Relaties
alle pijlers
Polyamorie: grenzen en tijd
zaterdag 14 oktober 2017 om 11:49
Hoi allemaal,
Ik schrijf hier al een aantal jaar mee onder een andere nickname, maar aangezien een aantal mensen in mijn leven weten dat ik hier zit, heb ik een nieuw account aangemaakt.
Ik hoop dat jullie me enig inzicht kunnen bieden, want ik kom er momenteel niet uit.
Een jaar geleden heb ik een leuke man ontmoet die vanaf het begin heeft aangegeven polyamoreus te (willen) zijn. Beiden hebben we monogame relaties achter de rug, maar hij wil nu dit pad ontdekken. De relatie met zijn ex is officieel verbroken en ze wonen niet meer samen, maar ze hebben dus nog wel een relatie, op dezelfde manier als ik dat met hem heb.
Ik zal niet ontkennen dat ik er moeite mee heb. "Waarom ben ik niet genoeg?" is best een tijd een ding geweest. Inmiddels voelt dit goed en wil ik echt dat deze relatie werkt.
Nu is het echter zo dat enkele dingen die zij en ik willen vrijwel lijnrecht tegenover elkaar staan. Zij wil doordeweeks niet afspreken ivm werk, maar ook ik wil in het weekend bij hem zijn en samen (uit) kunnen slapen. Ik woon redelijk dichtbij, dus an sich is het geen probleem om doordeweeks af te spreken... Maar ik wíl ook gewoon een dag in het weekend. Plannen kunnen maken of kunnen vrijen zonder dat de wekker om 7 uur gaat...
Zij wil graag dat zijn telefoon uitgaat op hun dates (meestal een tijdframe van 24 uur), want ze wil dat hij met zijn hoofd bij haar is. Dat is niet alleen vanwege mij, ook gewoon "de telefoon als afleiding". En dat snap ik volledig en wíl ik haar gunnen, maar voor mij is het in een relatie dan weer best belangrijk dat de ander bereikbaar is als er iets gebeurt of aan de hand is. Ik ga hem niet de hele avond appen, maar het geluid voor mijn beltoon aan bij mijn beloproep bijvoorbeeld is al prima. Hier kan/wil hij niet aan voldoen, want hij wil haar geven wat zij nodig heeft.
Hoe komen we hieruit? Ik merk dat mijn vriend gillend gek wordt van de wensen die zo uiteen lopen en het voor iedereen goed wíl doen, maar dat dat eigenlijk gewoon niet kan.
Ik heb al voorgesteld om met zijn drieën te praten en deze zaken te bespreken, maar daar staan zij allebei niet voor open. Ze willen de relaties gescheiden houden.
Thoughts? Hoe pakken we het gebrek aan tijd aan? Tot op welke hoogte moet ik inschikken zodat hun relatie werkt en waar trek ik de grens zodat die van míj werkt?
Ik schrijf hier al een aantal jaar mee onder een andere nickname, maar aangezien een aantal mensen in mijn leven weten dat ik hier zit, heb ik een nieuw account aangemaakt.
Ik hoop dat jullie me enig inzicht kunnen bieden, want ik kom er momenteel niet uit.
Een jaar geleden heb ik een leuke man ontmoet die vanaf het begin heeft aangegeven polyamoreus te (willen) zijn. Beiden hebben we monogame relaties achter de rug, maar hij wil nu dit pad ontdekken. De relatie met zijn ex is officieel verbroken en ze wonen niet meer samen, maar ze hebben dus nog wel een relatie, op dezelfde manier als ik dat met hem heb.
Ik zal niet ontkennen dat ik er moeite mee heb. "Waarom ben ik niet genoeg?" is best een tijd een ding geweest. Inmiddels voelt dit goed en wil ik echt dat deze relatie werkt.
Nu is het echter zo dat enkele dingen die zij en ik willen vrijwel lijnrecht tegenover elkaar staan. Zij wil doordeweeks niet afspreken ivm werk, maar ook ik wil in het weekend bij hem zijn en samen (uit) kunnen slapen. Ik woon redelijk dichtbij, dus an sich is het geen probleem om doordeweeks af te spreken... Maar ik wíl ook gewoon een dag in het weekend. Plannen kunnen maken of kunnen vrijen zonder dat de wekker om 7 uur gaat...
Zij wil graag dat zijn telefoon uitgaat op hun dates (meestal een tijdframe van 24 uur), want ze wil dat hij met zijn hoofd bij haar is. Dat is niet alleen vanwege mij, ook gewoon "de telefoon als afleiding". En dat snap ik volledig en wíl ik haar gunnen, maar voor mij is het in een relatie dan weer best belangrijk dat de ander bereikbaar is als er iets gebeurt of aan de hand is. Ik ga hem niet de hele avond appen, maar het geluid voor mijn beltoon aan bij mijn beloproep bijvoorbeeld is al prima. Hier kan/wil hij niet aan voldoen, want hij wil haar geven wat zij nodig heeft.
Hoe komen we hieruit? Ik merk dat mijn vriend gillend gek wordt van de wensen die zo uiteen lopen en het voor iedereen goed wíl doen, maar dat dat eigenlijk gewoon niet kan.
Ik heb al voorgesteld om met zijn drieën te praten en deze zaken te bespreken, maar daar staan zij allebei niet voor open. Ze willen de relaties gescheiden houden.
Thoughts? Hoe pakken we het gebrek aan tijd aan? Tot op welke hoogte moet ik inschikken zodat hun relatie werkt en waar trek ik de grens zodat die van míj werkt?
zaterdag 14 oktober 2017 om 15:30
Eslarealidad schreef: ↑14-10-2017 15:26Ik zit hier te lezen en misschien lees ik eroverheen hoor.
Als hij bij haar is kan jij hem niet bereiken, omdat zij niet wil.
Of wil hij dat niet en weet zij helemaal niet van jou af.
En zegt hij van wel.
Ze weten wel van elkaar af:
Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 12:01We hebben elkaar meerdere keren ontmoet en zelfs het bed gedeeld. We kunnen goed met elkaar overweg, maar zitten inmiddels op een punt waarop de ander als de reden voelt dat onze relatie met hem niet werkt.
zaterdag 14 oktober 2017 om 16:33
Dankjewel QueenArachnia!
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 16:40
@TO ik snap dat je zou willen dat het werkt. Dat wil je altijd, als je iemand leuk vind. Ik ken ook voorbeelden van goedwerkende monopoly relaties, dus ook dat hoeft geen probleem te zijn.
Maar voor elke goede relatie, mono, poly, monopoly, is communicatie essentieel. In dit geval ontbreekt het daaraan. Zij communiceren wel met elkaar, als het gaat om wat zij nodig heeft, maar jij word hierin niet gehoord en daarbij gaat het mis. Jouw stem, jouw behoeftes zijn net zoveel waard als die van hem of haar, maar er wordt niet dezelfde waarde aan toegekend. Daar gaat het mis.
Zij stelt eisen, maar jij mag die ook stellen. Als jij met zijn drieën rons de tafel wil zitten, om de problemen die er zijn op te lossen, dan heb jij daar recht op.
Ik ben van mening dat een relatie je gelukkiger moet maken. Dat een relatie je in verhouding altijd meer moet geven, dan het je kost. Er mogen best momenten zijn dat het scheef zit, dat balanceert altijd weer uit, maar als het continu scheef zit moet je je afvragen of het je dat waard is.
Hoe leuk iemand ook is, niemand is het waard om jezelf voor opzij te zetten. Dus eis je plek op in die relatie of trek je conclusie.
Maar voor elke goede relatie, mono, poly, monopoly, is communicatie essentieel. In dit geval ontbreekt het daaraan. Zij communiceren wel met elkaar, als het gaat om wat zij nodig heeft, maar jij word hierin niet gehoord en daarbij gaat het mis. Jouw stem, jouw behoeftes zijn net zoveel waard als die van hem of haar, maar er wordt niet dezelfde waarde aan toegekend. Daar gaat het mis.
Zij stelt eisen, maar jij mag die ook stellen. Als jij met zijn drieën rons de tafel wil zitten, om de problemen die er zijn op te lossen, dan heb jij daar recht op.
Ik ben van mening dat een relatie je gelukkiger moet maken. Dat een relatie je in verhouding altijd meer moet geven, dan het je kost. Er mogen best momenten zijn dat het scheef zit, dat balanceert altijd weer uit, maar als het continu scheef zit moet je je afvragen of het je dat waard is.
Hoe leuk iemand ook is, niemand is het waard om jezelf voor opzij te zetten. Dus eis je plek op in die relatie of trek je conclusie.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
zaterdag 14 oktober 2017 om 17:03
Hoewel ik me zelf denk ik toch het prettigste voel in een monogame relatie, vind ik de gedachten achter open of polyamoreuze relaties vaak heel mooi. Dat je voelt dat je een ander niet mag en niet hoeft te bezitten; dat de liefde die je voor iemand voelt geen afbreuk hoeft te doen aan de ook aanwezige liefde voor iemand anders; dat liefde niet per se maatschappelijke of kerkelijke scripten hoeft te volgen als alle betrokkenen zich prettiger voelen bij een andere constructie, etc.
Maar het sleutelwoord binnen al die overtuigingen blijft toch wel liefde. En voor mij is een groot onderdeel van liefde dat je uit jezelf rekening wil houden met de gevoelens van de ander, dat je samen beslissingen maakt en de ander (of anderen) niet voor ingrijpende voldongen feiten stelt, dat je op elkaar kan bouwen, dingen met elkaar kan delen, eerlijk kan zijn, je op je gemak voelt.
Jullie zitten integendeel vast in een relatievorm die voor twee van de drie onprettig en geforceerd voelt en waardoor in ieder geval twee van de drie niet krijgen wat ze nodig hebben. En hij klinkt als een klein kind dat met niemand rekening wil houden onder het mom van 'vrijheid' maar als hij dat wil dan stel ik voor dat hij een solitair bestaan gaat leiden. Als je met niemand rekening wil houden moet je met niemand omgaan, anders ben je geen verlichte vrije geest maar een lul.
Maar het sleutelwoord binnen al die overtuigingen blijft toch wel liefde. En voor mij is een groot onderdeel van liefde dat je uit jezelf rekening wil houden met de gevoelens van de ander, dat je samen beslissingen maakt en de ander (of anderen) niet voor ingrijpende voldongen feiten stelt, dat je op elkaar kan bouwen, dingen met elkaar kan delen, eerlijk kan zijn, je op je gemak voelt.
Jullie zitten integendeel vast in een relatievorm die voor twee van de drie onprettig en geforceerd voelt en waardoor in ieder geval twee van de drie niet krijgen wat ze nodig hebben. En hij klinkt als een klein kind dat met niemand rekening wil houden onder het mom van 'vrijheid' maar als hij dat wil dan stel ik voor dat hij een solitair bestaan gaat leiden. Als je met niemand rekening wil houden moet je met niemand omgaan, anders ben je geen verlichte vrije geest maar een lul.
zaterdag 14 oktober 2017 om 17:14
Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 12:52Omdat ik er vooralsnog van overtuigd ben dat er een weg gevonden kan worden die wèl voor iedereen bevredigend werkt. Maar ik kan hen niet dwingen om die weg met mij te bespreken. Zij willen dat alles eerst op deze manier goed loopt en dán eventueel samen gaan zitten.
Dit zou voor mij de dealbreaker zijn. Jij hebt hier nú last van, ik vind niet dat zij voor jou mogen en kunnen bepalen wanneer dat besproken wordt.
zaterdag 14 oktober 2017 om 18:09
Even een suffe vergelijking maken. Jullie zitten met z'n 3en op een tandem. Hij heeft het voorste stuur. Jullie hebben alle 3 wel een stuur, maar die andere 2 werken niet.
In plaats van afstappen trap jij gewoon mee en denk je dat je nog iets met jouw stuur kan doen.
Ze/hij wil niet wat jij wil. Dan kun jij denken dat het werkend te maken is en dat zal voor genoeg poly relaties zo zijn, maar zo werkt het voor jou in ieder geval niet. Hij wil niet. Jij denkt dat als je lang genoeg volhoudt hij vanzelf wel wil?
In plaats van afstappen trap jij gewoon mee en denk je dat je nog iets met jouw stuur kan doen.
Ze/hij wil niet wat jij wil. Dan kun jij denken dat het werkend te maken is en dat zal voor genoeg poly relaties zo zijn, maar zo werkt het voor jou in ieder geval niet. Hij wil niet. Jij denkt dat als je lang genoeg volhoudt hij vanzelf wel wil?
zaterdag 14 oktober 2017 om 18:58
Bedankt voor jullie reacties. Het is fijn om dit met te kunnen delen, want verder kan ik met de details van deze relatievorm alleen bij hem terecht. Het is nog niet echt sociaal geaccepteerd in mijn directe omgeving.
Ik ga nog eenmaal goed met mijn vriend praten en aangeven dat met zijn drieën rond de tafel echt een must is voor me. Als ze hier niet aan willen voldoen dan zal ik mijn conclusies moeten trekken.
Ik ga nog eenmaal goed met mijn vriend praten en aangeven dat met zijn drieën rond de tafel echt een must is voor me. Als ze hier niet aan willen voldoen dan zal ik mijn conclusies moeten trekken.
zaterdag 14 oktober 2017 om 19:19
Bovendien kán het helemaal niet wat hij wil.
Een volwaardige relatie maar niet 'het gedoe eromheen'. Hij is of niet realistisch óf niet eerlijk.
Dat kan je overigens ook niet afdwingen.
Je kan echter wel beginnen met eerlijk te zijn naar jezelf.
zaterdag 14 oktober 2017 om 19:52
Een monogame relatie is de helft communicatie en compromissen, bij een Poly relatie is driekwart communicatie en compromissen.
Hij denkt dat hij met twee halve relaties maar een kwart van de problemen heeft... Integendeel!
Problemen hier:
Niet alle deelnemers zijn overtuigd van deze relatievorm. Meer dan de helft wil eigenlijk monogamie.
Niet alle deelnemers willen communiceren.
Geen enkele van de deelnemers weten wat ze willen of zelfs maar hoe en of dit werkt.
Voor geen enkele van de deelnemers is dit een adequate relatie. Allen hebben andere behoeften dan wat nu vervult wordt.
Ik denk dat de kerel iets teveel hooi op zijn vork heeft genomen en te weinig heeft ingezien dat twee relaties exponentieel zoveel problemen geven om op te lossen.
Hij kan dit niet, jij wil dit niet, en zijn ex wil het zoveel mogelijk negeren.
Even voor mijn begrip, waarom was dit ook alweer een goed idee? En hoe gaat het ooit werken als ze in feite zeggen 'als je je een tijd gewoon koest houdt binnen deze regeling zo mag je later met ons samen om de tafel?'
Hij denkt dat hij met twee halve relaties maar een kwart van de problemen heeft... Integendeel!
Problemen hier:
Niet alle deelnemers zijn overtuigd van deze relatievorm. Meer dan de helft wil eigenlijk monogamie.
Niet alle deelnemers willen communiceren.
Geen enkele van de deelnemers weten wat ze willen of zelfs maar hoe en of dit werkt.
