Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
donderdag 29 januari 2009 om 01:01
Misschien dat je de verwachtingen eens moet schrappen. Niet kijken naar hoe je het zou willen hebben, maar kijken naar wat er is. Want dat is waar je het mee moet doen.
Ik lees in meerdere van je postings, zlefs in je openingspost, dat je vriend aangeeft dat hij wil dat je de situatie accepteert, dat dit belangrijk is voor hem. Het lijkt me dat je op dat front dus weinig verandering kan verwachten.
Het heeft niet zozeer met een slappe houding te maken, als wel met het feit dat je vriend het zo wil en jij dat moeilijk kan accepteren. Ik vind de houding van je vriend helemaal niet slap. Hij houdt zich aardig bij zijn standpunt, ondanks dat jullie relatie daar onder lijdt.
Ik lees in meerdere van je postings, zlefs in je openingspost, dat je vriend aangeeft dat hij wil dat je de situatie accepteert, dat dit belangrijk is voor hem. Het lijkt me dat je op dat front dus weinig verandering kan verwachten.
Het heeft niet zozeer met een slappe houding te maken, als wel met het feit dat je vriend het zo wil en jij dat moeilijk kan accepteren. Ik vind de houding van je vriend helemaal niet slap. Hij houdt zich aardig bij zijn standpunt, ondanks dat jullie relatie daar onder lijdt.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 01:07
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 00:55:
Mensen veranderen volgens mij niet, maar ik merk toch kleine verbeteringen bij hem, en zoals ik al eerder schreef, ik verwacht dat zij haar leven ook zal beteren als ze begrijpt dat wij echt voor elkaar gaan.
Ken je dat gevoel over je hele lijf als er een krijtje fout over een schoolbord krast? Nou, dàt gevoel en dan keer honderd krijg ik van deze post.
Ik zou heel erg graag willen weten hoe oud je bent, wil je dat vertellen?
Je bent zó ongelofelijk vol van jezelf dat het bijna grappig is om te lezen. Als er geen kinderen in het spel waren. Want dan verdwijnt mijn gevoel voor humor altijd nogal rap.
Jij vindt hem slap. Maar zoals Poez ookal opmerkt, zijn reactie naar jou toe wàs niet bepaald slap. Het was niet wat je wilde hòren. Maar dat is iets anders dan slap. Hij heeft duidelijk zijn grens aangegeven. Zijn grens naar jou. En die grens ligt bij het aanpassen van de manier waarop hij met de moeder van zijn kinderen omgaat. Daartoe is hij niet bereid.
Dat is meteen het antwoord op je vraag wat je zult moeten accepteren trouwens.
Mensen veranderen volgens mij niet, maar ik merk toch kleine verbeteringen bij hem, en zoals ik al eerder schreef, ik verwacht dat zij haar leven ook zal beteren als ze begrijpt dat wij echt voor elkaar gaan.
Ken je dat gevoel over je hele lijf als er een krijtje fout over een schoolbord krast? Nou, dàt gevoel en dan keer honderd krijg ik van deze post.
Ik zou heel erg graag willen weten hoe oud je bent, wil je dat vertellen?
Je bent zó ongelofelijk vol van jezelf dat het bijna grappig is om te lezen. Als er geen kinderen in het spel waren. Want dan verdwijnt mijn gevoel voor humor altijd nogal rap.
Jij vindt hem slap. Maar zoals Poez ookal opmerkt, zijn reactie naar jou toe wàs niet bepaald slap. Het was niet wat je wilde hòren. Maar dat is iets anders dan slap. Hij heeft duidelijk zijn grens aangegeven. Zijn grens naar jou. En die grens ligt bij het aanpassen van de manier waarop hij met de moeder van zijn kinderen omgaat. Daartoe is hij niet bereid.
Dat is meteen het antwoord op je vraag wat je zult moeten accepteren trouwens.
donderdag 29 januari 2009 om 01:07
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 00:59:
[...]
We zijn heel serieus en geven ontzettend veel om elkaar, we zijn heel gelukkig samen. Maar we wonen niet samen, door mijn drukke werk en studie schema en het feit dat hij de kinderen 2 weekenden heeft en ik hem graag tijd met hen gun, zien we elkaar ook niet altijd ieder weekend, soms wel en soms niet, maar omdat wij niet samenwonen, merk ik dat sommigen onze relatie niet heel erg serieus nemen.
Ja toen hij me vroeg of ik hem wilde accepteren zoals hij is, heb ik aangegeven dat ik dat wil proberen maar dat het moeilijk voor me is.Maar wat doe je dan om te proberen hem te accepteren hoe hij is? Want het komt op mij over dat je zijn keuzes ten aanzien van de omgang met zijn ex blijft bekritiseren. Dat is niet het accepteren wat hij bedoelde denk ik.
Maar ik begrijp jouw houding na de laatste postings wel beter. Ik denk dat je je wel degelijk bedreigd voelt. Niet omdat hij zijn ex terug zou willen of ex hem, niet door de manier van omgaan met ex, maar wel omdat jullie verschil van mening over de omgang met haar en het feit dat jouw vriend niet buigt in deze, een bom onder jullie relatie legt. En dan is alles wat jou stoort aan die omgang en aan die ex, waar hij niets mee doet, een bedreiging voor jullie relatie.
