Kinderen
alle pijlers
ervaringen bam-moeders?
dinsdag 1 augustus 2017 om 11:52
Ik heb idd eindeloos geduld om het steeds opnieuw uit te leggen, zolang het over mijn beweegredenen gaat.
Als mensen gaan beweren dat ik mijn kinderen iets ergs aandoe is mijn geduld ver te zoeken.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 2 augustus 2017 om 18:00
Hmm het wordt nu wel een beetje stil hier. Iedereen is weggejaagd. Om er een beetje leven terug in te brengen, maar een vlotte vraag haha. Heb je nog wel eens seks sinds je moeder bent?
woensdag 2 augustus 2017 om 18:21
Haha, toen mijn oudste geboren was en ik met hem uit het zkhs naar huis mocht zei de verpleegkundige dat ik 6 weken geen seks mocht hebben. Waarop ik zei dat ik dat al 6 jaar niet had gehad, dus dat die 6 weken geen probleem zouden zijn.
Zijn ze natuurlijk niet gewend: kersverse moeder zonder seks.
Maar goed, die 6 jaar zijn inmiddels 25 jaar.
Ik mis het zelden.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 2 augustus 2017 om 19:15
Hahaha dat zullen ze zeker niet gewend zijn geweest. Bij mij hebben ze dat eigenlijk nooit gezegd, hoe ik moest wachten voordat ik weer seks had. Zouden ze dat bij vrouwen met man wel altijd doen?Solomio schreef: ↑02-08-2017 18:21Haha, toen mijn oudste geboren was en ik met hem uit het zkhs naar huis mocht zei de verpleegkundige dat ik 6 weken geen seks mocht hebben. Waarop ik zei dat ik dat al 6 jaar niet had gehad, dus dat die 6 weken geen probleem zouden zijn.
Zijn ze natuurlijk niet gewend: kersverse moeder zonder seks.
Maar goed, die 6 jaar zijn inmiddels 25 jaar.
Ik mis het zelden.
Ik mis seks wel regelmatig momenteel, maar heb er verder toch geen energie voor hahaha
woensdag 2 augustus 2017 om 20:52
Of ik seks mis hangt voornamelijk af van de vraag of er iemand in mijn buurt is waar ik überhaupt seks mee zou willen hebben.
Momenteel is er zo iemand (bezet, helaas-pindakaas), dus dan mis ik het wat vaker.
Maar dit is in 25 jaar de tweede keer dat ik iemand zo leuk vind, dus over het algemeen kan ik prima zonder.
Momenteel is er zo iemand (bezet, helaas-pindakaas), dus dan mis ik het wat vaker.
Maar dit is in 25 jaar de tweede keer dat ik iemand zo leuk vind, dus over het algemeen kan ik prima zonder.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 07:45
Dag allemaal
Ik had nog een keer graag jullie mening gehad over het volgende: Ik heb het deze week met mijn ex gehad over het feit dat ik bam-moeder wil worden. Ik ken hem al van mijn 15e, we zijn 2,5 jaar samen geweest en de reden dat het uit is is omdat we eerder maatjes waren dan geliefden. Hij is mijn soulmate, we denken over ongeveer alles hetzelfde, maken bijna nooit ruzie, maar de passie ontbreekt tussen ons. Er is geen 'liefde' tussen ons en ik vind het hypocriet om dan een relatie met elkaar te blijven hebben maar Ik zou hem absoluut niet kunnen missen omdat ik hem echt een prachtkerel vindt van karakter. Nu zou hij graag mijn 'donor' zijn en ook een vaderrol opnemen. Het zou dan een soort co-ouderschap kunnen worden waarbij hij vlak in de buurt komt wonen en de eerste jaren zou ik de baby in mijn huis opvoeden, nadien kunnen we dan een regeling treffen week om week. Ik vertrouw hem 1000 procent dat hij zijn afspraken nakomt en niet moeilijk gaat doen, hij gaat ook steeds rekening houden met mijn gevoelens en het kind voorop plaatsen, hij is echt geen ruziemaker. Wat zouden jullie doen? Mijn gevoel zegt 'ja', maar toch twijfel ik ook erg omdat het misschien een rare constructie is?? je beslist eigenlijk over co-ouderschap nog voor de baby geboren is...