Voor geen enkele van de deelnemers is dit een adequate relatie. Allen hebben andere behoeften dan wat nu vervult wordt.
Ik denk dat de kerel iets teveel hooi op zijn vork heeft genomen en te weinig heeft ingezien dat twee relaties exponentieel zoveel problemen geven om op te lossen.
Hij kan dit niet, jij wil dit niet, en zijn ex wil het zoveel mogelijk negeren.
Even voor mijn begrip, waarom was dit ook alweer een goed idee? En hoe gaat het ooit werken als ze in feite zeggen 'als je je een tijd gewoon koest houdt binnen deze regeling zo mag je later met ons samen om de tafel?'
zaterdag 14 oktober 2017 om 19:54
+ 1000honingbijtje schreef: ↑14-10-2017 19:52Een monogame relatie is de helft communicatie en compromissen, bij een Poly relatie is driekwart communicatie en compromissen.
Hij denkt dat hij met twee halve relaties maar een kwart van de problemen heeft... Integendeel!
Problemen hier:
Niet alle deelnemers zijn overtuigd van deze relatievorm. Meer dan de helft wil eigenlijk monogamie.
Niet alle deelnemers willen communiceren.
Geen enkele van de deelnemers weten wat ze willen of zelfs maar hoe en of dit werkt.
Voor geen enkele van de deelnemers is dit een adequate relatie. Allen hebben andere behoeften dan wat nu vervult wordt.
Ik denk dat de kerel iets teveel hooi op zijn vork heeft genomen en te weinig heeft ingezien dat twee relaties exponentieel zoveel problemen geven om op te lossen.
Hij kan dit niet, jij wil dit niet, en zijn ex wil het zoveel mogelijk negeren.
Even voor mijn begrip, waarom was dit ook alweer een goed idee? En hoe gaat het ooit werken als ze in feite zeggen 'als je je een tijd gewoon koest houdt binnen deze regeling zo mag je later met ons samen om de tafel?'
zaterdag 14 oktober 2017 om 20:28
Ben jij jezelf zo weinig waard dat je hieraan überhaupt aan begint??
Kun je geen single man aan de haak slaan of zijn de mannen op?
Kan mij totaal niet voorstellen hoe je als vrouw hierin mee kan gaan.
Zou zo een relatie alleen accepteren als ik ook een lekkere vent erbij zou hebben.
We leven niet meer in de middeleeuwen waarbij er schaarste was aan mannen omdat deze de oorlog in moesten of tijdens de jaagd omkwamen.
Sorry, onaardige post maar moest er uit.
Kun je geen single man aan de haak slaan of zijn de mannen op?
Kan mij totaal niet voorstellen hoe je als vrouw hierin mee kan gaan.
Zou zo een relatie alleen accepteren als ik ook een lekkere vent erbij zou hebben.
We leven niet meer in de middeleeuwen waarbij er schaarste was aan mannen omdat deze de oorlog in moesten of tijdens de jaagd omkwamen.
Sorry, onaardige post maar moest er uit.
Girls compete with each other, women empower one another
zaterdag 14 oktober 2017 om 21:51
honingbijtje schreef: ↑14-10-2017 19:52Een monogame relatie is de helft communicatie en compromissen, bij een Poly relatie is driekwart communicatie en compromissen.
Hij denkt dat hij met twee halve relaties maar een kwart van de problemen heeft... Integendeel!
Dit inderdaad!
Het klinkt alsof hij alleen alle gemakken wil, en dat in 2 relaties. Wel de lusten, alleen op zijn moment bij elkaar zijn en er voor elkaar zijn. En geen lasten, geen uithuilgedoe als dit niet zijn moment voor jou is, geen familiegedoe, geen verplichtingen.
