Overig
alle pijlers
Q&A Religie
maandag 2 januari 2017 om 11:33
Naar aanleiding van een mooi gesprek op de Actueel-Pijler, wil ik graag dit topic openen.
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
donderdag 5 januari 2017 om 00:44
quote:julius schreef op 04 januari 2017 @ 23:52:
[...]
Maar ondanks dat geloof je dat god goed is? Of is god een soort mes met twee kanten?
Ik geloof dat Hij goed is.
Alleen op momenten dat je beelden ziet van wreedheden die geen grenzen lijken te kennen, vraag ook ik me af wat de reden is, waarom het nodig is dat al die onschuldige mensen lijden.
En daar kan ik echt geen fatsoenlijk antwoord op bedenken om eerlijk te zijn.
Niet vanuit religieus oogpunt, vanuit geen enkel oogpunt eigenlijk.
Het enige wat het in me naar boven haalt is zelf zo actief mogelijk zijn om 'iets' te doen voor die onschuldige mensen maar dat is niet vanuit religieus oogpunt.
Het geeft ook geen antwoord op de 'waarom' vraag.
[...]
Maar ondanks dat geloof je dat god goed is? Of is god een soort mes met twee kanten?
Ik geloof dat Hij goed is.
Alleen op momenten dat je beelden ziet van wreedheden die geen grenzen lijken te kennen, vraag ook ik me af wat de reden is, waarom het nodig is dat al die onschuldige mensen lijden.
En daar kan ik echt geen fatsoenlijk antwoord op bedenken om eerlijk te zijn.
Niet vanuit religieus oogpunt, vanuit geen enkel oogpunt eigenlijk.
Het enige wat het in me naar boven haalt is zelf zo actief mogelijk zijn om 'iets' te doen voor die onschuldige mensen maar dat is niet vanuit religieus oogpunt.
Het geeft ook geen antwoord op de 'waarom' vraag.
donderdag 5 januari 2017 om 08:09
quote:Mieshka schreef op 04 januari 2017 @ 23:01:
[...]
Ik heb ook een wat afwijkende manier van geloven. Een hoop dingen ben ik ook nog niet helemaal uit. Ik geloof ook dat er meer een Goddelijke Kracht is (wellicht dat wat door Christenen de Heilige Geest genoemd wordt) dan dat er ergens een Persoon God van bovenaf op een troon zit te regeren.
Ik heb een wonder meegemaakt, ik ben genezen van een ziekte waar maar 3-5% van de patienten van geneest. Er bleek geen enkele wetenschappelijke verklaring voor deze genezing. Ik heb zelf gedaan wat ik kon voor deze genezing maar ik voelde vaak ook een bepaalde energie, een golf van genezing, of Goddelijke Kracht. Veel mensen zeiden toen 'een geschenk uit de hemel' 'een wonder' en 'een kado van God'! Dat was de aanleiding dat ik op zoek ben gegaan naar God. Tot dan was ik wel gelovig (hervormd) opgevoed, maar ik voelde daar eerder nooit wat bij en deed er steeds minder aan.
Ik ben na mijn genezing ook een tijdje bij een Pinkstergemeente geweest en heb me laten dopen. Dat was heel mooi, zeker geen spijt van! Zij geloven ook in wonderen. Maar uiteindelijk bleken onze ideeen toch wel ver uit elkaar te liggen. Ik ben niet zo van de regeltjes en me laten vertellen hoe ik moet denken en hoe ik moet leven. Bijvoorbeeld dat ongetrouwd samenwonen niet mag, of homo zijn, of abortus of euthanasie. Of dat mandala's tekenen 'occult' (dus per definitie slecht) zou zijn. Ik houd van discussies en zelf nadenken, niet zo van klakkeloos volgen.
Uiteindelijk geloof ik nu dus in een Goddelijke Kracht die in ons allemaal leeft, wij zijn zelf een stukje God, wellicht kunnen we deze Kracht sturen en wonderen meemaken of veroorzaken. Ook kunnen we een spirituele ervaring hebben als een voorspellende droom of een Goddelijke boodschap ontvangen. Of God ervaren in de natuur of in muziek. God en ik maken hele mooie dingen mee!
Maar goed, al met al pas ik met deze denkwijze in geen enkele kerk. Vind ik ook niet erg, ik ga mijn eigen gang wel.
Ik bedenk me nu, ik zeg wel steeds dat ik Christen ben, maar misschien staat 'mijn geloof' daar inmiddels wel veel te ver vanaf! Misschien moet ik het maar houden bij 'ja, ik ben gelovig, maar niet religieus'.
Wat mooi dat je je genezing zo ervaren hebt.
Ik vind jou zeker christen, maar vrijzinnig, dwz een eigen interpretatie en geen dooor de kerk opgelegde regels
[...]
Ik heb ook een wat afwijkende manier van geloven. Een hoop dingen ben ik ook nog niet helemaal uit. Ik geloof ook dat er meer een Goddelijke Kracht is (wellicht dat wat door Christenen de Heilige Geest genoemd wordt) dan dat er ergens een Persoon God van bovenaf op een troon zit te regeren.
Ik heb een wonder meegemaakt, ik ben genezen van een ziekte waar maar 3-5% van de patienten van geneest. Er bleek geen enkele wetenschappelijke verklaring voor deze genezing. Ik heb zelf gedaan wat ik kon voor deze genezing maar ik voelde vaak ook een bepaalde energie, een golf van genezing, of Goddelijke Kracht. Veel mensen zeiden toen 'een geschenk uit de hemel' 'een wonder' en 'een kado van God'! Dat was de aanleiding dat ik op zoek ben gegaan naar God. Tot dan was ik wel gelovig (hervormd) opgevoed, maar ik voelde daar eerder nooit wat bij en deed er steeds minder aan.
Ik ben na mijn genezing ook een tijdje bij een Pinkstergemeente geweest en heb me laten dopen. Dat was heel mooi, zeker geen spijt van! Zij geloven ook in wonderen. Maar uiteindelijk bleken onze ideeen toch wel ver uit elkaar te liggen. Ik ben niet zo van de regeltjes en me laten vertellen hoe ik moet denken en hoe ik moet leven. Bijvoorbeeld dat ongetrouwd samenwonen niet mag, of homo zijn, of abortus of euthanasie. Of dat mandala's tekenen 'occult' (dus per definitie slecht) zou zijn. Ik houd van discussies en zelf nadenken, niet zo van klakkeloos volgen.
Uiteindelijk geloof ik nu dus in een Goddelijke Kracht die in ons allemaal leeft, wij zijn zelf een stukje God, wellicht kunnen we deze Kracht sturen en wonderen meemaken of veroorzaken. Ook kunnen we een spirituele ervaring hebben als een voorspellende droom of een Goddelijke boodschap ontvangen. Of God ervaren in de natuur of in muziek. God en ik maken hele mooie dingen mee!
Maar goed, al met al pas ik met deze denkwijze in geen enkele kerk. Vind ik ook niet erg, ik ga mijn eigen gang wel.
Ik bedenk me nu, ik zeg wel steeds dat ik Christen ben, maar misschien staat 'mijn geloof' daar inmiddels wel veel te ver vanaf! Misschien moet ik het maar houden bij 'ja, ik ben gelovig, maar niet religieus'.
Wat mooi dat je je genezing zo ervaren hebt.
Ik vind jou zeker christen, maar vrijzinnig, dwz een eigen interpretatie en geen dooor de kerk opgelegde regels
donderdag 5 januari 2017 om 08:29
Normen en waarden bestaan al sinds de mensheid bestaat, anders had die nooit zo lang kunnen overleven. Deels aangeboren en een deel ontstaat uit hoe een groep het beste met elkaar samen kan leven. Er zijn natuurlijk wel kleine variaties (geweest), maar in de basis niet. En op een gegeven moment zijn die vastgelegd, maar die waren natuurlijk niet net ontstaan.
Ik denk ook dat een moreel kompas door een godsdienst verstoord kan worden.
Ik denk ook dat een moreel kompas door een godsdienst verstoord kan worden.
donderdag 5 januari 2017 om 09:53
quote:nelster schreef op 04 januari 2017 @ 22:31:
[...]