[...]
We zijn heel serieus en geven ontzettend veel om elkaar, we zijn heel gelukkig samen. Maar we wonen niet samen, door mijn drukke werk en studie schema en het feit dat hij de kinderen 2 weekenden heeft en ik hem graag tijd met hen gun, zien we elkaar ook niet altijd ieder weekend, soms wel en soms niet, maar omdat wij niet samenwonen, merk ik dat sommigen onze relatie niet heel erg serieus nemen.
Ja toen hij me vroeg of ik hem wilde accepteren zoals hij is, heb ik aangegeven dat ik dat wil proberen maar dat het moeilijk voor me is.Maar wat doe je dan om te proberen hem te accepteren hoe hij is? Want het komt op mij over dat je zijn keuzes ten aanzien van de omgang met zijn ex blijft bekritiseren. Dat is niet het accepteren wat hij bedoelde denk ik.
Maar ik begrijp jouw houding na de laatste postings wel beter. Ik denk dat je je wel degelijk bedreigd voelt. Niet omdat hij zijn ex terug zou willen of ex hem, niet door de manier van omgaan met ex, maar wel omdat jullie verschil van mening over de omgang met haar en het feit dat jouw vriend niet buigt in deze, een bom onder jullie relatie legt. En dan is alles wat jou stoort aan die omgang en aan die ex, waar hij niets mee doet, een bedreiging voor jullie relatie.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 08:03
quote:Deftigdametje schreef op 28 januari 2009 @ 23:50:
[...]
Ik vind zijn ex niet zo interessant, ik leef in een hele andere wereld dan zij, in een hele andere woonplaats dan hen ook. Ik vroeg mij af of ik van mijn vriend kan vragen of hij haar af en toe indamt. Omdat zij dit gedrag mijns inziens alleen vertoont omdat hij dit toestaat, en zij dit heel goed weet.
Je ontkent het maar in iedere posting van jou klinkt door hoeveel beter jij jezelf vindt dan de ex. Terwijl, wat doet dat er nou toe? Feit is dat er kinderen zijn en dat jij met die ex van doen hebt. Hoe veel of hoe weinig dat ook is.
Je vraagt je af of je vriend kunt vragen of hij zijn ex in kan dammen. Kun je vragen ja, maar of hij het doet en of zij het doet als hij het vraagt, dat is een tweede.
Probeer je maar zo weinig mogelijk te ergeren, dat is het beste. Je hoeft geen boezemvriendinnen met zijn ex te worden. Respecteer het feit dat zij de moeder is van de kinderen van je ex en relax.
[...]
Ik vind zijn ex niet zo interessant, ik leef in een hele andere wereld dan zij, in een hele andere woonplaats dan hen ook. Ik vroeg mij af of ik van mijn vriend kan vragen of hij haar af en toe indamt. Omdat zij dit gedrag mijns inziens alleen vertoont omdat hij dit toestaat, en zij dit heel goed weet.
Je ontkent het maar in iedere posting van jou klinkt door hoeveel beter jij jezelf vindt dan de ex. Terwijl, wat doet dat er nou toe? Feit is dat er kinderen zijn en dat jij met die ex van doen hebt. Hoe veel of hoe weinig dat ook is.
Je vraagt je af of je vriend kunt vragen of hij zijn ex in kan dammen. Kun je vragen ja, maar of hij het doet en of zij het doet als hij het vraagt, dat is een tweede.
Probeer je maar zo weinig mogelijk te ergeren, dat is het beste. Je hoeft geen boezemvriendinnen met zijn ex te worden. Respecteer het feit dat zij de moeder is van de kinderen van je ex en relax.
donderdag 29 januari 2009 om 08:11
donderdag 29 januari 2009 om 10:20
donderdag 29 januari 2009 om 10:46
Ik zou ook niet blij zijn als ex van mijn vriend dronken aan de lijn hing, als ze nooit belde, maar zodra ie bij mij zat ineens er allerlei noodgevallen zijn. Zolang het om de kinderen gaat en zwemdiploma stelt ze mss geen rare eisen, maar ik zie niet waarom ex moet bellen naar kennisen die ze al jaren niet gezien heeft, of moet smssen als de kinderen allang slapen.
De vriend van TO geeft zelf al aan dat ook hij ziet dat ze aan het treiteren is. dan lijkt me het verwijt dat ze jaloers is en zich aanstelt onterecht.
ben het eens met de laatste postings van Loe en lotus-lilly. het probleem is niet de ex, mar de houding van de vriend. of het slap is of niet, heb ik geen oordeel over. vriend ziet dat ex treitert, maar doet in de ogebn van To te weinig om het getreiter te stoppen. Dat legt idd een bom onder de relatie. als mijn vriend zou vinden dat zijn ex treitert, maar hij weigert om richting haar duidelijk te maken dat ze daarmee moet ophouden omdat ie gelukkig is met mij, dan zou ik me ook afvragen hoe sterk de relatie nu echt is.
kan ie nog 100X aangeven dat ik maar in m moet geloven, maar als zijn daden voor mij niet overeenstemmen met zijn woorden, verliets ie geloofwaardigheid.
idd : yes we can, but no we won't.
