Uitkering.

quote:Franjestaart schreef op 13 mei 2016 @ 18:27:

[...]



Ik weet uit ervaring dat dit wel zo is:

1) tegen mij zeiden ze: ahh misschien is een jaartje rustig aan doen beter. Waarmee ik dus een jaar een uitkering zou krijgen

2) mijn broertje heeft er 1, claimt bipolair te zijn, geeft zelf toe dit te faken, kan daardoor "niet werken". Mag nu zoals die zelf zegt: "heel de dag playstationen met gratis geld". Onlangs overigens omgezet in een wajong met bewindvoering. Tegen hem reageer ik net zo als tegen to, niet om ze te kwetsen maar omdat je dit niet je leven vol gaat houden en je beter nu goed kan starten ipv "ik kan/wil/moet niets"Hoe lang heeft je broertje die Wajong dan al? Dit kan tegenwoordig echt niet meer hoor.

quote:KitKeller schreef op 13 mei 2016 @ 18:41:

[...]





Laat ik het anders zeggen; Ik zit zelf, na 14 jaar fulltime werken, ook tegen mijn wil in een arbeidsongeschiktheidssituatie.

Wat mij persoonlijk vreselijk kwetst is mensen die, zonder iets van mijn situatie te weten, roepen dat ik toch wel IETS moet kunnen. Gewoon moet gaan werken.

Er zijn nou eenmaal situatie waarin dat echt niet kan.



Wij kennen de situatie van TO niet.

TO geeft aan dat ze niet kan werken en niet kan studeren. Zij zal daar haar redenen voor hebben. Redenen die waarschijnlijk al ellendig genoeg zijn. Ik vind het ongepast om dan anoniem vanachter een computer te gaan roepen dat ze 'gewoon' een baan moet gaan zoeken.Het is dus niet "gewoon" een baan zoeken, het is: "bloem ik snap dat het tegen zit maar wellicht is werk huist je redding". Veel mensen zien werk tegenwoordig als iets wat je alleen maar kan doen als je alles op de rit hebt. Dat je je 100% goed moet voelen om te kunnen werken zeg maar. Maar toen ik het echt niet meer trok was het gaan werken iets dat me zei "zie nou wel, ik kan wel iets betekenen. Er komt wel wat van me terecht" ed. En dat heeft me enorm geholpen

quote:KitKeller schreef op 13 mei 2016 @ 18:47:

[...]





Hier heb je wel een goed punt.



Even hand in eigen boezem; misschien voelde ik me iets te persoonlijk aangevallen. Zoals ik uitlegde.

Vind het gewoon erg sneu voor TO dat ze zo afgebrand wordt terwijl we in feite niks van haar situatie weten.



Zoveel mensen, zoveel meningen. Maar je bedoeld het denk ik niet zo kwaad als ik dacht

Dat is ook zo, maar dat is al snel als je een topic opend en maar de helft wil zeggen. Dan maken mensen zelf de andere helft wel kloppend (waarvan ik niet zeg dat dat terecht is)



Kijk als ik nu een topic open van "ik heb mijn vriend geslagen met een reden" dan ga ik heus wel boze reacties krijgen dat slaan nooit een reden is.



Als de reden dan blijkt te zijn dat mijn vriend mij en mijn kinderen al heel vaak sloeg en ik nu eens durfde voor mezelf op te komen dan zijn de reacties wellicht milder

quote:mariposita schreef op 13 mei 2016 @ 18:13:

[...]





Aangezien ze al zoveel shit over zich heen heeft gekregen, denk ik dat ze terecht bang is voor de reacties. Als ik haar was, zou ik me ook niet welkom voelen hier privédingen te delen.



Tuurlijk, dat is het. En de tientallen mensen hier die haar welgemeend goed advies hebben gegeven, handreikingen hebben gedaan, mogelijkheden hebben aangedragen, wat heeft TO dáár dan mee gedaan? De enige reactie die ze erop gaf was "Kan niet, wil niet, mijn privédingen, en zoek het maar uit".



