Psyche
alle pijlers
Eenzaamheid.
vrijdag 3 maart 2017 om 17:08
vrijdag 3 maart 2017 om 17:22
Hier ook iemand die er met vlagen last van heeft. De eenzaamheid ontstaat juist in situaties wanneer ik getriggerd word doordat ik mij soms in bijzijn van andere mensen, vaak ee groep, niet veilig voel.
Ik kan er verder niet zoveel aan doen behalve het gevoel onder gaan, of indien mogelijk, de situatie uit de weg gaan. Ook al valt dit onder de noemer vermijding.
Ik kan er verder niet zoveel aan doen behalve het gevoel onder gaan, of indien mogelijk, de situatie uit de weg gaan. Ook al valt dit onder de noemer vermijding.
vrijdag 3 maart 2017 om 18:42
Ook ik herken dit. Ik heb mijn hele leven nog geen relatie gehad en heb weinig vrienden. Ben vroeger veel gepest waardoor ik moeite heb met het maken van nieuwe contacten voor mijn priveleven, werkgerelateerd heb ik hier geen last van. Ik heb veel huisdieren en verder probeer ik mijzelf bezig te houden met van alles. Toch baal ik er wel van
vrijdag 3 maart 2017 om 21:20
Buddy1991:
je hebt ongeveer hetzelfde als mij. Het eenzaamheidsgevoel komt bij mij meestal opzetten als ik in mijn eentje thuis zit.
Ik zoek daarom veel vertier buitenshuis zoals in cursussen bij buurthuizen en zoals in vrijwilligerswerk.
Als het op komt zetten wanneer ik thuis ben dan ga ik mensen bellen en probeer mezelf uit te nodigen.
Maar het zit me wel dwars dat ik door een gebrek aan innerlijke vrede zoals ik het toen telkens mijn huis uitgedreven wordt. Ik heb geen rust in mijn kont zogezegd. Moet altijd op pad zijn, altijd bezig zijn.
Ik zou zo graag lekker "navelstaren", helemaal zen zijn zonder dat radio of tv aanstaan. Ik zou zo helemaal met mezelf in balans willen zijn in plaats van van mezelf weg te vluchten.
je hebt ongeveer hetzelfde als mij. Het eenzaamheidsgevoel komt bij mij meestal opzetten als ik in mijn eentje thuis zit.
Ik zoek daarom veel vertier buitenshuis zoals in cursussen bij buurthuizen en zoals in vrijwilligerswerk.
Als het op komt zetten wanneer ik thuis ben dan ga ik mensen bellen en probeer mezelf uit te nodigen.
Maar het zit me wel dwars dat ik door een gebrek aan innerlijke vrede zoals ik het toen telkens mijn huis uitgedreven wordt. Ik heb geen rust in mijn kont zogezegd. Moet altijd op pad zijn, altijd bezig zijn.
Ik zou zo graag lekker "navelstaren", helemaal zen zijn zonder dat radio of tv aanstaan. Ik zou zo helemaal met mezelf in balans willen zijn in plaats van van mezelf weg te vluchten.
vrijdag 3 maart 2017 om 21:43
Als ik de reacties hier lees merk ik dat de eenzaamheid van mij afwijkt van die van jullie. Ik bedoel daarmee wanneer de eenzaamheid juist bij mij de kop op steekt. Namelijk als ik in een groep mensen verkeer waar ik me onprettig of onveilig voel. Of juist wanneer ik voor mijn gevoel niet begrepen word. Ik voel mij alleen of met z'n tweeen het prettigst.
voor jullie
voor jullie
vrijdag 3 maart 2017 om 21:57
In het verleden heb ik er veel last van gehad. Nu ben ik 35 en ervaar ik het niet echt meer als een probleem. Dat komt voornamelijk door vermijding denk ik. Ik heb een eigen bedrijf en daar besteed ik tijd aan. Verder kan ik me thuis ook nog wel op andere manieren vermaken.
Gevoelens komen pas naar boven als ik er in mijn hoofd mee bezig ben. Ik heb me bijvoorbeeld onlangs aangemeld op een datingsite en ook een berichtje verstuurd naar iemand. Door een afwijzing komen er weer allerlei gevoelens omhoog. Verdriet, eenzaamheid. In het verleden bleef ik daar in hangen. Nu is het te doen (vermijding?).
Vrienden heb ik niet, beschouw mensen eerder als kennis. Ook nog nooit een relatie gehad. Eigenlijk vind ik het wel best zoals het gaat. Het is niet wat ik ooit gehoopt had maar het is niet anders.
