Overig
alle pijlers
Mee-eten bij ouders
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:31
Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
anoniem_302489 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 06:50
0.85% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 14:52
Geen idee. Ik weet alleen dat zowel ouders als schoonouders (zelfde leeftijd) hier over het algemeen vinden dat als wij dáár komen dat zíj dan voor het eten gaan zorgen. Hun huis, hun gastvrijheid. Prima hoor, ik kook wel eens op aanvraag of als ze hier komen eten. Negen van de tien keer wil schoonmoeder niet eens dat ik iets kook of meeneem en als ze dat wel wil vraagt ze dat ook gewoon.jellybelly schreef: ↑18-08-2017 14:43Hee, maar is dat eens per 2 maanden je ouders zien nou echt zo weinig? Hier zie ik mijn ouders en schoonouders ook ongeveer zo vaak. Of scheelt het nog als er kleinkinderen in het spel zijn (wij hebben geen kinderen)?
Als wij naar schoonouders gaan dan krijgen we daar lekker te eten, nemen ook niet iets mee ofzo, laat staan dat we het idee hebben dat we voor ze moeten gaan zorgen ofzo. Of zijn we dan nog te jong? (Wij rond de 30, schoonouders rond de 65). Het is echt nog een beetje 'wij kinderen worden door de ouders verzorgd', in plaats van dat die rol omgedraaid is. Wanneer wordt dat wel verwacht dan? Vanaf dat de gezondheid van je ouders slechter wordt, of gewoon sowieso?
(Ik leer elke dag sociaal bij hier op Viva......)
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
vrijdag 18 augustus 2017 om 14:54
Ja dat gaat ineens gebeuren die achteruitgang.
anoniem_129305 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 14:59
Reden: Verwijdert ivm privacy
Reden: Verwijdert ivm privacy
53.06% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 14:56
Ik denk dat het ook een beetje is wat je van huis uit meekrijgt. Dus hoe gingen jouw (schoon-)ouders met jouw opa's en oma's om?jellybelly schreef: ↑18-08-2017 14:43Hee, maar is dat eens per 2 maanden je ouders zien nou echt zo weinig? Hier zie ik mijn ouders en schoonouders ook ongeveer zo vaak. Of scheelt het nog als er kleinkinderen in het spel zijn (wij hebben geen kinderen)?
Als wij naar schoonouders gaan dan krijgen we daar lekker te eten, nemen ook niet iets mee ofzo, laat staan dat we het idee hebben dat we voor ze moeten gaan zorgen ofzo. Of zijn we dan nog te jong? (Wij rond de 30, schoonouders rond de 65). Het is echt nog een beetje 'wij kinderen worden door de ouders verzorgd', in plaats van dat die rol omgedraaid is. Wanneer wordt dat wel verwacht dan? Vanaf dat de gezondheid van je ouders slechter wordt, of gewoon sowieso?
(Ik leer elke dag sociaal bij hier op Viva......)
Wij gingen wekelijks naar de ouders van mijn moeder, want die woonden vlakbij en pasten op. Daar aten we ook vaak. Toen opa overleed en oma ouder werd, verhuisden mijn ouders toevallig ook en werd de zorg ook anders. Oma logeerde toen vaak bij mijn ouders. Andersom kon niet.
Mijn andere opa en oma woonden verder weg. Daar gingen we minder vaak heen (maar mijn moeder vond 1x per maand volgens mij wel belangrijk) en dan namen we een bloemetje mee of wat anders leuks. We aten daar dan ook sowieso.
Ik ga niet vaak naar mijn ouders toe, maar wel bellen wel wekelijks en ze komen wel weer regelmatig bij ons. Dan eten ze ook bij ons. Sja.. dat is zo gegroeid.
Oftewel: er is niet echt een moment, er zijn niet echt regels. Maar af en toe wat voor je ouders meenemen, dat wordt natuurlijk altijd wel gewaardeerd. Het is ook een blijk van waardering, wat mij betreft, dat ze er altijd voor je zijn geweest.
En als je dan merkt dat eea niet meer zo makkelijk gaat, dan zorg je wat meer.
Later is nu
En fijn om te lezen dat ze nog ergens plezier uit haalt!
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:00
Mja, is een andere situatie, want die woonden allemaal in hetzelfde dorp. Mijn ouders wonen nu op 1,5 uur rijden (en 3 uur met het OV, heb geen rijbewijs....).
Schoonouders wonen wat dichterbij, maar ook niet naast de deur. Dus ligt bij ons vooral daar aan.
Maak me soms wel zorgen om hoe dat gaat als mijn ouders straks oud zijn en ik zo ver weg woon.... (Maar goed, dat is pas over een jaar of 25 aan de orde als alles goed gaat).
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:01
Wil je svp mijn quote weghalen ivm herkenbaarheid. Thanks!
