Relaties
alle pijlers
Problemen met stiefzoon
zondag 20 augustus 2017 om 09:01
Ik ben een vrouw van boven de dertig. Ik heb een dochtertje uit een eerdere relatie (van negen jaar).
Ik heb sinds vijf jaar een relatie met een man, die een zoon heeft uit een eerder huwelijk. Zijn vrouw is gestorven toen hun zoon enkele maanden oud was. Hierna zijn vader en zoon negen jaar alleen geweest. Ik ben de eerste relatie die hij aanging na zijn huwelijk.
Al vanaf dag één is het zijn zoon die onze relatie bepaalt. We zagen elkaar enkel maar op ritme van de zoon. Het heeft twee jaar geduurd voor ik het eerst mocht blijven eten, omdat mijn vriend zijn zoon niet wilde bruuskeren voor hij zeker was van ons. De eerste maal blijven slapen heeft nog een jaar langer geduurd. Eerst was dat iets die mij in hem aantrok, hij was een erg lieve en zorgzame man en vader. Nu vind ik dat hij doorslaat in dat overbeschermende. Ik heb veel toegevingen gedaan voor deze relatie. Sinds één jaar wonen we samen en ik ben ook degene die verhuist is om zijn zoon tegemoet te komen. Mijn vriend blijft de man waarbij ik een toekomst zie, misschien een huwelijk en nog een tweede kindje, maar dat ziet mijn vriend niet zitten omdat dit nog te veel moeilijke gevoelens zou oproepen bij zijn zoon. Ik moet als het ware mijn leven en dat van mijn kind on hold zetten voor zijn zoon en dat valt mij heel zwaar.
Zijn zoon heeft geen opvoeding gehad. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Vaste taken in huis krijgt hij niet, maar doet hij enkel wanneer het hem goed uitkomt. Mijn dochter is jonger dan hem, maar doet gewoon meer. Ik vind dat zoon ook vaste taken moet krijgen, dubbel zoveel als dochter, want hij is hier altijd, dochter maar de helft van de tijd. Dat is niet bespreekbaar met mijn vriend.
Hij houdt nooit rekening met anderen. We hadden frietjes uit de frituur gehaald. Hij was klaar met eten, dus begon hij maar de tafel op te ruimen (voor één keer doet hij dat wel), terwijl mijn dochter nog aan het eten was. Hij zegt welterusten tegen zijn vader, maar loopt mij straal voorbij. Hij heeft een goede vriend die wat verderop woont en deze vriend zit al drie maanden elke avond bij ons thuis, maar dan ook elke avond. Hij eet uit onze koelkast of koekjeskast. Ze zitten de hele avond te lachen en praten, zodat er van rustig tv-kijken of eens gezellig met vriend samen zijn niets in huis komt. Ik vind dat vriend daar regels moet voor maken, bv max 2x/week mag hij binnen, anders moeten ze maar buitenshuis afspreken, maar mijn vriend durft dat niet te zeggen.
Ik heb ook de indruk dat hij zijn vader manipuleert om zijn zin te krijgen. Ik ken zoon nu vijf jaar en pas recent moet hij heel vaak terug huilen omdat hij zijn moeder mist (en dat dan vooral op momenten dat het voor hem goed uitkomt). Hij zegt geregeld dat zijn moeder beter was dan ik (hij zegt bijvoorbeeld dat ze veel beter lasagne kon maken dan ik, terwijl hij nooit haar lasagne geproefd heeft). Ze halen heel vaak herinneringen op aan haar, terwijl ik erbij zit. Dat klinkt misschien gemeen, maar hij heeft haar niet eens gekend, maar zo krijgt hij wel altijd zijn vader aan zijn kant.
Deze zomer zijn we voor het eerst met zijn vieren op reis gegaan. Hij was de hele vakantie negatief, vroeger was het beter, vroeger was het leuker, vroeger deden ze meer. Hij heeft meerdere malen gevraagd om nog eens alleen met zijn vader op reis te gaan. Ik heb mij niet geamuseerd, mijn dochtertje deels.