Ik ga sinds een tijdje ook weleens uit eten in mijn eentje. Bij een kleine gelegenheid. Kan dan meestal wel een gesprekje voeren met de eigenaar. Het is maar iets kleins maar ook wel prettig.
Gevoelens komen pas naar boven als ik er in mijn hoofd mee bezig ben. Ik heb me bijvoorbeeld onlangs aangemeld op een datingsite en ook een berichtje verstuurd naar iemand. Door een afwijzing komen er weer allerlei gevoelens omhoog. Verdriet, eenzaamheid. In het verleden bleef ik daar in hangen. Nu is het te doen (vermijding?).
Vrienden heb ik niet, beschouw mensen eerder als kennis. Ook nog nooit een relatie gehad. Eigenlijk vind ik het wel best zoals het gaat. Het is niet wat ik ooit gehoopt had maar het is niet anders.
Ik ga sinds een tijdje ook weleens uit eten in mijn eentje. Bij een kleine gelegenheid. Kan dan meestal wel een gesprekje voeren met de eigenaar. Het is maar iets kleins maar ook wel prettig.
vrijdag 3 maart 2017 om 22:02
quote:Mutsje1982 schreef op 03 maart 2017 @ 21:43:
Als ik de reacties hier lees merk ik dat de eenzaamheid van mij afwijkt van die van jullie. Ik bedoel daarmee wanneer de eenzaamheid juist bij mij de kop op sterkt. Namelijk als ik in een groep mensen verkeer waar ik me onprettig of onveilig voel. Of juist wanneer ik voor mijn gevoel niet begrepen word. Ik voel mij alleen of met z'n tweeen het prettigst.
voor jullie
Wat is het dan in een groep dat voor dat gevoel zorgt? Voel je je niet gezien? Bang voor afwijzing?
Ik vind het ook het prettigst als er niet teveel mensen bij betrokken zijn. Het hangt ook van mijn stemming af, maar meestal trek ik me terug (word ik stiller) in een grotere groep.
Als ik de reacties hier lees merk ik dat de eenzaamheid van mij afwijkt van die van jullie. Ik bedoel daarmee wanneer de eenzaamheid juist bij mij de kop op sterkt. Namelijk als ik in een groep mensen verkeer waar ik me onprettig of onveilig voel. Of juist wanneer ik voor mijn gevoel niet begrepen word. Ik voel mij alleen of met z'n tweeen het prettigst.
voor jullie
Wat is het dan in een groep dat voor dat gevoel zorgt? Voel je je niet gezien? Bang voor afwijzing?
Ik vind het ook het prettigst als er niet teveel mensen bij betrokken zijn. Het hangt ook van mijn stemming af, maar meestal trek ik me terug (word ik stiller) in een grotere groep.
zaterdag 4 maart 2017 om 14:55
quote:cynthiao schreef op 04 maart 2017 @ 05:25:
Stekelbaars:
ik ga heel af en toe ook in mijn eentje uit eten. Vaak is het de eenzaamheid die me dan uit huis drijft om dat te doen en niet de honger. Ik ga ook wel eens in mijn eentje in een café een kopje koffie drinken.Dat leek me nou altijd heerlijk, alleen uit eten gaan. Maar in de praktijk vind ik er niks aan in m'n eentje, ook al heb ik iets te lezen mee
Stekelbaars:
ik ga heel af en toe ook in mijn eentje uit eten. Vaak is het de eenzaamheid die me dan uit huis drijft om dat te doen en niet de honger. Ik ga ook wel eens in mijn eentje in een café een kopje koffie drinken.Dat leek me nou altijd heerlijk, alleen uit eten gaan. Maar in de praktijk vind ik er niks aan in m'n eentje, ook al heb ik iets te lezen mee
zaterdag 4 maart 2017 om 16:11
Overdag heb ik er niet zo,n last van, helaas altijd veelste vroeg wakker worden !
je doet je ding thuis, domweg dwalen in een winkel en weer schrikken bij de kassa ,vind teveel lekker (183 84 kg )
uit verveling gooi ik mn auto eens door de wasstraat en als ik mij onrustig voel ga ik even de grens over en kijk ik of de 220 weer haalbaar
is, gewoon even mn adrenaline oppeppen.. wandel met mn hond door het bos maar dan, vooral de weekenden pieuwww !! kids weg
id tv draait overuren , Dan toch wel een benauwd gevoel van eenzaamheid ! Niet even iemand die lekker relaxt tegen je aanhangt, of een gesprek, een knuffel, wat lekkers op tafel iemand laten merken dat je gek op haar bent ....het hele plaatje
En tuurlijk heb ook internet en weet de bekende site,s ook, de zgn kennismakingssite,s waar het allemaal maar om 1 ding draait ,
Dus simpel my ! bankhangen glas cola erbij zak chips naast mij en tja film erop en is de avond zo weer om... Alles gaat toch wel met een nare smaak in mn mond , een gevoel die niet prettig voelt Eenzaamheid ...
