Overig
alle pijlers
Het stamcafé VI
vrijdag 26 februari 2016 om 20:32
De zesde editie alweer van onze onvolprezen stamkroeg! Dit keer is het thema, op speciaal verzoek van onze Olle Grieze, Hoog. We bevinden ons in de allerhoogste Irish Pub ter wereld, gevestigd in Namche Bazaar (Nepal) op zo'n 3460 meter boven NAP.
Het uitzicht is trouwens ook niet te versmaden:
Klein stukkie lopen en je zit zomaar op zo'n 8850 meter boven NAP, dat is pas echt Hoog!
Afgezien van de locatie is er in onze kroeg gelukkig nog niks veranderd. Zuigen mag, maar alleen stof. En mocht je de aanvechting krijgen ruzie te maken, open dan lekker een eigen topic of voeg mekaar gezellig toe op FB.
Genoeg geluld, het eerste rondje is van Leo, Star, Yas en ik-zei-de-gek!
Het uitzicht is trouwens ook niet te versmaden:
Klein stukkie lopen en je zit zomaar op zo'n 8850 meter boven NAP, dat is pas echt Hoog!
Afgezien van de locatie is er in onze kroeg gelukkig nog niks veranderd. Zuigen mag, maar alleen stof. En mocht je de aanvechting krijgen ruzie te maken, open dan lekker een eigen topic of voeg mekaar gezellig toe op FB.
Genoeg geluld, het eerste rondje is van Leo, Star, Yas en ik-zei-de-gek!
woensdag 9 maart 2016 om 08:05
woensdag 9 maart 2016 om 09:42
woensdag 9 maart 2016 om 09:45
quote:barbaracartland schreef op 09 maart 2016 @ 09:39:
Waarom geen gezellig Drents cafe, inderdaad. Met een smyrnatafelkleed, koffie uit de kraantjespot en een appeltaartmetslagroominfuus? Een cd van Duo Karst op de achtergrond, of Cuby als het wat later is.Alleen als die appeltaart nog zo lekker van binnen bevroren en van buiten warm van de magnetron geserveerd wordt met klopklop.
Waarom geen gezellig Drents cafe, inderdaad. Met een smyrnatafelkleed, koffie uit de kraantjespot en een appeltaartmetslagroominfuus? Een cd van Duo Karst op de achtergrond, of Cuby als het wat later is.Alleen als die appeltaart nog zo lekker van binnen bevroren en van buiten warm van de magnetron geserveerd wordt met klopklop.
woensdag 9 maart 2016 om 09:47
quote:Eleonora-1 schreef op 09 maart 2016 @ 09:45:
[...]
Alleen als die appeltaart nog zo lekker van binnen bevroren en van buiten warm van de magnetron geserveerd wordt met klopklop.Klopklop! Helemaal goed. En ik heb mijn appeltaart het liefst nog crunchy van de ijskristallen en gloeiend heet buiten. Dat vinden mijn net aangevallen kiezen ook het prettigste.
[...]
Alleen als die appeltaart nog zo lekker van binnen bevroren en van buiten warm van de magnetron geserveerd wordt met klopklop.Klopklop! Helemaal goed. En ik heb mijn appeltaart het liefst nog crunchy van de ijskristallen en gloeiend heet buiten. Dat vinden mijn net aangevallen kiezen ook het prettigste.
woensdag 9 maart 2016 om 09:48
woensdag 9 maart 2016 om 10:10
Radio 2 is soms zo fijn. Draaien ze zomaar zo'n lekker liedje uit de jaren negentig: https://www.youtube.com/watch?v=n26hAOmkmFE
Nu de wereld in, boodschappen doen.
Nu de wereld in, boodschappen doen.
woensdag 9 maart 2016 om 10:34
woensdag 9 maart 2016 om 10:41
quote:BridgetteDubois schreef op 09 maart 2016 @ 10:21:
Hoe gaat het met je arm, je eksterogen en je dochter Leo?
1) de arm: ja, gaat goed!
Beetje last soms nog maar ik kan gelukkig weer dakgoten uitbaggeren en het land bewerken.
2) de dochter: gaat ook wel lekker, ze heeft af en toe nog jeuk maar het gaat echt beter.
3) de eksterogen: die doen echt nog steeds vreselijk zeer! Een bovenkant ligt er af en met schoenen aan voel je dat de hele tijd.
Nieuw in het 'Leo's gebrekenhoekje': de linker wijsteen.
Gisteren, bij het naar binnen tillen van twintig kilo konijnenbrokken, stapte ik verkeerd op de drempel en 'knakte' mijn linkerwijsteen op een gruwelijke manier. Pijn! Helemaal dik en kon er nauwelijks op lopen.
Maar nu gaat het wel weer.
Hoe gaat het met je arm, je eksterogen en je dochter Leo?
1) de arm: ja, gaat goed!
Beetje last soms nog maar ik kan gelukkig weer dakgoten uitbaggeren en het land bewerken.
2) de dochter: gaat ook wel lekker, ze heeft af en toe nog jeuk maar het gaat echt beter.
3) de eksterogen: die doen echt nog steeds vreselijk zeer! Een bovenkant ligt er af en met schoenen aan voel je dat de hele tijd.
Nieuw in het 'Leo's gebrekenhoekje': de linker wijsteen.
Gisteren, bij het naar binnen tillen van twintig kilo konijnenbrokken, stapte ik verkeerd op de drempel en 'knakte' mijn linkerwijsteen op een gruwelijke manier. Pijn! Helemaal dik en kon er nauwelijks op lopen.
Maar nu gaat het wel weer.
