Relaties
alle pijlers
Middelbaar verliefd.
donderdag 5 oktober 2017 om 22:58
Na 10 jaar bewust alleen geweest te zijn, rottige scheiding achter de rug, een kind met een alfabet aan etiketjes en een bewuste keuze om geen relatie aan te gaan kwam ik toch iemand tegen waar ik als een blok voor viel.
Nog pril, maar ook zo anders dan toen ik (veel) jonger was. Rustiger, milder en zonder enige haast. We hoeven geen kinderen meer, er hoeft geen samengesteld gezin gevormd, eigenlijk hoeft er niets dan blij zijn met elkaar.
Herkenbaar?
Nog pril, maar ook zo anders dan toen ik (veel) jonger was. Rustiger, milder en zonder enige haast. We hoeven geen kinderen meer, er hoeft geen samengesteld gezin gevormd, eigenlijk hoeft er niets dan blij zijn met elkaar.
Herkenbaar?
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:26
Tja dan denk ik dat je simpelweg niet aan daten toe bent .Knuffelheks schreef: ↑17-10-2017 11:24Nee hoor. Als hij ook kinderen had gehad had ik dat volkomen begrepen.
Bovendien vind ik 6 weken nogal pril. Dat was echt wel goed gekomen maar de grote haast ontging mij.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:26
Gemalto schreef: ↑17-10-2017 11:14Mijn eerste vriendin na mijn scheiding heeft mij 3 volle maanden 'verborgen' gehouden van haar kinderen, waardoor wij elkaar telkens een week wél zagen en een week niet. Na verloop van tijd werd ik er wel een beetje gek van en begon ik mij vragen te stellen.
Bij mijn huidige vriendin was het anders: ze stelde me aan haar 2 (puber)kinderen voor bij de eerste gelegenheid, maar de eerste maanden nadien kwam ik er op haar expliciete vraag maar heel sporadish over de vloer, tot haar kinderen mij een beetje gewoon waren (niet zo gemakkelijk, het was met vallen en opstaan, en ik heb haar dikwijls erg gemist).
Ook nu blijven we latten en zien we elkaar 2x à 3x per week waarbij ik ook bij haar blijf slapen; haar kinderen komen op de eerste plaats en zo hoort dat ook. Zelf heb ik ook kinderen, die wel minder vaak bij mij zijn dat die van haar bij haar, dus ik begrijp haar wel.
Mijn dochter staat neutraal tot positief tegenover mijn vriendin, mijn jongste zoon heeft haar graag, en mijn oudstse zoon kan het allemaal niets schelen.
Tussen de kinderen onderling klikt het niet zo denderend, die van haar en die van mij zijn heel verschillend en in een totaal andere gezinscultuur opgegroeid.
Waar het om gaat is dat het bespreekbaar moet zijn, denk ik.
Samen kom je dan echt wel tot een oplossing.
Sowieso wilde ik blijven latten, ik heb niet de behoefte om de komende jaren samen te gaan wonen.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:28
Ik heb al weer spijt van inloggen.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:38
Ik begrijp jou heel goed, knuffelheks.
Beetje vergelijkbare ervaring: niet zo lang alleen geweest na scheiding als jij, maar ook kriebels gekregen (onverwachts) en wederzijds.
Ook bij mij staat het belang van de kinderen voorop. Ik wilde dus niet afspreken op dagen/ weekenden dat de kinderen er waren.
Ondanks de wederzijdse klik en aantrekkingskracht bleek dat toch moeilijk voor hem. Niet omdat hij daar geen begrip voor had. Hij wilde iemand die hij vaker zou kunnen zien dan met mij zou lukken. Ik probeerde daar wel een mouw aan te passen, maar was toch lastig voor hem. Blijkbaar voelde hij zich daardoor niet belangrijk genoeg, wat niet zo was.
Zelf mee gestopt omdat ik te onzeker werd ervan. Hij ging teveel wisselende signalen geven.
Ik probeer er voor mezelf een positieve ervaring in te zien: fijn om te merken dat ik weer gevoelens voor iemand kon krijgen...dat had ik eigenlijk niet eens meer verwacht...Dus wie weet in de toekomst gebeurt dat wel weer een keer.
Beetje vergelijkbare ervaring: niet zo lang alleen geweest na scheiding als jij, maar ook kriebels gekregen (onverwachts) en wederzijds.
Ook bij mij staat het belang van de kinderen voorop. Ik wilde dus niet afspreken op dagen/ weekenden dat de kinderen er waren.
Ondanks de wederzijdse klik en aantrekkingskracht bleek dat toch moeilijk voor hem. Niet omdat hij daar geen begrip voor had. Hij wilde iemand die hij vaker zou kunnen zien dan met mij zou lukken. Ik probeerde daar wel een mouw aan te passen, maar was toch lastig voor hem. Blijkbaar voelde hij zich daardoor niet belangrijk genoeg, wat niet zo was.