je doet je ding thuis, domweg dwalen in een winkel en weer schrikken bij de kassa ,vind teveel lekker (183 84 kg )
uit verveling gooi ik mn auto eens door de wasstraat en als ik mij onrustig voel ga ik even de grens over en kijk ik of de 220 weer haalbaar
is, gewoon even mn adrenaline oppeppen.. wandel met mn hond door het bos maar dan, vooral de weekenden pieuwww !! kids weg
id tv draait overuren , Dan toch wel een benauwd gevoel van eenzaamheid ! Niet even iemand die lekker relaxt tegen je aanhangt, of een gesprek, een knuffel, wat lekkers op tafel iemand laten merken dat je gek op haar bent ....het hele plaatje
En tuurlijk heb ook internet en weet de bekende site,s ook, de zgn kennismakingssite,s waar het allemaal maar om 1 ding draait ,
Dus simpel my ! bankhangen glas cola erbij zak chips naast mij en tja film erop en is de avond zo weer om... Alles gaat toch wel met een nare smaak in mn mond , een gevoel die niet prettig voelt Eenzaamheid ...
tja
zaterdag 4 maart 2017 om 16:20
quote:stekelbaars schreef op 03 maart 2017 @ 22:02:
[...]
Wat is het dan in een groep dat voor dat gevoel zorgt? Voel je je niet gezien? Bang voor afwijzing?
Ik vind het ook het prettigst als er niet teveel mensen bij betrokken zijn. Het hangt ook van mijn stemming af, maar meestal trek ik me terug (word ik stiller) in een grotere groep.
Ik heb een beerput aan een verleden. O.a. veel gepest, onderdrukt door ouders, en heb bij mijn ouders en familie nooit mezelf kunnen zijn en een eigen persoonlijkheid kunnen ontwikkelen. Ik heb er hier topics over lopen. Ik ben onveilig gehecht, waardoor ik mensen, ook mijn familie(juist hen) zie als een bedreiging voor mijn gevoel. Idd, angst voor afwijzing en om dat nare gevoel te ervaren van vroeger (oud zeer), dus daarom veel op mezelf. Ik heb dit trouwens niet hij vrienden. Die kies je tenslotte zelf uit.
Door te vermijden (liever alleen of met z'n tweeen te zijn) kom ik niet in die eenzame modus terecht.
In een grote groep word ik ook stiller en trek mij, net als jij ook meer terug.
[...]
Wat is het dan in een groep dat voor dat gevoel zorgt? Voel je je niet gezien? Bang voor afwijzing?
Ik vind het ook het prettigst als er niet teveel mensen bij betrokken zijn. Het hangt ook van mijn stemming af, maar meestal trek ik me terug (word ik stiller) in een grotere groep.
Ik heb een beerput aan een verleden. O.a. veel gepest, onderdrukt door ouders, en heb bij mijn ouders en familie nooit mezelf kunnen zijn en een eigen persoonlijkheid kunnen ontwikkelen. Ik heb er hier topics over lopen. Ik ben onveilig gehecht, waardoor ik mensen, ook mijn familie(juist hen) zie als een bedreiging voor mijn gevoel. Idd, angst voor afwijzing en om dat nare gevoel te ervaren van vroeger (oud zeer), dus daarom veel op mezelf. Ik heb dit trouwens niet hij vrienden. Die kies je tenslotte zelf uit.
Door te vermijden (liever alleen of met z'n tweeen te zijn) kom ik niet in die eenzame modus terecht.
In een grote groep word ik ook stiller en trek mij, net als jij ook meer terug.
zaterdag 4 maart 2017 om 21:40
Best een aantal mensen die eenzaam is dus.
En de meesten hebben als oplossing erop uit trekken, de deur dicht en je huis uitgaan.
Dat is ook mijn oplossing.
In de ochtend en in de middag ben ik standaard weg. Ook in het weekend.
In de avonden ben ik meestal thuis en ga ik vroeg slapen want tv kijken in mijn eentje vind ik saai.
Probleem echter: ik word moe van dat op straat zwieren. Ik wil gewoon thuis rustig op de bank kunnen hangen zonder wat bijzonders te doen. Gewoon relaxen dus. Zonder die onrust dat ik weer op pad moet of dat ik iets om handen moet hebben.
