Relaties
alle pijlers
definitief uitmaken
woensdag 22 november 2017 om 16:10
zouden jullie misschien dit bericht niet willen citeren? dan kan ik het nog wissen als ik me er onprettig bij voel. Mijn ex-vriend zoekt soms op internet en ik wil liever niet dat hij dit zou lezen. hij zou het direct herkken
Ik schrijf hier, omdat ik alles op een rij wil zetten voor mezelf en omdat ik eigenlijk nergens mijn verhaal kwijt kan..
Ik heb een relatie van bijna 2 jaar (gehad.)
In die twee jaar is het meermalen uitgegaan tussen ons. Eigenlijk passen we niet bij elkaar, blijkt al maanden.
In de 2 jaar dat ik een relatie met hem heb gehad ben ik nooit meegevraagd naar feestjes van zijn familie of vrienden.
Hierdoor kreeg ik het gevoel dat hij onze relatie niet erg serieus neemt..
Hij wilde niet samenwonen en hij wilde niet met mij op vakantie.
Ik werd onzeker over mezelf naar mate dit langer duurde, wat ook zorgde voor spanningen in de relatie.
Ik dacht dat dat hij zich misschien wel schaamde voor mij.
Zijn familie heb ik maar 1 keer ontmoet.
HIj zegt wel dat hij met mij wilt zijn. Maar hij wilt het rustig aan doen.
Tot kort had ik daar begrip voor maar nu word het voor mij ook onprettig. Toen heb ik de relatie beindigd. Waarna hij vervolgs weer bij mij terug kwam en zei dat hij zou veranderen en dat we meer dingen samen zouden doen en dat hij er deze keer écht voor zou gaan.
Alles in mij zei 'NEE , niet doen'.
Tegen beter weten in, heb ik hem weer toegelaten. Na dat hij me had bezworen dat hij is veranderd.
Ik was heel voorzichtig, wilde me niet direct hechten aan hem.
Maar omdat hij elke keer bevstinging vroeg of ik nog van hem hield ( en ik daarop automatisch ja antwoorde) ben ik toch weer aan hem gaan hechten sneller dan dat ik wilde.
Tot gisteren. HIj krabbelde (zoals ik al verwachtte weer terug) . Hij vond ineens dat ik maar flexibeler moet zijn en hem meer tijd en vrijheid geven. En nam ook zijn beloftes wat betreft het veranderen van zijn houding terug.
Ik was gekwetst. Zo teleurgesteld. In hem maar óók in mezelf. We hebben knallende ruzie gehad. Ik voelde me rot en ellendig. Na een paar glaasjes drank ben ik inslaap gevallen. De volgende morgen zou ik hem weer spreken (vanochtend)
Hij zei dat ik maar me conclusie moet trekken en dat het nog heeeel lang kan duren voor dat er meer diepgang in de relatie komt. Dus als ik daar niet mee kan leven dan moest ik maar vertrekken.
Hij zal niet veranderen. Dat blijkt.
Ik heb vanmiddag geprobeerd mn verdriet eruit te rennen door te gaan hardlopen.
Dat hielp wel. En dat ga ik morgen weer doen.
Maar het is zo'n gedoe...
Door de relatieproblemen met hem is ook mijn progressie bij mijn psycholoog gestagneerd.
De psycholoog vindt mij te onstabiel en wilt daarom niet aan de slag met mijn jeudgtrauma .
(ik ben al ruim een jaar lang in gesprek met een psycholoog om stabiel te worden.)
Na dat die therapie is afgewezen hem ik hem niet meer gezien. Ik werd doorverwezen naar een andere vestiging...
Ik wilde even mn hart luchten.. Misschien heeft iemand tips voor mij om door deze periode door te komen?
Ik schrijf hier, omdat ik alles op een rij wil zetten voor mezelf en omdat ik eigenlijk nergens mijn verhaal kwijt kan..
Ik heb een relatie van bijna 2 jaar (gehad.)
In die twee jaar is het meermalen uitgegaan tussen ons. Eigenlijk passen we niet bij elkaar, blijkt al maanden.
In de 2 jaar dat ik een relatie met hem heb gehad ben ik nooit meegevraagd naar feestjes van zijn familie of vrienden.
Hierdoor kreeg ik het gevoel dat hij onze relatie niet erg serieus neemt..
Hij wilde niet samenwonen en hij wilde niet met mij op vakantie.
