hoe doen jullie dat?

13-08-2017 21:28 79 berichten
gewoon nieuwsgierig hoe jullie dat aanpakken als je kind(eren) ECHT niet luisteren.Bijvoorbeeld grote mond, doorgaan als er duidelijk gezegd is iets niet te doen, klieren enz enz. Soms zeg ik dat als ze doorgaan er geen tv gekeken mag worden s'avonds, maar merk dat dit niet het gewenste effect heeft en dat ze het eigenlijk helemaal niet erg vinden. Maar wat werkt bij jullie wel???
Alle reacties Link kopieren
AlterEga schreef:
13-08-2017 21:59
Haha! Dat deed mijn moeder ook bij mij! En alleen in uitzonderlijke gevallen als er echt wat zwaaide zeg maar. Hielp altijd, want dan moest je echt oppassen!
Idd, ik doe dat ook en zoon weet dan ook dat er stront aan de knikker is. Maar zijn slaapkamer als strafruimte laten fungeren, nee, nooit gedaan. Nogmaals, slaapkamer fungeert wat mij betreft als relax/slaapruimte, geen strafruimte.
wij slapen nooit.
iceteapeach schreef:
13-08-2017 21:58


Echt, gaat dat bij volwassenen dan ook zo? Dat je tegen je partner zegt 'ga maar naar je (slaap)kamer'?
Als mijn partner chagrijnig is vraag ik hem inderdaad wel eens naar boven te gaan. Als ik het zelf ben doe ik het ook. Even tot rust komen.
Hetismogelijk schreef:
13-08-2017 21:57
Ik probeer de sancties zoveel mogelijk te laten aansluiten op de overtreding.
Bijvoorbeeld; met stiften op te tafel tekenen - voorlopig alleen met potlood tekenen.
Buiten misdragen bij het spelen- rest van de dag binnen blijven.
Gooien met je auto's-auto's wegzetten.
Begrepen ze al heel jong. Dochter tekende als peuter met een balpen op de tafel, ik legde uit dat het moeilijk schoon te maken was (in peutertaal). Vervolgens haar een kwartier op een stoeltje gezet, zodat ze kon zien hoe ik de tafel boende en dat ik dat niet leuk vond.
Expres water kliederen - zelf laten dweilen.

Nu ze wat ouder zijn, stuur ik ze wel eens naar hun kamer. Als jij niet gezellig samen wilt spelen met je zusje, dan ga je maar even alleen spelen op je kamer.
Dit vind ik een mooi uitgangspunt. :)
iceteapeach schreef:
13-08-2017 21:44
Tsja, heb ik dus nooit gedaan. Slaapkamer vind ik geen strafplek aangezien ze daar ook slapen en/of spelen. Zo zie je maar hoe een ieder het anders aanpakt.

Het was ook niet bedoeld als strafplek, en zo hebben ze het ook nooit ervaren.
Het was, " ga jij maar even uit de gemeenschappelijke ruimte, waar we last van je hebben."
Dan zaten ze te spelen of te lezen, of te balen.
Bovendien bepaalden ze zélf wanneer ze weer naar beneden kwamen, mits ze zich weer konden gedragen.
anoniem_265461 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 22:20
0.09% gewijzigd
Dubbel :proud:
anoniem_265461 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 22:19
95.65% gewijzigd
Ik zet onze pittige dochter achter de deur van de studeerkamer. Dit alleen als ze onredelijk hard gilt, of dingen doet die echt niet mogen. Dan hebben we al gewaarschuwt en uitgelegd waarom iets niet mag. Na een paar minuten vragen we of ze klaar is met huilen/gillen. Ja is terug mogen komen. Haar ja, maar weer gillen zodra de deur open gaat is opnieuw erachter.....Voor haar is het juist de "straf" om niet bij ons in de kamer te zijn. Tot nu toe werkt het erg goed. Ze is 22 maanden nu.

Ik zou willen dat ik er een had die met het uitspreken van de achternaam luisterde....
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
13-08-2017 21:58
Een slaapkamer is wat mij betreft geen gemeenschappelijke ruimte. Een slaapkamer vind ik juist de plek waar een ieder zich fijn mag/kan voelen, zich in kan terug trekken en niet als ruimte moet fungeren omdat je niet gewenst bent in de gemeenschappelijke ruimte en dus als strafruimte fungeert.

