Relaties
alle pijlers
Vaderschap / Ouderschap
zaterdag 4 november 2017 om 20:44
Dames en verdwaalde heren
Zoals jullie wel weten waarschijnlijk ben ik sinds een maand vader. En ik moet zeggen: i love it.
Nu heb ik 1 maand vrij genomen om bij mijn kind te kunnen zijn en aan elkaar te wennen en te leren ouder te zijn en om mijn vrouw te kunnen steunen na zwangerschap keizersnee en trombose.
Ik merk om mij heen dat heel veel mannen maar een paar dagen vrij nemen en dan weer aan het werk gaan of bijvoorbeeld blij zijn dat de vrouw borstvoeding geeft want dan hoeven ze er ‘s nachts niet uit.
Nu ben ik blij dat we flesvoeding doen want dan kan ik er ‘s nachts ook gewoon uit maar mijn punt is vooral: als je meteen weer gaat werken dan kan je toch nooit goed in je vaderrol groeien? Dan blijft de moeder toch altijd de overhand houden en wordt t nooi gelijkwaardig? Of ben ik daarin kortzichtig?
Disclaimer: zwangerschapsverlof voor mannen wordt pas volgend jaar geregeld dus toe nu toe is het ook wellicht moeilijk in bepaalde beroepen om vrij te (kunnen) nemen.
Zoals jullie wel weten waarschijnlijk ben ik sinds een maand vader. En ik moet zeggen: i love it.
Nu heb ik 1 maand vrij genomen om bij mijn kind te kunnen zijn en aan elkaar te wennen en te leren ouder te zijn en om mijn vrouw te kunnen steunen na zwangerschap keizersnee en trombose.
Ik merk om mij heen dat heel veel mannen maar een paar dagen vrij nemen en dan weer aan het werk gaan of bijvoorbeeld blij zijn dat de vrouw borstvoeding geeft want dan hoeven ze er ‘s nachts niet uit.
Nu ben ik blij dat we flesvoeding doen want dan kan ik er ‘s nachts ook gewoon uit maar mijn punt is vooral: als je meteen weer gaat werken dan kan je toch nooit goed in je vaderrol groeien? Dan blijft de moeder toch altijd de overhand houden en wordt t nooi gelijkwaardig? Of ben ik daarin kortzichtig?
Disclaimer: zwangerschapsverlof voor mannen wordt pas volgend jaar geregeld dus toe nu toe is het ook wellicht moeilijk in bepaalde beroepen om vrij te (kunnen) nemen.
zaterdag 4 november 2017 om 21:22
Helemaal mee eens, maar als je je er bewust van bent dan kun je de situatie natuurlijk wel veranderen.
Hier was manlief de eerste twee weken vrij en voelden we het als gelijkwaardig ook al gaf ik borstvoeding. Manlief kon beter voor de baby zorgen dan ik want ik werd opgeslokt door de bv en het herstellen van de bevalling. Daarna ging hij weer aan de slag en merkten we vrij snel dat ik allerlei dingen meemaakte met onze baby en hij niet en dat we in het weekend grotendeels in hetzelfde ritme bleven als doordeweeks.
Zeker na een aantal drukke weken op het werk en een snelle ontwikkeling van de baby merkt manlief dat hij hard moet werken om de baby weer te snappen en merk ik dat hij veel op mij leunt. Het maakt hem onzeker en daardoor trekt hij zich terug.
Nu hebben wij ook de luxe dat onze baby zeer goed slaapt. Dat is fantastisch maar dat zorgt er ook voor dat manlief na een werkdag alleen interactie met de baby heeft rond de laatste fles. Gezien de files en het ritme van de baby doe ik weer de eerste fles.
We hebben ook vaak de korte termijn in beeld en niet zozeer de lange termijn. Als manlief een erg drukke werkweek heeft met ook nog een avond overwerken doe ik de gehele verzorging. Hierdoor kan hij genoeg slaap pakken om de werkweek vol te houden maar hierdoor mist hij wel contact met de baby.
