Kinderen
alle pijlers
Heupdysplasie
maandag 2 februari 2009 om 13:33
Het lijkt erop dat Minismollie heupdysplasie heeft. Donderdag hebben we een heupfoto laten maken, vandaag de uitslag gekregen en morgen (!) zitten we al bij de kinderorthopeed.
Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar ik ben altijd graag goed voorbereid. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een baby met heupdysplasie.
Mini is nu 6 maanden, krijgt borstvoeding en daar wil ik niet mee stoppen. Ze kan zich sinds kort omdraaien van rug naar buik en speelt lekker met haar teentjes.
Hoe moet dat met aanleggen als ze een spreid- of een gipsbroekje krijgt? Wat voor invloed zal dit op haar ontwikkeling hebben? Omdraaien zal niet meer lukken, lijkt me, en met teentjes spelen ook niet meer. Waar moet ik nog meer aan denken of over nadenken?
Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar ik ben altijd graag goed voorbereid. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een baby met heupdysplasie.
Mini is nu 6 maanden, krijgt borstvoeding en daar wil ik niet mee stoppen. Ze kan zich sinds kort omdraaien van rug naar buik en speelt lekker met haar teentjes.
Hoe moet dat met aanleggen als ze een spreid- of een gipsbroekje krijgt? Wat voor invloed zal dit op haar ontwikkeling hebben? Omdraaien zal niet meer lukken, lijkt me, en met teentjes spelen ook niet meer. Waar moet ik nog meer aan denken of over nadenken?
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 2 februari 2009 om 14:57
Mss past de draagdoek nog wel maar ik vond het met die beugel niet lekker zitten. Ik had hem dan tegen me aan hè?
Ik het bedje past makkelijk hoor, wiegje denk ik niet meer.
Ik werd wel nerveus van al die vragen op straat. Het was ook lekker weer dus ik was veel buiten met de wagen (wagen in ligstand). Dus zodra het een beetje koud werd had ik de voetenzak eroverheen.
Maargoed, dat is persoonlijk. Ik vond het gewoon bijdehand van onbekenden die maar steeds vroegen met zo;n zielig gezicht: oooh, wat heeft hij?
Wat ik wel weer handig vond was dat ik hem uit bed kon tillen met die beugel ha ha! een hand onder zijn rug/hoofd en 1 hand aan die beugel. Best zielig hè?
Ik het bedje past makkelijk hoor, wiegje denk ik niet meer.
Ik werd wel nerveus van al die vragen op straat. Het was ook lekker weer dus ik was veel buiten met de wagen (wagen in ligstand). Dus zodra het een beetje koud werd had ik de voetenzak eroverheen.
Maargoed, dat is persoonlijk. Ik vond het gewoon bijdehand van onbekenden die maar steeds vroegen met zo;n zielig gezicht: oooh, wat heeft hij?
Wat ik wel weer handig vond was dat ik hem uit bed kon tillen met die beugel ha ha! een hand onder zijn rug/hoofd en 1 hand aan die beugel. Best zielig hè?
maandag 2 februari 2009 om 14:59
Ik heb het als kind ook gehad... ben nu 27 jaar. Ik moest 6 weken in het ziekenhuis liggen met de beentjes in spreidstand. Daarna nog 2 jaar in een beugel gelopen.
Mn heupen staan nog wel scheef, maar het is goedgekomen
Heupdysplasie komt trouwens voornamelijk voor in het Noorden, grappig. Jij toevallig ook uit het noorden??? (niet dat dat er iets toe doet...)
Sterkte, maar hou goede hoop, ze kunnen heleboel tegenwoordig. En bij mij is het ook goedgekomen, en dat is zelfs al 27 jaar geleden!
Mn heupen staan nog wel scheef, maar het is goedgekomen
Heupdysplasie komt trouwens voornamelijk voor in het Noorden, grappig. Jij toevallig ook uit het noorden??? (niet dat dat er iets toe doet...)
Sterkte, maar hou goede hoop, ze kunnen heleboel tegenwoordig. En bij mij is het ook goedgekomen, en dat is zelfs al 27 jaar geleden!
maandag 2 februari 2009 om 15:19
Ik ben ook absoluut goed voorbereid, vandaar dat ik vanaf de 1e behandeling alles ben op gaan schrijven. Durfde nog net niet te vragen: "Kunt u dat even spellen, alstublieft?"