Snappen jullie mij en hebben jullie dat ook?
En de meesten hebben als oplossing erop uit trekken, de deur dicht en je huis uitgaan.
Dat is ook mijn oplossing.
In de ochtend en in de middag ben ik standaard weg. Ook in het weekend.
In de avonden ben ik meestal thuis en ga ik vroeg slapen want tv kijken in mijn eentje vind ik saai.
Probleem echter: ik word moe van dat op straat zwieren. Ik wil gewoon thuis rustig op de bank kunnen hangen zonder wat bijzonders te doen. Gewoon relaxen dus. Zonder die onrust dat ik weer op pad moet of dat ik iets om handen moet hebben.
Snappen jullie mij en hebben jullie dat ook?
zaterdag 4 maart 2017 om 21:56
quote:cynthiao schreef op 04 maart 2017 @ 21:49:
YellowDiamond:
maar wat doe je eraan als je weet dat je eenzaam bent omdat je te vaak en teveel jaren al in je eentje woont?
Hoe kom je van je eenzaamheidsgevoel af?Het alleen zijn kun je oplossen door inderdaad activiteiten met andere mensen buiten de deur te gaan doen,vrienden/vriendinnen zoeken etc.. maar dat lost een eenzaamheidsgevoel niet op dat zit veel dieper.
YellowDiamond:
maar wat doe je eraan als je weet dat je eenzaam bent omdat je te vaak en teveel jaren al in je eentje woont?
Hoe kom je van je eenzaamheidsgevoel af?Het alleen zijn kun je oplossen door inderdaad activiteiten met andere mensen buiten de deur te gaan doen,vrienden/vriendinnen zoeken etc.. maar dat lost een eenzaamheidsgevoel niet op dat zit veel dieper.
zaterdag 4 maart 2017 om 23:33
. Ik BEN letterlijk alleen , dus geen relatie, familie woont 2 uur vandaan
Vrienden heel af en toe ... App wel iedereen veel , af en toe etentje bios maar laatste paar maanden ben ik. dus letterlijk vaak alleen thuis.
Maar VOEL me zelden alleen! Ik vind het heerlijk, in me vrije dagen lekker me eigen ding doen zoals uitslapen een btje huishouden Boodschappen, soms zwemmen, me hobby's uitoefen fotograferen ,filmpjes kijken, inspirerende boeken lezen dus meer dan genoeg te doen ik vermaak me echt wel. Kheb dan ook nooit samen gewoont met iemand of lange relatie dus ik denk wat je nie echt kent mis je ook niet. Soms blijven er weleens mensen logeren maar vind stiekem heerlijk als ze weer weg zijn. Allemaal gezellig maar kan dan weer lekker me eigen ding doen. Grappig dat de mensen met wie ik vaak omga precies zijn zoals mij, in de zin van heel goed alleen kunnen zijn.
Vrienden heel af en toe ... App wel iedereen veel , af en toe etentje bios maar laatste paar maanden ben ik. dus letterlijk vaak alleen thuis.
Maar VOEL me zelden alleen! Ik vind het heerlijk, in me vrije dagen lekker me eigen ding doen zoals uitslapen een btje huishouden Boodschappen, soms zwemmen, me hobby's uitoefen fotograferen ,filmpjes kijken, inspirerende boeken lezen dus meer dan genoeg te doen ik vermaak me echt wel. Kheb dan ook nooit samen gewoont met iemand of lange relatie dus ik denk wat je nie echt kent mis je ook niet. Soms blijven er weleens mensen logeren maar vind stiekem heerlijk als ze weer weg zijn. Allemaal gezellig maar kan dan weer lekker me eigen ding doen. Grappig dat de mensen met wie ik vaak omga precies zijn zoals mij, in de zin van heel goed alleen kunnen zijn.
Accountkiller
zondag 5 maart 2017 om 06:42
quote:cynthiao schreef op 05 maart 2017 @ 06:28:
Behalve wegvluchten van jezelf door uit huis te gaan, hebben jullie dus geen tips om van het eenzaamheidsgevoel met bijbehorende onrust af te komen.
Zo te lezen is jouw probleem meer dat je niet alleen kunt zijn. Dan word je onrustig, wil je de deur uit, vrienden bellen enz. Dat is wat anders dan eenzaamheid.