Als iemand niet geholpen wil worden, is dat haar goed recht, maar zoek dan ook geen hulp en begrip als je er niks mee wilt doen.

quote:Franjestaart schreef op 13 mei 2016 @ 19:03:

[...]



Het is dus niet "gewoon" een baan zoeken, het is: "bloem ik snap dat het tegen zit maar wellicht is werk huist je redding". Veel mensen zien werk tegenwoordig als iets wat je alleen maar kan doen als je alles op de rit hebt. Dat je je 100% goed moet voelen om te kunnen werken zeg maar. Maar toen ik het echt niet meer trok was het gaan werken iets dat me zei "zie nou wel, ik kan wel iets betekenen. Er komt wel wat van me terecht" ed. En dat heeft me enorm geholpenMooie gesproken. Werk kan ook zorgen voor regelmaat, inzicht in je kunnen. En zorgen dat je eenvoudig weer onder de mensen bent.

Ik ga er vanuit dat Bloem alle reacties leest, en wat met de adviezen zal doen zoals haar dat goed dunkt. Bij een welgemeend advies zal ze wellicht niet de behoefte voelen om in de verdediging te schieten.



Bloem, hoe is het nu met je? Heb je al een idee van wat je gaat doen? Nog even over de hulpverlening, want ik lees dat je daar niet zoveel vertrouwen in hebt?



Zoals ik al eerder schreef, heb ik zelf in de jeugdzorg gezeten, en ik heb er alleen maar warme herinneringen aan. Nog altijd heb ik dierbare vriendschappen uit die periode, waaronder met mijn beste vriendin. En gezamenlijk kijken we terug op een geweldige tijd die we voor geen goud hadden willen missen. We zijn ook allemaal prima terecht gekomen. Een paar hebben huisje, boompje, beestje met prima inkomens, eentje reist veel, een ander heeft een leuke relatie, ik ben de carrieremuts van het stel, enz.



Er zijn echter ook een paar mensen uit diezelfde periode die het juist vreselijk vonden. Zij kregen dezelfde hulp van dezelfde mensen, maar zij "vochten" overal tegen. Ze vonden alles maar stom, meenden het zelf altijd beter te weten, en waren kort gezegd gewoon een stel dwarse pubers die geen enkele kant op wilden behalve de verkeerde. De meeste van deze mensen (op een enkeling na die later alsnog het licht zag) zijn letterlijk in de goot beland. Ze kwamen in een circuit van drugs, prostitutie, dakloosheid en criminaliteit, en daar zitten ze nu nog in. Eentje is er uiteindelijk zelfs vermoord.



Waarmee ik eigenlijk aan wil geven dat wat hulpverlening voor je kan betekenen voor een groot deel bij jezelf ligt en hoe jij tegenover de hulp staat. Een dokter kan je ook alleen helpen als je voldoende info geeft voor een diagnose, en vervolgens het behandelplan opvolgt. En zo werkt dat ook met hulpverlening. Ze kunnen je alleen helpen als jij hen voldoende input geeft zodat zij jouw problemen goed kunnen begrijpen, en als jij vervolgens serieus aan de slag gaat met de hulp en de adviezen die je geboden worden. (En dat betekent niet dat je geen kritische vragen mag stellen, maar dat is iets anders dan er tegen vechten).

Wat verwacht je nu?

Dat je zomaar geld krijgt omdat jij vindt dat je daar recht op hebt?

Ik vind je verhaal van de post wel raar,

Net zoals ik het heel raar vind dat je partner je 4 nachten op straat laat slapen...



Dacht je mss dat iemand ging zeggen:

Go wat erg, hier is een zak met geld?



Iedereen moet werken en diegene dat niet kunnen worden opgevangen.

quote:mlsc schreef op 14 mei 2016 @ 10:13:

Iedereen moet werken en diegene dat niet kunnen worden opgevangen.