Gelukkig was onze arts heel geduldig en vond het niet storend dat ik aantekeningen maakte!
Tijgeren heeft ons dochter wel een soort van gedaan. Ze trok zich met haar armpjes als het ware vooruit. (heeft nu ook hele sterke armpjes!)
Ze heeft de fase van kruipen overgeslagen, zij was een kontschuiver (komt wel vaker voor bij kindjes met een heupafwijking).
Gelukkig was onze arts heel geduldig en vond het niet storend dat ik aantekeningen maakte!
Tijgeren heeft ons dochter wel een soort van gedaan. Ze trok zich met haar armpjes als het ware vooruit. (heeft nu ook hele sterke armpjes!)
Ze heeft de fase van kruipen overgeslagen, zij was een kontschuiver (komt wel vaker voor bij kindjes met een heupafwijking).
maandag 2 februari 2009 om 17:42
Ik kom niet uit het noorden, en Smolman ook niet. Althans, hij komt wel uit West-Friesland, redelijk noordelijk maar ik vermoed dat je eerder Groningen/Friesland bedoelt.
Ik deed Mini vanmiddag even in de draagdoek, lekker dichtbij inderdaad. Doet het dan pijn met de beugel? En ik kan me voorstellen dat het wat lastiger is om de doek er goed strak omheen te krijgen omdat die beentjes zo uitsteken.
En sja, wat kijkende mensen betreft, dat vind ik nu al irritant, hahaha! Gisteren stonden we op het station, komt er zo'n mevrouw aangesjokt, de wagen in kijkend. Toen ze voorbij was zei Smolman: "Dat is dan tien euro!" Maar ja, niet hard genoeg voor haar om het te horen, dat vond ik dan wel weer jammer.
Ik deed Mini vanmiddag even in de draagdoek, lekker dichtbij inderdaad. Doet het dan pijn met de beugel? En ik kan me voorstellen dat het wat lastiger is om de doek er goed strak omheen te krijgen omdat die beentjes zo uitsteken.
En sja, wat kijkende mensen betreft, dat vind ik nu al irritant, hahaha! Gisteren stonden we op het station, komt er zo'n mevrouw aangesjokt, de wagen in kijkend. Toen ze voorbij was zei Smolman: "Dat is dan tien euro!" Maar ja, niet hard genoeg voor haar om het te horen, dat vond ik dan wel weer jammer.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 2 februari 2009 om 18:10
Heel herkenbaar!
Dochterlief was ook een ware attractie toen zij in een gipsbroek zat, zowel met 5 maanden als toen ze 3 jaar was.
Eentje spande echter de kroon: Ik had voor mijn dochter toen ze 3 was een ligrolstoel geregeld (ze kon namelijk alleen liggen doordat gips) zodat we wel lekker naar buiten konden. Ik met haar op de kinderboerderij, hartstikke leuk, komt er een oudere dame aan die kijkt naar mijn dochter en zegt: Ach meidje toch, wat doen je ouders je aan?
Als blikken konden doden, was die vrouw nu hartstikke dood geweest! Manlief kon me nog net meenemen anders weet ik niet wat ik gezegd had!
Verder probeerde ik mij er zo weinig mogelijk van aan te trekken of soms zei ik: Wat is ze mooi, he! Kan me voorstellen dat je zo moet kijken!
Dochterlief was ook een ware attractie toen zij in een gipsbroek zat, zowel met 5 maanden als toen ze 3 jaar was.
Eentje spande echter de kroon: Ik had voor mijn dochter toen ze 3 was een ligrolstoel geregeld (ze kon namelijk alleen liggen doordat gips) zodat we wel lekker naar buiten konden. Ik met haar op de kinderboerderij, hartstikke leuk, komt er een oudere dame aan die kijkt naar mijn dochter en zegt: Ach meidje toch, wat doen je ouders je aan?
Als blikken konden doden, was die vrouw nu hartstikke dood geweest! Manlief kon me nog net meenemen anders weet ik niet wat ik gezegd had!
Verder probeerde ik mij er zo weinig mogelijk van aan te trekken of soms zei ik: Wat is ze mooi, he! Kan me voorstellen dat je zo moet kijken!
maandag 2 februari 2009 om 20:14
quote:jellybean schreef op 02 februari 2009 @ 18:10:
Heel herkenbaar!
Dochterlief was ook een ware attractie toen zij in een gipsbroek zat, zowel met 5 maanden als toen ze 3 jaar was.
