contact zoeken ja/nee?
maandag 4 juli 2016 om 21:53
Een paar jaar geleden zijn de gesprekken bij mijn toenmalige psycholoog beëindigd.
Heel lang heb ik niet aan haar gedacht, tot nu eigenlijk. Ik mis de diepgaande gesprekken. Ik zit niet goed in mijn vel en merk dus dat ik ineens ontzettend veel behoefte heb aan haar.
Probleem is, ik heb nul contactgegevens. Ze werkt niet meer bij de organisatie waar ik behandeling had en ik weet ook niet waar ze nu werkt. Nu het volgende. Ik heb wel haar privé nr. Ooit gekregen van de receptioniste (heel slecht eigenlijk dat dit gebeurd is bedenk ik me nu, ik denk ook niet dat psycholoog daarvan op de hoogte was), alleen denk ik dus niet dat ze blij zal zijn als ik met een appje/telefoontje kom aanzetten op haar privé nummer, omdat we dus toen ook nooit contact hadden via dat nr.
De verleiding is zo groot, maar ik wil echt niet dat ze me gaat zien als stalker.
Zij motiveerde me echt en ik heb haar echt nodig nu. Maar ik denk niet dat het handig is, wat vinden jullie?
Heel lang heb ik niet aan haar gedacht, tot nu eigenlijk. Ik mis de diepgaande gesprekken. Ik zit niet goed in mijn vel en merk dus dat ik ineens ontzettend veel behoefte heb aan haar.
Probleem is, ik heb nul contactgegevens. Ze werkt niet meer bij de organisatie waar ik behandeling had en ik weet ook niet waar ze nu werkt. Nu het volgende. Ik heb wel haar privé nr. Ooit gekregen van de receptioniste (heel slecht eigenlijk dat dit gebeurd is bedenk ik me nu, ik denk ook niet dat psycholoog daarvan op de hoogte was), alleen denk ik dus niet dat ze blij zal zijn als ik met een appje/telefoontje kom aanzetten op haar privé nummer, omdat we dus toen ook nooit contact hadden via dat nr.
De verleiding is zo groot, maar ik wil echt niet dat ze me gaat zien als stalker.
Zij motiveerde me echt en ik heb haar echt nodig nu. Maar ik denk niet dat het handig is, wat vinden jullie?
maandag 4 juli 2016 om 22:32
Het gaat wel degelijk om hulp krijgen. Ik ben suïcidaal geweest en zij heeft me er echt uit geholpen. Ik weet wat ik aan haar heb.
Maar het is wel interessant wat je zegt.
Stel dit is een 'ongezonde relatie', is dat dan mijn fout of die van de hulpverlener. Want zij heeft daar dan toch ook een aandeel in?
Of is het een combi van beide?
Maar het is wel interessant wat je zegt.
Stel dit is een 'ongezonde relatie', is dat dan mijn fout of die van de hulpverlener. Want zij heeft daar dan toch ook een aandeel in?
Of is het een combi van beide?
maandag 4 juli 2016 om 22:33
Nee hoor, via organisatie benaderen is helemaal niet raar. Het ongepaste zit hem in het gebruiken van een privénummer dat je eigenlijk niet zou moeten hebben. Maar als ze nu bij een vergelijkbaar soort werkgever werkt, kun je best die nieuwe werkgever bellen.
Vergelijk het maar met een fysiotherapeut. Stel je had 10 jaar geleden last van je schouder en bent toen erg fijn geholpen. En nu heb je weer last van die schouder. Zou ik het niet raar vinden als je die fysiotherapeut weer op zou zoeken. Ook als hij/zij nu bij een nieuwe praktijk werkt. Het is wel raar als die fysiotherapeut tegenwoordig alleen met voetballers werkt en je belt de voetbalclub. Maar dan nog zal die voetbalclub je dan wel vertellen, dat hij/zij geen schouders meer doet.
