Overig
alle pijlers
Mee-eten bij ouders
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:31
Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
anoniem_302489 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 06:50
0.85% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 23:22
Pot gewoon leegschrapen tot de laatste hap volgende keer?
Honger is honger en dan verzint ze maar iets anders voor de volgende dag.
Of je neemt voor haar een 1-persoonsportie lasagne ofzo mee.
"Mam, hadden we afgelopen week over en we hebben hem ingevroren voor jou. Geniet ervan."
Of gewoon vlak voor 't avondeten naar huis rijden en onderweg ergens stoppen.
"Kind moet op tijd naar bed", "kind moet morgen naar school", "we willen op tijd thuis zijn", ... draai er desnoods maar wat omheen.
Honger is honger en dan verzint ze maar iets anders voor de volgende dag.
Of je neemt voor haar een 1-persoonsportie lasagne ofzo mee.
"Mam, hadden we afgelopen week over en we hebben hem ingevroren voor jou. Geniet ervan."
Of gewoon vlak voor 't avondeten naar huis rijden en onderweg ergens stoppen.
"Kind moet op tijd naar bed", "kind moet morgen naar school", "we willen op tijd thuis zijn", ... draai er desnoods maar wat omheen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 23:32
Hier een moeder die liever te veel dan te weinig kookt.
Het resultaat is ... naar huis met een boel doosjes voor de volgende dag(en).
En die er standaard rekening mee houdt dat ze 2 à 3 verschillende zaken op tafel zet omdat iedereen andere smaken, voorkeuren en allergieën heeft.
Ik blijf wel geen hele dag zitten.
"Op bezoek" is echt wel om 5 à 6 uur toekomen en om 8 à 9 uur terug naar huis.
Gemiddeld 1 keer per maand à 6 weken.
Mijn schoonmoeder ... die kookt alleen met Kerst.
De rest van 't jaar is het "kin kloppen".
In 't beste geval is er een doos vervallen pralines die ze ons serveert of een doos ijscrème die al 5 jaar in haar diepvries steekt en er duidelijk niet meer fris of al "half opgegeten" uit ziet (vaak nog een overschotje van met Kerst).
Maar dat weten we op voorhand.
Daar neem ik dus af en toe wel het vuur en de keuken over.
Of ik neem het eten "kant en klaar" mee.
Het resultaat is ... naar huis met een boel doosjes voor de volgende dag(en).
En die er standaard rekening mee houdt dat ze 2 à 3 verschillende zaken op tafel zet omdat iedereen andere smaken, voorkeuren en allergieën heeft.
Ik blijf wel geen hele dag zitten.
"Op bezoek" is echt wel om 5 à 6 uur toekomen en om 8 à 9 uur terug naar huis.
Gemiddeld 1 keer per maand à 6 weken.
Mijn schoonmoeder ... die kookt alleen met Kerst.
De rest van 't jaar is het "kin kloppen".
In 't beste geval is er een doos vervallen pralines die ze ons serveert of een doos ijscrème die al 5 jaar in haar diepvries steekt en er duidelijk niet meer fris of al "half opgegeten" uit ziet (vaak nog een overschotje van met Kerst).
Maar dat weten we op voorhand.
Daar neem ik dus af en toe wel het vuur en de keuken over.
Of ik neem het eten "kant en klaar" mee.
zaterdag 19 augustus 2017 om 09:16
Maakt het wat uit? Dan gaat het alleen maar weer daarover.
Het is toch genoeg om te weten dat ik niet in Nederland geboren ben en daarom misschien de " ongeschreven regels" niet ken, die iedereen hier automatisch in zijn jeugd heeft meegekregen en een soort onderdeel van de cultuur zijn.
Ik snap ook wel dat het in verschillende families uit een land verschillend aan toe kan gaan, maar één koekje bij de koffie, hapjes die naar een ronde terug de koelkast ingaan zijn toch wel een beetje Nederlands en kom je gemiddeld vaker tegen dan in een ander land.
