Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 22:36
quote:Knuffelbeertjes schreef op 20 december 2016 @ 18:09:
Een van de regels die de gedachten hebben, is dat ik nooit iets lekkers mag nemen waar anderen bij zijn.
Tenzij het een traktatie is waar iedereen van neemt.
Vandaag op mijn werk aten een paar collega's een koekje.
En werd mij ook gevraagd.
Nu was het zo dat ik mijn appel vergeten was.
En best wel honger had (het was half 5)..
En het koekje nam.
Vervolgens vinden de gedachten dat ik daarmee alles verpest heb.
Iedereen op mijn werk denkt nu dat ik zo dik ben omdat ik altijd koekjes eet.
Terwijl ze vorige week nog zeiden: wat een discipline heb jij, je neemt nooit een koekje
(en daar waren de gedachten tevreden over).
Dus zeggen de gedachten dat ik nu beter zoveel mogelijk eten moet nemen.
Dat het toch niks uitmaakt hoeveel ik eet, want ik ben toch al moddervet
en heb dat koekje ook gegeten.
En ze zeggen dat de diëtist me vrijdag enorm de les zal lezen.
Omdat ik niet afgevallen ben.
En ze zeggen dat de pilletjes me dik maken.
Dat ik daarom opeens wel 'ja' zei tegen het koekje,
terwijl ik normaal altijd nee zeg.
En dat ik nooit gezond zal leren eten,
omdat m'n ouders me dat nooit geleerd hebben.
En dat het zinloos is waar ik mee bezig ben....
Dat ik beter nu zo slecht mogelijk en zo veel mogelijk kan eten vanavond.
Dat ik het daarmee goed kan maken.
En dan morgen weer gezond doe...
En nu ik niet toegegeven heb,
willen ze dat ik mezelf snijd.
Het mes ligt wel klaar
en ik snap het ook wel, want ik ben zo'n stom persoon.
Ik verpest vandaag zelfs dit topic.
En ik maak ruzie met vriend.
En ik slik pillen omdat ik niet sterk genoeg meer ben.
Dus ze hebben gelijk en ik vind het moeilijk nu om niet mezelf pijn te doen.
Of om alsnog voor plan A te gaan en de hele supermarkt leeg te kopen..
Ze zeggen ook:
ach, het is maar 1 keer de week voor kerst.
Al dat lekkers ligt er volgende week niet meer.
Je hebt toch wel een avond jezelf volproppen verdiend??
En anders doe je jezelf pijn, dat is nog beter.
Want je bent al enorm dik.
Daar heb je straf voor verdiend...
En nu ik allemaal niet toegeef, komen de beelden heel hard binnen.
Van mijn moeder die me altijd dik noemde.
En mijn broertje en klasgenoten die me altijd uitscholden.
En dat ik op zomerkamp was toen ik 9 was.
En daar ook gepest werd.
Dat ze een kussen onder hun buik deden
Maar wat ik daar erg aan vind is dat ik van mijn moeder niet mocht vertellen dat kamp niet leuk was geweest, omdat mijn vader daar veel geld aan had uitgegeven en het voor mijn moeder heel fijn was dat ze een week van me af was, dus dat ik moest liegen dat het leuk was geweest.
Ik wou dat mijn moeder anders gereageerd had.. op het feit dat ik gepest werd...
Nu moest ik het jaar daarna weer op zomerkamp..
Ik heb echt zoveel rot herinneringen...
Maar elk kind maakt denk ik zulke dingen mee.
Ik ga er alleen zo slecht mee om.Knuffelbeertjes, dit zijn geen normale dingen om mee te maken. Ik heb het niet meegemaakt. Ik heb een tamelijk normale jeugd gehad en ik word verdrietig als ik jouw verhaal lees. Ik wil je graag een knuffel geven. Je gaat er helemaal niet slecht mee om, je bent veel te kritisch op jezelf!
Een van de regels die de gedachten hebben, is dat ik nooit iets lekkers mag nemen waar anderen bij zijn.
Tenzij het een traktatie is waar iedereen van neemt.
Vandaag op mijn werk aten een paar collega's een koekje.
En werd mij ook gevraagd.
Nu was het zo dat ik mijn appel vergeten was.
En best wel honger had (het was half 5)..
En het koekje nam.
Vervolgens vinden de gedachten dat ik daarmee alles verpest heb.
Iedereen op mijn werk denkt nu dat ik zo dik ben omdat ik altijd koekjes eet.