Als je je echt eenzaam voelt maakt het niet uit of je mensen in jouw omgeving hebt. Sterker nog, dan kan dat juist alleen maar extra opspelen. Want dan heb je het gevoel dat je geen connectie met die mensen kunt maken. Iedereen vrolijk om je heen, en jij staat er 'verloren' tussen. Dat idee. Dan ben je daardoor juist vaak maar liever alleen.. Trek je je terug. Met als gevolg sociaal isolement, depressie enz.
Maar nogmaals dat is bij jou zo te lezen niet het geval. Jij hebt gewoon moeite met alleen zijn. Je werkt niet zo te lezen, behalve vrijwilligerswerk? Niet lullig bedoeld maar bij een fulltime baan zou je hier namelijk waarschijnlijk al minder last van hebben. Dan komen er avonden dat je blij bent dat je alleen thuis bent, niets meer hoeft want de puf niet meer hebt enz.
Dus je zou je in dat geval nog meer kunnen storten op het vrijwilligerswerk. Dat is een tip. Verder kun je misschien hobby's zoeken die je binnenshuis kunt doen. Valt er iets te klussen in jouw huis en kun je dit? Dat houd je aardig van de straat kan ik je uit eigen ervaring vertellen haha. Bijvoorbeeld een slaapkamer helemaal onder handen nemen. Of de badkamer opnieuw betegelen. Maar ik heb dan ook een eigen huis waar heel veel aan gebeuren moest, en nog steeds wel.. Altijd werk hier te doen dus en dat maakt dat je ook niet meer zonodig de deur uit hoeft altijd.. Of iets totaal anders maar ga een studie volgen. Voltijd/ deeltijd, thuisstudie of klassikaal maakt niet uit, maar dat neemt ook behoorlijk veel tijd in beslag. Plus je bent ook nog eens constructief aan jouw toekomst aan het werken.
Zit hier wat tussen voor je?
Behalve wegvluchten van jezelf door uit huis te gaan, hebben jullie dus geen tips om van het eenzaamheidsgevoel met bijbehorende onrust af te komen.
Zo te lezen is jouw probleem meer dat je niet alleen kunt zijn. Dan word je onrustig, wil je de deur uit, vrienden bellen enz. Dat is wat anders dan eenzaamheid.
Als je je echt eenzaam voelt maakt het niet uit of je mensen in jouw omgeving hebt. Sterker nog, dan kan dat juist alleen maar extra opspelen. Want dan heb je het gevoel dat je geen connectie met die mensen kunt maken. Iedereen vrolijk om je heen, en jij staat er 'verloren' tussen. Dat idee. Dan ben je daardoor juist vaak maar liever alleen.. Trek je je terug. Met als gevolg sociaal isolement, depressie enz.
Maar nogmaals dat is bij jou zo te lezen niet het geval. Jij hebt gewoon moeite met alleen zijn. Je werkt niet zo te lezen, behalve vrijwilligerswerk? Niet lullig bedoeld maar bij een fulltime baan zou je hier namelijk waarschijnlijk al minder last van hebben. Dan komen er avonden dat je blij bent dat je alleen thuis bent, niets meer hoeft want de puf niet meer hebt enz.
Dus je zou je in dat geval nog meer kunnen storten op het vrijwilligerswerk. Dat is een tip. Verder kun je misschien hobby's zoeken die je binnenshuis kunt doen. Valt er iets te klussen in jouw huis en kun je dit? Dat houd je aardig van de straat kan ik je uit eigen ervaring vertellen haha. Bijvoorbeeld een slaapkamer helemaal onder handen nemen. Of de badkamer opnieuw betegelen. Maar ik heb dan ook een eigen huis waar heel veel aan gebeuren moest, en nog steeds wel.. Altijd werk hier te doen dus en dat maakt dat je ook niet meer zonodig de deur uit hoeft altijd.. Of iets totaal anders maar ga een studie volgen. Voltijd/ deeltijd, thuisstudie of klassikaal maakt niet uit, maar dat neemt ook behoorlijk veel tijd in beslag. Plus je bent ook nog eens constructief aan jouw toekomst aan het werken.
Zit hier wat tussen voor je?
zondag 5 maart 2017 om 13:49
quote:YellowDiamond schreef op 04 maart 2017 @ 21:56:
[...]
Het alleen zijn kun je oplossen door inderdaad activiteiten met andere mensen buiten de deur te gaan doen,vrienden/vriendinnen zoeken etc.. maar dat lost een eenzaamheidsgevoel niet op dat zit veel dieper.Klopt helemaal. Eenzaamheid zit zo diep. Activiteiten en vertier buiten de deur zoeken is slechts een pleister op de wond. Het neemt het probleem niet weg.
[...]