Dan heb je idd twee keuzes, accepteren, of tot de conclusie komen dat ie niet 100% voor jou gaat en dat ie eigenlijk die aandacht van ex te lekker vind om haar op haar plek te zetten.
De vriend van TO geeft zelf al aan dat ook hij ziet dat ze aan het treiteren is. dan lijkt me het verwijt dat ze jaloers is en zich aanstelt onterecht.
ben het eens met de laatste postings van Loe en lotus-lilly. het probleem is niet de ex, mar de houding van de vriend. of het slap is of niet, heb ik geen oordeel over. vriend ziet dat ex treitert, maar doet in de ogebn van To te weinig om het getreiter te stoppen. Dat legt idd een bom onder de relatie. als mijn vriend zou vinden dat zijn ex treitert, maar hij weigert om richting haar duidelijk te maken dat ze daarmee moet ophouden omdat ie gelukkig is met mij, dan zou ik me ook afvragen hoe sterk de relatie nu echt is.
kan ie nog 100X aangeven dat ik maar in m moet geloven, maar als zijn daden voor mij niet overeenstemmen met zijn woorden, verliets ie geloofwaardigheid.
idd : yes we can, but no we won't.
Dan heb je idd twee keuzes, accepteren, of tot de conclusie komen dat ie niet 100% voor jou gaat en dat ie eigenlijk die aandacht van ex te lekker vind om haar op haar plek te zetten.
donderdag 29 januari 2009 om 10:48
Ik vind je ex niet slap, maar juist volhardend in zijn eigen ideeën over de omgang met zijn ex-vrouw. Heel goed.
Hij buigt gelukkig niet voor een jaloerse vrouw die de moeder van zijn geliefde kinderen het licht in de ogen niet gunt. Waren alle vaders maar zo.
Op mij komt je verhaal over als het zoveelste van een stikjaloerse nieuwe vrouw die het niet kan verteren dat haar nieuwe vriend van een ander gehouden heeft en daar kinderen mee heeft.
Hij buigt gelukkig niet voor een jaloerse vrouw die de moeder van zijn geliefde kinderen het licht in de ogen niet gunt. Waren alle vaders maar zo.
Op mij komt je verhaal over als het zoveelste van een stikjaloerse nieuwe vrouw die het niet kan verteren dat haar nieuwe vriend van een ander gehouden heeft en daar kinderen mee heeft.
donderdag 29 januari 2009 om 11:06
Ik sluit me volledig aan bij eerdere posters, die gezegd hebben dat jouw probleem niet zozeer die ex is, als wel je vriend. Jij wil dat je vriend een andere houding aanneemt ten opzichte van zijn ex, de moeder van zijn kinderen.
Je vraagt of je dat mag eisen/vragen van je vriend. Ja, dat mag. Het is echter de vraag of je vriend daaraan wil/kan voldoen. Hij stelt zich op zíjn manier op naar zijn ex, of die manier nu goed of slecht is. Jij hebt daar moeite mee, en hij op zijn beurt heeft jou gevraagd te accepteren dat hij zo is. Take it or leave it....
Je vraagt of je dat mag eisen/vragen van je vriend. Ja, dat mag. Het is echter de vraag of je vriend daaraan wil/kan voldoen. Hij stelt zich op zíjn manier op naar zijn ex, of die manier nu goed of slecht is. Jij hebt daar moeite mee, en hij op zijn beurt heeft jou gevraagd te accepteren dat hij zo is. Take it or leave it....
Peas on earth!
donderdag 29 januari 2009 om 11:13
quote:PrinsesOpDeErwt schreef op 29 januari 2009 @ 11:06:
Ik sluit me volledig aan bij eerdere posters, die gezegd hebben dat jouw probleem niet zozeer die ex is, als wel je vriend. Jij wil dat je vriend een andere houding aanneemt ten opzichte van zijn ex, de moeder van zijn kinderen.
Je vraagt of je dat mag eisen/vragen van je vriend. Ja, dat mag. Het is echter de vraag of je vriend daaraan wil/kan voldoen. Hij stelt zich op zíjn manier op naar zijn ex, of die manier nu goed of slecht is. Jij hebt daar moeite mee, en hij op zijn beurt heeft jou gevraagd te accepteren dat hij zo is. Take it or leave it....Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.
Ik sluit me volledig aan bij eerdere posters, die gezegd hebben dat jouw probleem niet zozeer die ex is, als wel je vriend. Jij wil dat je vriend een andere houding aanneemt ten opzichte van zijn ex, de moeder van zijn kinderen.