Ik ben het met je eens dat je zonder gelovig te zijn ook spirituele gevoelens kunt hebben.
Wat je zegt als leven in vrijheid van een juk kan ik me ergens wel voorstellen. Alleen denk ik wel dat ook als je niet gelovig bent opgevoed je toch niet vrij bent van opvattingen over godsdienst en religie. Volgens mij is iedereen op een bepaalde manier gekleurd door opvoeding, ook op religieus gebied. Ik vind het ook altijd gek als mensen zeggen dat ze nergens in geloven, dat kan volgens mij niet. Je gelooft dan in ieder geval dat er niks is qua god, dat is toch ook een soort geloof. En natuurlijk richt je daar dan niet je leven op in zoals christenen dat doen, je denkt niet wat zou Jezus doen dan doe ik dat niet. Maar er zijn toch bepaalde normen en waarden waar je voor staat of een manier waarop je wilt leven (hoop ik????). Dat vind ik ook een vorm van zingeving/geloof.
Je gelooft ergens in of niet. Ik geloof niet en het hele niet geloven heeft eigenlijk geen plaats in mijn leven. De manier waarop je leeft is niet gekoppeld aan je al of niet geloven, maar aan je opvoeding, karakter en normen en waarden. Een heleboel regels uit het geloof (bv de 10 geboden) zijn eigenlijk algemene regels/normen/waarden die bestaan om een normale veilige maatschappij te waarborgen.
Ik zie zingeving ook niet als synoniem voor het geloof. Sommige mensen hebben een doel in het leven en dat geeft hun leven zin, bijvoorbeeld mensen helpen of beroemd worden. Veel mensen hebben alleen een abstract doel als genieten van het leven. Maar ik ben ook niet bezig met zingeving. Ik probeer gewoon een leuk leven te hebben, zonder hoger of bijzonder doel.
[...]
Ik ben het met je eens dat je zonder gelovig te zijn ook spirituele gevoelens kunt hebben.
Wat je zegt als leven in vrijheid van een juk kan ik me ergens wel voorstellen. Alleen denk ik wel dat ook als je niet gelovig bent opgevoed je toch niet vrij bent van opvattingen over godsdienst en religie. Volgens mij is iedereen op een bepaalde manier gekleurd door opvoeding, ook op religieus gebied. Ik vind het ook altijd gek als mensen zeggen dat ze nergens in geloven, dat kan volgens mij niet. Je gelooft dan in ieder geval dat er niks is qua god, dat is toch ook een soort geloof. En natuurlijk richt je daar dan niet je leven op in zoals christenen dat doen, je denkt niet wat zou Jezus doen dan doe ik dat niet. Maar er zijn toch bepaalde normen en waarden waar je voor staat of een manier waarop je wilt leven (hoop ik????). Dat vind ik ook een vorm van zingeving/geloof.
Je gelooft ergens in of niet. Ik geloof niet en het hele niet geloven heeft eigenlijk geen plaats in mijn leven. De manier waarop je leeft is niet gekoppeld aan je al of niet geloven, maar aan je opvoeding, karakter en normen en waarden. Een heleboel regels uit het geloof (bv de 10 geboden) zijn eigenlijk algemene regels/normen/waarden die bestaan om een normale veilige maatschappij te waarborgen.
Ik zie zingeving ook niet als synoniem voor het geloof. Sommige mensen hebben een doel in het leven en dat geeft hun leven zin, bijvoorbeeld mensen helpen of beroemd worden. Veel mensen hebben alleen een abstract doel als genieten van het leven. Maar ik ben ook niet bezig met zingeving. Ik probeer gewoon een leuk leven te hebben, zonder hoger of bijzonder doel.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 5 januari 2017 om 11:56
quote:julius schreef op 04 januari 2017 @ 12:47:
[...]
God kan van alles hebben gedaan natuurlijk, maar dan rijst bij mij de vraag waarom hij dit niet in de bijbel heeft laten zetten..
[...]
Dat snap ik ook niet als ik eerlijk ben. Ik zou daar hoofdpijn van krijgen in het logische deel van mn hersenen.
[...]
Dan moet je willens en wetens blind zijn voor de wereld om je heen. Wat bijzonder is, aangezien zij zeggen god overal te zien, als je hem maar wil zien. Dan denk ik, kijk dan eens goed en zie wat er is in plaats van wat je wil dat er zou zijn..
[...]
Bij mij heeft die twijfel ervoor gezorgd dat ik niet meer geloof. Wat zorgt er bij jou voor dat je wel blijft geloven? Is dat een bewuste keuze, of meer een gevoel?
Ik kan me heel goed voorstellen dat twijfel leidt tot ongeloof. Dat het in je hoofd helemaal moet kloppen en logisch moet zijn want dat anders er geen geloof mogelijk is.
waarom ik wel blijf geloven is vooral een gevoel. Het is een soort innerlijk weten waarvan ik geen idee heb waar het vandaan komt.
Maar er zijn ook periodes dat God ver weg is en in die periodes is het wel een bewuste keuze om naar de kerk te blijven gaan. Misschien wat minder vaak maar wel regelmatig, zodat die drempel niet zo hoog wordt.
[...]
God kan van alles hebben gedaan natuurlijk, maar dan rijst bij mij de vraag waarom hij dit niet in de bijbel heeft laten zetten..
[...]
Dat snap ik ook niet als ik eerlijk ben. Ik zou daar hoofdpijn van krijgen in het logische deel van mn hersenen.
[...]
Dan moet je willens en wetens blind zijn voor de wereld om je heen. Wat bijzonder is, aangezien zij zeggen god overal te zien, als je hem maar wil zien. Dan denk ik, kijk dan eens goed en zie wat er is in plaats van wat je wil dat er zou zijn..
[...]
Bij mij heeft die twijfel ervoor gezorgd dat ik niet meer geloof. Wat zorgt er bij jou voor dat je wel blijft geloven? Is dat een bewuste keuze, of meer een gevoel?
Ik kan me heel goed voorstellen dat twijfel leidt tot ongeloof. Dat het in je hoofd helemaal moet kloppen en logisch moet zijn want dat anders er geen geloof mogelijk is.
waarom ik wel blijf geloven is vooral een gevoel. Het is een soort innerlijk weten waarvan ik geen idee heb waar het vandaan komt.
Maar er zijn ook periodes dat God ver weg is en in die periodes is het wel een bewuste keuze om naar de kerk te blijven gaan. Misschien wat minder vaak maar wel regelmatig, zodat die drempel niet zo hoog wordt.
donderdag 5 januari 2017 om 12:10
quote:dianaf schreef op 05 januari 2017 @ 09:53:
Ik zie zingeving ook niet als synoniem voor het geloof. Sommige mensen hebben een doel in het leven en dat geeft hun leven zin, bijvoorbeeld mensen helpen of beroemd worden. Veel mensen hebben alleen een abstract doel als genieten van het leven. Maar ik ben ook niet bezig met zingeving. Ik probeer gewoon een leuk leven te hebben, zonder hoger of bijzonder doel.
Ik ben ook niet (meer) zo bezig met zingeving en probeer ook gewoon een leuk leven te hebben.
Ik weet van een aantal Christenen dat hun doel is: zo goed mogelijk leven om in de Hemel te komen, zo veel mogelijk evangeliseren ook om in de Hemel te komen, van God houden en God prijzen ook om in de Hemel te komen.
Zelf ben ik daar dus niet zo mee bezig want ik geloof niet zo in dit 'voor wat, hoort wat' systeem om in een Hemel te komen. Ik kan een dergelijk oordeel niet rijmen met de Goddelijke Kracht zoals ik die ken. Ik weet ook niet wat er na dit leven komt, daar ben ik nog niet uit.
Ik zie zingeving ook niet als synoniem voor het geloof. Sommige mensen hebben een doel in het leven en dat geeft hun leven zin, bijvoorbeeld mensen helpen of beroemd worden. Veel mensen hebben alleen een abstract doel als genieten van het leven. Maar ik ben ook niet bezig met zingeving. Ik probeer gewoon een leuk leven te hebben, zonder hoger of bijzonder doel.
