Psyche
alle pijlers
En wat nu (baby)?
woensdag 10 augustus 2016 om 10:40
quote:Sophiever schreef op 10 augustus 2016 @ 10:39:
[...]
Nee, ik begrijp niet wat de toevoeging van depressieve mannen van half Nederland in dit verhaal doet. Maar wat wel klopt is dat ik jouw kijk wel vaker niet kan volgen.
Ik reageerde op Meds's post. Zij begreep het wel.
En verder dat is zeer wederzijds. Geen touw aan vast te knopen die posts van jou.
[...]
Nee, ik begrijp niet wat de toevoeging van depressieve mannen van half Nederland in dit verhaal doet. Maar wat wel klopt is dat ik jouw kijk wel vaker niet kan volgen.
Ik reageerde op Meds's post. Zij begreep het wel.
En verder dat is zeer wederzijds. Geen touw aan vast te knopen die posts van jou.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:46
Ik ken iemand die voor de ogen van haar kind zelfmoord wilde plegen. Zware depressie. Ze is tijdelijk en per direct opgenomen geweest en nu weer herenigd met haar gezin. Het gaat nu heel goed.
Wat ik wil zeggen is dat TO nu moet zorgen dat haar man geholpen wordt en in een andere omgeving tot rust moet komen. Hij moet behandeld worden en kan daarna kijken of terugkeer in het gezin mogelijk is.
Wat ik wil zeggen is dat TO nu moet zorgen dat haar man geholpen wordt en in een andere omgeving tot rust moet komen. Hij moet behandeld worden en kan daarna kijken of terugkeer in het gezin mogelijk is.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:51
Het maakt in feite niet zoveel uit waarom een volwassen man een baby slaat en bij de keel grijpt. Feit is dat het is gebeurt en dat dit absoluut schadelijk is. Wanneer hij dit zelf niet inziet, vind ik de situatie echt ernstig klinken. Als zoiets gebeurt op een onbewaakt moment uit wanhoop/frustratie en je schrikt enorm van je eigen handelen, bespreekt dit huilend met je vrouw en zoekt vervolgens hulp voor jezelf, dan kun je er samen en met de juist hulp misschien nog overheen komen, maar deze man bagatelliseert de situatie en wil geen hulp. Dat vind ik echt stuitend.
Dit zou voor mij een reden zijn om hem niet meer te vertrouwen. Ik zou mijn baby niet meer alleen bij hem in de buurt willen hebben. Dat is geen overdreven reactie, maar volkomen logisch gezien de omstandigheden. Je weet niet hoe hij een volgende keer reageert als het hem weer teveel wordt. En als een kind groter wordt, dan wordt het niet perse makkelijker. Grotere kinderen huilen niet alleen, maar kunnen daarnaast behoorlijk wat drama schoppen. Zeker als je een pittig kind hebt is dit aan de orde van de dag. Hoe gaat hij daarop reageren?
Ik zou niet met een man willen samenleven die zichzelf niet in de hand heeft. De veiligheid van je kind gaat voor.
Dit zou voor mij een reden zijn om hem niet meer te vertrouwen. Ik zou mijn baby niet meer alleen bij hem in de buurt willen hebben. Dat is geen overdreven reactie, maar volkomen logisch gezien de omstandigheden. Je weet niet hoe hij een volgende keer reageert als het hem weer teveel wordt. En als een kind groter wordt, dan wordt het niet perse makkelijker. Grotere kinderen huilen niet alleen, maar kunnen daarnaast behoorlijk wat drama schoppen. Zeker als je een pittig kind hebt is dit aan de orde van de dag. Hoe gaat hij daarop reageren?
Ik zou niet met een man willen samenleven die zichzelf niet in de hand heeft. De veiligheid van je kind gaat voor.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:52
quote:Sophiever schreef op 10 augustus 2016 @ 10:35:
ZIJN koffers he, niet haar koffers. Hij wordt desnoods maar dakloos en krijgt via zo'n stichting hulp. Moeder en kind blijven veilig thuis.