Echt, gaat dat bij volwassenen dan ook zo? Dat je tegen je partner zegt 'ga maar naar je (slaap)kamer'?
Tegen een volwassene zeg je toch ook niet dat diegene maar niet meer met stiften mag kleuren?
Alle reacties Link kopieren
Geen tv kijken 's avonds als ze 's morgens iets fout hebben gedaan? Op dat moment duurt de avond nog heel lang, niet te overzien dus, en 's avonds zijn ze al lang weer vergeten wat ze die dag fout deden, dus ook vergeten waarom de tv niet aan mag. En als de ene stout is geweest en de ander niet, zet je dan die ene met zijn rug naar de tv?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Alle reacties Link kopieren
-Nienke- schreef:
13-08-2017 22:02
Maar wat stel jij dan voor?

Hoewel ik niet van straffen houd - en het dus ook zelden doe -, stuur ik de zoons hier inderdaad wel eens naar hun eigen kamer om rustig te worden, als het samen spelen alleen maar met ruzie gaat. Daar mogen ze dan even bijkomen / mokken, na een tijdje zoek ik ze op om er nog even over te praten, en dan kunnen ze weer verder spelen.
Als ik al eens mot met zoon had, dan was dat gewoon in onze woonkamer. Daar praatten we dingen uit en dat doen we nog steeds. Als die muppets nog zo klein zijn doen 'we' er alles aan dat ze zich fijn in hun eigen kamer voelen alleen zodra ze zich 'goed' kunnen gaan gedragen naar gelang hun leeftijd moet diezelfde slaapkamer dan als strafkamer fungeren? Dat snap ik niet. Dat vind ik meten met 2 maten.
Jij (in het algemeen) slaapt hoogst waarschijnlijk toch ook niet lekker in je eigen bed als je mot met je partner hebt gehad? Waarom wordt van een kind dat dan wel verwacht?
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
Hetismogelijk schreef:
13-08-2017 21:57
Ik probeer de sancties zoveel mogelijk te laten aansluiten op de overtreding.
Bijvoorbeeld; met stiften op te tafel tekenen - voorlopig alleen met potlood tekenen.
Buiten misdragen bij het spelen- rest van de dag binnen blijven.
Gooien met je auto's-auto's wegzetten.
Begrepen ze al heel jong. Dochter tekende als peuter met een balpen op de tafel, ik legde uit dat het moeilijk schoon te maken was (in peutertaal). Vervolgens haar een kwartier op een stoeltje gezet, zodat ze kon zien hoe ik de tafel boende en dat ik dat niet leuk vond.
Expres water kliederen - zelf laten dweilen.

Nu ze wat ouder zijn, stuur ik ze wel eens naar hun kamer. Als jij niet gezellig samen wilt spelen met je zusje, dan ga je maar even alleen spelen op je kamer.
Zo doe ik het ook.
En moeilijke situaties proberen voorkomen. Het is hier redelijk voorspelbaar wanneer kind gaat rellen of uitlokken.
Ze doen hier eigenlijk zelden iets puur om te klieren, en dingen als met stift op tafel ook hooguit per ongeluk. Wel ontzettend stomme dingen waarvan ik dan zeg 'en je dacht dat ik dat wel een goed plan zou vinden?'. Zeg maar van die dingen waarvan ze vermoeden dat ik het geen goed idee vind en die ze dan maar niet vragen :-)
Als er wel geklierd wordt is dat eigenlijk altijd een roep om aandacht.
Alle reacties Link kopieren
Mevrouw75 schreef:
13-08-2017 22:20
Tegen een volwassene zeg je toch ook niet dat diegene maar niet meer met stiften mag kleuren?

