Kinderen
alle pijlers
Thuisblijfmoeders
dinsdag 18 november 2008 om 11:48
Hoi allemaal,
Ik heb me net aangemeld en lees al een tijdje mee. Ik ben moeder van een zoontje van 4 maanden en heb besloten de eerste tijd thuis te blijven. Voor onbepaalde tijd. Ik zou graag met andere moeders willen schrijven die ook thuis zijn. Het lijkt me leuk om ervaringen uit te wisselen. Wie ook?
Ik heb me net aangemeld en lees al een tijdje mee. Ik ben moeder van een zoontje van 4 maanden en heb besloten de eerste tijd thuis te blijven. Voor onbepaalde tijd. Ik zou graag met andere moeders willen schrijven die ook thuis zijn. Het lijkt me leuk om ervaringen uit te wisselen. Wie ook?
dinsdag 25 november 2008 om 10:30
Mijn vriend is een poos de thuisblijfpapa geweest en wat van zijn ervaringen;
-allereerst waren er een paar ouders die voorzichtig kwamen vragen waarom ze mij niet meer zagen
-moeders vonden het wel cool, zeker omdat vriend echt alles deed, van kapsels maken voor dochter tot het avondeten
-vaders hadden soms een -mij niet gezien- houding, een wat oudere ouderwets ingestelde vader vroeg zich af of mensen niet dachten dat mijn vriend homo was (?!)
-jongetjes stormden elke morgen op mijn vriend af om mannenpraat te houden
-allereerst waren er een paar ouders die voorzichtig kwamen vragen waarom ze mij niet meer zagen
-moeders vonden het wel cool, zeker omdat vriend echt alles deed, van kapsels maken voor dochter tot het avondeten
-vaders hadden soms een -mij niet gezien- houding, een wat oudere ouderwets ingestelde vader vroeg zich af of mensen niet dachten dat mijn vriend homo was (?!)
-jongetjes stormden elke morgen op mijn vriend af om mannenpraat te houden
donderdag 27 november 2008 om 10:06
quote:kjong schreef op 23 november 2008 @ 23:30:
Ik zie [...]
En dat zie je verkeerd dus. Opvang is een dienstverlening die iedereen af mag nemen, als je het maar kunt betalen. Voor de mensen die werken heeft de overheid nog een extra stimulans om opvang af te nemen, namelijk teruggave.
Net zoals iedereen een tekstschrijver in dienst mag nemen om z'n meest onbenullige teksten te laten schrijven, maar alleen bedrijven dat mogen opvoeren als bedrijfskosten.
Je moet de dingen niet ingewikkelder maken dan ze zijn. Dat jij er allemaal lading aan hangt, wil niet zeggen dat het die lading heeft.
Ik zie [...]
En dat zie je verkeerd dus. Opvang is een dienstverlening die iedereen af mag nemen, als je het maar kunt betalen. Voor de mensen die werken heeft de overheid nog een extra stimulans om opvang af te nemen, namelijk teruggave.
Net zoals iedereen een tekstschrijver in dienst mag nemen om z'n meest onbenullige teksten te laten schrijven, maar alleen bedrijven dat mogen opvoeren als bedrijfskosten.
Je moet de dingen niet ingewikkelder maken dan ze zijn. Dat jij er allemaal lading aan hangt, wil niet zeggen dat het die lading heeft.
donderdag 27 november 2008 om 10:10
Even een vraagje mijnerzijds trouwens: vinden jullie het niet oeverloos doodvervelend saai om thuisblijfmoeder te zijn, in de zin dat alle dagen hetzelfde zijn en je het op een gegeven moment alleen nog maar over je kind en over de was kunt hebben? Of dat je voor dag 28 op een rij Jan Huygen in de ton staat te doen met een dreumes die amper kan lopen, maar die het zo grappig vindt dat mama op de grond gaat zitten aan het eind van het liedje? Ik bedoel: één dagje vind ik dat wel leuk nog, maar een week... een maand... jaren achtereen?!
Of zijn jullie gewoon uit totaal ander hout gesneden dan ik?
Of zijn jullie gewoon uit totaal ander hout gesneden dan ik?
donderdag 27 november 2008 om 10:54
Haha Quertu, ik vind het nog leuk! Heb vanochtend heerlijk 'Zwarte Piet ging uit fietsen' gezongen in het zwembad. Maar goed, ben nu pas vanaf 1 oktober vrij en we zijn eerst 2 weken op vakantie geweest. En eigenlijk zijn mijn dagen helemaal niet zo hetzelfde. Kreeg net nog van vriendlief op mijn kop dat ik meer dan 1000 kilometer per week rijd om gezellig naar iedereen toe te gaan in het land.
Moet zeggen dat ik het heerlijk vind op het moment, maar goed ik ben ook niet echt gestopt met werken omdat ik vond dat ik thuis moest zijn omdat dat beter is voor mijn kind, maar het was hier meer een combinatie van factoren. In december ga ik weer met mijn baas in gesprek en dan zien we weer hoe verder. Mijn intentie is wel volgend jaar oktober weer terug te komen en wie weet wel eerder als ik goede opvang voor mijn zoontje weet te regelen. Alleen dan niet in dezelfde baan, want dat werkte voor mij gewoon niet. Hoeveel werk jij eigenlijk? En hoeveel kinderen heb je? En bevalt dat je goed? Hmmmm.... sorry voor de overload aan vragen!
