Relaties
alle pijlers
Problemen met stiefzoon
zondag 20 augustus 2017 om 09:01
Ik ben een vrouw van boven de dertig. Ik heb een dochtertje uit een eerdere relatie (van negen jaar).
Ik heb sinds vijf jaar een relatie met een man, die een zoon heeft uit een eerder huwelijk. Zijn vrouw is gestorven toen hun zoon enkele maanden oud was. Hierna zijn vader en zoon negen jaar alleen geweest. Ik ben de eerste relatie die hij aanging na zijn huwelijk.
Al vanaf dag één is het zijn zoon die onze relatie bepaalt. We zagen elkaar enkel maar op ritme van de zoon. Het heeft twee jaar geduurd voor ik het eerst mocht blijven eten, omdat mijn vriend zijn zoon niet wilde bruuskeren voor hij zeker was van ons. De eerste maal blijven slapen heeft nog een jaar langer geduurd. Eerst was dat iets die mij in hem aantrok, hij was een erg lieve en zorgzame man en vader. Nu vind ik dat hij doorslaat in dat overbeschermende. Ik heb veel toegevingen gedaan voor deze relatie. Sinds één jaar wonen we samen en ik ben ook degene die verhuist is om zijn zoon tegemoet te komen. Mijn vriend blijft de man waarbij ik een toekomst zie, misschien een huwelijk en nog een tweede kindje, maar dat ziet mijn vriend niet zitten omdat dit nog te veel moeilijke gevoelens zou oproepen bij zijn zoon. Ik moet als het ware mijn leven en dat van mijn kind on hold zetten voor zijn zoon en dat valt mij heel zwaar.
Zijn zoon heeft geen opvoeding gehad. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Vaste taken in huis krijgt hij niet, maar doet hij enkel wanneer het hem goed uitkomt. Mijn dochter is jonger dan hem, maar doet gewoon meer. Ik vind dat zoon ook vaste taken moet krijgen, dubbel zoveel als dochter, want hij is hier altijd, dochter maar de helft van de tijd. Dat is niet bespreekbaar met mijn vriend.
Hij houdt nooit rekening met anderen. We hadden frietjes uit de frituur gehaald. Hij was klaar met eten, dus begon hij maar de tafel op te ruimen (voor één keer doet hij dat wel), terwijl mijn dochter nog aan het eten was. Hij zegt welterusten tegen zijn vader, maar loopt mij straal voorbij. Hij heeft een goede vriend die wat verderop woont en deze vriend zit al drie maanden elke avond bij ons thuis, maar dan ook elke avond. Hij eet uit onze koelkast of koekjeskast. Ze zitten de hele avond te lachen en praten, zodat er van rustig tv-kijken of eens gezellig met vriend samen zijn niets in huis komt. Ik vind dat vriend daar regels moet voor maken, bv max 2x/week mag hij binnen, anders moeten ze maar buitenshuis afspreken, maar mijn vriend durft dat niet te zeggen.
Ik heb ook de indruk dat hij zijn vader manipuleert om zijn zin te krijgen. Ik ken zoon nu vijf jaar en pas recent moet hij heel vaak terug huilen omdat hij zijn moeder mist (en dat dan vooral op momenten dat het voor hem goed uitkomt). Hij zegt geregeld dat zijn moeder beter was dan ik (hij zegt bijvoorbeeld dat ze veel beter lasagne kon maken dan ik, terwijl hij nooit haar lasagne geproefd heeft). Ze halen heel vaak herinneringen op aan haar, terwijl ik erbij zit. Dat klinkt misschien gemeen, maar hij heeft haar niet eens gekend, maar zo krijgt hij wel altijd zijn vader aan zijn kant.
Deze zomer zijn we voor het eerst met zijn vieren op reis gegaan. Hij was de hele vakantie negatief, vroeger was het beter, vroeger was het leuker, vroeger deden ze meer. Hij heeft meerdere malen gevraagd om nog eens alleen met zijn vader op reis te gaan. Ik heb mij niet geamuseerd, mijn dochtertje deels.
Ik ben het zo beu dat hij tussen mij en mijn vriend staat, dat elke toegeving vanuit mij (en mijn dochters) kant moet komen. Ik heb zoveel geduld en liefde voor dat kind gehad. Ik hou ontzettend veel van mijn vriend, maar ik kijk al uit naar de dag dat zoon volwassen is, zodat onze relatie eindelijk echt kan beginnen.
Ik weet niet goed wat ik verder moet doen. ik loop tegen veel dingen aan, waarover ik met niemand kan praten (zelfs - of zeker - niet tegen vriend) en ik hoop hier ervaringen te kunnen delen.