Ik werd onzeker over mezelf naar mate dit langer duurde, wat ook zorgde voor spanningen in de relatie.
Ik dacht dat dat hij zich misschien wel schaamde voor mij.
Zijn familie heb ik maar 1 keer ontmoet.
HIj zegt wel dat hij met mij wilt zijn. Maar hij wilt het rustig aan doen.
Tot kort had ik daar begrip voor maar nu word het voor mij ook onprettig. Toen heb ik de relatie beindigd. Waarna hij vervolgs weer bij mij terug kwam en zei dat hij zou veranderen en dat we meer dingen samen zouden doen en dat hij er deze keer écht voor zou gaan.
Alles in mij zei 'NEE , niet doen'.
Tegen beter weten in, heb ik hem weer toegelaten. Na dat hij me had bezworen dat hij is veranderd.
Ik was heel voorzichtig, wilde me niet direct hechten aan hem.
Maar omdat hij elke keer bevstinging vroeg of ik nog van hem hield ( en ik daarop automatisch ja antwoorde) ben ik toch weer aan hem gaan hechten sneller dan dat ik wilde.
Tot gisteren. HIj krabbelde (zoals ik al verwachtte weer terug) . Hij vond ineens dat ik maar flexibeler moet zijn en hem meer tijd en vrijheid geven. En nam ook zijn beloftes wat betreft het veranderen van zijn houding terug.
Ik was gekwetst. Zo teleurgesteld. In hem maar óók in mezelf. We hebben knallende ruzie gehad. Ik voelde me rot en ellendig. Na een paar glaasjes drank ben ik inslaap gevallen. De volgende morgen zou ik hem weer spreken (vanochtend)
Hij zei dat ik maar me conclusie moet trekken en dat het nog heeeel lang kan duren voor dat er meer diepgang in de relatie komt. Dus als ik daar niet mee kan leven dan moest ik maar vertrekken.
Hij zal niet veranderen. Dat blijkt.
Ik heb vanmiddag geprobeerd mn verdriet eruit te rennen door te gaan hardlopen.
Dat hielp wel. En dat ga ik morgen weer doen.
Maar het is zo'n gedoe...
Door de relatieproblemen met hem is ook mijn progressie bij mijn psycholoog gestagneerd.
De psycholoog vindt mij te onstabiel en wilt daarom niet aan de slag met mijn jeudgtrauma .
(ik ben al ruim een jaar lang in gesprek met een psycholoog om stabiel te worden.)
Na dat die therapie is afgewezen hem ik hem niet meer gezien. Ik werd doorverwezen naar een andere vestiging...
Ik wilde even mn hart luchten.. Misschien heeft iemand tips voor mij om door deze periode door te komen?
woensdag 22 november 2017 om 21:35
Lieve TO jij bent zelf zoekende naar stabiliteit. Maar waarom dan instabiel relatie materiaal uitzoeken (want ergens proef ik dat hij ieder moment weer voor de deur kan staan). Weet dat je zo jouw instabiliteit juist op de been houdt? Jij hebt na deze sessies met jouw psycholoog een vent nodig die je omhoog haalt i.p.v. naar beneden. Zet em op!
woensdag 22 november 2017 om 23:17
Hoi dames,
vanavond is het vreselijk misgegaan...
Ik duw hem steeds meer weg (door mijn eigen angst)
Dit escaleert, ik hem hem uitgescholden en verbaal pijn gedaan.
Toen hij dan ook echt vertrok werd ik bang.
Ik wil hem niet kwijt.. Ik wil alleen die onstabiliteit niet meer.
Ik kan hem niet duidelijk maken dat ik van hem meer zekerheid nodig heb om dit soort dingen te voorkomen.
Natuurlijk vraag ik dan veel van hem. Dat weet ik...
Daarom ga ik hier zelf hulp voor zoeken.
Morgen praten we verder... Ik ben verward en heel erg moe.
Ik heb heel veel paniek aanvallen gehad vandaag.
Ik stoot mensen weg als ze te dicht bij komen. Dat haat ik van mezelf.
Ik neem ''wraak'' als iemand mij pijn doet.
Ik wil hier vanaf.. Want vind het walgelijk..
vanavond is het vreselijk misgegaan...
Ik duw hem steeds meer weg (door mijn eigen angst)
Dit escaleert, ik hem hem uitgescholden en verbaal pijn gedaan.