Terwijl ze vorige week nog zeiden: wat een discipline heb jij, je neemt nooit een koekje
(en daar waren de gedachten tevreden over).
Dus zeggen de gedachten dat ik nu beter zoveel mogelijk eten moet nemen.
Dat het toch niks uitmaakt hoeveel ik eet, want ik ben toch al moddervet
en heb dat koekje ook gegeten.
En ze zeggen dat de diëtist me vrijdag enorm de les zal lezen.
Omdat ik niet afgevallen ben.
En ze zeggen dat de pilletjes me dik maken.
Dat ik daarom opeens wel 'ja' zei tegen het koekje,
terwijl ik normaal altijd nee zeg.
En dat ik nooit gezond zal leren eten,
omdat m'n ouders me dat nooit geleerd hebben.
En dat het zinloos is waar ik mee bezig ben....
Dat ik beter nu zo slecht mogelijk en zo veel mogelijk kan eten vanavond.
Dat ik het daarmee goed kan maken.
En dan morgen weer gezond doe...
En nu ik niet toegegeven heb,
willen ze dat ik mezelf snijd.
Het mes ligt wel klaar
en ik snap het ook wel, want ik ben zo'n stom persoon.
Ik verpest vandaag zelfs dit topic.
En ik maak ruzie met vriend.
En ik slik pillen omdat ik niet sterk genoeg meer ben.
Dus ze hebben gelijk en ik vind het moeilijk nu om niet mezelf pijn te doen.
Of om alsnog voor plan A te gaan en de hele supermarkt leeg te kopen..
Ze zeggen ook:
ach, het is maar 1 keer de week voor kerst.
Al dat lekkers ligt er volgende week niet meer.
Je hebt toch wel een avond jezelf volproppen verdiend??
En anders doe je jezelf pijn, dat is nog beter.
Want je bent al enorm dik.
Daar heb je straf voor verdiend...
En nu ik allemaal niet toegeef, komen de beelden heel hard binnen.
Van mijn moeder die me altijd dik noemde.
En mijn broertje en klasgenoten die me altijd uitscholden.
En dat ik op zomerkamp was toen ik 9 was.
En daar ook gepest werd.
Dat ze een kussen onder hun buik deden
Maar wat ik daar erg aan vind is dat ik van mijn moeder niet mocht vertellen dat kamp niet leuk was geweest, omdat mijn vader daar veel geld aan had uitgegeven en het voor mijn moeder heel fijn was dat ze een week van me af was, dus dat ik moest liegen dat het leuk was geweest.
Ik wou dat mijn moeder anders gereageerd had.. op het feit dat ik gepest werd...
Nu moest ik het jaar daarna weer op zomerkamp..
Ik heb echt zoveel rot herinneringen...
Maar elk kind maakt denk ik zulke dingen mee.
Ik ga er alleen zo slecht mee om.Knuffelbeertjes, dit zijn geen normale dingen om mee te maken. Ik heb het niet meegemaakt. Ik heb een tamelijk normale jeugd gehad en ik word verdrietig als ik jouw verhaal lees. Ik wil je graag een knuffel geven. Je gaat er helemaal niet slecht mee om, je bent veel te kritisch op jezelf!
dinsdag 20 december 2016 om 22:55
Lieve Sun, wat super, super, super knap dat je daarover geschreven hebt. Ondanks de schaamte, die helemaal niet nodig is, durf je toch zo'n sprong te maken. En dan zeggen dat ik goed en mooi bezig ben, maar dat van jezelf niet kunnen zien. Geloof me, jij bent ook goed bezig! Elke keer als je iets durft te delen, elke keer als je ondanks schaamte, schuld, of andere gevoelens tóch hier iets weet te typen, is dat een enorme prestatie en ongelooflijk knap. Ik ben heel blij dat je dat doet Sun, maar ik hoop dat je het alleen doet omdat je ergens weet dat het je kan helpen. En dus niet omdat ik het fijn vind de herkenning te lezen. Want ik vind het ook fijn je gewoon te lezen hoor Doe vooral wat goed voelt voor jou. Maar wat je vanavond deelt en eerder hier ook al, vind ik heel knap, want ik weet hoe hoog de drempel is om zulke dingen zwart op wit te zetten. Goed gedaan!