Wij waren met haar nog in de stad ( en zelfs bij een supermarkt voor wat kleine boodschapjes ), dus wij zitten daar niet de hele tijd op ons reet en laten ons van voor tot achter bedienen, zoals mensen hier aannemen. Natuurlijk had ik op dat moment kunnen vragen, of ze vlees bij de maaltijd heeft of wat wij gingen eten en dan kunnen zeggen dat wij wel vlees/ groente gaan kopen. Maar ik vind dit eigenlijk ook weer onbeleefd, want ze heeft al iets in gedachte wat wij gaan eten die avond en dat had ze kennelijk al in huis. Ik ga ook niet bij binnenkomst naar de koelkast lopen en kijken. Misschien moet mijn man dan de volgende keer vooraf precies vragen, wat wij gaan eten.
Ik heb echt helemaal geen probleem ermee om wat mee te nemen ( maar ze eet ook niet alles, vooral geen "nieuwerwets" eten) of de afwas te doen (meestal doen wij dat samen) of ergens mee te helpen.
Maar ik persoonlijk vind dat ik er toch een beetje te gast ben (wij lopen bij elkaar de deur niet plat, dat zeker niet, maar zien ons vaker dan 6 keer per jaar, weet niet waar mensen het opeens vandaan halen ? ik schreef wij komen ongeveer 6 keer bij haar, niet dat wij ons maar 6 keer zien) en ik vind dat ik ook niet zomaar het huishouden bij een vitale vrouw kan overnemen of kan zegen: "Wat heb je in huis, zou ik gaan koken? Of anders ( als haar keuze mij niet zint) naar de supermarkt gaan wat anders halen (of bestellen/ uit eten)".
Daarmee laat ik haar dan toch ook niet in haar waarde? Maar zeg ik vrij direct: "jouw keuze is niet goed". (Deze oplossing raden toch veel mensen hier aan. Is dat dan de directheid van de Nederlander? Bij mijn eigen moeder zou ik het misschien nog doen, maar zij is ook meer van het overleggen en vragen vooraf. Ik zou het zeker ook eerder bij schoonmoeder doen, wanneer wij ons dagelijks leven zouden delen ( bijvoorbeeld in een oppassituatie, waar je al door de kinderen vaker bij elkaar over de vloer komt), maar nu is het toch een beetje haar huis en haar regels en ben ik daar gast.
Ik klaag er gewoon maar achteraf op een forum, omdat het eigenlijk steeds weer een issue is en ik er toch graag (subtiel) verandering in wil brengen.
Als wij met kerst bij haar uitgenodigd worden, vragen wij ook altijd welk onderdeel van het menu wij kunnen verzorgen, maar voor de rest heeft ze 2 of 3 dingetjes, die ze met zekerheid gaat maken, terwijl de rest van de familie het niet of niet in die hoeveelheden eet ( dat weet ze), maar dat is dan traditie en hoort erbij blijkbaar en blijft achteraf staan, maar de dingen die iedereen graag eet, zijn dan soms aan de krappe kant.
Vroeger, toen schoonvader nog leefde, kookte ze voor hem elke dag soep, aardappel, vlees, groenten en een toetje/ vla/ yoghurt, gewoon normale hoeveelheden Nederlandse kost. En ook wel eens gehaktballen (het lievelingsgerecht van mijn man), want die smaken bij haar bijzonder goed volgens hem. Ook werd er gewoon geluncht.
Mijn man was als kind en jongvolwassene een moeilijke eter wat groenten betreft ( dat weet ze zeker) en ze ziet ook elke keer weer dat hij geen sla of salade pakt, en weet dat hij graag een stukje vlees lust. Mijn zoon is een beetje hetzelfde, ook al doe ik mijn best om dat bij hem nog te veranderen.
Ik begrijp gewoon niet zo goed haar keuze om daar bij het avondeten weinig rekening mee te houden. Ik kook zelfs ook alleen maar dingen die ikzelf lust als ik gasten heb, maar als ik weet dat iemand voorkeuren of afkeuren heeft, hou ik daar zo veel mogelijk rekening. Zo zou ik nooit meer rijst koken als schoonmoeder komt eten bij ons, want dat lust ze niet.