Moet zeggen dat ik het heerlijk vind op het moment, maar goed ik ben ook niet echt gestopt met werken omdat ik vond dat ik thuis moest zijn omdat dat beter is voor mijn kind, maar het was hier meer een combinatie van factoren. In december ga ik weer met mijn baas in gesprek en dan zien we weer hoe verder. Mijn intentie is wel volgend jaar oktober weer terug te komen en wie weet wel eerder als ik goede opvang voor mijn zoontje weet te regelen. Alleen dan niet in dezelfde baan, want dat werkte voor mij gewoon niet. Hoeveel werk jij eigenlijk? En hoeveel kinderen heb je? En bevalt dat je goed? Hmmmm.... sorry voor de overload aan vragen!
donderdag 27 november 2008 om 10:58
Devima, ik moet er wel om lachen de dingen die jullie te horen kregen. Maar ik kan me voorstellen dat het niet altijd om te lachen was! Wel leuk dat je man een tijd thuis is geweest met je dochter. Voor hun samen ook lijkt me. Dat hoor je toch niet zo vaak en da's waarschijnlijk ook de reden waarom mensen zo reageren. Hadden jullie daar bewust zo voor gekozen dat hij thuis bleef en jij werkte?
donderdag 27 november 2008 om 13:00
Qwertu,ik ben moeder van twee kleintjes van 3 en van 10 maanden.Heb gewerkt tot de tweede werd geboren, ben nu dus een thuisblijfmoeder.Het thuiszitten is dubbel, aan de ene kant baal ik soms dat inderdaad de dagen vooral uit verzorgen van de kinderen en het huishouden bestaat.Aan de andere kant vind ik het een enorme kans om zoveel voor mijn kinderen te zorgen.Mijn kinderen hoeven niet meer ziek toch naar de kinderopvang omdat ik al zo vaak vrij heb genomen.Ik hoef niet meer met kinderen om 7 uur 's morgens in het donker de deur uit, broodje erin gepropt en doorracen naar mijn werk.Het heeft ons ontzettend veel rust gegeven, en de kinderen genieten ervan.het huishouden doe ik door de weeks waardoor we de weekenden echt met z'n vieren kunnen doorbrengen.Mij partner heeft een eigen bedrijf, toen ik werkte deden we het huishouden vooral in het weekend, erg druk dus.Wij hebben hebben heel bewust voor kinderen gekozen, en wil er nu zo veel mogelijk voor ze zijn, over 3 jaar ben ik er weer.p.s wij hebben de luxe dat dit financieel kan
donderdag 27 november 2008 om 13:15
Evi, wij kunnen overal de humor wel van inzien. Het verbaast ons alleen dat mensen anno nu nog zo bekrompen kunnen denken. Het ergert mijn vriend behoorlijk dat men m/v in het dagelijkse leven en in de media mannen behandelt/afschildert als onhandige dwazen die weinig kunnen in de huishouding en kinderverzorging. Ik weet wel beter, ben immers zelf grotendeels opgevoed door een vader die parttimer was.
Het enige werk wat ik kon krijgen was fulltime, en het was rustig in het bedrijf van mijn vriend, dus de keuze was toen snel gemaakt. Wel leuk, aan de ene kant hebben we allebei de ervaring van het thuisblijfouderschap, maar ook die van de volledige financiele verantwoordelijkheid voor een gezin.
Vergeleken met vaders in loondienst heeft mijn vriend sowieso altijd wel meer tijd gehad voor onze dochter. Ik heb mijn vriend in zijn periode thuis aangemoedigd wat dingen voor zichzelf te doen, en bij te tanken van de hectische eerste jaren, waarin er buiten ons kind om veel veranderde.
Het enige werk wat ik kon krijgen was fulltime, en het was rustig in het bedrijf van mijn vriend, dus de keuze was toen snel gemaakt. Wel leuk, aan de ene kant hebben we allebei de ervaring van het thuisblijfouderschap, maar ook die van de volledige financiele verantwoordelijkheid voor een gezin.
Vergeleken met vaders in loondienst heeft mijn vriend sowieso altijd wel meer tijd gehad voor onze dochter. Ik heb mijn vriend in zijn periode thuis aangemoedigd wat dingen voor zichzelf te doen, en bij te tanken van de hectische eerste jaren, waarin er buiten ons kind om veel veranderde.
donderdag 27 november 2008 om 13:28
quote:qwertu schreef op 27 november 2008 @ 10:06:
[...]
En dat zie je verkeerd dus. Opvang is een dienstverlening die iedereen af mag nemen, als je het maar kunt betalen. Voor de mensen die werken heeft de overheid nog een extra stimulans om opvang af te nemen, namelijk teruggave.