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis. Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.
ZIJN koffers he, niet haar koffers. Hij wordt desnoods maar dakloos en krijgt via zo'n stichting hulp. Moeder en kind blijven veilig thuis.
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis. Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:54
Misschien heb ik er overheen gelezen en misschien is het ook niet relevant, maar kan het zijn dat de oudste niet van hem is? Dan voelt hij misschien meer afstand en is de zorg voor de oudste makkelijker, omdat hij dat verder op jou kan schuiven. In dat geval zou het dus niets zeggen of het slaan stopt wanneer de baby groter wordt.
Raising kids is a walk in the park. Jurassic Park.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:00
quote:daaantje schreef op 10 augustus 2016 @ 10:54:
Misschien heb ik er overheen gelezen en misschien is het ook niet relevant, maar kan het zijn dat de oudste niet van hem is? Dan voelt hij misschien meer afstand en is de zorg voor de oudste makkelijker, omdat hij dat verder op jou kan schuiven. In dat geval zou het dus niets zeggen of het slaan stopt wanneer de baby groter wordt.We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.
Misschien heb ik er overheen gelezen en misschien is het ook niet relevant, maar kan het zijn dat de oudste niet van hem is? Dan voelt hij misschien meer afstand en is de zorg voor de oudste makkelijker, omdat hij dat verder op jou kan schuiven. In dat geval zou het dus niets zeggen of het slaan stopt wanneer de baby groter wordt.We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:04
quote:elein schreef op 10 augustus 2016 @ 10:52:
[...]
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis. Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.Is allemaal hypothetisch natuurlijk. Daarom moet ze zich ook melden bij veilig thuis die kunnen dat in goede banen leiden
[...]
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis. Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.Is allemaal hypothetisch natuurlijk. Daarom moet ze zich ook melden bij veilig thuis die kunnen dat in goede banen leiden
woensdag 10 augustus 2016 om 11:06
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 11:00:
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.het "speelt" dus in situatie die je man niet onder controle heeft. Is dus geen enkele veiligverklaring voor je andere kind. Naast dat, ik benadruk het nog maar een, dat kind al gevaar loopt door simpelweg in een huis met huiselijk geweld op te groeien
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.het "speelt" dus in situatie die je man niet onder controle heeft. Is dus geen enkele veiligverklaring voor je andere kind. Naast dat, ik benadruk het nog maar een, dat kind al gevaar loopt door simpelweg in een huis met huiselijk geweld op te groeien
woensdag 10 augustus 2016 om 11:09
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 11:00:
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Dankje voor je antwoord. Maar ging het vroeger dan wel goed? Is daar toen nooit iets voorgevallen? Dat lijkt me inderdaad enorm zwaar dat je man dan ineens zo is veranderd. Ik hoop echt dat jullie samen tot een oplossing komen en dat je man hulp accepteert, want hulp heeft hij echt nodig.
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Dankje voor je antwoord. Maar ging het vroeger dan wel goed? Is daar toen nooit iets voorgevallen? Dat lijkt me inderdaad enorm zwaar dat je man dan ineens zo is veranderd. Ik hoop echt dat jullie samen tot een oplossing komen en dat je man hulp accepteert, want hulp heeft hij echt nodig.
Raising kids is a walk in the park. Jurassic Park.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:10
quote:elein schreef op 10 augustus 2016 @ 10:52:
[...]
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Veel wat als. Hij heeft als verantwoordelijkheid voor rust in de tent te zorgen. Daarom moet hij afstand nemen en hulp zoeken.
Doet hij dat niet vrijwillig dan kan to de politie bellen en het verhaal uitleggen. Dan hoeft zij veilig thuis niet te bellen dat wordt dan voor haar gedaan.