Ik heb sinds vijf jaar een relatie met een man, die een zoon heeft uit een eerder huwelijk. Zijn vrouw is gestorven toen hun zoon enkele maanden oud was. Hierna zijn vader en zoon negen jaar alleen geweest. Ik ben de eerste relatie die hij aanging na zijn huwelijk.
Al vanaf dag één is het zijn zoon die onze relatie bepaalt. We zagen elkaar enkel maar op ritme van de zoon. Het heeft twee jaar geduurd voor ik het eerst mocht blijven eten, omdat mijn vriend zijn zoon niet wilde bruuskeren voor hij zeker was van ons. De eerste maal blijven slapen heeft nog een jaar langer geduurd. Eerst was dat iets die mij in hem aantrok, hij was een erg lieve en zorgzame man en vader. Nu vind ik dat hij doorslaat in dat overbeschermende. Ik heb veel toegevingen gedaan voor deze relatie. Sinds één jaar wonen we samen en ik ben ook degene die verhuist is om zijn zoon tegemoet te komen. Mijn vriend blijft de man waarbij ik een toekomst zie, misschien een huwelijk en nog een tweede kindje, maar dat ziet mijn vriend niet zitten omdat dit nog te veel moeilijke gevoelens zou oproepen bij zijn zoon. Ik moet als het ware mijn leven en dat van mijn kind on hold zetten voor zijn zoon en dat valt mij heel zwaar.
Zijn zoon heeft geen opvoeding gehad. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Vaste taken in huis krijgt hij niet, maar doet hij enkel wanneer het hem goed uitkomt. Mijn dochter is jonger dan hem, maar doet gewoon meer. Ik vind dat zoon ook vaste taken moet krijgen, dubbel zoveel als dochter, want hij is hier altijd, dochter maar de helft van de tijd. Dat is niet bespreekbaar met mijn vriend.
Hij houdt nooit rekening met anderen. We hadden frietjes uit de frituur gehaald. Hij was klaar met eten, dus begon hij maar de tafel op te ruimen (voor één keer doet hij dat wel), terwijl mijn dochter nog aan het eten was. Hij zegt welterusten tegen zijn vader, maar loopt mij straal voorbij. Hij heeft een goede vriend die wat verderop woont en deze vriend zit al drie maanden elke avond bij ons thuis, maar dan ook elke avond. Hij eet uit onze koelkast of koekjeskast. Ze zitten de hele avond te lachen en praten, zodat er van rustig tv-kijken of eens gezellig met vriend samen zijn niets in huis komt. Ik vind dat vriend daar regels moet voor maken, bv max 2x/week mag hij binnen, anders moeten ze maar buitenshuis afspreken, maar mijn vriend durft dat niet te zeggen.
Ik heb ook de indruk dat hij zijn vader manipuleert om zijn zin te krijgen. Ik ken zoon nu vijf jaar en pas recent moet hij heel vaak terug huilen omdat hij zijn moeder mist (en dat dan vooral op momenten dat het voor hem goed uitkomt). Hij zegt geregeld dat zijn moeder beter was dan ik (hij zegt bijvoorbeeld dat ze veel beter lasagne kon maken dan ik, terwijl hij nooit haar lasagne geproefd heeft). Ze halen heel vaak herinneringen op aan haar, terwijl ik erbij zit. Dat klinkt misschien gemeen, maar hij heeft haar niet eens gekend, maar zo krijgt hij wel altijd zijn vader aan zijn kant.
Deze zomer zijn we voor het eerst met zijn vieren op reis gegaan. Hij was de hele vakantie negatief, vroeger was het beter, vroeger was het leuker, vroeger deden ze meer. Hij heeft meerdere malen gevraagd om nog eens alleen met zijn vader op reis te gaan. Ik heb mij niet geamuseerd, mijn dochtertje deels.
Ik ben het zo beu dat hij tussen mij en mijn vriend staat, dat elke toegeving vanuit mij (en mijn dochters) kant moet komen. Ik heb zoveel geduld en liefde voor dat kind gehad. Ik hou ontzettend veel van mijn vriend, maar ik kijk al uit naar de dag dat zoon volwassen is, zodat onze relatie eindelijk echt kan beginnen.
Ik weet niet goed wat ik verder moet doen. ik loop tegen veel dingen aan, waarover ik met niemand kan praten (zelfs - of zeker - niet tegen vriend) en ik hoop hier ervaringen te kunnen delen.
zondag 20 augustus 2017 om 09:41
Já juist , vraag ik mij ook af.broodroostertje schreef: ↑20-08-2017 09:14Eigenlijk is het dus al vijf jaar niet leuk. Waarom zijn jullie gaan samenwonen terwijl de situatie met zoon nog niet goed was?