Toen hij dan ook echt vertrok werd ik bang.
Ik wil hem niet kwijt.. Ik wil alleen die onstabiliteit niet meer.
Ik kan hem niet duidelijk maken dat ik van hem meer zekerheid nodig heb om dit soort dingen te voorkomen.
Natuurlijk vraag ik dan veel van hem. Dat weet ik...
Daarom ga ik hier zelf hulp voor zoeken.
Morgen praten we verder... Ik ben verward en heel erg moe.
Ik heb heel veel paniek aanvallen gehad vandaag.
Ik stoot mensen weg als ze te dicht bij komen. Dat haat ik van mezelf.
Ik neem ''wraak'' als iemand mij pijn doet.
Ik wil hier vanaf.. Want vind het walgelijk..
woensdag 22 november 2017 om 23:42
Ben nog steeds wakker en aan het piekeren.
Ik zie hem (na vandaag al helemaal niet) de stap zetten om mij serieus te betrekken in dingen en familie dingen..
Om maar te zwijgen over samenwonen. Daar hebben we het wel over gehad. Misschien over 1 a 2 (!) jaar zei hij toen...
Eigenlijk maakt het me best verdrietig nog steeds.
We hebben al ruim een maand geen seks gehad. En de laatste keer dat ik bij hem sliep was... in september geloof ik..
Ik zie hem (na vandaag al helemaal niet) de stap zetten om mij serieus te betrekken in dingen en familie dingen..
Om maar te zwijgen over samenwonen. Daar hebben we het wel over gehad. Misschien over 1 a 2 (!) jaar zei hij toen...
Eigenlijk maakt het me best verdrietig nog steeds.
We hebben al ruim een maand geen seks gehad. En de laatste keer dat ik bij hem sliep was... in september geloof ik..
donderdag 23 november 2017 om 00:15
Begrijp het wel, maar ik herhaal de eerste reactie nog maar een keer:
"Het is niet de bedoeling dat je hier een verhaal neerknalt om het vervolgens weer te verwijderen.
Dit staat ook in de huisregels: https://www.viva.nl/huisregels/
Daarom dus, ik erger me aan de vele topics die bijna direct (record deze week: 7 minuten) weer leeggehaald worden.
Wist je niet dat je je OP dient te laten staan?
donderdag 23 november 2017 om 00:21
Ja ja, regels zijn regels zo is het nu eenmaal. Waarom zijn die regels zo belangrijk voor jou. Belangrijker dan een TO die gewoon hulp nodig heeft en bang is voor herkenning.Sirius schreef: ↑23-11-2017 00:15Begrijp het wel, maar ik herhaal de eerste reactie nog maar een keer:
"Het is niet de bedoeling dat je hier een verhaal neerknalt om het vervolgens weer te verwijderen.
Dit staat ook in de huisregels: https://www.viva.nl/huisregels/
Daarom dus, ik erger me aan de vele topics die bijna direct (record deze week: 7 minuten) weer leeggehaald worden.
Wist je niet dat je je OP dient te laten staan?
donderdag 23 november 2017 om 00:25
Dan beter geen topic openen waarvan je weet dat je vriend zichzelf en TS meteen herkentSunshine585 schreef: ↑23-11-2017 00:21Ja ja, regels zijn regels zo is het nu eenmaal. Waarom zijn die regels zo belangrijk voor jou. Belangrijker dan een TO die gewoon hulp nodig heeft en bang is voor herkenning.
donderdag 23 november 2017 om 00:48
Hooo eens even..
borderline, ptss, en depressie. En je had je armen opengesneden omdat hij je niet terug belde wanneer jij dit wilde op je verjaardag.
Meid meid meid. Zoals je eerder in je topics zei: jij zal je vriend nooit verlaten. Dus..
Het is hopen dat hij je verlaat voorgoed zodat je aan jezelf gaat werken. Je bent afgekeurd voor een programma omdat je te onstabiel bent. Wat dacht je van een vrijwillige opname?
Je praat hier om je te uiten maar luistert niet naar adviezen. Wij kunnen je niet helpen meid. Dit gaat zo veel verder dan waar het forum voor bedoeld is. Laat je vrijwillig opnemen. Zorg eens goed voor jezelf! Misschien kan een psychiater hier een rol inspelen voor je.
borderline, ptss, en depressie. En je had je armen opengesneden omdat hij je niet terug belde wanneer jij dit wilde op je verjaardag.