Het alleen zijn kun je oplossen door inderdaad activiteiten met andere mensen buiten de deur te gaan doen,vrienden/vriendinnen zoeken etc.. maar dat lost een eenzaamheidsgevoel niet op dat zit veel dieper.Klopt helemaal. Eenzaamheid zit zo diep. Activiteiten en vertier buiten de deur zoeken is slechts een pleister op de wond. Het neemt het probleem niet weg.
zondag 5 maart 2017 om 13:53
quote:inky12345 schreef op 05 maart 2017 @ 06:42:
[...]
Zo te lezen is jouw probleem meer dat je niet alleen kunt zijn. Dan word je onrustig, wil je de deur uit, vrienden bellen enz. Dat is wat anders dan eenzaamheid.
Als je je echt eenzaam voelt maakt het niet uit of je mensen in jouw omgeving hebt. Sterker nog, dan kan dat juist alleen maar extra opspelen. Want dan heb je het gevoel dat je geen connectie met die mensen kunt maken. Iedereen vrolijk om je heen, en jij staat er 'verloren' tussen. Dat idee. Dan ben je daardoor juist vaak maar liever alleen.. Trek je je terug. Met als gevolg sociaal isolement, depressie enz.
Maar nogmaals dat is bij jou zo te lezen niet het geval. Jij hebt gewoon moeite met alleen zijn. Je werkt niet zo te lezen, behalve vrijwilligerswerk? Niet lullig bedoeld maar bij een fulltime baan zou je hier namelijk waarschijnlijk al minder last van hebben. Dan komen er avonden dat je blij bent dat je alleen thuis bent, niets meer hoeft want de puf niet meer hebt enz.
Dus je zou je in dat geval nog meer kunnen storten op het vrijwilligerswerk. Dat is een tip. Verder kun je misschien hobby's zoeken die je binnenshuis kunt doen. Valt er iets te klussen in jouw huis en kun je dit? Dat houd je aardig van de straat kan ik je uit eigen ervaring vertellen haha. Bijvoorbeeld een slaapkamer helemaal onder handen nemen. Of de badkamer opnieuw betegelen. Maar ik heb dan ook een eigen huis waar heel veel aan gebeuren moest, en nog steeds wel.. Altijd werk hier te doen dus en dat maakt dat je ook niet meer zonodig de deur uit hoeft altijd.. Of iets totaal anders maar ga een studie volgen. Voltijd/ deeltijd, thuisstudie of klassikaal maakt niet uit, maar dat neemt ook behoorlijk veel tijd in beslag. Plus je bent ook nog eens constructief aan jouw toekomst aan het werken.
Zit hier wat tussen voor je?
+100
Je slaat de spijker op z'n kop, wat mijn situatie en gevoel betreft. Ik ga me juist alleen nog maar meer onthecht, afgesneden en verloren voelen als ik onder de mensen verkeer. Het maakt bij mij dus niet uit, aangezien ik werk, hobby's en vrijwilligerswerk heb.
In bepaalde groepen en bij bepaalde mensen ervaar ik het onthechte gevoel meer dan bij bv beste vrienden van mij. Daar heb ik het niet tot nauwelijks. Dat zijn mensen die ik uit kies. Dat heb je in bepaalde situaties zoals op het werk en binnen de familie niet. Hoewel ik mij bij collega's zelfs verhoudingsgewijs beter op mijn gemak en minder eenzaam voel dan binnen mijn eigen familie.
[...]
Zo te lezen is jouw probleem meer dat je niet alleen kunt zijn. Dan word je onrustig, wil je de deur uit, vrienden bellen enz. Dat is wat anders dan eenzaamheid.
Als je je echt eenzaam voelt maakt het niet uit of je mensen in jouw omgeving hebt. Sterker nog, dan kan dat juist alleen maar extra opspelen. Want dan heb je het gevoel dat je geen connectie met die mensen kunt maken. Iedereen vrolijk om je heen, en jij staat er 'verloren' tussen. Dat idee. Dan ben je daardoor juist vaak maar liever alleen.. Trek je je terug. Met als gevolg sociaal isolement, depressie enz.
Maar nogmaals dat is bij jou zo te lezen niet het geval. Jij hebt gewoon moeite met alleen zijn. Je werkt niet zo te lezen, behalve vrijwilligerswerk? Niet lullig bedoeld maar bij een fulltime baan zou je hier namelijk waarschijnlijk al minder last van hebben. Dan komen er avonden dat je blij bent dat je alleen thuis bent, niets meer hoeft want de puf niet meer hebt enz.