Je ging er vast van uit dat het dan zou veranderen.
Niet dus , zie t genoeg om mij heen.
zondag 20 augustus 2017 om 09:42
Je spreekt jezelf tegen. JIJ vond de werkster weggesmeten geld en dus ging ze de deur uit. JIJ doet nu dus de huishouding en wil hulp van de kinderen hierbij. Nogmaals het is heel veel wat jij allemaal wil.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 09:32Mijn vriend vindt dat we geduldig moeten zijn. Hij vindt dat ik wat minder achter zoons veren moet zitten. Stiefzoon palmt vader altijd opnieuw in met zijn tranen.
Mijn vriend trekt zich niets aan van het huishouden. Hij kookt, doet de boodschappen en de afwas. Voor de was en de schoonmaak huurde hij vroeger iemand in. Ik vond dit weggesmeten geld, dus hebben we de huishoudster laten gaan toen ik bij hem kwam wonen. Ik vind het niet erg om de schoonmaak te doen, maar verwacht wel hulp van de kinderen. Als vriend vind dat het huishouden mijn verantwoordelijkheid is, dan vind ik dat ik aan de kinderen mag vragen om hierbij te helpen.
zondag 20 augustus 2017 om 09:48
canvas schreef: ↑20-08-2017 09:36Je klinkt heel erg als mijn ex-echtgenoot, die verwachtte ook van alles van pubers. Je kunt ze taken geven, en natuurlijk ze erop wijzen, maar de lat iets minder hoog leggen mag best wel. Je klinkt nu alsof je zoon van alles verwijt ('hij palmt zijn vader altijd in met zijn tranen').
De post van Carrie Bradshaw vind ik een goede. Wat voor leuks doe je met zoon? Met z'n vieren? Heb je wel eens samen gegamed, bijvoorbeeld? Toon je interesse in zijn liefhebberijen? Of zit je alleen achter hem aan vanwege die huishoudelijke taken?
Dus jullie pubers moeten niets doen thuis? Je kunt toch niets ervan verwachten, want het zijn nu eenmaal pubers?
Stiefzoon heeft véél foto's van moeder, wat voor mij ook niet leuk is om te moeten leven in een ruimte, waar de vorige relatie nog zo duidelijk aanwezig is. Dochtertje heeft ook foto's van haar vader, maar die staan op haar kamer om daar vriend niet mee lastig te vallen. Dat mag ik natuurlijk niet van stiefzoon vragen.
Stiefzoon heeft geen interesses, behalve hangen.
Iets leuks doen samen, zit er ook niet in want stiefzoon "heeft niet om mijn aanwezigheid gevraagd". We doen geregeld iets met zijn vieren, zoals bv nu op reis, maar "vroeger was het altijd leuker".
anoniem_353145 wijzigde dit bericht op 20-08-2017 09:51
0.23% gewijzigd
zondag 20 augustus 2017 om 09:49
zondag 20 augustus 2017 om 09:51
Ik zeg nergens dat ze niets hoeven te doen, dat lees je verkeerd. Ik zeg dat je te veel eisen stelt, de lat mag je best wat lager hangen. Wat anderen ook zeggen, jij hebt de schoonmaakster eruit geknikkerd, en nu verwacht je dat de kinderen die taken deels overnemen.
Ik vind het hard dat je zegt dat er minder foto's van de overleden vrouw van je vriend in huis moeten hangen. Die hangen daar niet alleen voor zoon, hè.
Je schuift de zwarte piet constant naar je stiefzoon toe. Wat is er mis met een beetje zelfinzicht? Hij heeft toch ook nergens om gevraagd?
Ik vind het hard dat je zegt dat er minder foto's van de overleden vrouw van je vriend in huis moeten hangen. Die hangen daar niet alleen voor zoon, hè.
Je schuift de zwarte piet constant naar je stiefzoon toe. Wat is er mis met een beetje zelfinzicht? Hij heeft toch ook nergens om gevraagd?
zondag 20 augustus 2017 om 09:52
Dat het vroeger leuker was kan ik me heel goed voorstellen; er was toen geen miep aanwezig die allerlei eisen denkt te kunnen stellen. Een die laat voelen dat hij ongewenst is in zijn eigen huis. Een die het liefst je moeder doodzwijgt want anders is ze jaloers. Een die zegt dat een schoonmaakster weggegooid geld is,dat zij het wel doet en dan verwacht dat kind mee moet helpen.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 09:48Dus jullie pubers moeten niets doen thuis? Je kunt toch niets ervan verwachten, want het zijn nu eenmaal pubers?