Meid meid meid. Zoals je eerder in je topics zei: jij zal je vriend nooit verlaten. Dus..
Het is hopen dat hij je verlaat voorgoed zodat je aan jezelf gaat werken. Je bent afgekeurd voor een programma omdat je te onstabiel bent. Wat dacht je van een vrijwillige opname?
Je praat hier om je te uiten maar luistert niet naar adviezen. Wij kunnen je niet helpen meid. Dit gaat zo veel verder dan waar het forum voor bedoeld is. Laat je vrijwillig opnemen. Zorg eens goed voor jezelf! Misschien kan een psychiater hier een rol inspelen voor je.
Bam!!!!
donderdag 23 november 2017 om 05:44
TO heeft haar OP niet weggehaald en daarnaast mag je een OP niet quoten zover ik weet, dus jij bent degene die nu ‘fout’ is want je hebt bijna de hele OP gequot.Sirius schreef: ↑23-11-2017 00:15Begrijp het wel, maar ik herhaal de eerste reactie nog maar een keer:
"Het is niet de bedoeling dat je hier een verhaal neerknalt om het vervolgens weer te verwijderen.
Dit staat ook in de huisregels: https://www.viva.nl/huisregels/
Daarom dus, ik erger me aan de vele topics die bijna direct (record deze week: 7 minuten) weer leeggehaald worden.
Wist je niet dat je je OP dient te laten staan?
TO; zoek hulp. Dit gaat niet om je relatie. Jij bent hier degene die dringend hulp nodig hebt als ik alles zo lees (zelfbeschadiging, onzeker, zelfvertrouwen).
Heel veel sterkte.
donderdag 23 november 2017 om 06:00
Als ik zo even loep, dan lijk je me een enorme drama queen. Je maakt ruzie met hem over of hij wel of niet alleen mag uitgaan wanneer zijn vader in het ziekenhuis ligt. In je huidige topic scheld je hem eerst verrot en vervolgens wil je niet dat hij je verlaat.
En in een ander topic ga je in je armen lopen snijden wanneer hij niet opneemt, omdat hij even tijd voor zichzelf nodig heeft en even niet naar je toe wil komen
relaties/relatie-problemen-op-mn-verjaa ... #p27299904
En dan zijn er nog de berichten dat hij condooms wil gebruiken of alleen orale seks wil, omdat hij jou niet vertrouwt met de pil - die je inderdaad naar eigen zeggen meerdere malen ‘vergeten’ bent. Vind je het gek dat hij geen toekomst met je wil?
Jij hebt geen bevestiging nodig, maar psychologische hulp. Ga aan jezelf werken, ipv je vriend/ex de schuld geven.
En in een ander topic ga je in je armen lopen snijden wanneer hij niet opneemt, omdat hij even tijd voor zichzelf nodig heeft en even niet naar je toe wil komen
relaties/relatie-problemen-op-mn-verjaa ... #p27299904
En dan zijn er nog de berichten dat hij condooms wil gebruiken of alleen orale seks wil, omdat hij jou niet vertrouwt met de pil - die je inderdaad naar eigen zeggen meerdere malen ‘vergeten’ bent. Vind je het gek dat hij geen toekomst met je wil?
Jij hebt geen bevestiging nodig, maar psychologische hulp. Ga aan jezelf werken, ipv je vriend/ex de schuld geven.
donderdag 23 november 2017 om 07:19
Ze heeft psychische hulp, lijkt me in dit geval beter dan een forum.. Ik vind het nogal wat.Sunshine585 schreef: ↑23-11-2017 00:28Ja en wat als je geen enkele andere uitlaatklep hebt dan dit?
donderdag 23 november 2017 om 07:21
+100Ycjoo- schreef: ↑23-11-2017 00:48Hooo eens even..
borderline, ptss, en depressie. En je had je armen opengesneden omdat hij je niet terug belde wanneer jij dit wilde op je verjaardag.
Meid meid meid. Zoals je eerder in je topics zei: jij zal je vriend nooit verlaten. Dus..
Het is hopen dat hij je verlaat voorgoed zodat je aan jezelf gaat werken. Je bent afgekeurd voor een programma omdat je te onstabiel bent. Wat dacht je van een vrijwillige opname?