Wij hebben verder ook een normale relatie met haar, dus geen ruzie of zo. Nu ja, behalve nu een ondankbare, klagende, moddervette schoondochter van buitenlands komaf, die zich over alle Nederlanders verheffen voelt, de hele tijd op haar reet zit, haar man en kind weerhoudt om bij moeder / oma op bezoek te gaan en verwacht dat zij (de verwende Princess) en haar familie de hele dag in de watten worden gelegd door een arm, oud mensje dat nauwelijks in staat is om nog iets te doen.
zaterdag 19 augustus 2017 om 09:24
zaterdag 19 augustus 2017 om 09:39
Ik klaag er gewoon maar achteraf op een forum, omdat het eigenlijk steeds weer een issue is en ik er toch graag (subtiel) verandering in wil brengen.
Weet je, je moet er gewoon helemaal geen issue van maken. Dat is het enige.
Dan doet er wat jij vindt, doet, anderen vinden en doen er helemaal niet toe. Of het nou een cultuurdingetje is of niet.
Weet je, je moet er gewoon helemaal geen issue van maken. Dat is het enige.
Dan doet er wat jij vindt, doet, anderen vinden en doen er helemaal niet toe. Of het nou een cultuurdingetje is of niet.
zaterdag 19 augustus 2017 om 09:50
Wat een gezeik zeg om 6 maaltijden per jaar.. Je man gaat toch niet dood als hij een keertje geen vlees eet en jullie thuis nog een boterham eten als je nog zo een honger hebt. Ik vind je overkomen als een stampvoetende kleuter die haar zin moet krijgen, totaal niet als een leuke volwassene. Blijkbaar heeft je schoonmoeder een ander idee van gastvrijheid dan jij (of ik en vele andere hier) daar kun je je dan heel druk om maken en willen eisen dat zij zich aan jou aanpast of gewoon als volwassene accepteren dat niet iedereen hetzelfde is als jij. Als het zo een drama is dan los je het toch zelf op, stel voor dat jullie lekkere broodjes en beleg meenemen of voor het avondeten zorgen. Kom op zeg het gaat om 6 keer per jaar, dat lijkt me niet onoverkomelijk.
Ik heb zoiets ook wel meegemaakt met de opa van mijn man. Halve land doorgereisd met de trein, hele middag op een stroopwafel en wat zoutenstengels gezeten en toen kregen we als diner een bordje waterige groentesoep en een klein bakje yoghurt toe. Vast genoeg voor een bejaarde maar niet voor de jonge mensen die we toen nog waren. Maar in plaats van stampvoetend een topic openen zijn we gewoon een kwartiertje eerder richting station gegaan en hebben daar wat gehaald. Iedereen weer blij. Zo simpel kan het zijn hoor. Maar als jij liever de verwende prinses uithangt op een forum is dat jouw goed recht natuurlijk.
Ik heb zoiets ook wel meegemaakt met de opa van mijn man. Halve land doorgereisd met de trein, hele middag op een stroopwafel en wat zoutenstengels gezeten en toen kregen we als diner een bordje waterige groentesoep en een klein bakje yoghurt toe. Vast genoeg voor een bejaarde maar niet voor de jonge mensen die we toen nog waren. Maar in plaats van stampvoetend een topic openen zijn we gewoon een kwartiertje eerder richting station gegaan en hebben daar wat gehaald. Iedereen weer blij. Zo simpel kan het zijn hoor. Maar als jij liever de verwende prinses uithangt op een forum is dat jouw goed recht natuurlijk.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:03
Ik ben geboren en getogen in Brabant.
Mijn oma kookte altijd te veel voor iedereen, was continu in de weer in de keuken met potten en pannen en vroeg telkens of iedereen wel genoeg had en of iemand nog wat lustte.
Ze was super gastvrij, ik hoop dat ik een voorbeeld aan haar kan nemen want ze gaf iedereen altijd het gevoel enorm welkom en geliefd te zijn.
Ze kookte en ze bakte tot op hoge leeftijd alles zelf.
Ze zong en neuriede tijdens het koken en bakken.
Ze weckte pruimen, peren en kersen en maakte ketels vol appelmoes die ze in weckpotten deed en met een etiketje in de kelderkast zette.