Waarom zou je je kind zijn/haar slaapkamer als strafruimte inzetten? Wat nu juist een ruimte moet/kan/mag zijn waar het kind zich veilig kan terugtrekken?
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
13-08-2017 22:22
Als ik al eens mot met zoon had, dan was dat gewoon in onze woonkamer. Daar praatten we dingen uit en dat doen we nog steeds. Als die muppets nog zo klein zijn doen 'we' er alles aan dat ze zich fijn in hun eigen kamer voelen alleen zodra ze zich 'goed' kunnen gaan gedragen naar gelang hun leeftijd moet diezelfde slaapkamer dan als strafkamer fungeren? Dat snap ik niet. Dat vind ik meten met 2 maten.
Jij (in het algemeen) slaapt hoogst waarschijnlijk toch ook niet lekker in je eigen bed als je mot met je partner hebt gehad? Waarom wordt van een kind dat dan wel verwacht?
Maar ik laat de kinderen nooit met een onuitgepraatte ruzie gaan slapen. Zoals man en ik ook nooit met ruzie naar bed gaan. Slaapkamer is op dat moment even een plek waar ze zich terug kunnen trekken om na te denken / rustig te worden.

Leerkrachten / docenten doen overigens vaak hetzelfde: een kind even op gang nadenken / rustig worden. Oftewel, even weg uit de situatie, zodat er daarna over gepraat kan worden. Ik vind dat een prima manier.
Alle reacties Link kopieren
Van mij hoeven ze niet naar hun kamer hoor. Als ze liever naar buiten of in bad gaan vind ik dat ook prima, maar kun je je híer niet gedragen dan ga je maar ergens anders heen...

En ja, als ik gezellig met de kinderen een spelletje aan het doen ben en mijn man zou steeds gaan zitten zuchten, met speelstukken gaan gooien of iets dergelijks dan zou ik hem vriendelijk verzoeken om dat ergens anders te gaan doen.

Mijn ouders hebben lang een moeizame relatie gehad (uiteindelijk ook gescheiden) maar ik stuurde hen als kind ook gewoon weg om ergens anders ruzie te gaan maken. Dat was ik zo gewend, zo was ik opgevoed ☺

Als ik 10x moet zeggen dat de tv aan moet dan gaat de tv die dag dus niet meer aan. Ben je te laat thuis dan kun je de volgende keer niet weg/eerder thuis komen (omdat ik schijnbaar tijd in moet bouwen om je te zoeken). Gooi je met spullen, dan kun je dus niet met die spullen omgaan. En maak je steeds ruzie, ja, dan ga je maar ergens naar toe waar niemand is om ruzie mee te maken.

En nee is nee (hoewel het soms ook ja kan worden als je hele goede argumenten hebt... ik kan me ook wel eens vergissen).
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
13-08-2017 22:28
Waarom zou je je kind zijn/haar slaapkamer als strafruimte inzetten? Wat nu juist een ruimte moet/kan/mag zijn waar het kind zich veilig kan terugtrekken?
Ik weet natuurlijk niet hoe anderen die kamer gebruiken. Wij zetten haar in haar kamer als ze zit te klieren aan tafel en van tafel wegloopt om weet ik wat 'nog te doen'. Als je wil spelen ga maar in je kamer spelen en dat vind ze dan weer net niet leuk, want alleen is maar alleen.

Bovendien hebben we nog een traphekje en daar kan ze niet door. Zodra we haar op zo'n moment ergens anders zetten gebruikt ze het apart zetten als spel.
Alle reacties Link kopieren
-Nienke- schreef:
13-08-2017 22:32
Maar ik laat de kinderen nooit met een onuitgepraatte ruzie gaan slapen. Zoals man en ik ook nooit met ruzie naar bed gaan. Slaapkamer is op dat moment even een plek waar ze zich terug kunnen trekken om na te denken / rustig te worden.

Leerkrachten / docenten doen overigens vaak hetzelfde: een kind even op gang nadenken / rustig worden. Oftewel, even weg uit de situatie, zodat er daarna over gepraat kan worden. Ik vind dat een prima manier.
Nienke, ik merk dat je je aangesproken voelt, dat was/is niet mijn bedoeling naar jou persoonlijk in ieder geval, excuses als dat zo over kwam. Weg uit de situatie, ja, prima, mee eens. Wegsturen naar een ruimte thuis (slaapkamer dus) die normaal als veilige/ontspannen ruimte moet fungeren, en daar schaar ik dus een slaapkamer onder, doe je naar je partner ook niet. Waarom dan wel naar je kind. Je= algemeen bedoeld.
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
-Nienke- schreef:
13-08-2017 22:32
Maar ik laat de kinderen nooit met een onuitgepraatte ruzie gaan slapen. Zoals man en ik ook nooit met ruzie naar bed gaan. Slaapkamer is op dat moment even een plek waar ze zich terug kunnen trekken om na te denken / rustig te worden.