Vergelijk het maar met een fysiotherapeut. Stel je had 10 jaar geleden last van je schouder en bent toen erg fijn geholpen. En nu heb je weer last van die schouder. Zou ik het niet raar vinden als je die fysiotherapeut weer op zou zoeken. Ook als hij/zij nu bij een nieuwe praktijk werkt. Het is wel raar als die fysiotherapeut tegenwoordig alleen met voetballers werkt en je belt de voetbalclub. Maar dan nog zal die voetbalclub je dan wel vertellen, dat hij/zij geen schouders meer doet.
maandag 4 juli 2016 om 22:35
quote:Fance schreef op 04 juli 2016 @ 22:32:
Het gaat wel degelijk om hulp krijgen. Ik ben suïcidaal geweest en zij heeft me er echt uit geholpen. Ik weet wat ik aan haar heb.
Maar het is wel interessant wat je zegt.
Stel dit is een 'ongezonde relatie', is dat dan mijn fout of die van de hulpverlener. Want zij heeft daar dan toch ook een aandeel in?
Of is het een combi van beide?Jij hoeft hier niet over na te denken. Als de hulpverlener dit vaststelt op een zeker moment is het vroeg genoeg.
Het gaat wel degelijk om hulp krijgen. Ik ben suïcidaal geweest en zij heeft me er echt uit geholpen. Ik weet wat ik aan haar heb.
Maar het is wel interessant wat je zegt.
Stel dit is een 'ongezonde relatie', is dat dan mijn fout of die van de hulpverlener. Want zij heeft daar dan toch ook een aandeel in?
Of is het een combi van beide?Jij hoeft hier niet over na te denken. Als de hulpverlener dit vaststelt op een zeker moment is het vroeg genoeg.
maandag 4 juli 2016 om 22:47
quote:viva-amber schreef op 04 juli 2016 @ 22:06:
Niet via haar privenummer. Vraag haar oude organisatie waar zij nu werkt of zoek haar op via internet of linkedin en indien zij een nieuwe praktijk heeft benader haar dan via die weg.Dit dus, de enige manier waarop het netjes kan. En stuur dan een kaartje naar haar werkadres met iets in de trant: bedankt voor je hulp toen, het heeft me veel geholpen met blabla. En verder niets. Dat zou ze waarschijnlijk niet als te grensoverschrijdend ervaren, maar juist als prettig dat ze dat voor je kon betekenen.
Niet via haar privenummer. Vraag haar oude organisatie waar zij nu werkt of zoek haar op via internet of linkedin en indien zij een nieuwe praktijk heeft benader haar dan via die weg.Dit dus, de enige manier waarop het netjes kan. En stuur dan een kaartje naar haar werkadres met iets in de trant: bedankt voor je hulp toen, het heeft me veel geholpen met blabla. En verder niets. Dat zou ze waarschijnlijk niet als te grensoverschrijdend ervaren, maar juist als prettig dat ze dat voor je kon betekenen.
maandag 4 juli 2016 om 22:51
Wat mij opvalt aan je OP, zijn woorden als "behoefte", "verleiding", "nodig hebben", en een ondertoon van schuldgevoel. Alsof je zelf al goed weet dat er iets niet in de haak is. Verder plaats je haar op een voetstuk en heb je het idee dat niemand aan haar kan tippen. Dat vind ik niet gezond.
Ik snap ook goed wat Dubbz zegt, het vinden van een goede hulpverlener waarmee het klikt is lastig genoeg en het is logisch dat je als eerste aan haar denkt. Maar de manier waarop je haar praat, geeft me het idee dat er iets niet helemaal klopt.
Ik snap ook goed wat Dubbz zegt, het vinden van een goede hulpverlener waarmee het klikt is lastig genoeg en het is logisch dat je als eerste aan haar denkt. Maar de manier waarop je haar praat, geeft me het idee dat er iets niet helemaal klopt.
Slik die kikker!
maandag 4 juli 2016 om 22:52
quote:Dubbz schreef op 04 juli 2016 @ 22:35:
[...]