Je vraagt of je dat mag eisen/vragen van je vriend. Ja, dat mag. Het is echter de vraag of je vriend daaraan wil/kan voldoen. Hij stelt zich op zíjn manier op naar zijn ex, of die manier nu goed of slecht is. Jij hebt daar moeite mee, en hij op zijn beurt heeft jou gevraagd te accepteren dat hij zo is. Take it or leave it....Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.
donderdag 29 januari 2009 om 11:14
Ik wil nog wat zeggen over dat naar Schiphol brengen.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Werkelijk waar, mijn bek valt open.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Werkelijk waar, mijn bek valt open.
donderdag 29 januari 2009 om 11:19
quote:return_of_kreng schreef op 29 januari 2009 @ 10:46:
Ik zou ook niet blij zijn als ex van mijn vriend dronken aan de lijn hing, als ze nooit belde, maar zodra ie bij mij zat ineens er allerlei noodgevallen zijn. Zolang het om de kinderen gaat en zwemdiploma stelt ze mss geen rare eisen, maar ik zie niet waarom ex moet bellen naar kennisen die ze al jaren niet gezien heeft, of moet smssen als de kinderen allang slapen.
De vriend van TO geeft zelf al aan dat ook hij ziet dat ze aan het treiteren is. dan lijkt me het verwijt dat ze jaloers is en zich aanstelt onterecht.
ben het eens met de laatste postings van Loe en lotus-lilly. het probleem is niet de ex, mar de houding van de vriend. of het slap is of niet, heb ik geen oordeel over. vriend ziet dat ex treitert, maar doet in de ogebn van To te weinig om het getreiter te stoppen. Dat legt idd een bom onder de relatie. als mijn vriend zou vinden dat zijn ex treitert, maar hij weigert om richting haar duidelijk te maken dat ze daarmee moet ophouden omdat ie gelukkig is met mij, dan zou ik me ook afvragen hoe sterk de relatie nu echt is.
kan ie nog 100X aangeven dat ik maar in m moet geloven, maar als zijn daden voor mij niet overeenstemmen met zijn woorden, verliets ie geloofwaardigheid.
idd : yes we can, but no we won't.
Dan heb je idd twee keuzes, accepteren, of tot de conclusie komen dat ie niet 100% voor jou gaat en dat ie eigenlijk die aandacht van ex te lekker vind om haar op haar plek te zetten.
Dit is precies zoals ik het voel, ik vind het prima dat er contact is omwille van de kinderen (ik ben tenslotte zelf ook kind van gescheiden ouders en mijn ouders en hun partners konden altijd prima met elkaar overweg) maar niet als dat niet nodig is. Zoals bv in het voorbeeld dat ik eerder aangaf, dat de moeder mijn vriend belt om te zeggen dat zijn kind nu een zalfje heeft voor haar huid, terwijl hij haar even later gaat ophalen. Iemand zei dat ouders soms ook dingen moeten bespreken waar de kinderen niet bij hoeven te zijn, nou ik zie niet in, waarin dit niet gemeld kan worden bij het ophalen. En altijd alleen als wij samen zijn, als hij alleen is, dan belt ze niet of komt ze niet zomaar langs.
En met reacties als jaloerse vrouw die het licht in de ogen van de moeder niet gunt kan ik verder niks.. Hoe vaak moet ik dat hier nu schrijven? Ik heb ook exen hoor. Natuurlijk dus ik weet ook hoe het wel kan.
Ik zou ook niet blij zijn als ex van mijn vriend dronken aan de lijn hing, als ze nooit belde, maar zodra ie bij mij zat ineens er allerlei noodgevallen zijn. Zolang het om de kinderen gaat en zwemdiploma stelt ze mss geen rare eisen, maar ik zie niet waarom ex moet bellen naar kennisen die ze al jaren niet gezien heeft, of moet smssen als de kinderen allang slapen.
De vriend van TO geeft zelf al aan dat ook hij ziet dat ze aan het treiteren is. dan lijkt me het verwijt dat ze jaloers is en zich aanstelt onterecht.
ben het eens met de laatste postings van Loe en lotus-lilly. het probleem is niet de ex, mar de houding van de vriend. of het slap is of niet, heb ik geen oordeel over. vriend ziet dat ex treitert, maar doet in de ogebn van To te weinig om het getreiter te stoppen. Dat legt idd een bom onder de relatie. als mijn vriend zou vinden dat zijn ex treitert, maar hij weigert om richting haar duidelijk te maken dat ze daarmee moet ophouden omdat ie gelukkig is met mij, dan zou ik me ook afvragen hoe sterk de relatie nu echt is.
kan ie nog 100X aangeven dat ik maar in m moet geloven, maar als zijn daden voor mij niet overeenstemmen met zijn woorden, verliets ie geloofwaardigheid.
idd : yes we can, but no we won't.
Dan heb je idd twee keuzes, accepteren, of tot de conclusie komen dat ie niet 100% voor jou gaat en dat ie eigenlijk die aandacht van ex te lekker vind om haar op haar plek te zetten.