Eentje spande echter de kroon: Ik had voor mijn dochter toen ze 3 was een ligrolstoel geregeld (ze kon namelijk alleen liggen doordat gips) zodat we wel lekker naar buiten konden. Ik met haar op de kinderboerderij, hartstikke leuk, komt er een oudere dame aan die kijkt naar mijn dochter en zegt: Ach meidje toch, wat doen je ouders je aan?
Als blikken konden doden, was die vrouw nu hartstikke dood geweest! Manlief kon me nog net meenemen anders weet ik niet wat ik gezegd had!
Verder probeerde ik mij er zo weinig mogelijk van aan te trekken of soms zei ik: Wat is ze mooi, he! Kan me voorstellen dat je zo moet kijken!
Nou ja! Wat een idioot wijf!! Dat manlief je heeft meegenomen, van mij mag je zo'n bemoeial wel op haar plek zetten.
De laatste vind ik mooi!
Heel herkenbaar!
Dochterlief was ook een ware attractie toen zij in een gipsbroek zat, zowel met 5 maanden als toen ze 3 jaar was.
Eentje spande echter de kroon: Ik had voor mijn dochter toen ze 3 was een ligrolstoel geregeld (ze kon namelijk alleen liggen doordat gips) zodat we wel lekker naar buiten konden. Ik met haar op de kinderboerderij, hartstikke leuk, komt er een oudere dame aan die kijkt naar mijn dochter en zegt: Ach meidje toch, wat doen je ouders je aan?
Als blikken konden doden, was die vrouw nu hartstikke dood geweest! Manlief kon me nog net meenemen anders weet ik niet wat ik gezegd had!
Verder probeerde ik mij er zo weinig mogelijk van aan te trekken of soms zei ik: Wat is ze mooi, he! Kan me voorstellen dat je zo moet kijken!
Nou ja! Wat een idioot wijf!! Dat manlief je heeft meegenomen, van mij mag je zo'n bemoeial wel op haar plek zetten.
De laatste vind ik mooi!
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 2 februari 2009 om 20:41
Hoi!
Mijn oudste dochter heeft ook een spreidbroek gehad (een Hip-y).
Ik moest voor controle voor haar voetje omdat die bij de geboorte een beetje scheef stond en de orthopeed wilde voor de zekerheid ook even een foto van haar heupjes maken.
Binnen 10 minuten stond ik compleet verbijsterd buiten met een kind in een spreidbroek (de instrumentmaker was er toevallig en hij had nog toevalliger net een nieuwe spreidbroek bij zich).
Uiteindelijk is het me mee gevallen maar op dat moment kon ik wel janken.
Het borstvoeden ging prima. Ik had haar in de normale houding en mijn arm dan tussen haar beentjes door.
Nooit problemen mee gehad.
De draagdoek heb ik ook regelmatig gebruikt.
En gelukkig is de behandeling in de meeste gevallen niet zo lang. Mijn dochter heeft hem 3 maanden dag en nacht aangehad en daarna nog 3 maanden alleen 's nachts.
Binnen een maand erna had ze alle dingen die ze niet kon doen met broek alweer ingehaald.
Op www.heupafwijkingen.nl hebben ze ook autostoeltjes en kinderwagens die je eventueel kan huren.
Mijn oudste dochter heeft ook een spreidbroek gehad (een Hip-y).
Ik moest voor controle voor haar voetje omdat die bij de geboorte een beetje scheef stond en de orthopeed wilde voor de zekerheid ook even een foto van haar heupjes maken.
Binnen 10 minuten stond ik compleet verbijsterd buiten met een kind in een spreidbroek (de instrumentmaker was er toevallig en hij had nog toevalliger net een nieuwe spreidbroek bij zich).
Uiteindelijk is het me mee gevallen maar op dat moment kon ik wel janken.
Het borstvoeden ging prima. Ik had haar in de normale houding en mijn arm dan tussen haar beentjes door.
Nooit problemen mee gehad.
De draagdoek heb ik ook regelmatig gebruikt.
En gelukkig is de behandeling in de meeste gevallen niet zo lang. Mijn dochter heeft hem 3 maanden dag en nacht aangehad en daarna nog 3 maanden alleen 's nachts.
Binnen een maand erna had ze alle dingen die ze niet kon doen met broek alweer ingehaald.