Ik heb eigenlijk helemaal niet zo een goede band met haar. In verleden zijn dingen gebeurd Door deze fase in ons leven merk ik dat ik er heel door wordt geraakt. En de zorg voor haar mij wel goed doet.
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:05
celine2906 schreef: ↑18-08-2017 15:01Wil je svp mijn quote weghalen ivm herkenbaarheid. Thanks!
Ik heb eigenlijk helemaal niet zo een goede band met haar. In verleden zijn dingen gebeurd Door deze fase in ons leven merk ik dat ik er heel door wordt geraakt. En de zorg voor haar mij wel goed doet.
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:31
Dit herken ik ook wel een beetje.lilalinda schreef: ↑18-08-2017 09:18wat wel Nederlands is (volgens mij), is dat je van te voren aangeeft of je mee-eet/mee kunt eten/eten meebrengt.
Heel spontaan eten gebeurt onder de 70-ers niet vaak. (mijn schoonmoeder is daar dan weer beter in dan mijn moeder).
Als jij je schoonfamilie uitnodigt, is het voor Hollanders handig als je van te voren vraagt: ´eten jullie mee?`.
Als jij daar gaat eten, en de vraag wordt niet gesteld, kan het zijn, dat er niet op je gerekend is (wellicht heeft schoonmama daarom wat weinig eten in huis?)
Ik geloof wel dat Nederlanders, meer dan andere culturen, dat soort zaken graag even afspreken/bespreken.
Mijn Duitse familie kookt echt met de insteek dat je nooit weet wie er mee komt eten. Hier zie ik dat nooit. Niet dat dat betekent dat het ook niet gebeurt natuurlijk.
Bij mijn Duitse familie staan er (in het weekend) ook altijd schalen met van alles en nog wat op tafel. Verschillende soorten vlees, groenten, saus, soep, aardappelen, salade. En dan voor achteraf nog zelfgemaakte pudding en taart
beetje overdreven...
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:31
Omdat het in je schoonfamilie zo gaat het als een cultuurdingetje afdoen is natuurlijk ook kort door de bocht. Ik heb zo'n schoonfamilie gehad. Die dan op vakantie in de allerkleinste spar op Terschelling toevallig geen risotto konden vinden en mij geheel verontwaardig vragen 'of wij geen risotto kennen'.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 11:12De vraag staat bovenaan het topic, hoe het bij anderen gaat.
Dat met de oppas heb ik misschien heel ongelukkig als voorbeeld gebruikt dat andere grootouders/ ouders / kinderen vaker contact met elkaar hebben en waarschijnlijk ook vaker bij elkaar eten... dus dat het wel onderdeel van de cultuur hier is om zoiets samen (thuis) te doen. Het is naar mijn mening niet zo dat mensen alleen maar om de zoveel tijd (met hun bos bloemen en hun appeltaart!) bij oma thuis ( niet tehuis!) komen, die ze dan mee uitnemen om in een restaurant op een doodgewone dag (zonder iets te vieren) wat te eten.
En chips zie ik niet echt als vervanging voor een maaltijd, en je weet dat je nog gaat eten en bunkert geen chips tegen de honger.
Ik weet niet precies, want ik heb de zak aardappelen niet gezien, maar ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:36
Dat was het eerste waar ik aan dacht. Je schoonmoeder is niet zo jong meer en veel ouderen vinden het steeds lastiger worden om dingen goed in te schatten - ook al zijn ze verder goed bij en goed ter been.apiejapie schreef: ↑18-08-2017 06:40Misschien kan ze het niet overzien? Is het een idee dat jullie eten meenemen? Voor haar toch ook heerlijk als er eens in de twee maanden voor haar gekookt wordt? Maak een flinke pan macaroni, of neem haar mee om met zijn allen naar de Chinees te gaan. Zou dit probleem op een liefdevolle manier oplossen ipv jezelf in de weg te zitten en je schoonmoeder met een gevoel opzadelen dat er iets niet goed zal zijn. Wie weet kan ze het niet meer, en is ze zelf heel blij als ze eens in de twee maanden zelf ook een fatsoenlijke maaltijd krijgt.
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:41
TO ik denk dat het goed is als je beseft dat gebruiken en gewoonten per familie verschillend zijn en dat niet iedereen in 1 cultuur dezelfde gebruiken heeft. Daarnaast kan ik heel goed begrijpen dat je het eten te weinig vindt maar dat niet zegt ivm ondankbaar overkomen op schoonmoeders gastvrijheid. Eigenlijk had je beter aan het begin al luchtig kunnen meedelen dat jullie nogal grote eters zijn dan het nu nog aan te kaarten. Ik zou dan nu ook voor de oplossing gaan om zelf wat eten en lekkers mee te nemen en haar af en toe eens mee uit eten te nemen.