Jij hoeft hier niet over na te denken. Als de hulpverlener dit vaststelt op een zeker moment is het vroeg genoeg.Maar ik ben er van overtuigd dat ze dit gezien moet hebben. In 'psychologische zin' was dit misschien wel een ongezonde relatie. Het feit dat ik nu weer vaak aan haar denk en contact wil zegt wel degelijk wat.
[...]
Jij hoeft hier niet over na te denken. Als de hulpverlener dit vaststelt op een zeker moment is het vroeg genoeg.Maar ik ben er van overtuigd dat ze dit gezien moet hebben. In 'psychologische zin' was dit misschien wel een ongezonde relatie. Het feit dat ik nu weer vaak aan haar denk en contact wil zegt wel degelijk wat.
maandag 4 juli 2016 om 22:55
quote:AllieBrosh schreef op 04 juli 2016 @ 22:51:
Wat mij opvalt aan je OP, zijn woorden als "behoefte", "verleiding", "nodig hebben", en een ondertoon van schuldgevoel. Alsof je zelf al goed weet dat er iets niet in de haak is. Verder plaats je haar op een voetstuk en heb je het idee dat niemand aan haar kan tippen. Dat vind ik niet gezond.
Ik snap ook goed wat Dubbz zegt, het vinden van een goede hulpverlener waarmee het klikt is lastig genoeg en het is logisch dat je als eerste aan haar denkt. Maar de manier waarop je haar praat, geeft me het idee dat er iets niet helemaal klopt.
Ik heb nu ook zeker het gevoel dat ik haar nodig heb. Dat ontken ik niet, maar komt dus ook omdat het nu niet goed gaat.
Pijnlijk verwoord Alliebrosh, maar dat schuldgevoel.. ja. Het voelt ook raar. Alleen maar hulp van haar willen hebben.
Wat mij opvalt aan je OP, zijn woorden als "behoefte", "verleiding", "nodig hebben", en een ondertoon van schuldgevoel. Alsof je zelf al goed weet dat er iets niet in de haak is. Verder plaats je haar op een voetstuk en heb je het idee dat niemand aan haar kan tippen. Dat vind ik niet gezond.
Ik snap ook goed wat Dubbz zegt, het vinden van een goede hulpverlener waarmee het klikt is lastig genoeg en het is logisch dat je als eerste aan haar denkt. Maar de manier waarop je haar praat, geeft me het idee dat er iets niet helemaal klopt.
Ik heb nu ook zeker het gevoel dat ik haar nodig heb. Dat ontken ik niet, maar komt dus ook omdat het nu niet goed gaat.
Pijnlijk verwoord Alliebrosh, maar dat schuldgevoel.. ja. Het voelt ook raar. Alleen maar hulp van haar willen hebben.
maandag 4 juli 2016 om 22:59
maandag 4 juli 2016 om 23:09
Het is niet lullig bedoeld, Fance. Ik wil je niet slecht laten voelen. Ik denk alleen dat het geen goed idee is om weer contact met haar te zoeken, en het feit dat je de reacties hier als "hard" en "pijnlijk" ervaart, wil zeggen zeggen dat daar toch wel een kern van waarheid in zit.
Je hebt nu al een paar keer gezegd dat je haar nodig hebt. Niet dat je hulp nodig hebt, maar háár. Nu je meer hebt verteld, geloof ik wel dat je op zoek bent naar hulp, maar de focus ligt verkeerd. Zoals ik het zie, is een therapeut iemand die je moet begeleiden en je moet laten zien hoe je zelf beter kunt worden. Het is niet iemand die alles voor je gaat oplossen.
Het komt regelmatig voor dat mensen, op wat voor manier dan ook, te gehecht raken aan hun therapeut. Eindelijk is er iemand die naar hen luistert, hen begrijpt, hen onverdeelde aandacht geeft en niet over hen oordeelt. Het is dan altijd goed om te bedenken dat het uurtarief van een therapeut zo'n €90 is. Waarmee ik maar wil zeggen: die peut luistert naar je omdat het zijn/haar beroep is.