Als je eenmaal slaat is het hek van de dam en volgen er meer, dat is al gebeurd. To zal een lange weg moeten gaan voordat hij zijn temperament onder controle heeft want zoals al gezegd dat is geen onderdeel van een depressie maar valt onder zelfbeheersing. Als je dit al diverse keren verliest bij een baby verlies je dit ook bij een drammerige peuter of dwarse puber. De vraag is of ze familie life nog langer in stand moet houden omdat dit later met de omgang van haar baby te maken heeft.
quote:
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis.
Als ze echt een effectieve aanpak wilde ging ze niet laf anoniem bellen, anoniem bellen is om je geweten te sussen. Ze wil volgens mij alleen advies om man bij haar te houden en hoopt te horen dat het allemaal wel mee valt en dat iedereen dit overkomt.quote:Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Zorgen dat de baby niet alleen is zorgt er niet voor dat de baby veilig is. To gaat ook slapen, douchen en naar de wc. Even flippen is zo gebeurd. En het is een bewuste keuze om te flippen voor de man van to. Geweld tegen een hulpeloos babytje omdat het huilt is een keuze, niet iets wat je zomaar overkomt.
quote:Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.Klopt maar bij to betwijfel ik ernstig of die rustigheid er is vanwege de controle dat ze wil houden over de situatie of omdat ze een uitvlucht zoekt, wat in haar openingspost een optie is.
[...]
Okay.. stel TO pakt zijn koffers. Hij komt vanavond thuis en zegt: "ik ga niet". Wat dan? Gaat TO hem met geweld het huis uit duwen? Hem door de politie uit huis laten halen (waarvan ik sterk betwijfel of ze het op basis van deze gegevens kunnen doen). Dit alles onder de ogen van de zevenjarige voor wie papa misschien gewoon nog de Held is? En dan desnoods maar dakloos... Wat doet dat met de oudste denk je?
Veel wat als. Hij heeft als verantwoordelijkheid voor rust in de tent te zorgen. Daarom moet hij afstand nemen en hulp zoeken.
Doet hij dat niet vrijwillig dan kan to de politie bellen en het verhaal uitleggen. Dan hoeft zij veilig thuis niet te bellen dat wordt dan voor haar gedaan.
Als je eenmaal slaat is het hek van de dam en volgen er meer, dat is al gebeurd. To zal een lange weg moeten gaan voordat hij zijn temperament onder controle heeft want zoals al gezegd dat is geen onderdeel van een depressie maar valt onder zelfbeheersing. Als je dit al diverse keren verliest bij een baby verlies je dit ook bij een drammerige peuter of dwarse puber. De vraag is of ze familie life nog langer in stand moet houden omdat dit later met de omgang van haar baby te maken heeft.
quote:
Volgens mij staat Veilig Thuis al op het lijstje van TO vandaag (en ik snap best dat als je dit drie uur weet dat je dat eerst even anoniem doet. Ze kan zich altijd nog bedenken), en volgens mij is het doel van Veilig Thuis een veilig thuis.
Als ze echt een effectieve aanpak wilde ging ze niet laf anoniem bellen, anoniem bellen is om je geweten te sussen. Ze wil volgens mij alleen advies om man bij haar te houden en hoopt te horen dat het allemaal wel mee valt en dat iedereen dit overkomt.quote:Als TO kan zorden dat vader niet met baby alleen is, dan is de baby niet onveilig. Ik geloof er niks van dat veilig thuis op basis hiervan als eerste vader uit huis komt halen. En als het er op uitdraait dat het traject van vader zo lang gaat duren dat ze beter uit elkaar kunnen, dan komt ze daar op deze manier wel achter. Maar dan gecontroleerd.