Leerkrachten / docenten doen overigens vaak hetzelfde: een kind even op gang nadenken / rustig worden. Oftewel, even weg uit de situatie, zodat er daarna over gepraat kan worden. Ik vind dat een prima manier.
Yep.
Als ik lees dat mensen kinderen van nog geen 2 een time out geven gaan de wenkbrauwen toch wel heel erg omhoog. Die mensen hebben echt geen kaas gegeten van opvoeden en/of denken dat ze een hondje hebben.
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
13-08-2017 22:43
Nienke, ik merk dat je je aangesproken voelt, dat was/is niet mijn bedoeling naar jou persoonlijk in ieder geval, excuses als dat zo over kwam. Weg uit de situatie, ja, prima, mee eens. Wegsturen naar een ruimte thuis (slaapkamer dus) die normaal als veilige/ontspannen ruimte moet fungeren, en daar schaar ik dus een slaapkamer onder, doe je naar je partner ook niet. Waarom dan wel naar je kind. Je= algemeen bedoeld.
O, ik voelde me niet aangevallen, ik ben het gewoon niet met je eens ;) Vandaar dat ik nogmaals op je reageerde! Verschil van mening mag er uiteraard zijn.
Alle reacties Link kopieren
mezelf quoten hoeft niet
iceteapeach wijzigde dit bericht op 13-08-2017 23:46
90.51% gewijzigd
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
iceteapeach schreef:
13-08-2017 22:52
Oke, dan praatten we langs elkaar heen. Ben ik wel benieuwd waar je het niet mee eens bent.
wij slapen nooit.
Alle reacties Link kopieren
De 3-2-1 methode werkt ook verbazingwekkend goed. Ik heb er nog nooit consequenties aan verbonden want bij 1 is dat gedaan wat ik wil en de consequenties die ik noem zijn behoorlijk onschuldig ( ik tel tot 3 en dan leg ík je in bed/ doe je sokken aan).
Alle reacties Link kopieren
rozegeranium schreef:
13-08-2017 22:19
Ik zet onze pittige dochter achter de deur van de studeerkamer. Dit alleen als ze onredelijk hard gilt, of dingen doet die echt niet mogen. Dan hebben we al gewaarschuwt en uitgelegd waarom iets niet mag. Na een paar minuten vragen we of ze klaar is met huilen/gillen. Ja is terug mogen komen. Haar ja, maar weer gillen zodra de deur open gaat is opnieuw erachter.....Voor haar is het juist de "straf" om niet bij ons in de kamer te zijn. Tot nu toe werkt het erg goed. Ze is 22 maanden nu.

Ik zou willen dat ik er een had die met het uitspreken van de achternaam luisterde....
En snapt ze dat ook al allemaal? De mijne is iets jonger (19 maanden), maar zou daar denk ik echt niks van begrijpen, laat staan leren. Maar goed, ik richt me dan ook vooral op het voorkomen van escalaties en afleiding en ik heb dus ook nog nooit iets gedaan met straffen.
Alle reacties Link kopieren
Even voor de duidelijkheid, die van ons zijn nu 10 en 8. Als die van 10 onredelijk doet, zegt hij zelf ook wel eens.. Ik ga naar mijn kamer! Met andere woorden.. Laat me even met rust. Hij ziet zijn kamer als zijn domein. Niet als een strafplek. Meestal gaat hij uiteindelijk drummen of een Donald Duck lezen.
En ja, ik doe dat zelf ook. Jongens, ik ga even naar mijn kamer, geef me even tijd voor mezelf. Dan ga ik daar even een half uurtje lezen, of ik rol mijn yogamatje uit. Daarna kunnen we heel redelijk met elkaar praten.

Ik stuurde ze als peuter niet naar hun kamer. Dan pakte ik voorbeeld hun stiften af, als daarmee de overtreding was begaan.
Alle reacties Link kopieren
Zoon is hier uit zichzelf op zijn kamer/op zolder maar dat wijt ik ook zeker aan zijn leeftijd, puber. Vriend van zoon (kind 2 ongeveer :biggrin: ) is er gezellig bij aanwezig en blijft ook slapen, zoals vaak.
wij slapen nooit.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven