst voor cgt.
AD doet niks. Slaat op geen enkele manier aan.
Er is gesproken over lithium en dat soort medicatie vanwege de bipolaire stoornis maar hier wilden ze mee wachten tot ik stabieler was.
Alleen word ik steeds onstabieler.
Of nou ja.
Ik heb me in tijden niet zo gevoeld als nu.
ik ben voor mezelf opgekomen. Ik wist ineens heel duidelijk wat ik niet wilde en het voelt heerlijk om thuis te zijn.
AD doet niks. Slaat op geen enkele manier aan.
Er is gesproken over lithium en dat soort medicatie vanwege de bipolaire stoornis maar hier wilden ze mee wachten tot ik stabieler was.
Alleen word ik steeds onstabieler.
Of nou ja.
Ik heb me in tijden niet zo gevoeld als nu.
ik ben voor mezelf opgekomen. Ik wist ineens heel duidelijk wat ik niet wilde en het voelt heerlijk om thuis te zijn.
woensdag 3 februari 2016 om 19:47
Mijn idee is dat een behandelafdeling veel beter en fijner is dan zo'n crisisafdeling. Inderdaad, veel onrust op zo'n crisisafdeling. Op een behandelafdeling is iedereen gemotiveerd om aan zijn/haar problemen te werken en is er een dagprogramma. Iets wat je op een crisisafdeling allemaal niet hebt.
Mijn opnames op de crisisafdelingen waren allemaal, stuk voor stuk, ellende en duurden veel langer dan nodig omdat je je in een zieke omgeving bevindt. Ik heb nooit een klinische behandeling gevolgd maar wel dagbehandeling en dat was echt een verademing in vergelijking met de crisisopnames. Inmiddels staat er in mijn crisisplan dat een opname absoluut niet wenselijk is. Ik zou je aanraden om wat meer contact te hebben met je hulpverlening, contact te leggen met een FACT team of thuisbegeleiding (die kunnen je ook helpen om daginvulling te vinden en structuur aan te brengen en kunnen op korte termijn langskomen als het niet goed met je gaat, laagdrempelig) en je inderdaad te orienteren op een dagbehandeling. Dan kan je gewoon thuis blijven bij wat vertrouwd is voor jou.
Succes! En heel veel sterkte. Goed dat je voor jezelf bent opgekomen!
Mijn opnames op de crisisafdelingen waren allemaal, stuk voor stuk, ellende en duurden veel langer dan nodig omdat je je in een zieke omgeving bevindt. Ik heb nooit een klinische behandeling gevolgd maar wel dagbehandeling en dat was echt een verademing in vergelijking met de crisisopnames. Inmiddels staat er in mijn crisisplan dat een opname absoluut niet wenselijk is. Ik zou je aanraden om wat meer contact te hebben met je hulpverlening, contact te leggen met een FACT team of thuisbegeleiding (die kunnen je ook helpen om daginvulling te vinden en structuur aan te brengen en kunnen op korte termijn langskomen als het niet goed met je gaat, laagdrempelig) en je inderdaad te orienteren op een dagbehandeling. Dan kan je gewoon thuis blijven bij wat vertrouwd is voor jou.
Succes! En heel veel sterkte. Goed dat je voor jezelf bent opgekomen!
woensdag 3 februari 2016 om 19:50
Ik lees, ondanks dat de afdeling en de opname niet zo'n succes was, toch twee successen: je hebt iets gevonden waar je rustig van wordt en je bent voor jezelf opgekomen.
Iedere dag wandelen is een prima doel.
Bespreek je ervaringen met de psych. Als ik jouw verhalen zo lees, zou je misschien ook wel iets kunnen hebben aan de VERS. Misschien kun je dat ook met je therapeut bespreken? Ik heb na CTG en zelfbeeld ook nog VERS gehad, en dat heeft mij heel erg geholpen om de emoties beter te begrijpen en er grip op te krijgen.
O, en kleuren is heel erg goed om rustig te worden! Schrijf je al mee in het kleurtopic hier?
Iedere dag wandelen is een prima doel.
Bespreek je ervaringen met de psych. Als ik jouw verhalen zo lees, zou je misschien ook wel iets kunnen hebben aan de VERS. Misschien kun je dat ook met je therapeut bespreken? Ik heb na CTG en zelfbeeld ook nog VERS gehad, en dat heeft mij heel erg geholpen om de emoties beter te begrijpen en er grip op te krijgen.
O, en kleuren is heel erg goed om rustig te worden! Schrijf je al mee in het kleurtopic hier?
donderdag 4 februari 2016 om 12:52
Ik heb vannacht voor het eerst in weken een hele nacht door geslapen. Geen dromen. Wakker geworden zonder pijn in m'n rug.
Die slaap medicatie werkt dus goed.
Psychiater gesproken.
Ik word per direct aangemeld voor een dagbehandeling voor 2 a 3 dagen in deen week.
Gericht op ritme terug krijgen. Actief bezig zijn en met intensieve cgt.
Maandag moet ik weer bij haar komen.
Voor nu de medicatie even zo laten omdat ik dus eindelijk goed slaap.
Maandag kijken we verder hiernaar.
Uitleg gekregen over wat te doen als het snachts of in het weekend mis gaat.
Heb nog niet de kans gehad om me in te lezen over de behandelingen die jullie beschreven. Dit ga ik nog even doen.
Maar denk dat er nu eindelijk wat gebeurt er er eindelijk klopen doorgehakt worden.
Die slaap medicatie werkt dus goed.
Psychiater gesproken.
Ik word per direct aangemeld voor een dagbehandeling voor 2 a 3 dagen in deen week.
Gericht op ritme terug krijgen. Actief bezig zijn en met intensieve cgt.
Maandag moet ik weer bij haar komen.
Voor nu de medicatie even zo laten omdat ik dus eindelijk goed slaap.
Maandag kijken we verder hiernaar.
Uitleg gekregen over wat te doen als het snachts of in het weekend mis gaat.
Heb nog niet de kans gehad om me in te lezen over de behandelingen die jullie beschreven. Dit ga ik nog even doen.
Maar denk dat er nu eindelijk wat gebeurt er er eindelijk klopen doorgehakt worden.
donderdag 4 februari 2016 om 13:43
Wat fijn dat je moeder er dan ineens stond, toch? Ik was in haar armen gevlogen als een klein kind. Heerlijk lijkt me dat. Alsof ze het aanvoelde hoe ellendig je je daar voelde. Fijn dat je nu een plan hebt, dat geeft meer grond onder de voeten en rust. Je klinkt idd veel rustiger en helderder. You go girl, zet m op en veel kracht en moed toegewenst.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-