Iedereen was altijd welkom om mee te eten, ook onverwacht bezoek en daarom kookte ze uit principe altijd te veel:
Soep, hollandse kost en een toetje, vaak meerdere toetjes, zoals rijstepap, karnemelkse pap en stoofpeertjes.
Je mocht zo vaak opscheppen als je wilde.
Als het niet genoeg was dan smeerde ze een boterham of ze bakte zelf frieten of pannekoeken.
Iedereen hield van haar chocolade cake die ze bij elke verjaardag ruimschoots bakte.
Ook zandkoekjes waar je er wel 5 van mocht pakken, gewone cake en mon chou taart met kersen.
Bij de koffie ook nog chocolade van verkade en niet te weinig, meestal te veel, soms moest je weigeren omdat je anders misselijk werd.
Mijn opa aan de andere kant van de familie komt ook uit Brabant.
Zijn vrouw was overleden maar ook hij was gastvrij en hield van lekker eten
En deelde dat gul met iedereen die op bezoek kwam.
Hij hield meer van hartig en stalde voor de lunch alles breed uit op de tafel
Hammen, kazen, zure zult, koffie verse room, thee en limonade.
Hij bakte graag spekpannenkoeken en at daarbij erwtensoep en roggebrood met rauwe ham en kaas.
Je kreeg echt nooit de kans om iets te kort te komen.
Mijn moeder kookt ook graag en goed, ze maakt altijd zelf soep en daarna een hoofdgerecht met vis of vlees en verschillende gekookte groenten en/of salade.
Daarna volgt altijd een nagerecht, vaak met een puddinkje van mona, vers fruit en yoghurt of kwark en daarna nog koffie of thee met iets lekkers.
Zij wil wel altijd graag van tevoren weten hoeveel mensen mee gaan eten, anders wordt ze nerveus.
Ze houdt niet van onverwachte mee eters.
Daar houden we natuurlijk dus rekening mee en als ik soms onverwacht rond etenstijd kom zorg ik er voor dat ik zelf iets meeneem zodat er altijd genoeg is...of ik eet minder en klaag niet.
Er is wel altijd iets in huis voor bij de koffie en ook altijd een lekker drankje en een borrelnootje.
Als er gasten komen bij mijn moeder maakt ze ook nog vaak speciale exclusieve hapjes, met vis en vlees en zelfhemaakte zalmsalade met afbak stokbrood, of een pan van die kleine gehaktballetjes met mosterd of met pindasaus.
Als ik ergens zou komen waar ik te weinig te eten zou krijgen zou ik sowieso de hele pan leegeten tot en met de laatste kruimel en als ik daarna nog trek had dan zou ik zeggen: dit eten was erg lekker, dank je wel, maar toch was het helaas echt iets te weinig...
Dus ik ga even naar de friettent/chinees om nog even wat extra te eten te halen, wie wil er ook nog wat?
Mijn oma kookte altijd te veel voor iedereen, was continu in de weer in de keuken met potten en pannen en vroeg telkens of iedereen wel genoeg had en of iemand nog wat lustte.
Ze was super gastvrij, ik hoop dat ik een voorbeeld aan haar kan nemen want ze gaf iedereen altijd het gevoel enorm welkom en geliefd te zijn.
Ze kookte en ze bakte tot op hoge leeftijd alles zelf.
Ze zong en neuriede tijdens het koken en bakken.
Ze weckte pruimen, peren en kersen en maakte ketels vol appelmoes die ze in weckpotten deed en met een etiketje in de kelderkast zette.
Iedereen was altijd welkom om mee te eten, ook onverwacht bezoek en daarom kookte ze uit principe altijd te veel:
Soep, hollandse kost en een toetje, vaak meerdere toetjes, zoals rijstepap, karnemelkse pap en stoofpeertjes.
Je mocht zo vaak opscheppen als je wilde.
Als het niet genoeg was dan smeerde ze een boterham of ze bakte zelf frieten of pannekoeken.
Iedereen hield van haar chocolade cake die ze bij elke verjaardag ruimschoots bakte.