No way dat je dat een volwaardige relatie kunt noemen. Beide relaties zijn nog niet eens halfwaardig.
zondag 15 oktober 2017 om 07:25
Wat zeg je dat mooi Sidvisjes.Sidvisjes schreef: ↑14-10-2017 17:03Hoewel ik me zelf denk ik toch het prettigste voel in een monogame relatie, vind ik de gedachten achter open of polyamoreuze relaties vaak heel mooi. Dat je voelt dat je een ander niet mag en niet hoeft te bezitten; dat de liefde die je voor iemand voelt geen afbreuk hoeft te doen aan de ook aanwezige liefde voor iemand anders; dat liefde niet per se maatschappelijke of kerkelijke scripten hoeft te volgen als alle betrokkenen zich prettiger voelen bij een andere constructie, etc.
Maar het sleutelwoord binnen al die overtuigingen blijft toch wel liefde. En voor mij is een groot onderdeel van liefde dat je uit jezelf rekening wil houden met de gevoelens van de ander, dat je samen beslissingen maakt en de ander (of anderen) niet voor ingrijpende voldongen feiten stelt, dat je op elkaar kan bouwen, dingen met elkaar kan delen, eerlijk kan zijn, je op je gemak voelt.
Jullie zitten integendeel vast in een relatievorm die voor twee van de drie onprettig en geforceerd voelt en waardoor in ieder geval twee van de drie niet krijgen wat ze nodig hebben. En hij klinkt als een klein kind dat met niemand rekening wil houden onder het mom van 'vrijheid' maar als hij dat wil dan stel ik voor dat hij een solitair bestaan gaat leiden. Als je met niemand rekening wil houden moet je met niemand omgaan, anders ben je geen verlichte vrije geest maar een lul.
zondag 15 oktober 2017 om 07:45
Is het niet juist zo dat je bij dit soort relatie twee volwaardige relaties miet hebben die in elkaar door lopen. Wat jij hebt is twee halve relaties. Als ik denk aan die serie op tlc, my sister wives. Die man heeft toch iets van vier vrouwen. Dan zijn ze heel flexibel daar en er wordt continu gepraat. Nu hoef je niet zo ver te gaan als die familie maar ik denk dat jullie er naar toe moeten werken om meer een eenheid te zijn en minder twee aparte eenheden.
zondag 15 oktober 2017 om 10:23
Deze relatie komt op mij heel ongelijkwaardig over en goede communicatie tussen alle partijen ontbreekt geheel. Als je dit toch zou willen doorzetten, zou een praktische oplossing voor de verdeling van tijd kunnen zijn dat hij de ene week voor haar is en de andere week voor jou. Dan heb je beiden ook weekendtijd met hem.
zondag 15 oktober 2017 om 10:28
Dat klinkt als een goed plan. Wat jij nodig hebt in een relatie is net zo belangrijk als wat zij nodig hebben. Dus laat je niet ondersneeuwen.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 18:58Bedankt voor jullie reacties. Het is fijn om dit met te kunnen delen, want verder kan ik met de details van deze relatievorm alleen bij hem terecht. Het is nog niet echt sociaal geaccepteerd in mijn directe omgeving.
Ik ga nog eenmaal goed met mijn vriend praten en aangeven dat met zijn drieën rond de tafel echt een must is voor me. Als ze hier niet aan willen voldoen dan zal ik mijn conclusies moeten tru ekken.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
zondag 15 oktober 2017 om 10:35
Een soort co-partnerschap zeg maarParadise-girl schreef: ↑15-10-2017 10:23Deze relatie komt op mij heel ongelijkwaardig over en goede communicatie tussen alle partijen ontbreekt geheel. Als je dit toch zou willen doorzetten, zou een praktische oplossing voor de verdeling van tijd kunnen zijn dat hij de ene week voor haar is en de andere week voor jou. Dan heb je beiden ook weekendtijd met hem.
maandag 16 oktober 2017 om 11:17
Ik vraag me werkelijk af hoe zoiets gaat... een relatie met iemand die met toestemming ernaast scharrelt, en geen verplichtingen wil.
