Relaties
alle pijlers
Dochter - Moeder 'problemen'
woensdag 18 oktober 2017 om 19:19
Hoi allemaal,
ik zit met een probleem.
Mijn relatie is over met veel verdriet (nu ong 2 weken geleden, relatie van bijna 5 jaar).
Mijn moeder heeft de relatie nooit geaccepteerd (mijn eerste relatie was het overigens).
Ik ben een ontzettende 'pleaser' en het enige wat ik wil is mijn moeder gelukkig zien. Dit stel ik echt boven mijn eigen geluk.
Ik krijg nu hulp van een coach om hier aan te werken.
Nu heb ik net mijn moeder ruim een uur telefonisch gesproken. Zij gaf aan dat als je echt van iemand houdt dat het je dan echt niet uit maakt wat anderen zeggen/denken. Omdat ik heb aangegeven (voorzichtig) dat ik wilde dat zij mijn vriend accepteerde en daar veel aan deed zei zij dat ik dus niet echt van hem heb gehouden omdat het mij niet zou moeten schelen.
Zo ben ik dus gewoon echt niet (denk ik). Ik hield van mijn vriend (ex) maar ik wilde zo graag dat mijn moeder ook gewoon leuk deed naar hem en dat deed ze niet dus ging ik er alles aan doen dat ze hem wel leuk zou vinden. Maar nu zegt ze dus dat als je echt van iemand houdt dat dat niet uit maakt...
het zit mij echt zo ontzettend dwars. Klopt het wat ze zegt?
Ik kan nu ook totaal geen goed antwoord geven op wat de echte reden van de breuk is. Wat wel een feit is , is dat mijn moeder een uur lang heeft lopen zeggen wat niet aan hem deugt. ''maar als jullie besluiten om toch weer verder te gaan dan moet je dat natuurlijk gewoon doen'' --> als dat gebeurd dan weet ik dat ze ook weer afstandelijk naar mij gaat doen. Ze heeft al een keer gezegd dat als we zouden samenwonen (zouden we gaan doen maar toen ben ik in elkaar gestort vanwege van alles) dat ze dan altijd een berichtje zou doen om te vragen of ik er ben want ze wil niet met hem zijn. Ze vindt hem 'dom, laks en weet ik veel wat nog meer. Terwijl ze dan daar achter aan zegt; "maar het is wel een lieve jongen hoor''
Mijn vader weet er van en geeft aan dat ik dit echt ook met mijn moeder moet bespreken maar ik durf het gewoon niet
ik zit met een probleem.
Mijn relatie is over met veel verdriet (nu ong 2 weken geleden, relatie van bijna 5 jaar).
Mijn moeder heeft de relatie nooit geaccepteerd (mijn eerste relatie was het overigens).
Ik ben een ontzettende 'pleaser' en het enige wat ik wil is mijn moeder gelukkig zien. Dit stel ik echt boven mijn eigen geluk.
Ik krijg nu hulp van een coach om hier aan te werken.
Nu heb ik net mijn moeder ruim een uur telefonisch gesproken. Zij gaf aan dat als je echt van iemand houdt dat het je dan echt niet uit maakt wat anderen zeggen/denken. Omdat ik heb aangegeven (voorzichtig) dat ik wilde dat zij mijn vriend accepteerde en daar veel aan deed zei zij dat ik dus niet echt van hem heb gehouden omdat het mij niet zou moeten schelen.
Zo ben ik dus gewoon echt niet (denk ik). Ik hield van mijn vriend (ex) maar ik wilde zo graag dat mijn moeder ook gewoon leuk deed naar hem en dat deed ze niet dus ging ik er alles aan doen dat ze hem wel leuk zou vinden. Maar nu zegt ze dus dat als je echt van iemand houdt dat dat niet uit maakt...
het zit mij echt zo ontzettend dwars. Klopt het wat ze zegt?