Stiefzoon heeft véél foto's van moeder, wat van mij ook niet leuk is om te moeten leven in een ruimte, waar de vorige relatie nog zo duidelijk aanwezig is. Dochtertje heeft ook foto's van haar vader, maar die staan op haar kamer om daar vriend niet mee lastig te vallen. Dat mag ik natuurlijk niet van stiefzoon vragen.
Stiefzoon heeft geen interesses, behalve hangen.
Iets leuks doen samen, zit er ook niet in want stiefzoon "heeft niet om mijn aanwezigheid gevraagd". We doen geregeld iets met zijn vieren, zoals bv nu op reis, maar "vroeger was het altijd leuker".
zondag 20 augustus 2017 om 09:54
Je vriend vindt dat hij niets hoeft te doen, dus dan moeten de kinderen het maar doenMartineSofie schreef: ↑20-08-2017 09:32Mijn vriend vindt dat we geduldig moeten zijn. Hij vindt dat ik wat minder achter zoons veren moet zitten. Stiefzoon palmt vader altijd opnieuw in met zijn tranen.
Mijn vriend trekt zich niets aan van het huishouden. Hij kookt, doet de boodschappen en de afwas. Voor de was en de schoonmaak huurde hij vroeger iemand in. Ik vond dit weggesmeten geld, dus hebben we de huishoudster laten gaan toen ik bij hem kwam wonen. Ik vind het niet erg om de schoonmaak te doen, maar verwacht wel hulp van de kinderen. Als vriend vind dat het huishouden mijn verantwoordelijkheid is, dan vind ik dat ik aan de kinderen mag vragen om hierbij te helpen.
Heel ongezond hoe jij die vriend op een voetstuk zet. Je zegt zelf dat je dochter eronder lijdt, maar dat kan je weinig schelen zolang je maar bij die vent kan blijven.
zondag 20 augustus 2017 om 09:54
oef.
Ik denk dat je naar je eigen aandeel hierin moet kijken en je tevens moet proberen te verplaatsen in je stiefzoon.
Jij hebt moeite met de vele foto's van zijn moeder. Really?! Jij hebt voor deze man en zijn zoon gekozen en daarmee is de vrouw een wezenlijk onderdeel van jullie relatie/gezin geworden. Ik zou die foto's maar eens snel in de woonkamer zetten en niet proberen je stiefzoon in het hokje te proppen waar jij hem zo graag in wil hebben.
Ik denk dat je naar je eigen aandeel hierin moet kijken en je tevens moet proberen te verplaatsen in je stiefzoon.
Jij hebt moeite met de vele foto's van zijn moeder. Really?! Jij hebt voor deze man en zijn zoon gekozen en daarmee is de vrouw een wezenlijk onderdeel van jullie relatie/gezin geworden. Ik zou die foto's maar eens snel in de woonkamer zetten en niet proberen je stiefzoon in het hokje te proppen waar jij hem zo graag in wil hebben.
zondag 20 augustus 2017 om 09:58
Hieruit blijkt al dat je je totaal niet in hem hebt verdiept. Natuurlijk zijn er dingen die hij wel leuk vindt. Games, series, een youtube-kanaal met flauwekul. Het zijn vast geen dingen die jij óók leuk vindt. Heel jammer dat je niet eens de moeite neemt om zijn wereld te leren kennen. Denk je nu echt dat genegenheid vanzelf komt als je hem alleen maar als lastig en lui bestempelt?
zondag 20 augustus 2017 om 09:58
Een samengesteld gezin is hard werken vrouw. Alsin verwachtingen overeen stemmen waarbij ieder soms z'n eigen verwachtingen moet laten varen. Dit zeg ik uit eigen ervaring. Het is een afweging die alle kanten opgaat omdat je met verschillende persoonlijke achtergronden , karakters, leeftijden en geslacht te maken hebt.
Mijn puberzoon vergt een andere aanpak dan mijn mans tienerdochter. Sowieso.. mijn man krijgt de kinderen moeilijker in beweging omdat het MOETEN overheerst en ik ga daar rustiger mee om met gevolg dat ze bij mij sneller in beweging komen dan bij hem.
En het is hier vaker gezegd, pubers zijn wel een soort van speciaal ras..
Wat mijn man en mij geholpen heeft is praten met elkaar, veeeel praten. Beiden zagen dan ook soms in dat de dingen die we 'eisten' helemaal niet van wereldbelang waren. Gaande weg zijn er een soort van gelijke verwachtingen ontstaan en minder frustraties.