Ben je echt zo onwetend? De opvang in NL is zo prima geregeld, dat NL - volgens de laatst bekende gegevens - ca. 9.000 geregistreerde zwerfjongeren heeft, en naar schatting zijn er ca. 15.000 zwerfjongeren die niet geregistreerd staan.



http://zwerfjongeren.nl/v ... ak-en-thuisloze-jongeren/

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 10:37:

[...]





Ben je echt zo onwetend? De opvang in NL is zo prima geregeld, dat NL - volgens de laatst bekende gegevens - ca. 9.000 geregistreerde zwerfjongeren heeft, en naar schatting zijn er ca. 15.000 zwerfjongeren die niet geregistreerd staan.



http://zwerfjongeren.nl/v ... ak-en-thuisloze-jongeren/



Ik ken de cijfers - mijn man werkt in die sector.



Maar het écht treurige is natuurlijk dat de ouders van die jongeren het laten afweten en de maatschappij er dus mee opzadelen.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 10:49:

[...]

Ik ken de cijfers - mijn man werkt in die sector.



Maar het écht treurige is natuurlijk dat de ouders van die jongeren het laten afweten en de maatschappij er dus mee opzadelen.Ik vind het ook heel treurig dat ouders het af laten weten, maar dan vooral voor de kinderen.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 10:54:

[...]





Ik vind het ook heel treurig dat ouders het af laten weten, maar dan vooral voor de kinderen.



Uiteraard.



Maar even terug naar TO: ik heb nog steeds geen idee wat die dan wil. De houding van de kont tegen de krib gooien herken ik wel, maar je zult toch de problemen dié er zijn, eerst onder ogen moeten zien en bereid zijn er iets aan te doen en er zelf je schouders onder te zetten. En die bereidheid mis ik in haar postjes.



Maar ik denk ook dat we daar op dit forum geen verandering in kunnen brengen. Zij heeft een vertrouwenspersoon nodig die haar begeleidt naar een betere toekomst, die er is om haar op te vangen als het even niet lukt en die haar als het nodig is, een spiegel voor kan houden. En die rol kan dit forum niet vervullen, maar meer nog: daar zal Bloem zélf aan moeten gaan werken. Alleen zie ik dat niet gauw gebeuren op dit moment, want Bloem ziet alleen maar onmogelijkheden en geen kansen. Maar kansen moet je soms zelf creëren. Ze komen niet aangewaaid. Hard werken, afzien soms, en je doel voor ogen houden.



En Bloem moet ophouden te denken in termen van "recht hebben op", maar gaan denken in "verdienen". Het komt niemand aangewaaid.

@Pejeka



Eens dat alleen Bloem zelf haar situatie ten goede kan veranderen, en dat dit het best zal lukken met hulp. Vandaar ook mijn posts, waaronder die van vanochtend over wat je aan hulpverlening kan hebben, en hoezeer je eigen houding bepalend is voor wat de hulpverlening kan bieden.



Maar ik heb wel nog alle hoop voor een betere toekomst voor Bloem. Ze is pas net 18 jaar geworden, en 2 maanden geleden op straat beland, dus haar wereld staat op zijn kop. Dan mag je best even wat negatiever in het leven staan. Het kost tijd om zo'n klap te verwerken, en om dan daaruit weer ruimte te creëren om verder te kunnen gaan. Ik was het helemaal met je eens geweest als Bloem al twee jaar in deze situatie had gezeten, en precies hetzelfde had gepost. Maar twee maanden is nog maar zo kort.



Wat ik Bloem heel graag mee wil geven, is dat er nog een mooie toekomst voor haar kan liggen. Dat het OK is om dat nu nog even niet te zien, maar dat ze met de juiste hulp haar leven weer op de rit kan krijgen. De problemen zijn zo groot dat alles tegelijk aanpakken bijna niet te overzien is. En dus is het goed om stap voor stap aan de oplossing te werken. En de eerste stap daarbij is hulp inschakelen, zodat je niet meer zo alleen in je ellende staat, en samen een plan kunt maken om de rest stapje voor stapje te tackelen.

Ik denk dat het wel goed is als Bloem een soort van maatschappelijk werker krijgt. Maar goed, dan moet ze dat zelf ook willen...