Als we vinden dat de klad erin gekomen is proberen we in het weekend bewust de dingen anders aan te pakken. Dit kost moeite maar het helpt wel.
Ik vind trouwens dat mijn man net zo goed voor mijn baby zorgt als ik. Het is meer uit gewoonte dat ik dingen naar mij toetrek of al gedaan heb voordat ze moeten gebeuren dat dan ik het alleenrecht wil hebben. Manlief geeft ook aan meer initiatief te kunnen tonen.
En zo balanceren we op het koord
En als ik straks weer ga werken gaat de boel weer op de schop.
Hier was manlief de eerste twee weken vrij en voelden we het als gelijkwaardig ook al gaf ik borstvoeding. Manlief kon beter voor de baby zorgen dan ik want ik werd opgeslokt door de bv en het herstellen van de bevalling. Daarna ging hij weer aan de slag en merkten we vrij snel dat ik allerlei dingen meemaakte met onze baby en hij niet en dat we in het weekend grotendeels in hetzelfde ritme bleven als doordeweeks.
Zeker na een aantal drukke weken op het werk en een snelle ontwikkeling van de baby merkt manlief dat hij hard moet werken om de baby weer te snappen en merk ik dat hij veel op mij leunt. Het maakt hem onzeker en daardoor trekt hij zich terug.
Nu hebben wij ook de luxe dat onze baby zeer goed slaapt. Dat is fantastisch maar dat zorgt er ook voor dat manlief na een werkdag alleen interactie met de baby heeft rond de laatste fles. Gezien de files en het ritme van de baby doe ik weer de eerste fles.
We hebben ook vaak de korte termijn in beeld en niet zozeer de lange termijn. Als manlief een erg drukke werkweek heeft met ook nog een avond overwerken doe ik de gehele verzorging. Hierdoor kan hij genoeg slaap pakken om de werkweek vol te houden maar hierdoor mist hij wel contact met de baby.
Als we vinden dat de klad erin gekomen is proberen we in het weekend bewust de dingen anders aan te pakken. Dit kost moeite maar het helpt wel.
Ik vind trouwens dat mijn man net zo goed voor mijn baby zorgt als ik. Het is meer uit gewoonte dat ik dingen naar mij toetrek of al gedaan heb voordat ze moeten gebeuren dat dan ik het alleenrecht wil hebben. Manlief geeft ook aan meer initiatief te kunnen tonen.
En zo balanceren we op het koord
En als ik straks weer ga werken gaat de boel weer op de schop.
zaterdag 4 november 2017 om 21:40
Hier gaat het ook 50/50. Maar dat ligt echt aan instelling man. Die vond het in het begin best wel spannend, zo’n baby (en het is ook eng). Maar die heeft wel doorgezet. Dus huid-op-huid-contact, in bad doen, luiers verschonen, ‘s nachts eruit om te troosten, flesje geven, samen babyzwemmen, etc.
Als man een nacht gaat stappen met vrienden dan blijft hij daar meestal slapen (wonen verderop en zo laat terugrijden is niet handig). Meestal staat hij de volgende ochtend alweer vroeg op de stoep hier omdat hij ons zo gemist heeft...
Ik heb ook vriendinnen die mannen hebben tegen wie ze echt moeten zeggen: ‘Je hebt nu al drie dagen je kind niet gezien. Je bent al naar je werk als hij wakker wordt en pas weer thuis als hij slaapt. Mis je ‘m zelf niet?’ Blijkbaar niet, want ze moeten hen er steeds op wijzen. En krijgen dan ook een reactie in de trant van: ‘Wat zeur je nou? Ik haal toch een hoop geld binnen?’
Kortom, het is volgens mij echt een kwestie van instelling van de vader. Al ken ik een stel in mijn omgeving waarbij de vader een beetje buitenspel wordt gezet door de moeder. Hij werkt vijf dagen, zij drie. Hij wil een dag minder gaan werken, maar zij wil niet een dag meer gaan werken en dat is financieel wel nodig. Lastig...
