Relaties
alle pijlers
Vriend heeft schulden..
vrijdag 30 juni 2017 om 10:54
Hi dames,
Ik wil even het een en ander kwijt.. Wat ik van jullie wil? Misschien advies? Hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Ik zal in iedergeval bij het begin beginnen. Bijna 2 jr geleden raakte ik aan de praat met mijn huidige vriend via facebook. We hebben nummers uitgewisseld en het klikte gewoon. Dat hij eigenlijk 12 jaar ouder is dan ik maakte mij niet eens echt uit. Ik net 22 jaar oud en op het punt om mijn hbo opleiding af te ronden. Ik wilde graag doorstuderen maar werd vanuit huis tegengehouden. Dit besproken met mijn vriend die de ultime oplossing had: ik kon bij hem intrekken! Allemaal heel leuk en aardig en we hebben geen ruzies.. Ik ben inmiddels helemaal opgenomen in zijn familie alleen loop ik dus tegen het volgende aan. (hier is hij overigens vanaf het begin eerlijk over geweest). Hij heeft schulden bij de belastingdienst. Hij heeft een regeling getroffen en heeft daarnaast ook andere regelingen waardoor zijn salaris elke maand opgaat aan deze schulden. Nu heb ik toegezegd dat ik de huur wil betalen en de boodschappen voor mijn rekening wil nemen. (ik werk 4 dagen en studeer een dag) en ik kom nu elke maand net uit met de kosten. Alleen heb ik het gevoel dat hij financieel een beetje profiteert.. Als we gaan shoppen vergeet hij altijd zijn pinpas. Gisteren gingen we naar de ikea voor meubels die hij zou betalen was hij -je raadt het al- zijn pinpas vergeten. Hierdoor gaat al mijn spaargeld op aan zijn dingen (jas van 160 eur, schoenen van 100 eur, telefoonherstelling 60 eur noem het maar op) en het begint me een beetje te irriteren. Alleen weet ik niet zo goed hoe ik hiermee om moetgaan. Ik heb hem immers ook een beetje gebruikt om bij mijn ouders weg te gaan (we woonden binnen een halfjaar samen). En bespreken doe ik ook en dan zegt hij ja ik maak het wel over.. Alleen heeft hij dat geld niet dus gebeurt dat ook nooit. Met als gevolg dat al mijn geld opgaat aan hem en ik zelf bijna niks aan mezelf besteed..
Ik wil even het een en ander kwijt.. Wat ik van jullie wil? Misschien advies? Hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Ik zal in iedergeval bij het begin beginnen. Bijna 2 jr geleden raakte ik aan de praat met mijn huidige vriend via facebook. We hebben nummers uitgewisseld en het klikte gewoon. Dat hij eigenlijk 12 jaar ouder is dan ik maakte mij niet eens echt uit. Ik net 22 jaar oud en op het punt om mijn hbo opleiding af te ronden. Ik wilde graag doorstuderen maar werd vanuit huis tegengehouden. Dit besproken met mijn vriend die de ultime oplossing had: ik kon bij hem intrekken! Allemaal heel leuk en aardig en we hebben geen ruzies.. Ik ben inmiddels helemaal opgenomen in zijn familie alleen loop ik dus tegen het volgende aan. (hier is hij overigens vanaf het begin eerlijk over geweest). Hij heeft schulden bij de belastingdienst. Hij heeft een regeling getroffen en heeft daarnaast ook andere regelingen waardoor zijn salaris elke maand opgaat aan deze schulden. Nu heb ik toegezegd dat ik de huur wil betalen en de boodschappen voor mijn rekening wil nemen. (ik werk 4 dagen en studeer een dag) en ik kom nu elke maand net uit met de kosten. Alleen heb ik het gevoel dat hij financieel een beetje profiteert.. Als we gaan shoppen vergeet hij altijd zijn pinpas. Gisteren gingen we naar de ikea voor meubels die hij zou betalen was hij -je raadt het al- zijn pinpas vergeten. Hierdoor gaat al mijn spaargeld op aan zijn dingen (jas van 160 eur, schoenen van 100 eur, telefoonherstelling 60 eur noem het maar op) en het begint me een beetje te irriteren. Alleen weet ik niet zo goed hoe ik hiermee om moetgaan. Ik heb hem immers ook een beetje gebruikt om bij mijn ouders weg te gaan (we woonden binnen een halfjaar samen). En bespreken doe ik ook en dan zegt hij ja ik maak het wel over.. Alleen heeft hij dat geld niet dus gebeurt dat ook nooit. Met als gevolg dat al mijn geld opgaat aan hem en ik zelf bijna niks aan mezelf besteed..
zaterdag 1 juli 2017 om 10:56
Ik denk dat de laatste pagina een paar dingen door elkaar gehaald worden?