Zelf mee gestopt omdat ik te onzeker werd ervan. Hij ging teveel wisselende signalen geven.
Ik probeer er voor mezelf een positieve ervaring in te zien: fijn om te merken dat ik weer gevoelens voor iemand kon krijgen...dat had ik eigenlijk niet eens meer verwacht...Dus wie weet in de toekomst gebeurt dat wel weer een keer.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:43
Zo probeer ik het ook te zien hoor, ik weet in ieder geval dat het nog kàn.
Het is alleen rottig, ik zag er best veel potentie in als ik iets meer de tijd gekregen had om hem in mijn leven te passen.
Andersom werd er wel van mij verwacht dat ik begrip had voor zijn zeer onregelmatige werktijden.
En dat had ik ook, ik ben daar makkelijker in denk ik.
Het is alleen rottig, ik zag er best veel potentie in als ik iets meer de tijd gekregen had om hem in mijn leven te passen.
Andersom werd er wel van mij verwacht dat ik begrip had voor zijn zeer onregelmatige werktijden.
En dat had ik ook, ik ben daar makkelijker in denk ik.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:46
Dat dus.Knuffelheks schreef: ↑17-10-2017 11:26Waar het om gaat is dat het bespreekbaar moet zijn, denk ik.
Samen kom je dan echt wel tot een oplossing.
Sowieso wilde ik blijven latten, ik heb niet de behoefte om de komende jaren samen te gaan wonen.
Het feit dat jij je door hem onder druk gezet voelde is wat mij betreft genoeg reden om ermee te stoppen.
Niet meer de behoefte om elkaar te veranderen gold blijkbaar niet voor hem.
Maar echt jammer, je klonk zo blij.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:48
Lief van je.
Het is jammer inderdaad, maar ach, ik heb voor hetere vuren gestaan, dit kom ik wel te boven.
dinsdag 17 oktober 2017 om 11:56
Iedereen bekijkt het toch vanuit zijn of haar eigen perspectief. Zo’n man denkt misschien: Hee dit is leuk, iemand die wat meer gezelligheid brengt in mijn leven. Als dat dan in een andere vorm is dan jij zelf graag zou willen, is dat al lastig. Is denk ik het grootste probleem van een relatie krijgen als je al wat verder bent in je leven.
Toch is het dan beter om hier in het begin al tegenaan te lopen, want die verwachtingen zullen waarschijnlijk dan ook later niet overeen gaan komen. Mij lijkt latten ook ideaal. Wat ik om mij heen zie, is dat mannen vaak graag iemand om zich hebben in huis of juist alle binding vermijden.
De kunst is iemand tegenkomen die ook op dezelfde manier in een relatie kan staan en dat valt volgens mij niet mee, maar is niet onmogelijk.
Toch is het dan beter om hier in het begin al tegenaan te lopen, want die verwachtingen zullen waarschijnlijk dan ook later niet overeen gaan komen. Mij lijkt latten ook ideaal. Wat ik om mij heen zie, is dat mannen vaak graag iemand om zich hebben in huis of juist alle binding vermijden.
De kunst is iemand tegenkomen die ook op dezelfde manier in een relatie kan staan en dat valt volgens mij niet mee, maar is niet onmogelijk.
dinsdag 17 oktober 2017 om 12:02
).
dinsdag 17 oktober 2017 om 12:14
Herkenbaar!
dinsdag 17 oktober 2017 om 12:17
Wat ik zelf trouwens leuk vond van die (korte) periode, het was ook een week of 6 bij mij: het vrolijke en onbevangen plezier maken met iemand, voelen dat het weer gezellig kan zijn met iemand en hoe fijn het kan zijn om te knuffelen en intiem te zijn met iemand anders. Ik was dat gevoel kwijtgeraakt in mijn relatie. Het helpt mij wel, omdat ik heb gemerkt dat ik dat prettig vind in het contact met een man, samen kunnen lachen.
Hoe was dat voor jou?
Hoe was dat voor jou?
dinsdag 17 oktober 2017 om 14:14
duistercontinent schreef: ↑17-10-2017 13:36Een goede heks raadpleegt haar spreukenboek ten alle tijden. Zeker als er sprake is van een man.
Daar ging het mis waarschijnlijk
dinsdag 17 oktober 2017 om 14:17
dinsdag 17 oktober 2017 om 14:21
Ik ben als kind ook opgescheept met partners van ouders, waarschijnlijk sta ik er daarom ook zo in.
Mijn kinderen hebben hier niet voor gekozen, het is net zo goed hun huis als het mijne en ook hun stem telt hierin.