Verder is het wederom herkenbaar.. de angst, de triggers, het niet meer goed kunnen dissociëren, het straf verdienen omdat anderen het zien, het gevoel hebben te stikken... Ik voel niet z'n handen om m'n keel, maar zijn enorm zware lichaam op mij.. het geen kant op kunnen en doodsangsten uitstaan..
Het is heel, heel zwaar om dat te ervaren.. te herbeleven.. daar is geen schaamte voor nodig Sun, daar is heel veel liefde en begrip voor nodig. En zolang je dat zelf nog niet kunt, hoop ik dat je dat via ons een beetje kunt ervaren
Ook dat het als kind makkelijker was herken ik, dat er toen in elk geval nog pauzes waren. Nu is elke dag, maar ook elk moment, vol beelden, gedachten, strijd. Ik heb ook beelden waarin hij helemaal terug is, dat ik hem echt zie staan in de woonkamer of gang of buiten Dat is angstaanjagend.. ik weet dat hij het niet is, maar mijn lichaam en geest verkeren meteen weer in de situatie van vroeger..
Als je al weet dat afleiding niet lukt, ook niet door slecht gedrag, dan weet je dus dat je eigenlijk niks kunt doen aan deze nare gevoelens.. Helpt het als er iemand bij je is tijdens paniek, dat je feitelijk veilig bent en het dan wel toe kunt laten? Of helpt het juist als je alleen bent en gaat liggen en het toe laat? Ik weet dat het niet mag, maar jezelf pijn doen mag ook niet.. En ik weet hoe verschrikkelijk moeilijk dit toelaten is. Misschien beginnen met 5 minuten? Ik hoop dat je iets vindt waardoor je het wat makkelijker kunt dragen in elk geval, ik blijf meedenken en ik blijf hier natuurlijk meelezen
Verder is het wederom herkenbaar.. de angst, de triggers, het niet meer goed kunnen dissociëren, het straf verdienen omdat anderen het zien, het gevoel hebben te stikken... Ik voel niet z'n handen om m'n keel, maar zijn enorm zware lichaam op mij.. het geen kant op kunnen en doodsangsten uitstaan..
Het is heel, heel zwaar om dat te ervaren.. te herbeleven.. daar is geen schaamte voor nodig Sun, daar is heel veel liefde en begrip voor nodig. En zolang je dat zelf nog niet kunt, hoop ik dat je dat via ons een beetje kunt ervaren
Ook dat het als kind makkelijker was herken ik, dat er toen in elk geval nog pauzes waren. Nu is elke dag, maar ook elk moment, vol beelden, gedachten, strijd. Ik heb ook beelden waarin hij helemaal terug is, dat ik hem echt zie staan in de woonkamer of gang of buiten Dat is angstaanjagend.. ik weet dat hij het niet is, maar mijn lichaam en geest verkeren meteen weer in de situatie van vroeger..
Als je al weet dat afleiding niet lukt, ook niet door slecht gedrag, dan weet je dus dat je eigenlijk niks kunt doen aan deze nare gevoelens.. Helpt het als er iemand bij je is tijdens paniek, dat je feitelijk veilig bent en het dan wel toe kunt laten? Of helpt het juist als je alleen bent en gaat liggen en het toe laat? Ik weet dat het niet mag, maar jezelf pijn doen mag ook niet.. En ik weet hoe verschrikkelijk moeilijk dit toelaten is. Misschien beginnen met 5 minuten? Ik hoop dat je iets vindt waardoor je het wat makkelijker kunt dragen in elk geval, ik blijf meedenken en ik blijf hier natuurlijk meelezen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 22:59
Rhae, ik denk dat jij nu dan op bed ligt, aangezien je lekker ging bijslapen.
Dapper dat je naar de diëtist gaat!
Ik vind het fijn dat je daar iets over typt, heel eerlijk ook van jou.
Heel veel succes alvast gewenst morgen!
Dapper dat je naar de diëtist gaat!
Ik vind het fijn dat je daar iets over typt, heel eerlijk ook van jou.
Heel veel succes alvast gewenst morgen!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:00
quote:aikidoka schreef op 20 december 2016 @ 22:36:
[...]
Knuffelbeertjes, dit zijn geen normale dingen om mee te maken. Ik heb het niet meegemaakt. Ik heb een tamelijk normale jeugd gehad en ik word verdrietig als ik jouw verhaal lees. Ik wil je graag een knuffel geven. Je gaat er helemaal niet slecht mee om, je bent veel te kritisch op jezelf! Dank je wel.. ik weet niet meer wat wel/niet normaal is, ik heb het idee dat mijn referentiekader wat anders is dan de meeste mensen..Maar ik voel me soms zo'n vreselijke aansteller.. alsof niet de gebeurtenissen erg zijn, maar hoe ik ermee omga..