Ook houden wij vast aan 1 op 1 aandacht, zowel bij onze eigen kinderen als bij elkaars kinderen. Hoe fijn is het om je eigen papa of mama even voor jezelf te hebben en niet te hoeven delen. De dochter van mijn man vindt het heerlijk om met mij te shoppen en 'meiden'dingen te doen. Zoon vindt een voetbalwedstrijd met man super. Dit hebben wij vanaf het begin dat de kinderen in onze relatie betrokken werden jaren geleden, gedaan. In de vakanties doen we ook vaak een weekendje apart, echt een aanrader..
Het is hier thuis heel helder, we zijn een gezin.. Maar je hebt maar 1 papa en 1 mama.. Dus we spelen geen vadertje en moedertje, als je begrijpt wat ik bedoel.
Mijn puberzoon vergt een andere aanpak dan mijn mans tienerdochter. Sowieso.. mijn man krijgt de kinderen moeilijker in beweging omdat het MOETEN overheerst en ik ga daar rustiger mee om met gevolg dat ze bij mij sneller in beweging komen dan bij hem.
En het is hier vaker gezegd, pubers zijn wel een soort van speciaal ras..
Wat mijn man en mij geholpen heeft is praten met elkaar, veeeel praten. Beiden zagen dan ook soms in dat de dingen die we 'eisten' helemaal niet van wereldbelang waren. Gaande weg zijn er een soort van gelijke verwachtingen ontstaan en minder frustraties.
Ook houden wij vast aan 1 op 1 aandacht, zowel bij onze eigen kinderen als bij elkaars kinderen. Hoe fijn is het om je eigen papa of mama even voor jezelf te hebben en niet te hoeven delen. De dochter van mijn man vindt het heerlijk om met mij te shoppen en 'meiden'dingen te doen. Zoon vindt een voetbalwedstrijd met man super. Dit hebben wij vanaf het begin dat de kinderen in onze relatie betrokken werden jaren geleden, gedaan. In de vakanties doen we ook vaak een weekendje apart, echt een aanrader..
Het is hier thuis heel helder, we zijn een gezin.. Maar je hebt maar 1 papa en 1 mama.. Dus we spelen geen vadertje en moedertje, als je begrijpt wat ik bedoel.
Nou ja.. dat dus..
zondag 20 augustus 2017 om 09:58
Nee, stel je voor dat je vriend ook maar een greintje last heeft.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 09:48Dus jullie pubers moeten niets doen thuis? Je kunt toch niets ervan verwachten, want het zijn nu eenmaal pubers?
Stiefzoon heeft véél foto's van moeder, wat voor mij ook niet leuk is om te moeten leven in een ruimte, waar de vorige relatie nog zo duidelijk aanwezig is. Dochtertje heeft ook foto's van haar vader, maar die staan op haar kamer om daar vriend niet mee lastig te vallen. Dat mag ik natuurlijk niet van stiefzoon vragen.
Stiefzoon heeft geen interesses, behalve hangen.
Iets leuks doen samen, zit er ook niet in want stiefzoon "heeft niet om mijn aanwezigheid gevraagd". We doen geregeld iets met zijn vieren, zoals bv nu op reis, maar "vroeger was het altijd leuker".
Je kan het zelf allemaal niet aan, maar je vriend hoeft vooral niks te doen of ook maar iets van een compromis te sluiten. Dus schuif jij alles af op die kinderen wat je zelf niet kan.
Werk je overigens? Zo niet, dan lijkt me dat een goed plan. Kan je weer een huishoudster huren en zit je ook niet constant in de nek van die kinderen.
zondag 20 augustus 2017 om 10:03
Je kunt natuurlijk van alles van ze verwachten maar het zorgt alleen maar voor frustratie vanuit jou omdat je partner die mening dus niet deelt. En daar zul je je aan moeten conformeren. Dus of je haalt de schoonmaakster terug of je doet het gewoon zonder morren zelf.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 09:48Dus jullie pubers moeten niets doen thuis? Je kunt toch niets ervan verwachten, want het zijn nu eenmaal pubers?
Stiefzoon heeft véél foto's van moeder, wat voor mij ook niet leuk is om te moeten leven in een ruimte, waar de vorige relatie nog zo duidelijk aanwezig is. Dochtertje heeft ook foto's van haar vader, maar die staan op haar kamer om daar vriend niet mee lastig te vallen. Dat mag ik natuurlijk niet van stiefzoon vragen.
Stiefzoon heeft geen interesses, behalve hangen.
Iets leuks doen samen, zit er ook niet in want stiefzoon "heeft niet om mijn aanwezigheid gevraagd". We doen geregeld iets met zijn vieren, zoals bv nu op reis, maar "vroeger was het altijd leuker".