Ik kan nu ook totaal geen goed antwoord geven op wat de echte reden van de breuk is. Wat wel een feit is , is dat mijn moeder een uur lang heeft lopen zeggen wat niet aan hem deugt. ''maar als jullie besluiten om toch weer verder te gaan dan moet je dat natuurlijk gewoon doen'' --> als dat gebeurd dan weet ik dat ze ook weer afstandelijk naar mij gaat doen. Ze heeft al een keer gezegd dat als we zouden samenwonen (zouden we gaan doen maar toen ben ik in elkaar gestort vanwege van alles) dat ze dan altijd een berichtje zou doen om te vragen of ik er ben want ze wil niet met hem zijn. Ze vindt hem 'dom, laks en weet ik veel wat nog meer. Terwijl ze dan daar achter aan zegt; "maar het is wel een lieve jongen hoor''
Mijn vader weet er van en geeft aan dat ik dit echt ook met mijn moeder moet bespreken maar ik durf het gewoon niet
woensdag 18 oktober 2017 om 19:24
Je moeder is manipulatief en jij moet je grenzen leren stellen. Dat je je moeders geluk boven dat van jezelf stelt, dat kan (al vind ik dat sowieso bijzonder) maar volgens mij wordt het een belemmering. Daarnaast lijkt het erop alsof je moeder daar ook gebruik (misbruik?) Van maakt. Ongezonde situatie. Dat please-gedrag gaat je meer slechts dan goeds opleveren. Stop met het willen krijgen van goedkeuring.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:25
Zij heeft geen plicht om jouw keuzes te accepteren. Zij mag haar mening geven.
Onderdeel van volwassen zijn is keuzes maken zonder dat je daarvoor de goed keuring van je ouders nodig hebt.
Je proces is onderdeel van volwassenen worden.
Onderdeel van volwassen zijn is keuzes maken zonder dat je daarvoor de goed keuring van je ouders nodig hebt.
Je proces is onderdeel van volwassenen worden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:29
Het moet je ook niet uit maken maar kom aan. We willen allemaal dat je vriend goed ligt in de familie. Het is gezellig ook jij zal je beter voelen maar als bijv je moeder nu het niet accepteert en ook dit duidelijk aangeeft zal het je dwars zitten want het is je moeder maar zij ziet niet in hoe veel je van hem houdt en wat hij met jou doet. Je wil iedereen tevreden houden, de ene iets meer dan de ander. Dat is dood normaal.
Wat je moeder doet is stapje erger, ze gaat afstandelijk doen. Volgende stap, ze wil alleen langs komen zonder hem. Dat is macht situatie. Natuurlijk zit je hier mee.
Als je moeder hem alleen maar dom en laks vind dan zal het qua karakter niet matchen maar dat betekent niet dat hij geen goede kanten heeft.
Heel lullig zolang het geen moordernaar, verkrachtiger oid is vind ik dat je moeder je zou moeten steunen ondanks ze geen fan is van je vriend. Maar je bent geen 16 en zij bepaald je keuzes niet. Dus ze zal ook moeten accepteren wat je keuzes überhaupt zijn in je leven, nu je relatie.
Als zij dat niet kan, zegt heel wat over haar. Ze kan haar eigen Ik, mening niet opzij zetten voor een geluk van een ander. En als moeder is dat kwalijk!
En dat moet voor jou een reden zijn om schijt te hebben aan haar mening.
Wat je moeder doet is stapje erger, ze gaat afstandelijk doen. Volgende stap, ze wil alleen langs komen zonder hem. Dat is macht situatie. Natuurlijk zit je hier mee.
Als je moeder hem alleen maar dom en laks vind dan zal het qua karakter niet matchen maar dat betekent niet dat hij geen goede kanten heeft.
Heel lullig zolang het geen moordernaar, verkrachtiger oid is vind ik dat je moeder je zou moeten steunen ondanks ze geen fan is van je vriend. Maar je bent geen 16 en zij bepaald je keuzes niet. Dus ze zal ook moeten accepteren wat je keuzes überhaupt zijn in je leven, nu je relatie.