Het is niet de vriend van TO die 8000 euro schulden heeft, maar iemand die reageerde?
Dus ik vraag mij af hoeveel de schuld werkelijk is TO. Weet jij dat eigenlijk, of weet jij ook niet meer dan "ik moet elke maand 1000 euro afdragen aan de belastingen". Als je 1000 euro moet afdragen (en wat ze zeggen is waar, ze berekenen dit altijd op dat het nog leefbaar is, dus geen geld voor huur kan gewoon niet), dan vraag ik mij af hoe gigantisch groot die schuld is. Of gaat hij er bijna vanaf zijn?
Die duidelijkheid zou ik hem als ik jou was als eerste vragen als je dat nog niet weet. Want hoewel het zijn schuld is en zijn geld zou moeten zijn, is het dus ook op jouw financiële dak terecht gekomen doordat jij hem met jouw geld onderhoudt, en je daarmee ook gewoon recht hebt om te weten hoe lang je dit nog in je relatie gaat spelen.
Verder is het vooral een kwestie van voor jezelf durven opkomen. Je mag dan in een relatie zitten, dit is not altijd jouw geld en je zou niet verantwoordelijk moeten worden voor schulden die je vriend heeft, en al zeker niet als die ontstaan zijn voordat je hem leerde kennen.
Zeker wel dat hij geld heeft om zijn huur te betalen. Hij zal misschien geen geld hebben voor een royaal leven. Maar als jij hem een jas en schoenen voor honderden euro's en wat nog wil betalen is dat natuurlijk ook opgelost.
Vertel hem dat hij maar even door de zure appel heen moet. Dat jij gerust een bijdrage wil leven voor je inwonen, maar wel naar proportie. Als je gaat winkelen met hem en je vindt het moeilijk om nee te zeggen, neem dan zelf gewoon je pinpas ook niet mee. Als hij dan plots "oeps pinpas" vergeten zegt, ben jij ook "oeps je pinpas vergeten". Dan zet hij het maar terug (en als je zelfs iets moois hebt gezien kom je het achteraf maar even halen). Hij heeft dat echt niet nodig. Laat hem gewoon zelf zijn eigen spullen betalen, dat deed hij ook voordat hij jou leerde kennen dus zeker dat hij dat wel kan.
En heel eerlijk, eigenlijk zou mijn eerste advies zijn "vertrek uit dit wespennest, een relatie die zo begint wordt niets", maar ik denk gewoon dat die stap er misschien nog niet inzit voor je. Wat ik daar wel over wil zeggen, je moet niet in je eigen ongeluk blijven uit angst voor gezichtsverlies bij anderen. Dat heb je alleen als je het zelf zo aanvoelt. Laat ze maar denken. Wat iemand anders hier schreef is zo waar. Je bent thuis weggegaan omdat je je niets wilde aantrekken van de oordelen van je familie, maar nu blijf je wel bij je vriend omdat je bang bent voor de oordelen van je familie? Je hebt geprobeerd, het was toch niet wat je verwachtte, en dat lag niet aan jezelf. Dat is juist het mooie aan vrijheid hebben. Je moet het niet direct juist hebben, je mag eens een fout maken, of zelfs meerdere voordat je de juiste tegenkomt. Als je besluit dat het te veel is en je gaat bij hem weg, toon je helemaal geen zwakte of "zie je wel, maar jij wou weer niet luisteren hé", maar dat je in staat bent om zelf te regie in handen te nemen.
Maar echt, laat je in de eerste plaats al niet afwimpelen met vage verhalen, laat hem eerst duidelijkheid geven over hoe lang deze schulden nog zouden aanslepen. En denk er ook aan, als hij nu ook niet zo goed is te leven naar zijn financiële toestand (dure kledij die niet nodig is, jij die moet voorschieten terwijl dat niet nodig zou moeten zijn...), bedenk dat ook dat de kans groot is dat hij eens hij schuldenvrij is nog steeds niet goed kan rekenen...
Het is niet de vriend van TO die 8000 euro schulden heeft, maar iemand die reageerde?