Ik ben het zo beu dat hij tussen mij en mijn vriend staat, dat elke toegeving vanuit mij (en mijn dochters) kant moet komen. Ik heb zoveel geduld en liefde voor dat kind gehad. Ik hou ontzettend veel van mijn vriend, maar ik kijk al uit naar de dag dat zoon volwassen is, zodat onze relatie eindelijk echt kan beginnen.
Ik weet niet goed wat ik verder moet doen. ik loop tegen veel dingen aan, waarover ik met niemand kan praten (zelfs - of zeker - niet tegen vriend) en ik hoop hier ervaringen te kunnen delen.
Ik heb sinds vijf jaar een relatie met een man, die een zoon heeft uit een eerder huwelijk. Zijn vrouw is gestorven toen hun zoon enkele maanden oud was. Hierna zijn vader en zoon negen jaar alleen geweest. Ik ben de eerste relatie die hij aanging na zijn huwelijk.
Al vanaf dag één is het zijn zoon die onze relatie bepaalt. We zagen elkaar enkel maar op ritme van de zoon. Het heeft twee jaar geduurd voor ik het eerst mocht blijven eten, omdat mijn vriend zijn zoon niet wilde bruuskeren voor hij zeker was van ons. De eerste maal blijven slapen heeft nog een jaar langer geduurd. Eerst was dat iets die mij in hem aantrok, hij was een erg lieve en zorgzame man en vader. Nu vind ik dat hij doorslaat in dat overbeschermende. Ik heb veel toegevingen gedaan voor deze relatie. Sinds één jaar wonen we samen en ik ben ook degene die verhuist is om zijn zoon tegemoet te komen. Mijn vriend blijft de man waarbij ik een toekomst zie, misschien een huwelijk en nog een tweede kindje, maar dat ziet mijn vriend niet zitten omdat dit nog te veel moeilijke gevoelens zou oproepen bij zijn zoon. Ik moet als het ware mijn leven en dat van mijn kind on hold zetten voor zijn zoon en dat valt mij heel zwaar.
Zijn zoon heeft geen opvoeding gehad. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft. Vaste taken in huis krijgt hij niet, maar doet hij enkel wanneer het hem goed uitkomt. Mijn dochter is jonger dan hem, maar doet gewoon meer. Ik vind dat zoon ook vaste taken moet krijgen, dubbel zoveel als dochter, want hij is hier altijd, dochter maar de helft van de tijd. Dat is niet bespreekbaar met mijn vriend.
Hij houdt nooit rekening met anderen. We hadden frietjes uit de frituur gehaald. Hij was klaar met eten, dus begon hij maar de tafel op te ruimen (voor één keer doet hij dat wel), terwijl mijn dochter nog aan het eten was. Hij zegt welterusten tegen zijn vader, maar loopt mij straal voorbij. Hij heeft een goede vriend die wat verderop woont en deze vriend zit al drie maanden elke avond bij ons thuis, maar dan ook elke avond. Hij eet uit onze koelkast of koekjeskast. Ze zitten de hele avond te lachen en praten, zodat er van rustig tv-kijken of eens gezellig met vriend samen zijn niets in huis komt. Ik vind dat vriend daar regels moet voor maken, bv max 2x/week mag hij binnen, anders moeten ze maar buitenshuis afspreken, maar mijn vriend durft dat niet te zeggen.
Ik heb ook de indruk dat hij zijn vader manipuleert om zijn zin te krijgen. Ik ken zoon nu vijf jaar en pas recent moet hij heel vaak terug huilen omdat hij zijn moeder mist (en dat dan vooral op momenten dat het voor hem goed uitkomt). Hij zegt geregeld dat zijn moeder beter was dan ik (hij zegt bijvoorbeeld dat ze veel beter lasagne kon maken dan ik, terwijl hij nooit haar lasagne geproefd heeft). Ze halen heel vaak herinneringen op aan haar, terwijl ik erbij zit. Dat klinkt misschien gemeen, maar hij heeft haar niet eens gekend, maar zo krijgt hij wel altijd zijn vader aan zijn kant.