Ik ben ook niet (meer) zo bezig met zingeving en probeer ook gewoon een leuk leven te hebben.
Ik weet van een aantal Christenen dat hun doel is: zo goed mogelijk leven om in de Hemel te komen, zo veel mogelijk evangeliseren ook om in de Hemel te komen, van God houden en God prijzen ook om in de Hemel te komen.
Zelf ben ik daar dus niet zo mee bezig want ik geloof niet zo in dit 'voor wat, hoort wat' systeem om in een Hemel te komen. Ik kan een dergelijk oordeel niet rijmen met de Goddelijke Kracht zoals ik die ken. Ik weet ook niet wat er na dit leven komt, daar ben ik nog niet uit.
donderdag 5 januari 2017 om 12:37
quote:Valia_1 schreef op 05 januari 2017 @ 11:56:
[...]
Ik kan me heel goed voorstellen dat twijfel leidt tot ongeloof. Dat het in je hoofd helemaal moet kloppen en logisch moet zijn want dat anders er geen geloof mogelijk is.
Ik denk dat je het omdraait. Het is niet dat twijfel leidt tot ongeloof. Niemand wordt gelovig geboren natuurlijk.
Ik heb bijvoorbeeld nooit geloofd en er ook nooit over getwijfeld.
Als je al gelovig bent, dan kan twijfel natuurlijk wel tot ongeloof leiden. Logisch wat mij betreft..
quote:
waarom ik wel blijf geloven is vooral een gevoel. Het is een soort innerlijk weten waarvan ik geen idee heb waar het vandaan komt.
Maar er zijn ook periodes dat God ver weg is en in die periodes is het wel een bewuste keuze om naar de kerk te blijven gaan. Misschien wat minder vaak maar wel regelmatig, zodat die drempel niet zo hoog wordt.
God is per definitie nooit ver weg. Misschien voelt het in zware tijden alsof god je in de steek laat. Dat lijkt mij niet heel gek, aangezien god an sich nooit iets doet. Het is je innerlijke kracht die je door zware tijden heen helpt. Je voelt je echter wel door god verlaten als je een zware tijd doormaakt.
Als het dan weer beter gaat, dan is het weer tijd om god te danken voor de voorspoed. Dat heeft ie dan toch maar weer mooi geregeld!
[...]
Ik kan me heel goed voorstellen dat twijfel leidt tot ongeloof. Dat het in je hoofd helemaal moet kloppen en logisch moet zijn want dat anders er geen geloof mogelijk is.
Ik denk dat je het omdraait. Het is niet dat twijfel leidt tot ongeloof. Niemand wordt gelovig geboren natuurlijk.
Ik heb bijvoorbeeld nooit geloofd en er ook nooit over getwijfeld.
Als je al gelovig bent, dan kan twijfel natuurlijk wel tot ongeloof leiden. Logisch wat mij betreft..
quote:
waarom ik wel blijf geloven is vooral een gevoel. Het is een soort innerlijk weten waarvan ik geen idee heb waar het vandaan komt.
Maar er zijn ook periodes dat God ver weg is en in die periodes is het wel een bewuste keuze om naar de kerk te blijven gaan. Misschien wat minder vaak maar wel regelmatig, zodat die drempel niet zo hoog wordt.
God is per definitie nooit ver weg. Misschien voelt het in zware tijden alsof god je in de steek laat. Dat lijkt mij niet heel gek, aangezien god an sich nooit iets doet. Het is je innerlijke kracht die je door zware tijden heen helpt. Je voelt je echter wel door god verlaten als je een zware tijd doormaakt.
Als het dan weer beter gaat, dan is het weer tijd om god te danken voor de voorspoed. Dat heeft ie dan toch maar weer mooi geregeld!
donderdag 5 januari 2017 om 12:38
quote:MaryCrawley schreef op 04 januari 2017 @ 22:55:
Nee, het is niet ook een soort geloof. Als je niet gelovig definieert als een soort geloof is dat op een heel principieel niveau een denkfout. Een bekend uitspraak is: 'If atheism is a kind of religion, then bald is a hair color'. Dat vat het goed samen . Ik geloof ook nergens in, ik ben er niet actief mee bezig ergens wel of niet in te geloven. Het is gewoon de neutrale basis-positie.
Natuurlijk heb je wel een moreel kompas. Dat is iets volstrekt anders. Ik denk dat de meeste mensen proberen een goed mens te zijn. Wat dat inhoudt kan je allerlei invullingen aan geven. Verder kan je natuurlijk ook geleid worden door een ander soort overtuiging, bijvoorbeeld humanisme of pacifisme of ... (kan, hoeft niet. Kan ook als je wel gelovig bent).
Ik ben het overigens wel met je eens dat iedereen gekleurd is door opvoeding. Maar wat ik vaak zie bij mensen die niet geloven is dat geloof gewoon geen issue is. Dus geen negatieve positie, alle interesse is prima. Ook weer neutraal.
Ik snap wel wat je bedoelt denk ik, dat je niet gelooft betekent niet dat je op basis daarvan keuzes maakt zoals christenen dat bijvoorbeeld wel doen. Ik ben het alleen niet met je eens dat dat een neutrale basis-positie is. Dat zou het toch pas zijn als je zou zeggen: ik weet het gewoon niet. Nu ben je niet neutraal want je gelooft dat er niks is. En ik denk echt dat ondanks dat je denkt neutraal te zijn, er toch meer keuzes die je maakt uit voortkomen dan je denkt. Een voorbeeld: christenen vinden vaak dat winkels op zondag dicht moeten blijven omdat zondag een rustdag moet zijn. Jij gelooft niet in God en daardoor vind je niet dat winkels dicht moeten blijven op zondag, want wie zegt dat zondag een rustdag moet zijn? Ik doe even een aanname dat je dit vindt, maar snap je wat ik bedoel?
Christenen maken denk ik op een andere manier keuzes, ze denken meer na over wat God het juiste zou vinden en daar denken ze bewust bij na. Ik denk dat jij minder over dit soort dingen nadenkt maar toch gekleurder bent dan je denkt. Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord!
Nee, het is niet ook een soort geloof. Als je niet gelovig definieert als een soort geloof is dat op een heel principieel niveau een denkfout. Een bekend uitspraak is: 'If atheism is a kind of religion, then bald is a hair color'. Dat vat het goed samen . Ik geloof ook nergens in, ik ben er niet actief mee bezig ergens wel of niet in te geloven. Het is gewoon de neutrale basis-positie.
Natuurlijk heb je wel een moreel kompas. Dat is iets volstrekt anders. Ik denk dat de meeste mensen proberen een goed mens te zijn. Wat dat inhoudt kan je allerlei invullingen aan geven. Verder kan je natuurlijk ook geleid worden door een ander soort overtuiging, bijvoorbeeld humanisme of pacifisme of ... (kan, hoeft niet. Kan ook als je wel gelovig bent).
Ik ben het overigens wel met je eens dat iedereen gekleurd is door opvoeding. Maar wat ik vaak zie bij mensen die niet geloven is dat geloof gewoon geen issue is. Dus geen negatieve positie, alle interesse is prima. Ook weer neutraal.
Ik snap wel wat je bedoelt denk ik, dat je niet gelooft betekent niet dat je op basis daarvan keuzes maakt zoals christenen dat bijvoorbeeld wel doen. Ik ben het alleen niet met je eens dat dat een neutrale basis-positie is. Dat zou het toch pas zijn als je zou zeggen: ik weet het gewoon niet. Nu ben je niet neutraal want je gelooft dat er niks is. En ik denk echt dat ondanks dat je denkt neutraal te zijn, er toch meer keuzes die je maakt uit voortkomen dan je denkt. Een voorbeeld: christenen vinden vaak dat winkels op zondag dicht moeten blijven omdat zondag een rustdag moet zijn. Jij gelooft niet in God en daardoor vind je niet dat winkels dicht moeten blijven op zondag, want wie zegt dat zondag een rustdag moet zijn? Ik doe even een aanname dat je dit vindt, maar snap je wat ik bedoel?
