Geld & Recht
alle pijlers
Afgunst?
dinsdag 11 oktober 2016 om 08:56
Afgunst werkt ook naar mensen die weinig te besteden hebben (bijv wegens uitkering - ik zit zelf in de WIA met aanvullende bijstand), en toch hebben kunnen sparen voor iets.
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).
dinsdag 11 oktober 2016 om 16:45
Cumulus,
De volgende keer als je bij je ouders bent en je moeder je weer vraagt waar je bent geweest gewoon vertellen ongeacht de persoon die er bij zit.
Als er dan weer zo'n opmerking word gemaakt dat ze er hard voor werken ,die handel negeren en doorvertellen,mochten ze weer zo'n opmerking maken ze dan glimlachend aankijken en zeggen: wat fijn dat jij door hard te werken voor o.a jezelf mij ook nog eens blij maakt doordat jij aan mij mee betaald en ze glimlachend aan blijven kijken.
Laat ze lekker het heen en weer krijgen
De volgende keer als je bij je ouders bent en je moeder je weer vraagt waar je bent geweest gewoon vertellen ongeacht de persoon die er bij zit.
Als er dan weer zo'n opmerking word gemaakt dat ze er hard voor werken ,die handel negeren en doorvertellen,mochten ze weer zo'n opmerking maken ze dan glimlachend aankijken en zeggen: wat fijn dat jij door hard te werken voor o.a jezelf mij ook nog eens blij maakt doordat jij aan mij mee betaald en ze glimlachend aan blijven kijken.
Laat ze lekker het heen en weer krijgen
dinsdag 11 oktober 2016 om 17:13
quote:cumulus schreef op 11 oktober 2016 @ 08:56:
Afgunst werkt ook naar mensen die weinig te besteden hebben (bijv wegens uitkering - ik zit zelf in de WIA met aanvullende bijstand), en toch hebben kunnen sparen voor iets.
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).Heel herkenbaar voor mij
Afgunst werkt ook naar mensen die weinig te besteden hebben (bijv wegens uitkering - ik zit zelf in de WIA met aanvullende bijstand), en toch hebben kunnen sparen voor iets.
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).Heel herkenbaar voor mij
If you don,t like whats,s being said,change the conversation
dinsdag 11 oktober 2016 om 17:29
quote:Vlinder1963 schreef op 11 oktober 2016 @ 16:45:
Cumulus,
De volgende keer als je bij je ouders bent en je moeder je weer vraagt waar je bent geweest gewoon vertellen ongeacht de persoon die er bij zit.
Als er dan weer zo'n opmerking word gemaakt dat ze er hard voor werken ,die handel negeren en doorvertellen,mochten ze weer zo'n opmerking maken ze dan glimlachend aankijken en zeggen: wat fijn dat jij door hard te werken voor o.a jezelf mij ook nog eens blij maakt doordat jij aan mij mee betaald en ze glimlachend aan blijven kijken.
Laat ze lekker het heen en weer krijgenMisschien wel beter, ja. Overigens loop ik niet te koop met mijn situatie, maar mijn moeder heeft dat blijkbaar toch doorverteld... Tja, 't is een best mens, hoor, maar flink op leeftijd.
Cumulus,
De volgende keer als je bij je ouders bent en je moeder je weer vraagt waar je bent geweest gewoon vertellen ongeacht de persoon die er bij zit.
Als er dan weer zo'n opmerking word gemaakt dat ze er hard voor werken ,die handel negeren en doorvertellen,mochten ze weer zo'n opmerking maken ze dan glimlachend aankijken en zeggen: wat fijn dat jij door hard te werken voor o.a jezelf mij ook nog eens blij maakt doordat jij aan mij mee betaald en ze glimlachend aan blijven kijken.
Laat ze lekker het heen en weer krijgenMisschien wel beter, ja. Overigens loop ik niet te koop met mijn situatie, maar mijn moeder heeft dat blijkbaar toch doorverteld... Tja, 't is een best mens, hoor, maar flink op leeftijd.
dinsdag 11 oktober 2016 om 17:47
quote:cumulus schreef op 11 oktober 2016 @ 08:56:
Afgunst werkt ook naar mensen die weinig te besteden hebben (bijv wegens uitkering - ik zit zelf in de WIA met aanvullende bijstand), en toch hebben kunnen sparen voor iets.
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).Als je het echt nodig hebt is het toch oke? Anders dan die griet die over haar relatie twijfelde in een ander topic. Die was gewoon een uitvretert.
Afgunst werkt ook naar mensen die weinig te besteden hebben (bijv wegens uitkering - ik zit zelf in de WIA met aanvullende bijstand), en toch hebben kunnen sparen voor iets.
Ik heb de hele zomer gespaard voor een Museumkaart (elke week een paar euro in een ouderwets spaarpotje) en die heb ik vorige maand eindelijk kunnen kopen! Ik heb er al verschillende keren gebruik van gemaakt. Van mijn ouders had ik al eerder een treinabonnement gekregen zodat ik wat mobieler ben.
Vorige week was ik op visite bij mijn ouders en mijn moeder vroeg of ik die museumkaart al had gekocht en waar ik heen was geweest, heel belangstellend. Dus ik vertel er over.
Helaas vonden sommige mensen het nodig opmerkingen te maken als "ja, en ik maar werken voor jouw uitkering" en "als je naar een museum kunt, kun je ook gewoon werken".
Ik heb maar niets meer gezegd. Het is niet verstandig om te praten over de leuke dingen die je toch nog kunt doen en bij elkaar hebt gespaard hebt, als je niet goed gezond bent en een laag inkomen hebt. Men ziet liever dat je het vooral minder goed hebt dan zijzelf.
En ik merk dat ik me daar eigenlijk heel eenzaam door voel. Ik mag niet vertellen wat ik nog wél kan, want dat gaat "van hun belastinggeld" en ze denken dat ik een vrolijk leventje leid terwijl zij zo hard moeten werken. Hun luxe auto, drie weken all in vakantie en prachtige huis zijn ze dan opeens vergeten (voor de duidelijkheid: ik ben heel blij met mijn sociale huurhuisje!).Als je het echt nodig hebt is het toch oke? Anders dan die griet die over haar relatie twijfelde in een ander topic. Die was gewoon een uitvretert.
dinsdag 11 oktober 2016 om 22:01
Cumulus, mensen die afgunstig reageren gunnen een ander iets niet. Een ander mens iets niet gunnen is een soort volksziekte, je doet er niets aan. In een rijk land als Nederland is men erg bang dat er ook maar iets ten koste gaat van onszelf. We zijn zo rijk dat we niet eens meer weten hoe rijk. Geniet van je kaart, tegen geestelijke armoede is niet te knokken dus negeer die.