Net zoals iedereen een tekstschrijver in dienst mag nemen om z'n meest onbenullige teksten te laten schrijven, maar alleen bedrijven dat mogen opvoeren als bedrijfskosten.
Je moet de dingen niet ingewikkelder maken dan ze zijn. Dat jij er allemaal lading aan hangt, wil niet zeggen dat het die lading heeft.
Psies! Omdat ik begin dit jaar nog even gewerkt heb gaat onze dochter momenteel één dag in de week naar het KDV. Daar betalen we ook iedere maand keurig voor. En omdat 1.) ze het daar ontzettend naar haar zin heeft 2.) we het goed vinden voor haar ontwikkeling 3.) ik volgend jaar weer wil gaan werken 4.) ik erg geniet van de 'vrije dag' in de week halen we haar daar niet vanaf. Ook al kost het nu klauwen met geld de voordelen die wij eruit halen maken het voor ons goed en tijdelijk kunnen we het financieel handlen.
Even antwoord op je andere vraag Qwertu. Zelf heb ik door omstandigheden bewust gekozen voor het thuismoederschap (overspannen geweest 3 jaar terug en sindsdien steeds foute keuzes en teleurstelling in nieuwe banen, de laatste keer dus begin dit jaar).
Natuurlijk is het soms saai om thuis te zijn en baal ik er weleens van. Afgelopen zomer niet zo, maar nu bijv. als het regent en je kunt de deur niet uit is het weleens balen. Maar dat gevoel heb ik niet heel vaak. Over het algemeen geniet ik er echt van, ik verveel me niet snel, want ik vind altijd wel iets (creatiefs) te doen in huis. We hebben een makkelijk kind dat gelukkig niet heel de dag bezig gehouden wil worden. Ook heb ik vriendinnen met kids die even oud zijn. Zij werken parttime en zijn veel thuis. Dus ondernemen we samen veel. Tenslotten heb ik gelukkig nog geen last van een gebrek aan 'volwassen conversatie'. Maar.. mijn ideaal is de combi werken en zorgen, alleen ben ik nog op een rijtje aan het zetten wat ik precies wil doen. Dit jaar wil ik die 'fase' afsluiten en gericht gaan solliciteren op een (parttime) baan. Maar tot die tijd geniet ik ervan en beschouw ik het als een luxepositie waar ik in zit.
[...]
En dat zie je verkeerd dus. Opvang is een dienstverlening die iedereen af mag nemen, als je het maar kunt betalen. Voor de mensen die werken heeft de overheid nog een extra stimulans om opvang af te nemen, namelijk teruggave.
Net zoals iedereen een tekstschrijver in dienst mag nemen om z'n meest onbenullige teksten te laten schrijven, maar alleen bedrijven dat mogen opvoeren als bedrijfskosten.
Je moet de dingen niet ingewikkelder maken dan ze zijn. Dat jij er allemaal lading aan hangt, wil niet zeggen dat het die lading heeft.
Psies! Omdat ik begin dit jaar nog even gewerkt heb gaat onze dochter momenteel één dag in de week naar het KDV. Daar betalen we ook iedere maand keurig voor. En omdat 1.) ze het daar ontzettend naar haar zin heeft 2.) we het goed vinden voor haar ontwikkeling 3.) ik volgend jaar weer wil gaan werken 4.) ik erg geniet van de 'vrije dag' in de week halen we haar daar niet vanaf. Ook al kost het nu klauwen met geld de voordelen die wij eruit halen maken het voor ons goed en tijdelijk kunnen we het financieel handlen.
Even antwoord op je andere vraag Qwertu. Zelf heb ik door omstandigheden bewust gekozen voor het thuismoederschap (overspannen geweest 3 jaar terug en sindsdien steeds foute keuzes en teleurstelling in nieuwe banen, de laatste keer dus begin dit jaar).
Natuurlijk is het soms saai om thuis te zijn en baal ik er weleens van. Afgelopen zomer niet zo, maar nu bijv. als het regent en je kunt de deur niet uit is het weleens balen. Maar dat gevoel heb ik niet heel vaak. Over het algemeen geniet ik er echt van, ik verveel me niet snel, want ik vind altijd wel iets (creatiefs) te doen in huis. We hebben een makkelijk kind dat gelukkig niet heel de dag bezig gehouden wil worden. Ook heb ik vriendinnen met kids die even oud zijn. Zij werken parttime en zijn veel thuis. Dus ondernemen we samen veel. Tenslotten heb ik gelukkig nog geen last van een gebrek aan 'volwassen conversatie'. Maar.. mijn ideaal is de combi werken en zorgen, alleen ben ik nog op een rijtje aan het zetten wat ik precies wil doen. Dit jaar wil ik die 'fase' afsluiten en gericht gaan solliciteren op een (parttime) baan. Maar tot die tijd geniet ik ervan en beschouw ik het als een luxepositie waar ik in zit.
donderdag 27 november 2008 om 13:34
quote:devima schreef op 27 november 2008 @ 13:15:
Het ergert mijn vriend behoorlijk dat men m/v in het dagelijkse leven en in de media mannen behandelt/afschildert als onhandige dwazen die weinig kunnen in de huishouding en kinderverzorging. Die ergernis kan ik me heel goed voorstellen. Ik herken mijn man ook helemaal niet in die omschrijving. Toen we allebei meer dan fulltime werkten verdeelden we het huishouden altijd 50/50. Hij kan alles in huis bijna net zo goed als ik (alleen de was sorteren is weleens een probleem ) en ook als het om de verzorging van onze dochter gaat doet hij dat heel goed.