Deze zomer zijn we voor het eerst met zijn vieren op reis gegaan. Hij was de hele vakantie negatief, vroeger was het beter, vroeger was het leuker, vroeger deden ze meer. Hij heeft meerdere malen gevraagd om nog eens alleen met zijn vader op reis te gaan. Ik heb mij niet geamuseerd, mijn dochtertje deels.
Ik ben het zo beu dat hij tussen mij en mijn vriend staat, dat elke toegeving vanuit mij (en mijn dochters) kant moet komen. Ik heb zoveel geduld en liefde voor dat kind gehad. Ik hou ontzettend veel van mijn vriend, maar ik kijk al uit naar de dag dat zoon volwassen is, zodat onze relatie eindelijk echt kan beginnen.
Ik weet niet goed wat ik verder moet doen. ik loop tegen veel dingen aan, waarover ik met niemand kan praten (zelfs - of zeker - niet tegen vriend) en ik hoop hier ervaringen te kunnen delen.
zondag 20 augustus 2017 om 11:02
Nou mooi, dan bemoei je je niet met zijn kamer. En blijf je tot in den treure tegen hem zegen dat hij zijn sokken, chips zakken en lege bekers moet opruimen. Want zo gaat dat nou eenmaal.
En dan net als het beter gaat, gaat je dochter puberen, en krijg je al dat gedoe weer opnieuw. Chagrijnig prinsessengedrag, vriendjes, make up die je kwijt bent of misbruikt wordt hoort er allemaal bij. Dat zal voor je partner ook een dobber worden hoor. Zijn beurt komt nog wel.
En dan net als het beter gaat, gaat je dochter puberen, en krijg je al dat gedoe weer opnieuw. Chagrijnig prinsessengedrag, vriendjes, make up die je kwijt bent of misbruikt wordt hoort er allemaal bij. Dat zal voor je partner ook een dobber worden hoor. Zijn beurt komt nog wel.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 20 augustus 2017 om 11:03
Je komt nogal pittig over, iemand met een behoorlijke wil die precies weet hoe ze het hebben wil en dat doorgaans ook voor elkaar krijgt. Ik vermoed dat je man veel gemoedelijker is, en zich gauw iets laat aanleunen. Klopt bovenstaande?
Ik denk dat dat eerder de oorzaak van je problemen is.
Ik denk dat dat eerder de oorzaak van je problemen is.
anoniem_226199 wijzigde dit bericht op 20-08-2017 11:39
4.26% gewijzigd
zondag 20 augustus 2017 om 11:05
Spreek je man dan aan en niet de kinderen.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:57Als jullie allemaal blij worden van wonen op een zwijnenstal, waarbij de vrouw voor alle werk moet opdraaien en je je als huissloof laat behandelen door man als kinderen, dan gaan jullie maar lekker je gang. Ik neem hier geen genoegen mee.
Ik vind jouw stiefzoon nog erg mild. Denk dat veel pubers veel erger gereageerd hadden als iemand met jouw attitude bij ze was komen wonen.
zondag 20 augustus 2017 om 11:06
Je had een schoonmaakster die de zwijnenstal voor je opruimde maar dat hoefde niet voor jou :lampje:MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:57Als jullie allemaal blij worden van wonen op een zwijnenstal, waarbij de vrouw voor alle werk moet opdraaien en je je als huissloof laat behandelen door man als kinderen, dan gaan jullie maar lekker je gang. Ik neem hier geen genoegen mee.
We zijn gaan samenwonen omdat we van elkaar houden en dit de logische volgende stap zou zijn. Onze relatie is wel leuk. Mijn huidige relatie voelt veel beter dan die met ex. We hebben die stap traag opgebouwd, en er zijn heel veel gesprekken aan vooraf gegaan. Zijn vader heeft ook recht op een eigen leven. Hij heeft heel veel geduld met stiefzoon, doet heel veel om hem tegemoet te komen, maar ik ben er nu eenmaal. Ik verwacht niet dat alles gaat zoals ik wil en ik ben bereid compromissen te sluiten.
zondag 20 augustus 2017 om 11:06
Je bent aan het concurreren met een puber en zijn overleden moeder. Kansloze missie. Jij hebt een eigen plek in het leven van je vriend. Zo ook je dochter.