Je hebt nu al een paar keer gezegd dat je haar nodig hebt. Niet dat je hulp nodig hebt, maar háár. Nu je meer hebt verteld, geloof ik wel dat je op zoek bent naar hulp, maar de focus ligt verkeerd. Zoals ik het zie, is een therapeut iemand die je moet begeleiden en je moet laten zien hoe je zelf beter kunt worden. Het is niet iemand die alles voor je gaat oplossen.
Het komt regelmatig voor dat mensen, op wat voor manier dan ook, te gehecht raken aan hun therapeut. Eindelijk is er iemand die naar hen luistert, hen begrijpt, hen onverdeelde aandacht geeft en niet over hen oordeelt. Het is dan altijd goed om te bedenken dat het uurtarief van een therapeut zo'n €90 is. Waarmee ik maar wil zeggen: die peut luistert naar je omdat het zijn/haar beroep is.
Slik die kikker!
maandag 4 juli 2016 om 23:29
Allibrosh, ik ben het hier echt niet met je eens. Natuurlijk is het voor de therapeut werk, maar er ontstaat zeker wel een band en vaak is dat ook nodig. Je moet dit wel zelf kunnen zien en er over kunnen reflecteren met je therapeut. Een therapeut raakt op zijn of haar manier ook gehecht aan de cliënten, maar kan daarin als het goed is een professionele afstand bewaren.
niks moet en alles mag
maandag 4 juli 2016 om 23:32
quote:AllieBrosh schreef op 04 juli 2016 @ 23:09:
Het komt regelmatig voor dat mensen, op wat voor manier dan ook, te gehecht raken aan hun therapeut. Eindelijk is er iemand die naar hen luistert, hen begrijpt, hen onverdeelde aandacht geeft en niet over hen oordeelt. Het is dan altijd goed om te bedenken dat het uurtarief van een therapeut zo'n €90 is. Waarmee ik maar wil zeggen: die peut luistert naar je omdat het zijn/haar beroep is.
En hier ligt de clue. Google er eens op; is een heel veelvoorkomend verschijnsel. Omdat je inderdaad met iemand alles deelt, de dingen waarmee je het meest mee worstelt, en de ander echt goed naar je luistert, ontstaat er van de kant van de client heel snel een gevoel van intimiteit, closeheid, zeg maar. Ik geloof dat dat 'positieve overdracht' heet...
Ik denk dat je dit heel erg sterk ervaart
Het komt regelmatig voor dat mensen, op wat voor manier dan ook, te gehecht raken aan hun therapeut. Eindelijk is er iemand die naar hen luistert, hen begrijpt, hen onverdeelde aandacht geeft en niet over hen oordeelt. Het is dan altijd goed om te bedenken dat het uurtarief van een therapeut zo'n €90 is. Waarmee ik maar wil zeggen: die peut luistert naar je omdat het zijn/haar beroep is.
En hier ligt de clue. Google er eens op; is een heel veelvoorkomend verschijnsel. Omdat je inderdaad met iemand alles deelt, de dingen waarmee je het meest mee worstelt, en de ander echt goed naar je luistert, ontstaat er van de kant van de client heel snel een gevoel van intimiteit, closeheid, zeg maar. Ik geloof dat dat 'positieve overdracht' heet...
Ik denk dat je dit heel erg sterk ervaart
maandag 4 juli 2016 om 23:33
quote:Allesmag schreef op 04 juli 2016 @ 23:29:
Allibrosh, ik ben het hier echt niet met je eens. Natuurlijk is het voor de therapeut werk, maar er ontstaat zeker wel een band en vaak is dat ook nodig. Je moet dit wel zelf kunnen zien en er over kunnen reflecteren met je therapeut. Een therapeut raakt op zijn of haar manier ook gehecht aan de cliënten, maar kan daarin als het goed is een professionele afstand bewaren.Maar het klinkt alsof OP dat besef van de professionele afstand van de kant van de therapeut een beetje kwijt is; dat stukje reflectie.