Ook zandkoekjes waar je er wel 5 van mocht pakken, gewone cake en mon chou taart met kersen.
Bij de koffie ook nog chocolade van verkade en niet te weinig, meestal te veel, soms moest je weigeren omdat je anders misselijk werd.
Mijn opa aan de andere kant van de familie komt ook uit Brabant.
Zijn vrouw was overleden maar ook hij was gastvrij en hield van lekker eten
En deelde dat gul met iedereen die op bezoek kwam.
Hij hield meer van hartig en stalde voor de lunch alles breed uit op de tafel
Hammen, kazen, zure zult, koffie verse room, thee en limonade.
Hij bakte graag spekpannenkoeken en at daarbij erwtensoep en roggebrood met rauwe ham en kaas.
Je kreeg echt nooit de kans om iets te kort te komen.
Mijn moeder kookt ook graag en goed, ze maakt altijd zelf soep en daarna een hoofdgerecht met vis of vlees en verschillende gekookte groenten en/of salade.
Daarna volgt altijd een nagerecht, vaak met een puddinkje van mona, vers fruit en yoghurt of kwark en daarna nog koffie of thee met iets lekkers.
Zij wil wel altijd graag van tevoren weten hoeveel mensen mee gaan eten, anders wordt ze nerveus.
Ze houdt niet van onverwachte mee eters.
Daar houden we natuurlijk dus rekening mee en als ik soms onverwacht rond etenstijd kom zorg ik er voor dat ik zelf iets meeneem zodat er altijd genoeg is...of ik eet minder en klaag niet.
Er is wel altijd iets in huis voor bij de koffie en ook altijd een lekker drankje en een borrelnootje.
Als er gasten komen bij mijn moeder maakt ze ook nog vaak speciale exclusieve hapjes, met vis en vlees en zelfhemaakte zalmsalade met afbak stokbrood, of een pan van die kleine gehaktballetjes met mosterd of met pindasaus.
Als ik ergens zou komen waar ik te weinig te eten zou krijgen zou ik sowieso de hele pan leegeten tot en met de laatste kruimel en als ik daarna nog trek had dan zou ik zeggen: dit eten was erg lekker, dank je wel, maar toch was het helaas echt iets te weinig...
Dus ik ga even naar de friettent/chinees om nog even wat extra te eten te halen, wie wil er ook nog wat?
zaterdag 19 augustus 2017 om 10:59
shisha schreef: ↑19-08-2017 10:03
Als ik ergens zou komen waar ik te weinig te eten zou krijgen zou ik sowieso de hele pan leegeten tot en met de laatste kruimel en als ik daarna nog trek had dan zou ik zeggen: dit eten was erg lekker, dank je wel, maar toch was het helaas echt iets te weinig...
Dus ik ga even naar de friettent/chinees om nog even wat extra te eten te halen, wie wil er ook nog wat?
Mooi dat je uit een gastvrije familie komt maar duidelijk niet uit een erg beschaafde. Wat jij voorstelt is echt vreselijk onbeschoft. Je gaat de gastvrouw niet beledigen omdat jij het niet goed genoeg vindt. Dan haal je onderweg naar huis wat te eten als je zo een honger hebt in plaats van iemand een rot gevoel geven terwijl die persoon waarschijnlijk op haar manier haar best gedaan heeft.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:27
TO, ik heb net je bericht helemaal gelezen, maar als ik de reacties hier lees denk ik sowieso niet dat het iets met cultuur te maken heeft. Mijn überhollandse familie, en die van mijn vriend, zetten ons heel veel voor, en dat geldt voor de meeste forummers. Jouw schoonmoeder niet. Dat is geen cultuur-ding; ze heeft zelf gewoon niet zo'n honger en denkt dat dat ook voor jullie geldt.
Dat gezeur over vlees vind ik raar. Mijn moeder kookt ook niet altijd iets wat ik lekker vind, je krijgt niks voorgezet wat je echt vies vindt of waar je niet omheen kunt, en je gaat niet dood van een keer geen vlees eten. Als man en kind geen gemakkelijke eters zijn is dat hun probleem.