Christenen maken denk ik op een andere manier keuzes, ze denken meer na over wat God het juiste zou vinden en daar denken ze bewust bij na. Ik denk dat jij minder over dit soort dingen nadenkt maar toch gekleurder bent dan je denkt. Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord!
donderdag 5 januari 2017 om 12:44
quote:Dormouse schreef op 04 januari 2017 @ 23:09:
[...]
Een vriend van mij omschreef dat hetzelfde. Ik vroeg hem toen of het hem soms niet heel erg kon frustreren op sommige momenten. Waarop hij ja zei, maar eraan toevoegde dat hij er op zulke momenten troost uit haalde dat God het hem ooit uit zou leggen.
Ervaar jij dat ook zo?
Ik vind trouwens dat je het heel mooi omschrijft en fijn dat je de tijd neemt om hier vragen te beantwoorden
Ja dat frustreert mij soms wel, maar het geeft op een bepaalde manier ook rust omdat ik ook niet alles hoef te begrijpen. Ik hoorde ooit een vergelijking van iemand die achter een geborduurd kleed stond en zei tegen de maker: wat een zooitje zeg met al die knopen, wat wordt dit nu voor iets? En toen het klaar was draaide de maker het kleed om en zag diegene dat het een heel mooi kleed was geworden. Zo zie ik het ook een beetje, wij kijken nu naar de achterkant van het kleed en zien nog niet wat het daadwerkelijk gaat worden, snap je?
Dankje, ik vind het ook leuk om het uit te leggen en om het "van de andere kant" te bekijken.
[...]
Een vriend van mij omschreef dat hetzelfde. Ik vroeg hem toen of het hem soms niet heel erg kon frustreren op sommige momenten. Waarop hij ja zei, maar eraan toevoegde dat hij er op zulke momenten troost uit haalde dat God het hem ooit uit zou leggen.
Ervaar jij dat ook zo?
Ik vind trouwens dat je het heel mooi omschrijft en fijn dat je de tijd neemt om hier vragen te beantwoorden
Ja dat frustreert mij soms wel, maar het geeft op een bepaalde manier ook rust omdat ik ook niet alles hoef te begrijpen. Ik hoorde ooit een vergelijking van iemand die achter een geborduurd kleed stond en zei tegen de maker: wat een zooitje zeg met al die knopen, wat wordt dit nu voor iets? En toen het klaar was draaide de maker het kleed om en zag diegene dat het een heel mooi kleed was geworden. Zo zie ik het ook een beetje, wij kijken nu naar de achterkant van het kleed en zien nog niet wat het daadwerkelijk gaat worden, snap je?
Dankje, ik vind het ook leuk om het uit te leggen en om het "van de andere kant" te bekijken.
donderdag 5 januari 2017 om 12:47
quote:Mieshka schreef op 05 januari 2017 @ 12:10:
[...]
Ik ben ook niet (meer) zo bezig met zingeving en probeer ook gewoon een leuk leven te hebben.
Ik weet van een aantal Christenen dat hun doel is: zo goed mogelijk leven om in de Hemel te komen, zo veel mogelijk evangeliseren ook om in de Hemel te komen, van God houden en God prijzen ook om in de Hemel te komen.
Zelf ben ik daar dus niet zo mee bezig want ik geloof niet zo in dit 'voor wat, hoort wat' systeem om in een Hemel te komen. Ik kan een dergelijk oordeel niet rijmen met de Goddelijke Kracht zoals ik die ken. Ik weet ook niet wat er na dit leven komt, daar ben ik nog niet uit.Ik geloof ook zeker niet in een voor wat hoort wat systeem om in de hemel te komen, lijkt wel een beetje op wat Jehova's getuigen geloven volgens mij. De kern van het christendom is nu juist dat er genade is voor iedereen en dat je daar niks voor hoeft te doen behalve geloven dat je zonden vergeven zijn door Jezus.
[...]
Ik ben ook niet (meer) zo bezig met zingeving en probeer ook gewoon een leuk leven te hebben.
Ik weet van een aantal Christenen dat hun doel is: zo goed mogelijk leven om in de Hemel te komen, zo veel mogelijk evangeliseren ook om in de Hemel te komen, van God houden en God prijzen ook om in de Hemel te komen.
Zelf ben ik daar dus niet zo mee bezig want ik geloof niet zo in dit 'voor wat, hoort wat' systeem om in een Hemel te komen. Ik kan een dergelijk oordeel niet rijmen met de Goddelijke Kracht zoals ik die ken. Ik weet ook niet wat er na dit leven komt, daar ben ik nog niet uit.Ik geloof ook zeker niet in een voor wat hoort wat systeem om in de hemel te komen, lijkt wel een beetje op wat Jehova's getuigen geloven volgens mij. De kern van het christendom is nu juist dat er genade is voor iedereen en dat je daar niks voor hoeft te doen behalve geloven dat je zonden vergeven zijn door Jezus.
donderdag 5 januari 2017 om 12:58
quote:nelster schreef op 05 januari 2017 @ 12:47:
[...]
Ik geloof ook zeker niet in een voor wat hoort wat systeem om in de hemel te komen, lijkt wel een beetje op wat Jehova's getuigen geloven volgens mij. De kern van het christendom is nu juist dat er genade is voor iedereen en dat je daar niks voor hoeft te doen behalve geloven dat je zonden vergeven zijn door Jezus.Ja, zo zou het moeten zijn. Maar intussen verwacht men wel dat je je bekeert, laat dopen, in de kerk zit, taken voor de kerk doet, geld geeft aan die kerk en de daaraan verbonden goede doelen, goede dingen doet voor anderen, trouwt en kinderen krijgt, tegen homohuwelijk bent, tegen abortus, tegen euthanasie, je evangeliseert, en je op allerlei manieren netjes in de pas loopt en meewerkt, want dat is zoals God het wil. Dan kom je in de Hemel.
[...]
Ik geloof ook zeker niet in een voor wat hoort wat systeem om in de hemel te komen, lijkt wel een beetje op wat Jehova's getuigen geloven volgens mij. De kern van het christendom is nu juist dat er genade is voor iedereen en dat je daar niks voor hoeft te doen behalve geloven dat je zonden vergeven zijn door Jezus.Ja, zo zou het moeten zijn. Maar intussen verwacht men wel dat je je bekeert, laat dopen, in de kerk zit, taken voor de kerk doet, geld geeft aan die kerk en de daaraan verbonden goede doelen, goede dingen doet voor anderen, trouwt en kinderen krijgt, tegen homohuwelijk bent, tegen abortus, tegen euthanasie, je evangeliseert, en je op allerlei manieren netjes in de pas loopt en meewerkt, want dat is zoals God het wil. Dan kom je in de Hemel.
donderdag 5 januari 2017 om 13:31
quote:nelster schreef op 05 januari 2017 @ 12:44:
[...]
Ja dat frustreert mij soms wel, maar het geeft op een bepaalde manier ook rust omdat ik ook niet alles hoef te begrijpen. Ik hoorde ooit een vergelijking van iemand die achter een geborduurd kleed stond en zei tegen de maker: wat een zooitje zeg met al die knopen, wat wordt dit nu voor iets? En toen het klaar was draaide de maker het kleed om en zag diegene dat het een heel mooi kleed was geworden. Zo zie ik het ook een beetje, wij kijken nu naar de achterkant van het kleed en zien nog niet wat het daadwerkelijk gaat worden, snap je?
Dankje, ik vind het ook leuk om het uit te leggen en om het "van de andere kant" te bekijken.
Mooie omschrijving, dat borduurwerk.
Ik zal even knippen en plakken wat ik er in het andere topic geschreven had. Het gesprek daar was iets anders, maar het omschrijft wel grotendeels hoe ik er vanaf "de andere kant" tegenaan kijkt:
"Geloof an sich vind ik prachtig, wanneer ik hoor en lees hoe het mensen steunt. Ik vind het lelijk als het misbruikt wordt om kwaad te vergoelijken.
Maar het zit beide is de persoon zelf.
Als het geloof uitsluitend A of B was, zou de beleving en wat men eruit haalt, of waar men het voor gebruikt niet zo variëren.