Als zij dat niet kan, zegt heel wat over haar. Ze kan haar eigen Ik, mening niet opzij zetten voor een geluk van een ander. En als moeder is dat kwalijk!
En dat moet voor jou een reden zijn om schijt te hebben aan haar mening.
anoniem_258455 wijzigde dit bericht op 18-10-2017 19:32
3.21% gewijzigd
Bam!!!!
woensdag 18 oktober 2017 om 19:32
Wat een aparte relatie heb jij met je moeder. Je lijkt wel bang voor haar. Ik begrijp niet helemaal wat nu de reden is dat je het hebt uit gemaakt? Is dat echt alleen omdat je moeder hem niet accepteerde? Dan heeft ze nog wel een beetje gelijk ook, dat je blijkbaar niet genoeg van hem hield. Is wel heel raar om het daarom uit te maken. Of had je moeder eigenlijk wel een beetje gelijk dat hij laks, dom en nog veel meer heeft. Als je diep in je hart kijkt had je moeder dan misschien een beetje gelijk dat het niet zo'n leuke jongen was?
Wat is je moeder voor type? Heeft ze nog wat om handen of heeft ze zich altijd volledig op de kinderen gestort en verveelt ze zich nu, nu die de deur uit zijn? Jij moet je in ieder geval los gaan maken van haar. Volgens mij is de beste manier om het contact voorlopig even op een laag pitje te zetten en als je haar ziet, houd het oppervlakkig, haar niks persoonlijks vertellen. Vertel wat je voor schoenen hebt gekocht en wat je gister hebt gegeten oid, maar niks diepgaands. Huil maar bij je vriendinnen uit over je beëindigde relatie.
Wat is je moeder voor type? Heeft ze nog wat om handen of heeft ze zich altijd volledig op de kinderen gestort en verveelt ze zich nu, nu die de deur uit zijn? Jij moet je in ieder geval los gaan maken van haar. Volgens mij is de beste manier om het contact voorlopig even op een laag pitje te zetten en als je haar ziet, houd het oppervlakkig, haar niks persoonlijks vertellen. Vertel wat je voor schoenen hebt gekocht en wat je gister hebt gegeten oid, maar niks diepgaands. Huil maar bij je vriendinnen uit over je beëindigde relatie.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:35
Dus eerst heeft ze net zo lang lopen zeiken en stoken tot het uit was, en nu is het uit en nu krijg je nog eens een trap na?
Ik snap best dat je de goedkeuring van je moeder wil. Ik denk dat heel veel mensen graag de goedkeuring van hun ouders willen, ook al zijn ze ruimschoots volwassen. Het punt is alleen dat er veel ouders zijn die die goedkeuring nooit gaan geven, wat je ook doet.
Stop ermee je moeders geluk boven je eigen geluk te stellen. Als het goed is, is zij gelukkig als jij dat ook bent en hoef je helemaal niet te kiezen. Zo niet, kies dan voor jezelf. Je kunt onmogelijk je leven lang naar haar pijpen dansen.
Ik snap best dat je de goedkeuring van je moeder wil. Ik denk dat heel veel mensen graag de goedkeuring van hun ouders willen, ook al zijn ze ruimschoots volwassen. Het punt is alleen dat er veel ouders zijn die die goedkeuring nooit gaan geven, wat je ook doet.
Stop ermee je moeders geluk boven je eigen geluk te stellen. Als het goed is, is zij gelukkig als jij dat ook bent en hoef je helemaal niet te kiezen. Zo niet, kies dan voor jezelf. Je kunt onmogelijk je leven lang naar haar pijpen dansen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:35
Zij gaf aan dat als je echt van iemand houdt dat het je dan echt niet uit maakt wat anderen zeggen/denken. Omdat ik heb aangegeven (voorzichtig) dat ik wilde dat zij mijn vriend accepteerde en daar veel aan deed zei zij dat ik dus niet echt van hem heb gehouden omdat het mij niet zou moeten schelen.
Dus je moeder vind vetgedrukte een vrijbrief om zoiets maar te zeggen. Wat bijzonder onaardig. Zo lust ik er nog wel een paar.