Ik vind stofzuigen of andere huishoudtaken niet nodig voor onze kinderen. Enige taak die mijn stiefdochters sinds een jaar hebben is hun bord in de vaatwasser te zetten na het eten en hun speelgoed op te ruimen als ze klaar zijn. O en hun was in de wasmand doen, maar dat gaat nog niet echt vlekkeloos en soepel uit zichzelf
Stiefmoeders hebben het vaak gedaan hier op t forum maar ik vind in dit geval dat jij jezelf wel eens een spiegel mag voorhouden zeg. Hoe kun je nou wéér aan jezelf denken als het gaat om foto's in huis van een vrouw die al zo lang dood is. Hoe komt het dat jij je daar zo gepasseerd en onzeker door voelt? Waarschijnlijk omdat je je helemaal niet lekker voelt in dit huis en deze relatie want niet alles gaat zoals jij wil en je krijgt daarin geen bijval van je partner. Ga daar eens aan werken bij een psycholoog ofzo en ken je plaats hierin. En stop met afgeven op een puber die zijn moeder mist en jou irritant vindt. Ik snap al goed waarom. Niet lullig bedoelt maar je komt op t forum al niet echt gezellig over of als iemand die iets doet met hoe andere mensen er tegenaan kijken.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 20 augustus 2017 om 10:18
Pubers doen niks in huishouden, dat is normaal! Ligt niet aan je stiefzoon, is gewoon pubergedrag.
Laat het lekker.
Jouw dochter is nog jonger, op die leeftijd werken kinderen nog een beetje mee met alles; zijn wat welwillender! Zit hem niet in de opvoeding maar in de leeftijd.
En tja, als jij geen schoonmaakster wilt dan zul je het zelf moeten doen. Lekker dat jij het opzegt en dan vindt dat de kinderen moeten helpen, zou ik als puberzoon ook niet blij mee zijn. Eerst deed de hulp het, nu wil de stiefmoeder het zelf doen en moet hij helpen, zit niet echt voordeel aan voor hem.....
Laat het lekker.
Jouw dochter is nog jonger, op die leeftijd werken kinderen nog een beetje mee met alles; zijn wat welwillender! Zit hem niet in de opvoeding maar in de leeftijd.
En tja, als jij geen schoonmaakster wilt dan zul je het zelf moeten doen. Lekker dat jij het opzegt en dan vindt dat de kinderen moeten helpen, zou ik als puberzoon ook niet blij mee zijn. Eerst deed de hulp het, nu wil de stiefmoeder het zelf doen en moet hij helpen, zit niet echt voordeel aan voor hem.....
summer is a state of mind
zondag 20 augustus 2017 om 10:21
Ik verwacht geen buitensporige dingen wbt het huishouden. Vriend en ik hebben kinderen samen geroepen en dat samen aan hen verteld.
Ik verwacht dat ze zelf hun kamer proper houden, niets op de grond laten slingeren en 1x per week stofzuigen. Stiefzoon wil dat maar 1x om de 14 dagen doen, want dochter doet dit ook maar zoveel. 1x per week vind ik zeker niet te veel. Als ik zijn kamer binnenkom (bv om de was in zijn kast te leggen) en er ligt iets op de grond dan pak ik het mee. De kleren moeten in de wasmand, niet erop of ernaast, maar erin. Ik wil geen kousen zien slingeren op de bank of halverwege de trap. Ik wil ook dat gemeenschappelijke ruimtes proper gehouden worden. Als je gedoucht hebt, dan komt de handdoek niet op de grond, maar op het rekje die ervoor gemaakt is. Als hij chips gegeten heeft voor de computer, dan gooit hij zelf de lege zak bij het vuilnis. Mijn dochter kan zich hieraan houden, dan kan dit geen probleem zijn voor hem.
Ik heb niet gevraagd om de foto's weg te doen.
Ik werk ook.
Ik verwacht dat ze zelf hun kamer proper houden, niets op de grond laten slingeren en 1x per week stofzuigen. Stiefzoon wil dat maar 1x om de 14 dagen doen, want dochter doet dit ook maar zoveel. 1x per week vind ik zeker niet te veel. Als ik zijn kamer binnenkom (bv om de was in zijn kast te leggen) en er ligt iets op de grond dan pak ik het mee. De kleren moeten in de wasmand, niet erop of ernaast, maar erin. Ik wil geen kousen zien slingeren op de bank of halverwege de trap. Ik wil ook dat gemeenschappelijke ruimtes proper gehouden worden. Als je gedoucht hebt, dan komt de handdoek niet op de grond, maar op het rekje die ervoor gemaakt is. Als hij chips gegeten heeft voor de computer, dan gooit hij zelf de lege zak bij het vuilnis. Mijn dochter kan zich hieraan houden, dan kan dit geen probleem zijn voor hem.