Het ergert mijn vriend behoorlijk dat men m/v in het dagelijkse leven en in de media mannen behandelt/afschildert als onhandige dwazen die weinig kunnen in de huishouding en kinderverzorging. Die ergernis kan ik me heel goed voorstellen. Ik herken mijn man ook helemaal niet in die omschrijving. Toen we allebei meer dan fulltime werkten verdeelden we het huishouden altijd 50/50. Hij kan alles in huis bijna net zo goed als ik (alleen de was sorteren is weleens een probleem ) en ook als het om de verzorging van onze dochter gaat doet hij dat heel goed.
donderdag 27 november 2008 om 17:47
Devima, het is ook wel om te lachen, maar inderdaad ook verbazingwekkend. Inderdaad apart dat jullie nu beiden beide kanten van het verhaal hebben gezien.
Hier een vriend die in de continudienst zit. Werkt trouwens ook voor zichzelf. Door zijn diensten is hij door de week ook veel vrij. Dus ook tijd om alleen met zoonlief door te brengen. Fijn voor hem, maar ook voor mij. Als ik dan wat voor mezelf wil doen kan hij zich om zoonlief bekommeren.
Die ergernis mbt dat typische beeld herken ik trouwens ook wel. Kennen jullie die reclame van die maxi billendoekjes? Nou hier verontwaardiging alom toen vriendlief hem voor het eerst zag. Hij is zo handig met alle dingen én in het huishouden maar ook met de zorg voor zoon. Dat beeld past dus ook absoluut niet bij hem.
Hier een vriend die in de continudienst zit. Werkt trouwens ook voor zichzelf. Door zijn diensten is hij door de week ook veel vrij. Dus ook tijd om alleen met zoonlief door te brengen. Fijn voor hem, maar ook voor mij. Als ik dan wat voor mezelf wil doen kan hij zich om zoonlief bekommeren.
Die ergernis mbt dat typische beeld herken ik trouwens ook wel. Kennen jullie die reclame van die maxi billendoekjes? Nou hier verontwaardiging alom toen vriendlief hem voor het eerst zag. Hij is zo handig met alle dingen én in het huishouden maar ook met de zorg voor zoon. Dat beeld past dus ook absoluut niet bij hem.
vrijdag 28 november 2008 om 14:58
quote:evi19822 schreef op 27 november 2008 @ 10:54:
Hoeveel werk jij eigenlijk? En hoeveel kinderen heb je? En bevalt dat je goed? Hmmmm.... sorry voor de overload aan vragen!
Ik werk niet omdat ik chronisch ziek ben en ik heb één kind van 14 maanden. Zij gaat sinds augustus drie dagen in de week naar de creche, als ze niet ziek is althans... en dat is ze dus vaak wel.
Het thuiszitten-met-kind valt me zwaar. Ik studeerde toen ik zwanger werd en heb sinds de geboorte van mijn dochter de boel nog niet fatsoenlijk opgestart. Ik mis het heel erg om mijn eigen bezigheden te hebben. Gelukkig begint dat nu wel een beetje te komen (dochter is al tweeënhalve week achter elkaar naar de creche, 't is ongekend: hiervoor heeft ze nog bijna geen week volgemaakt omdat ze steeds ziek was).
Ik tel dus niet helemaal mee als thuisblijfmoeder, ook omdat mijn dochter dus wel drie dagen in de week naar de opvang gaat. Maar de negen maanden die ik met haar thuisgezeten heb, vond ik echt loeizwaar, simpelweg omdat ik ze zo saai vond. En de weken dat ik dochter thuisgehouden heb uit de creche omdat ze ziek was vind ik ook echt lang duren. Ik vroeg me af of dat iets is wat aan mijn karakter ligt, of dat andere moeders die thuiszitten met hun kinderen dat ook hebben.
Ik herken trouwens wel de rust van het je kind gewoon thuis kúnnen houden als het ziek is. Dat is me ook wel wat waard. Al is het hebben van mijn eigen bezigheden toch ook wel een vereiste om mezelf gelukkig te kunnen voelen. Als ik niet ziek was geweest, dan had ik toch wel heel graag willen werken.
Hoeveel werk jij eigenlijk? En hoeveel kinderen heb je? En bevalt dat je goed? Hmmmm.... sorry voor de overload aan vragen!
Ik werk niet omdat ik chronisch ziek ben en ik heb één kind van 14 maanden. Zij gaat sinds augustus drie dagen in de week naar de creche, als ze niet ziek is althans... en dat is ze dus vaak wel.