Bevalt die plek je niet, dan moet je daar over in gesprek of je koffers pakken. Maar dat regel je met vriend en daar laat je stiefzoon en zijn moeder buiten. Wat je niet gaat doen is allerlei overwinningen willen behalen om je positie bevestigd te zien.
Als je een leven wil waarin alles gaat zoals jij wil, dan ga je weer lekker alleen met je dochter wonen.
Bevalt die plek je niet, dan moet je daar over in gesprek of je koffers pakken. Maar dat regel je met vriend en daar laat je stiefzoon en zijn moeder buiten. Wat je niet gaat doen is allerlei overwinningen willen behalen om je positie bevestigd te zien.
Als je een leven wil waarin alles gaat zoals jij wil, dan ga je weer lekker alleen met je dochter wonen.
zondag 20 augustus 2017 om 11:09
Eens.
Haal die schoonmaakster terug, dat zal al een hoop ergernissen van beide kanten schelen.
zondag 20 augustus 2017 om 11:11
Ik ben volledig afgeknapt na het stuk over de foto's van moeder die op meerdere plekken in huis aanwezig zijn.
Ik voed zelf een kind alleen op, inmiddels zo'n 5 jaar. Vader is overleden. Gelukkig heb ik niet de ambitie of wens om weer te gaan samenwonen, in ieder geval niet zolang mijn kind thuis woont.
Arme jongen. Is het enige dat in mij opkomt. Jij ziet zijn tranen om zijn moeder als middel om zijn vader te manipuleren. Heb je je wel eens verdiept in rouw? En dan specifiek in hoe kinderen rouwen? Mag hij? Alsjeblieft....
Mijn dochter rouwt nog steeds op haar manier en ik ben er als ze me nodig heeft. Jouw partner doet dit op zijn eigen manier met zijn zoon. Hij heeft het jarenlang alleen gedaan en nu komt er opeens iemand in huis, die overal wat van vindt.
Als ik jou was, zou ik me terugtrekken. Laat hem en zijn zoon, geef ruimte. Ik zou niet kunnen ademhalen als ik jouw stiefzoon/partner zou zijn. Stel je verwachtingen bij.
En een kind van hem en jou, hoe zie je dat voor je? Het klinkt zeer onrealistisch.
Ik voed zelf een kind alleen op, inmiddels zo'n 5 jaar. Vader is overleden. Gelukkig heb ik niet de ambitie of wens om weer te gaan samenwonen, in ieder geval niet zolang mijn kind thuis woont.
Arme jongen. Is het enige dat in mij opkomt. Jij ziet zijn tranen om zijn moeder als middel om zijn vader te manipuleren. Heb je je wel eens verdiept in rouw? En dan specifiek in hoe kinderen rouwen? Mag hij? Alsjeblieft....
Mijn dochter rouwt nog steeds op haar manier en ik ben er als ze me nodig heeft. Jouw partner doet dit op zijn eigen manier met zijn zoon. Hij heeft het jarenlang alleen gedaan en nu komt er opeens iemand in huis, die overal wat van vindt.
Als ik jou was, zou ik me terugtrekken. Laat hem en zijn zoon, geef ruimte. Ik zou niet kunnen ademhalen als ik jouw stiefzoon/partner zou zijn. Stel je verwachtingen bij.
En een kind van hem en jou, hoe zie je dat voor je? Het klinkt zeer onrealistisch.
zondag 20 augustus 2017 om 11:13
Ik snap jouw stiefzoon wel. Sjonge zeg, wat ben je star in je houding en wat JIJ allemaal wilt. Als je wilt dat dit gaat slagen zou ik me veel minder veeleisend gaan opstellen.
Hij heeft zijn moeder nooit gekend. En dan ineens moet hij rekening gaan houden met een volslagen vreemde vrouw die van alles van hem wil. En dan zit je ook nog in de puberteit, waarin je het al extra zwaar hebt met je emoties en hormonen. Láát die jongen een beetje. Hij heeft echt allang door dat jij hem niet mag, waardoor hij zich nog meer gaat verzetten (wat ik overigens reuze mee vind vallen in je teksten).