Dus je zou je in dat geval nog meer kunnen storten op het vrijwilligerswerk. Dat is een tip. Verder kun je misschien hobby's zoeken die je binnenshuis kunt doen. Valt er iets te klussen in jouw huis en kun je dit? Dat houd je aardig van de straat kan ik je uit eigen ervaring vertellen haha. Bijvoorbeeld een slaapkamer helemaal onder handen nemen. Of de badkamer opnieuw betegelen. Maar ik heb dan ook een eigen huis waar heel veel aan gebeuren moest, en nog steeds wel.. Altijd werk hier te doen dus en dat maakt dat je ook niet meer zonodig de deur uit hoeft altijd.. Of iets totaal anders maar ga een studie volgen. Voltijd/ deeltijd, thuisstudie of klassikaal maakt niet uit, maar dat neemt ook behoorlijk veel tijd in beslag. Plus je bent ook nog eens constructief aan jouw toekomst aan het werken.
Zit hier wat tussen voor je?
+100
Je slaat de spijker op z'n kop, wat mijn situatie en gevoel betreft. Ik ga me juist alleen nog maar meer onthecht, afgesneden en verloren voelen als ik onder de mensen verkeer. Het maakt bij mij dus niet uit, aangezien ik werk, hobby's en vrijwilligerswerk heb.
In bepaalde groepen en bij bepaalde mensen ervaar ik het onthechte gevoel meer dan bij bv beste vrienden van mij. Daar heb ik het niet tot nauwelijks. Dat zijn mensen die ik uit kies. Dat heb je in bepaalde situaties zoals op het werk en binnen de familie niet. Hoewel ik mij bij collega's zelfs verhoudingsgewijs beter op mijn gemak en minder eenzaam voel dan binnen mijn eigen familie.
zondag 5 maart 2017 om 22:17
quote:cynthiao schreef op 04 maart 2017 @ 21:40:
Best een aantal mensen die eenzaam is dus.
En de meesten hebben als oplossing erop uit trekken, de deur dicht en je huis uitgaan.
Dat is ook mijn oplossing.
In de ochtend en in de middag ben ik standaard weg. Ook in het weekend.
In de avonden ben ik meestal thuis en ga ik vroeg slapen want tv kijken in mijn eentje vind ik saai.
Probleem echter: ik word moe van dat op straat zwieren. Ik wil gewoon thuis rustig op de bank kunnen hangen zonder wat bijzonders te doen. Gewoon relaxen dus. Zonder die onrust dat ik weer op pad moet of dat ik iets om handen moet hebben.
Snappen jullie mij en hebben jullie dat ook?
Erg herkenbaar dit, tot voor kort voelde ik ook die enorme onrust en drang om altijd maar bezig te zijn. Was ook bijna nooit thuis en zo wel dan was ik constant bezig met zoeken naar mensen die wilden afspreken of bezig met activiteiten verzinnen of uitvoeren. Op een gegeven moment opperde iemand of ik dit misschien niet deed omdat ik juist probeerde te vluchten voor iets (eenzaamheid), vond ik toen belachelijk. Tot ik op een gegeven moment merkte dat ik nog steeds geen rust vond ook al had ik elke avond een afspraak, date, activiteit, enz en vast liep. Toen besloten om expres niks te gaan doen, erg confronterend.. blijkbaar kan ik moeilijk alleen zijn. Ben er nu mee bezig en zit wel een dieper, onderliggend iets onder, maar duurde wel even voor ik dat besefte. Voelt overigens wel heerlijk om nu juist lekker niks te hoeven
Dus ik weet niet of dit ook voor jou geldt, dat je zo'n onrust ervaart omdat je misschien juist vlucht voor iets (en nog niet weet wat?) Of loopt er iets niet lekker in je leven qua werk, vrienden of relaties en ben je daarnaar op zoek? Wat gebeurt er overigens met je, als je het niet lukt iemand of iets te vinden om iets mee te doen en je alleen op de bank zit?
Best een aantal mensen die eenzaam is dus.
En de meesten hebben als oplossing erop uit trekken, de deur dicht en je huis uitgaan.
Dat is ook mijn oplossing.
In de ochtend en in de middag ben ik standaard weg. Ook in het weekend.
In de avonden ben ik meestal thuis en ga ik vroeg slapen want tv kijken in mijn eentje vind ik saai.
Probleem echter: ik word moe van dat op straat zwieren. Ik wil gewoon thuis rustig op de bank kunnen hangen zonder wat bijzonders te doen. Gewoon relaxen dus. Zonder die onrust dat ik weer op pad moet of dat ik iets om handen moet hebben.