Dus je moeder vind vetgedrukte een vrijbrief om zoiets maar te zeggen. Wat bijzonder onaardig. Zo lust ik er nog wel een paar.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:38
Ik ben zo blij dat mijn ouders (vrijwel?) onvoorwaardelijk achter de keuzes staan die mijn zusje of ik maken. Ik kan me dit oprecht niet voorstellen en het zou ook snel tot verwijdering tussen ons (mijn ouders en mij) leiden. Hoogstens een keer een voorzichtige vraag of zorg uitspreken. Maar zelfs dat eigenlijk niet. Mijn zusje had een zeer ingewikkelde vriend (psychotisch, drugsproblematiek) en ik heb zowel mannen als vrouwen aan mijn ouders voorgesteld als partner. Nooit een probleem. En ook als het uit ging, waren ze heel voorzichtig in hoe ze zich uitdrukten. Weinig slechte woorden.
Als je moeder erop vertrouwt dat ze je "goed" opgevoed heeft, heeft ze ook vertrouwen in de keuzes die je maakt en/of op hoe je je herstelt van "verkeerde" keuzes. Maar jouw leven is van jou.
Je bent waarschijnlijk al verdrietig/in de war van het einde van zo'n lange relatie. Jammer dat ze op die manier nog gaat prikken. Misschien kun je haar vragen om even niet te oordelen of meningen te geven, maar gewoon te luisteren? Sterkte. In mijn optiek ligt dit niet aan jou. En zij zal het vast goed bedoelen en misschien zelfs denken dat ze je zo steunt, door je keuze te bevestigen.
Als je moeder erop vertrouwt dat ze je "goed" opgevoed heeft, heeft ze ook vertrouwen in de keuzes die je maakt en/of op hoe je je herstelt van "verkeerde" keuzes. Maar jouw leven is van jou.
Je bent waarschijnlijk al verdrietig/in de war van het einde van zo'n lange relatie. Jammer dat ze op die manier nog gaat prikken. Misschien kun je haar vragen om even niet te oordelen of meningen te geven, maar gewoon te luisteren? Sterkte. In mijn optiek ligt dit niet aan jou. En zij zal het vast goed bedoelen en misschien zelfs denken dat ze je zo steunt, door je keuze te bevestigen.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:50
Pfoe bedankt voor alle snelle reacties tot zo ver.
Geloof mij; mijn moeder kan ook een schat zijn hoor.
Mijn moeder is een aantal jaar geleden erg ziek geweest, dit heeft als gevolg dat ze nu snel moe is en niet alles meer kan bijbenen. Tot voor kort woonde ik nog thuis en was ik altijd de lieve vrede aan het bewaren thuis.
Mijn broertje en zusje durven wel tegen haar in te gaan dus als zij een bepaalde opmerking maakten dan begon mijn hart al sneller te slaan en ging ik de opmerking ombuigen zodat ze het niet als kwetsend oppakte. Anders zou ze reageren als ''ik zeg wel niks meer, ik zeg toch alles verkeerd'' etc. Hierdoor kan zij wekenlang in een chagrijnig humeur zijn.
Ik ben ook degene die altijd naar haar verhalen luisterde over haar vrijwilligerswerk, over mensen welke zij had gesproken etc. Dit om er voor te zorgen dat zij zich niet 'alleen' voelde omdat mijn broertje en zusje er totaal geen aandacht aan schonken.
Wat betreft mijn relatie ; ik weet momenteel gewoon écht niet wat de reden is dat ik de relatie heb verbroken (eerder topic over gestart). We zijn met zoveel verdriet uit elkaar gegaan ook.
Mijn (ex) vriend heeft een behoorlijke rugzak meegekregen van huis uit. Mijn moeder ziet mij bij wijze van het liefst met iemand zoals mijn vader denk ik .. goede baan, handige harry met alles etc. Mijn vriend (ik vind het nog steeds lastig om 'ex' te zeggen) heeft nu een tijdelijk contract en een ontzettend rumoerig verleden. Maarja, aan de andere kant; dat had mijn vader ook.
Ik las iets over ; op naar de psycholoog --> vandaag ben ik voor het eerst bij een coach geweest waar ik dit ook allemaal in grote lijnen heb verteld. Ik ben dus al wel bezig met eea maar momenteel is het gewoon een grote warboel in mijn hoofd vandaar dit topic ook even, lucht altijd een soort van op. Met mijn vader gelukkig erg goed gesprek gehad onlangs en hij is erg begripvol en stelt mijn geluk echt voorop. Hij geeft aan; als jullie zo van elkaar houden dan moet je gewoon voor elkaar gaan.
Maar mijn moeder is hierin gewoon kei, en keihard. Lijkt alsof ze daarin geen gevoel heeft. Ben trouwens ook de eerste met een relatie thuis en daarbij was mijn vader ook de eerste man / vriend van mijn moeder. Ze ontmoette hem toen ze 34 was, zij heeft hierin dus ook niet echt ervaring.
Echt dankjulliewel voor de reacties.
Geloof mij; mijn moeder kan ook een schat zijn hoor.
Mijn moeder is een aantal jaar geleden erg ziek geweest, dit heeft als gevolg dat ze nu snel moe is en niet alles meer kan bijbenen. Tot voor kort woonde ik nog thuis en was ik altijd de lieve vrede aan het bewaren thuis.
Mijn broertje en zusje durven wel tegen haar in te gaan dus als zij een bepaalde opmerking maakten dan begon mijn hart al sneller te slaan en ging ik de opmerking ombuigen zodat ze het niet als kwetsend oppakte. Anders zou ze reageren als ''ik zeg wel niks meer, ik zeg toch alles verkeerd'' etc. Hierdoor kan zij wekenlang in een chagrijnig humeur zijn.
Ik ben ook degene die altijd naar haar verhalen luisterde over haar vrijwilligerswerk, over mensen welke zij had gesproken etc. Dit om er voor te zorgen dat zij zich niet 'alleen' voelde omdat mijn broertje en zusje er totaal geen aandacht aan schonken.
Wat betreft mijn relatie ; ik weet momenteel gewoon écht niet wat de reden is dat ik de relatie heb verbroken (eerder topic over gestart). We zijn met zoveel verdriet uit elkaar gegaan ook.
Mijn (ex) vriend heeft een behoorlijke rugzak meegekregen van huis uit. Mijn moeder ziet mij bij wijze van het liefst met iemand zoals mijn vader denk ik .. goede baan, handige harry met alles etc. Mijn vriend (ik vind het nog steeds lastig om 'ex' te zeggen) heeft nu een tijdelijk contract en een ontzettend rumoerig verleden. Maarja, aan de andere kant; dat had mijn vader ook.
Ik las iets over ; op naar de psycholoog --> vandaag ben ik voor het eerst bij een coach geweest waar ik dit ook allemaal in grote lijnen heb verteld. Ik ben dus al wel bezig met eea maar momenteel is het gewoon een grote warboel in mijn hoofd vandaar dit topic ook even, lucht altijd een soort van op. Met mijn vader gelukkig erg goed gesprek gehad onlangs en hij is erg begripvol en stelt mijn geluk echt voorop. Hij geeft aan; als jullie zo van elkaar houden dan moet je gewoon voor elkaar gaan.
Maar mijn moeder is hierin gewoon kei, en keihard. Lijkt alsof ze daarin geen gevoel heeft. Ben trouwens ook de eerste met een relatie thuis en daarbij was mijn vader ook de eerste man / vriend van mijn moeder. Ze ontmoette hem toen ze 34 was, zij heeft hierin dus ook niet echt ervaring.
Echt dankjulliewel voor de reacties.
woensdag 18 oktober 2017 om 19:54
Oke, ik wil dat mijn moeder gelukkig is als ze ziet dat ik gelukkig ben met mijn vriend (?) terwijl ik gelukkig wás met mijn vriend. En dat zij hem/ons accepteert zodat ik mij op mijn gemak voel wanneer hij bij ons is/was. Zoals ik aangaf; ik weet echt op het moment totaal niet wat er in mijn hoofd omgaat. Alles ook aan het opschrijven want ik weet ook dondersgoed dat ik moet relativeren of mijn moeder echt van zo'n grote invloed is geweest op de relatie (geloof mij, dat was zij in negatieve zin) of dat er ook een deel vanuit mijzelf kwam.. Dat weet ik, echt..
woensdag 18 oktober 2017 om 19:58
dus jij durft ook niet echt alleen te zijn, en hangt veel bij je moeder om je eenzaamheid niet te voelen.
Je noemt je moeder chagrijnig, en jezelf benoem je ook zo in het andere topic, dat je zit te chagrijnen op je ex. Je wou ondanks al zijn inspanning een leven met jou samen op te bouwen en je nabijheid op te zoeken, niet samen een huis, maar alleen een eigen huis kopen. En zeker geen samenlevingscontract.
Wellicht dat je net zoals je je moeder beschrijft, ook hard en koud, naar je ex in ieder geval.
Naar je moeder toe stel je je als zogenaamd slachtoffer op, en naar je ex als agressor. Je bent erg veel je moeder lees ik.
Ik vind het wel heel goed dat je je vriend een ander leven gunt, en dat hij nu vrij is om een vriendin op te zoeken die wel zoals hij, huisje boompje beestje wil. Samenwonen, gelijkwaardigheid, en niet een vriendin die chagrijnig zit te vitten, zoals haar moeder ook doet, op haar en haar ex. Dat gedrag is moeilijk om mee te leven.
Je noemt je moeder chagrijnig, en jezelf benoem je ook zo in het andere topic, dat je zit te chagrijnen op je ex. Je wou ondanks al zijn inspanning een leven met jou samen op te bouwen en je nabijheid op te zoeken, niet samen een huis, maar alleen een eigen huis kopen. En zeker geen samenlevingscontract.
Wellicht dat je net zoals je je moeder beschrijft, ook hard en koud, naar je ex in ieder geval.
Naar je moeder toe stel je je als zogenaamd slachtoffer op, en naar je ex als agressor. Je bent erg veel je moeder lees ik.
Ik vind het wel heel goed dat je je vriend een ander leven gunt, en dat hij nu vrij is om een vriendin op te zoeken die wel zoals hij, huisje boompje beestje wil. Samenwonen, gelijkwaardigheid, en niet een vriendin die chagrijnig zit te vitten, zoals haar moeder ook doet, op haar en haar ex. Dat gedrag is moeilijk om mee te leven.
woensdag 18 oktober 2017 om 20:05
Geloof mij; mijn moeder kan ook een schat zijn hoor.
Tot voor kort woonde ik nog thuis en was ik altijd de lieve vrede aan het bewaren thuis.
Mijn broertje en zusje durven wel tegen haar in te gaan dus als zij een bepaalde opmerking maakten dan begon mijn hart al sneller te slaan en ging ik de opmerking ombuigen zodat ze het niet als kwetsend oppakte.
Fout fout.. Ze heeft je zeker in je macht.
Anders zou ze reageren als ''ik zeg wel niks meer, ik zeg toch alles verkeerd'' etc. Hierdoor kan zij wekenlang in een chagrijnig humeur zijn.
Zij gaat het slachtoffer spelen en wie probeert de reddende engel te zijn?
Ik ben ook degene die altijd naar haar verhalen luisterde. Dit om er voor te zorgen dat zij zich niet 'alleen' voelde omdat mijn broertje en zusje er totaal geen aandacht aan schonken.
Ook hier speel je de reddende engel. Je moeder weet dat ze je kan 'bezitten'. Ik ben eens met de mensen dat je je grenzen moet laten zien. Jij denkt alleen maar aan haar maar andersom kan ze je veel maken. En het ergste is: je DURFT hier niks mee te doen.
Je kunt wel advies vragen hier maar je zal haar alleen maar verdedigen. Vind het goed dat je hulp gezocht heb.
Je zou meer op je eigen benen moeten staan en niet steeds de reddende engel moeten en willen spelen. Er zit een verschil tussen begrip tonen en alles doen om haar te pleasen/alles willen oplossen van je moeder. Ik wil niet zeggen dat het je schuld is dat je moeder zo doet. Zij loopt over je heen maar jij accepteert het. Bij je broer en zussen weet ze dat het niet kan.
Bam!!!!
woensdag 18 oktober 2017 om 20:19
Zij zegt 'spring!' en jij vraagt bang 'hoe hoog?'.
Jij verbreekt je relatie, je weet niet eens waarom zeg je. Maar dat is niet waar, dat weet je wel want je doet het om je moeder te pleasen, haar naar de mond te praten omdat zij je vriend niet ziet zitten en denkt dat je haar er gelukkig mee maakt.
Als ze dan zegt dat als jij echt van deze man houdt, je je dan niks van haar mening zou moeten aantrekken, heeft ze toch gewoon een punt? Kromme manier, dat zeker, maar ik zie het wel.
Het is trouwens ook niet jouw taak om je moeder gelukkig te maken. Daarin vind ik je haast eng onderdanig overkomen. Maar het is niet jouw verantwoording.
Goed te lezen van die coach, denk dat je die keihard nodig hebt om wat assertiever te worden. Succes!
Jij verbreekt je relatie, je weet niet eens waarom zeg je. Maar dat is niet waar, dat weet je wel want je doet het om je moeder te pleasen, haar naar de mond te praten omdat zij je vriend niet ziet zitten en denkt dat je haar er gelukkig mee maakt.
Als ze dan zegt dat als jij echt van deze man houdt, je je dan niks van haar mening zou moeten aantrekken, heeft ze toch gewoon een punt? Kromme manier, dat zeker, maar ik zie het wel.
Het is trouwens ook niet jouw taak om je moeder gelukkig te maken. Daarin vind ik je haast eng onderdanig overkomen. Maar het is niet jouw verantwoording.
Goed te lezen van die coach, denk dat je die keihard nodig hebt om wat assertiever te worden. Succes!
anoniem_146139 wijzigde dit bericht op 18-10-2017 20:24
11.63% gewijzigd
woensdag 18 oktober 2017 om 20:22
Wat jij doet lijkt me voor je broertje en zusje trouwens echt ontzettend irritant. Zij durven tegen haar in te gaan, maar dat wil niet zeggen dat het hen geen moeite kost. Het lijkt mij echt ongelofelijk vervelend als je jezelf er wel toe kan zetten om een weerwoord te geven en je zus gaat het vervolgens weer zitten nuanceren en ombuigen om vooral maar de lieve vrede te bewaren. Je valt hen daarmee genadeloos af, hè?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 18 oktober 2017 om 20:24
Ycjoo- schreef: ↑18-10-2017 20:05
Geloof mij; mijn moeder kan ook een schat zijn hoor.
Tot voor kort woonde ik nog thuis en was ik altijd de lieve vrede aan het bewaren thuis.
Mijn broertje en zusje durven wel tegen haar in te gaan dus als zij een bepaalde opmerking maakten dan begon mijn hart al sneller te slaan en ging ik de opmerking ombuigen zodat ze het niet als kwetsend oppakte.
Fout fout.. Ze heeft je zeker in je macht.
Anders zou ze reageren als ''ik zeg wel niks meer, ik zeg toch alles verkeerd'' etc. Hierdoor kan zij wekenlang in een chagrijnig humeur zijn.
Zij gaat het slachtoffer spelen en wie probeert de reddende engel te zijn?
Ik ben ook degene die altijd naar haar verhalen luisterde. Dit om er voor te zorgen dat zij zich niet 'alleen' voelde omdat mijn broertje en zusje er totaal geen aandacht aan schonken.