Je praat hier om je te uiten maar luistert niet naar adviezen. Wij kunnen je niet helpen meid. Dit gaat zo veel verder dan waar het forum voor bedoeld is. Laat je vrijwillig opnemen. Zorg eens goed voor jezelf! Misschien kan een psychiater hier een rol inspelen voor je.
donderdag 23 november 2017 om 07:32
Wow! Dat is nogal wat! Run forest run voor dat vriendje zeg! Geen wonder dat ie haar niet bij zn familie en vrienden wil. Snap alleen niet wat ie zelf nog bij haar te zoeken heeftLauraRoar schreef: ↑23-11-2017 06:00Als ik zo even loep, dan lijk je me een enorme drama queen. Je maakt ruzie met hem over of hij wel of niet alleen mag uitgaan wanneer zijn vader in het ziekenhuis ligt. In je huidige topic scheld je hem eerst verrot en vervolgens wil je niet dat hij je verlaat.
En in een ander topic ga je in je armen lopen snijden wanneer hij niet opneemt, omdat hij even tijd voor zichzelf nodig heeft en even niet naar je toe wil komen
relaties/relatie-problemen-op-mn-verjaa ... #p27299904
En dan zijn er nog de berichten dat hij condooms wil gebruiken of alleen orale seks wil, omdat hij jou niet vertrouwt met de pil - die je inderdaad naar eigen zeggen meerdere malen ‘vergeten’ bent. Vind je het gek dat hij geen toekomst met je wil?
Jij hebt geen bevestiging nodig, maar psychologische hulp. Ga aan jezelf werken, ipv je vriend/ex de schuld geven.
donderdag 23 november 2017 om 08:47
donderdag 23 november 2017 om 09:27
donderdag 23 november 2017 om 09:52
Klopt ik heb nu tijdelijk geen psycholoog.Sunshine585 schreef: ↑23-11-2017 09:27Ik dacht juist dat de therapeut ook was gestopt en ze nu moet wachten op verdere hulp.
Heb zelf gisteren contact gezocht met de nieuwe vestinging waar ik '' naar toe gestuurd werd''
En zij vonden het zeer kwalijk dat ik niet een tijdelijke psycholoog heb.
Vandaag word ik daarover terug gebeld.. Ik hoop dat ik snel op gesprek mag..
Mijn vorige psycholoog vond ik ook geen prettige man.
Hij deed zn werk. Als ik hem iets vroeg uitteleggen dat deed hij dat.
Maar ook zo vaak reageerde hij niet meer op berichtje of email.
Alles deed hij op z'n dooie gemakkie.
Bij hem heb ik niets geleerd.
Voor hem had ik een andere psycholoog, zij hielp mij wel heel goed.
Ik kon goed met haar praten. Ze legde me veel dingen uit.
Ik kreeg ondersteunende ''opdrachten'' vergelijkbaar met huiswerk.
donderdag 23 november 2017 om 09:59
Ik ben vaak zo in de war. Alsof ik mezelf niet meer ben.Ycjoo- schreef: ↑23-11-2017 00:48Hooo eens even..
borderline, ptss, en depressie. En je had je armen opengesneden omdat hij je niet terug belde wanneer jij dit wilde op je verjaardag.
Meid meid meid. Zoals je eerder in je topics zei: jij zal je vriend nooit verlaten. Dus..
Het is hopen dat hij je verlaat voorgoed zodat je aan jezelf gaat werken. Je bent afgekeurd voor een programma omdat je te onstabiel bent. Wat dacht je van een vrijwillige opname?
Je praat hier om je te uiten maar luistert niet naar adviezen. Wij kunnen je niet helpen meid. Dit gaat zo veel verder dan waar het forum voor bedoeld is. Laat je vrijwillig opnemen. Zorg eens goed voor jezelf! Misschien kan een psychiater hier een rol inspelen voor je.
Ik wil hier echt aan werken maar hem hem daarvoor nodig .
( En ja dat legt verdomd veel druk op iemand!!)
In mijn hart wil ik gewoon me even niet druk maken over of mijn partner me nog wel leuk vind.
Ik wou dat ik dat gewoon zeker wist. Maar al zegt hij elke dag dat hij van me houd.
Ik blijf bij mezelf denken; oja, en waarom als hij zo veel van je houd, houd hij je weg bij alles, waarom wil hij dan alleen uitgaan, waarom wil hij tijd voor zichzelf, waarom blijft hij nooit slapen/kan ik nooit bij hem slapen, waarom houd hij me op afstand.