Zorgen dat de baby niet alleen is zorgt er niet voor dat de baby veilig is. To gaat ook slapen, douchen en naar de wc. Even flippen is zo gebeurd. En het is een bewuste keuze om te flippen voor de man van to. Geweld tegen een hulpeloos babytje omdat het huilt is een keuze, niet iets wat je zomaar overkomt.
quote:Dat ze er rustig onder blijft is geen diskwalificatie, maar juist een hele goede reactie.Klopt maar bij to betwijfel ik ernstig of die rustigheid er is vanwege de controle dat ze wil houden over de situatie of omdat ze een uitvlucht zoekt, wat in haar openingspost een optie is.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:12
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 11:00:
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Dat is wat jij denkt. Wat er echt gebeurd als jij er niet bij bent dat weet alleen jouw man. Je hebt het ook uit hem moeten trekken dat hij het keeltje van de baby dicht knijpt als het hem teveel wordt. Wie weer wat hij nog meer verbergt.
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Dat is wat jij denkt. Wat er echt gebeurd als jij er niet bij bent dat weet alleen jouw man. Je hebt het ook uit hem moeten trekken dat hij het keeltje van de baby dicht knijpt als het hem teveel wordt. Wie weer wat hij nog meer verbergt.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:20
Ben je verbaasd eigenlijk, over wat hij gedaan heeft?
Het valt me op dat je man, al dan niet onder invloed van psychische problemen, extreem impulsief reageert.
En dat jij hier bijna onderkoeld overkomt. Als je jouw berichten vergelijkt met de reacties van veel anderen, zijn jouw berichten minder emotioneel. Herken je dat verschil? Want dan lijkt dat me ook iets om (samen) onder de loep te nemen. Zijn gedrag is sowieso schadelijk, maar het jouwe op zijn minst opvallend.
Overigens vind ik het juist positief dat je niet net zo reageert als hij; dan had je inderdaad met deegrollers, koekepannen of wat dan ook hem het huis uit gemept. Niet geheel onvoorstelbaar, nadat hij je baby geslagen en bedreigd heeft, maar niet constructief natuurlijk. En in het kader van het creeeren van een veilig thuis, lijkt het me goed dat je rustig blijft. Maar verstop je emoties niet, ik ben net als sommige andere schrijfsters ook bezorgd om je oudere kind. Zorg er ook voor haar voor dat er een veilige thuisbasis is, waar ruimte is voor (normale) emoties.
Goed dat je in elk geval begonnen bent met actie ondernemen. Hopelijk pak je nu ook echt door. In elk geval kan de baby nu niet meer alleen bij hem zijn. De oudste ook niet. En hij moet hulp hebben, hoe pijnlijk het misschien ook is om hem 'aan te geven'.
Sterkte.
Het valt me op dat je man, al dan niet onder invloed van psychische problemen, extreem impulsief reageert.
En dat jij hier bijna onderkoeld overkomt. Als je jouw berichten vergelijkt met de reacties van veel anderen, zijn jouw berichten minder emotioneel. Herken je dat verschil? Want dan lijkt dat me ook iets om (samen) onder de loep te nemen. Zijn gedrag is sowieso schadelijk, maar het jouwe op zijn minst opvallend.
Overigens vind ik het juist positief dat je niet net zo reageert als hij; dan had je inderdaad met deegrollers, koekepannen of wat dan ook hem het huis uit gemept. Niet geheel onvoorstelbaar, nadat hij je baby geslagen en bedreigd heeft, maar niet constructief natuurlijk. En in het kader van het creeeren van een veilig thuis, lijkt het me goed dat je rustig blijft. Maar verstop je emoties niet, ik ben net als sommige andere schrijfsters ook bezorgd om je oudere kind. Zorg er ook voor haar voor dat er een veilige thuisbasis is, waar ruimte is voor (normale) emoties.
Goed dat je in elk geval begonnen bent met actie ondernemen. Hopelijk pak je nu ook echt door. In elk geval kan de baby nu niet meer alleen bij hem zijn. De oudste ook niet. En hij moet hulp hebben, hoe pijnlijk het misschien ook is om hem 'aan te geven'.
Sterkte.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:22
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 11:00:
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Oké dus als het kind van 7 even jengelt dan moet ze afkoelen op de gang want hij kan daar niet mee omgaan?
[...]