Als je je verder gewoon welkom voelt: laat het hierbij. Als je met een mega-vlaai of een grote ovenschotel aankomt en heel hard "verrassing!" roept vat ze dat echt niet als een belediging op, en als je naderhand nog honger hebt rij je op de terugweg gewoon even langs de Mac. Klaar.
Dat gezeur over vlees vind ik raar. Mijn moeder kookt ook niet altijd iets wat ik lekker vind, je krijgt niks voorgezet wat je echt vies vindt of waar je niet omheen kunt, en je gaat niet dood van een keer geen vlees eten. Als man en kind geen gemakkelijke eters zijn is dat hun probleem.
Als je je verder gewoon welkom voelt: laat het hierbij. Als je met een mega-vlaai of een grote ovenschotel aankomt en heel hard "verrassing!" roept vat ze dat echt niet als een belediging op, en als je naderhand nog honger hebt rij je op de terugweg gewoon even langs de Mac. Klaar.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:29
Oh, gelukkig ligt het niet aan mij.MwTheelepel schreef: ↑19-08-2017 10:59Mooi dat je uit een gastvrije familie komt maar duidelijk niet uit een erg beschaafde. Wat jij voorstelt is echt vreselijk onbeschoft. Je gaat de gastvrouw niet beledigen omdat jij het niet goed genoeg vindt. Dan haal je onderweg naar huis wat te eten als je zo een honger hebt in plaats van iemand een rot gevoel geven terwijl die persoon waarschijnlijk op haar manier haar best gedaan heeft.
Ik heb een hele grote Brabantse familie waar écht geen blad voor de mond wordt genomen en dit zou dus nóóit in me opgekomen zijn.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:33
MwTheelepel schreef: ↑19-08-2017 10:59Mooi dat je uit een gastvrije familie komt maar duidelijk niet uit een erg beschaafde. Wat jij voorstelt is echt vreselijk onbeschoft. Je gaat de gastvrouw niet beledigen omdat jij het niet goed genoeg vindt. Dan haal je onderweg naar huis wat te eten als je zo een honger hebt in plaats van iemand een rot gevoel geven terwijl die persoon waarschijnlijk op haar manier haar best gedaan heeft.
Volledig eens, erg onbeschoft.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:43
TO, je hamert er maar op dat één koekje en één hapje zo Nederlands is, terwijl de meerderheid zegt dat het bij hun families niet het geval is. In mijn (Nederlandse) en mans (niet-Nederlandse) familie is er altijd genoeg (beter gezegd, teveel) te eten en te snacken.
Bij jouw schoonmoeder is dat anders, de laatste jaren in ieder geval. Waarom zou dat veranderd zijn na de dood van haar man? Minder te besteden, minder honger?
En ze zou beledigd zijn als jij vraagt of er wel vlees bij de maaltijd is? Tja, je kunt het ook anders aanpakken natuurlijk, zoals hier al zo vaak voorgesteld. Neem bij het volgende bezoek gewoon spontaan gebak of een pan eten/ovenschotel mee. Ik kan me niet voorstellen dat dat niet gewaardeerd zou worden. Of ga de volgende keer tijdens het boodschappen doen ergens koffie drinken met iets erbij.
Of accepteer dat het zo is en smeer na thuiskomst een boterham.
Bij jouw schoonmoeder is dat anders, de laatste jaren in ieder geval. Waarom zou dat veranderd zijn na de dood van haar man? Minder te besteden, minder honger?
En ze zou beledigd zijn als jij vraagt of er wel vlees bij de maaltijd is? Tja, je kunt het ook anders aanpakken natuurlijk, zoals hier al zo vaak voorgesteld. Neem bij het volgende bezoek gewoon spontaan gebak of een pan eten/ovenschotel mee. Ik kan me niet voorstellen dat dat niet gewaardeerd zou worden. Of ga de volgende keer tijdens het boodschappen doen ergens koffie drinken met iets erbij.