Het thuiszitten-met-kind valt me zwaar. Ik studeerde toen ik zwanger werd en heb sinds de geboorte van mijn dochter de boel nog niet fatsoenlijk opgestart. Ik mis het heel erg om mijn eigen bezigheden te hebben. Gelukkig begint dat nu wel een beetje te komen (dochter is al tweeënhalve week achter elkaar naar de creche, 't is ongekend: hiervoor heeft ze nog bijna geen week volgemaakt omdat ze steeds ziek was).
Ik tel dus niet helemaal mee als thuisblijfmoeder, ook omdat mijn dochter dus wel drie dagen in de week naar de opvang gaat. Maar de negen maanden die ik met haar thuisgezeten heb, vond ik echt loeizwaar, simpelweg omdat ik ze zo saai vond. En de weken dat ik dochter thuisgehouden heb uit de creche omdat ze ziek was vind ik ook echt lang duren. Ik vroeg me af of dat iets is wat aan mijn karakter ligt, of dat andere moeders die thuiszitten met hun kinderen dat ook hebben.
Ik herken trouwens wel de rust van het je kind gewoon thuis kúnnen houden als het ziek is. Dat is me ook wel wat waard. Al is het hebben van mijn eigen bezigheden toch ook wel een vereiste om mezelf gelukkig te kunnen voelen. Als ik niet ziek was geweest, dan had ik toch wel heel graag willen werken.
vrijdag 28 november 2008 om 16:34
quote:qwertu schreef op 28 november 2008 @ 14:58:
[...]
Al is het hebben van mijn eigen bezigheden toch ook wel een vereiste om mezelf gelukkig te kunnen voelen. Herkenbaar Als ik niet ziek was geweest, dan had ik toch wel heel graag willen werken. Kan ik me voorstellen, lijkt me moeilijk voor je .
[...]
Al is het hebben van mijn eigen bezigheden toch ook wel een vereiste om mezelf gelukkig te kunnen voelen. Herkenbaar Als ik niet ziek was geweest, dan had ik toch wel heel graag willen werken. Kan ik me voorstellen, lijkt me moeilijk voor je .
anoniem_42650 wijzigde dit bericht op 28-11-2008 16:36
Reden: bloemetje voor qwertu
Reden: bloemetje voor qwertu
% gewijzigd
zaterdag 29 november 2008 om 18:17
Quertu, dat lijkt me heel moeilijk als je op die manier gedwongen wordt om thuis te blijven. Maar dat zou ik ook heel naar vinden zonder kind. Ik bedoel het lijkt me gewoon vreselijk frustrerend als je gezondheid het af laat weten en je daardoor niet de keuzes kunt maken die je zou willen maken. Zou je je studie niet thuis op kunnen pakken om op die manier weer bezig te zijn? Misschien een stomme vraag hoor, maar heb je het vooruitzicht dat je op korte termijn wel weer aan het werk kunt, of zit dat er met je gezondheid gewoon niet in? Hopelijk zet het trouwens door met je dochter. Dat ze de weken zo vol blijft maken. Ik heb het hier een tijd gehad dat ik zoonlief constant op moest halen van het kdv en dan had ik een baan die niet zo flexibel was wat dat betreft. Zoooooo vervelend. Zou je het wel leuk vinden om hier te blijven schrijven trouwens, ondanks dat je jezelf niet echt als thuisblijfmoeder ziet? Zou ik wel leuk vinden. Sowieso trouwens als het topic een beetje levendig blijft, want heb een beetje de indruk dat een aantal de moed een beetje opgegeven heeft door de eerdere discussies over het al dan niet thuisblijven.
Nogmaals ik geniet er gewoon heel erg van om thuis te zijn. Maar goed, bij mij zijn er gewoon een heleboel dingen gebeurd de afgelopen paar jaar waardoor ik me misschien te bewust ben geworden van wat ik heb en heel erg ben gaan relativeren. Daardoor is mijn werk minder belangrijk geworden in mijn leven en zijn de prioriteiten iets anders komen te liggen. Eerder was ik een enorme carrièreteiger en wilde ik het liefst zo snel mogelijk naar de top, maar denk er nu iets anders over. Zou nu liever een paar jaar wat minder stressvol werk doen, om meer aandacht aan thuis te kunnen besteden om het daarna dan weer op te pakken.. Ben mijn tijd nu vooral aan het gebruiken om te genieten want het kost me genoeg, maar ook om te verzinnen op wat voor manier ik terug zou willen komen. Weet dus niet of we echt uit ander hout gesneden zijn, maar denk dat onze omstandigheden en situatie zo verschillend zijn en dat dat maakt of je het wel of niet leuk vindt thuis. Ik zie mezelf niet jaren thuiszitten, maar goed een ander vindt dat misschien wel weer fijn.