Ik had nog een keer graag jullie mening gehad over het volgende: Ik heb het deze week met mijn ex gehad over het feit dat ik bam-moeder wil worden. Ik ken hem al van mijn 15e, we zijn 2,5 jaar samen geweest en de reden dat het uit is is omdat we eerder maatjes waren dan geliefden. Hij is mijn soulmate, we denken over ongeveer alles hetzelfde, maken bijna nooit ruzie, maar de passie ontbreekt tussen ons. Er is geen 'liefde' tussen ons en ik vind het hypocriet om dan een relatie met elkaar te blijven hebben maar Ik zou hem absoluut niet kunnen missen omdat ik hem echt een prachtkerel vindt van karakter. Nu zou hij graag mijn 'donor' zijn en ook een vaderrol opnemen. Het zou dan een soort co-ouderschap kunnen worden waarbij hij vlak in de buurt komt wonen en de eerste jaren zou ik de baby in mijn huis opvoeden, nadien kunnen we dan een regeling treffen week om week. Ik vertrouw hem 1000 procent dat hij zijn afspraken nakomt en niet moeilijk gaat doen, hij gaat ook steeds rekening houden met mijn gevoelens en het kind voorop plaatsen, hij is echt geen ruziemaker. Wat zouden jullie doen? Mijn gevoel zegt 'ja', maar toch twijfel ik ook erg omdat het misschien een rare constructie is?? je beslist eigenlijk over co-ouderschap nog voor de baby geboren is...
donderdag 3 augustus 2017 om 07:55
Zulke keuzes zijn heel persoonlijk.
Voor mij zou het niks zijn. Ik wist van te voren dat ik het graag alleen doe. Ik moet er ook echt niet aan denken dat ik m'n kind moet missen vanwege een omgangsregeling, krijg het bij het idee al benauwd. Maar niet elke moeder is zo'n kloek als ik.
Overigens vind ik het nogal aan aanbod om vooralsnog even in de week te leggen. Laat het bezinken.
Voor mij zou het niks zijn. Ik wist van te voren dat ik het graag alleen doe. Ik moet er ook echt niet aan denken dat ik m'n kind moet missen vanwege een omgangsregeling, krijg het bij het idee al benauwd. Maar niet elke moeder is zo'n kloek als ik.
Overigens vind ik het nogal aan aanbod om vooralsnog even in de week te leggen. Laat het bezinken.
•
donderdag 3 augustus 2017 om 08:08
Ik ben niet zo'n kloek als Frizz denk ik, maar ik was achteraf blij dat ik geen bekende donor had gevonden, hoewel ik daar eerst wel naar gezocht heb.
Het idee al dat die donor toch een soort vaderrol had willen vervullen, nee, dat risico vond ik te groot.
Het idee al dat die donor toch een soort vaderrol had willen vervullen, nee, dat risico vond ik te groot.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 08:35
Mee eens.
@skipper: ik vraag me af of je dan wel bam wilt worden.
Ben je bang dat het te zwaar is in je eentje?
Denk je dat het voor je kind beter is om een vader(figuur) te hebben?
Wat is de reden dat je twijfelt?