Ga eens proberen om een stuk relaxter met hem om te gaan. Geef hem eens een knuffel of een stoeipartij. Los problemen op met wat humor en maak eens een grap met hem. Grote kans dat het een stuk gezelliger wordt, waardoor hij ook meer voor jou wil doen.
Als je dat niet op kunt brengen, stop er dan alsjeblieft mee. Beter voor hem, jouw vriend en uiteindelijk ook voor jou en je dochter.
Hij heeft zijn moeder nooit gekend. En dan ineens moet hij rekening gaan houden met een volslagen vreemde vrouw die van alles van hem wil. En dan zit je ook nog in de puberteit, waarin je het al extra zwaar hebt met je emoties en hormonen. Láát die jongen een beetje. Hij heeft echt allang door dat jij hem niet mag, waardoor hij zich nog meer gaat verzetten (wat ik overigens reuze mee vind vallen in je teksten).
Ga eens proberen om een stuk relaxter met hem om te gaan. Geef hem eens een knuffel of een stoeipartij. Los problemen op met wat humor en maak eens een grap met hem. Grote kans dat het een stuk gezelliger wordt, waardoor hij ook meer voor jou wil doen.
Als je dat niet op kunt brengen, stop er dan alsjeblieft mee. Beter voor hem, jouw vriend en uiteindelijk ook voor jou en je dochter.
zondag 20 augustus 2017 om 11:17
Als je met z'n allen in 1 huis woont, dien je ook met z'n allen er zorg voor te dragen dat je je steentje bijdraagt.
Dat heeft niets te maken met het feit dat stiefzoon niet opgegroeid is met zijn moeder, en dat is heel treurig natuurlijk.
Want dat haal ik uit het hele verhaal.
Het lijkt alsof jouw vriend zijn zoon nergens mee wil belasten en het alleen maar leuk voor hem wil hebben, want hij heeft immers geen moeder.
Iedereen moet zijn taken op zich nemen en ervoor zorg dragen dat die gedaan worden.
Stiefzoon, of dochter of wie dan ook.
Puber of geen puber, regels zijn regels, klaar.
En vriend heeft geen ballen, die vind alles wel makkelijk, en zou een cursus "hoe voed ik mijn kind op" moeten volgen.
Daarbij zou ik zeker niet aan een kind samen beginnen.
Belangrijk is dat jij en je partner op 1 lijn komen te staan betreft dit hele gebeuren, en dat doen jullie niet.
Dat heeft niets te maken met het feit dat stiefzoon niet opgegroeid is met zijn moeder, en dat is heel treurig natuurlijk.
Want dat haal ik uit het hele verhaal.
Het lijkt alsof jouw vriend zijn zoon nergens mee wil belasten en het alleen maar leuk voor hem wil hebben, want hij heeft immers geen moeder.
Iedereen moet zijn taken op zich nemen en ervoor zorg dragen dat die gedaan worden.
Stiefzoon, of dochter of wie dan ook.
Puber of geen puber, regels zijn regels, klaar.
En vriend heeft geen ballen, die vind alles wel makkelijk, en zou een cursus "hoe voed ik mijn kind op" moeten volgen.
Daarbij zou ik zeker niet aan een kind samen beginnen.
Belangrijk is dat jij en je partner op 1 lijn komen te staan betreft dit hele gebeuren, en dat doen jullie niet.
zondag 20 augustus 2017 om 11:18
jilzz schreef: ↑20-08-2017 11:17Als je met z'n allen in 1 huis woont, dien je ook met z'n allen er zorg voor te dragen dat je je steentje bijdraagt.
Dat heeft niets te maken met het feit dat stiefzoon niet opgegroeid is met zijn moeder, en dat is heel treurig natuurlijk.
Want dat haal ik uit het hele verhaal.
Het lijkt alsof jouw vriend zijn zoon nergens mee wil belasten en het alleen maar leuk voor hem wil hebben, want hij heeft immers geen moeder.