Ik geloof niet in een letterlijke Schepper. Niet in de zin als een God die de Mens geschapen heeft. Ik zie het omgekeerd; dat de Mens God heeft geschapen. Als een verklaring voor het onverklaarbare. Hetgeen wat niet verklaard kan worden, wordt echter steeds minder en wat overblijft zijn de minder concrete begrippen. Geen God van de Donder meer, of Godin van de vruchtbaarheid. Wel de Hemel en de Hel. Wat er na de dood gebeurt. Etc.
Of een God onvoorwaardelijk van iemand zou houden of niet heeft voor mij geen invloed.
Niet alleen omdat ik het bestaan ervan niet in letterlijke zin kan geloven, maar ook omdat in beide enige logica zit en de uitersten mij geen van beide aanspreken.
Mocht ik het mis hebben en er toch een God zijn, dan hoop ik dat hij kijkt naar de intentie. Als je goed voor zijn schepping ben geweest, dat je goed genoeg voor hem bent. Want of je God wel of niet erkent, iedereen erkent wel wat hier op aarde volgens de Geschriften door Hem geschapen is. Behandel je dat met respect, dan zou je hem indirect ook respecteren. Althans, zo filosofeer ik erover.
En als dat niet goed genoeg is en hij bestaat, nou ja, dan zit er zeer waarschijnlijk niemand die ik ken na mijn dood in de Hemel en schuif ik wel in het zuiden ervan aan haha.
---
Het is tweeledig allemaal, het heeft mooie kanten en minder mooie kanten. Je op een van de twee blind staren brengt niemand bij elkaar. De overeenkomsten zijn vaak groter dan gedacht.
Erkennen dat iets voor kwalijke zaken gebruikt wordt, is niets mis mee. Kritisch blijven is mijns inziens een groot goed.
Maar als dat leidt tot het sluiten van de ogen voor de mooie kanten, of dat die naar dovemansoren gaat vind ik zonde.
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
En iemands persoonlijke beleving ervan is ook maar weer een enkel aspect van de vele zaken die een mens maken wie hij of zij is. Op basis daarvan oordelen is mijns inziens daarom vreemd."
[...]
Ja dat frustreert mij soms wel, maar het geeft op een bepaalde manier ook rust omdat ik ook niet alles hoef te begrijpen. Ik hoorde ooit een vergelijking van iemand die achter een geborduurd kleed stond en zei tegen de maker: wat een zooitje zeg met al die knopen, wat wordt dit nu voor iets? En toen het klaar was draaide de maker het kleed om en zag diegene dat het een heel mooi kleed was geworden. Zo zie ik het ook een beetje, wij kijken nu naar de achterkant van het kleed en zien nog niet wat het daadwerkelijk gaat worden, snap je?
Dankje, ik vind het ook leuk om het uit te leggen en om het "van de andere kant" te bekijken.
Mooie omschrijving, dat borduurwerk.
Ik zal even knippen en plakken wat ik er in het andere topic geschreven had. Het gesprek daar was iets anders, maar het omschrijft wel grotendeels hoe ik er vanaf "de andere kant" tegenaan kijkt:
"Geloof an sich vind ik prachtig, wanneer ik hoor en lees hoe het mensen steunt. Ik vind het lelijk als het misbruikt wordt om kwaad te vergoelijken.
Maar het zit beide is de persoon zelf.
Als het geloof uitsluitend A of B was, zou de beleving en wat men eruit haalt, of waar men het voor gebruikt niet zo variëren.
Ik geloof niet in een letterlijke Schepper. Niet in de zin als een God die de Mens geschapen heeft. Ik zie het omgekeerd; dat de Mens God heeft geschapen. Als een verklaring voor het onverklaarbare. Hetgeen wat niet verklaard kan worden, wordt echter steeds minder en wat overblijft zijn de minder concrete begrippen. Geen God van de Donder meer, of Godin van de vruchtbaarheid. Wel de Hemel en de Hel. Wat er na de dood gebeurt. Etc.
Of een God onvoorwaardelijk van iemand zou houden of niet heeft voor mij geen invloed.
Niet alleen omdat ik het bestaan ervan niet in letterlijke zin kan geloven, maar ook omdat in beide enige logica zit en de uitersten mij geen van beide aanspreken.
Mocht ik het mis hebben en er toch een God zijn, dan hoop ik dat hij kijkt naar de intentie. Als je goed voor zijn schepping ben geweest, dat je goed genoeg voor hem bent. Want of je God wel of niet erkent, iedereen erkent wel wat hier op aarde volgens de Geschriften door Hem geschapen is. Behandel je dat met respect, dan zou je hem indirect ook respecteren. Althans, zo filosofeer ik erover.
En als dat niet goed genoeg is en hij bestaat, nou ja, dan zit er zeer waarschijnlijk niemand die ik ken na mijn dood in de Hemel en schuif ik wel in het zuiden ervan aan haha.
---
Het is tweeledig allemaal, het heeft mooie kanten en minder mooie kanten. Je op een van de twee blind staren brengt niemand bij elkaar. De overeenkomsten zijn vaak groter dan gedacht.
Erkennen dat iets voor kwalijke zaken gebruikt wordt, is niets mis mee. Kritisch blijven is mijns inziens een groot goed.
Maar als dat leidt tot het sluiten van de ogen voor de mooie kanten, of dat die naar dovemansoren gaat vind ik zonde.
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
En iemands persoonlijke beleving ervan is ook maar weer een enkel aspect van de vele zaken die een mens maken wie hij of zij is. Op basis daarvan oordelen is mijns inziens daarom vreemd."
donderdag 5 januari 2017 om 13:48
quote:Dormouse schreef op 05 januari 2017 @ 13:31:
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
Ik vind kerken en andere gebedshuizen heel interessant. Wat ik altijd bijzonder heb gevonden, is dat er door een gemeenschap blijkbaar genoeg geld en middelen bijeen worden gebracht om samen de soms prachtige bouwwerken en kunstwerken te maken. De kunstliefhebber in mij wordt er altijd super blij mee.
De criticus in mij vraagt zich soms af of het geld niet beter gebruikt kan worden, alhoewel de bouw natuurlijk ook vaak voor een langere tijd werk opleverde.
Ik vind het vaak wel jammer dat veel geloven niet echt meegaan met de tijd. Het lijkt vaak of de leiders in de diverse geloven liever hebben dat alles bij het oude blijft (is natuurlijk ook wel makkelijk), maar het lijkt mij dat je dan heel makkelijk mensen 'kwijt raakt'.
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
Ik vind kerken en andere gebedshuizen heel interessant. Wat ik altijd bijzonder heb gevonden, is dat er door een gemeenschap blijkbaar genoeg geld en middelen bijeen worden gebracht om samen de soms prachtige bouwwerken en kunstwerken te maken. De kunstliefhebber in mij wordt er altijd super blij mee.
De criticus in mij vraagt zich soms af of het geld niet beter gebruikt kan worden, alhoewel de bouw natuurlijk ook vaak voor een langere tijd werk opleverde.
Ik vind het vaak wel jammer dat veel geloven niet echt meegaan met de tijd. Het lijkt vaak of de leiders in de diverse geloven liever hebben dat alles bij het oude blijft (is natuurlijk ook wel makkelijk), maar het lijkt mij dat je dan heel makkelijk mensen 'kwijt raakt'.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 5 januari 2017 om 14:00
quote:Mieshka schreef op 05 januari 2017 @ 12:58:
[...]
Ja, zo zou het moeten zijn. Maar intussen verwacht men wel dat je je bekeert, laat dopen, in de kerk zit, taken voor de kerk doet, geld geeft aan die kerk en de daaraan verbonden goede doelen, goede dingen doet voor anderen, trouwt en kinderen krijgt, tegen homohuwelijk bent, tegen abortus, tegen euthanasie, je evangeliseert, en je op allerlei manieren netjes in de pas loopt en meewerkt, want dat is zoals God het wil. Dan kom je in de Hemel.Dat is niet hoe ik het bekijk eigenlijk. Ik denk dat dit voor een aantal christenen inderdaad zo werkt, maar ik denk er zelf niet zo over. Wel is het zo dat ik bepaalde dingen die ik de bijbel staan op zo'n manier bekijk waardoor ik inderdaad tegen abortus en euthanasie ben. Maar ik bekijk het meer zo: als het goed is heeft elke christen op een bepaalde manier een relatie met Jezus. In elke relatie worden er dingen van je gevraagd en verwacht, van beide personen. Daar hoef je niet aan te voldoen, het is niet verplicht om naar de kerk te gaan maar het komt wel je relatie met Jezus ten goede. Maar dat is wat mij betreft niet afhankelijk van het wel of niet in de hemel komen. Net zoals het niettemin verplicht is om je partner elke dag een kus te geven, maar als je het wel doet kan het wel iets goeds doen voor je relatie.