Nogmaals ik geniet er gewoon heel erg van om thuis te zijn. Maar goed, bij mij zijn er gewoon een heleboel dingen gebeurd de afgelopen paar jaar waardoor ik me misschien te bewust ben geworden van wat ik heb en heel erg ben gaan relativeren. Daardoor is mijn werk minder belangrijk geworden in mijn leven en zijn de prioriteiten iets anders komen te liggen. Eerder was ik een enorme carrièreteiger en wilde ik het liefst zo snel mogelijk naar de top, maar denk er nu iets anders over. Zou nu liever een paar jaar wat minder stressvol werk doen, om meer aandacht aan thuis te kunnen besteden om het daarna dan weer op te pakken.. Ben mijn tijd nu vooral aan het gebruiken om te genieten want het kost me genoeg, maar ook om te verzinnen op wat voor manier ik terug zou willen komen. Weet dus niet of we echt uit ander hout gesneden zijn, maar denk dat onze omstandigheden en situatie zo verschillend zijn en dat dat maakt of je het wel of niet leuk vindt thuis. Ik zie mezelf niet jaren thuiszitten, maar goed een ander vindt dat misschien wel weer fijn.
dinsdag 2 december 2008 om 12:19
quote:tilalia2 schreef op 18 november 2008 @ 11:59:
Heel simpel. Je pulkt je kinders uit bed, geeft ze te eten, je poetst je huis, je bekijkt hoe je nou weer eens goedkoop uit kan zijn want het valt niet mee op 1 salaris, na een tijdje klim je tegen de muren op van verveling en sleur, zoek je een creche en ga je weer aan het werk.
Tenminste, zo ervaar ik thuismoederen in NL. In Belgie vond ik het wel leuk, maar hier vind ik het saai.
Maar toch: Succes!
Ik heb daar nou helemaal geen last van, vind het juist heerlijk om meer tijd te hebben voor alles. Met drie kids zit je sowieso nooit stil, er is altijd wel wat te doen. Toen ik nog werkte (had ik er2) was mijn huis een stuk smeriger dan nu, omdat ik nergens aan toe kwam. Verder had ik nauwelijks tijd om mijn sociale contacten te onderhouden en om nog iets met mijn kinderen te doen als ze thuis waren.
Ik weet nog niet wanneer ik weer ga werken, financieel gezien hoeft het niet, en ik vind hetgeen dat ik hier thuis doe, evengoed werk.Ik werk misschien nog wel harder dan mijn man, krijg er alleen niet voor betaald.
Heel simpel. Je pulkt je kinders uit bed, geeft ze te eten, je poetst je huis, je bekijkt hoe je nou weer eens goedkoop uit kan zijn want het valt niet mee op 1 salaris, na een tijdje klim je tegen de muren op van verveling en sleur, zoek je een creche en ga je weer aan het werk.
Tenminste, zo ervaar ik thuismoederen in NL. In Belgie vond ik het wel leuk, maar hier vind ik het saai.
Maar toch: Succes!
Ik heb daar nou helemaal geen last van, vind het juist heerlijk om meer tijd te hebben voor alles. Met drie kids zit je sowieso nooit stil, er is altijd wel wat te doen. Toen ik nog werkte (had ik er2) was mijn huis een stuk smeriger dan nu, omdat ik nergens aan toe kwam. Verder had ik nauwelijks tijd om mijn sociale contacten te onderhouden en om nog iets met mijn kinderen te doen als ze thuis waren.
Ik weet nog niet wanneer ik weer ga werken, financieel gezien hoeft het niet, en ik vind hetgeen dat ik hier thuis doe, evengoed werk.Ik werk misschien nog wel harder dan mijn man, krijg er alleen niet voor betaald.
woensdag 3 december 2008 om 13:36
Up....
Ben vandaag weer gaan zwemmen met de kleine meid, was zo leuk. Er liep ook een zwarte piet rond en alle kinderen kregen een cadeautje. Mijn dochtertje vond het geweldig, ze gaf haar ook een handje. Ze is ook nog niet echt eenkennig, soms wat verlegen, maar meestal dolenthousiast als er iets te doen is. Vrijdagmiddag hebben we sinterklaas op het KDV ik ben erg benieuwd. A.s. zondag doen we sinterklaas hier thuis met mijn schoonouders erbij (bij ons thuis doen we cadeautjes met kerst). Heb alleen een beetje veel gekocht, hehe.
Jullie ook nog aan de Sint deze week??
Ben vandaag weer gaan zwemmen met de kleine meid, was zo leuk. Er liep ook een zwarte piet rond en alle kinderen kregen een cadeautje. Mijn dochtertje vond het geweldig, ze gaf haar ook een handje. Ze is ook nog niet echt eenkennig, soms wat verlegen, maar meestal dolenthousiast als er iets te doen is. Vrijdagmiddag hebben we sinterklaas op het KDV ik ben erg benieuwd. A.s. zondag doen we sinterklaas hier thuis met mijn schoonouders erbij (bij ons thuis doen we cadeautjes met kerst). Heb alleen een beetje veel gekocht, hehe.
Jullie ook nog aan de Sint deze week??
woensdag 3 december 2008 om 16:33
Zamirah valt zeker wat voor te zeggen
Miku, hoe oud is jouw dochter ook alweer, een maand of veertien toch? Wat leuk dat ze de Piet zo leuk vond bij het zwemmen!