Tegelijkertijd wil hij kerstmis samen vieren. Wil hij oud en nieuw samen met mij en een ander stel vieren. Hij wilt op vakantie met mij...
Wat mij verward is dat hij dus het dikgedrukte wel wilt maar tegelijk me op afstand houd en zegt dat hij het heeeeel rustig aan wilt doen
donderdag 23 november 2017 om 10:26
En zo blijf je maar piekeren en analyseren en vragen en denken..... En ondertussen blijf je in een relatie die jou niet gelukkig maakt. Je kunt dat blijven doen, maar deze man geeft jou dus niet wat je nodig hebt, wil of kan dat niet geven.
En alle adviezen die je hier krijgt, beantwoord je met jouw eigen vragen maar denk je er ook echt over na?
Dit is geen relatie, jij loopt aan een lijntje.. Knip het door en kies voor jezelf. Je kunt het!
En alle adviezen die je hier krijgt, beantwoord je met jouw eigen vragen maar denk je er ook echt over na?
Dit is geen relatie, jij loopt aan een lijntje.. Knip het door en kies voor jezelf. Je kunt het!
donderdag 23 november 2017 om 10:29
pompommetje schreef: ↑23-11-2017 09:59Ik ben vaak zo in de war. Alsof ik mezelf niet meer ben.
Ik wil hier echt aan werken maar hem hem daarvoor nodig .
( En ja dat legt verdomd veel druk op iemand!!)
In mijn hart wil ik gewoon me even niet druk maken over of mijn partner me nog wel leuk vind.
Ik wou dat ik dat gewoon zeker wist. Maar al zegt hij elke dag dat hij van me houd.
Ik blijf bij mezelf denken; oja, en waarom als hij zo veel van je houd, houd hij je weg bij alles, waarom wil hij dan alleen uitgaan, waarom wil hij tijd voor zichzelf, waarom blijft hij nooit slapen/kan ik nooit bij hem slapen, waarom houd hij me op afstand.
Edit: laat ook maar, heeft totaal geen zin.
donderdag 23 november 2017 om 12:58
Je wilt hem niet kwijt maar wilt ook geen instabiliteit meer. Die twee dingen gaan niet samen. Een dysfunctionele relatie gaat niet helpen als je zelf nog zoveel aan te pakken hebt. En dan maakt het niet uit waarom die relatie niet functioneert dus het analyseren daarvan zou ik achterwege laten. Je hebt je tijd en energie hard nodig voor jezelf en de relatie gaat niet beter worden. Daar heb ik in ieder geval geen enkele aanwijzing voor gelezen.pompommetje schreef: ↑22-11-2017 23:17Hoi dames,
vanavond is het vreselijk misgegaan...
Ik duw hem steeds meer weg (door mijn eigen angst)
Dit escaleert, ik hem hem uitgescholden en verbaal pijn gedaan.
Toen hij dan ook echt vertrok werd ik bang.
Ik wil hem niet kwijt.. Ik wil alleen die onstabiliteit niet meer.
Ik kan hem niet duidelijk maken dat ik van hem meer zekerheid nodig heb om dit soort dingen te voorkomen.
Natuurlijk vraag ik dan veel van hem. Dat weet ik...
Daarom ga ik hier zelf hulp voor zoeken.
Morgen praten we verder... Ik ben verward en heel erg moe.
Ik heb heel veel paniek aanvallen gehad vandaag.
Ik stoot mensen weg als ze te dicht bij komen. Dat haat ik van mezelf.
Ik neem ''wraak'' als iemand mij pijn doet.
Ik wil hier vanaf.. Want vind het walgelijk..
donderdag 23 november 2017 om 15:29
Dit dus.vivautrecht85 schreef: ↑23-11-2017 12:58Je wilt hem niet kwijt maar wilt ook geen instabiliteit meer. Die twee dingen gaan niet samen. Een dysfunctionele relatie gaat niet helpen als je zelf nog zoveel aan te pakken hebt. En dan maakt het niet uit waarom die relatie niet functioneert dus het analyseren daarvan zou ik achterwege laten. Je hebt je tijd en energie hard nodig voor jezelf en de relatie gaat niet beter worden. Daar heb ik in ieder geval geen enkele aanwijzing voor gelezen.
Blijf hardlopen, liefst meerdere keren per week.
Ga snel weer met een fijne psycholoog aan de slag.
Ga bij jouw vriend weg, met hem zul je nooit stabiel worden.