We zijn 12 jr samen en kind van 7 is van mijn man. Kind van 7 huilt of jengelt natuurlijk ook weleens, maar daar kan man het gesprek mee aangaan (of even laten afkoelen op de gang bijv). Het speelt alleen bij het "babygehuil" waarbij het gehuil (soms) onverklaarbaar is etc.Oké dus als het kind van 7 even jengelt dan moet ze afkoelen op de gang want hij kan daar niet mee omgaan?
woensdag 10 augustus 2016 om 11:34
Dag TO,
Ik heb je verhaal met een brok in mijn keel gelezen. Goed dat je aan contact gaat opnemen met Veilig Thuis. Ervaringsdeskundigen die met jou de boel op een rijtje kunnen krijgen.
Ik heb een oprechte vraag voor je, waarop je geen antwoord hoeft te geven natuurlijk, maar misschien wil je er over nadenken.
Kan het zo zijn dat je het gevoel hebt dat, als je 'echt' actie onderneemt (bijv. Een tijdje bij je ouders logeren of niet-anoniem melding doen), dat er dan 'geen weg meer terug is' en je het hele circus in werking zet (inclusief reacties van familie en vrienden, die wellicht adviseren weg te gaan bij je man). Dat het daarna bijvoorbeeld onmogelijk is weer een 'gewone relatie' met je man te hebben?
Kortom, dat je liever de schijn naar de buitenwereld nog ophoudt, zodat, indien je man wel gebaat is bij hulp van buitenaf, of het nooit meer doet, dat slaan, je weer gewoon op 'oude voet' verder kunt?
Ik heb je verhaal met een brok in mijn keel gelezen. Goed dat je aan contact gaat opnemen met Veilig Thuis. Ervaringsdeskundigen die met jou de boel op een rijtje kunnen krijgen.
Ik heb een oprechte vraag voor je, waarop je geen antwoord hoeft te geven natuurlijk, maar misschien wil je er over nadenken.
Kan het zo zijn dat je het gevoel hebt dat, als je 'echt' actie onderneemt (bijv. Een tijdje bij je ouders logeren of niet-anoniem melding doen), dat er dan 'geen weg meer terug is' en je het hele circus in werking zet (inclusief reacties van familie en vrienden, die wellicht adviseren weg te gaan bij je man). Dat het daarna bijvoorbeeld onmogelijk is weer een 'gewone relatie' met je man te hebben?
Kortom, dat je liever de schijn naar de buitenwereld nog ophoudt, zodat, indien je man wel gebaat is bij hulp van buitenaf, of het nooit meer doet, dat slaan, je weer gewoon op 'oude voet' verder kunt?
woensdag 10 augustus 2016 om 11:46
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 09:39:
[...]
Sorry als je zo'n gevoel hebt.
Ik ben druk bezig alles te lezen en heb er zéker wat aan. Uiteraard de kanttekening dat ieder mens verschillend is, zie ook de reacties.
Ik ben zelf dus niet van een rigoreuse aanpak als "koffers pakken". Wèl stel ik momenteel orde op zaken en neem verantwoordelijkheid door een kdv te regelen icm constructieve hulp voor man/het gezin. Welk traject precies, moet ik mij over inlezen/adviseren door bijv veilig thuis die ik straks anoniem ga bellen.
Wat is dit nu weer voor slap geleuter? Je kind gaat zo maximaal 44 uur naar een KDV. Dan blijven er nog 124 uren in een week over waarin het niet veilig is. Jij zal ook wel eens slapen, plassen, poepen, een boodschap doen, douchen, je oudste kind naar bed aan het brengen zijn, met iemand aan het bellen zijn, op zolder aan het strijken zijn, you name it en op al die momenten is je baby niet veilig.
De ENIGE oplossing is dat je man zijn spullen pakt en bij zijn ouders, vrienden, onder een brug, in een hotel of waar dan ook gaat slapen en pas weer terug komt als hij hulp voor zijn problemen heeft gezocht en gehad en tot die tijd mag hij zijn kinderen alleen zien onder strikte begeleiding van jou of liever nog, zijn hulpverlener. En pas als na geruime tijd gebleken is dat hij zichzelf weer onder controle heeft kun je eens gaan overwegen of opnieuw samenwonen een goed idee is.