Ook hier speel je de reddende engel. Je moeder weet dat ze je kan 'bezitten'. Ik ben eens met de mensen dat je je grenzen moet laten zien. Jij denkt alleen maar aan haar maar andersom kan ze je veel maken. En het ergste is: je DURFT hier niks mee te doen.
Je kunt wel advies vragen hier maar je zal haar alleen maar verdedigen. Vind het goed dat je hulp gezocht heb.
Je zou meer op je eigen benen moeten staan en niet steeds de reddende engel moeten en willen spelen. Er zit een verschil tussen begrip tonen en alles doen om haar te pleasen/alles willen oplossen van je moeder. Ik wil niet zeggen dat het je schuld is dat je moeder zo doet. Zij loopt over je heen maar jij accepteert het. Bij je broer en zussen weet ze dat het niet kan.
TO gedraagt zich als slachtoffer, net als haar moeder. Ze is, zegt ze zelf, chagrijnig naar haar exvriend toe, en irriteert zich aan hem. Ze maakt het uit, maar zegt dan nu, ja, ik snap er niks van. Daarmee wast ze haar gedrag in onschuld lijkt het, ze heeft het niet echt uitgemaakt lijkt ze zo te zeggen. Maar, ook, ze wou niet samenleven met haar vriend, op de manier van, samen huis, samenlevingscontract etc.
Haar vriend heeft al die jaren haar irritatie en chagrijnigheid opgevangen. Hier in is ze net als haar moeder, en haar ex net als zij naar haar moeder toe. Zij bleef erg lang thuiswonen, om niet op eigen benen te staan, haar ex bleef al die jaren haar buien tolereren, omdat hij niet alleen wou zijn.
En nu komt het over alsof TO slachtoffer is van een manipulerende moeder die haar het uit liet maken met ex. MAar dat is niet zo. Zij heeft, net als haar moeder, de gewoonte haar grillen bot te vieren op anderen, en geen verantwoordelijkheid te nemen voor haar eigen keuze, het uitmaken. Nee, dat wordt nu afgeschoven op moeders. Eerder was het haar vriend, die te veel om haar bekommerde en zo de passie deed blussen, de oorzaak. Tja...
Tijd om naar jezelf te kijken, en te beseffen, het is precies zoals het moet zijn. Er is niks nu verkeerds aan je situatie. Nieuw begin, voor jou, en je ex.
woensdag 18 oktober 2017 om 21:33
woensdag 18 oktober 2017 om 21:36
Ja als je haar verhaal over relatie leest en hoe ze zelf was toen, dan zie je breder beeld van dat TO erg veel op haar eigen moeder lijkt.
woensdag 18 oktober 2017 om 22:12
De enige oplossing voor kinderen (je bent gelukkig niet de enige in Nederland) die vrij komen uit hun ouderlijke nest, waar moeder de roofvogel de klauwen in gezet heeft en hun normen en waarden opdringen i.p.v. liefdevol loslaten en op eigen gemak de wereld te ontdekken; je moet er los van komen. En dan start de zon met schijnen. Of het nu je relatie is, later welke kleur jas je kind aan moet of welk behang op je muur moet. JIJ BESLIST. Da's de magie van het leven, laat je moeder je moeder. Houdt van haar, maar zet de grenslijn.
woensdag 18 oktober 2017 om 22:13
donderdag 19 oktober 2017 om 00:25
Je verhaal lijkt een beetje op mijn verhaal To, ik leef op een manier hoe mijn ouders het graag zien, ze hebben mij zelfs zo ver dat ik een vriendin van mij als aso ben gaan zien..
Als ze zaterdag willen komen verbouw ik al mijn afspraken zodat mijn ouders gewoon die zaterdag kunnen komen.
pffff als ik het zo lees word ik er al kriebelig van en ik blijf het doen...
Als ze zaterdag willen komen verbouw ik al mijn afspraken zodat mijn ouders gewoon die zaterdag kunnen komen.
pffff als ik het zo lees word ik er al kriebelig van en ik blijf het doen...