Of accepteer dat het zo is en smeer na thuiskomst een boterham.
zaterdag 19 augustus 2017 om 11:46
Mee eens. Dit doe je niet in mijn ogen.MwTheelepel schreef: ↑19-08-2017 10:59Mooi dat je uit een gastvrije familie komt maar duidelijk niet uit een erg beschaafde. Wat jij voorstelt is echt vreselijk onbeschoft. Je gaat de gastvrouw niet beledigen omdat jij het niet goed genoeg vindt. Dan haal je onderweg naar huis wat te eten als je zo een honger hebt in plaats van iemand een rot gevoel geven terwijl die persoon waarschijnlijk op haar manier haar best gedaan heeft.
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:00
Ik heb wat dingen uit je tekst weggehaald, zodat het niet te lang wordt.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑19-08-2017 09:16
....
Wij hebben verder ook een normale relatie met haar, dus geen ruzie of zo. Nu ja, behalve nu een ondankbare, klagende, moddervette schoondochter van buitenlands komaf, die zich over alle Nederlanders verheffen voelt, de hele tijd op haar reet zit, haar man en kind weerhoudt om bij moeder / oma op bezoek te gaan en verwacht dat zij (de verwende Princess) en haar familie de hele dag in de watten worden gelegd door een arm, oud mensje dat nauwelijks in staat is om nog iets te doen.
Daarmee laat ik haar dan toch ook niet in haar waarde? Maar zeg ik vrij direct: "jouw keuze is niet goed". (Deze oplossing raden toch veel mensen hier aan. Is dat dan de directheid van de Nederlander? Bij mijn eigen moeder zou ik het misschien nog doen, maar zij is ook meer van het overleggen en vragen vooraf.
Volgens mij is het echt de toon die de muziek maakt. Als je nu de volgende keer vooraf(!) eens belt en zegt; Man heeft zo'n zin in die enorm lekkere gehaktballen die alleen u zo lekker kunt maken! Als u die maakt dan zorgen wij voor de rest!
Dan steek je haar een pluim in haar reet voor de gehaktballen, geef je haar één overzichtelijke taak en ben je zelf vrij om de aardappelen/groente zo uitgebreid te doen als je zelf wilt.
Maak dan ook nog wat extra, zodat ze dat de dag later kan eten/in de vriezer kan doen en je hebt een nieuwe traditie gecreëerd!
Echt hoor! Niet raar, je laat haar in haar waarde, ik zou het proberen!
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:30
Misschien omdat je er zélf over begon, het verschil tussen jouw cultuur en die van 'De Nederlander'.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑19-08-2017 09:16Maakt het wat uit? Dan gaat het alleen maar weer daarover.
Je wieg stond hier niet, maar je kunt behoorlijk goed Nederlands. Dus óf het is België, óf je woont hier lang genoeg om te weten hoe eea toegaat.
(of je bent een talenwonder, kan natuurlijk ook)
En je weet zélfs dat het bij je schoonmoeder anders toeging, toen je schoonvader nog leefde. Dat het dus niet iets 'Nederlands' is, maar iets nu bij je schoonmoeder, die kennelijk een stuk minder eet en de porties niet meer zo goed heeft. Die misschien je man en z'n zus wel door elkaar haalt voor wat betreft wie wat lekker vindt.
Die oma van die spruitjes, waar ik het over had? Die presteerde het speciaal voor mijn moeder de énige groente te maken, die mijn moeder niet lekker vindt. Kennelijk was blijven hangen dat er iets was met die groente en mijn moeder, maar net omgekeerd, zeg maar. Dat kan gebeuren. Soms doet je herinnering rare dingen met je.
Later is nu
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:33
[quote=shisha post_id=27444279 time=1503129811 user_id=197806
Als ik ergens zou komen waar ik te weinig te eten zou krijgen zou ik sowieso de hele pan leegeten tot en met de laatste kruimel en als ik daarna nog trek had dan zou ik zeggen: dit eten was erg lekker, dank je wel, maar toch was het helaas echt iets te weinig...
Dus ik ga even naar de friettent/chinees om nog even wat extra te eten te halen, wie wil er ook nog wat?
[/quote]
Wat vreselijk onbeschoft....
Als ik ergens zou komen waar ik te weinig te eten zou krijgen zou ik sowieso de hele pan leegeten tot en met de laatste kruimel en als ik daarna nog trek had dan zou ik zeggen: dit eten was erg lekker, dank je wel, maar toch was het helaas echt iets te weinig...