Is hij het daar niet mee eens? Dan trap je hem er met een corrigerende tik alsnog uit, bel je de politie en vertel je dat hij de keel van jullie baby heeft dichtgeknepen en dat je dus graag wil dat hij opgehaald wordt omdat hij niet vrijwillig wil vertrekken en geen vrijwillige hulp wil inschakelen.
Pas daarna bel je het KDV of je baby meer dagen terecht kan omdat er helaas wat in je prive situatie veranderd is.
Tegen de oudste vertel je dat papa heel erg ziek is en daarom even ergens anders moet gaan wonen.
Meer smaken zijn er niet.
[...]
Sorry als je zo'n gevoel hebt.
Ik ben druk bezig alles te lezen en heb er zéker wat aan. Uiteraard de kanttekening dat ieder mens verschillend is, zie ook de reacties.
Ik ben zelf dus niet van een rigoreuse aanpak als "koffers pakken". Wèl stel ik momenteel orde op zaken en neem verantwoordelijkheid door een kdv te regelen icm constructieve hulp voor man/het gezin. Welk traject precies, moet ik mij over inlezen/adviseren door bijv veilig thuis die ik straks anoniem ga bellen.
Wat is dit nu weer voor slap geleuter? Je kind gaat zo maximaal 44 uur naar een KDV. Dan blijven er nog 124 uren in een week over waarin het niet veilig is. Jij zal ook wel eens slapen, plassen, poepen, een boodschap doen, douchen, je oudste kind naar bed aan het brengen zijn, met iemand aan het bellen zijn, op zolder aan het strijken zijn, you name it en op al die momenten is je baby niet veilig.
De ENIGE oplossing is dat je man zijn spullen pakt en bij zijn ouders, vrienden, onder een brug, in een hotel of waar dan ook gaat slapen en pas weer terug komt als hij hulp voor zijn problemen heeft gezocht en gehad en tot die tijd mag hij zijn kinderen alleen zien onder strikte begeleiding van jou of liever nog, zijn hulpverlener. En pas als na geruime tijd gebleken is dat hij zichzelf weer onder controle heeft kun je eens gaan overwegen of opnieuw samenwonen een goed idee is.
Is hij het daar niet mee eens? Dan trap je hem er met een corrigerende tik alsnog uit, bel je de politie en vertel je dat hij de keel van jullie baby heeft dichtgeknepen en dat je dus graag wil dat hij opgehaald wordt omdat hij niet vrijwillig wil vertrekken en geen vrijwillige hulp wil inschakelen.
Pas daarna bel je het KDV of je baby meer dagen terecht kan omdat er helaas wat in je prive situatie veranderd is.
Tegen de oudste vertel je dat papa heel erg ziek is en daarom even ergens anders moet gaan wonen.
Meer smaken zijn er niet.
Am Yisrael Chai!
woensdag 10 augustus 2016 om 11:48
quote:Aureel schreef op 10 augustus 2016 @ 09:56:
TO, er zijn weinig onderwerpen waarbij de emoties zo hoog oplopen als dit. Ik heb die emoties ook, het maakt me woedend, misselijk en heel verdrietig dat zo'n lief, jong babytje geslagen wordt. Afschuwelijk.
Alleen, de emoties van anderen voegen nu weinig toe. Volgens mij ben je doordrongen van de ernst van de situatie, maar er speelt meer mee. De man is al twaalf jaar je partner, met wie je nooit eerder problemen heeft ervaren. Je wilt je gezin bij elkaar houden. En niet uit emotie domme dingen doen die niet terug te draaien zijn en wellicht ook helemaal niet in het belang blijken van je kind en de rest van het gezin.