Dus ik vraag mij af hoeveel de schuld werkelijk is TO. Weet jij dat eigenlijk, of weet jij ook niet meer dan "ik moet elke maand 1000 euro afdragen aan de belastingen". Als je 1000 euro moet afdragen (en wat ze zeggen is waar, ze berekenen dit altijd op dat het nog leefbaar is, dus geen geld voor huur kan gewoon niet), dan vraag ik mij af hoe gigantisch groot die schuld is. Of gaat hij er bijna vanaf zijn?
Die duidelijkheid zou ik hem als ik jou was als eerste vragen als je dat nog niet weet. Want hoewel het zijn schuld is en zijn geld zou moeten zijn, is het dus ook op jouw financiële dak terecht gekomen doordat jij hem met jouw geld onderhoudt, en je daarmee ook gewoon recht hebt om te weten hoe lang je dit nog in je relatie gaat spelen.
Verder is het vooral een kwestie van voor jezelf durven opkomen. Je mag dan in een relatie zitten, dit is not altijd jouw geld en je zou niet verantwoordelijk moeten worden voor schulden die je vriend heeft, en al zeker niet als die ontstaan zijn voordat je hem leerde kennen.
Zeker wel dat hij geld heeft om zijn huur te betalen. Hij zal misschien geen geld hebben voor een royaal leven. Maar als jij hem een jas en schoenen voor honderden euro's en wat nog wil betalen is dat natuurlijk ook opgelost.
Vertel hem dat hij maar even door de zure appel heen moet. Dat jij gerust een bijdrage wil leven voor je inwonen, maar wel naar proportie. Als je gaat winkelen met hem en je vindt het moeilijk om nee te zeggen, neem dan zelf gewoon je pinpas ook niet mee. Als hij dan plots "oeps pinpas" vergeten zegt, ben jij ook "oeps je pinpas vergeten". Dan zet hij het maar terug (en als je zelfs iets moois hebt gezien kom je het achteraf maar even halen). Hij heeft dat echt niet nodig. Laat hem gewoon zelf zijn eigen spullen betalen, dat deed hij ook voordat hij jou leerde kennen dus zeker dat hij dat wel kan.
En heel eerlijk, eigenlijk zou mijn eerste advies zijn "vertrek uit dit wespennest, een relatie die zo begint wordt niets", maar ik denk gewoon dat die stap er misschien nog niet inzit voor je. Wat ik daar wel over wil zeggen, je moet niet in je eigen ongeluk blijven uit angst voor gezichtsverlies bij anderen. Dat heb je alleen als je het zelf zo aanvoelt. Laat ze maar denken. Wat iemand anders hier schreef is zo waar. Je bent thuis weggegaan omdat je je niets wilde aantrekken van de oordelen van je familie, maar nu blijf je wel bij je vriend omdat je bang bent voor de oordelen van je familie? Je hebt geprobeerd, het was toch niet wat je verwachtte, en dat lag niet aan jezelf. Dat is juist het mooie aan vrijheid hebben. Je moet het niet direct juist hebben, je mag eens een fout maken, of zelfs meerdere voordat je de juiste tegenkomt. Als je besluit dat het te veel is en je gaat bij hem weg, toon je helemaal geen zwakte of "zie je wel, maar jij wou weer niet luisteren hé", maar dat je in staat bent om zelf te regie in handen te nemen.
Maar echt, laat je in de eerste plaats al niet afwimpelen met vage verhalen, laat hem eerst duidelijkheid geven over hoe lang deze schulden nog zouden aanslepen. En denk er ook aan, als hij nu ook niet zo goed is te leven naar zijn financiële toestand (dure kledij die niet nodig is, jij die moet voorschieten terwijl dat niet nodig zou moeten zijn...), bedenk dat ook dat de kans groot is dat hij eens hij schuldenvrij is nog steeds niet goed kan rekenen...
zaterdag 1 juli 2017 om 11:20
Als het goed is weet ze globaal hoe lang het nog duurt, aangezien ze inzage heeft in zijn schuldenoverzicht. Belangrijker is denk ik het tweede deel; feit dat meneer op grote voet wil (blijven) leven en zwaar profiteert van zijn vrouw, ondanks giga schulden en ondanks zijn leeftijd van +/- 34 jaar. Voorspelt inderdaad niet veel goeds voor de toekomst.Butterscotch schreef: ↑01-07-2017 10:56
Maar echt, laat je in de eerste plaats al niet afwimpelen met vage verhalen, laat hem eerst duidelijkheid geven over hoe lang deze schulden nog zouden aanslepen. En denk er ook aan, als hij nu ook niet zo goed is te leven naar zijn financiële toestand (dure kledij die niet nodig is, jij die moet voorschieten terwijl dat niet nodig zou moeten zijn...), bedenk dat ook dat de kans groot is dat hij eens hij schuldenvrij is nog steeds niet goed kan rekenen...