Allibrosh, ik ben het hier echt niet met je eens. Natuurlijk is het voor de therapeut werk, maar er ontstaat zeker wel een band en vaak is dat ook nodig. Je moet dit wel zelf kunnen zien en er over kunnen reflecteren met je therapeut. Een therapeut raakt op zijn of haar manier ook gehecht aan de cliënten, maar kan daarin als het goed is een professionele afstand bewaren.Maar het klinkt alsof OP dat besef van de professionele afstand van de kant van de therapeut een beetje kwijt is; dat stukje reflectie.
maandag 4 juli 2016 om 23:45
quote:caspy schreef op 04 juli 2016 @ 23:33:
[...]
Maar het klinkt alsof OP dat besef van de professionele afstand van de kant van de therapeut een beetje kwijt is; dat stukje reflectie.
Heb je misschien gelijk in. Aan de andere kant, ik heb vaker hulpverleners gehad en zij stelden zich allemaal afstandelijker op. Dat voelde ik direct. Maar zij deed dat niet. En zoiets voel je toch gewoon aan toch? Je voelt toch wanneer je wel/geen klik hebt en dat staat toch los van het feit dat het voor haar alleen maar werk is?
Punt is. Zij kon mij wél helpen en dat heeft niks te maken met idealiseren. Dat was gewoon echt zo.
Toch moet ik wat dit betreft niet naar mijn gevoel luisteren. Ik moet opzoek naar iemand anders en haar compleet uit mijn hoofd zetten.
[...]
Maar het klinkt alsof OP dat besef van de professionele afstand van de kant van de therapeut een beetje kwijt is; dat stukje reflectie.
Heb je misschien gelijk in. Aan de andere kant, ik heb vaker hulpverleners gehad en zij stelden zich allemaal afstandelijker op. Dat voelde ik direct. Maar zij deed dat niet. En zoiets voel je toch gewoon aan toch? Je voelt toch wanneer je wel/geen klik hebt en dat staat toch los van het feit dat het voor haar alleen maar werk is?
Punt is. Zij kon mij wél helpen en dat heeft niks te maken met idealiseren. Dat was gewoon echt zo.
Toch moet ik wat dit betreft niet naar mijn gevoel luisteren. Ik moet opzoek naar iemand anders en haar compleet uit mijn hoofd zetten.
maandag 4 juli 2016 om 23:49
quote:Fance schreef op 04 juli 2016 @ 23:45:
[...]
Heb je misschien gelijk in. Aan de andere kant, ik heb vaker hulpverleners gehad en zij stelden zich allemaal afstandelijker op. Dat voelde ik direct. Maar zij deed dat niet. En zoiets voel je toch gewoon aan toch? Je voelt toch wanneer je wel/geen klik hebt en dat staat toch los van het feit dat het voor haar alleen maar werk is?
Punt is. Zij kon mij wél helpen en dat heeft niks te maken met idealiseren. Dat was gewoon echt zo.
Toch moet ik wat dit betreft niet naar mijn gevoel luisteren. Ik moet opzoek naar iemand anders en haar compleet uit mijn hoofd zetten.Ik denk dat een hulpverlener je ook kan helpen zonder een (te) close gevoel. Er hoeft geen persoonlijke klik te zijn om jou te kunnen helpen. Er moet wel vertrouwen zijn. Ik zou een andere hulpverlener zoeken.
[...]
Heb je misschien gelijk in. Aan de andere kant, ik heb vaker hulpverleners gehad en zij stelden zich allemaal afstandelijker op. Dat voelde ik direct. Maar zij deed dat niet. En zoiets voel je toch gewoon aan toch? Je voelt toch wanneer je wel/geen klik hebt en dat staat toch los van het feit dat het voor haar alleen maar werk is?
Punt is. Zij kon mij wél helpen en dat heeft niks te maken met idealiseren. Dat was gewoon echt zo.