Als de hulpverleners en de medewerkers bij Veilig Thuis, of bij een Blijf Huis ook zo bomvol emotie zouden reageren, zou niemand geholpen kunnen worden. Hulp bied je door náást iemand te gaan staan; niet er tegenover.
Dus, laat de reacties waar je niets mee kan van je afglijden en richt je op hoe nu te handelen. Ik denk dat je goed bezig bent: advies inwinnen, aanmelden bij KVD, bellen met Veilig Thuis en praat vooral met je man. Zoek samen hulp!
Eens!!
Wat schrijf je dat goed en mooi Aureel!
TO, er zijn weinig onderwerpen waarbij de emoties zo hoog oplopen als dit. Ik heb die emoties ook, het maakt me woedend, misselijk en heel verdrietig dat zo'n lief, jong babytje geslagen wordt. Afschuwelijk.
Alleen, de emoties van anderen voegen nu weinig toe. Volgens mij ben je doordrongen van de ernst van de situatie, maar er speelt meer mee. De man is al twaalf jaar je partner, met wie je nooit eerder problemen heeft ervaren. Je wilt je gezin bij elkaar houden. En niet uit emotie domme dingen doen die niet terug te draaien zijn en wellicht ook helemaal niet in het belang blijken van je kind en de rest van het gezin.
Als de hulpverleners en de medewerkers bij Veilig Thuis, of bij een Blijf Huis ook zo bomvol emotie zouden reageren, zou niemand geholpen kunnen worden. Hulp bied je door náást iemand te gaan staan; niet er tegenover.
Dus, laat de reacties waar je niets mee kan van je afglijden en richt je op hoe nu te handelen. Ik denk dat je goed bezig bent: advies inwinnen, aanmelden bij KVD, bellen met Veilig Thuis en praat vooral met je man. Zoek samen hulp!
Eens!!
Wat schrijf je dat goed en mooi Aureel!
Het is zoals het is
woensdag 10 augustus 2016 om 11:51
Ik zou vandaag nog bellen want ik heb een angstig vermoeden dat je man het je uit je hoofd zal praten om veilig thuis te bellen. Pas op dat zaken niet uit de hand lopen. Je man verliest nu controle en dat kan leiden tot nieuwe uitbarstingen die hij op jou en de kinderen afreagereert. Niet gaan zitten wachten tot het verder uit de hand loopt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:54
quote:Sophiever schreef op 10 augustus 2016 @ 11:10:
Hij heeft als verantwoordelijkheid voor rust in de tent te zorgen. Daarom moet hij afstand nemen en hulp zoeken.
..dat is geen onderdeel van een depressie maar valt onder zelfbeheersing.
..En het is een bewuste keuze om te flippen voor de man van to.
Je moet de post van Geronimo2 nog even een keer lezen.
Nogmaals, ik zeg niet dat er niet iets moet gebeuren, maar ik vind het goed dat TO bezig is, maar wel rustig blijft. Dat is de enige manier volgens mij, of jij er nou een uitvlucht in leest of niet. En ik snap best dat je je óók zorgen maakt om je man als je de afgelopen 12 jaar geen reden hebt gehad om aan te nemen dat hij dit soort dingen zou doen. En ik snap ook dat je hier niet meteen mee naar buiten kan/wil, en eerst even veilig thuis anoniem wil bellen om te peilen wie je aan de telefoon hebt. En ook dat je misschien wel zo verbijsterd en geschrokken bent dat je klein probeert te beginnen. Dit zijn nog maar eerste stappen hè?
Hij heeft als verantwoordelijkheid voor rust in de tent te zorgen. Daarom moet hij afstand nemen en hulp zoeken.
..dat is geen onderdeel van een depressie maar valt onder zelfbeheersing.
..En het is een bewuste keuze om te flippen voor de man van to.
Je moet de post van Geronimo2 nog even een keer lezen.