Dit is precies zoals ik het voel, ik vind het prima dat er contact is omwille van de kinderen (ik ben tenslotte zelf ook kind van gescheiden ouders en mijn ouders en hun partners konden altijd prima met elkaar overweg) maar niet als dat niet nodig is. Zoals bv in het voorbeeld dat ik eerder aangaf, dat de moeder mijn vriend belt om te zeggen dat zijn kind nu een zalfje heeft voor haar huid, terwijl hij haar even later gaat ophalen. Iemand zei dat ouders soms ook dingen moeten bespreken waar de kinderen niet bij hoeven te zijn, nou ik zie niet in, waarin dit niet gemeld kan worden bij het ophalen. En altijd alleen als wij samen zijn, als hij alleen is, dan belt ze niet of komt ze niet zomaar langs.
En met reacties als jaloerse vrouw die het licht in de ogen van de moeder niet gunt kan ik verder niks.. Hoe vaak moet ik dat hier nu schrijven? Ik heb ook exen hoor. Natuurlijk dus ik weet ook hoe het wel kan.
donderdag 29 januari 2009 om 11:23
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 11:16:
En ja, ik heb vrienden gehad die vader waren. Ik heb me bevonden in jouw positie.
En ik snap het werkelijk niet dat je je zo laat gaan.Ik geloof het niet zo. Heb jij ook partners gehad wiens ex partners zo overduidelijk en zonder zinnige reden optraden en een partner die daar niet zo veel aan deed. En heb jij alle postings wel goed gelezen? als ik zeg dat ik niet jaloers ben, dan stap jij daar zo overheen. Je had net zo goed kunnen schrijven, dat ik blind, bang of agressief ben, in plaats van jaloers en dan zeg ik je ook dat ik dat niet ben. Ik heb een prille relatie met een man waarvan ik bij voorbaat wist dat het niet gemakkelijk zou worden. Ondanks dat heb ik toch voor hem gekozen. Ik vraag niet om deze dingen en zou dit van mijn ex ook nooit accepteren. Mijn vriend zegt dat hij het verschrikkelijk zou vinden als mijn ex partner zich zo zou opstellen als zijn ex doet.
En ja, ik heb vrienden gehad die vader waren. Ik heb me bevonden in jouw positie.
En ik snap het werkelijk niet dat je je zo laat gaan.Ik geloof het niet zo. Heb jij ook partners gehad wiens ex partners zo overduidelijk en zonder zinnige reden optraden en een partner die daar niet zo veel aan deed. En heb jij alle postings wel goed gelezen? als ik zeg dat ik niet jaloers ben, dan stap jij daar zo overheen. Je had net zo goed kunnen schrijven, dat ik blind, bang of agressief ben, in plaats van jaloers en dan zeg ik je ook dat ik dat niet ben. Ik heb een prille relatie met een man waarvan ik bij voorbaat wist dat het niet gemakkelijk zou worden. Ondanks dat heb ik toch voor hem gekozen. Ik vraag niet om deze dingen en zou dit van mijn ex ook nooit accepteren. Mijn vriend zegt dat hij het verschrikkelijk zou vinden als mijn ex partner zich zo zou opstellen als zijn ex doet.
donderdag 29 januari 2009 om 11:25
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 11:13:
[...]
Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.Hoho Dametje. Ik zeg ook niet dat het gemakkelijk/leuk/gezellig is. Je stelt alleen een vraag en daar krijg je antwoord op. Wat wil je dan met dit topic? Geen antwoorden, maar 'wat rot voor je', of wél antwoorden? Nee, het kan best ingewikkeld zijn, een man met kinderen én een ex. Maar zó is de situatie nu eenmaal.
[...]
Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.Hoho Dametje. Ik zeg ook niet dat het gemakkelijk/leuk/gezellig is. Je stelt alleen een vraag en daar krijg je antwoord op. Wat wil je dan met dit topic? Geen antwoorden, maar 'wat rot voor je', of wél antwoorden? Nee, het kan best ingewikkeld zijn, een man met kinderen én een ex. Maar zó is de situatie nu eenmaal.
Peas on earth!
donderdag 29 januari 2009 om 11:26
quote:kerriebredsjo schreef op 29 januari 2009 @ 11:20:
Sjees, wat een gedoe lijkt me dat met zo'n "stoor-zender" op de achtergrond. Blij dat ik een kinderloos vriendje heb genomen. Kan ik zelluf lekker kind zijn, en alle aandacht opeisen. Helaas kun je niet kiezen op wie je verliefd wordt. Zoals ik hierboven ook al schreef wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden om een relatie aan te gaan met een man met kinderen, ik wist dat ik altijd op de laatste plaatst zou komen, en toch is hij zo leuk dat ik desondanks bij hem wil zijn, maar mensen kunnen zich mijns inziens niet zo goed bedenken dat het voor de nieuwe partner niet gemakkelijk is en soms zelfs heel vervelend. Een goede vriendin van me, zelf pas moeder geworden vertelde mij dat zij dit nooit zou kunnen, een relatie met een man met kids.