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 11:24:

@Pejeka



Eens dat alleen Bloem zelf haar situatie ten goede kan veranderen, en dat dit het best zal lukken met hulp. Vandaar ook mijn posts, waaronder die van vanochtend over wat je aan hulpverlening kan hebben, en hoezeer je eigen houding bepalend is voor wat de hulpverlening kan bieden.



Maar ik heb wel nog alle hoop voor een betere toekomst voor Bloem. Ze is pas net 18 jaar geworden, en 2 maanden geleden op straat beland, dus haar wereld staat op zijn kop. Dan mag je best even wat negatiever in het leven staan. Het kost tijd om zo'n klap te verwerken, en om dan daaruit weer ruimte te creëren om verder te kunnen gaan. Ik was het helemaal met je eens geweest als Bloem al twee jaar in deze situatie had gezeten, en precies hetzelfde had gepost. Maar twee maanden is nog maar zo kort.



Wat ik Bloem heel graag mee wil geven, is dat er nog een mooie toekomst voor haar kan liggen. Dat het OK is om dat nu nog even niet te zien, maar dat ze met de juiste hulp haar leven weer op de rit kan krijgen. De problemen zijn zo groot dat alles tegelijk aanpakken bijna niet te overzien is. En dus is het goed om stap voor stap aan de oplossing te werken. En de eerste stap daarbij is hulp inschakelen, zodat je niet meer zo alleen in je ellende staat, en samen een plan kunt maken om de rest stapje voor stapje te tackelen.



Ik wens Bloem ook een prachtige toekomst toe. Maar wat me zorgen baart, is dat ik in haar postjes en houding zie wat ik van nabij meemaak vanuit de praktijk van mijn man. Jongeren die denken overal recht op te hebben zonder ooit iets uitgevoerd te hebben. Of er zelfs maar móeite voor te doen zelf. Die bij de minste geringste tegenwind het bijltje erbij neer gooien. Ze willen alles, maar het moet geen moeite of persoonlijke inzet kosten, want dan is het te veel. En juist van die houding baal ik zo en ik proefde die houding ook een beetje in de reacties van Bloem. Misschien onterecht, dat weet ik niet. Maar in elk geval heeft Bloem geen enkel besef dat die uitkering waar zij "recht" op denkt te hebben, moet worden opgebracht door mensen die wél elke dag hard werken, om half 7 hun bed uit komen om aan de slag te gaan, ook al vind je het geen wereldjob. Ik weet niet waar zij dan wél denkt dat het geld vandaan komt, dat zij denkt op te strijken samen met haar Wajong-vriend, maar het groeit in elk geval niet aan de bomen.



En dan zet je je privé-omstandigheden maar even opzij, of je andere hobbels en heuvels, en ga je aan de kassa zitten bij de supermarkt, of je gaat hamburgers bakken bij de McDonalds, of je gaat kantoren schoonmaken, of iets dergelijks doen. Allemaal dingen waar een gezonde 18-jarige best voor in aanmerking komt. Maar dat wil Bloem niet, want dat "kan" niet, enz.



Dus de samenleving moet het maar oplossen en haar aan een inkomen helpen. Nou, dus niet, als je zelf in staat bent in de benen te komen en iets uit te voeren.



En mocht ze een opleiding willen gaan volgen: graag zelfs, en met liefde en plezier bied ik daar dan ondersteuning aan.



Maar het is nu aan Bloem zélf om actie te ondernemen om haar leven op de rit te krijgen en die inzet mis ik bij haar.

Echt zo jammer dat je gewoon blijft veroordelen, Pejeka.. Bloem heeft redenen om niet te werken, die door de uitkeringsinstantie steekhoudend genoeg worden bevonden. Wie ben jij dan helemaal om - niet gehinderd door enige feitenkennis- te blijven stellen dat ze gezond is en dus kan werken? Bovendien geeft ze aan dat ze graag zou willen werken, maar daar lees je voor het gemak ook al de hele tijd overheen.