[...]
Ja, zo zou het moeten zijn. Maar intussen verwacht men wel dat je je bekeert, laat dopen, in de kerk zit, taken voor de kerk doet, geld geeft aan die kerk en de daaraan verbonden goede doelen, goede dingen doet voor anderen, trouwt en kinderen krijgt, tegen homohuwelijk bent, tegen abortus, tegen euthanasie, je evangeliseert, en je op allerlei manieren netjes in de pas loopt en meewerkt, want dat is zoals God het wil. Dan kom je in de Hemel.Dat is niet hoe ik het bekijk eigenlijk. Ik denk dat dit voor een aantal christenen inderdaad zo werkt, maar ik denk er zelf niet zo over. Wel is het zo dat ik bepaalde dingen die ik de bijbel staan op zo'n manier bekijk waardoor ik inderdaad tegen abortus en euthanasie ben. Maar ik bekijk het meer zo: als het goed is heeft elke christen op een bepaalde manier een relatie met Jezus. In elke relatie worden er dingen van je gevraagd en verwacht, van beide personen. Daar hoef je niet aan te voldoen, het is niet verplicht om naar de kerk te gaan maar het komt wel je relatie met Jezus ten goede. Maar dat is wat mij betreft niet afhankelijk van het wel of niet in de hemel komen. Net zoals het niettemin verplicht is om je partner elke dag een kus te geven, maar als je het wel doet kan het wel iets goeds doen voor je relatie.
donderdag 5 januari 2017 om 14:03
donderdag 5 januari 2017 om 14:06
quote:Dormouse schreef op 05 januari 2017 @ 13:31:
[...]
Mooie omschrijving, dat borduurwerk.
Ik zal even knippen en plakken wat ik er in het andere topic geschreven had. Het gesprek daar was iets anders, maar het omschrijft wel grotendeels hoe ik er vanaf "de andere kant" tegenaan kijkt:
"Geloof an sich vind ik prachtig, wanneer ik hoor en lees hoe het mensen steunt. Ik vind het lelijk als het misbruikt wordt om kwaad te vergoelijken.
Maar het zit beide is de persoon zelf.
Als het geloof uitsluitend A of B was, zou de beleving en wat men eruit haalt, of waar men het voor gebruikt niet zo variëren.
Ik geloof niet in een letterlijke Schepper. Niet in de zin als een God die de Mens geschapen heeft. Ik zie het omgekeerd; dat de Mens God heeft geschapen. Als een verklaring voor het onverklaarbare. Hetgeen wat niet verklaard kan worden, wordt echter steeds minder en wat overblijft zijn de minder concrete begrippen. Geen God van de Donder meer, of Godin van de vruchtbaarheid. Wel de Hemel en de Hel. Wat er na de dood gebeurt. Etc.
Of een God onvoorwaardelijk van iemand zou houden of niet heeft voor mij geen invloed.
Niet alleen omdat ik het bestaan ervan niet in letterlijke zin kan geloven, maar ook omdat in beide enige logica zit en de uitersten mij geen van beide aanspreken.
Mocht ik het mis hebben en er toch een God zijn, dan hoop ik dat hij kijkt naar de intentie. Als je goed voor zijn schepping ben geweest, dat je goed genoeg voor hem bent. Want of je God wel of niet erkent, iedereen erkent wel wat hier op aarde volgens de Geschriften door Hem geschapen is. Behandel je dat met respect, dan zou je hem indirect ook respecteren. Althans, zo filosofeer ik erover.
En als dat niet goed genoeg is en hij bestaat, nou ja, dan zit er zeer waarschijnlijk niemand die ik ken na mijn dood in de Hemel en schuif ik wel in het zuiden ervan aan haha.
---
Het is tweeledig allemaal, het heeft mooie kanten en minder mooie kanten. Je op een van de twee blind staren brengt niemand bij elkaar. De overeenkomsten zijn vaak groter dan gedacht.
Erkennen dat iets voor kwalijke zaken gebruikt wordt, is niets mis mee. Kritisch blijven is mijns inziens een groot goed.
Maar als dat leidt tot het sluiten van de ogen voor de mooie kanten, of dat die naar dovemansoren gaat vind ik zonde.
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
En iemands persoonlijke beleving ervan is ook maar weer een enkel aspect van de vele zaken die een mens maken wie hij of zij is. Op basis daarvan oordelen is mijns inziens daarom vreemd."Ik snap denk ik wel hoe je het bedoelt. Ik kijk er anders tegenaan, maar dat was denk ik al duidelijk wat betreft je laatste alinea ben ik het zeker met je eens. In dit topic lijken dit soort dingen heel erg uitvergroot maar ik ben er vrij zeker van dat ik best wel normaal ben en geen fanatiekeling ofzo. Ik ben nelster en ik ben gelovig, maar dat is inderdaad een onderdeel van wie ik ben (als ik eerlijk ben heeft het geloof/de kerk wel voor een groot deel mijn leven gevormd trouwens).
[...]
Mooie omschrijving, dat borduurwerk.
Ik zal even knippen en plakken wat ik er in het andere topic geschreven had. Het gesprek daar was iets anders, maar het omschrijft wel grotendeels hoe ik er vanaf "de andere kant" tegenaan kijkt:
"Geloof an sich vind ik prachtig, wanneer ik hoor en lees hoe het mensen steunt. Ik vind het lelijk als het misbruikt wordt om kwaad te vergoelijken.
Maar het zit beide is de persoon zelf.
Als het geloof uitsluitend A of B was, zou de beleving en wat men eruit haalt, of waar men het voor gebruikt niet zo variëren.
Ik geloof niet in een letterlijke Schepper. Niet in de zin als een God die de Mens geschapen heeft. Ik zie het omgekeerd; dat de Mens God heeft geschapen. Als een verklaring voor het onverklaarbare. Hetgeen wat niet verklaard kan worden, wordt echter steeds minder en wat overblijft zijn de minder concrete begrippen. Geen God van de Donder meer, of Godin van de vruchtbaarheid. Wel de Hemel en de Hel. Wat er na de dood gebeurt. Etc.
Of een God onvoorwaardelijk van iemand zou houden of niet heeft voor mij geen invloed.
Niet alleen omdat ik het bestaan ervan niet in letterlijke zin kan geloven, maar ook omdat in beide enige logica zit en de uitersten mij geen van beide aanspreken.
Mocht ik het mis hebben en er toch een God zijn, dan hoop ik dat hij kijkt naar de intentie. Als je goed voor zijn schepping ben geweest, dat je goed genoeg voor hem bent. Want of je God wel of niet erkent, iedereen erkent wel wat hier op aarde volgens de Geschriften door Hem geschapen is. Behandel je dat met respect, dan zou je hem indirect ook respecteren. Althans, zo filosofeer ik erover.
En als dat niet goed genoeg is en hij bestaat, nou ja, dan zit er zeer waarschijnlijk niemand die ik ken na mijn dood in de Hemel en schuif ik wel in het zuiden ervan aan haha.
---
Het is tweeledig allemaal, het heeft mooie kanten en minder mooie kanten. Je op een van de twee blind staren brengt niemand bij elkaar. De overeenkomsten zijn vaak groter dan gedacht.
Erkennen dat iets voor kwalijke zaken gebruikt wordt, is niets mis mee. Kritisch blijven is mijns inziens een groot goed.
Maar als dat leidt tot het sluiten van de ogen voor de mooie kanten, of dat die naar dovemansoren gaat vind ik zonde.
als voorbeeld:
Katholieke kerken vind ik prachtig, en als historica ben ik ze zeer dankbaar gezien het een schat aan informatie bied over de Middeleeuwen en zowel het hoffelijk als het dagelijks leven.