Sjees, wat een gedoe lijkt me dat met zo'n "stoor-zender" op de achtergrond. Blij dat ik een kinderloos vriendje heb genomen. Kan ik zelluf lekker kind zijn, en alle aandacht opeisen. Helaas kun je niet kiezen op wie je verliefd wordt. Zoals ik hierboven ook al schreef wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden om een relatie aan te gaan met een man met kinderen, ik wist dat ik altijd op de laatste plaatst zou komen, en toch is hij zo leuk dat ik desondanks bij hem wil zijn, maar mensen kunnen zich mijns inziens niet zo goed bedenken dat het voor de nieuwe partner niet gemakkelijk is en soms zelfs heel vervelend. Een goede vriendin van me, zelf pas moeder geworden vertelde mij dat zij dit nooit zou kunnen, een relatie met een man met kids.
donderdag 29 januari 2009 om 11:29
Deftig dametje, ik denk dat een hoop mensen je niet begrijpen. Het is niet dat je niet wilt dat de ex met jouw vriend contact heeft maar dit contact moet zinvol en normaal zijn. Zij heeft er destijds voor gekozen om de relatie te beeindigen, ze heeft tijd genoeg gehad om dit eventueel weer te herstellen (mocht vriend dat willen) voordat jij een relatie met vriend aanging. Het lijkt of zij jou niet een gelukkige relatie met vriend gunt. De controle wil houden over haar ex. Voor de kinderen moet ze uiteraard contact houden met jouw vriend maar verder moet ze haar eigen leven gaan leiden en niet meer om onnozele dingen op gaan bellen.
Ik vind dat vriend daarin meer ruggengraat moet tonen en jou meer moet steunen. Laat een telefoontje maar eens voorbij gaan en laat haar de voicemail inspreken. Deze kan ie direct afluisteren en mocht er iets ernstigs zijn, dan kan vriend direct actie ondernemen. Hij moet voor jou en zijn kinderen kiezen en niet ook nog eens voor zijn om aandachtvragende ex. Zij heeft ervoor gekozen een eigen leven te leiden, laat haar dat dan ook doen!
Ik denk zeker dat als jullie gaan samenwonen, het voor haar nog duidelijker wordt dat jullie een serieuse relatie hebben en dat ze vanzelf merkt dat ze haar toenaderingen moet minderen. Tot die tijd zal het even doorbijten zijn.
Ik vind dat vriend daarin meer ruggengraat moet tonen en jou meer moet steunen. Laat een telefoontje maar eens voorbij gaan en laat haar de voicemail inspreken. Deze kan ie direct afluisteren en mocht er iets ernstigs zijn, dan kan vriend direct actie ondernemen. Hij moet voor jou en zijn kinderen kiezen en niet ook nog eens voor zijn om aandachtvragende ex. Zij heeft ervoor gekozen een eigen leven te leiden, laat haar dat dan ook doen!
Ik denk zeker dat als jullie gaan samenwonen, het voor haar nog duidelijker wordt dat jullie een serieuse relatie hebben en dat ze vanzelf merkt dat ze haar toenaderingen moet minderen. Tot die tijd zal het even doorbijten zijn.
donderdag 29 januari 2009 om 11:29
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 11:14:
Ik wil nog wat zeggen over dat naar Schiphol brengen.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Ten eerste bemoei ik me helemaal nergens mee. Ik heb dit alleen aangeboden en daarbij vind ik dat mamma haar kind ook thuis kan uitzwaaien, ik vind dit helemaal niet zo beschamend en voel me dan ook niet aangesproken.
Werkelijk waar, mijn bek valt open.
Ik wil nog wat zeggen over dat naar Schiphol brengen.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Ten eerste bemoei ik me helemaal nergens mee. Ik heb dit alleen aangeboden en daarbij vind ik dat mamma haar kind ook thuis kan uitzwaaien, ik vind dit helemaal niet zo beschamend en voel me dan ook niet aangesproken.
Werkelijk waar, mijn bek valt open.
donderdag 29 januari 2009 om 11:30
quote:PrinsesOpDeErwt schreef op 29 januari 2009 @ 11:28:
Je bent óók verliefd geworden op een man die zijn ex-partner in deze positie laat zijn, op een plek waar ze invloed kan uitoefenen op zijn/jullie leven. Dat is ook de man waar je verliefd op bent geworden.Ja dat klopt en ben ik volledig met je eens.
Je bent óók verliefd geworden op een man die zijn ex-partner in deze positie laat zijn, op een plek waar ze invloed kan uitoefenen op zijn/jullie leven. Dat is ook de man waar je verliefd op bent geworden.Ja dat klopt en ben ik volledig met je eens.
donderdag 29 januari 2009 om 11:35
quote:Shine73 schreef op 29 januari 2009 @ 11:29:
Deftig dametje, ik denk dat een hoop mensen je niet begrijpen. Het is niet dat je niet wilt dat de ex met jouw vriend contact heeft maar dit contact moet zinvol en normaal zijn. Zij heeft er destijds voor gekozen om de relatie te beeindigen, ze heeft tijd genoeg gehad om dit eventueel weer te herstellen (mocht vriend dat willen) voordat jij een relatie met vriend aanging. Het lijkt of zij jou niet een gelukkige relatie met vriend gunt. De controle wil houden over haar ex. Voor de kinderen moet ze uiteraard contact houden met jouw vriend maar verder moet ze haar eigen leven gaan leiden en niet meer om onnozele dingen op gaan bellen.