Toch moet ik wat dit betreft niet naar mijn gevoel luisteren. Ik moet opzoek naar iemand anders en haar compleet uit mijn hoofd zetten.Ik denk dat een hulpverlener je ook kan helpen zonder een (te) close gevoel. Er hoeft geen persoonlijke klik te zijn om jou te kunnen helpen. Er moet wel vertrouwen zijn. Ik zou een andere hulpverlener zoeken.
maandag 4 juli 2016 om 23:56
Ik denk wel dat ik iemand ben die die persoonlijke klik nodig heeft, maar het moet zeker niet ongezond worden en dat is wel gebeurd denk ik.
Ik heb ook net wat gelezen over overdracht. Het is ook weer niet zo dat ik haar helemaal adoreerde en obsessief werd. Maar we begrepen elkaar gewoon. of ieder geval, ik voelde me begrepen.
Ik heb ook net wat gelezen over overdracht. Het is ook weer niet zo dat ik haar helemaal adoreerde en obsessief werd. Maar we begrepen elkaar gewoon. of ieder geval, ik voelde me begrepen.
maandag 4 juli 2016 om 23:59
Je hebt haar zo op een voetstuk gezet dat nu weer een eerste gesprek zo maar eens flink kan tegen vallen.
Ik vind je wat geobsedeerd overkomen. Normaal gesproken zou ik het normaal vinden haar weer te benaderen via een organisatie, zelf zou ik een oude psycholoog ook benaderen als deze mij goed geholpen heeft, ook als deze ondertussen bij een andere organisaties werkt. Niet privé.
Maar jij klinkt wat heftig in de relatie met haar. Ik zou haar wel via haar nieuwe werkgever bellen, hou er rekening mee dat ze nee zegt, vraag dan of ze iemand anders kent, wellicht kent ze jou nog en weet ze een andere hulpverlener die bij je past.
Ik zeg, misschien kent ze je nog. Het kan ook zo maar zijn dat ze jou niet meer zo goed kent/herinnert als jij haar.
Vergelijk het met een docent, die hebben meerdere klassen met veel leerlingen, dan herinneren je je niet elke leerling meer even goed na een paar jaar en dat er 1 leerling verliefd op je was heb je soms geeneens door of dat ben je vergeten na 4 jaar. Terwijl als persoon herinner je je favoriet docent van vroeger nog goed.
Slecht voorbeeld misschien, maar hou er rekening mee. Zij heeft wat voor jou betekent, jij waarschijnlijk niks voor haar. Zeker niet met dezelfde lading.
Als je denkt dat je met de verkeerde reden haar weer wilt benaderen, zou ik via de huisarts een andere psycholoog vragen.
Ik vind je wat geobsedeerd overkomen. Normaal gesproken zou ik het normaal vinden haar weer te benaderen via een organisatie, zelf zou ik een oude psycholoog ook benaderen als deze mij goed geholpen heeft, ook als deze ondertussen bij een andere organisaties werkt. Niet privé.
Maar jij klinkt wat heftig in de relatie met haar. Ik zou haar wel via haar nieuwe werkgever bellen, hou er rekening mee dat ze nee zegt, vraag dan of ze iemand anders kent, wellicht kent ze jou nog en weet ze een andere hulpverlener die bij je past.
Ik zeg, misschien kent ze je nog. Het kan ook zo maar zijn dat ze jou niet meer zo goed kent/herinnert als jij haar.
Vergelijk het met een docent, die hebben meerdere klassen met veel leerlingen, dan herinneren je je niet elke leerling meer even goed na een paar jaar en dat er 1 leerling verliefd op je was heb je soms geeneens door of dat ben je vergeten na 4 jaar. Terwijl als persoon herinner je je favoriet docent van vroeger nog goed.
Slecht voorbeeld misschien, maar hou er rekening mee. Zij heeft wat voor jou betekent, jij waarschijnlijk niks voor haar. Zeker niet met dezelfde lading.
Als je denkt dat je met de verkeerde reden haar weer wilt benaderen, zou ik via de huisarts een andere psycholoog vragen.