Maar goed, jouw posts zeggen natuurlijk veel meer over jouzelf dan over Bloem, en kennelijk had ik je verkeerd ingeschat. Jammer.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 18:39:

Echt zo jammer dat je gewoon blijft veroordelen, Pejeka.. Bloem heeft redenen om niet te werken, die door de uitkeringsinstantie steekhoudend genoeg worden bevonden. Wie ben jij dan helemaal om - niet gehinderd door enige feitenkennis- te blijven stellen dat ze gezond is en dus kan werken? Bovendien geeft ze aan dat ze graag zou willen werken, maar daar lees je voor het gemak ook al de hele tijd overheen.



Maar goed, jouw posts zeggen natuurlijk veel meer over jouzelf dan over Bloem, en kennelijk had ik je verkeerd ingeschat. Jammer.



Ik heb nergens iets gelezen over redenen die Bloem zouden verhinderen te werken, en het feit dat de uitkeringsinstanties haar daarin steunen, moeten we ook maar van haar aannemen.



Voor zover ik het kan beoordelen, is Bloem (behalve haar rotte jeugd wellicht en haar niet rooskleurige huidige situatie) een gezonde meid van 18 die best iets zou kunnen aanpakken, desnoods parttime. En ik heb geen enkele indicatie waarom dat niét zou kunnen, behalve dan de verhaaltjes van Bloem zelf.



Maar zelfs als dat waar zou zijn, is het aan Bloem om hulp te zoeken en ondersteuning te zoeken bij instanties die haar verder kunnen begeleiden. Maar dat moet ze wel willen. En zelf doen. Niemand krijgt het onder de deur door geschoven in het leven.

Tsja Pejeka, dat jij het simpelweg vertikt om te geloven wat iemand schrijft en reageert op basis van wat je er zelf allemaal bij verzint en bedenkt, dat zegt - zoals ik al schreef - veel meer over jou dan over haar.

In de volwassen wereld, waarin volwassenen kiezen voor samenwonen, moet je ook gewoon werken als je privéproblemen hebt. Dat heet volwassen gedrag. En op die manier kun je een inkomen genereren.



Je papieren voor een uitkering niet op tijd inleveren is laks. Je hebt geen werk en doet geen studie, dus je hebt elke dag de tijd om naar de uitkerende instantie te wandelen (als de bus te duur is) om je papieren in te leveren.



Daarnaast is het niet verstandig om particulier te gaan huren als je beiden afhankelijk bent van een inkomen. Als het al mogelijk is om particulier te huren. Meestal moet je inkomen 3 of 4 keer de huur zijn en de huur is vaak vanaf 750 euro. Dat is voor een 1 kamer woning waar je niet met zijn tweeën in mag. Hij heeft een uitkering en schuldsanering dus leefgeld. Dat is misschien 200 euro per maand en jij hebt niets.



Waarom nemen jullie niet de tijd om eerst jullie zaken afzonderlijk op orde te hebben voordat je elkaar de shit in trekt? Zoals je zegt dat je vriend bijna van zijn schulden af is. Is dat zo? Of is hij bijna klaar met het traject en wordt de restschuld kwijtgescholden? En jij gaat schulden maken, die heb je nog niet maar gaan dus komen als je particulier gaat huren en gaat samenwonen.



Meisje, je bent nog jong. Zoek een kamer en regel je eigen zaken voordat je helemaal de mist in gaat.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 18:51:

Tsja Pejeka, dat jij het simpelweg vertikt om te geloven wat iemand schrijft en reageert op basis van wat je er zelf allemaal bij verzint en bedenkt, dat zegt - zoals ik al schreef - veel meer over jou dan over haar.Ik denk dat jij er minstens net zo veel bij verzint als ik. Ik ga er gewoon van uit dat gegevens die ik niet heb, er ook niet zijn. Jij gaat er blijkbaar van uit dat gegevens die je niet hebt, er wel zijn. Dat is het verschil.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 18:54:

[...]