Wij doen inderdaad ook aan Sinterklaas. Vrijdag bij mijn moeder thuis. Inclusief cadeaus, al moet ik zeggen dat ik zo blij was met het cadeau dat ik voor zoonlief had gekocht dat ik het hem al aan het begin van deze week heb gegeven haha! Heb even overwogen om het voor vrijdag weer opnieuw in te pakken, maar dat vond ik ook weer zo wat. Dus nog een boekje gekocht van Dikkie Dik. Moet nog een cadeau kopen voor vriendlief en nog wat voor m'n zusje en haar vriend. Of eigenlijk moet dat niet, want we hebben afgesproken dat alleen de kleinste, dus zoonlief wat van iedereen krijgt. Maar ik vind het wel zo leuk om ook wat voor hun te kopen. Zij doen toch ook moeite om wat voor ons kind te kopen. Maar goed dat moet dus morgen gebeuren en de gedichten ook.
Morgen komt er bij ons bij het zwemmen ook een zwarte Piet, dus ben heel benieuwd hoe mijn mannetje dat vindt. En ik ben vanmiddag naar het Sinterklaasfeest geweest van het werk van vriendlief. Maar dat was een beetje een fiasco. Daar is íe echt nog een beetje te klein voor. De Sint was er nog niet, maar er was een clown die alle kindjes aan het vermaken was. Maar er stond hele harde muziek op en de clown praatte daardoorheen door een microfoon. Dus m'n mannetje schrok zich elke keer rot. Dus na twee minuten had ik het wel gezien. Dat was hem gewoon niet. En weer naar huis gegaan.
Miku, hoe oud is jouw dochter ook alweer, een maand of veertien toch? Wat leuk dat ze de Piet zo leuk vond bij het zwemmen!
Wij doen inderdaad ook aan Sinterklaas. Vrijdag bij mijn moeder thuis. Inclusief cadeaus, al moet ik zeggen dat ik zo blij was met het cadeau dat ik voor zoonlief had gekocht dat ik het hem al aan het begin van deze week heb gegeven haha! Heb even overwogen om het voor vrijdag weer opnieuw in te pakken, maar dat vond ik ook weer zo wat. Dus nog een boekje gekocht van Dikkie Dik. Moet nog een cadeau kopen voor vriendlief en nog wat voor m'n zusje en haar vriend. Of eigenlijk moet dat niet, want we hebben afgesproken dat alleen de kleinste, dus zoonlief wat van iedereen krijgt. Maar ik vind het wel zo leuk om ook wat voor hun te kopen. Zij doen toch ook moeite om wat voor ons kind te kopen. Maar goed dat moet dus morgen gebeuren en de gedichten ook.
Morgen komt er bij ons bij het zwemmen ook een zwarte Piet, dus ben heel benieuwd hoe mijn mannetje dat vindt. En ik ben vanmiddag naar het Sinterklaasfeest geweest van het werk van vriendlief. Maar dat was een beetje een fiasco. Daar is íe echt nog een beetje te klein voor. De Sint was er nog niet, maar er was een clown die alle kindjes aan het vermaken was. Maar er stond hele harde muziek op en de clown praatte daardoorheen door een microfoon. Dus m'n mannetje schrok zich elke keer rot. Dus na twee minuten had ik het wel gezien. Dat was hem gewoon niet. En weer naar huis gegaan.
woensdag 3 december 2008 om 21:34
Ik ben tbm en het eerste jaar vind ik erg zwaar. Ik ben gewoon niet zo'n babymama en ik vond het bij de eerste pas echt leuk worden na zijn eerste verjaardag. Die is inmiddels drie en ik geniet met volle teugen. Heerlijk donderjagen, verhalen verzinnen, fantasie uitleven etc. Heerlijk.
Nu is nummer twee een paar maanden oud en ik moet weer erg wennen. Alles in een regelmaat en ja dat ervaar ik als een sleur. Gelukkig weet ik nu dat het tijdelijk is en dat het over een jaartje over is, maar ondanks dat ik natuurlijk ook wel van hem geniet, vind ik het weer erg moeilijk. En dan ook nog met een peuter erbij die boos is op zijn broertje omdat hij mama in beslag neemt.
Maar uh ... geen clubjes in Nederland? Als je wilt dan zijn er zat clubjes hoor. In bijna elke plaats is er wel wat te vinden (of in een buurtplaats).
-babyzwemmen, peuterzwemmen (3 maanden tot 4 jaar)
-muziek op schoot (1,5 jaar tot 4 jaar)
-ouder en kindgym (1,5 jaar tot 4 jaar)
Alledrie gedaan met mijn oudste. En als hij over een jaartje naar school gaat, dan doe ik dat ook weer met de jongste.
Verder heb je natuurlijk nog de peuterspeelzaal, babymassage en vast nog wel wat andere dingen.
Ik heb een paar jaar in Duitsland gewoond en daar blijven heel veel vrouwen de eerste drie jaar thuis (je baan blijft voor jou na die drie jaar en je krijgt drie jaar een vergoeding). Daar was wel meer te doen dan in Nederland, maar ook in Nederland is best wat te vinden hoor.