Dus ik ga even naar de friettent/chinees om nog even wat extra te eten te halen, wie wil er ook nog wat?
[/quote]
Wat vreselijk onbeschoft....
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:33
Goeie!Liezze schreef: ↑19-08-2017 12:00Ik heb wat dingen uit je tekst weggehaald, zodat het niet te lang wordt.
Volgens mij is het echt de toon die de muziek maakt. Als je nu de volgende keer vooraf(!) eens belt en zegt; Man heeft zo'n zin in die enorm lekkere gehaktballen die alleen u zo lekker kunt maken! Als u die maakt dan zorgen wij voor de rest!
Dan steek je haar een pluim in haar reet voor de gehaktballen, geef je haar één overzichtelijke taak en ben je zelf vrij om de aardappelen/groente zo uitgebreid te doen als je zelf wilt.
Maak dan ook nog wat extra, zodat ze dat de dag later kan eten/in de vriezer kan doen en je hebt een nieuwe traditie gecreëerd!
Echt hoor! Niet raar, je laat haar in haar waarde, ik zou het proberen!
Later is nu
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:34
Liezze schreef: ↑19-08-2017 12:00Volgens mij is het echt de toon die de muziek maakt. Als je nu de volgende keer vooraf(!) eens belt en zegt; Man heeft zo'n zin in die enorm lekkere gehaktballen die alleen u zo lekker kunt maken! Als u die maakt dan zorgen wij voor de rest!
Dan steek je haar een pluim in haar reet voor de gehaktballen, geef je haar één overzichtelijke taak en ben je zelf vrij om de aardappelen/groente zo uitgebreid te doen als je zelf wilt.
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:36
Zeker. Nog beter als man met zijn moeder belt. 'Mam, het is al heel lang geleden dat ik jouw lekkere gehakballen gegeten heb. Zou jij die nog eens voor me willen maken? Dan zorg ik voor de rest'.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:39
Volgens mij zijn die gehaktballen erg lekker bij aardappel anders
Later is nu
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:40
Aangezien ze weduwe is geworden is haar inkomen een stuk lager geworden aangezien het pensioen van haar man is vervallen.
Ze zal het stukken zuiniger moeten doen. Neem als je erheen gaat gewoon een eenpansgerecht mee wat jullie allemaal lekker vinden bv boerenkool met lekkere rookworst,spekjes,uitjes. Hoeft je schoonmoeder ook niet bezig in de keuken. Wij nemen ook altijd gebak mee en halen chinees of nemen mee uit eten.
Ze zal het stukken zuiniger moeten doen. Neem als je erheen gaat gewoon een eenpansgerecht mee wat jullie allemaal lekker vinden bv boerenkool met lekkere rookworst,spekjes,uitjes. Hoeft je schoonmoeder ook niet bezig in de keuken. Wij nemen ook altijd gebak mee en halen chinees of nemen mee uit eten.
zaterdag 19 augustus 2017 om 12:44
Je zou eens bij mijn familie langs moeten gaan (Nederlands) je wordt in een paar uur tijd volledig volgestopt met zoveel lekkers dat je een paar dagen niet hoeft te eten.
Ik vind dat altijd zo'n onzin, dat bashen op de Nederlandse (eet)cultuur. Ik ben nog nooit op visite bij iemand geweest in Nederland waar het karig was, of waar ik met honger vandaan kwam.
In jouw geval zou ik het gewoon incalculeren en voordat ik wegging al heel stevig ontbijten en lunchen, zodat de rest van de dag niet meer uitmaakt. Of zelf iets meenemen.
Ik vind dat altijd zo'n onzin, dat bashen op de Nederlandse (eet)cultuur. Ik ben nog nooit op visite bij iemand geweest in Nederland waar het karig was, of waar ik met honger vandaan kwam.
In jouw geval zou ik het gewoon incalculeren en voordat ik wegging al heel stevig ontbijten en lunchen, zodat de rest van de dag niet meer uitmaakt. Of zelf iets meenemen.