Lief dat je me een knuffel zou willen geven, dat doet me wel erg goed
[...]
Knuffelbeertjes, dit zijn geen normale dingen om mee te maken. Ik heb het niet meegemaakt. Ik heb een tamelijk normale jeugd gehad en ik word verdrietig als ik jouw verhaal lees. Ik wil je graag een knuffel geven. Je gaat er helemaal niet slecht mee om, je bent veel te kritisch op jezelf! Dank je wel.. ik weet niet meer wat wel/niet normaal is, ik heb het idee dat mijn referentiekader wat anders is dan de meeste mensen..Maar ik voel me soms zo'n vreselijke aansteller.. alsof niet de gebeurtenissen erg zijn, maar hoe ik ermee omga..
Lief dat je me een knuffel zou willen geven, dat doet me wel erg goed
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:02
quote:jasse schreef op 20 december 2016 @ 19:08:
Wat fijn en knap dat je nog schrijft Knuffelbeertjes en wat knap ook dat je dat koekje hebt gegeten vandaag. Ik kan me voorstellen dat dat een grote stap was want ik vind het zelf ook altijd heel moeilijk om iets lekkers te eten waar anderen bij zijn, omdat mijn moeder altijd zei dat ik teveel snoepte en dat ik dik werd en dan schaamde ik me heel erg. Als andere mensen gewoon kunnen genieten van eten vind ik dat altijd mooi om te zien, ik vind het dan knap van ze dat ze zo zichzelf durven te zijn en dat ze lekker eten. Ik denk dan nooit dat ze dik zijn of zullen worden eigenlijk.
Jij bent zoveel goede dingen tegelijk aan het doen, ik kan me wel voorstellen dat de gedachten daar bang en dus boos van worden en dat het nu heel zwaar is. Heel rot vind ik het voor je, en ik vind het ook heel rot voor je dat je nu al die nare herinneringen hebt.
Kan je misschien iets van je lijstje doen ter afleiding? Of lukt dat nu even niet?
Ik heb er helemaal geen zin in maar ik ga nu even boodschappen doen want ik heb bijna geen eten meer in huis. Och, wat verdrietig dat je moeder dat zei Jasse
Lief dat je zo meedenkt, ik heb wat dingen van mijn lijstje geprobeerd te doen...
Maar ik vind het even heel zwaar allemaal..
Wat fijn en knap dat je nog schrijft Knuffelbeertjes en wat knap ook dat je dat koekje hebt gegeten vandaag. Ik kan me voorstellen dat dat een grote stap was want ik vind het zelf ook altijd heel moeilijk om iets lekkers te eten waar anderen bij zijn, omdat mijn moeder altijd zei dat ik teveel snoepte en dat ik dik werd en dan schaamde ik me heel erg. Als andere mensen gewoon kunnen genieten van eten vind ik dat altijd mooi om te zien, ik vind het dan knap van ze dat ze zo zichzelf durven te zijn en dat ze lekker eten. Ik denk dan nooit dat ze dik zijn of zullen worden eigenlijk.
Jij bent zoveel goede dingen tegelijk aan het doen, ik kan me wel voorstellen dat de gedachten daar bang en dus boos van worden en dat het nu heel zwaar is. Heel rot vind ik het voor je, en ik vind het ook heel rot voor je dat je nu al die nare herinneringen hebt.
Kan je misschien iets van je lijstje doen ter afleiding? Of lukt dat nu even niet?
Ik heb er helemaal geen zin in maar ik ga nu even boodschappen doen want ik heb bijna geen eten meer in huis. Och, wat verdrietig dat je moeder dat zei Jasse
Lief dat je zo meedenkt, ik heb wat dingen van mijn lijstje geprobeerd te doen...