Als man een nacht gaat stappen met vrienden dan blijft hij daar meestal slapen (wonen verderop en zo laat terugrijden is niet handig). Meestal staat hij de volgende ochtend alweer vroeg op de stoep hier omdat hij ons zo gemist heeft...
Ik heb ook vriendinnen die mannen hebben tegen wie ze echt moeten zeggen: ‘Je hebt nu al drie dagen je kind niet gezien. Je bent al naar je werk als hij wakker wordt en pas weer thuis als hij slaapt. Mis je ‘m zelf niet?’ Blijkbaar niet, want ze moeten hen er steeds op wijzen. En krijgen dan ook een reactie in de trant van: ‘Wat zeur je nou? Ik haal toch een hoop geld binnen?’
Kortom, het is volgens mij echt een kwestie van instelling van de vader. Al ken ik een stel in mijn omgeving waarbij de vader een beetje buitenspel wordt gezet door de moeder. Hij werkt vijf dagen, zij drie. Hij wil een dag minder gaan werken, maar zij wil niet een dag meer gaan werken en dat is financieel wel nodig. Lastig...
zaterdag 4 november 2017 om 21:43
Als je gewend bent om alle huishoudelijke taken op je te nemen "omdat je toch thuis bent" dan kan ik me dat zeker wel voorstellen. Want ik zou me dat ook lekker aan laten leunen op het moment dat mijn partner weer zou beginnen met werken. En als hij zou zeggen dat hij verwacht dat ik er een stap bij zou doen zou ik dat vast en zeker doen, maar de vraag is of ik dat zomaar door zou hebben als het niet benoemd zou worden.nerdopviva schreef: ↑04-11-2017 21:14Ik kan me niet voorstellen dat een periode van nog geen 3 maanden zoveel invloed heeft dat je daarna alle zorg per se zelf wil doen.
En wat lavendel-madelief zegt herken ik ook wel. Er was een periode waarbij ik heel bewust dacht, ik moet hem ook de kans geven om te ervaren hoe onze dochter reageert. Dan bedacht ik dat iets onhandig was en dat ik het zo nooit zou doen, maar ja, hij heeft ook het recht om dat soort dingen zelf te leren. En ik ken heel veel vrouwen die vinden dat ze het toch echt beter kunnen en dus hun man ook nooit hun kinderen naar bed zouden laten brengen, want dat kunnen ze toch niet. En als ze het dan willen accepteerd het kind het niet meer.
Ik vond bijvoorbeeld wel eens dat mijn vriend wel heel druk was met onze baby vlak voordat ze moest gaan slapen. En de eerste nacht was ze inderdaad best overstuur en kreeg hij haar ook niet rustig maar moest de borst er aan te pas komen. En toen hij het nog een keer deed dacht ik echt dat hij gek geworden was. Maar ik hield mijn mond en tot mijn verbazing.... hij bleef daarna nog wat langer bij haar zitten om haar rustig te krijgen en ze sliep gewoon in en we waren allemaal blij en gelukkig.
zaterdag 4 november 2017 om 21:44
Wij hebben niet zo'n knuffelkont (helaas). We knuffelen wel beiden met haar omdat wij daar blij van worden en zij vindt het goed zolang ze maar wat kan zien. Als ze huilt, heeft ze honger/slaap/last van verveling omdat ze niets interessants ziet. Als we dat oplossen maakt het haar niet uit wie dat doet. Misschien komt de mamahonger nog als ze eenkennig wordt.
zaterdag 4 november 2017 om 21:47
Precies.Kaaaaaaaatje schreef: ↑04-11-2017 21:43Als je gewend bent om alle huishoudelijke taken op je te nemen "omdat je toch thuis bent" dan kan ik me dat zeker wel voorstellen. Want ik zou me dat ook lekker aan laten leunen op het moment dat mijn partner weer zou beginnen met werken. En als hij zou zeggen dat hij verwacht dat ik er een stap bij zou doen zou ik dat vast en zeker doen, maar de vraag is of ik dat zomaar door zou hebben als het niet benoemd zou worden.