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 12:07
Ik ben eerlijk gezegd inderdaad bang dat ik het niet ga aankunnen. Dat is eigenlijk de voornaamste reden. Ik was deze week in het ziekenhuis, kreeg allerlei informatie over BAM en de paniek brak me echt uit. Het was echt een heel raar gevoel en ik dacht: "Is dit geen teken dat ik het beter niet doe?". Ik weet niet of jullie dit ook hadden?
donderdag 3 augustus 2017 om 12:15
Ik had het andersom: toen ik bedacht dat ik bam kon worden was ik opgelucht. Dat ik mijn kinderwens kon vervullen zonder partner, want ik had geen partnerwens.skipper2 schreef: ↑03-08-2017 12:07Ik ben eerlijk gezegd inderdaad bang dat ik het niet ga aankunnen. Dat is eigenlijk de voornaamste reden. Ik was deze week in het ziekenhuis, kreeg allerlei informatie over BAM en de paniek brak me echt uit. Het was echt een heel raar gevoel en ik dacht: "Is dit geen teken dat ik het beter niet doe?". Ik weet niet of jullie dit ook hadden?
Geen idee of het een teken is. Ik denk eerlijk gezegd dat er in het algemeen nogal benadrukt wordt hoe zwaar het is en dat is eigenlijk ook jouw eerste vraag in je OP.
Risico is dan dat als je er toch voor kiest en er gaan dingen niet zo soepel, dat je dat dan als bevestiging gaat zien van het feit dat je het alleen doet en dat dat te zwaar is.
Terwijl hier echt dingen niet goed gegaan zijn, maar ik nooit ook maar een seconde gedacht heb dat dat kwam doordat ik geen partner heb.
En dat ga je uitstralen, naar je omgeving, maar vooral ook naar je kind.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 13:23
Ik heb ook zeker geen partnerwens. Ik ben ook niet bang dat het 'praktisch' zwaar is, ik ben wel een doorzetter en ik zou het geen probleem vinden als ik constant moet bezig zijn met een kind en mezelf moet wegcijferen. Ik ben wel bang dat ik in paniek ga zijn door het verantwoordelijkheidsgevoel. Zoals ik al zei heb ik heel weinig zelfvertrouwen en ben ik bang dat ik me constant zorgen ga maken en stress ga hebben (Doe ik dit wel goed? Hoe doet een andere moeder dit?) Ik denk dat ik gewoon bang zou zijn om fouten te maken en angst voor de reacties van de omgeving op die fouten. Langs de andere kant is dit misschien gewoon een doemscenario en loopt het helemaal niet zo eens de baby er is. Dat is iets wat ik niet goed weet.
donderdag 3 augustus 2017 om 14:56
Dat weet niemand van tevoren, ook stellen niet.
Die verantwoordelijkheid vind ik eigenlijk nu vooral zwaar: mijn kinderen zijn inmiddels op een leeftijd dat ze de meeste verantwoordelijkheid zelf moeten gaan dragen en dat kunnen ze niet vanwege hun autisme. Nu benauwt me dat, terwijl ik daar geen last van had toen ze kleiner waren.
Die verantwoordelijkheid vind ik eigenlijk nu vooral zwaar: mijn kinderen zijn inmiddels op een leeftijd dat ze de meeste verantwoordelijkheid zelf moeten gaan dragen en dat kunnen ze niet vanwege hun autisme. Nu benauwt me dat, terwijl ik daar geen last van had toen ze kleiner waren.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 15:57
Ik ben zelf helemaal niet onzeker als ouder en herken ook niet dat het verantwoordelijkheidsgevoel zwaar op me drukt. Zoals ik je zo lees Skipper zit je met veel twijfels en kampt je met redelijk wat onzekerheid, waardoor je twijfels alleen maar groter worden. Je gaat nu nog alle kanten op qua gedachten, want BAM worden met een donor, of de constructie met je ex zijn mi echt 2 heel andere dingen. Helemaal niet verkeerd dat je jezelf zo breed oriënteert, maar zou voor mij een teken zijn dat je nog aan een beginstadium van de oriëntatie staat. En dat je echt nog stappen in dat proces moet maken voordat je keuzes kunt maken.