Maar ik vind het even heel zwaar allemaal..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:03
quote:pruttel schreef op 20 december 2016 @ 19:18:
Knuf, dat zomerkamp klinkt als de hel. Wat wou ik graag, dat ik er bij was geweest. Dan had ik je beschermd en getroost dat had ik ook wel gewild Pruttel. Zo lief dat je dat zegt...dank je wel
Knuf, dat zomerkamp klinkt als de hel. Wat wou ik graag, dat ik er bij was geweest. Dan had ik je beschermd en getroost dat had ik ook wel gewild Pruttel. Zo lief dat je dat zegt...dank je wel
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:05
quote:Snowfall schreef op 20 december 2016 @ 20:47:
Een vriendin deelde deze link https://www.skillshare.com/ Hier kun je leuke dingen leren, zoals handlettering en pentekeningen. Wel in het Engels. Ik heb maar een paar filmpjes bekeken, best ontspannend. Misschien iets voor vanavond, mochten de angstige gedachten weer heel hard komen opzetten?De link doet het, goed idee om het bij m'n lijstje van ontspannende activiteiten te zetten! Bedankt voor de tip Snowfall. Vanavond was ik lamgeslagen, kon niks. Maar een andere keer vast wel weer
Een vriendin deelde deze link https://www.skillshare.com/ Hier kun je leuke dingen leren, zoals handlettering en pentekeningen. Wel in het Engels. Ik heb maar een paar filmpjes bekeken, best ontspannend. Misschien iets voor vanavond, mochten de angstige gedachten weer heel hard komen opzetten?De link doet het, goed idee om het bij m'n lijstje van ontspannende activiteiten te zetten! Bedankt voor de tip Snowfall. Vanavond was ik lamgeslagen, kon niks. Maar een andere keer vast wel weer
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:09
quote:aaaanne schreef op 20 december 2016 @ 20:51:
Och arme jij op dat zomerkamp. Ik werd vroeger ook wel gepest, oh wat ben ik blij dat ik nooit op zo'n afschuwelijk kamp heb gehoeven. Kan me helemaal het opgesloten gevoel voorstellen dat je daar gehad moet hebben. Een week is zo oneindig lang voor een kind dat weg wil en niet mag
Ik hoop dat het een lekker koekje was . Dan was het het gevecht met je gedachten meer dan waard. Het was het sowiezo al waard, want je hebt weer iets gedaan dat jij wilde, in plaats van zij. Goed zo!
Ja, het was echt heel lang en het was ook vreselijk dat ik moest liegen tegen mijn vader én terug moest na een jaar. Het zijn herinneringen die, vind ik, minder pijnlijk zouden moeten zijn dan het misbruik en de mishandelingen, maar alsnog komen ze nu omhoog en maken me verdrietig...
Ja, het koekje was lekker en het is zoals jij zegt, het was het gevecht waard, want ik ga tegen hun regels in. Maar wat is het pittig..
Heb jij er nog last van dat je gepest bent vroeger? Ik vind het fijn dat je hier nog schrijft
Och arme jij op dat zomerkamp. Ik werd vroeger ook wel gepest, oh wat ben ik blij dat ik nooit op zo'n afschuwelijk kamp heb gehoeven. Kan me helemaal het opgesloten gevoel voorstellen dat je daar gehad moet hebben. Een week is zo oneindig lang voor een kind dat weg wil en niet mag
Ik hoop dat het een lekker koekje was . Dan was het het gevecht met je gedachten meer dan waard. Het was het sowiezo al waard, want je hebt weer iets gedaan dat jij wilde, in plaats van zij. Goed zo!
Ja, het was echt heel lang en het was ook vreselijk dat ik moest liegen tegen mijn vader én terug moest na een jaar. Het zijn herinneringen die, vind ik, minder pijnlijk zouden moeten zijn dan het misbruik en de mishandelingen, maar alsnog komen ze nu omhoog en maken me verdrietig...
Ja, het koekje was lekker en het is zoals jij zegt, het was het gevecht waard, want ik ga tegen hun regels in. Maar wat is het pittig..
Heb jij er nog last van dat je gepest bent vroeger? Ik vind het fijn dat je hier nog schrijft
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:13
quote:pruttel schreef op 20 december 2016 @ 21:53:
Misschien is candy crush beter dan tetris . Zit minder druk op en is vrolijker of farm heroes saga. Dat is ook leuk.
Ja, beiden speelde ik wel eens. SpeelDE omdat ik momenteel ook van de ene herbeleving in de andere schiet en concentreren álles van me vraagt.
Vanavond heb ik het toegelaten en kon ik alleen maar liggen, de beelden voorbij zien komen, op mijn ademhaling blijven letten en hopen dat ik er goed aan doe...
Het was één van de zwaarste avonden ooit denk ik...
Sun, misschien heb je wat aan de tips van Pruttel. Misschien ook aan die van mij. Misschien ook aan beiden niks. Als je het maar aangeeft, er is hier geen goed of fout in.