Iedereen moet zijn taken op zich nemen en ervoor zorg dragen dat die gedaan worden.
Stiefzoon, of dochter of wie dan ook.
Puber of geen puber, regels zijn regels, klaar.
En vriend heeft geen ballen, die vind alles wel makkelijk, en zou een cursus "hoe voed ik mijn kind op" moeten volgen.
Daarbij zou ik zeker niet aan een kind samen beginnen.
Belangrijk is dat jij en je partner op 1 lijn komen te staan betreft dit hele gebeuren, en dat doen jullie niet.
zondag 20 augustus 2017 om 11:19
Ach arme jongen. Ik deed als puber ook helemaal niks in huis, als ik de kans kreeg had ik ook elke dag mijn vriendinnen over de vloer gehad denk ik. Gelukkig had ik de onvoorwaardelijke liefde van mijn moeder die dat gelukkig allemaal niet persoonlijk opvatte..
Hoe kan je nou een puber de schuld hiervan geven! Echt belachelijk. En hij huilt om zijn moeder of het nou is om te manipuleren of omdat hij haar echt mist, blijkbaar zit hem iets dwars. Wat ook niet zo gek is aangezien hij moederliefde mist!! Vind het trouwens wel knap als hij nep kan huilen.. En die herinneringen dat is alles wat hij heeft, het is al erg genoeg dat hij die herinneringen niet zelf heeft ervaren:(
Als ik jou instelling lees kan ik mij trouwens levendig voorstellen dat hij het vroeger leuker en beter vond. En natuurlijk is vader vast en zeker ook wel erg makkelijk. Maar die vind het waarschijnlijk ook moeilijk, en heeft ook niet echt een partner die hem daarin kan helpen/ondersteunen emotioneel.
Hoe kan je nou een puber de schuld hiervan geven! Echt belachelijk. En hij huilt om zijn moeder of het nou is om te manipuleren of omdat hij haar echt mist, blijkbaar zit hem iets dwars. Wat ook niet zo gek is aangezien hij moederliefde mist!! Vind het trouwens wel knap als hij nep kan huilen.. En die herinneringen dat is alles wat hij heeft, het is al erg genoeg dat hij die herinneringen niet zelf heeft ervaren:(
Als ik jou instelling lees kan ik mij trouwens levendig voorstellen dat hij het vroeger leuker en beter vond. En natuurlijk is vader vast en zeker ook wel erg makkelijk. Maar die vind het waarschijnlijk ook moeilijk, en heeft ook niet echt een partner die hem daarin kan helpen/ondersteunen emotioneel.
anoniem_311761 wijzigde dit bericht op 20-08-2017 11:21
1.64% gewijzigd
zondag 20 augustus 2017 om 11:20
Zonde TO.. Je creëert een enorme strijd, als het huishouding zó'n issue is had dan de schoonmaakster gehouden.. Pick your battles girl.
Verwachtingen.. dat is het.. die van jouw liggen veel te hoog, maar zolang je niet gaat inzien dat van een 'zwijnenstal' op een slaapkamer de wereld niet vergaat dan blijf je vechten.. maar winnen ga je niet.
Verwachtingen.. dat is het.. die van jouw liggen veel te hoog, maar zolang je niet gaat inzien dat van een 'zwijnenstal' op een slaapkamer de wereld niet vergaat dan blijf je vechten.. maar winnen ga je niet.
Nou ja.. dat dus..
zondag 20 augustus 2017 om 11:21
Eenzijdig gemaakte afspraken werken niet. En dat is hier het geval.jilzz schreef: ↑20-08-2017 11:17Als je met z'n allen in 1 huis woont, dien je ook met z'n allen er zorg voor te dragen dat je je steentje bijdraagt.
Iedereen moet zijn taken op zich nemen en ervoor zorg dragen dat die gedaan worden.
Stiefzoon, of dochter of wie dan ook.