zaterdag 4 november 2017 om 21:53
Kaaaaaaaatje schreef: ↑04-11-2017 21:43Als je gewend bent om alle huishoudelijke taken op je te nemen "omdat je toch thuis bent" dan kan ik me dat zeker wel voorstellen. Want ik zou me dat ook lekker aan laten leunen op het moment dat mijn partner weer zou beginnen met werken. En als hij zou zeggen dat hij verwacht dat ik er een stap bij zou doen zou ik dat vast en zeker doen, maar de vraag is of ik dat zomaar door zou hebben als het niet benoemd zou worden.
Ik ben weleens een paar maanden werkloos geweest, maar de verdeling van het huishouden ging daarna weer gewoon naar 50/50, zoals het altijd was geweest. Ik vind dat er heel erg wordt gefocust op die paar maanden. Je bent 4 maanden thuis/3 maanden ouders en opeens ben je een huisvrouw en is man incompetent? Ik geloof er helemaal niets van.
zaterdag 4 november 2017 om 22:34
In het onderwijs is het ouderschapsverlof nog best aardig betaald en er is altijd ergens een vakantie binnen de verlofperiode van je vrouw waar je jouw verlof aan vast kan plakken.vitamined schreef: ↑04-11-2017 21:15Mijn man was bij alledrie de kinderen ongeveer een week vrij. Daarnaast zorgde hij dat hij de eerste weken een beetje bijtijds thuis was.
Hij werkt in het onderwijs, dus zomaar even vakantie nemen was geen mogelijkheid. Evt ouderschapsverlof kon natuurlijk wel, maar daar hing ook wel een behoorlijk prijskaartje aan.
's Nachts ging hij er gewoon uit. Om baby uit bed te halen/te verschonen/kolf schoon te maken.
Als hij thuis was, was hij ook volledig thuis en deed hij alles met baby wat ik ook deed. Behalve voeden.
Mijn man is een waanzinnig goede vader. Hij heeft talent;) Heeft niet veel te maken met hoe lang hij thuis was na de geboorte.
zondag 5 november 2017 om 06:08
Precies.badmeester schreef: ↑04-11-2017 21:21Toegegeven: ik focus mij nu wel heel erg op de eerste maand:-0
Mijn man kom na geboorte kind 1 ook een maand thuis zijn. Was heerlijk hoor echt waar.
Nu kind 2 eraan komt hebben we die ‘luxe’ even niet.
Maar uiteindelijk komt de zorg op ons tweeen aan en ik twijfel er niet aan dat de band tussen mijn man en kind 2 net zo goed wordt als de band die hij heeft met de oudste.
Doordat ik wel lang verlof heb en borstvoeding ga geven is de baby in eerste instantie wel veel meer op mij gericht, maar dat komt vanzelf goed.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zondag 5 november 2017 om 06:38
Mijn man kon maar 1 week vrij krijgen helaas maar weetje: hij staat hoe dan ook in het begin 10-0 achter. De eerste dag al kon ik baby beter troosten dan hij. Gewoon....omdat baby mij beter kent. Mamahonger. Komt allemaal vanzelf goed.
Wat mij vooral verbaast is dat hij de enige in zijn vriendenkring is die structureel minder gaat werken nu hij vader is. Ik had van die generatie (30-40) ondertussen wel wat meer verwacht.
En uiteraard is iedereen vol lof over hem en vindt iedereen dat ik (die net zo veel gaat werken) dat maar zwaar voor mij en toch wel erg veel
Maar hoe snel na de bevalling en hoe veel uur iemand werkt zegt in mijn ogen vrij weinig over de kwaliteit van diens ouderschap.
Wat mij vooral verbaast is dat hij de enige in zijn vriendenkring is die structureel minder gaat werken nu hij vader is. Ik had van die generatie (30-40) ondertussen wel wat meer verwacht.