En gewoon naar het bos, strand, speelplaats of kinderboerderij. Kost niks en kinderen vinden het altijd weer prachtig. Je komt altijd wel andere moeders, vaders of oma's en opa's tegen om even een praatje mee te maken.
Het eerste jaar ervaar ik wel als zwaar omdat je er gewoon minder makkelijk uit kan gaan. Tenminste als je twee snel overprikkelde kids hebt zoals ik die beter gewoon hun slaapjes in bedje kunnen doen (in de kinderwagen slapen ze niet). Hierna ging het wat makkelijker en ben ik dingen op gaan zoeken.
Ook na het eerste jaar kan de sleur er makkelijk weer inkomen hier, maar ik denk dat je zelf op zoek moet gaan en op pad moet gaan. Ik ben er altijd vroeg uit en om acht uur klaar met het ochtendritueel en ik plan elke dag wel een uitje in (ook al is het een blokje om). Je moet wel bezig blijven om energie te krijgen. Blijf je de hele ochtend in je pyjama op de bank zitten, dan word je vanzelf moe en sloom. Gelijk in actie 's morgens, wasje draaien, snel het huishouden (kost echt niet veel tijd) en dan gaan kijken wat de dag brengt. Je moet het gewoon als je werk zien en op deze manier is een weekend ook echt weekend. Op zondag hangen we ook echt op pyjama op de bank, maar dan mag het ook.
Nu is nummer twee een paar maanden oud en ik moet weer erg wennen. Alles in een regelmaat en ja dat ervaar ik als een sleur. Gelukkig weet ik nu dat het tijdelijk is en dat het over een jaartje over is, maar ondanks dat ik natuurlijk ook wel van hem geniet, vind ik het weer erg moeilijk. En dan ook nog met een peuter erbij die boos is op zijn broertje omdat hij mama in beslag neemt.
Maar uh ... geen clubjes in Nederland? Als je wilt dan zijn er zat clubjes hoor. In bijna elke plaats is er wel wat te vinden (of in een buurtplaats).
-babyzwemmen, peuterzwemmen (3 maanden tot 4 jaar)
-muziek op schoot (1,5 jaar tot 4 jaar)
-ouder en kindgym (1,5 jaar tot 4 jaar)
Alledrie gedaan met mijn oudste. En als hij over een jaartje naar school gaat, dan doe ik dat ook weer met de jongste.
Verder heb je natuurlijk nog de peuterspeelzaal, babymassage en vast nog wel wat andere dingen.
Ik heb een paar jaar in Duitsland gewoond en daar blijven heel veel vrouwen de eerste drie jaar thuis (je baan blijft voor jou na die drie jaar en je krijgt drie jaar een vergoeding). Daar was wel meer te doen dan in Nederland, maar ook in Nederland is best wat te vinden hoor.
En gewoon naar het bos, strand, speelplaats of kinderboerderij. Kost niks en kinderen vinden het altijd weer prachtig. Je komt altijd wel andere moeders, vaders of oma's en opa's tegen om even een praatje mee te maken.
Het eerste jaar ervaar ik wel als zwaar omdat je er gewoon minder makkelijk uit kan gaan. Tenminste als je twee snel overprikkelde kids hebt zoals ik die beter gewoon hun slaapjes in bedje kunnen doen (in de kinderwagen slapen ze niet). Hierna ging het wat makkelijker en ben ik dingen op gaan zoeken.
Ook na het eerste jaar kan de sleur er makkelijk weer inkomen hier, maar ik denk dat je zelf op zoek moet gaan en op pad moet gaan. Ik ben er altijd vroeg uit en om acht uur klaar met het ochtendritueel en ik plan elke dag wel een uitje in (ook al is het een blokje om). Je moet wel bezig blijven om energie te krijgen. Blijf je de hele ochtend in je pyjama op de bank zitten, dan word je vanzelf moe en sloom. Gelijk in actie 's morgens, wasje draaien, snel het huishouden (kost echt niet veel tijd) en dan gaan kijken wat de dag brengt. Je moet het gewoon als je werk zien en op deze manier is een weekend ook echt weekend. Op zondag hangen we ook echt op pyjama op de bank, maar dan mag het ook.
donderdag 4 december 2008 om 13:15
quote:Miku2 schreef op 04 december 2008 @ 11:12:
Muziek op schoot lijkt me ook heel leuk. Hoe oud was jou kleintje Juul toen je dat hebt gedaan?Hij was toen 1,5 jaar. Er zijn verschillende groepen ingedeeld per leeftijd hier. Hij vond het prachtig. Het waren simpele liedjes met gebaren en dansjes en hij kent ze nog steeds nu anderhalf jaar later.
Muziek op schoot lijkt me ook heel leuk. Hoe oud was jou kleintje Juul toen je dat hebt gedaan?Hij was toen 1,5 jaar. Er zijn verschillende groepen ingedeeld per leeftijd hier. Hij vond het prachtig. Het waren simpele liedjes met gebaren en dansjes en hij kent ze nog steeds nu anderhalf jaar later.