Puber of geen puber, regels zijn regels, klaar.
zondag 20 augustus 2017 om 11:22
Ik kan me niet voorstellen dat de relatie leuk is. Jij ergert je aan zo veel dingen mbt stiefzoon waar zijn vader niets mee doet. Dat is dan toch een strijdpunt tussen jullie? Krijg zelfs het idee dat jouw man ook mindere punten heeft die je niet hem aanrekent maar allemaal naar stiefzoon schuift. En een nieuwe baby? Alsjeblieft doe niemand dat aan. Grote kans dat stiefzoon dan helemaal niet meer leuk is. In jouw ogen dan..
zondag 20 augustus 2017 om 11:22
Het lijkt me trouwens best logisch dat hij meer met zijn moeder bezig is nu er en nieuwe vrouw in huis woont. Dan ga je vanzelf nadenken over hoe het zou zijn geweest.
En TO, bedenk je dat een deel van je ergernissen ook echt komt omdat het jouw kind niet is en je hem dus minder vergeeft. Je kent hem niet al vanaf baby, en houdt nou eenmaal niet zoveel van hem als een eigen ouder zou doen. Dat is niet erg, maar wel goed om zelf in te zien zodat je daar in het contact met stiefzoon en zijn vader rekening mee kan houden.
En TO, bedenk je dat een deel van je ergernissen ook echt komt omdat het jouw kind niet is en je hem dus minder vergeeft. Je kent hem niet al vanaf baby, en houdt nou eenmaal niet zoveel van hem als een eigen ouder zou doen. Dat is niet erg, maar wel goed om zelf in te zien zodat je daar in het contact met stiefzoon en zijn vader rekening mee kan houden.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 20 augustus 2017 om 11:23
Ze kan met haar vriend beginnen. Want die noem jij niet als 1 van de mensen die verantwoordelijk is voor het huishouden. Terwijl hij en TO hoofdverantwoordelijken zijn.jilzz schreef: ↑20-08-2017 11:17Als je met z'n allen in 1 huis woont, dien je ook met z'n allen er zorg voor te dragen dat je je steentje bijdraagt.
Dat heeft niets te maken met het feit dat stiefzoon niet opgegroeid is met zijn moeder, en dat is heel treurig natuurlijk.
Want dat haal ik uit het hele verhaal.
Het lijkt alsof jouw vriend zijn zoon nergens mee wil belasten en het alleen maar leuk voor hem wil hebben, want hij heeft immers geen moeder.
Iedereen moet zijn taken op zich nemen en ervoor zorg dragen dat die gedaan worden.
Stiefzoon, of dochter of wie dan ook.
Puber of geen puber, regels zijn regels, klaar.
En vriend heeft geen ballen, die vind alles wel makkelijk, en zou een cursus "hoe voed ik mijn kind op" moeten volgen.
Daarbij zou ik zeker niet aan een kind samen beginnen.
Belangrijk is dat jij en je partner op 1 lijn komen te staan betreft dit hele gebeuren, en dat doen jullie niet.
Vriend had echter een oplossing en dat was een huishoudelijke hulp. Die moest weg van TO.
zondag 20 augustus 2017 om 11:31
Onder het kopje 'zelf problemen maken'!
1: schoonmaakster de deur uit doen (eeuwig zonde!)
2: puber zijn kamer op willen laten ruimen (waarom? Trek gewoon de deur dicht!)
3: concurreren met een dode moeder (over de doden niks dan goed he)
4: nog een kindje willen maken bij niet matchende opvoedstijlen
En dan anderen de schuld geven en bovendien stomverbaasd zijn dat men op het forum niet lekker meeklaagt over die afschuwelijke tienerzoon die moet huilen om zijn overleden moeder terwijl ds stiefmoeder loopt te stiefmoederen.
1: schoonmaakster de deur uit doen (eeuwig zonde!)
2: puber zijn kamer op willen laten ruimen (waarom? Trek gewoon de deur dicht!)
3: concurreren met een dode moeder (over de doden niks dan goed he)
4: nog een kindje willen maken bij niet matchende opvoedstijlen
En dan anderen de schuld geven en bovendien stomverbaasd zijn dat men op het forum niet lekker meeklaagt over die afschuwelijke tienerzoon die moet huilen om zijn overleden moeder terwijl ds stiefmoeder loopt te stiefmoederen.
zondag 20 augustus 2017 om 11:38
Allemachtig. Je hebt van jezelf een huisslaaf gemaakt!MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:57Als jullie allemaal blij worden van wonen op een zwijnenstal, waarbij de vrouw voor alle werk moet opdraaien en je je als huissloof laat behandelen door man als kinderen, dan gaan jullie maar lekker je gang. Ik neem hier geen genoegen mee.