Ik heb niet gevraagd om de foto's weg te doen.
Ik werk ook.
zondag 20 augustus 2017 om 10:22
vanuit jouw oogpunt gezien snap ik je wel TO, maar....
Je vergeet de kant van je stiefzoon en bent duidelijk niet in staat om daar wel naar te kijken.
De jongen heeft zijn moeder nooit gekend en moet het doen met wat zijn vader hem heeft verteld. Die man zal daar weinig tot geen negatieve dingen over hebben gezegd, dus die jongen denkt dat zijn moeder een soort moeder Theresa/engel was zonder fouten. Jij bent een mens van vlees en bloed met de daarbij behorende fouten en onhebbelijkheden. Daarnaast is die jongen al jaren alleen met zijn vader, hadden ze een prima manier van leven in hun ogen en toen kwam jij. Jij hebt logischerwijze je eigen manier van dingen doen en dat is best lastig voor zo'n kind. Daarbij krijgt hij de steun van vader, dus waarom zou hij jou tegemoet komen?
Jij hebt het gevoel dat je al jaren rekening houdt met de jongen, meegaat in zijn tempo en had verwacht daar enige dankbaarheid/erkenning voor te krijgen. Helaas, daar is ie nog veel te jong voor om dat te kunnen en willen zien. En dat neem je hem kwalijk, hem, niet zijn vader.
De vergelijking wat betreft de foto's is onzinnig. Er is een heel groot verschil of iemand niet meer in leven is vanwege overlijden of dat iemand maar deels in je leven is vanwege een echtscheiding. Bovendien verwacht je dat de foto's van zijn moeder alleen op zijn kamer staan, want dat doet je dochter ook met foto's van haar vader. Omdat jij iets doet, moet een ander dat ook maar uit zichzelf doen.
Nou ja, ik denk dat dit weinig kans van slagen heeft zolang jij de strijd blijft aangaan met een puber ipv een beetje meeveren en die strijd met pa gaat voeren
Je vergeet de kant van je stiefzoon en bent duidelijk niet in staat om daar wel naar te kijken.
De jongen heeft zijn moeder nooit gekend en moet het doen met wat zijn vader hem heeft verteld. Die man zal daar weinig tot geen negatieve dingen over hebben gezegd, dus die jongen denkt dat zijn moeder een soort moeder Theresa/engel was zonder fouten. Jij bent een mens van vlees en bloed met de daarbij behorende fouten en onhebbelijkheden. Daarnaast is die jongen al jaren alleen met zijn vader, hadden ze een prima manier van leven in hun ogen en toen kwam jij. Jij hebt logischerwijze je eigen manier van dingen doen en dat is best lastig voor zo'n kind. Daarbij krijgt hij de steun van vader, dus waarom zou hij jou tegemoet komen?
Jij hebt het gevoel dat je al jaren rekening houdt met de jongen, meegaat in zijn tempo en had verwacht daar enige dankbaarheid/erkenning voor te krijgen. Helaas, daar is ie nog veel te jong voor om dat te kunnen en willen zien. En dat neem je hem kwalijk, hem, niet zijn vader.
De vergelijking wat betreft de foto's is onzinnig. Er is een heel groot verschil of iemand niet meer in leven is vanwege overlijden of dat iemand maar deels in je leven is vanwege een echtscheiding. Bovendien verwacht je dat de foto's van zijn moeder alleen op zijn kamer staan, want dat doet je dochter ook met foto's van haar vader. Omdat jij iets doet, moet een ander dat ook maar uit zichzelf doen.
Nou ja, ik denk dat dit weinig kans van slagen heeft zolang jij de strijd blijft aangaan met een puber ipv een beetje meeveren en die strijd met pa gaat voeren
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 20 augustus 2017 om 10:31
Ik lees niets raars over wat jij wil, en ook niets raars dat dit niet altijd zo gebeurt. Hij denkt daar niet altijd aan. Of eigenlijk nooit. Puntje voor jou is om je daar niet altijd aan te ergeren, liever nooit.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:21Ik verwacht geen buitensporige dingen wbt het huishouden. Vriend en ik hebben kinderen samen geroepen en dat samen aan hen verteld.