En uiteraard is iedereen vol lof over hem en vindt iedereen dat ik (die net zo veel gaat werken) dat maar zwaar voor mij en toch wel erg veel
Maar hoe snel na de bevalling en hoe veel uur iemand werkt zegt in mijn ogen vrij weinig over de kwaliteit van diens ouderschap.
zondag 5 november 2017 om 07:23
Je hoort mij ook niet klagen.
Maar badmeesters vraag ging voornamelijk over die eerste maand toch? Wij hebben daar niet op die manier voor gekozen, ondanks de (inderdaad) meer dan prima regeling in het onderwijs.
Mijn punt was alleen dat je in het onderwijs geen vakantie kunt nemen.
zondag 5 november 2017 om 07:36
Ik maakte ook maar een grapje, maar dat was niet helemaal duidelijk, geloof ik
zondag 5 november 2017 om 08:16
Nav OP: Helemaal mee eens! Vaders krijgen daarom ook meer verlof gelukkig. Zo zonde als de vader zichzelf gelijk op achterstand moet zetten vanwege werk. Dat trekt ook gelijk de m/v verhouding scheef.
Al zou ik als mijn man borstvoeding zou kunnen geven dat stiekem ook superrelaxed hebben gevonden...
Al zou ik als mijn man borstvoeding zou kunnen geven dat stiekem ook superrelaxed hebben gevonden...
zondag 5 november 2017 om 08:18
badmeester schreef: ↑04-11-2017 21:05Ik bedoelde meer dat ik me oprecht afvraag hoe je als man dan weet hoe je met je baby moet omgaan als je niet vrij bent. Ik had zoveel vragen. Die kon ik gelukkig kwijt bij kraamverzorgster ziekenhuis en het viva forum.
Ik vraag me oprecht af hoe die andere mannen dat doen.
Die leren dat gaande weg in een langere periode. Praktisch gezien hoef je als man ook weer niet alles te kunnen om toch een goede band op te bouwen. Mijn man had steeds maar één á twee we(e)ken vrij na de kraamweek maar zodra hij thuis was, deed hij zijn beetje alles voor en met kind.
Pas toen ik weer ging werken ging hij een dag zorgen zonder mijn aanwezigheid thuis. Dat was organisatorisch één grote ramp, maar dat led ons kind niet onder. Hij kwam nergens aan toe, liep als ik thuis kwam nog in pyjama de ontbijtboel stond nog op tafel etc. Maar ook dat heeft hij gaande weg geleerd.
De ene manier is niet beter dan de andere. Zolang je maar investeerd in de band maakt het geen zak uit hoe lang je verlof neemt.
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 05-11-2017 08:43
0.18% gewijzigd
zondag 5 november 2017 om 08:40
Hier is het qua tijd heel ongelijk verdeeld, ik ben fulltime bij de baby en man is fulltime van huis. In de basis heel ongelijkwaardig, en daar zijn we ons ook van bewust, maar in de praktijk lijkt het wel mee te vallen. Zodra hij thuis komt, neemt man de zorg over. Hij is degene die zoon iedere avond op bed legt en met hem doucht en as we speak ligt zoon heerlijk op hem te slapen.
zondag 5 november 2017 om 08:42
Misschien wel.badmeester schreef: ↑04-11-2017 21:21Toegegeven: ik focus mij nu wel heel erg op de eerste maand:-0
Ik weet niet hoeveel dagen je nog hebt, maar in de loop van de komende periode komen ook nog veel momenten waarop het fijn is als je vrij bent. Bijvoorbeeld de eerste dagen dat je vrouw weer zal gaan werken.
Hoe fijn zou het zijn als zij weer gaat werken en ze hoeft zich dus eerste dagen niet druk te maken over opvang. Over brengen naar de opvang, over ophalen, over alles dat mee moet naar de opvang. Gewoon opstaan en gaan werken in de wetenschap dat thuis alles gewoon doorgaat met kind. Dat zij zich echt even helemaal op haar terugkeer in haar baan kan focussen.