Op www.heupafwijkingen.nl hebben ze ook autostoeltjes en kinderwagens die je eventueel kan huren.
dinsdag 3 februari 2009 om 11:50
Hoi,
Mijn dochtertje, nu 20 maanden, heeft van 6 tot 12 maanden
ook in een campspreider gezeten. De eerste drie maanden volledig (23 uur per dag) en de laatste drie maanden alleen tijdens het slapen. Ik heb daar toen ook een Viva-topic over geopend om ervaringen uit te wisselen, daar heb ik veel aan gehad. Als je interesse hebt kan ik 'm even voor je uppen. Mijn meisje had een flinke afwijking (fikse heupdysplasie en subluxatie), maar reageerde erg goed op de behandeling, eigenlijk was het na drie maanden al goed maar 'voor de zekerheid' is de behandeling afgemaakt. Ze heeft er zelf geen last van gehad, wij als ouders vonden het erger dan zij. Er waren wel wat praktische problemen (kinderstoel, wippertje, maxi cosi) maar met wat creativiteit kom je een heel eind. Het is ons uiteindelijk erg meegevallen, al wordt het nooit leuk natuurlijk. Sterkte ermee!
* Off-topic: hoi Mardejo, Pebbles, Jellybean... leuk jullie hier ook weer tegen te komen! Was wel te verwachten hè, gezien het onderwerp .
Mijn dochtertje, nu 20 maanden, heeft van 6 tot 12 maanden
ook in een campspreider gezeten. De eerste drie maanden volledig (23 uur per dag) en de laatste drie maanden alleen tijdens het slapen. Ik heb daar toen ook een Viva-topic over geopend om ervaringen uit te wisselen, daar heb ik veel aan gehad. Als je interesse hebt kan ik 'm even voor je uppen. Mijn meisje had een flinke afwijking (fikse heupdysplasie en subluxatie), maar reageerde erg goed op de behandeling, eigenlijk was het na drie maanden al goed maar 'voor de zekerheid' is de behandeling afgemaakt. Ze heeft er zelf geen last van gehad, wij als ouders vonden het erger dan zij. Er waren wel wat praktische problemen (kinderstoel, wippertje, maxi cosi) maar met wat creativiteit kom je een heel eind. Het is ons uiteindelijk erg meegevallen, al wordt het nooit leuk natuurlijk. Sterkte ermee!
* Off-topic: hoi Mardejo, Pebbles, Jellybean... leuk jullie hier ook weer tegen te komen! Was wel te verwachten hè, gezien het onderwerp .
dinsdag 3 februari 2009 om 11:57
Hoi, mijn oudste dochter had ook flink heupdysplasie links. Ze heeft 4 maanden een pavlik bandage gehad.(v.a dat ze 6 maand was) Eigenlijk heeft ze er helemaal geen last van gehad, wel jammer dat het zomer was en dat gaf dan gedoe met lekker in een badje enzo. Ze moest hem ook 23 uur per dag aan en ik deed hem dus alleen af voor in bad.
Volgens mij maak je je iets te druk over dit alles. Ik heb ze op het kdv wel gezien die een jaar in een gipsbroek zaten + operaties. Als het een milde vorm is zou ik me er niet te druk om maken. De ontwikkeling komt allemaal heus in orde. Enorme achterstanden zal ze hier niet van oplopen hoor.
Die van een vriendin van mij had er een met een beugel en had er ook geen hinder van, die liep er zelfs mee.
Even inventief zijn.
Volgens mij maak je je iets te druk over dit alles. Ik heb ze op het kdv wel gezien die een jaar in een gipsbroek zaten + operaties. Als het een milde vorm is zou ik me er niet te druk om maken. De ontwikkeling komt allemaal heus in orde. Enorme achterstanden zal ze hier niet van oplopen hoor.
Die van een vriendin van mij had er een met een beugel en had er ook geen hinder van, die liep er zelfs mee.
Even inventief zijn.
dinsdag 3 februari 2009 om 12:28
Mijn dochter heeft vanaf 6 weken een spreidbroekje gehad. Eerst de pavlik want de gewone spreidbroek was veel te groot en daarna de gewone. Ze is er bijna het hele jaar mee zoet geweest. Het eerste half jaar 23 uur per dag en het tweede half jaar alleen tijdens de slaapjes. Ook krijg je oefeningen mee, zodat je kunt helpen met het spreiden.