Nogmaals, ik zeg niet dat er niet iets moet gebeuren, maar ik vind het goed dat TO bezig is, maar wel rustig blijft. Dat is de enige manier volgens mij, of jij er nou een uitvlucht in leest of niet. En ik snap best dat je je óók zorgen maakt om je man als je de afgelopen 12 jaar geen reden hebt gehad om aan te nemen dat hij dit soort dingen zou doen. En ik snap ook dat je hier niet meteen mee naar buiten kan/wil, en eerst even veilig thuis anoniem wil bellen om te peilen wie je aan de telefoon hebt. En ook dat je misschien wel zo verbijsterd en geschrokken bent dat je klein probeert te beginnen. Dit zijn nog maar eerste stappen hè?
woensdag 10 augustus 2016 om 11:57
quote:fashionvictim schreef op 10 augustus 2016 @ 11:46:
[...]
Wat is dit nu weer voor slap geleuter? Je kind gaat zo maximaal 44 uur naar een KDV. Dan blijven er nog 124 uren in een week over waarin het niet veilig is. Jij zal ook wel eens slapen, plassen, poepen, een boodschap doen, douchen, je oudste kind naar bed aan het brengen zijn, met iemand aan het bellen zijn, op zolder aan het strijken zijn, you name it en op al die momenten is je baby niet veilig.
De ENIGE oplossing is dat je man zijn spullen pakt en bij zijn ouders, vrienden, onder een brug, in een hotel of waar dan ook gaat slapen en pas weer terug komt als hij hulp voor zijn problemen heeft gezocht en gehad en tot die tijd mag hij zijn kinderen alleen zien onder strikte begeleiding van jou of liever nog, zijn hulpverlener. En pas als na geruime tijd gebleken is dat hij zichzelf weer onder controle heeft kun je eens gaan overwegen of opnieuw samenwonen een goed idee is.
Is hij het daar niet mee eens? Dan trap je hem er met een corrigerende tik alsnog uit, bel je de politie en vertel je dat hij de keel van jullie baby heeft dichtgeknepen en dat je dus graag wil dat hij opgehaald wordt omdat hij niet vrijwillig wil vertrekken en geen vrijwillige hulp wil inschakelen.
Pas daarna bel je het KDV of je baby meer dagen terecht kan omdat er helaas wat in je prive situatie veranderd is.
Tegen de oudste vertel je dat papa heel erg ziek is en daarom even ergens anders moet gaan wonen.
Meer smaken zijn er niet.
[...]
Wat is dit nu weer voor slap geleuter? Je kind gaat zo maximaal 44 uur naar een KDV. Dan blijven er nog 124 uren in een week over waarin het niet veilig is. Jij zal ook wel eens slapen, plassen, poepen, een boodschap doen, douchen, je oudste kind naar bed aan het brengen zijn, met iemand aan het bellen zijn, op zolder aan het strijken zijn, you name it en op al die momenten is je baby niet veilig.
De ENIGE oplossing is dat je man zijn spullen pakt en bij zijn ouders, vrienden, onder een brug, in een hotel of waar dan ook gaat slapen en pas weer terug komt als hij hulp voor zijn problemen heeft gezocht en gehad en tot die tijd mag hij zijn kinderen alleen zien onder strikte begeleiding van jou of liever nog, zijn hulpverlener. En pas als na geruime tijd gebleken is dat hij zichzelf weer onder controle heeft kun je eens gaan overwegen of opnieuw samenwonen een goed idee is.
Is hij het daar niet mee eens? Dan trap je hem er met een corrigerende tik alsnog uit, bel je de politie en vertel je dat hij de keel van jullie baby heeft dichtgeknepen en dat je dus graag wil dat hij opgehaald wordt omdat hij niet vrijwillig wil vertrekken en geen vrijwillige hulp wil inschakelen.
Pas daarna bel je het KDV of je baby meer dagen terecht kan omdat er helaas wat in je prive situatie veranderd is.
Tegen de oudste vertel je dat papa heel erg ziek is en daarom even ergens anders moet gaan wonen.
Meer smaken zijn er niet.