Ik denk dat jij er minstens net zo veel bij verzint als ik. Ik ga er gewoon van uit dat gegevens die ik niet heb, er ook niet zijn. Jij gaat er blijkbaar van uit dat gegevens die je niet hebt, er wel zijn. Dat is het verschil.Nee, het verschil is dat ik uit ga van wat TO schrijft, en dat ik respecteer dat TO ons geen verantwoording verschuldigd is en het haar vrij staat te delen wat ze kwijt wil en details voor zich te houden.

Ik weet het niet, en probeer mijn vraag zonder vooroordeel te stellen;



Is het niet zo dat je als bijstandgerechtigd beoordeeld kunt worden, maar vrijgesteld wordt van sollicitatieplicht omdat je dakloos bent?

Om te kunnen werken moet je het adres waar je op ingeschreven bent opgeven. Zonder zo'n adres mogen werkgevers je niet aannemen.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 18:46:

[...]

Ik heb nergens iets gelezen over redenen die Bloem zouden verhinderen te werken, en het feit dat de uitkeringsinstanties haar daarin steunen, moeten we ook maar van haar aannemen.





Ik neem niets van haar aan, met haar "drie nachten bij haar vriend en de andere nachten op straat" en het opgeven van een vals adres bij de gemeente waar die gemeente nietsvermoedend haar post naartoe stuurt, terwijl ze in een andere gemeente verblijft waardoor ze haar post niet of niet op tijd ontvangt.



Alle bijstandsaanvragers tot 27 jaar moeten een zoekperiode doorlopen van 4 weken. Ze moeten dan een zoekopdracht werk of een zoekopdracht scholing doen. Gezien de jonge leeftijd van TO en het feit dat ze alleen een diploma heeft van de basisschool zal haar zoekopdracht ongetwijfeld scholing zijn geweest. Dat betekent niet dat de sociale dienst vindt dat je niet hoeft te werken, maar wel dat je van de sociale dienst je allereerst moet oriënteren op school en moet zien die af te maken.

quote:Goede-Fee schreef op 13 mei 2016 @ 13:46:

[...]

Ik sliep ook bij vrienden en bekenden en zelf even bij vriendje in en niet op straat maar dan ben je nog wel dakloos. Zonder vaste woon en verblijfplaats ben je 'dakloos'.Voor de Participatiewet/WWB ben je niet dakloos als je altijd kunt verblijven bij bekenden. Het is niet automatisch zo dat als je geen vaste verblijfplaats hebt je als dakloos wordt beschouwd voor de Participatiewet/WWB. Dakloos ben je als je op straat slaapt of in een opvang voor daklozen verblijft. Wellicht was je wel thuisloos, wat ik in jouw geval eigenlijk ook betwijfel want ik denk dat jij wel van tevoren wist wanneer je waar kon logeren, maar zeker niet dakloos.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 18:58:

[...]





Nee, het verschil is dat ik uit ga van wat TO schrijft, en dat ik respecteer dat TO ons geen verantwoording verschuldigd is en het haar vrij staat te delen wat ze kwijt wil en details voor zich te houden.Staat haar inderdaad geheel vrij. Maar zolang TO geen compleet plaatje kan of wil presenteren, kan ze ook niet verwachten dat ze adequate adviezen krijgt.

quote:Castle_Witch schreef op 14 mei 2016 @ 19:28:

Ik weet het niet, en probeer mijn vraag zonder vooroordeel te stellen;



Is het niet zo dat je als bijstandgerechtigd beoordeeld kunt worden, maar vrijgesteld wordt van sollicitatieplicht omdat je dakloos bent?



Ja, dat kan inderdaad.



Om te kunnen werken moet je het adres waar je op ingeschreven bent opgeven. Zonder zo'n adres mogen werkgevers je niet aannemen.



Nee, dat is niet correct. Een werkgever kan bijv het werkadres tijdelijk als postadres hanteren.

Dat wordt ook wel gedaan bij bijv. expats die in NL komen werken, nog geen definitief woonadres hebben, maar al wel een fiscaal nr moeten aanvragen en een bankrekening moeten openen. Dit mag gewoon.