Wij hadden een vreselijke orthopeed. Gelukkig wel een kundig man. Hij onderzocht onze dochter en belde direct met zijn co-assistenten want hij had nu toch wel een extreem geval van luxatie..zo zag je ze niet vaak. Lekker hoor. Sta je daar als net bevallen moeder. Meteen allemaal witte jassen er omheen. En achteraf was het wel extreem zichtbaar, maar viel de afwijking wel mee. Onze dochter heeft wel een achterstandje gehad met haar grove motoriek. Ik weet alleen niet of dit van de spreidbroek komt. Ze rolde pas met een jaar en kon net voor haar eerste verjaardag pas goed zitten. Ze ging het pas doen toen de spreidbroek af was. Nu merk je er overigens niets meer van.
Succes vanmiddag.
Wij hadden een vreselijke orthopeed. Gelukkig wel een kundig man. Hij onderzocht onze dochter en belde direct met zijn co-assistenten want hij had nu toch wel een extreem geval van luxatie..zo zag je ze niet vaak. Lekker hoor. Sta je daar als net bevallen moeder. Meteen allemaal witte jassen er omheen. En achteraf was het wel extreem zichtbaar, maar viel de afwijking wel mee. Onze dochter heeft wel een achterstandje gehad met haar grove motoriek. Ik weet alleen niet of dit van de spreidbroek komt. Ze rolde pas met een jaar en kon net voor haar eerste verjaardag pas goed zitten. Ze ging het pas doen toen de spreidbroek af was. Nu merk je er overigens niets meer van.
Succes vanmiddag.
dinsdag 3 februari 2009 om 20:20
Zo, heftig middagje achter de rug...
De dokter checkte haar, zag op de behandeltafel al dat het heupdysplasie was, legde ons de foto uit en vertelde dat het een spreidbroek werd. 3 maanden, dan check up en dan ofwel alleen nog 3 maanden in de nacht ofwel nog 3 maanden de hele dag en daarna 3 maanden nacht. Toen verliet hij de kamer om even te overleggen.
Na een minuut of 20 kwam hij terug met de mededeling dat het anders werd, en flink anders ook. De opperorthopeed had ernaar gekeken en gezien wat hij blijkbaar had gemist, namelijk dat het niet alleen een heupdysplasie is maar ook een heupluxatie. En dat betekent: in tractie. Een week in tractie, daarna in de OK onder narcose een gipsbroek. En de opname is meteen al geregeld, vanaf overmorgen. Hoppakeetje...
We mochten al even kijken op de afdeling, dat was op zich wel prettig. We komen op de kamer bij iemand met een baby'tje met hetzelfde, dat is op zich nog wel prettig. BV is ook geen probleem, ze komt in een vrij groot bed waarop ik liggend kan voeden. Een van ons mag 's nachts blijven slapen, de ouders mogen er zo veel mogelijk bij zijn. Een keer per dag mag ze uit de tractie voor een bad en knuffels van papa en mama.
Pfoe...
De dokter checkte haar, zag op de behandeltafel al dat het heupdysplasie was, legde ons de foto uit en vertelde dat het een spreidbroek werd. 3 maanden, dan check up en dan ofwel alleen nog 3 maanden in de nacht ofwel nog 3 maanden de hele dag en daarna 3 maanden nacht. Toen verliet hij de kamer om even te overleggen.
Na een minuut of 20 kwam hij terug met de mededeling dat het anders werd, en flink anders ook. De opperorthopeed had ernaar gekeken en gezien wat hij blijkbaar had gemist, namelijk dat het niet alleen een heupdysplasie is maar ook een heupluxatie. En dat betekent: in tractie. Een week in tractie, daarna in de OK onder narcose een gipsbroek. En de opname is meteen al geregeld, vanaf overmorgen. Hoppakeetje...
We mochten al even kijken op de afdeling, dat was op zich wel prettig. We komen op de kamer bij iemand met een baby'tje met hetzelfde, dat is op zich nog wel prettig. BV is ook geen probleem, ze komt in een vrij groot bed waarop ik liggend kan voeden. Een van ons mag 's nachts blijven slapen, de ouders mogen er zo veel mogelijk bij zijn. Een keer per dag mag ze uit de tractie voor een bad en knuffels van papa en mama.
Pfoe...