Dus TO, je bent 'gevlucht' van huis wegens gezeur over sneller op je eigen benen moeten staan (als ik goed begrijp) en nu voel je je dankzij "vriend" wederom beperkt in het behalen van je doelen. Als dit klapt heb je niets achter de hand voor onvoorziene zaken of, nog beter, om op jezelf te gaan wonen. Op zijn minst zou ik de vaste lasten 50-50 doen. Als hij het niet redt mag hij bij zijn ouders aankloppen. Of springen zij niet bij om deze mede door hen veroorzaakte situatie op te lossen?
zaterdag 1 juli 2017 om 11:25
Exact.Butterscotch schreef: ↑01-07-2017 10:56
En heel eerlijk, eigenlijk zou mijn eerste advies zijn "vertrek uit dit wespennest, een relatie die zo begint wordt niets", maar ik denk gewoon dat die stap er misschien nog niet inzit voor je. Wat ik daar wel over wil zeggen, je moet niet in je eigen ongeluk blijven uit angst voor gezichtsverlies bij anderen. Dat heb je alleen als je het zelf zo aanvoelt. Laat ze maar denken. Wat iemand anders hier schreef is zo waar. Je bent thuis weggegaan omdat je je niets wilde aantrekken van de oordelen van je familie, maar nu blijf je wel bij je vriend omdat je bang bent voor de oordelen van je familie? Je hebt geprobeerd, het was toch niet wat je verwachtte, en dat lag niet aan jezelf. Dat is juist het mooie aan vrijheid hebben. Je moet het niet direct juist hebben, je mag eens een fout maken, of zelfs meerdere voordat je de juiste tegenkomt. Als je besluit dat het te veel is en je gaat bij hem weg, toon je helemaal geen zwakte of "zie je wel, maar jij wou weer niet luisteren hé", maar dat je in staat bent om zelf te regie in handen te nemen.
zaterdag 1 juli 2017 om 13:32
Dan heb jij dit bericht van TO dus niet zien staan:
hoii schreef: ↑30-06-2017 12:39Hoi dames,
Bedankt voor alle reacties. Ik denk dat jullie over het algemeen gelijk hebben en ik zal vanavond ook aan tafel gaan zitten om te zeggen dat ik niet blij ben met de situatie. Hij is zzp'er en heeft nu een regeling van 1000 eur per maand. Een behoorlijk bedrag dus.. Ik kom zelf uit een vrij conservatieve familie en dat ik ben samenwonen ansich is al een dingetje. Als ik nu al weg bij hem ga, denk ik dat ik in de familie nog meer scheve gezichten krijg en weggaan is dus echt mijn laatste optie. Ik heb hem vorige week zijn bkr laten opvragen. En daar stonden geen zaken op waar ik niet vanaf wist. Voordat wij samenwoonden woonde meneer bij zijn ouders. Ook zijn ouders zijn vrij conservatief en geacepteerd worden bij hem in de familie was een hele uitdaging.. Behalve de financiele kant heb ik het echt heel leuk met hem, alleen bereikt dit langzamerhand echt mijn grens. Vanavond dus maar een gesprek aangaan..
maandag 3 juli 2017 om 00:11
Het overkwam mijn autochtone Nederlandse moeder en oma (van vaders kant). Mijn moeder is er nog boos over.hoii schreef: ↑30-06-2017 13:39Tjaa.. Dat begrijp ik ook niet. Ik zal dat hem ook altijd kwalijk nemen. Vooral omdat ik (zonder te op te scheppen) best makkelijk studeer. Ik heb dan ook een startersbaan die binnen mijn branche tot de top behoort en vind het vervelend dat alles om me heen tegenzit en niet-stimulerend werkt voor mijn ontwikkeling. Leuk.. Vrouw zijn in een andere cultuur waar het als bedreiging wordt gezien als een vrouw beter presteert dan de gemiddelde man van diezelfde cultuur