Hoe doe je dat dan met vrienden bezoeken, vakanties, feestdagen, weekendjesweg?
Zoals ik het lees bepaalt hij alles als een soort despoot/dictator, en mag je als vrouw blij zijn als hij je een keer een bot toe gooit.
Hoe doe je dat dan met vrienden bezoeken, vakanties, feestdagen, weekendjesweg?
Zoals ik het lees bepaalt hij alles als een soort despoot/dictator, en mag je als vrouw blij zijn als hij je een keer een bot toe gooit.
maandag 16 oktober 2017 om 13:08
Een kennis van mij die in een polyamoreus cluster zit gaat er toch heel anders mee om. Hij onderhoudt een relatie met 3 vrouwen die elk zelf ook meer dan 1 man in hun leven hebben. Die 3 vrouwen kunnen verder goed met elkaar opschieten en hij ook met die andere mannen. Al komt er wel eens jaloezie bij kijken, betreft dat meer kleine zaken als dat men het even moeilijk heeft als wanneer een van de partners iets materieels deelt met een andere partner terwijl hij dat speciaal voor hen samen had gekocht. Het zijn inderdaad die kleine dingen. Wat bij hen wel van belang is, is dat wanneer men echt samen is, men ook echt alleen aandacht heeft voor elkaar. Maar zoiets is nooit 24 uur lang incommunicado zijn. Men weet van elkaar gewoon dat er zaken zijn die men liever met de een wel deelt en met de ander minder snel, dus mocht zoiets opspelen, men van elkaar daar ook begrip voor kan opbrengen.
In een Polyamoreuze cluster weet je gewoon dat je de ander nooit voor 100% kan claimen, net zoals de ander jou ook nooit voor 100% zal claimen. En men is zich er ook heel bewust van dat mensen ook tijd voor zichzelf nodig hebben. Wat wel opvalt is dat grote delen van zo'n cluster toch wel gezamenlijk iets met elkaar gemeen hebben qua hobby.
Hoe dan ook, open communicatie onderling is daarbij ook zeer belangrijk. Want aldaar merkt men ook wel, dat exclusief claim gedrag niet werkt.
In een Polyamoreuze cluster weet je gewoon dat je de ander nooit voor 100% kan claimen, net zoals de ander jou ook nooit voor 100% zal claimen. En men is zich er ook heel bewust van dat mensen ook tijd voor zichzelf nodig hebben. Wat wel opvalt is dat grote delen van zo'n cluster toch wel gezamenlijk iets met elkaar gemeen hebben qua hobby.
Hoe dan ook, open communicatie onderling is daarbij ook zeer belangrijk. Want aldaar merkt men ook wel, dat exclusief claim gedrag niet werkt.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 16 oktober 2017 om 13:28
Met andere woorden; Als jij nu gewoon even niet zo lastig doet, kunnen zij hun relatie weer op de rit krijgen. Als dat allemaal lekker loopt zullen ze eens kijken naar wat je te mekkeren hebt.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 12:52Omdat ik er vooralsnog van overtuigd ben dat er een weg gevonden kan worden die wèl voor iedereen bevredigend werkt. Maar ik kan hen niet dwingen om die weg met mij te bespreken. Zij willen dat alles eerst op deze manier goed loopt en dán eventueel samen gaan zitten.
maandag 16 oktober 2017 om 13:43
Dit klinkt meer als een friends with benefits dan als een partnerrelatie hoor.Fantagonist schreef: ↑14-10-2017 13:33Hij gaat nergens mee naartoe, neemt ons allebei niet mee en viert feestdagen zoals hij dat wil. Alleen op stedentrip of bij vrienden, bijv. Bij een van ons, 1 op 1, als wij geen andere (familie)verplichtingen zouden hebben en dat zo uitkomt is ook een optie voor hem.
Lekker handig ook met een vent die meer dan eens dubbele afspraken plant.