Anderzijds vind ik het soms pijnlijk ze te bezoeken, met name in Zuid Europa. Waar ze in sommige plaatsen met al hun pracht en praal stralen tenmidden van straatarme wijken.
Maar beide zijn daarin een gevolg van het instituut. En zeggen niets over iemands persoonlijke beleving van een religie.
En iemands persoonlijke beleving ervan is ook maar weer een enkel aspect van de vele zaken die een mens maken wie hij of zij is. Op basis daarvan oordelen is mijns inziens daarom vreemd."Ik snap denk ik wel hoe je het bedoelt. Ik kijk er anders tegenaan, maar dat was denk ik al duidelijk wat betreft je laatste alinea ben ik het zeker met je eens. In dit topic lijken dit soort dingen heel erg uitvergroot maar ik ben er vrij zeker van dat ik best wel normaal ben en geen fanatiekeling ofzo. Ik ben nelster en ik ben gelovig, maar dat is inderdaad een onderdeel van wie ik ben (als ik eerlijk ben heeft het geloof/de kerk wel voor een groot deel mijn leven gevormd trouwens).
donderdag 5 januari 2017 om 19:01
quote:nelster schreef op 05 januari 2017 @ 12:38:
[...]
Ik snap wel wat je bedoelt denk ik, dat je niet gelooft betekent niet dat je op basis daarvan keuzes maakt zoals christenen dat bijvoorbeeld wel doen. Ik ben het alleen niet met je eens dat dat een neutrale basis-positie is. Dat zou het toch pas zijn als je zou zeggen: ik weet het gewoon niet. Nu ben je niet neutraal want je gelooft dat er niks is. En ik denk echt dat ondanks dat je denkt neutraal te zijn, er toch meer keuzes die je maakt uit voortkomen dan je denkt. Een voorbeeld: christenen vinden vaak dat winkels op zondag dicht moeten blijven omdat zondag een rustdag moet zijn. Jij gelooft niet in God en daardoor vind je niet dat winkels dicht moeten blijven op zondag, want wie zegt dat zondag een rustdag moet zijn? Ik doe even een aanname dat je dit vindt, maar snap je wat ik bedoel?
Christenen maken denk ik op een andere manier keuzes, ze denken meer na over wat God het juiste zou vinden en daar denken ze bewust bij na. Ik denk dat jij minder over dit soort dingen nadenkt maar toch gekleurder bent dan je denkt. Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord!
Ik denk ook heus wel dat ik ook gekleurd ben. Net als iedereen. Maar niet geloven is voor mij wel de neutrale positie. En dat is iets anders dan actief ongeloven. Het is een gebrek aan geloof. Zoals niet voetballen ook niet 'ontvoetballen' is. Jouw term 'je gelooft dat er niks is', dat is weer iets actiefs. Ik geloof niet in God, ik geloof niet actief in dat er niks is. Snap je wat ik bedoel? Het is ook geen anti-positie.
Net als dat voorbeeld met die winkels. Ik vind inderdaad niet dat alle winkels op zondag dicht moeten zijn. Maar ik vind ook niet dat ze per sé open moeten zijn. Ik vind daar eigenlijk niks van behalve dat iedereen zijn eigen vrijheid zou moeten hebben. Dat bedoel ik met een neutrale positie. Dat betekent niet dat ik denk dat niet-gelovige mensen volstrekt ongekleurd zijn, zeker niet zelfs.
Maar zoals ik al eerder zei, niet gelovige mensen zijn niet 1 groep. De enige overeenkomst is dat ze geen geloof hebben. Dat is per definitie de neutrale positie. Zoals een groep naakte mensen als enige overeenkomst hebben dat ze naakt zijn. Een geloof is daarbij als een jas die je aan kan trekken. En dat is prima.
[...]
Ik snap wel wat je bedoelt denk ik, dat je niet gelooft betekent niet dat je op basis daarvan keuzes maakt zoals christenen dat bijvoorbeeld wel doen. Ik ben het alleen niet met je eens dat dat een neutrale basis-positie is. Dat zou het toch pas zijn als je zou zeggen: ik weet het gewoon niet. Nu ben je niet neutraal want je gelooft dat er niks is. En ik denk echt dat ondanks dat je denkt neutraal te zijn, er toch meer keuzes die je maakt uit voortkomen dan je denkt. Een voorbeeld: christenen vinden vaak dat winkels op zondag dicht moeten blijven omdat zondag een rustdag moet zijn. Jij gelooft niet in God en daardoor vind je niet dat winkels dicht moeten blijven op zondag, want wie zegt dat zondag een rustdag moet zijn? Ik doe even een aanname dat je dit vindt, maar snap je wat ik bedoel?
Christenen maken denk ik op een andere manier keuzes, ze denken meer na over wat God het juiste zou vinden en daar denken ze bewust bij na. Ik denk dat jij minder over dit soort dingen nadenkt maar toch gekleurder bent dan je denkt. Ik hoop dat ik het zo een beetje duidelijk verwoord!
Ik denk ook heus wel dat ik ook gekleurd ben. Net als iedereen. Maar niet geloven is voor mij wel de neutrale positie. En dat is iets anders dan actief ongeloven. Het is een gebrek aan geloof. Zoals niet voetballen ook niet 'ontvoetballen' is. Jouw term 'je gelooft dat er niks is', dat is weer iets actiefs. Ik geloof niet in God, ik geloof niet actief in dat er niks is. Snap je wat ik bedoel? Het is ook geen anti-positie.
Net als dat voorbeeld met die winkels. Ik vind inderdaad niet dat alle winkels op zondag dicht moeten zijn. Maar ik vind ook niet dat ze per sé open moeten zijn. Ik vind daar eigenlijk niks van behalve dat iedereen zijn eigen vrijheid zou moeten hebben. Dat bedoel ik met een neutrale positie. Dat betekent niet dat ik denk dat niet-gelovige mensen volstrekt ongekleurd zijn, zeker niet zelfs.
Maar zoals ik al eerder zei, niet gelovige mensen zijn niet 1 groep. De enige overeenkomst is dat ze geen geloof hebben. Dat is per definitie de neutrale positie. Zoals een groep naakte mensen als enige overeenkomst hebben dat ze naakt zijn. Een geloof is daarbij als een jas die je aan kan trekken. En dat is prima.
donderdag 5 januari 2017 om 22:20
quote:Carabosse schreef op 05 januari 2017 @ 14:03:
[...]
Wat verwacht je dan van Jezus?Oeh, weet wat je vraagt want nu krijg je een antwoord dat wellicht door sommigen als zweverig kan worden ervaren maar ik verwacht van Jezus dat hij mijn zonden vergeeft en door de Heilige Geest bij mij is, mij ondersteunt in mijn leven. Christenen zien God op verschillende manieren, bijvoorbeeld als Vader, Vriend, Verlosser, Schepper enz.
[...]
Wat verwacht je dan van Jezus?Oeh, weet wat je vraagt want nu krijg je een antwoord dat wellicht door sommigen als zweverig kan worden ervaren maar ik verwacht van Jezus dat hij mijn zonden vergeeft en door de Heilige Geest bij mij is, mij ondersteunt in mijn leven. Christenen zien God op verschillende manieren, bijvoorbeeld als Vader, Vriend, Verlosser, Schepper enz.
donderdag 5 januari 2017 om 22:27
quote:MaryCrawley schreef op 05 januari 2017 @ 19:01:
[...]
Ik denk ook heus wel dat ik ook gekleurd ben. Net als iedereen. Maar niet geloven is voor mij wel de neutrale positie. En dat is iets anders dan actief ongeloven. Het is een gebrek aan geloof. Zoals niet voetballen ook niet 'ontvoetballen' is. Jouw term 'je gelooft dat er niks is', dat is weer iets actiefs. Ik geloof niet in God, ik geloof niet actief in dat er niks is. Snap je wat ik bedoel? Het is ook geen anti-positie.
Net als dat voorbeeld met die winkels. Ik vind inderdaad niet dat alle winkels op zondag dicht moeten zijn. Maar ik vind ook niet dat ze per sé open moeten zijn. Ik vind daar eigenlijk niks van behalve dat iedereen zijn eigen vrijheid zou moeten hebben. Dat bedoel ik met een neutrale positie. Dat betekent niet dat ik denk dat niet-gelovige mensen volstrekt ongekleurd zijn, zeker niet zelfs.