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
dinsdag 3 februari 2009 om 20:36
Poe hee, dat is toch wel even erg heftig. In tractie en een gipsbroek is toch een stuk ingrijpender dan alleen een spreidbroekje.
Gelukkig is alles wel heel goed geregeld en hebben jullie volgens mij goede uitleg gekregen.
Alvast een dikke voor de komende week. Jij zal er wel het meeste zijn ivm de borstvoedig.
Gelukkig is alles wel heel goed geregeld en hebben jullie volgens mij goede uitleg gekregen.
Alvast een dikke voor de komende week. Jij zal er wel het meeste zijn ivm de borstvoedig.
dinsdag 3 februari 2009 om 20:56
Dank dank!
Tsja... we zijn wel even van de leg nu. We waren voorbereid op een spreidbroekje, dat werd ook bevestigd en nog geen half uur later staan we op de kinderafdeling te praten met de vrouw met wie we een dikke week een kamer gaan delen. Tien minuten later vraagt de verpleegkundige heel lief of we nog vragen hebben. Vragen? Waarover ook weer? Ik geloof dat we het nog niet helemaal snappen. Moeten van alles regelen met werk en zo, ik heb niet eens een fatsoenlijke pyjama om maar iets te noemen.
Ik zal er idd wel veel zijn, maar ik geloof dat het voor mij juist wel goed is om een of twee nachtjes thuis te gaan slapen aangezien ik al dik een half jaar gebroken nachten heb en daar ongetwijfeld nog slechter zal slapen dan nu. Niet dat ik het voor me zie, helemaal in mijn eentje thuis slapen zonder man en kind. Maar goed, eerst maar eens zien hoe we alles precies moeten gaan aanpakken.
Tsja... we zijn wel even van de leg nu. We waren voorbereid op een spreidbroekje, dat werd ook bevestigd en nog geen half uur later staan we op de kinderafdeling te praten met de vrouw met wie we een dikke week een kamer gaan delen. Tien minuten later vraagt de verpleegkundige heel lief of we nog vragen hebben. Vragen? Waarover ook weer? Ik geloof dat we het nog niet helemaal snappen. Moeten van alles regelen met werk en zo, ik heb niet eens een fatsoenlijke pyjama om maar iets te noemen.
Ik zal er idd wel veel zijn, maar ik geloof dat het voor mij juist wel goed is om een of twee nachtjes thuis te gaan slapen aangezien ik al dik een half jaar gebroken nachten heb en daar ongetwijfeld nog slechter zal slapen dan nu. Niet dat ik het voor me zie, helemaal in mijn eentje thuis slapen zonder man en kind. Maar goed, eerst maar eens zien hoe we alles precies moeten gaan aanpakken.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
dinsdag 3 februari 2009 om 21:28
Hoi Supersmollie,
Dat is inderdaad heftig nieuws zeg! Heel veel sterkte met de week in het ziekenhuis. Het gaat vast allemaal goed komen, maar ik kan me voorstellen dat je hoofd nu een achtbaan is met allerlei (praktische) obstakels.
Nogmaals veel sterkte!
Groeten,
Mardejo
En inderdaad off topic: Leuk om de meiden van vorig jaar weer te 'spreken'. Af en toe lees ik nog eens berichten over jullie hier. Pebbles: Is je tweede dochtertje ook gecontroleerd op heupdysplasie?
Poekie: Is met jouw dochter ook alles goed?
Dat is inderdaad heftig nieuws zeg! Heel veel sterkte met de week in het ziekenhuis. Het gaat vast allemaal goed komen, maar ik kan me voorstellen dat je hoofd nu een achtbaan is met allerlei (praktische) obstakels.
Nogmaals veel sterkte!
Groeten,
Mardejo
En inderdaad off topic: Leuk om de meiden van vorig jaar weer te 'spreken'. Af en toe lees ik nog eens berichten over jullie hier. Pebbles: Is je tweede dochtertje ook gecontroleerd op heupdysplasie?
Poekie: Is met jouw dochter ook alles goed?
dinsdag 3 februari 2009 om 21:40
Hee Supersmollie,
Dat is heel erg schrikken! Ik weet helaas precies hoe je je voelt.
Meid, het is in het begin heel heftig, zeker als je zo'n kleintje in een gipsbroek vast hebt. Het ziet er onnatuurlijk uit, zo'n kleintje in een kikkerstand gespreid met een stok van het ene enkeltje naar het andere enkeltje.