Ik vind dat vriend daarin meer ruggengraat moet tonen en jou meer moet steunen. Laat een telefoontje maar eens voorbij gaan en laat haar de voicemail inspreken. Deze kan ie direct afluisteren en mocht er iets ernstigs zijn, dan kan vriend direct actie ondernemen. Hij moet voor jou en zijn kinderen kiezen en niet ook nog eens voor zijn om aandachtvragende ex. Zij heeft ervoor gekozen een eigen leven te leiden, laat haar dat dan ook doen!
Ik denk zeker dat als jullie gaan samenwonen, het voor haar nog duidelijker wordt dat jullie een serieuse relatie hebben en dat ze vanzelf merkt dat ze haar toenaderingen moet minderen. Tot die tijd zal het even doorbijten zijn.Ik ben het met je posting eens, alleen geloof ik niet dat zij MIJ die relatie met hem niet gunt, ze kent me amper (en dat wil ik zou houden. Ik vind het prima dat mijn vriend haar ziet en dingen met haar doet voor de kinderen) Ik denk eerder dat ze zich, sinds onze relatie, misschien weer bewust van haar gevoelens voor de vader van haar kids is geworden, zeker vooral nu het niet goed meer gaat tussen haar en haar vriend, ze zit dus ook te treiteren sinds onze relatie. En ja, mijn vriend moet wat meer ruggegraat tonen zodat zij niet bevestigd wordt in haar handelen.
Deftig dametje, ik denk dat een hoop mensen je niet begrijpen. Het is niet dat je niet wilt dat de ex met jouw vriend contact heeft maar dit contact moet zinvol en normaal zijn. Zij heeft er destijds voor gekozen om de relatie te beeindigen, ze heeft tijd genoeg gehad om dit eventueel weer te herstellen (mocht vriend dat willen) voordat jij een relatie met vriend aanging. Het lijkt of zij jou niet een gelukkige relatie met vriend gunt. De controle wil houden over haar ex. Voor de kinderen moet ze uiteraard contact houden met jouw vriend maar verder moet ze haar eigen leven gaan leiden en niet meer om onnozele dingen op gaan bellen.
Ik vind dat vriend daarin meer ruggengraat moet tonen en jou meer moet steunen. Laat een telefoontje maar eens voorbij gaan en laat haar de voicemail inspreken. Deze kan ie direct afluisteren en mocht er iets ernstigs zijn, dan kan vriend direct actie ondernemen. Hij moet voor jou en zijn kinderen kiezen en niet ook nog eens voor zijn om aandachtvragende ex. Zij heeft ervoor gekozen een eigen leven te leiden, laat haar dat dan ook doen!
Ik denk zeker dat als jullie gaan samenwonen, het voor haar nog duidelijker wordt dat jullie een serieuse relatie hebben en dat ze vanzelf merkt dat ze haar toenaderingen moet minderen. Tot die tijd zal het even doorbijten zijn.Ik ben het met je posting eens, alleen geloof ik niet dat zij MIJ die relatie met hem niet gunt, ze kent me amper (en dat wil ik zou houden. Ik vind het prima dat mijn vriend haar ziet en dingen met haar doet voor de kinderen) Ik denk eerder dat ze zich, sinds onze relatie, misschien weer bewust van haar gevoelens voor de vader van haar kids is geworden, zeker vooral nu het niet goed meer gaat tussen haar en haar vriend, ze zit dus ook te treiteren sinds onze relatie. En ja, mijn vriend moet wat meer ruggegraat tonen zodat zij niet bevestigd wordt in haar handelen.
donderdag 29 januari 2009 om 11:38
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 11:26:
[...]
Helaas kun je niet kiezen op wie je verliefd wordt. Zoals ik hierboven ook al schreef wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden om een relatie aan te gaan met een man met kinderen, ik wist dat ik altijd op de laatste plaatst zou komen, en toch is hij zo leuk dat ik desondanks bij hem wil zijn, maar mensen kunnen zich mijns inziens niet zo goed bedenken dat het voor de nieuwe partner niet gemakkelijk is en soms zelfs heel vervelend. Een goede vriendin van me, zelf pas moeder geworden vertelde mij dat zij dit nooit zou kunnen, een relatie met een man met kids.Eh, niet om het 1 of ander, maar je kunt wel degelijk kiezen op wie je verliefd wordt. Zelf heb ik heel bewust gekozen voor iemand zonder kinderen. Natuurlijk heeft hij wel exen, en die zullen gerust ook nog een rol spelen in zijn leven. Maar niet op een manier dat ik daar last van heb. De manier waarop deze ex zich in jullie leven mengt, lijkt me heel vervelend. Dronken bellen, sms en op ongewenste tijden. In die zin mag jij best balen van haar gedrag hoor, of het nu de moeder is van je vriend zijn kind of niet. Maar om het niet een te grote plek in jouw leven te laten innemen, zou ik toch een manier zoeken om er mee te dealen. Bijvoorbeeld, wanneer je merkt dat zij weer aan het storen is, even iets anders gaan doen. Je gedachten en gevoelens focussen op iets of iemand anders. Even een korte meditatie-pauze inlassen, en goed bij jezelf voelen wàt het nu precies is wat je zo storend vindt aan die ex. Succes meis, het leven zit vol valkuilen en drempels. Die kun je niet negeren en ontkennen, maar heb je mee te dealen. De kunst is alleen: HOE kijk je ernaar. Sja, zomaar een opinie van een ander deftig dametje, hehehehe.