Maar zoals ik al eerder zei, niet gelovige mensen zijn niet 1 groep. De enige overeenkomst is dat ze geen geloof hebben. Dat is per definitie de neutrale positie. Zoals een groep naakte mensen als enige overeenkomst hebben dat ze naakt zijn. Een geloof is daarbij als een jas die je aan kan trekken. En dat is prima.Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
[...]
Ik denk ook heus wel dat ik ook gekleurd ben. Net als iedereen. Maar niet geloven is voor mij wel de neutrale positie. En dat is iets anders dan actief ongeloven. Het is een gebrek aan geloof. Zoals niet voetballen ook niet 'ontvoetballen' is. Jouw term 'je gelooft dat er niks is', dat is weer iets actiefs. Ik geloof niet in God, ik geloof niet actief in dat er niks is. Snap je wat ik bedoel? Het is ook geen anti-positie.
Net als dat voorbeeld met die winkels. Ik vind inderdaad niet dat alle winkels op zondag dicht moeten zijn. Maar ik vind ook niet dat ze per sé open moeten zijn. Ik vind daar eigenlijk niks van behalve dat iedereen zijn eigen vrijheid zou moeten hebben. Dat bedoel ik met een neutrale positie. Dat betekent niet dat ik denk dat niet-gelovige mensen volstrekt ongekleurd zijn, zeker niet zelfs.
Maar zoals ik al eerder zei, niet gelovige mensen zijn niet 1 groep. De enige overeenkomst is dat ze geen geloof hebben. Dat is per definitie de neutrale positie. Zoals een groep naakte mensen als enige overeenkomst hebben dat ze naakt zijn. Een geloof is daarbij als een jas die je aan kan trekken. En dat is prima.Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
donderdag 5 januari 2017 om 22:47
Ik denk dat ik een vergelijking heb gevonden die misschien in de buurt komt. Als je enig kind bent, en je weet niet hoe het is om broers en zussen te hebben, zal je het ook niet snel missen, al begrijpen anderen die wel broers en zussen dat niet. Terwijl je veel dingen, samen spelen, samen delen, enzovoorts ook prima kan. Je hebt het alleen anders geleerd/bent er op een andere manier mee in aanraking gekomen etc.
Veel mensen doen/kunnen uiteindelijk hetzelfde, alleen beredeneren hun acties anders.
En het onbegrip, of wat als onbegrip over kan komen, is denk ik vaak niet meer dan het onvermogen om je voor te kunnen stellen hoe het is om iets wat gewoon in je zit wel of niet te hebben. Zoals iemand uit een groot gezin, zich geen jeugd/leven zonder broers en zussen erin voor kan stellen. En iemand die enig kind heeft, geen flauw idee heeft hoe het zou zijn om ze wel te hebben.
Je kan er deels wel inkomen, een idee erbij hebben. Maar echt weten of begrijpen gaat denk ik een stapje te ver.
Veel mensen doen/kunnen uiteindelijk hetzelfde, alleen beredeneren hun acties anders.
En het onbegrip, of wat als onbegrip over kan komen, is denk ik vaak niet meer dan het onvermogen om je voor te kunnen stellen hoe het is om iets wat gewoon in je zit wel of niet te hebben. Zoals iemand uit een groot gezin, zich geen jeugd/leven zonder broers en zussen erin voor kan stellen. En iemand die enig kind heeft, geen flauw idee heeft hoe het zou zijn om ze wel te hebben.
Je kan er deels wel inkomen, een idee erbij hebben. Maar echt weten of begrijpen gaat denk ik een stapje te ver.
donderdag 5 januari 2017 om 23:05
quote:nelster schreef op 05 januari 2017 @ 22:27:
[...]
Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
Wat vervelend als je je soms belachelijk gemaakt voelt. Deze uitleg is oprecht hoe ik het zie op een filosofisch-theoretisch niveau.
Dat doet er niet aan af dat iedereen gevormd wordt door hun eigen leven. Ik weet bv. zeker dat ik ook erg gevormd ben door de vele wetenschappers in mijn jeugd. Daarnaast zul je altijd mensen houden die zich baseren op misverstanden en/of onbegrip. Soms met goede bedoelingen, soms wat minder goede. Dat geldt beide kanten op. We blijven allemaal mensen .
Ik denk overigens ook dat het heel erg moeilijk is om je wb dit onderwerp echt in te leven. Ik probeer het, maar ik kan het me toch niet helemaal voorstellen. Omdat ik het niet eens als keuze ervaar. Het zal andersom vast ook lastig zijn.
[...]
Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
Wat vervelend als je je soms belachelijk gemaakt voelt. Deze uitleg is oprecht hoe ik het zie op een filosofisch-theoretisch niveau.
Dat doet er niet aan af dat iedereen gevormd wordt door hun eigen leven. Ik weet bv. zeker dat ik ook erg gevormd ben door de vele wetenschappers in mijn jeugd. Daarnaast zul je altijd mensen houden die zich baseren op misverstanden en/of onbegrip. Soms met goede bedoelingen, soms wat minder goede. Dat geldt beide kanten op. We blijven allemaal mensen .
Ik denk overigens ook dat het heel erg moeilijk is om je wb dit onderwerp echt in te leven. Ik probeer het, maar ik kan het me toch niet helemaal voorstellen. Omdat ik het niet eens als keuze ervaar. Het zal andersom vast ook lastig zijn.
donderdag 5 januari 2017 om 23:53
O, ik ben nog totaal niet bij gelezen, maar nu ik even wat scan komen er bij mij toch wel wat vragen omhoog. Over inleven in andere geloven gesproken: ik kan me eigenlijk niet voorstellen hoe het is om geen christen meer te zijn. Mijn vraag aan mensen die niet geloven is dan ook: wat is het doel van je leven? Waar haal je je zingeving uit? Daar ben ik wel heel benieuwd naar.
Als ik me probeer te verplaatsen in een niet-gelovige, dan denk ik dat het doel zou zijn zoveel mogelijk uit het leven halen, want het leven is maar kort en daarna sterf je en is het afgelopen.. Hoe kijken jullie daar tegenaan?
Als ik me probeer te verplaatsen in een niet-gelovige, dan denk ik dat het doel zou zijn zoveel mogelijk uit het leven halen, want het leven is maar kort en daarna sterf je en is het afgelopen.. Hoe kijken jullie daar tegenaan?
vrijdag 6 januari 2017 om 00:03
quote:nelster schreef op 05 januari 2017 @ 22:27:
[...]
Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
Keuze vanuit een geloof maakt natuurlijk helemaal niks uit, maar als die keuze voor iemand die niet gelooft nogal omslachtig of raar is, is het toch niet zo vreemd dat ze daar vragen over kunnen hebben?
Hoe kijk jij aan tegen de scientologykerk?
[...]
Ik geloof dat ik je begrijp. Ik vind het alleen moeilijk te geloven dat het echt zo werkt, ik kan me er gewoon niet zoveel bij voorstellen dat het zo werkt. Ik merk regelmatig toch wel dat mensen (niet gelovigen) christenen een beetje vreemd vinden of er schamper over doen of ze belachelijk maken. Naar mijn idee komt dat toch uit het niet gelovig zijn en het niet kunnen inleven in dat iemand anders wel gelooft. En daardoor denk ik weer dat het niet gelovig zijn toch meer invloed heeft op je leven dan je denkt. Snap je? Maar ik hoop trouwens dat je gelijk hebt hoor en dat het zo werkt, maar in de praktijk is het zo dat het toch wel belachelijk wordt gevonden als je bepaalde keuzes maakt vanuit je geloof terwijl wanneer iemand neutraal zou zijn dat het toch niks uit zou moeten maken?
Keuze vanuit een geloof maakt natuurlijk helemaal niks uit, maar als die keuze voor iemand die niet gelooft nogal omslachtig of raar is, is het toch niet zo vreemd dat ze daar vragen over kunnen hebben?
Hoe kijk jij aan tegen de scientologykerk?