Maar je staat versteld hoe snel ze het accepteren en gewend zijn.
Als je nog praktische vragen hebt of wat dan ook, vraag het gerust! Ik help je graag.
Sterkte!
Dat is heel erg schrikken! Ik weet helaas precies hoe je je voelt.
Meid, het is in het begin heel heftig, zeker als je zo'n kleintje in een gipsbroek vast hebt. Het ziet er onnatuurlijk uit, zo'n kleintje in een kikkerstand gespreid met een stok van het ene enkeltje naar het andere enkeltje.
Maar je staat versteld hoe snel ze het accepteren en gewend zijn.
Als je nog praktische vragen hebt of wat dan ook, vraag het gerust! Ik help je graag.
Sterkte!
woensdag 4 februari 2009 om 12:38
Lieve berichtjes zeg!
Het is allemaal gewoon erg raar, nog wel het meest omdat het zo absurd snel gaat. 48 uur geleden was de situatie zo dat er kans was op een spreidbroek. Nu ligt ze binnen 24 uur in tractie...
Ik heb natuurlijk 1001 vragen, vooral in praktische zin.
Hoe zit dat met verschonen? Ik las iets over tena lady of kraamverband en dan misschien een grote luier eroverheen. Hoe zit het met doorlekken? Ik draai nu al gemiddeld 1 wasje per dag omdat de poepluiers zijn doorgelekt, en dan zijn we dus binnen 5 minuten na de daadwerkelijke poeperij aan het verschonen.
Hoe nemen we Minismollie strakjes mee naar buiten? We wonen op 2 en 3 hoog, midden in de stad. Nu gebruiken we de kinderwagen al minimaal omdat dat zo onhandig is met naar boven en beneden tillen. De orthopeed begon over tweelingwagens en bolderkarren, dat zie ik hier écht niet voor me. Dragen in de draagdoek of BabyBjörn lijkt me ook niet echt een optie met die gipsbroek.
Hoe doe je dat met kleertjes? Wat trekken we haar straks aan?
Nou, dat was het voor nu wel even, geloof ik.
Ik heb een pyjama gevonden. Zonder knoopjes, maar dat geeft niet want ik ben toch van het omhoogschuiverige. Ook een ochtendjas gevonden. Verder ook al iets op het oog qua mobiel internet, zodat de laptop mee kan en ik nog een beetje kan forummen maar vooral werken eigenlijk...
Oh ja, nog 1 andere vraag. Ze vertelden dat kindjes in tractie altijd paracetamol en valium (!) krijgen. Valium... ik vind het nogal wat. Hoe moet ik daar tegenaan kijken?
Het is allemaal gewoon erg raar, nog wel het meest omdat het zo absurd snel gaat. 48 uur geleden was de situatie zo dat er kans was op een spreidbroek. Nu ligt ze binnen 24 uur in tractie...
Ik heb natuurlijk 1001 vragen, vooral in praktische zin.
Hoe zit dat met verschonen? Ik las iets over tena lady of kraamverband en dan misschien een grote luier eroverheen. Hoe zit het met doorlekken? Ik draai nu al gemiddeld 1 wasje per dag omdat de poepluiers zijn doorgelekt, en dan zijn we dus binnen 5 minuten na de daadwerkelijke poeperij aan het verschonen.
Hoe nemen we Minismollie strakjes mee naar buiten? We wonen op 2 en 3 hoog, midden in de stad. Nu gebruiken we de kinderwagen al minimaal omdat dat zo onhandig is met naar boven en beneden tillen. De orthopeed begon over tweelingwagens en bolderkarren, dat zie ik hier écht niet voor me. Dragen in de draagdoek of BabyBjörn lijkt me ook niet echt een optie met die gipsbroek.
Hoe doe je dat met kleertjes? Wat trekken we haar straks aan?
Nou, dat was het voor nu wel even, geloof ik.
Ik heb een pyjama gevonden. Zonder knoopjes, maar dat geeft niet want ik ben toch van het omhoogschuiverige. Ook een ochtendjas gevonden. Verder ook al iets op het oog qua mobiel internet, zodat de laptop mee kan en ik nog een beetje kan forummen maar vooral werken eigenlijk...
Oh ja, nog 1 andere vraag. Ze vertelden dat kindjes in tractie altijd paracetamol en valium (!) krijgen. Valium... ik vind het nogal wat. Hoe moet ik daar tegenaan kijken?
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.