Is het een idee om eens te kijken op alleenmetkinderwens.nl en je in te schrijven voor een workshop daar? Dan krijg je de kans om je wensen verder uit te diepen en face-to-face met gelijkgezinde vrouwen te sparren over je situatie. Verder kan het een idee zijn om met een psycholoog te gedachten en gevoelens verder te ordenen.
Is het een idee om eens te kijken op alleenmetkinderwens.nl en je in te schrijven voor een workshop daar? Dan krijg je de kans om je wensen verder uit te diepen en face-to-face met gelijkgezinde vrouwen te sparren over je situatie. Verder kan het een idee zijn om met een psycholoog te gedachten en gevoelens verder te ordenen.
donderdag 3 augustus 2017 om 17:40
Je hebt helemaal gelijk, mijn gedachten gaan inderdaad alle kanten op. Ik heb een afspraak gemaakt met een psycholoog om uit te zoeken wat het best bij me past. Ik denk dat ik ook wat moet doen aan mijn zelfvertrouwen want dat t houdt me wel wat tegen om te doen wat ik echt wil. Ik vind het wel heel leuk dat jullie allemaal zo positief zijn. Dit stelt met ergens ook gerust!
Bedankt!!
Bedankt!!
donderdag 3 augustus 2017 om 17:43
donderdag 3 augustus 2017 om 17:45
Ik zou dan eerst aan mezelf gaan werken. Zelfvertrouwen vergroten. Je kind zal zich straks spiegelen aan jou en dan is het mooi als je ook zelfvertrouwen kan meegeven.skipper2 schreef: ↑03-08-2017 13:23Ik heb ook zeker geen partnerwens. Ik ben ook niet bang dat het 'praktisch' zwaar is, ik ben wel een doorzetter en ik zou het geen probleem vinden als ik constant moet bezig zijn met een kind en mezelf moet wegcijferen. Ik ben wel bang dat ik in paniek ga zijn door het verantwoordelijkheidsgevoel. Zoals ik al zei heb ik heel weinig zelfvertrouwen en ben ik bang dat ik me constant zorgen ga maken en stress ga hebben (Doe ik dit wel goed? Hoe doet een andere moeder dit?) Ik denk dat ik gewoon bang zou zijn om fouten te maken en angst voor de reacties van de omgeving op die fouten. Langs de andere kant is dit misschien gewoon een doemscenario en loopt het helemaal niet zo eens de baby er is. Dat is iets wat ik niet goed weet.
•
donderdag 3 augustus 2017 om 18:01
Ik ben trouwens best onzeker (geweest) over mezelf als moeder.
En nog vraag ik me soms af of mijn kinderen het beter/makkelijker zouden hebben gehad als ze een andere moeder hadden gehad.
Alleen denk ik niet dat ik die onzekerheid niet gehad zou hebben als ik het samen met een partner had gedaan.
En nog vraag ik me soms af of mijn kinderen het beter/makkelijker zouden hebben gehad als ze een andere moeder hadden gehad.
Alleen denk ik niet dat ik die onzekerheid niet gehad zou hebben als ik het samen met een partner had gedaan.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 3 augustus 2017 om 18:26
Alleen met kinderwens is fijn en 'Stilstaan bij je kinderwens' is een fijne workshop om je eigen wensen en gevoelens goed te analyseren. Heb ik een jaar of 6 terug ook gedaan, met grote tevredenheid.
Moeilijke keuze Skipper. Hebben jullie allebei al eens een andere relatie gehad, terwijl jullie beste vrienden zijn? Want dat zou dan in de toekomst ook wel kunnen gebeuren en hoe gaan jullie daar dan mee om?
Een kennis van mij heeft overigens wel bewust gekozen om haar kindje samen met een homostel te krijgen. Zij hebben co-ouderschap en zij vindt dat ontzettend fijn, omdat ze zo tussendoor de tijd voor haar zelf heeft en kan uitrusten van de intensiteit van het ouderschap. Ik denk dat dat een beetje vergelijkbaar is, met jouw eventuele keuze. Het homostel behoort ondertussen ook tot haar beste vrienden.