Misschien is candy crush beter dan tetris . Zit minder druk op en is vrolijker of farm heroes saga. Dat is ook leuk.
Ja, beiden speelde ik wel eens. SpeelDE omdat ik momenteel ook van de ene herbeleving in de andere schiet en concentreren álles van me vraagt.
Vanavond heb ik het toegelaten en kon ik alleen maar liggen, de beelden voorbij zien komen, op mijn ademhaling blijven letten en hopen dat ik er goed aan doe...
Het was één van de zwaarste avonden ooit denk ik...
Sun, misschien heb je wat aan de tips van Pruttel. Misschien ook aan die van mij. Misschien ook aan beiden niks. Als je het maar aangeeft, er is hier geen goed of fout in.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:19
En daarna was ik enorm kapot, nu dus.
Vriend dacht op een gegeven moment dat ik slaperig was.
Wilde me dus helpen naar bed.
Door de medicatie ben ik wat suf.
Dus hij mijn sokken uitdoen.
Heel lief bedoeld.
Maar enorme trigger.
Vriend schrok ervan.
'Ik wilde je alleen helpen, ik bedoel het lief.'
Ja, dat kon ik toen niet meer zien.
Nu wel, maar de angst is nog erg aanwezig.
En toch ga ik maar naast hem liggen...
Het proberen te verdragen..
Ik heb het gevoel het heel slecht te doen.
Weer een dag verloren waarin ik niet toegegeven heb.
Waarin ik zelfs beelden toegelaten heb...
En ik ben doodop...
En twijfel of het goed is wat ik doe,
of het helpt.
Daar moet ik wel aan vast houden,
want anders grijp ik meteen terug in het oude gedrag.
Vandaag was geen goede/mooie dag...
Ik hoop morgen weer een nieuwe kans....
Sorry, ik voel me daar rot over tegenover jullie.
Soms lukt het me gewoon allemaal écht niet...
Ik ben enorm bang voor morgen,
weet me er geen raad mee.
Maar na morgen zijn er weer nieuwe angsten.
Nieuwe bange momenten.
Omdat het leven gewoon heel, heel eng is.
En ik dat nu allemaal heftiger ervaar.
En er geen drol aan vind, dat hele leven niet...
Vriend dacht op een gegeven moment dat ik slaperig was.
Wilde me dus helpen naar bed.
Door de medicatie ben ik wat suf.
Dus hij mijn sokken uitdoen.
Heel lief bedoeld.
Maar enorme trigger.
Vriend schrok ervan.
'Ik wilde je alleen helpen, ik bedoel het lief.'
Ja, dat kon ik toen niet meer zien.
Nu wel, maar de angst is nog erg aanwezig.
En toch ga ik maar naast hem liggen...
Het proberen te verdragen..
Ik heb het gevoel het heel slecht te doen.
Weer een dag verloren waarin ik niet toegegeven heb.
Waarin ik zelfs beelden toegelaten heb...
En ik ben doodop...
En twijfel of het goed is wat ik doe,
of het helpt.
Daar moet ik wel aan vast houden,
want anders grijp ik meteen terug in het oude gedrag.
Vandaag was geen goede/mooie dag...
Ik hoop morgen weer een nieuwe kans....
Sorry, ik voel me daar rot over tegenover jullie.
Soms lukt het me gewoon allemaal écht niet...
Ik ben enorm bang voor morgen,
weet me er geen raad mee.
Maar na morgen zijn er weer nieuwe angsten.
Nieuwe bange momenten.
Omdat het leven gewoon heel, heel eng is.
En ik dat nu allemaal heftiger ervaar.
En er geen drol aan vind, dat hele leven niet...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 23:22
Ik hoop dat ik jullie niet wegjaag en dat jullie af en toe willen blijven schrijven.
De gedachten zeggen dat ik dat van vanmiddag niet op had mogen schrijven.
En dat van vanavond ook niet.
Ik vind het eng en moeilijk...
Maar zie ook wel dat jullie er nog zijn...
Dat vind ik heel lief.
Hopelijk een goede nacht voor jullie
De gedachten zeggen dat ik dat van vanmiddag niet op had mogen schrijven.
En dat van vanavond ook niet.
Ik vind het eng en moeilijk...
Maar zie ook wel dat jullie er nog zijn...
Dat vind ik heel lief.
Hopelijk een goede nacht voor jullie
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