Bij mijn familie ga ik nooit met honger weg. Bij vrienden waar ik weleens eet (als zij een etentje geven en dus hier zelf voor kiezen en goed kunnen voorbereiden) hebben ze altijd ook maar een (in mijn ogen) relatief kleine hoeveelheid. Vind ik ook wel vervelend, maar is niet zo erg. Eet ik thuis nog ff een boterham.
Bij mijn familie ga ik nooit met honger weg. Bij vrienden waar ik weleens eet (als zij een etentje geven en dus hier zelf voor kiezen en goed kunnen voorbereiden) hebben ze altijd ook maar een (in mijn ogen) relatief kleine hoeveelheid. Vind ik ook wel vervelend, maar is niet zo erg. Eet ik thuis nog ff een boterham.
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:52
Aardappel anders is voor 3-4 personen, staat op de pot. Ik kan mij goed voorstellen dat ze denkt dat ze met dat + sla + toetje genoeg heeft. Zelf vind ik het ook weinig, we eten zo'n pot met 2 (super ongezond natuurlijk). Dat het 2 maanden terug hetzelfde was zou me dan weer totaal niet storen.
Je schoonmoeder lijkt dingen niet helemaal meer in te kunnen schatten. Het gaat hard met ouder worden als je jarenlange steun en toeverlaat is weggevallen. Gewoon bespreekbaar maken (nouja, manlief dan).
Mijn vader van nog geen 60 is overigens ook al vergeten wat ik wel en niet lust, ookal kom ik er minstens 1x per maand.
Je schoonmoeder lijkt dingen niet helemaal meer in te kunnen schatten. Het gaat hard met ouder worden als je jarenlange steun en toeverlaat is weggevallen. Gewoon bespreekbaar maken (nouja, manlief dan).
Mijn vader van nog geen 60 is overigens ook al vergeten wat ik wel en niet lust, ookal kom ik er minstens 1x per maand.
vrijdag 18 augustus 2017 om 15:59
Ik denk dat je het, vanaf nu, erg druk gaat krijgen aan de eetkamertafel
vrijdag 18 augustus 2017 om 16:04
Ik vind eerlijk gezegd de reacties erg hard. Een simpel vraag krijgt reacties die zeer negatief en belerend zijn. Ineens gaat het om frequentie van contact, heeft TO en haar gezin vast overgewicht en is zij een zeur en heeft haar man heel wat met haar te stellen.
Terwijl TO erg netjes blijft in haar reacties.
Terwijl TO erg netjes blijft in haar reacties.
vrijdag 18 augustus 2017 om 16:13
Misschien heeft je schoonmoeder het niet breed of het niet in de gaten. Volgens mij probeert ze haar best echt wel te doen want ze haalt taart in huis. Je zou kunnen helpen met koken, zelf iets kunnen meenemen of de volgende keer alles opeten wat er in de schaal/pan zit. Want misschien bedoelt ze wel niks met opwarmen morgen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 16:14
Mee eens; ik vind het opvallend hoeveel mensen klaarblijkelijk vinden dat je elkaar meer dan 6 keer per jaar moet zien, om een goed contact op te bouwen, hebben en houden. Terwijl ik dat absoluut niet noodzakelijk vind. Het gaat voor mij om hoe het contact is (dat dat onveranderd goed blijft) en niet om hoe vaak ik mensen zie. Contacten zijn prima te onderhouden als je elkaar minder ziet en je er beide voor wilt zetten.Troeteltje schreef: ↑18-08-2017 16:04Ik vind eerlijk gezegd de reacties erg hard. Een simpel vraag krijgt reacties die zeer negatief en belerend zijn. Ineens gaat het om frequentie van contact, heeft TO en haar gezin vast overgewicht en is zij een zeur en heeft haar man heel wat met haar te stellen.
Terwijl TO erg netjes blijft in haar reacties.
vrijdag 18 augustus 2017 om 16:18
Ik vind dat ook enorm zuigen. Dat je ergens de hele dag min of meer vrijwillig verplicht bent uit beleefdheid en dan naar de chinees of de patatboer "moet" omdat je sterft van de honger. Bij gastvrijheid hoort ook wel dat je kijkt wt je gasten lekker vinden of iets universeels kookt dat bijna iedereen wel lust.
Je moet echt duidelijker zijn, maar dat is lastig voor de "koude" kant. Dus wees wat botter naar je man. Hij moet het communiceren. Of het alternatief is dat jij het doet, maar dan moet hij niet gaan zeuren als de boodschap niet lekker binnenkomt. Wees wel probleemoplossend. Dus biedt zelf aan te koken of neem spullen mee (of stel haar voor een voldongen feit, de volgende keer). Kun je niet als ze begint met koken haar meehelpen en dan de regie gewoon totaal overnemen (joh, jantje lust eigenlijk geen ardappel anders! en dan vraag je je man "joh, man, ga ff naar de supermarkt" en dan slaat je man gewoon lekker stevig in). Of neem haar mee naar een restaurant (met als alternatief dat jullie anders eerder weggaan). Met een beetje tactiek moet je best een eind kunnen komen.