Zelf zou ik het heel moeilijk vinden als ik mijn dochters zoveel mee zou moeten geven. Ze zijn al zoveel op de creche/school. Verder heb ik ze graag bij me, hoe zwaar ik het soms ook vind.
Moeilijke keuze Skipper. Hebben jullie allebei al eens een andere relatie gehad, terwijl jullie beste vrienden zijn? Want dat zou dan in de toekomst ook wel kunnen gebeuren en hoe gaan jullie daar dan mee om?
Een kennis van mij heeft overigens wel bewust gekozen om haar kindje samen met een homostel te krijgen. Zij hebben co-ouderschap en zij vindt dat ontzettend fijn, omdat ze zo tussendoor de tijd voor haar zelf heeft en kan uitrusten van de intensiteit van het ouderschap. Ik denk dat dat een beetje vergelijkbaar is, met jouw eventuele keuze. Het homostel behoort ondertussen ook tot haar beste vrienden.
Zelf zou ik het heel moeilijk vinden als ik mijn dochters zoveel mee zou moeten geven. Ze zijn al zoveel op de creche/school. Verder heb ik ze graag bij me, hoe zwaar ik het soms ook vind.
donderdag 3 augustus 2017 om 19:30
@ skipper ik heb wel een kindje met een bekende donor...maar wel iemand die wat verder van mij af stond. Dat maakt het makkelijker om het "zakelijk" te houden. Ik vind dat prettig, omdat het wel een hele belangrijke verbinding is die je samen aan gaat. Als daar gevoelens voor elkaar / vriendschap in gaat meespelen dan wordt het wel ingewikkeld. Met mijn donor / vader van mijn uk heb ik daar dus minder last van.
Wij hebben overigens geen co-ouderschap maar hij ziet mijn dochter om de week.
Overweeg dus goed al je opties en kijk wat het beste bij je past. En wat al eerder werd gezegd, werk ook aan jezelf. Als je met een bekende donor gaat starten laat je dan goed adviseren over de juridische consequenties qua gezag etc. En maak goede afspraken, bespreek uitgebreid met elkaar wat je verwacht, welke rol de donor / vader wil en wat jij wil. En ga vooral niet aan de gang als je niet volledig op 1 lijn zit, het belang van het kind moet voorop staan en die is gebaat bij duidelijkheid.
Wij hebben overigens geen co-ouderschap maar hij ziet mijn dochter om de week.
Overweeg dus goed al je opties en kijk wat het beste bij je past. En wat al eerder werd gezegd, werk ook aan jezelf. Als je met een bekende donor gaat starten laat je dan goed adviseren over de juridische consequenties qua gezag etc. En maak goede afspraken, bespreek uitgebreid met elkaar wat je verwacht, welke rol de donor / vader wil en wat jij wil. En ga vooral niet aan de gang als je niet volledig op 1 lijn zit, het belang van het kind moet voorop staan en die is gebaat bij duidelijkheid.
donderdag 3 augustus 2017 om 19:40
Ik was ook altijd heel onzeker over alles, maar ben zekerder geworden door dat ik kinderen heb nu.
Ik moet nu zelf de beslissingen nemen, moet voor mijn kinderen op komen en dingen regelen want hun kunnen dat nog niet.
Heb hierdoor meer zelfvertrouwen gekregen.
Ik zou zelf ook geen co ouderschap willen, bepaal liever zelf hoe ik het doe.
Ik moet nu zelf de beslissingen nemen, moet voor mijn kinderen op komen en dingen regelen want hun kunnen dat nog niet.
Heb hierdoor meer zelfvertrouwen gekregen.
Ik zou zelf ook geen co ouderschap willen, bepaal liever zelf hoe ik het doe.