Ik was er overigens al met ze over in gesprek, dus er was vast wel een optie uitgerold.
dinsdag 17 oktober 2017 om 15:03
Na 6 weken al zo een punt maken van bij je thuis willen komen waar er kinderen zijn vind ik overdreven. Dat het om zoiets afspringt vind ik toch een teken dat hij weinig voor de relatie over heeft en hij het niet zo erg meende.
Aan de andere kant vind ik ook dat er overdreven gereageerd word over het ontmoeten van kinderen. Vooral als ze (jong)volwassen zijn. Je vriend een avondje thuis uitnodigen kan je moeilijk 'opdringen aan je kinderen' noemen. Anders is het wanneer je heel snel gaat samen wonen.
Aan de andere kant vind ik ook dat er overdreven gereageerd word over het ontmoeten van kinderen. Vooral als ze (jong)volwassen zijn. Je vriend een avondje thuis uitnodigen kan je moeilijk 'opdringen aan je kinderen' noemen. Anders is het wanneer je heel snel gaat samen wonen.
dinsdag 17 oktober 2017 om 15:55
Hadewychh schreef: ↑17-10-2017 15:03Na 6 weken al zo een punt maken van bij je thuis willen komen waar er kinderen zijn vind ik overdreven. Dat het om zoiets afspringt vind ik toch een teken dat hij weinig voor de relatie over heeft en hij het niet zo erg meende.
Aan de andere kant vind ik ook dat er overdreven gereageerd word over het ontmoeten van kinderen. Vooral als ze (jong)volwassen zijn. Je vriend een avondje thuis uitnodigen kan je moeilijk 'opdringen aan je kinderen' noemen. Anders is het wanneer je heel snel gaat samen wonen.
Zoals ik al zei, we hebben een historie, en ze zijn nog lang niet volwassen.
Dat avondje thuis uitnodigen had ook echt geen maanden op zich laten wachten.
En inderdaad, 6 weken vond ik erg kort, begon hem zelf net te leren kennen joh. Dat waren in ons geval, 6/7 dates...
dinsdag 17 oktober 2017 om 21:09
Wat balen, TO. Ik snap het echt niet, trouwens; het lijkt me toch echt ontzettend heul erg normaal en gezond en verstandig om met de situatie om te gaan zoals jij deed? Ik doe het zelf ook al jaren niet anders; vriendinnen komen in principe niet over de vloer tenzij we al heul lang een stabiele relatie hebben of anders (als het écht niet anders kan) dan mag ze langskomen als de kinderen er zijn, maar dan krijgt ze geen andere status dan kennis of bekende.
Hoe moeilijk kan het zijn?
Hoe moeilijk kan het zijn?
dinsdag 17 oktober 2017 om 21:28
Het komt op mij over, alsof je veel beter weet wat je wil, wat je grenzen zijn en je luistert naar je gevoel.
Ik heb alles volgens het boekje gedaan, eerst een half jaar zonder kinderen, half jaar kinderen rustig laten wennen aan elkaar, (kunnen het erg goed vinden met elkaar)nog een half jaar later gaan samenwonen, weer 1,5 jr later het geluk om nog een kindje te kunnen krijgen, en nu 3 jr later gaan we uit elkaar. Als ik beter naar mijn gevoel had geluisterd...
Jij hebt iig een helaas korte leuke ervaring en heel groot gelijk dat je na 6 wkn nog geen behoefte hebt aan gedoe!
Ik heb alles volgens het boekje gedaan, eerst een half jaar zonder kinderen, half jaar kinderen rustig laten wennen aan elkaar, (kunnen het erg goed vinden met elkaar)nog een half jaar later gaan samenwonen, weer 1,5 jr later het geluk om nog een kindje te kunnen krijgen, en nu 3 jr later gaan we uit elkaar. Als ik beter naar mijn gevoel had geluisterd...
Jij hebt iig een helaas korte leuke ervaring en heel groot gelijk dat je na 6 wkn nog geen behoefte hebt aan gedoe!
dinsdag 17 oktober 2017 om 21:50
_Amand schreef: ↑17-10-2017 21:09Wat balen, TO. Ik snap het echt niet, trouwens; het lijkt me toch echt ontzettend heul erg normaal en gezond en verstandig om met de situatie om te gaan zoals jij deed? Ik doe het zelf ook al jaren niet anders; vriendinnen komen in principe niet over de vloer tenzij we al heul lang een stabiele relatie hebben of anders (als het écht niet anders kan) dan mag ze langskomen als de kinderen er zijn, maar dan krijgt ze geen andere status dan kennis of bekende.
Hoe moeilijk kan het zijn?
Dank, lief dat je dat zegt.
Ik snap het ook echt niet, ben daar vanaf het eerste contact heel duidelijk in geweest, en krijg er ook de vinger niet achter waar deze enorme haast nu vandaan kwam.
Daar ga ik verder ook geen energie in steken trouwens, ik ben er zelf ook behoorlijk op afgeknapt
.