Wij hebben dat bij nummer twee en beetje en bij nummer drie helemaal zo gedaan en dat beviel erg goed.
zondag 5 november 2017 om 08:58
Over twee maanden wordt ons eerste kindje geboren en mijn man moet het ook doen met de 2 dagen en hopelijk een vrije week.
Niet ideaal maar na ontslag sinds oktober nieuwe baan en tja dan heb je gewoon nergens recht op. Hoe graag hij ook langer thuis wil zijn, ouderschapsverlof wil opnemen.. het kan gewoon niet. Maar ik weet zeker dst dit niets met de band met kindje zal doen. Het gaat toch om de mindset van BEIDE ouders.
Niet ideaal maar na ontslag sinds oktober nieuwe baan en tja dan heb je gewoon nergens recht op. Hoe graag hij ook langer thuis wil zijn, ouderschapsverlof wil opnemen.. het kan gewoon niet. Maar ik weet zeker dst dit niets met de band met kindje zal doen. Het gaat toch om de mindset van BEIDE ouders.
zondag 5 november 2017 om 09:11
Ik denk niet dat het per se met vrije dagen te maken heeft. Ik trok de zorg voor ons zoontje heel erg naar mij toe. Nou wilde zoontje ook de hele dag aan de borst hangen, maar alle overige dingen was ik ook een stuk zelfverzekerder in dan mijn man die zich dan maar wat afzijdiger hield. Ik ben van plan om dat bij de volgende heel anders aan te pakken, en mijn man zegt ook al dat hij een groot deel van de zorg gaat doen deze keer. Maar goed dat ik hele dagen thuis zit en hij nog geen week vrij heeft zal natuurlijk ook wel verschil maken. Mijn zoontje (inmiddels 3) heeft nog steeds een lichte voorkeur voor mij als het gaat om naar bed brengen enzo, en dat komt echt 100% door het feit dat ik altijd om hem heen ben. Want hij is dol op zijn vader en vind mij echt niet liever.
zondag 5 november 2017 om 09:22
Nou werkte ik al 4 dagen dus dat is geen probleem en ik ga later naar mijn werk heb ik beloofd zodat ik m naar de opvang kan brengen.Andersom schreef: ↑05-11-2017 08:42Misschien wel.
Ik weet niet hoeveel dagen je nog hebt, maar in de loop van de komende periode komen ook nog veel momenten waarop het fijn is als je vrij bent. Bijvoorbeeld de eerste dagen dat je vrouw weer zal gaan werken.
Hoe fijn zou het zijn als zij weer gaat werken en ze hoeft zich dus eerste dagen niet druk te maken over opvang. Over brengen naar de opvang, over ophalen, over alles dat mee moet naar de opvang. Gewoon opstaan en gaan werken in de wetenschap dat thuis alles gewoon doorgaat met kind. Dat zij zich echt even helemaal op haar terugkeer in haar baan kan focussen.
Wij hebben dat bij nummer twee en beetje en bij nummer drie helemaal zo gedaan en dat beviel erg goed.
zondag 5 november 2017 om 09:23
Dat “ hoe dan ook “ volg ik niet helemaal. Net met badmeesteres overlegd en zij voelt het ook echt als 50/50.Kashri schreef: ↑05-11-2017 06:38Mijn man kon maar 1 week vrij krijgen helaas maar weetje: hij staat hoe dan ook in het begin 10-0 achter. De eerste dag al kon ik baby beter troosten dan hij. Gewoon....omdat baby mij beter kent. Mamahonger. Komt allemaal vanzelf goed.
Wat mij vooral verbaast is dat hij de enige in zijn vriendenkring is die structureel minder gaat werken nu hij vader is. Ik had van die generatie (30-40) ondertussen wel wat meer verwacht.
En uiteraard is iedereen vol lof over hem en vindt iedereen dat ik (die net zo veel gaat werken) dat maar zwaar voor mij en toch wel erg veel
Maar hoe snel na de bevalling en hoe veel uur iemand werkt zegt in mijn ogen vrij weinig over de kwaliteit van diens ouderschap.