HEt kan heel goed zijn dat je schoonmoeder totaal niet door heeft dat jullie andere verwachtingen hebben. Maar je kan ook zelf meehelpen.
Je moet echt duidelijker zijn, maar dat is lastig voor de "koude" kant. Dus wees wat botter naar je man. Hij moet het communiceren. Of het alternatief is dat jij het doet, maar dan moet hij niet gaan zeuren als de boodschap niet lekker binnenkomt. Wees wel probleemoplossend. Dus biedt zelf aan te koken of neem spullen mee (of stel haar voor een voldongen feit, de volgende keer). Kun je niet als ze begint met koken haar meehelpen en dan de regie gewoon totaal overnemen (joh, jantje lust eigenlijk geen ardappel anders! en dan vraag je je man "joh, man, ga ff naar de supermarkt" en dan slaat je man gewoon lekker stevig in). Of neem haar mee naar een restaurant (met als alternatief dat jullie anders eerder weggaan). Met een beetje tactiek moet je best een eind kunnen komen.
HEt kan heel goed zijn dat je schoonmoeder totaal niet door heeft dat jullie andere verwachtingen hebben. Maar je kan ook zelf meehelpen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 20:44
Echt? Wat onaardig zeg. Ik kan me niet voorstellen dat schoonmoeder dit expres doet. Regie totaal overnemen vind ik ook behoorlijk onbeleefd eigenlijk. Er zijn een hoop vriendelijke suggesties gedaan die me veel prettiger lijken.kastella schreef: ↑18-08-2017 16:18Ik vind dat ook enorm zuigen. Dat je ergens de hele dag min of meer vrijwillig verplicht bent uit beleefdheid en dan naar de chinees of de patatboer "moet" omdat je sterft van de honger. Bij gastvrijheid hoort ook wel dat je kijkt wt je gasten lekker vinden of iets universeels kookt dat bijna iedereen wel lust.
Je moet echt duidelijker zijn, maar dat is lastig voor de "koude" kant. Dus wees wat botter naar je man. Hij moet het communiceren. Of het alternatief is dat jij het doet, maar dan moet hij niet gaan zeuren als de boodschap niet lekker binnenkomt. Wees wel probleemoplossend. Dus biedt zelf aan te koken of neem spullen mee (of stel haar voor een voldongen feit, de volgende keer). Kun je niet als ze begint met koken haar meehelpen en dan de regie gewoon totaal overnemen (joh, jantje lust eigenlijk geen ardappel anders! en dan vraag je je man "joh, man, ga ff naar de supermarkt" en dan slaat je man gewoon lekker stevig in). Of neem haar mee naar een restaurant (met als alternatief dat jullie anders eerder weggaan). Met een beetje tactiek moet je best een eind kunnen komen.
HEt kan heel goed zijn dat je schoonmoeder totaal niet door heeft dat jullie andere verwachtingen hebben. Maar je kan ook zelf meehelpen.
Natte tosti..
vrijdag 18 augustus 2017 om 21:04
ik weet mijn eigen lievelingskostje niet eens.lolapaloeza schreef: ↑18-08-2017 09:11Ik denk niet dat mijn moeder weet wat mijn lievelingskostje is trouwens... Ik zie me al aan haar vragen of ze dat voor me kan maken
Mijn moeder: 'Waarom? Ga je dood ofzo'.
En die van mijn man ook niet nu ik erover nadenk. Er is zoveel wat lekker is.
vrijdag 18 augustus 2017 om 21:18
kastella schreef: ↑18-08-2017 16:18Ik vind dat ook enorm zuigen. Dat je ergens de hele dag min of meer vrijwillig verplicht bent uit beleefdheid en dan naar de chinees of de patatboer "moet" omdat je sterft van de honger. Bij gastvrijheid hoort ook wel dat je kijkt wt je gasten lekker vinden of iets universeels kookt dat bijna iedereen wel lust.
Sterven van de honger, al is het bij wijze van spreken, is bijna onmogelijk in een weldoorvoed land als Nederland. Gastvrijheid vind ik dat de deuren open staan, dat men blij is met je komst, dat men aandacht voor je heeft.
Omdat wij geen honger lijden is voedsel niet eens een noodzakelijk iets. Iets te drinken met een versnapering is wat mij betreft al geweldig. Als ik honger heb pak ik thuis wel wat, of onderweg. Daar is degene die ik bezoek niet voor verantwoordelijk.