Ik verwacht dat ze zelf hun kamer proper houden, niets op de grond laten slingeren en 1x per week stofzuigen. Stiefzoon wil dat maar 1x om de 14 dagen doen, want dochter doet dit ook maar zoveel. 1x per week vind ik zeker niet te veel. Als ik zijn kamer binnenkom (bv om de was in zijn kast te leggen) en er ligt iets op de grond dan pak ik het mee. De kleren moeten in de wasmand, niet erop of ernaast, maar erin. Ik wil geen kousen zien slingeren op de bank of halverwege de trap. Ik wil ook dat gemeenschappelijke ruimtes proper gehouden worden. Als je gedoucht hebt, dan komt de handdoek niet op de grond, maar op het rekje die ervoor gemaakt is. Als hij chips gegeten heeft voor de computer, dan gooit hij zelf de lege zak bij het vuilnis. Mijn dochter kan zich hieraan houden, dan kan dit geen probleem zijn voor hem.
Ik heb niet gevraagd om de foto's weg te doen.
Ik werk ook.
Ik kom trouwens bijna niet op de kamers van mijn pubers, en zeker niet om op te ruimen of zoiets. Dat is hun eigen terrein.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 20 augustus 2017 om 10:34
MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:21Ik verwacht geen buitensporige dingen wbt het huishouden. Vriend en ik hebben kinderen samen geroepen en dat samen aan hen verteld.
Ik verwacht dat ze zelf hun kamer proper houden, niets op de grond laten slingeren en 1x per week stofzuigen. Stiefzoon wil dat maar 1x om de 14 dagen doen, want dochter doet dit ook maar zoveel. 1x per week vind ik zeker niet te veel. Als ik zijn kamer binnenkom (bv om de was in zijn kast te leggen) en er ligt iets op de grond dan pak ik het mee. De kleren moeten in de wasmand, niet erop of ernaast, maar erin. Ik wil geen kousen zien slingeren op de bank of halverwege de trap. Ik wil ook dat gemeenschappelijke ruimtes proper gehouden worden. Als je gedoucht hebt, dan komt de handdoek niet op de grond, maar op het rekje die ervoor gemaakt is. Als hij chips gegeten heeft voor de computer, dan gooit hij zelf de lege zak bij het vuilnis. Mijn dochter kan zich hieraan houden, dan kan dit geen probleem zijn voor hem.
Ik heb niet gevraagd om de foto's weg te doen.
Ik werk ook.
Jullie hebben het samen verteld, maar daarna gaat het er alleen maar over wat jij wil.
zondag 20 augustus 2017 om 10:36
Precies, hier moeten ze ook hun eigen kamer bijhouden. Die is dus een enorme bende. Ik hoef er niet in te leven, ik lever alleen de schone was aan, die ze zelf op moeten ruimen. Doen ze dat niet? Dan lopen ze zelf in gekreukelde kleren rond. Was die niet in de wasmand ligt, wordt niet gewassen. Geen schone sokken meer? Niet mijn probleem.
Waarom vergelijk je stiefzoon steeds met je dochter? Ander kind, andere opvoeding, andere achtergrond. Zelfs kinderen uit hetzelfde gezin kunnen heel verschillend zijn.
Ik lees nog steeds geen enkele zelfreflectie, TO. Is dat echt zo moeilijk, om eens te bedenken dat je hier anders mee om zou kunnen gaan?
Waarom vergelijk je stiefzoon steeds met je dochter? Ander kind, andere opvoeding, andere achtergrond. Zelfs kinderen uit hetzelfde gezin kunnen heel verschillend zijn.
Ik lees nog steeds geen enkele zelfreflectie, TO. Is dat echt zo moeilijk, om eens te bedenken dat je hier anders mee om zou kunnen gaan?
zondag 20 augustus 2017 om 10:37
Hahahahahaha dat is voor een puber echt BUITENSPORIG veel!!!MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:21Ik verwacht geen buitensporige dingen wbt het huishouden.
Ik verwacht dat ze zelf hun kamer proper houden, niets op de grond laten slingeren en 1x per week stofzuigen. Stiefzoon wil dat maar 1x om de 14 dagen doen, want dochter doet dit ook maar zoveel. 1x per week vind ik zeker niet te veel. De kleren moeten in de wasmand, niet erop of ernaast, maar erin. Ik wil geen kousen zien slingeren op de bank of halverwege de trap. Ik wil ook dat gemeenschappelijke ruimtes proper gehouden worden. Als je gedoucht hebt, dan komt de handdoek niet op de grond, maar op het rekje die ervoor gemaakt is. Als hij chips gegeten heeft voor de computer, dan gooit hij zelf de lege zak bij het vuilnis.
Zelfs mijn man snapt niet dat de handdoek/was in de wasmand moet........
Je het een heel vreemd verwachtingspatroon!
Je kunt er ook voor kiezen het los te laten, ruim het zelf even op, zonder mopperen en negatieve gevoelens.
T is nagenoeg geen moeite en het scheelt je dan zoveel negativiteit in het gezin. Is ook wat waard lijkt me.
summer is a state of mind