We zijn gaan samenwonen omdat we van elkaar houden en dit de logische volgende stap zou zijn. Onze relatie is wel leuk. Mijn huidige relatie voelt veel beter dan die met ex. We hebben die stap traag opgebouwd, en er zijn heel veel gesprekken aan vooraf gegaan. Zijn vader heeft ook recht op een eigen leven. Hij heeft heel veel geduld met stiefzoon, doet heel veel om hem tegemoet te komen, maar ik ben er nu eenmaal. Ik verwacht niet dat alles gaat zoals ik wil en ik ben bereid compromissen te sluiten.
zondag 20 augustus 2017 om 11:38
Het lijkt me prettig dat stiefzoon en pa zo'n goede band hebben. Meer dan 'regels zijn regels' is dat de reden waarom pubers een beetje op het goede spoor blijven.
Als hij dat opgeeft om TO te plezieren heb je straks echte problemen.
Je kunt niet in de pubertijd opeens je hele ouderschapsstijl veranderen, En ik lees ook niet dat pa echt iets verkeerd heeft gedaan, hij houdt zelf ook niet van huishouden dus heeft zoon geen taakjes. Als dat alles is.
Als hij dat opgeeft om TO te plezieren heb je straks echte problemen.
Je kunt niet in de pubertijd opeens je hele ouderschapsstijl veranderen, En ik lees ook niet dat pa echt iets verkeerd heeft gedaan, hij houdt zelf ook niet van huishouden dus heeft zoon geen taakjes. Als dat alles is.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 20 augustus 2017 om 11:52
'Opeens' ? Kom op zeg. Hij heeft z'n moeder nooit gekend, maar wel beweren dat haar lasagne beter was? Dat is gewoon manipuleren.Lady_Vintage schreef: ↑20-08-2017 09:18Waarom wil jij jezelf zo opdringen op een plek waar je duidelijk niet gewenst bent? Vader mag zeker een eigen leven hebben, maar als je met elkaar in 1 huis woont dient in ieder geval iedereen daarmee in te stemmen.
Kan jij je enigszins een voorstelling maken van hoe het is om nooit je moeder gekend te hebben en dan nu opeens met een vreemde vrouw en stiefzus opgescheept te zitten?
Wegwezen To, dit gaat hem niet worden. En vooral niet aan een kind beginnen. Snap dat je eierstokken rammelen maar dat zou echt kansloos zijn.
zondag 20 augustus 2017 om 11:58
Er is niets logisch aan die stap als er al kinderen aanwezig zijn, de zoon zijn moeder nooit gekend heeft, de opvoedvisies zo ver uit elkaar liggen, en de band met elkaars kinderen niet is zoals het zou moeten zijn.MartineSofie schreef: ↑20-08-2017 10:57Als jullie allemaal blij worden van wonen op een zwijnenstal, waarbij de vrouw voor alle werk moet opdraaien en je je als huissloof laat behandelen door man als kinderen, dan gaan jullie maar lekker je gang. Ik neem hier geen genoegen mee.
We zijn gaan samenwonen omdat we van elkaar houden en dit de logische volgende stap zou zijn. Onze relatie is wel leuk. Mijn huidige relatie voelt veel beter dan die met ex. We hebben die stap traag opgebouwd, en er zijn heel veel gesprekken aan vooraf gegaan. Zijn vader heeft ook recht op een eigen leven. Hij heeft heel veel geduld met stiefzoon, doet heel veel om hem tegemoet te komen, maar ik ben er nu eenmaal. Ik verwacht niet dat alles gaat zoals ik wil en ik ben bereid compromissen te sluiten.
Dat jullie dat zelf niet snappen en jullie kinderen hieraan blootstellen, vind ik dieptriest.