[...]
Helaas kun je niet kiezen op wie je verliefd wordt. Zoals ik hierboven ook al schreef wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden om een relatie aan te gaan met een man met kinderen, ik wist dat ik altijd op de laatste plaatst zou komen, en toch is hij zo leuk dat ik desondanks bij hem wil zijn, maar mensen kunnen zich mijns inziens niet zo goed bedenken dat het voor de nieuwe partner niet gemakkelijk is en soms zelfs heel vervelend. Een goede vriendin van me, zelf pas moeder geworden vertelde mij dat zij dit nooit zou kunnen, een relatie met een man met kids.Eh, niet om het 1 of ander, maar je kunt wel degelijk kiezen op wie je verliefd wordt. Zelf heb ik heel bewust gekozen voor iemand zonder kinderen. Natuurlijk heeft hij wel exen, en die zullen gerust ook nog een rol spelen in zijn leven. Maar niet op een manier dat ik daar last van heb. De manier waarop deze ex zich in jullie leven mengt, lijkt me heel vervelend. Dronken bellen, sms en op ongewenste tijden. In die zin mag jij best balen van haar gedrag hoor, of het nu de moeder is van je vriend zijn kind of niet. Maar om het niet een te grote plek in jouw leven te laten innemen, zou ik toch een manier zoeken om er mee te dealen. Bijvoorbeeld, wanneer je merkt dat zij weer aan het storen is, even iets anders gaan doen. Je gedachten en gevoelens focussen op iets of iemand anders. Even een korte meditatie-pauze inlassen, en goed bij jezelf voelen wàt het nu precies is wat je zo storend vindt aan die ex. Succes meis, het leven zit vol valkuilen en drempels. Die kun je niet negeren en ontkennen, maar heb je mee te dealen. De kunst is alleen: HOE kijk je ernaar. Sja, zomaar een opinie van een ander deftig dametje, hehehehe.
donderdag 29 januari 2009 om 11:45
Deftigdametje, ik kan me best wel voorstellen dat je hier moeite mee hebt. Het is ook niet gemakkelijk om een vriend te hebben met kinderen.
Maar hoe je het ook wendt of keert, ze zijn er en daarmee ook de moeder van de kinderen.
Je hebt m.i. niet veel keus. Je accepteert het of je accepteert het niet en gaat je eigen weg.
Mijn man heeft 2 kinderen uit zijn eerste huwelijk. Ik weet hoe het voelt. En ook ik heb er in het begin behoorlijk veel moeite mee gehad. Je probeert je eigen plaats in het geheel te veroveren. En dat lukt meestal niet meteen. Maar het went wel als je over bepaalde gevoelens heen kunt stappen. Feit blijft nl. dat die kinderen er gewoon zijn en die ex dus ook. Er gaat zoveel onnodige energie zitten in het ergeren aan elkaar.
En wat is nu het ergste wat je kan gebeuren? Dat je vriend terug gaat naar zijn ex? Zo te horen uit jouw verhaal is hij dat niet van plan.
Maar hoe je het ook wendt of keert, ze zijn er en daarmee ook de moeder van de kinderen.
Je hebt m.i. niet veel keus. Je accepteert het of je accepteert het niet en gaat je eigen weg.
Mijn man heeft 2 kinderen uit zijn eerste huwelijk. Ik weet hoe het voelt. En ook ik heb er in het begin behoorlijk veel moeite mee gehad. Je probeert je eigen plaats in het geheel te veroveren. En dat lukt meestal niet meteen. Maar het went wel als je over bepaalde gevoelens heen kunt stappen. Feit blijft nl. dat die kinderen er gewoon zijn en die ex dus ook. Er gaat zoveel onnodige energie zitten in het ergeren aan elkaar.
En wat is nu het ergste wat je kan gebeuren? Dat je vriend terug gaat naar zijn ex? Zo te horen uit jouw verhaal is hij dat niet van plan.
donderdag 29 januari 2009 om 11:45
Wat vervelend voor je, ik voel met je mee want ik zit in een soortgelijke situatie. Als je een nieuwe vriend hebt en die heeft kinderen dan is dat niet altijd even makkelijk, je zult niet zomaar geaccepteerd worden door zijn kinderen en als dan ook nog die moeder even duidelijk laat weten dat zij aanwezig is en je vriend daar niet zo veel tegen doet, dan begrijp ik dat dat voor jou niet zo gemakkelijk is.
Je zult je vriend moeten vragen om haar een beetje op afstand te houden zodat zij haar energie op haar eigen partner kan richten.
Je zult je vriend moeten vragen om haar een beetje op afstand te houden zodat zij haar energie op haar eigen partner kan richten.