Snappen jullie mij en hebben jullie dat ook?
Erg herkenbaar dit, tot voor kort voelde ik ook die enorme onrust en drang om altijd maar bezig te zijn. Was ook bijna nooit thuis en zo wel dan was ik constant bezig met zoeken naar mensen die wilden afspreken of bezig met activiteiten verzinnen of uitvoeren. Op een gegeven moment opperde iemand of ik dit misschien niet deed omdat ik juist probeerde te vluchten voor iets (eenzaamheid), vond ik toen belachelijk. Tot ik op een gegeven moment merkte dat ik nog steeds geen rust vond ook al had ik elke avond een afspraak, date, activiteit, enz en vast liep. Toen besloten om expres niks te gaan doen, erg confronterend.. blijkbaar kan ik moeilijk alleen zijn. Ben er nu mee bezig en zit wel een dieper, onderliggend iets onder, maar duurde wel even voor ik dat besefte. Voelt overigens wel heerlijk om nu juist lekker niks te hoeven
Dus ik weet niet of dit ook voor jou geldt, dat je zo'n onrust ervaart omdat je misschien juist vlucht voor iets (en nog niet weet wat?) Of loopt er iets niet lekker in je leven qua werk, vrienden of relaties en ben je daarnaar op zoek? Wat gebeurt er overigens met je, als je het niet lukt iemand of iets te vinden om iets mee te doen en je alleen op de bank zit?
maandag 6 maart 2017 om 02:53
sugarnspice en inky:
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.
ik wil inderdaad thuis zijn en gewoon niks doen. Met niks doen bedoel ik tv kijken, boek lezen, radio luisteren afgewisseld met gewoon voor me uit staren en een beetje peinzen en mijmeren.
Maar dat lukt niet.
Inky stelde voor om bezigheden binnenshuis te zoeken. Ik heb als hobby versjes schrijven die ik zelf inbundel. Maar die hobby is een soort dwang geworden. Ik voel de drang om er steeds maar mee bezig te zijn waardoor het niet meer vrijblijvend is en dus niet leuk meer. Hetzelfde geldt voor breien. Ik wil het alleen maar doen voor een paar keer een half uurtje achter mekaar. Maar ook daar geldt die dwang om snel klaar te zijn met een breiproject. Een druk gewoon om het maar zo snel mogelijk af te hebben.
Gewoon niet leuk meer.
maandag 6 maart 2017 om 08:40
Ik herken ook veel wat ik hier lees, voel me ook eenzaam. Ook tussen de mensen. eerst had ik best veel mensen om me heen, maar daartussen voelde ik me er buiten vallen, alsof ik 'anders' was.. De oorzaak zit hem in het feit dat ik het zwarte schaap van de familie ben, mijn (stief) familie die hebben er voor gezorgd dat ook buitenstaanders me op een andere manier zijn gaan bekijken. en zo werd ik dan ook nog eens extra buitengesloten. Maar als ik me tussen mensen bevind die geheel buiten mijn familie staan dan heb ik gewoon vrienden en goede collega's waar ik een goede band mee op zou kunnen bouwen. Maar nu komt het probleem: Ik kan het niet zo goed meer opbrengen, ik ga mensen uit de weg, er is zoveel gebeurd dat ik me geheel aan het terugtrekken ben, waardoor ik toch ook weer meer in een isolement ben geraakt. Soms geniet ik van alleen zijn.. die rust, geen strijd meer om op mijn tenen te lopen, conflicten vermijden, maar anderzijds ben ik te jong om mezelf op te sluiten thuis. Terwijl ik voorheen zo veel mogelijk buitenshuis dingen zocht voor afleiding.. Als ik nu naar mezelf kijk, vind ik mezelf ook behoorlijk vreemd geworden. Ik merk dat ik ook een geheel andere kijk op de wereld heb gekregen, dan andere mensen, als ik wel eens meelees op Facebook.. alsof zij van een andere planeet zijn.. levens leiden wat erg ver van mijn bed staat. Vind de maatschappij ook eng geworden, dus ook dat maakt dat ik me eenzamer en onbegrepen ben gaan voelen. Alleen bij dieren voel ik me goed. Ik weet wel heel goed wat mijn probleem is, en ik ben ook hard bezig om hieruit te klimmen. Maar toch.. ik weet niet hoe je die "echte" eenzaamheid uit mijn hart moet krijgen.. Ik heb het gevoel dat ik gewoon nergens pas of bijhoor.. zelfs niet bij de mensen die wel goed voor me zijn.
